အန္အယ္လ္ဒီ အမို်းသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ့ခု်ပ္ ပါတီ ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့သမၼတဦးသိန္းစိန္တို့ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေတြ့ဆံု ေဆြးေနြးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ ေတြ့ဆံုမႈတုန္းက တူတာေတြကို လက္တဲြ လုပ္ေဆာင္ဖို့ သေဘာတူ ခဲ့ျက
ဗုဒၶဟူး ေန့ မနက္ ၁၁ နာရီမွာ သမၼတနဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္ နွစ္ဉီးတည္းသာ ေတြ့ဆံု ျပီးတဲ့ ေနာက္ သမၼတ မိသားစု၊ အစိုး ရ အဖဲြ့ဝင္ ဝန္ျကီး ေတြနဲ့ အတူ ေန့လည္စာ စားဖို့ ရိွတယ္လို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ အတူ လိုက္ပါ သြားမယ့္ သူ့ ရဲ့ လံုျခံုေရး အရာရိွ ဦးခြန္သာျမင့္က ေျပာပါတယ္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္တို့ နွစ္ဘက္ အျကား ျပီးခဲ့တဲ့ ေတြ့ဆံု မႈတုန္းက နွစ္ဘက္ ဆက္လက္ ေတြ့ဆံု ေဆြးေနြးျကဖို့ နွစ္ဘက္ နားလည္ ထားခဲ့ျကတာ ျဖစ္ျပီး အဲဒီ ေတြ့ဆံုမႈ ၇ လ ေက်ာ္ ျကာလာတဲ့ အခိ်န္မွာ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေနြး စရာ ေတြ ရိွေန တယ္လို့ ဦးခြန္သာျမင့္ က ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။
အခုလို ေဆြးေနြးခြင့္ ရဖို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္ ဘက္က ကမ္းလွမ္း ခဲ့တာျဖစ္ျပီး သမၼတ ဘက္က လက္ခံလိုက္တဲ့ အတြက္ ေဆြးေနြးပဲြ ျဖစ္မွာ ျဖစ္ေျကာင္းလည္း သူက ေျပာပါတယ္။
တိုင္းျပည္ အတြက္ ေရွ့ဆက္ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ စရာေတြ ကို ဘယ္လို လုပ္ေဆာင္ ျကမယ္ ဆိုတာ ေဆြးေနြးဖို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ တို့ ေတြ့ဆံု ျကမွာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာက လဲြျပီး ဘာေတြ ေဆြးေနြး ျကမယ္ ဆိုတာ ကိုေတာ့ ဦးခြန္သာျမင့္က ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆို ျခင္း မရိွ ပါဘူး။
ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ အတူ သူ့ရဲ့ လံုျခံုေရး အရာရိွ ျဖစ္သူ ဦးခြန္သာျမင့္နဲ့ ကိုယ္ေရး အရာရိွ ေဒါက္တာ တင္မာေအာင္တို့ လိုက္ပါ သြားျကမယ္လို့ လည္း သိရပါတယ္။
Source :ဘီဘီစီ
ျပီးခဲ့တဲ့ ေတြ့ဆံုမႈတုန္းက တူတာေတြကို လက္တဲြ လုပ္ေဆာင္ဖို့ သေဘာတူ ခဲ့ျက
ဗုဒၶဟူး ေန့ မနက္ ၁၁ နာရီမွာ သမၼတနဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္ နွစ္ဉီးတည္းသာ ေတြ့ဆံု ျပီးတဲ့ ေနာက္ သမၼတ မိသားစု၊ အစိုး ရ အဖဲြ့ဝင္ ဝန္ျကီး ေတြနဲ့ အတူ ေန့လည္စာ စားဖို့ ရိွတယ္လို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ အတူ လိုက္ပါ သြားမယ့္ သူ့ ရဲ့ လံုျခံုေရး အရာရိွ ဦးခြန္သာျမင့္က ေျပာပါတယ္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္တို့ နွစ္ဘက္ အျကား ျပီးခဲ့တဲ့ ေတြ့ဆံု မႈတုန္းက နွစ္ဘက္ ဆက္လက္ ေတြ့ဆံု ေဆြးေနြးျကဖို့ နွစ္ဘက္ နားလည္ ထားခဲ့ျကတာ ျဖစ္ျပီး အဲဒီ ေတြ့ဆံုမႈ ၇ လ ေက်ာ္ ျကာလာတဲ့ အခိ်န္မွာ ေနာက္ထပ္ ေဆြးေနြး စရာ ေတြ ရိွေန တယ္လို့ ဦးခြန္သာျမင့္ က ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။
အခုလို ေဆြးေနြးခြင့္ ရဖို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္ ဘက္က ကမ္းလွမ္း ခဲ့တာျဖစ္ျပီး သမၼတ ဘက္က လက္ခံလိုက္တဲ့ အတြက္ ေဆြးေနြးပဲြ ျဖစ္မွာ ျဖစ္ေျကာင္းလည္း သူက ေျပာပါတယ္။
တိုင္းျပည္ အတြက္ ေရွ့ဆက္ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ စရာေတြ ကို ဘယ္လို လုပ္ေဆာင္ ျကမယ္ ဆိုတာ ေဆြးေနြးဖို့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ တို့ ေတြ့ဆံု ျကမွာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာက လဲြျပီး ဘာေတြ ေဆြးေနြး ျကမယ္ ဆိုတာ ကိုေတာ့ ဦးခြန္သာျမင့္က ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆို ျခင္း မရိွ ပါဘူး။
ေဒၚေအာင္ဆန္း စုျကည္နဲ့ အတူ သူ့ရဲ့ လံုျခံုေရး အရာရိွ ျဖစ္သူ ဦးခြန္သာျမင့္နဲ့ ကိုယ္ေရး အရာရိွ ေဒါက္တာ တင္မာေအာင္တို့ လိုက္ပါ သြားျကမယ္လို့ လည္း သိရပါတယ္။
Source :ဘီဘီစီ
မစၥတာကင္မရြမ္ဟာ ျမန္မာနိုင္ငံကို ေသာျကာေန့ မွာ ေရာက္ရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္
ျဗိတိသွ်ဝန္ျကီးခု်ပ္ ေဒးဗစ္ကင္မရြမ္ဟာ သူ့ရဲ့ ဂ်ပန္နဲ့ အေရွ့ေတာင္ အာရွ နိုင္ငံမ်ား ခရီးစဉ္ အစအျဖစ္ အဂၤါေန့မွာ ဂ်ပန္နိုင္ငံကို ေရာက္ရိွ သြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္။
မစၥတာ ကင္မရြမ္ခရီးစဉ္ဟာ ျဗိတိန္ရဲ့ စီးပြားေရး အရိွန္ အားနည္းေနတာကို ျပန္မတ္လာေစဖို့ အတြက္ အာရွေဒသမွာ ကုန္သြယ္ေရးနဲ့ ရင္းနီွးျမုပ္နံွမႈ ဆက္ဆံေရး ျမွင့္တင္ ေဆာင္ရြက္နိုင္မယ့္ အခြင့္အေရးေတြကို ေလ့လာ ရွာေဖြဖို့ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။
ျဗိတိန္မွာ နစ္ဆန္ ဂ်ပန္ကား ကုမၸဏီ စက္ရံုတခု တည္ေဆာက္ေရး အပါအဝင္ တျခား သုေတသန လုပ္ငန္းေတြ အတြက္ ဂ်ပန္နိုင္ငံနဲ့ ေပါင္စတာလင္ သန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ ရင္းနီွး ျမႈပ္နံွမႈ လုပ္ဖို့ နွစ္နိုင္ငံ သေဘာတူခဲ့ျပီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
မစၥတာကင္မရြမ္နဲ့ အတူ ကာကြယ္ေရး၊ စြမ္းအင္၊ တည္ေဆာက္ေရးနဲ့ တျခား စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြရဲ့ အျကီးအကဲ ၃၅ ဦး လိုက္ပါသြားခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဟူးေန့မွာ ဝန္ျကီးခု်ပ္နဲ့ အဖဲြ့ဟာ အင္ဒိုနီးရွားနဲ့ ေနာက္တေန့ မွာေတာ့ မေလးရွားကို ေရာက္ရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာနိုင္ငံကိုေတာ့ ေသာျကာေန့မွာ ေရာက္ရိွမွာ ျဖစ္ျပီး၊ မစၥတာ ကင္မရြမ္ဟာ နိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ သြားေရာက္ ေတြ့ဆံုမွာ ျဖစ္သလို၊ ရန္ကုန္မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ နဲ့ ေတြ့ဆံု ေဆြးေနြးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
source :ဘီဘီစီ
အျပင္မွာ က်ေနတဲ့ ႏွင္းဖဲြေလးေတြကုိ ျကည့္ရင္း ႏွင္းေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ဘူတန္ႏိုင္ငံက ေတာင္တန္းေတြကုိ ကိုယ္သတိရ မိတယ္။ အဲဒီတုန္းက ကိုယ္က ဘူတန္ ဘုရင္ မိသားစု ၀င္ေတြ ကုိ စာသင္ေပးေနတဲ့ အခ်ိန္၊ စုကေတာ့ ေတာ္၀င္ႏိုင္ငံျခား ေရးရာ ဌာနမွာ သုေသသနျပဳ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေပါ ့။ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ျပာ တန္းႀကီးေတြရဲ႔ အရိပ္ေအာက္မွာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အပူအပင္ ကင္းကင္းနဲ ့ အမ်ား အက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ခြင္႔ ရခဲ႔ ျကတယ္ေလ။
မင္းကုိ ခ်စ္ေရး ဆိုခဲ့တုန္းက၊ တျခား မိန္းကေလးေတြလို “ခ်စ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖစကား မ်ိဳးကုိ အေႏွာင္အဖဲြ ့ကင္း ကင္းနဲ ့ရခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ “ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ ့ အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ဖို ့ လိုအပ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းကုိ ျပန္ၿပီး ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ဖို ့ ခြင့္ျပဳရမယ္္” ဆိုတဲ့ သေဘာတူ ညီမွဳ အရင္ရၿပီးမွ သာ ကုိယ့္အခ်စ္ ကုိ မင္းက လက္ခံခဲ့တာ ေလ။ အဲဒီ အခ်ိန္ ကတည္းက မင္းရဲ ့ႏွလံုးသားမွာ တိုင္းျပည္နဲ ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြသာ ပထမ ေနရာမွာ ရွိေနခဲ့ တယ္ဆိုတာကုိ ကုိယ္ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ သေဘာေပါက္ ခဲ့ပါတယ္။ မင္းရဲ ့မြန္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အတြက္ နားလည္မွဳ ရွိစြာနဲ ့ပါရမီျဖည့္ေပးဖို႔လဲ ကုိယ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ္တို ့ရဲ ့အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၁၆ ႏွစ္သာ ကာလမွာ မင္းဟာ ဇနီးေကာင္း၊ မိခင္ေကာင္း ပီသစြာနဲ ့ အိမ္ေထာင္ တာ၀န္ ကုိ ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း တာ၀န္ယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ အလုပ္တာ၀န္က တဘက္နဲ ့ အိမ္ကုိ အၿမဲတမ္း သပ္သပ္ ရပ္ရပ္၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ ့ ထားတတ္တဲ့ အက်င့္၊ ကေလးေတြအတြက္ ေမြးေန ့ ေတြ၊ ေပ်ာ္ပဲြ ရြင္ပဲြေတြကုိ မပ်က္မကြက္ လုပ္ေပးခဲ့ အက်င့္ ေတြေျကာင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျကားမွာ မင္းဟာ စံျပအိမ္ရွင္မ ျဖစ္လို ့ေနခဲ့တယ္။
သားႏွစ္ေယာက္ အသက္ ၁၂ႏွစ္နဲ ့ ၁၄ ႏွစ္ အရြယ္ကုိ ေရာက္လာတဲ့အခါ၊ မင္းေမေမ ( ေဒၚခင္ၾကည္) ေနထိုင္မေကာင္း ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ဖုန္းရၿပီး၊ ျမန္မာျပည္ကုိ မင္းျပန္သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီခရီးဟာ ကိုယ္တို ့့မိသားစုရဲ ့ကဲြကြာျခင္းအစလို ့ ကိုယ္တို ့အားလံုး ႀကိဳတင္ မသိထားခဲ့ျကဘူးေနာ္။
စုေရ မင္းဟာ…အိမ္ေထာင္ရွင္ မေကာင္း တစ္ဦး အျဖစ္၊ မိခင္ေကာင္း တစ္ဦး ျဖစ္ရံုတင္ မကပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ ့ သမီးေကာင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္လို ့ ေနျပန္ ပါေရာလား။ ေမတၲာတရားျပည့္၀တဲ့ မိခင္ တစ္ဦး ဘ၀ကေန၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့တဲ့ ျမန္မာ အမ်ိဳး သမီး တစ္ဦး အျဖစ္ကေန တိုင္းျပည္က လိုအပ္လာျပီေဟ့ ဆိုတဲ့အခါမွာ ႀကမ္းတမ္းတဲ့ နိုင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမွဳ လမ္းေၾကာင္းေပၚကုိ ကူးေျပာင္းၿပီး လူထုကုိ ဦးေဆာင္မွဳေတြ ေပးႏိုင္ခဲ့ျပန္တယ္။ မိခင္တစ္ဦးအေနနဲ ့ ေရာ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္မ တစ္ဦးအေနနဲ ့ပါ သားေတြကုိ စြန္ ့၊ ခင္ပြန္းကို ထားသြားျပီး ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေနတဲ့ မင္းရဲ ့ျပတ္သားတဲ့ လုပ္ရပ္ကုိ မင္းသူငယ္ခ်င္း အခ်ိဳ႔က နားမလည္စြာနဲ ့ ေျပာဆိုေ၀ဖန္ျကတိုင္း သားငယ္ကင္မ္က “ေမေမဟာ သူလုပ္ရမယ့္ အလုုပ္ ေတြကုိ လုပ္ေနတာပါ” လို ့ ျပန္ေျပာေလ့ရွိတယ္။ “ကြ်န္မသားေတြ ကြ်န္မကုိ လိုအပ္ေနၾကမွာကုိ ကြ်န္မ အေၾကာက္ဆံုးပဲ” လို ့ မင္းေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံေရး လွဳပ္ငန္း တစ္ခုတည္း အေပၚ အာရံုထားဖို ့၊ ကေလးေတြ အတြက္ မပူပန္ဖို ့ ဖုန္းထဲကေန ကိုယ့္ေျပာစကားေတြ ဟာ ကေလးေတြ အေပၚ တာ၀န္ေက်ခ်င္လြန္းတဲ့ မင္းအတြက္ စိတ္ေျဖစရာ ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။
ျမန္မာ ျပည္တြင္းက အေျခအေနေတြ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ၊ အထူးသျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရးေတြ၊ သတင္းထုတ္ ျပန္မွဳေတြ ညံ့ဖ်င္းလြန္းတဲ့ ကာလျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္တို ့သားအဖ ေတြဟာ မင္းရဲ ့ လံွဳၿခံဳေရးအတြက္ အခ်ိန္နဲ ့ အမွ် စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ့ျကရပါတယ္။ ဖုန္းသံၾကားတိုင္း မင္းဆီက ဒါမွမဟုတ္ မင္းအေၾကာင္းေျပာႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ဆီက ဖုန္းလားလို ့ အၿမဲေမ်ွာ္မိခဲ့ျကတယ္။ “ေမေမဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ” ဆိုတဲ့ ကေလးေတြ အေမးကုိ ခနခနေျဖရတိုင္း ကုိယ့္ရင္မွာ မခ်ိပါဘူး။ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို မင္းကုိ လုပ္ႀကံၾကမွာ ကုိလည္း စိုးရိမ္ မိပါတယ္။ စိုးရိမ္ပူပန္ ရလြန္းတဲ့ အတြက္.. မင္းကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္ခ် လိုက္ၿပီ လို ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အနည္းဆံုး အိမ္ထဲမွာ အသက္အႏၲရာယ္ေတာ့ မစိုးရိမ္ရေတာ့ဘူးေပါ့ ဆိုျပီး ကေလးေတြကုိ တင္းတင္း ၾကပ္ၾကပ္ ဖက္လို ့ ကုိယ္ေျဖေတြးေတြးခဲ့ပါတယ္။
မၾကာခန ဆိုသလို ျမန္မာ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ ထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္ကုိ လက္ထပ္ထားတဲ့ အတြက္ မင္းမွာ အျပစ္ရွိေျကာင္း ေ၀ဖန္ တိုက္ခိုက္တာ ေတြ ေပၚထြက္လာတိုင္း ကိုယ့့္ေၾကာင္ ့မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ ထိခိုက္ေတာ့မလား ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ခဲ့ရသလို၊ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ေျပာဆိုတိုက္ခိုက္ ခံေနတာကုိ လည္း စိတ္မေကာင္းႀကီး စြာျဖစ္လို ့ေနခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ ကုိယ္လဲ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခ်င္တာမို ့ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ လွဳပ္ရွားမွုေတြကုိ ႏိုင္ငံ တကာက ေထာက္ခံ အားေပးမွဳေတြ ရလာေအာင္ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး ပုိင္းမွာ လူသိမ်ားတဲ့ ပုဂိဳလ္ေတြ နဲ့ ကုိယ္ တိတ္တဆိတ္ သြားေရာက္ေတြ ့ဆံုျပီး စည္းရံုး လွံဳ ့ေဆာ္မွဳေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္ရဲ ့လွုပ္ရွားမွဳေတြ ကုိ ျမန္မာ အစိုးရ ကသိသြားရင္ မင္းကုိ ပုိၿပီး ထိခိုက္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ လွ်ိဳ ့၀ွက္စြာနဲ ့ ကိုယ္လွုပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ သတင္း သမားေတြ၊ အင္ တာဗ်ဴး လာေတာင္းတာေတြကုိ လဲ ကုိယ္အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရွာင္ရွားခဲ့တယ္။
ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ ကာလအတြင္း၊ အထီးက်န္ေနမယ့္ မင္းအတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာ စာအုပ္ ေတြ ပို ့ေပးခဲ့တယ္။ နယ္ဆလ္မင္ဒဲလားအေျကာင္း၊ ဂႏီၵအေျကာင္း အစရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြ ဟာ မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။ အိမ္က နံရံမွာ မင္းပံု ခပ္ႀကီးႀကီး တစ္ပံုကုိ ခ်ိတ္ထားၿပီး၊ ဧည့္ခန္း ထဲမွာ မင္းအတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ခ်ီးျမွင့္ထားတဲ့ ဆုတံဆိပ္ မ်ိဳးစံု ေတြရယ္၊ မင္းရထားတဲ့ ႏိုဘယ္ဆု အပါအ၀င္ တျခား ဆုတံဆိပ္ေတြ မ်ိဳးစံုကုိ ကိုယ္ ဂုဏ္ယူစြာနဲ ့ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားတယ္။
စုေရ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ အထိန္းသိမ္းခံ ဘ၀ဟာ မင္းအတြက္ ေရာ၊ ကိုယ့္အတြက္ပါ အင္မတန္ ရွည္လ်ားတဲ့ ကာလေတြပါ။ တခါတေလ မင္းအေၾကာင္း ဘာသတင္းမွ မၾကားရေတာ့ပဲ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာသြားတဲ့ အခါေတြမွာ လူမသိ သူမသိဘ၀နဲ ့ မင္းေသမ်ား သြားၿပီ လားလို ့ ေတြးပူေနခ်ိန္မွာ ေဒၚစုအိမ္က စႏရားသံၾကားရတယ္လို ့ သတင္းၾကား လိုက္ရလို ့ ကိုယ့္မွာ ေျပာမျပ တတ္ေလာက္ေအာင္ စိတ္သက္သာရာရ သြားတဲ့ အႀကိမ္ေတြလဲ မနည္းခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ မင္းအသက္ရွင္ေနေၾကာင္း ေမ်ွာ္လင့္လို ့ရတဲ့ စႏရားသံေတာင္ မၾကားရေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေသြးပ်က္ ခဲ့ရပါတယ္။ စႏရားပ်က္ သြားတာပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေငြေၾကးၾကပ္ တည္းလို ့ေရာင္းလိုက္ ရတာမ်ားလား ဆိုၿပီး ေတြးပူရ ေသးတယ္။ ကိုယ့္ဇနီးသည္ တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္ေနခ်ိန္၊ အခက္အခဲေတြနဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းသည္ တစ္ ေယာက္ အေနနဲ ့ ေရွ ့ကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္ျပီး၊ ဒါမွမဟုတ္ အနားမွာ အားေပးခြင့္ေတာင္ မေပးႏိုင္တဲ့ ဘ၀ကုိလဲ ငါမုန္းတီးမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ သတိရွိရွိနဲ ့တိုက္ပဲြ၀င္ေနတဲ့ မင္းလို မိန္းမအာဇာနည္ရဲ ့ ခင္ပြန္းသည္ျဖစ္ရတာကုိေတာ့ ကုိယ္ အၿမဲတမ္း ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။
၁၉၉၅ ခု ရဲ ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ ဖုန္းထဲက ေနမင္း အသံကုိ စၾကားလိုက္ရၿပီး၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ လာၿပီလို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကုိ လက္ဆဲြျပီး ကိုယ္တို႔ေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးနဲ ့ျမန္မာျပည္ ကုိ အေျပးသြား ခဲ့ျကတယ္။ သားငယ္ကင္မ္ က လူပ်ိဳႀကီးဖားဖား ျဖစ္ေနတာကုိ ျမင္ေတာ့ အျပင္မွာေတြ ့ ရင္ေတာင္ ရုတ္တရက္မွတ္မိမွာ မဟုတ္ဘူးလို ့မင္းေျပာခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။ စုေရ ..တေယာက္တည္း အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ေနခဲ့ရေပမယ့္ မင္းဟာ အရင္က ထက္ေတာင္ ပိုျပီး တည္ၿငိမ္လာတာကုိ သတိထားမိပါတယ္။ ပန္းေတြပန္ထားတဲ့ နူးညံ့တဲ့ အၿပံဳးေအာက္က ခိုင္မာတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ ့့သံမဏိ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ကုိယ္ျမင္ေတြ ့ ခဲ့ရတယ္။ အသက္အရြယ္ မေရြးပါ၀င္တဲ့ မင္းရဲ ့ အသင္းသူ၊ အသင္းသားေတြကုိ ဦးေဆာင္မွဳေပးေနတာ ျမင္ရေတာ့ ငါတို ့မိသားစုေတြ ကဲြကြာေနၾကရတာ အလကား မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္နဲ ့ ကုိယ္ေက်နပ္ခဲ့မိပါတယ္။
အဲဒီ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဟာ မင္းနဲ ့ကုိယ္နဲ ့ ေနာက္ဆံုးေတြ ့ခဲ့ၾကရတာပဲေနာ္။ ၁၉၉၈ ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ကင္ဆာျဖစ္ေနၿပီ၊ ေနာက္ဆံုးအဆင့္လို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကိုယ္အရမ္းကုိ ေခ်ာက္ျခားသြားတယ္။ လူ ့ ေလာကႀကီးထဲ ေနရဖို ့ အခ်ိန္သိပ္ မက်န္ေတာ့လို ့၊ မေသခင္မွာ မင္းကုိ လူခ်င္းေတြ ့ၿပီး ႏွဳတ္ဆက္သြားခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာသံရံုး ကုိ သြားျပီး ဗီဇာ ေလ်ွာက္ထားေပမယ့္ ခြင့္မျပဳခ့ျဲကဘူး။ ျမန္မာအစိုးရရဲ ့ ဗီဇာျငင္းပယ္မွဳကုိ အားမေလ်ာ့ပဲ ကုိယ္ ထပ္ႀကိဳးစားေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္ေပါင္း ၃၀ေလာက္ ရွိလာေတာ့ ကိုယ္အားေလ်ာ့ လာမိၿပီ၊ ခႏၡာကုိယ္က လဲ သိသိသာသာကုိ အားနည္းလာတယ္၊ ကိုယ့္အျဖစ္ကုိ စာနာျပီး ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီးနဲ ့ အေမရိကန္သမၼတ ကလင္တန္တို ့အပါအ၀င္ တျခား မိတ္ေဆြ ေတြက ျမန္မာ အစိုးရဆီကုိ ေမတာရပ္ခံစာ ေရးခဲ့ၾကေပမယ့္ ဗီဇာမရခဲ့ပါဘူး။ ဆိုး၀ါးရက္စက္လွတဲ့ ကံၾကမၼာကုိ ပဲ ကိုယ္ တို ့ အျပစ္တင္ခဲ့ၾကရတယ္။ မင္းဆီကုိ စစ္အရာရွိတစ္ေယာက္က လာေတြ ့ျပီး ကိုယ္နဲ ့ လာေတြ ့ ဖို ့ အဂၤလန္ကုိ အခ်ိန္မ ေရြး ျပန္ႏိုင္ေျကာင္း၊ လိုအပ္တဲ့ ဗီဇာကုိ ခ်က္ျခင္းထုတ္ေပးမယ့္ အေၾကာင္းလာေျပာတယ္ဆိုတာ ကုိယ္ျပန္ၾကား ရတယ္။
အမွန္အတိုင္း ေျပာရင္ မေသခင္၊ ေ၀ဒနာေတြ ခံစားေနရခ်ိန္ မွာ မင္းကုိ အနားမွာ သိပ္ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က ေနထြက္လာျပီးရင္ ျပည္၀င္ခြင့္အပိတ္ခံရမွာ မို ့ မင္းကုိ ယံုၾကည္အားထားေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ကုိ မင္း ဘယ္လို အင္အားနဲ ့မွ ထားရက္ခဲ့ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကုိယ္သိေနျပီးသားပါ။ တိုင္းျပည္နဲ ့ မိသားစုအေရး ျပတ္ျပတ္ သားသား ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ အေျခအေနတစ္ခု ကုိ စစ္အစိုးရက အတင္း ဖန္တီးေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကုိယ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္က အဲဒီလို အျဖစ္မခံခဲ့ၾကဘူးေနာ္။ ကုိယ္တို ့ ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက တိုင္းျပည္နဲ့ ျပည္သူေတြသာလွွွွ်င္ ပဓာန ဆိုတာ ႏွစ္ ေယာက္စလံုး နားလည္ သေဘာတူခဲ့ျပီးသားမို ့၊ မင္းျပန္လာဖို ့ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကုိ ကုိယ္တို ့ေဆြးေႏြးစရာတစ္ခု အေန နဲ ့ေတာင္ မယူဆခဲ့ျကဘူး။
စုေရ.. ကုစရာေဆးမရွိတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါေၾကာင့္ နာက်င္ကိုက္ခဲတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကုိ အံၾကိတ္ခံစား ရင္း…ျဗိတိသွွ် သံရံုးက ေန တဆင့္ မင္းဆက္လာမယ့္ ဖုန္းကုိ ေမွ်ာ္ရင္း၊ ျပန္ဆံုၾကမယ္လို့ ၾကိုးစားျပီး အားခဲေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကိုယ္ လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားအင္ေတြ ခ်ိနဲ ့လာေနျပီ။ တကယ္လို ့ ကုိယ္ေသသြားခဲ့ရင္ ကုိယ့္ကုိ လာမေတြ ့ ႏိုင္တဲ့အတြက္ မင္းစိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ ့၊ ကိုယ္တို ့မိသားစု အနစ္နာခံျကရတာေတြ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ပါေစနဲ ့။ မင္းကုိ ပုိျပီး လိုအပ္ေနၾကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျပည္သူေတြရဲ ့ မ်က္ႏွာကုိ ျကည့္ပါေနာ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ရလာျပီး ေနာင္လာေနာက္သားေတြ ေကာင္းစားတာကုိ ကိုယ္ျမင္ေတြ႔ သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ အျမင္ေတြ က ေ၀၀ါးလာေနျပီ..အသက္ရွဳရတာလဲ ပိုျပီးခက္လာတယ္…ဟုိး ခပ္ေ၀းေ၀း မွာ အေျပးလွမ္းလာေနတဲ့ မင္းရဲ ့ ပံုရိပ္ကလည္း ေ၀းလို႕ ေ၀းလို ့ က်န္ေနခဲ့ျပီ…..
*****************************************************************
(မိုက္ကယ္၏ အျမြာညီအစ္ကုိ အန္ေထာ္နီရဲ ့ ေျပာျကားခ်က္အရ ေဒၚစု က ခင္ပြန္းျဖစ္သူ မိုက္ကယ္အဲရစ္မေသခင္ ႏွုတ္ဆက္စကားေျပာတဲ့ ဗီဒီယို အေခြ ကုိ ျဗိတိသွ် သံရံုးကေန တဆင့္ မိုက္ကယ့္ဆီကုိ ပို ့ေပးခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီေခြဟာ မိုက္ကယ္ဆံုးျပီး ၂ ရက္အျကာမွ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ အတြက္ မိုက္ကယ္ၾကည့္ခြင့္ မရလိုက္ဘူးလို ့သိရပါတယ္)
၀န္ခံခ်က္၊ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ႏွင့္ မိုက္ကယ္အဲရစ္အေၾကာင္း ကြ်န္မဖတ္ဖူးေသာ စာမ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ကိုးကားျပီး မိုက္ကယ္ အဲရစ္ေနရာမွ ခံစားေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တစံုတရာ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ပါက စာေရးသူရဲ ့တာ၀န္သာျဖစ္ပါေျကာင္း။
1.
1 1. The untold love story of Burma’s Aung San Suu Kyi By Rebecca Frayn (Telegraph, Dec 11, 2011)
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Aris
Posted by www.littlevoicefromburma.blogspot.com
Michael Aris – Wikipedia, the free encyclopedia
en.wikipedia.org
Michael Vaillancourt Aris (27 March 1946 – 27 March 1999[1]) was a leading Western authority on Bhutanese, Tibetan and Himalayan culture and wrote numerous books on Buddhism in those regions. He was the husband of Burmese opposition politician Aung San Suu Kyi.
— with Thesu Kyaw.
Written by လွ်ံ မုန္း အိမ္
Source :ေရႊဟသၤာသတင္းဌာန
မင္းကုိ ခ်စ္ေရး ဆိုခဲ့တုန္းက၊ တျခား မိန္းကေလးေတြလို “ခ်စ္ပါတယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖစကား မ်ိဳးကုိ အေႏွာင္အဖဲြ ့ကင္း ကင္းနဲ ့ရခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ “ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ ့ အေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ဖို ့ လိုအပ္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျပည္တြင္းကုိ ျပန္ၿပီး ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္ဖို ့ ခြင့္ျပဳရမယ္္” ဆိုတဲ့ သေဘာတူ ညီမွဳ အရင္ရၿပီးမွ သာ ကုိယ့္အခ်စ္ ကုိ မင္းက လက္ခံခဲ့တာ ေလ။ အဲဒီ အခ်ိန္ ကတည္းက မင္းရဲ ့ႏွလံုးသားမွာ တိုင္းျပည္နဲ ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြသာ ပထမ ေနရာမွာ ရွိေနခဲ့ တယ္ဆိုတာကုိ ကုိယ္ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ သေဘာေပါက္ ခဲ့ပါတယ္။ မင္းရဲ ့မြန္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အတြက္ နားလည္မွဳ ရွိစြာနဲ ့ပါရမီျဖည့္ေပးဖို႔လဲ ကုိယ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ္တို ့ရဲ ့အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၁၆ ႏွစ္သာ ကာလမွာ မင္းဟာ ဇနီးေကာင္း၊ မိခင္ေကာင္း ပီသစြာနဲ ့ အိမ္ေထာင္ တာ၀န္ ကုိ ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္း တာ၀န္ယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ အလုပ္တာ၀န္က တဘက္နဲ ့ အိမ္ကုိ အၿမဲတမ္း သပ္သပ္ ရပ္ရပ္၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ ့ ထားတတ္တဲ့ အက်င့္၊ ကေလးေတြအတြက္ ေမြးေန ့ ေတြ၊ ေပ်ာ္ပဲြ ရြင္ပဲြေတြကုိ မပ်က္မကြက္ လုပ္ေပးခဲ့ အက်င့္ ေတြေျကာင့္ ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျကားမွာ မင္းဟာ စံျပအိမ္ရွင္မ ျဖစ္လို ့ေနခဲ့တယ္။
သားႏွစ္ေယာက္ အသက္ ၁၂ႏွစ္နဲ ့ ၁၄ ႏွစ္ အရြယ္ကုိ ေရာက္လာတဲ့အခါ၊ မင္းေမေမ ( ေဒၚခင္ၾကည္) ေနထိုင္မေကာင္း ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ဖုန္းရၿပီး၊ ျမန္မာျပည္ကုိ မင္းျပန္သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီခရီးဟာ ကိုယ္တို ့့မိသားစုရဲ ့ကဲြကြာျခင္းအစလို ့ ကိုယ္တို ့အားလံုး ႀကိဳတင္ မသိထားခဲ့ျကဘူးေနာ္။
စုေရ မင္းဟာ…အိမ္ေထာင္ရွင္ မေကာင္း တစ္ဦး အျဖစ္၊ မိခင္ေကာင္း တစ္ဦး ျဖစ္ရံုတင္ မကပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ ့ သမီးေကာင္း တစ္ေယာက္လဲ ျဖစ္လို ့ ေနျပန္ ပါေရာလား။ ေမတၲာတရားျပည့္၀တဲ့ မိခင္ တစ္ဦး ဘ၀ကေန၊ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ ့တဲ့ ျမန္မာ အမ်ိဳး သမီး တစ္ဦး အျဖစ္ကေန တိုင္းျပည္က လိုအပ္လာျပီေဟ့ ဆိုတဲ့အခါမွာ ႀကမ္းတမ္းတဲ့ နိုင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမွဳ လမ္းေၾကာင္းေပၚကုိ ကူးေျပာင္းၿပီး လူထုကုိ ဦးေဆာင္မွဳေတြ ေပးႏိုင္ခဲ့ျပန္တယ္။ မိခင္တစ္ဦးအေနနဲ ့ ေရာ၊ အိမ္ေထာင္ရွင္မ တစ္ဦးအေနနဲ ့ပါ သားေတြကုိ စြန္ ့၊ ခင္ပြန္းကို ထားသြားျပီး ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေနတဲ့ မင္းရဲ ့ျပတ္သားတဲ့ လုပ္ရပ္ကုိ မင္းသူငယ္ခ်င္း အခ်ိဳ႔က နားမလည္စြာနဲ ့ ေျပာဆိုေ၀ဖန္ျကတိုင္း သားငယ္ကင္မ္က “ေမေမဟာ သူလုပ္ရမယ့္ အလုုပ္ ေတြကုိ လုပ္ေနတာပါ” လို ့ ျပန္ေျပာေလ့ရွိတယ္။ “ကြ်န္မသားေတြ ကြ်န္မကုိ လိုအပ္ေနၾကမွာကုိ ကြ်န္မ အေၾကာက္ဆံုးပဲ” လို ့ မင္းေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံေရး လွဳပ္ငန္း တစ္ခုတည္း အေပၚ အာရံုထားဖို ့၊ ကေလးေတြ အတြက္ မပူပန္ဖို ့ ဖုန္းထဲကေန ကိုယ့္ေျပာစကားေတြ ဟာ ကေလးေတြ အေပၚ တာ၀န္ေက်ခ်င္လြန္းတဲ့ မင္းအတြက္ စိတ္ေျဖစရာ ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။
ျမန္မာ ျပည္တြင္းက အေျခအေနေတြ ဖရိုဖရဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ၊ အထူးသျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရးေတြ၊ သတင္းထုတ္ ျပန္မွဳေတြ ညံ့ဖ်င္းလြန္းတဲ့ ကာလျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကုိယ္တို ့သားအဖ ေတြဟာ မင္းရဲ ့ လံွဳၿခံဳေရးအတြက္ အခ်ိန္နဲ ့ အမွ် စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ့ျကရပါတယ္။ ဖုန္းသံၾကားတိုင္း မင္းဆီက ဒါမွမဟုတ္ မင္းအေၾကာင္းေျပာႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ဆီက ဖုန္းလားလို ့ အၿမဲေမ်ွာ္မိခဲ့ျကတယ္။ “ေမေမဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲ” ဆိုတဲ့ ကေလးေတြ အေမးကုိ ခနခနေျဖရတိုင္း ကုိယ့္ရင္မွာ မခ်ိပါဘူး။ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို မင္းကုိ လုပ္ႀကံၾကမွာ ကုိလည္း စိုးရိမ္ မိပါတယ္။ စိုးရိမ္ပူပန္ ရလြန္းတဲ့ အတြက္.. မင္းကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ ခ်ဳပ္ခ် လိုက္ၿပီ လို ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ အနည္းဆံုး အိမ္ထဲမွာ အသက္အႏၲရာယ္ေတာ့ မစိုးရိမ္ရေတာ့ဘူးေပါ့ ဆိုျပီး ကေလးေတြကုိ တင္းတင္း ၾကပ္ၾကပ္ ဖက္လို ့ ကုိယ္ေျဖေတြးေတြးခဲ့ပါတယ္။
မၾကာခန ဆိုသလို ျမန္မာ အစိုးရပိုင္ သတင္းစာေတြ ထဲမွာ ႏိုင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္ကုိ လက္ထပ္ထားတဲ့ အတြက္ မင္းမွာ အျပစ္ရွိေျကာင္း ေ၀ဖန္ တိုက္ခိုက္တာ ေတြ ေပၚထြက္လာတိုင္း ကိုယ့့္ေၾကာင္ ့မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ ထိခိုက္ေတာ့မလား ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ခဲ့ရသလို၊ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ေျပာဆိုတိုက္ခိုက္ ခံေနတာကုိ လည္း စိတ္မေကာင္းႀကီး စြာျဖစ္လို ့ေနခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ ကုိယ္လဲ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခ်င္တာမို ့ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ လွဳပ္ရွားမွုေတြကုိ ႏိုင္ငံ တကာက ေထာက္ခံ အားေပးမွဳေတြ ရလာေအာင္ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး ပုိင္းမွာ လူသိမ်ားတဲ့ ပုဂိဳလ္ေတြ နဲ့ ကုိယ္ တိတ္တဆိတ္ သြားေရာက္ေတြ ့ဆံုျပီး စည္းရံုး လွံဳ ့ေဆာ္မွဳေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္ရဲ ့လွုပ္ရွားမွဳေတြ ကုိ ျမန္မာ အစိုးရ ကသိသြားရင္ မင္းကုိ ပုိၿပီး ထိခိုက္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ လွ်ိဳ ့၀ွက္စြာနဲ ့ ကိုယ္လွုပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ သတင္း သမားေတြ၊ အင္ တာဗ်ဴး လာေတာင္းတာေတြကုိ လဲ ကုိယ္အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရွာင္ရွားခဲ့တယ္။
ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ ထိန္းသိမ္းထားတဲ့ ကာလအတြင္း၊ အထီးက်န္ေနမယ့္ မင္းအတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာ စာအုပ္ ေတြ ပို ့ေပးခဲ့တယ္။ နယ္ဆလ္မင္ဒဲလားအေျကာင္း၊ ဂႏီၵအေျကာင္း အစရွိတဲ့ စာအုပ္ေတြ ဟာ မင္းရဲ ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြကုိ အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္လိမ့္မယ္လို ့ ကုိယ္ထင္ပါတယ္။ အိမ္က နံရံမွာ မင္းပံု ခပ္ႀကီးႀကီး တစ္ပံုကုိ ခ်ိတ္ထားၿပီး၊ ဧည့္ခန္း ထဲမွာ မင္းအတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ခ်ီးျမွင့္ထားတဲ့ ဆုတံဆိပ္ မ်ိဳးစံု ေတြရယ္၊ မင္းရထားတဲ့ ႏိုဘယ္ဆု အပါအ၀င္ တျခား ဆုတံဆိပ္ေတြ မ်ိဳးစံုကုိ ကိုယ္ ဂုဏ္ယူစြာနဲ ့ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားတယ္။
စုေရ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ အထိန္းသိမ္းခံ ဘ၀ဟာ မင္းအတြက္ ေရာ၊ ကိုယ့္အတြက္ပါ အင္မတန္ ရွည္လ်ားတဲ့ ကာလေတြပါ။ တခါတေလ မင္းအေၾကာင္း ဘာသတင္းမွ မၾကားရေတာ့ပဲ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာသြားတဲ့ အခါေတြမွာ လူမသိ သူမသိဘ၀နဲ ့ မင္းေသမ်ား သြားၿပီ လားလို ့ ေတြးပူေနခ်ိန္မွာ ေဒၚစုအိမ္က စႏရားသံၾကားရတယ္လို ့ သတင္းၾကား လိုက္ရလို ့ ကိုယ့္မွာ ေျပာမျပ တတ္ေလာက္ေအာင္ စိတ္သက္သာရာရ သြားတဲ့ အႀကိမ္ေတြလဲ မနည္းခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ မင္းအသက္ရွင္ေနေၾကာင္း ေမ်ွာ္လင့္လို ့ရတဲ့ စႏရားသံေတာင္ မၾကားရေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေသြးပ်က္ ခဲ့ရပါတယ္။ စႏရားပ်က္ သြားတာပဲလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေငြေၾကးၾကပ္ တည္းလို ့ေရာင္းလိုက္ ရတာမ်ားလား ဆိုၿပီး ေတြးပူရ ေသးတယ္။ ကိုယ့္ဇနီးသည္ တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္ေနခ်ိန္၊ အခက္အခဲေတြနဲ ့ ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာ ခင္ပြန္းသည္ တစ္ ေယာက္ အေနနဲ ့ ေရွ ့ကေန မားမားမတ္မတ္ရပ္ျပီး၊ ဒါမွမဟုတ္ အနားမွာ အားေပးခြင့္ေတာင္ မေပးႏိုင္တဲ့ ဘ၀ကုိလဲ ငါမုန္းတီးမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ သတိရွိရွိနဲ ့တိုက္ပဲြ၀င္ေနတဲ့ မင္းလို မိန္းမအာဇာနည္ရဲ ့ ခင္ပြန္းသည္ျဖစ္ရတာကုိေတာ့ ကုိယ္ အၿမဲတမ္း ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။
၁၉၉၅ ခု ရဲ ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ ဖုန္းထဲက ေနမင္း အသံကုိ စၾကားလိုက္ရၿပီး၊ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ လာၿပီလို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကုိ လက္ဆဲြျပီး ကိုယ္တို႔ေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးနဲ ့ျမန္မာျပည္ ကုိ အေျပးသြား ခဲ့ျကတယ္။ သားငယ္ကင္မ္ က လူပ်ိဳႀကီးဖားဖား ျဖစ္ေနတာကုိ ျမင္ေတာ့ အျပင္မွာေတြ ့ ရင္ေတာင္ ရုတ္တရက္မွတ္မိမွာ မဟုတ္ဘူးလို ့မင္းေျပာခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။ စုေရ ..တေယာက္တည္း အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀နဲ ့ေနခဲ့ရေပမယ့္ မင္းဟာ အရင္က ထက္ေတာင္ ပိုျပီး တည္ၿငိမ္လာတာကုိ သတိထားမိပါတယ္။ ပန္းေတြပန္ထားတဲ့ နူးညံ့တဲ့ အၿပံဳးေအာက္က ခိုင္မာတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ ့့သံမဏိ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ကုိယ္ျမင္ေတြ ့ ခဲ့ရတယ္။ အသက္အရြယ္ မေရြးပါ၀င္တဲ့ မင္းရဲ ့ အသင္းသူ၊ အသင္းသားေတြကုိ ဦးေဆာင္မွဳေပးေနတာ ျမင္ရေတာ့ ငါတို ့မိသားစုေတြ ကဲြကြာေနၾကရတာ အလကား မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္နဲ ့ ကုိယ္ေက်နပ္ခဲ့မိပါတယ္။
အဲဒီ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ဟာ မင္းနဲ ့ကုိယ္နဲ ့ ေနာက္ဆံုးေတြ ့ခဲ့ၾကရတာပဲေနာ္။ ၁၉၉၈ ေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ကင္ဆာျဖစ္ေနၿပီ၊ ေနာက္ဆံုးအဆင့္လို ့ သိလိုက္ရေတာ့ ကိုယ္အရမ္းကုိ ေခ်ာက္ျခားသြားတယ္။ လူ ့ ေလာကႀကီးထဲ ေနရဖို ့ အခ်ိန္သိပ္ မက်န္ေတာ့လို ့၊ မေသခင္မွာ မင္းကုိ လူခ်င္းေတြ ့ၿပီး ႏွဳတ္ဆက္သြားခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာသံရံုး ကုိ သြားျပီး ဗီဇာ ေလ်ွာက္ထားေပမယ့္ ခြင့္မျပဳခ့ျဲကဘူး။ ျမန္မာအစိုးရရဲ ့ ဗီဇာျငင္းပယ္မွဳကုိ အားမေလ်ာ့ပဲ ကုိယ္ ထပ္ႀကိဳးစားေပမယ့္ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္ေပါင္း ၃၀ေလာက္ ရွိလာေတာ့ ကိုယ္အားေလ်ာ့ လာမိၿပီ၊ ခႏၡာကုိယ္က လဲ သိသိသာသာကုိ အားနည္းလာတယ္၊ ကိုယ့္အျဖစ္ကုိ စာနာျပီး ပုပ္ရဟန္းမင္းၾကီးနဲ ့ အေမရိကန္သမၼတ ကလင္တန္တို ့အပါအ၀င္ တျခား မိတ္ေဆြ ေတြက ျမန္မာ အစိုးရဆီကုိ ေမတာရပ္ခံစာ ေရးခဲ့ၾကေပမယ့္ ဗီဇာမရခဲ့ပါဘူး။ ဆိုး၀ါးရက္စက္လွတဲ့ ကံၾကမၼာကုိ ပဲ ကိုယ္ တို ့ အျပစ္တင္ခဲ့ၾကရတယ္။ မင္းဆီကုိ စစ္အရာရွိတစ္ေယာက္က လာေတြ ့ျပီး ကိုယ္နဲ ့ လာေတြ ့ ဖို ့ အဂၤလန္ကုိ အခ်ိန္မ ေရြး ျပန္ႏိုင္ေျကာင္း၊ လိုအပ္တဲ့ ဗီဇာကုိ ခ်က္ျခင္းထုတ္ေပးမယ့္ အေၾကာင္းလာေျပာတယ္ဆိုတာ ကုိယ္ျပန္ၾကား ရတယ္။
အမွန္အတိုင္း ေျပာရင္ မေသခင္၊ ေ၀ဒနာေတြ ခံစားေနရခ်ိန္ မွာ မင္းကုိ အနားမွာ သိပ္ရွိေနေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က ေနထြက္လာျပီးရင္ ျပည္၀င္ခြင့္အပိတ္ခံရမွာ မို ့ မင္းကုိ ယံုၾကည္အားထားေနတဲ့ ျပည္သူလူထု ကုိ မင္း ဘယ္လို အင္အားနဲ ့မွ ထားရက္ခဲ့ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကုိယ္သိေနျပီးသားပါ။ တိုင္းျပည္နဲ ့ မိသားစုအေရး ျပတ္ျပတ္ သားသား ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ အေျခအေနတစ္ခု ကုိ စစ္အစိုးရက အတင္း ဖန္တီးေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကုိယ္တို ့ ႏွစ္ေယာက္က အဲဒီလို အျဖစ္မခံခဲ့ၾကဘူးေနာ္။ ကုိယ္တို ့ ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက တိုင္းျပည္နဲ့ ျပည္သူေတြသာလွွွွ်င္ ပဓာန ဆိုတာ ႏွစ္ ေယာက္စလံုး နားလည္ သေဘာတူခဲ့ျပီးသားမို ့၊ မင္းျပန္လာဖို ့ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကုိ ကုိယ္တို ့ေဆြးေႏြးစရာတစ္ခု အေန နဲ ့ေတာင္ မယူဆခဲ့ျကဘူး။
စုေရ.. ကုစရာေဆးမရွိတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါေၾကာင့္ နာက်င္ကိုက္ခဲတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကုိ အံၾကိတ္ခံစား ရင္း…ျဗိတိသွွ် သံရံုးက ေန တဆင့္ မင္းဆက္လာမယ့္ ဖုန္းကုိ ေမွ်ာ္ရင္း၊ ျပန္ဆံုၾကမယ္လို့ ၾကိုးစားျပီး အားခဲေနခဲ့ေပမယ့္၊ ကိုယ္ လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အားအင္ေတြ ခ်ိနဲ ့လာေနျပီ။ တကယ္လို ့ ကုိယ္ေသသြားခဲ့ရင္ ကုိယ့္ကုိ လာမေတြ ့ ႏိုင္တဲ့အတြက္ မင္းစိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ ့၊ ကိုယ္တို ့မိသားစု အနစ္နာခံျကရတာေတြ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ပါေစနဲ ့။ မင္းကုိ ပုိျပီး လိုအပ္ေနၾကတဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျပည္သူေတြရဲ ့ မ်က္ႏွာကုိ ျကည့္ပါေနာ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ရလာျပီး ေနာင္လာေနာက္သားေတြ ေကာင္းစားတာကုိ ကိုယ္ျမင္ေတြ႔ သြားခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ အျမင္ေတြ က ေ၀၀ါးလာေနျပီ..အသက္ရွဳရတာလဲ ပိုျပီးခက္လာတယ္…ဟုိး ခပ္ေ၀းေ၀း မွာ အေျပးလွမ္းလာေနတဲ့ မင္းရဲ ့ ပံုရိပ္ကလည္း ေ၀းလို႕ ေ၀းလို ့ က်န္ေနခဲ့ျပီ…..
*****************************************************************
(မိုက္ကယ္၏ အျမြာညီအစ္ကုိ အန္ေထာ္နီရဲ ့ ေျပာျကားခ်က္အရ ေဒၚစု က ခင္ပြန္းျဖစ္သူ မိုက္ကယ္အဲရစ္မေသခင္ ႏွုတ္ဆက္စကားေျပာတဲ့ ဗီဒီယို အေခြ ကုိ ျဗိတိသွ် သံရံုးကေန တဆင့္ မိုက္ကယ့္ဆီကုိ ပို ့ေပးခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီေခြဟာ မိုက္ကယ္ဆံုးျပီး ၂ ရက္အျကာမွ ေရာက္လာခဲ့တဲ့ အတြက္ မိုက္ကယ္ၾကည့္ခြင့္ မရလိုက္ဘူးလို ့သိရပါတယ္)
၀န္ခံခ်က္၊ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ႏွင့္ မိုက္ကယ္အဲရစ္အေၾကာင္း ကြ်န္မဖတ္ဖူးေသာ စာမ်ားမွ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ကိုးကားျပီး မိုက္ကယ္ အဲရစ္ေနရာမွ ခံစားေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တစံုတရာ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ပါက စာေရးသူရဲ ့တာ၀န္သာျဖစ္ပါေျကာင္း။
1.
1 1. The untold love story of Burma’s Aung San Suu Kyi By Rebecca Frayn (Telegraph, Dec 11, 2011)
2. http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Aris
Posted by www.littlevoicefromburma.blogspot.com
Michael Aris – Wikipedia, the free encyclopedia
en.wikipedia.org
Michael Vaillancourt Aris (27 March 1946 – 27 March 1999[1]) was a leading Western authority on Bhutanese, Tibetan and Himalayan culture and wrote numerous books on Buddhism in those regions. He was the husband of Burmese opposition politician Aung San Suu Kyi.
— with Thesu Kyaw.
Written by လွ်ံ မုန္း အိမ္
Source :ေရႊဟသၤာသတင္းဌာန
ျမန္မာအစုိးရတပ္သည္ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ KIO ဌာနခ်ဳပ္ လိုင္ဇာကို ထိုးစစ္ဆင္ရန္ စစ္ေရးျပင္ဆင္ေနသည္ဟုု ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႔ KIA အရာရွိမ်ားေျပာသည္။
လုိုင္ဇာၿမိဳ႕မွ ေျမျပင္ခရီးအားျဖင့္ ငါးမုိင္အကြာရွိ လဂ်ားယန္ေက်းရြာတြင္ ျမန္မာအစုိးရတပ္က ထိုသုိ႔ ျပင္ဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ KIA အရာရွိတစ္ဦးေျပာသည္။
လဂ်ားယန္သုိ႔ ၁၂၀ မမ အေျမာက္မ်ားပို႔ေဆာင္ထားသည္ဟုဆိုသည္။
အေျဖာင့္တိုင္းလွ်င္ ၃ မိုင္ခန္႔သာကြာေ၀းသည့္ လိုင္ဇာသုိ႔ လဂ်ားယန္မွ ထိုအေျမာက္မ်ားျဖင့္ပစ္ခတ္လွ်င္ ပ်က္စီးမႈၾကီးမားႏိုင္သည္။
လဂ်ားယန္အျပင္ ျမစ္ႀကီးနား-ဗန္းေမာ္လမ္းေပၚက မဟာဗ်ဴဟာက်သည့္ေနရာမ်ားတြင္လည္း ျမန္မာအစုိးရတပ္မ်ား စစ္ေရးျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္ကိုေတြ႔ရသည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုတပ္စခန္းမ်ားသို႔အစုိးရတပ္သားသစ္မ်ားလည္း ေရာက္ရွိလာၾကျခင္းလည္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ၾကာသပေတးေန႔က ဗန္းေမာ္ဆိပ္ကမ္းသို႔ အင္အား ၂၀၀ ေက်ာ္ရွိ ျမန္မာအစုိးရစစ္သားမ်ား စက္ေလွျဖင့္ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ၎တို႔မွာလည္း လိုင္ဇာစစ္မ်က္ႏွာအတြက္ ပုိ႔ေဆာင္ၾကျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ရက္သတၱပတ္မ်ားတြင္လည္း ျမစ္ႀကီးနား-ဗန္းေမာ္လမ္းမရွိ KIO ေျခကုပ္စခန္းအနီး အင္ေပါန္္ႏွင့္ ဂန္ေတာ္ယန္တြင္ တိုက္ပြဲမ်ား ျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။
တ႐ုတ္နယ္စပ္ရွိ လိုင္ဇာၿမိဳ႕သည္ အႀကီးဆံုးဒုကၡသည္မ်ားရွိရာေဒသျဖစ္သည္။ ၁၀ လ ၾကာ အစုိးရတပ္၏ ထုိးစစ္ေၾကာင့္ ဒုကၡသည္ အနည္းဆံုး ၂၅၀၀၀ ရွိေနသည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကသည္။
အစိုးရတပ္၏ လိုင္ဇာတုိက္ပြဲေၾကာင့္ ၁၉၉၀ နွစ္မ်ားေနာက္ပို္္င္းေတြ႔ရမည့္ အၾကီးဆံုး ဒုကၡသည္ျပႆနာ ျဖစ္ႏိုင္သည္ ဟု သံုးသပ္ၾကသည္။
ယမန္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလက ကုလသမဂၢလက္ေအာက္ခံ အကူအညီေပးသည့္အဖြဲ႔မ်ား တစ္ၾကိမ္ လုိင္ဇာသို႔ေရာက္ရွိခဲ့ေသးသည္။
ယခုအခါ ဒုကၡသည္မ်ားအား KIO ႏွင့္ ေဒသတြင္း NGO မ်ားက ကူညီပ့ံပိုးေနျခင္းျဖစ္သည္။
[B]တိုက္ပြဲအတြင္း ျမန္မာစစ္သား ၃၀၀ က်ဆံုး[/B]
ျမန္မာအစုိးရတပ္သည္ ၁ ႏွစ္ၾကာ ကခ်င္ျပည္နယ္ထိုးစစ္တြင္ ၎စစ္သား ၃၀၀ ေက်ာ္က်ဆံုးသည္ဟု ျမန္မာစစ္ဖက္ႏွင့္နီးစပ္သူမ်ားဆိုသည္။
မတ္လမွဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားေနသည့္ အင္ေပါန္ႏွင့္ ဂန္ေတာ္ယန္တိုက္ပြဲမ်ား၌ပင္ ျမန္မာစစ္သား ၁၀၀ ေက်ာ္ က်ဆံုးႏိုင္သည္ဟု KIA အရာရွိမ်ားေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဇြန္လမွ ယခုခ်ိန္အထိျဖစ္ပြားေနေသာ တိုက္ပြဲတစ္ခုလံုးတြင္ အစိုးရစစ္သား ၃၀၀၀ ခန္႔ က်႐ံႈးႏိုင္သည္ဟု KIA သတင္းရပ္ကြက္ဆိုသည္။
ျမန္မာအစုိးရကလည္း ယခုတိုက္ပြဲတြင္ ၎၏တပ္သားေသဆံုးဒဏ္ရာရမႈစာရင္းကို တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္းမရွိေသးပါ။
"ျမန္မာစစ္သားေတြကို သတ္ဖို႔မႀကိဳးစားပါဘူး။ သူတို႔ကလာတုိက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ကုိယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ရတာပါ။" ဟု KIO/KIA ဒုတိယအၾကီးဆုံးျမိဳ႕ မိုင္ဂ်ာယန္မွ အရာရွိတစ္ဦး ကခ်င္သတင္းဌာနသုိ႔ေျပာသည္။
KIA တြင္ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ထိုအရာရွိက KIA အမာခံစခန္းမ်ားကုိ ထိုးစစ္ဆင္ရသည့္တိုင္ ျမန္မာစစ္သားမ်ား၏အမူအရာမ်ားသည္ ထိတ္လန္႔မႈႏွင့္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ဳိး မ ျပ ဟုဆိုသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာစစ္သားမ်ားသည္ စစ္ပြဲအတြင္း စိတ္ၾကြေဆးျပားႏွင့္ အျခား မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ား သံုးစြဲထားဟန္ရွိသည္ဟု သူ႔အေနျဖင့္ယံုၾကည္ေၾကာင္း ကခ်င္သတင္းဌာနသို႔ေျပာသည္။
ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း (မန္တုန္၊ နမၼတူ၊ ကြတ္ခိုင္၊ မူဆယ္၊ မုံးကိုး) တုိက္ပြဲမ်ားတြင္လည္း ျမန္မာစစ္သား ဒါဇင္နဲ႔ခ်ီ က်ဆံုးသည္ဟု ရွမ္းျပည္အေျခစိုက္ KIA အရာရွိမ်ားေျပာသည္။
ထိုေဒသတြင္ ျဖတ္သန္းေဖာက္လုပ္မည့္ ေရႊ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းေၾကာင့္ တုိက္ပြဲမ်ား ျပင္းထန္ လာျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုပိုက္လိုင္းသည္ ရခုိင္ကမ္းေျခမွ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕မ်ားကို တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသုိ႔ ပို႔ေဆာင္ရန္ျဖစ္သည္။
Sources : RFA
ခ်င္းျပည္နယ္အတြင္း ALP ဆက္ဆံေရးရုံးဖြင့္လွစ္ေရး ခ်င္းေခါင္းေဆာင္ မ်ား ကန္႕ကြက္
Arakan Liberation Party ( ALP)
Arakan Liberation Party ( ALP) ႏွင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အစုိးရအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ အရ ခ်င္းျပည္နယ္ ေတာင္ပုိင္း ပလက္၀ၿမိဳ႕တြင္ ALP မွ ဆက္ဆံေရးရုံး ဖြင့္လွစ္ေရးကုိေဒသခံခူမီး ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ကန္႕ ကြက္ၾကသည္။
“ ခ်င္းအဖြဲ႕ဆုိယင္ လက္ခံတယ္၊ ရခုိင္အဖြဲ႕ကုိေတာ့ လုိလားႏုိင္စရာအေၾကာင္း မရွိဘူး၊ သူတုိ႕နယ္ ေျမလည္း မဟုတ္ဘူး ဗ်၊ ပလက္၀မွာ ရုံးဖြင့္ဖုိ႕ဆုိယင္ ခ်င္းျပည္နယ္အစုိးရကုိေတာ့ ညွိႏႈိင္းသင့္တယ္” ဟု ပလက္၀ ၿမိဳ႕ေပၚမွ ခ်င္းလူမ်ဳိး အစုိးရ၀န္ ထမ္း ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ အရာရွိ တဦးက ေျပာသည္။
ဧၿပီလ ပထမပတ္အတြင္း ရခုိင္ျပည္နယ္ အစုိးရႏွင့္ ALP တုိ႕ႏွစ္ဖက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕သေဘာတူ ညီခ်က္ တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္ ပလက္၀ ႏွင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ဆက္ဆံေရးရုံးဖြင့္ လွစ္ရန္ သေဘာ တူထားၾကသည္။
“ က်ေတာ္ ALP အ၀င္အထြက္ရွိတဲ့ ေက်းရြာက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးပါ၊ ဒီကိစၥက ျပည္သူေတြ ဆႏၵကုိ ယူသင့္ တယ္၊ ရခုိင္မွ မ ဟုတ္ပါ၊ ကုိယ့္ျပည္နယ္မွာ တျခားလူမ်ဳိးစု လက္နက္ကုိင္ေတြရွိတာ မၾကိဳက္ ဘူး၊ အနည္းဆုံး ခူမီး ျပည္သူေတြ သေဘာ ထား ယူသင့္တယ္” ဟု ေျပာ သည္။
အစုိးရႏွင့္ Chin National Front ( CNF) တုိ႕ ဒုတိယ အၾကိမ္ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးသည့္အခါ ပလက္၀ တြင္ ALP ဆက္သြယ္ ေရးရုံးဖြင့္လွစ္ျခင္းကုိ ေအဂ်င္ဒါ တခုအျဖစ္ တင္သြင္းေဆြးေႏြးၿပီး ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းေပးျခင္းမရွိပါက CNF အေနျဖင့္ အစုိး ရႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရး ၾကိဳးပမ္းမႈ အားလုံး ကုိ ရုတ္သိမ္းရန္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခ်င္းျပည္သူမ်ားက Chin Groups mail မ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပၾက သည္။
Chin National Party ရဲ့ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး Salai Ceu Bik Thawng က ယခုလုိ ေျပာသြား ပါတယ္။
“ ဦးလွေမာင္တင္က သူ ရခုိင္ျပည္နယ္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူကတည္းက ခ်င္းျပည္နယ္ အစိုးရ ကိုေတာင္ အသိ မေပးပဲ ပလက္၀ကုိ တက္ခဲ့တယ္၊ အဲဒီကတည္းက က်ေတာ္တို႔ သံသယ ရိွခဲ့ျပီးသား ပါ။ CNP ၏ သေဘာထားကို ပါတီကိုယ္စား ေျပာမယ္၊ CEC မွာလည္း အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးရမွာ ပါ။ ပထမ အခ်က္အေနနဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္အစိုးရက ALP ကို ပလက္၀ျမိဳ႕မွာ ဆက္သြယ္ေရး ရုံးထားရိွခြင့္ ေပးတယ္ ဆိုကတည္းက ဒါ Something wrong ျဖစ္ေနျပီ၊ ပ လက္၀ က သူတုိ႕ အစုုိးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နယ္ေျမ မဟုတ္ဘူး၊ တကယ္လို႔ ALP အေနနဲ႕ ဒီေနရာမွာမွ အေျခခ်ခ်င္သပဆိုရင္ ခ်င္း ျပည္နယ္ အစိုးရ နဲ႕ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရကို ေတာင္းရမွာျဖစ္တယ္။ ”
“ ဒုတိယအခ်က္က လူထုအတြင္းနားလည္မွဳအရင္မယူပဲနဲ႕ ဒီလိုလုပ္တာ မလိုလားအပ္တဲ့ လူမ်ိဳးေရး clash ရိွမွာစိုးရိမ္မိ တယ္။ ဒါ တကယ့္ Sensitive ပဲ၊ လူမ်ိဳးေရးပါ ထိခုိက္နိင္တဲ့ကိစၥျဖစ္လုိ႕ ဒီမိုကေရစီ အတြက္၊ Federal အတြက္ ဆိုတာ ေလာက္နဲ ့ မျပီးဘူး”
ထုိ႕အျပင္ Chin Progressive Party ဥကၠဌ၊ စစ္ကုိင္းတိုင္း ေဒသၾကီး ခ်င္းတုိင္းရင္းသားေရးရာ ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ႏုိးထန္ကပ္က “ ဒီ ကိစၥသာအေကာင္အထည္ေဖာ္လာယင္ က်ေတာ္တုိ႕ လုိခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ သူတုိ႕ က ဒီ ပလက္၀နယ္ကုိ က်ေတာ္တုိ႕ နယ္ေျမလုိ႕ ေျပာေနတာ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေတာ္ ရခုိင္ျပည္နယ္ အစုိးရနဲ႕ Rakhine National Development Party ေခါင္း ေဆာင္ေတြကုိ ေျပာမယ္” ဟု ေျပာသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္အစုိးရႏွင့္ စီအဲန္အက္ဖ္ တုိ႕အၾကား ဇန္န၀ါရီလ ပထမပတ္အတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြ႕ ဆုံ ေဆြးေႏြးခ်က္အရ ပလက္၀ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္စခန္းခ်မည္ဟု ေျပာေျပာခ်င္း ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြ လက္ေအာက္ ခံ အစုိးရစစ္တပ္ကစခန္းခ်ထားသည္။
ခုိႏူမ္းထုန္
Arakan Liberation Party ( ALP)
Arakan Liberation Party ( ALP) ႏွင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အစုိးရအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ အရ ခ်င္းျပည္နယ္ ေတာင္ပုိင္း ပလက္၀ၿမိဳ႕တြင္ ALP မွ ဆက္ဆံေရးရုံး ဖြင့္လွစ္ေရးကုိေဒသခံခူမီး ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေခါင္းေဆာင္မ်ား ကန္႕ ကြက္ၾကသည္။
“ ခ်င္းအဖြဲ႕ဆုိယင္ လက္ခံတယ္၊ ရခုိင္အဖြဲ႕ကုိေတာ့ လုိလားႏုိင္စရာအေၾကာင္း မရွိဘူး၊ သူတုိ႕နယ္ ေျမလည္း မဟုတ္ဘူး ဗ်၊ ပလက္၀မွာ ရုံးဖြင့္ဖုိ႕ဆုိယင္ ခ်င္းျပည္နယ္အစုိးရကုိေတာ့ ညွိႏႈိင္းသင့္တယ္” ဟု ပလက္၀ ၿမိဳ႕ေပၚမွ ခ်င္းလူမ်ဳိး အစုိးရ၀န္ ထမ္း ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ အရာရွိ တဦးက ေျပာသည္။
ဧၿပီလ ပထမပတ္အတြင္း ရခုိင္ျပည္နယ္ အစုိးရႏွင့္ ALP တုိ႕ႏွစ္ဖက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕သေဘာတူ ညီခ်က္ တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္ ပလက္၀ ႏွင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ဆက္ဆံေရးရုံးဖြင့္ လွစ္ရန္ သေဘာ တူထားၾကသည္။
“ က်ေတာ္ ALP အ၀င္အထြက္ရွိတဲ့ ေက်းရြာက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးပါ၊ ဒီကိစၥက ျပည္သူေတြ ဆႏၵကုိ ယူသင့္ တယ္၊ ရခုိင္မွ မ ဟုတ္ပါ၊ ကုိယ့္ျပည္နယ္မွာ တျခားလူမ်ဳိးစု လက္နက္ကုိင္ေတြရွိတာ မၾကိဳက္ ဘူး၊ အနည္းဆုံး ခူမီး ျပည္သူေတြ သေဘာ ထား ယူသင့္တယ္” ဟု ေျပာ သည္။
အစုိးရႏွင့္ Chin National Front ( CNF) တုိ႕ ဒုတိယ အၾကိမ္ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးသည့္အခါ ပလက္၀ တြင္ ALP ဆက္သြယ္ ေရးရုံးဖြင့္လွစ္ျခင္းကုိ ေအဂ်င္ဒါ တခုအျဖစ္ တင္သြင္းေဆြးေႏြးၿပီး ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းေပးျခင္းမရွိပါက CNF အေနျဖင့္ အစုိး ရႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရး ၾကိဳးပမ္းမႈ အားလုံး ကုိ ရုတ္သိမ္းရန္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခ်င္းျပည္သူမ်ားက Chin Groups mail မ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပၾက သည္။
Chin National Party ရဲ့ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး Salai Ceu Bik Thawng က ယခုလုိ ေျပာသြား ပါတယ္။
“ ဦးလွေမာင္တင္က သူ ရခုိင္ျပည္နယ္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူကတည္းက ခ်င္းျပည္နယ္ အစိုးရ ကိုေတာင္ အသိ မေပးပဲ ပလက္၀ကုိ တက္ခဲ့တယ္၊ အဲဒီကတည္းက က်ေတာ္တို႔ သံသယ ရိွခဲ့ျပီးသား ပါ။ CNP ၏ သေဘာထားကို ပါတီကိုယ္စား ေျပာမယ္၊ CEC မွာလည္း အေၾကအလည္ ေဆြးေႏြးရမွာ ပါ။ ပထမ အခ်က္အေနနဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္အစိုးရက ALP ကို ပလက္၀ျမိဳ႕မွာ ဆက္သြယ္ေရး ရုံးထားရိွခြင့္ ေပးတယ္ ဆိုကတည္းက ဒါ Something wrong ျဖစ္ေနျပီ၊ ပ လက္၀ က သူတုိ႕ အစုုိးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး နယ္ေျမ မဟုတ္ဘူး၊ တကယ္လို႔ ALP အေနနဲ႕ ဒီေနရာမွာမွ အေျခခ်ခ်င္သပဆိုရင္ ခ်င္း ျပည္နယ္ အစိုးရ နဲ႕ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရကို ေတာင္းရမွာျဖစ္တယ္။ ”
“ ဒုတိယအခ်က္က လူထုအတြင္းနားလည္မွဳအရင္မယူပဲနဲ႕ ဒီလိုလုပ္တာ မလိုလားအပ္တဲ့ လူမ်ိဳးေရး clash ရိွမွာစိုးရိမ္မိ တယ္။ ဒါ တကယ့္ Sensitive ပဲ၊ လူမ်ိဳးေရးပါ ထိခုိက္နိင္တဲ့ကိစၥျဖစ္လုိ႕ ဒီမိုကေရစီ အတြက္၊ Federal အတြက္ ဆိုတာ ေလာက္နဲ ့ မျပီးဘူး”
ထုိ႕အျပင္ Chin Progressive Party ဥကၠဌ၊ စစ္ကုိင္းတိုင္း ေဒသၾကီး ခ်င္းတုိင္းရင္းသားေရးရာ ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ႏုိးထန္ကပ္က “ ဒီ ကိစၥသာအေကာင္အထည္ေဖာ္လာယင္ က်ေတာ္တုိ႕ လုိခ်င္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ သူတုိ႕ က ဒီ ပလက္၀နယ္ကုိ က်ေတာ္တုိ႕ နယ္ေျမလုိ႕ ေျပာေနတာ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေတာ္ ရခုိင္ျပည္နယ္ အစုိးရနဲ႕ Rakhine National Development Party ေခါင္း ေဆာင္ေတြကုိ ေျပာမယ္” ဟု ေျပာသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္အစုိးရႏွင့္ စီအဲန္အက္ဖ္ တုိ႕အၾကား ဇန္န၀ါရီလ ပထမပတ္အတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေတြ႕ ဆုံ ေဆြးေႏြးခ်က္အရ ပလက္၀ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္မေတာ္စခန္းခ်မည္ဟု ေျပာေျပာခ်င္း ရခုိင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြ လက္ေအာက္ ခံ အစုိးရစစ္တပ္ကစခန္းခ်ထားသည္။
ခုိႏူမ္းထုန္
ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုး အလုပ္အမႈေဆာင္သစ္အား တာ၀န္မ်ား လႊဲအပ္
ဧၿပီလ (၁၀)ရက္ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီက ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုး အစည္းအေ၀းခန္းမတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္ အစည္းအ႐ံုး အလုပ္ အမႈေဆာင္သစ္အား လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ား လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ခဲ့သည္။ အလုပ္ အမႈေဆာင္သစ္အား လႊဲအပ္ၿပီးေနာက္ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပဲြ ျပဳလုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းရွင္းလင္းပဲြတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုး ဥကၠဌသစ္ ဦးဇင္၀ုိင္း “စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔မ်ားက တကယ္ကို အင္နဲ႔အားနဲ႕ ကူညီခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္မႈ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြကို အမ်ားျပည္သူနဲ႔ တုိက္႐ိုက္ထိေတြ႔ ႏုိင္ဖို႔ လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္လို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကသား ၄၀၀၀ ေက်ာ္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ ၾကရမွာပါ။ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ သြားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ ဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။ ကိုယ့္ေလာက ျမွင့္တင္ဖို႔အတြက္ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထ လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နယ္ပယ္ အသီးသီးနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ သြားမွာပါ။ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားက အစားခ်ိန္အစား၊ အအိပ္ခ်ိန္ အအိပ္ ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုမ်ိဳး(ျမန္မာစာ) ကိုဆုိ မွတ္မွတ္ရရ ႐ုပ္ရွင္ အေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ားအဖဲြ႔ဆိုၿပီး နာမည္ခံေပး ခဲ့တယ္။ ဒီနာမည္ကို အျမတ္တႏုိး တန္ဖိုးထားသံုးစဲြခဲ့ပါ တယ္”လို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စာနယ္ဇင္းမ်ား က သိလိုသမွ်ကို ေမးျမန္းခဲ့ၾကသည္။
ဧၿပီလ (၁၀)ရက္ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီက ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုး အစည္းအေ၀းခန္းမတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္ အစည္းအ႐ံုး အလုပ္ အမႈေဆာင္သစ္အား လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ား လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ခဲ့သည္။ အလုပ္ အမႈေဆာင္သစ္အား လႊဲအပ္ၿပီးေနာက္ စာနယ္ဇင္း ရွင္းလင္းပဲြ ျပဳလုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ စာနယ္ဇင္းရွင္းလင္းပဲြတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ံုး ဥကၠဌသစ္ ဦးဇင္၀ုိင္း “စာနယ္ဇင္းအဖဲြ႔မ်ားက တကယ္ကို အင္နဲ႔အားနဲ႕ ကူညီခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္မႈ၊ လႈပ္ရွားမႈေတြကို အမ်ားျပည္သူနဲ႔ တုိက္႐ိုက္ထိေတြ႔ ႏုိင္ဖို႔ လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္လို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကသား ၄၀၀၀ ေက်ာ္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ ၾကရမွာပါ။ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ သြားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ ဖို႔အတြက္ ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။ ကိုယ့္ေလာက ျမွင့္တင္ဖို႔အတြက္ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထ လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ နယ္ပယ္ အသီးသီးနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္ သြားမွာပါ။ စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ားက အစားခ်ိန္အစား၊ အအိပ္ခ်ိန္ အအိပ္ ၾကည့္႐ႈေစာင့္ေရွာက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုမ်ိဳး(ျမန္မာစာ) ကိုဆုိ မွတ္မွတ္ရရ ႐ုပ္ရွင္ အေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ားအဖဲြ႔ဆိုၿပီး နာမည္ခံေပး ခဲ့တယ္။ ဒီနာမည္ကို အျမတ္တႏုိး တန္ဖိုးထားသံုးစဲြခဲ့ပါ တယ္”လို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စာနယ္ဇင္းမ်ား က သိလိုသမွ်ကို ေမးျမန္းခဲ့ၾကသည္။
Sources: Popular Myanmar News Journal
ဗုိလ္ခ်ဳပ္႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားအတြက္ ေရြးခ်ယ္ထားသူမ်ားကုိ ဒုတိယ အဆင့္လူေတြ႕စစ္ေဆး
ပထမအဆင့္ ေရြးခ်ယ္ခံထားရသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဇာတ္ရုပ္ သရုပ္ေဆာင္ ၁၃ေယာက္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဇာတ္႐ုပ္အတြက္ ပထမအဆင့္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ၁၄ဦးအား ဒုတိယအဆင့္ လူေတြ႕စစ္ေဆးျခင္းကုိေတာ့ ဧၿပီလ ၇ ရက္ ေန႔၊ မနက္ ၁ဝနာရီက ဓမၼေစတီလမ္းရွိ ဗုိလ္ ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း႐ုပ္ရွင္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ ႐ုံးခန္းမွာျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၄ ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္က လာေရာက္ျခင္းမရွိလို႔ ၁၃ ေယာက္ကုိပဲ ဒုတိယအဆင့္ လူေတြ႕စစ္ ေဆးခ့ဲၾကပါတယ္။ ဒုတိယ အဆင့္လူေတြ႕ စစ္ေဆးျခင္းကို ဦးၫြန္႔ဝင္း၊ ဒါ႐ုိက္တာ ၾကည္စုိးထြန္း၊ ဆရာခ်စ္ဦးညိဳ၊ ေအာင္လြင္၊ ဇင္ဝုိင္း၊ လူမင္း၊ ေဝဠဳေ က်ာ္၊ ေဆြဇင္ထုိက္၊ ဒါ႐ုိက္တာအိအိခိုင္၊ ဒါ႐ုိက္တာ ၾကည္ျဖဴသွ်င္ တုိ႔က သ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ဦးလွ်င္ ေမးခြန္း ၃ခု စီေမးျမန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ပထမဆုံး ေမးခြန္းက ေတာ့ မိမိရဲ႕ကုိယ္ေရးရာဇဝင္ကုိ ၂ မိနစ္ အတြင္း ဟန္ပန္အမူအရာေတြနဲ႔ စိတ္ဝင္ စားဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ေျပာျခင္း၊ ဒုတိယ ေမးခြန္း ကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သူတုိ႔ရင္ထဲ မွာရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုကုိ ၂မိနစ္ အတြင္းေျပာျခင္း၊ တတိယေမးခြန္းကေတာ့ မိမိျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့တစ္ေလွ်ာက္မွာႀကဳံ ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ဝမ္းနည္းစရာ (သုိ႔) ဝမ္းသာ စရာအျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ကုိယ္ဟန္အမူ အရာနဲ႔ေျပာျခင္းစသည့္ အခ်က္ေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးအမွတ္မ်ားကုိ ေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သ႐ုပ္ေဆာင္ေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႕ မွ ဇင္ဝုိင္းက ေျပာပါတယ္။ဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္တူသ လဲဆုိတဲ့အေပၚမွာပဲ မူတည္ၿပီးေတာ့ အမွတ္ ေပးမွာျဖစ္ၿပီး ေမးခြန္း ၃ ခုစလုံးရဲ႕ အမွတ္ ေပါင္းကုိပဲယူမွာျဖစ္ေ ၾကာင္း သိရပါတယ္။ “အဓိကကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေနရာသ႐ုပ္ ေဆာင္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္တူသလဲဆုိတဲ့အေပၚမွာမူတည္ ၿပီးပဲ အမွတ္ေပးပါတ ယ္။ ေနာက္ သူ႕ရဲ႕ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈ၊ အမူအရာပုိင္းေပါ့။ သူသ႐ုပ္ ေဆာင္သြားတဲ့အမူအရာပုိင္းကုိၾကည့္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကအကဲျဖတ္ၿပီး အမွတ္ေပးပါ တယ္။သူ႕ရဲ႕က႑ အလုိက္ေပါ့။ ႐ုပ္ရည္ဆုိ ၁မွတ္ကေန ၅မွတ္၊ အသံဆုိရင္ ၁ မွတ္က ေန ၅မွတ္၊ ဟန္ပန္အမူအရာဆုိရင္ ၁ မွတ္က ေန ၅မွတ္၊ အဲဒီလုိမ်ိဳးပဲသြားပါတယ္။ ဒီဒုတိ ယအဆင့္ လူေတြ႕စစ္ေဆးမႈမွာေတာ့ ၁၃ ေယာက္ထဲကေန ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ရသ ေလာက္ ေရြးပါမယ္။ ရသေလာက္ေရြးထားတဲ့ လူေတြထဲကေန ေနာက္ဖုိင္နယ္အဆင့္ ၃ဦးကုိ ေရြးမွာပါ”လုိ႔ေျပာပါတယ္။ အဆုိပါ ဒုတိယအဆင့္ လူေတြ႕စစ္ေဆးတဲ့ ၁၃ဦး ထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ ျပည္ႀကီးတံခြန္ၿမိဳ႕နယ္မွ ေမာင္ေက်ာက္ခဲကို လူေတြ႕စစ္ေဆး အၿပီး ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ဇာတ္႐ုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကို ေမးျမန္းရာေမးခြန္းမွန္ သမွ်ကို ကြၽန္ေတာ္ႀကဳိးစား ၿပီးေျဖခဲ့ပါတယ္။ ျပည့္စံုခ်င္မွေတာ့ ျပည့္စံု မယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေျဖတာ၊ မေျဖတာထက္ ဒီအေပၚမွာ ခံစားမႈလိုပါတယ္။ ဒီဇာတ္ကား မွာ ဘယ္ ွနခအငသည ကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္္အပိုင္း ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုသံုးသြားမယ္ဆို ရင္ ေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အတၴဳပၸတိၱဇာတ္ကားေလး အတြက္ ကူညီလုိက္ရတယ္ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ေက်နပ္ၿပီးျပန္သြားမွာပါ။ ဘယ္လိုအပိုင္းမွာ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ တာဝန္ေ က်ေအာင္လုပ္ မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို ႐ိုက္မယ္ဆိုကတည္းက ကြၽန္ ေတာ္ တအားစိတ္လႈပ္ရွားခဲ့တာပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အတၴဳပၸတိၱကို ကိုယ့္ လက္နဲ႔ကိုယ္တိုင္ေရးတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္အထူးျပဳပါမယ္လုိ႔ ေျပာခ်င္ပါ တယ္”လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒုတိယအဆင့္ လူေတြ႕ စစ္ေဆးမႈ မွ ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့လူစာရင္းကိုေတာ့ မၾကာမီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ ထုတ္ျပန္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
Sources: လင္းအကၡရာ (ေပၚျပဴလာဂ်ာနယ္)
က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ပါေမာကၡေဒါက္တာေဖသက္ခင္ (ဓါတ္ပုံ-Google Images)
အေမရိကန္ နဲ႔ ျမန္မာ တို႔ ဆက္ဆံေရး ပံုမွန္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမႈ တစ္ခု အေနနဲ႔ အေမရိကန္ဘက္ က ပထမဦးဆံုး ဖိတ္ၾကားတာ ကို ခံရတဲ့ ျမန္မာ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီးဟာ က်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရး ကိစၥေတြ အဓိက ေဆြးေႏြးဖို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ကို ေရာက္ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ က်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရး က႑ေတြမွာ ၾကံဳေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြ နဲ႔ ဒီ ခရီးစဥ္ အတြင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေတြကို ေတာ့ ကိုဝင္းမင္းက အဖြဲ႔ဝင္ တစ္ဦးနဲ႔ ေမးျမန္း တင္ျပထားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီး ေဒါက္တာ ေဖသက္ခင္ဟာ တနဂၤေႏြ ေန႔က စေရာက္လာတဲ့ သူ႔ရဲ့ ၁၀ ရက္ၾကာ အေမရိကန္ ခရီးစဥ္ ထဲမွာ က်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရး အဆင္ျမင့္ အရာရွိေတြ အပါအဝင္ အဖြဲ႔ဝင္ ၁၁ ပါတဲ့ အဖြဲ႔ကို ဦးေဆာင္ လာခဲ့ ၿပီး ဒီကေန႔ တနလၤာေန႔မွာ အေမရိကန္ အဆင္ျမင့္ တကၠသိုလ္ တစ္ခုမွာ စကား ေျပာဖို႔ ရိွေနပါတယ္။
ျမန္မာ သမၼတရဲ့ ႏိုင္ငံေရး အၾကံေပးတစ္ဦးနဲ႔ အစိုးရ မဟုတ္တဲ့ NGO တစ္ခုလည္း ပါတဲ့ ဒီ ခရီးစဥ္ရဲ့ ထူးျခားမႈ ကို လုိက္ပါလာတဲ့ မဂၤလာ ျမန္မာ အဖြဲ႔က ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္း က အခုလို ရွင္းျပပါတယ္။
“ထူးျခားတာက ေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ဆယ္စုႏွစ္ မ်ားစြာ အတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကေန ၿပီးေတာ့ လူၾကီး တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ ကို လာေရာက္တဲ့ ခရီးစဥ္ ျဖစ္တယ္ေပ့ါေလ။ ၿပီးေတာ့လည္း ဒီက်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရး ကို ဦးစားေပးၿပီး ေတာ့ ပထမဦးဆံုး အေနနဲ႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အစိုးရ က ေနလည္း လႊတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံဘက္ ကလည္း ေစာင့္ၾကိဳ ၿပီးေတာ့ ဒီကိစၥမွာ စထင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ဖို႔ စီစဥ္ၾကတယ္ ဆိုတာ အင္မတန္ ကို မွ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။
အရင္တုန္းက ေတာ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး ဆိုတဲ့ က႑က သိပ္ၿပီးေတာ့ ဦးစားေပး၊ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပါ့ေလ၊ ျမန္မာျပည္မွာ ဦးစားေပး မခံ ရတဲ့ ကိစၥျဖစ္ေသာ္လည္း ဘဲ အခုက်ေတာ့ ပထမ ဦးစားေပး ကိစၥ အျဖစ္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံ နဲ႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အၾကားမွာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ ဖို႔ ေဆာင္ရြက္တာ ေကာင္းလည္း ေကာင္းတယ္။ ထူးလည္း ထူးျခားတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။”
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဂၽြန္ေဟာ့ကင္း (John Hopkins) တကၠသိုလ္ ရဲ့ ေဆးေက်ာင္းမွာ စကားေျပာမယ့္ ေဒါက္တာ ေဖသက္ခင္ ရဲ့ အဖြဲ႔ အေနနဲ႔ ဒီ ခရီးစဥ္ထဲမွာ က်န္းမာေရး ပညာေရး နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လို ကိစၥေတြကို အဓိက ထား ေဆြးေႏြးမလဲ ဆိုတာ ေမးရာမွာေတာ့ ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္းက ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ဟာေတြ ကို ဦးစားေပး အဆင့္ သတ္မွတ္ ၿပီး လုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို႔ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးမွာ ျဖစ္တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။
“ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္တဲ့ ေနရာမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ က အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ ျမန္မာ ျပည္ရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ထဲမွာ အေရးၾကီးတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ကို ဦးစားေပး အစီအစဥ္ အျဖစ္ ခ်မွတ္ႏိုင္ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ဦးစားေပး အစီအစဥ္ အတိုင္း တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ ေဆာင္ရြက္ သြားဖို႔ အတြက္ အေသးစိတ္ လာၿပီးေတာ့ ေလ့လာတာ ေပါ့ေနာ္။ တမင္လာလုပ္၊ ေလ့လာတဲ့ ေနရာမွာ အဲဒီမွာ သြားေတြ႔တဲ့ အခါမွာ ဦးစားေပး လုပ္ႏိုင္တဲ့ ဟာကို သတ္မွတ္ လိုက္ၿပီးေတာ့ အျမန္ဆံုး စလုပ္ဖို႔ အတြက္ စီစဥ္မယ္ေလ။ ”
ဒါ့အျပင္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ေျပာခဲ့ သလိုဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကို ပညာေရး အဆင့္ ျမွင့္တင္ႏိုင္ဖို႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံက ထိပ္တန္း တကၠသိုလ္ေတြ နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ ႏိုင္မယ့္ ကိစၥေတြကို လည္း ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ နဲ႔ ရန္ကုန္ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ပါတဲ့ ဒီခရီးမွာ အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးဖို႔ ရွိတယ္ လို႔ ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္းက ဆက္ေျပာပါတယ္။
ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ့ က်န္းမာေရး နဲ႔ ပညာေရး စိမ္ေခၚမႈ ေတြကို ေျဖရွင္းရာမွာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ ဘယ္လို အခက္ အခဲေတြ ၾကံဳလာခဲ့ ရပါလဲ လို႔ ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္းကို ေမးရာမွာေတာ့
“ရွိတဲ့ အခက္အခဲက လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ လံုးမွာ ဆန္ရွင္ လုပ္ထားတဲ့ ကိစၥရယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ဒီ ကိုယ္ဘာသာ ကိုယ္ သီးသီးသန္႔သန္႔ ေနတဲ့ ကိစၥ ရယ္ေၾကာင့္ မို႔လို႔ရယ္ အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာေပါ့။ ဆိုလိုတာက ကမာၻမွာ လက္ေတြ႔သံုးေနတဲ့ နည္းပညာေတြ ကို က်ေနာ္တို႔ မရရွိတဲ့ အခက္အခဲမ်ိဳးေတြ လိုအပ္တဲ့ အေထာက္အပံ့ေတြ ေငြေရး ေၾကးေရး ဆိုင္ရာ အေထာက္အပံ့ေတြ မရႏိုင္တဲ့ အခက္အခဲ က ရွိေနတုန္းဘဲေလ။”
ျမန္မာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီး ဟီလာရီ ကလင္တန္ နဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလ ဆန္းက ေတြ႔တုန္းက ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ အေမရိကန္ ထိပ္တန္း တကၠသိုလ္ေတြ ရဲ့ အကူအညီ လုိတယ္ လို႔ ေျပာခဲ့ အၿပီးမွာ မၾကာခင္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ တိုးတက္မႈေတြ ေၾကာင့္ ဝန္ၾကီး ကလင္တန္ ဘက္ကလည္း ပိတ္ဆို႔ မႈ ေတြ ေလွ်ာ့ေပးရာမွာ အခုလို ပညာေရး နဲ႔ က်န္းမာေရး ဖြ႔ံျဖိဳးေရး ကိစၥေတြကို US Aid အေမရိကန္ ဖြံံ႔ျဖိဳးေရး အကူအညီ ေပးတဲ့ အဖြဲ႔က ကူညီေပးတာေတြကို စ ခြင့္ျပဳ လိုက္ပါၿပီ။
ဒီတစ္ေခါက္ ခရီးစဥ္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းရာမွာ အေမရိကန္ဘက္ က ပို အကူအညီေပးလာ ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ရွိတာကိုလည္း ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္း က ဆက္ေျပာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဂၽြန္ေဟာ့ကင္း တကၠသိုလ္ကေန ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမွာစြာ ပညာသင္ ဆုေတြ ေပးလာရာ ကေန ဒီေက်ာင္းသားေတြ နဲ႔ တကၠသိုလ္ တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး ျမန္မာ အစိုးရ နဲ႔ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးလာရာ ကေန ေနာက္ဆံုးမွာ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ နဲ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ တို႔ ကိုယ္တိုင္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ မွာ ေတြ႔အၿပီး ဆက္ဆံေရး တိုးတက္ လာခဲ့ အၿပီး အေမရိကန္ ဘက္က လည္း ပထမ ဦးစားေပး အျဖစ္ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီးကို စတင္ ဖိတ္ေခၚလာခဲ့ တာ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း အခုလို ခရီးစဥ္ေတြ ထပ္ျဖစ္လာဖို႔ ရွိတယ္ လို႔ ေဒါက္တာ ဖုန္းဝင္းက ဆိုပါတယ္။
Source : VOA
BURMESE opposition leader Aung San Suu Kyi will meet President Thein Sein today for what a spokesman describes as a very important meeting before she takes her seat in Parliament.
National League for Democracy spokesman Nyan Win said Suu Kyi would fly to the capital Naypyitaw to talk at Thein Sein's invitation.
He said they may discuss democratisation and the peace process with ethnic rebels, as well as parliamentary affairs.
The parliamentary session opens April 23.
A meeting between them last August paved the way for the NLD to rejoin electoral politics and collaborate in promoting political reconciliation.
The NLD had boycotted a November 2010 general election as unfair and undemocratic.
However, when Thein Sein took office a year ago, he began reforms easing the political landscape after almost five decades of military repression. To woo Suu Kyi's party, the election law was amended to meet its objections.
Her party captured 43 seats in an April 1 by-election to become the main opposition presence in Parliament, which is dominated by allies of the former military regime.
The polls were viewed as a milestone for Burma, as it emerges from a half century of military rule, and an astonishing reversal of fortune for former political prisoner Suu Kyi.
During their first historic meeting in August last year, the two had "frank and friendly discussions" to "find ways and means of cooperation," according to an official statement at that time.
Afterward, the 66-year old Nobel Peace laureate told reporters she believed Thein Sein is sincere and "genuinely wishes for democratic reforms."
National League for Democracy spokesman Nyan Win said Suu Kyi would fly to the capital Naypyitaw to talk at Thein Sein's invitation.
He said they may discuss democratisation and the peace process with ethnic rebels, as well as parliamentary affairs.
The parliamentary session opens April 23.
A meeting between them last August paved the way for the NLD to rejoin electoral politics and collaborate in promoting political reconciliation.
The NLD had boycotted a November 2010 general election as unfair and undemocratic.
However, when Thein Sein took office a year ago, he began reforms easing the political landscape after almost five decades of military repression. To woo Suu Kyi's party, the election law was amended to meet its objections.
Her party captured 43 seats in an April 1 by-election to become the main opposition presence in Parliament, which is dominated by allies of the former military regime.
The polls were viewed as a milestone for Burma, as it emerges from a half century of military rule, and an astonishing reversal of fortune for former political prisoner Suu Kyi.
During their first historic meeting in August last year, the two had "frank and friendly discussions" to "find ways and means of cooperation," according to an official statement at that time.
Afterward, the 66-year old Nobel Peace laureate told reporters she believed Thein Sein is sincere and "genuinely wishes for democratic reforms."
Sources: AP
Conservationists in Burma are battling to save Rangoon's unique colonial heritage amid fears that many of its admired British Raj-era buildings will be destroyed once sanctions against the government are lifted.
The colonial-style Central Telephone & Telegraph Office in Rangoon Photo: ALAMY
By Dean Nelson, South Asia Editor
Their sense of urgency intensified last week after the United States and the European Union said they would begin lifting some sanctions soon after Aung San Suu Kyi won a landslide victory in a series of by-elections.
Thant Myint U, the Cambridge-educated Burmese historian and author, has launched a campaign, with some support from Britain's Department for International Development, to catalogue the former capital's colonial architecture and preserve its finest buildings.
His group believes they could not only attract thousands of tourists to one of Asia's last intact colonial 'quartiers', but also remind Burma, as it emerges from international isolation, of its earlier history as a hub of global trade.
They also serve as a reminder of the place Britain once had in world markets. Many of Rangoon's imposing late 19th Century buildings were commissioned by Scottish trading firms who dominated the city and their imposing style is believed to have been influenced by Victorian Glasgow.
Britain's embassy on The Strand was once the headquarters of J&F Graham & Company of Glasgow, while around the corner on Pansodan Street the empty Inland Water Transport department building was once the Burma headquarters of the Glasgow-based Irrawaddy Flotilla Company.
The colonial-style Central Telephone & Telegraph Office in Rangoon Photo: ALAMY
By Dean Nelson, South Asia Editor
Their sense of urgency intensified last week after the United States and the European Union said they would begin lifting some sanctions soon after Aung San Suu Kyi won a landslide victory in a series of by-elections.
Thant Myint U, the Cambridge-educated Burmese historian and author, has launched a campaign, with some support from Britain's Department for International Development, to catalogue the former capital's colonial architecture and preserve its finest buildings.
His group believes they could not only attract thousands of tourists to one of Asia's last intact colonial 'quartiers', but also remind Burma, as it emerges from international isolation, of its earlier history as a hub of global trade.
They also serve as a reminder of the place Britain once had in world markets. Many of Rangoon's imposing late 19th Century buildings were commissioned by Scottish trading firms who dominated the city and their imposing style is believed to have been influenced by Victorian Glasgow.
Britain's embassy on The Strand was once the headquarters of J&F Graham & Company of Glasgow, while around the corner on Pansodan Street the empty Inland Water Transport department building was once the Burma headquarters of the Glasgow-based Irrawaddy Flotilla Company.
Sources: The Telegraph (UK)
Benedict Rogers is a human rights activist with Christian Solidarity Worldwide, Deputy Chairman of the Conservative Party Human Rights Commission and a former parliamentary candidate in the City of Durham. He is the author of a new book, Burma: A Nation at the Crossroads, to be published in July by Random House. He has visited Burma and its borders more than 40 times, and taken senior politicians, including Andrew Mitchell and John Bercow, on fact-finding visits to the borders.
Today, Burma may be beginning to change. A year ago, I was deported from the country, because the authorities disliked a book I had written about the previous dictator, Senior General Than Shwe. As they threw me out, a military intelligence officer told me assuredly there was “no change, no change”. Just a few months later, the new president, Thein Sein, stunned the world by meeting the woman the regime had refused to talk to but failed to defeat: the democracy leader and Nobel Peace Prize Laureate, Aung San Suu Kyi.
Since that meeting last August, he has taken significant and very welcome steps forward, releasing many political prisoners, including very high profile dissidents, initiating ceasefire talks with some of the country’s ethnic groups, and making it possible for Suu Kyi and her party, the National League for Democracy (NLD), to participate in by-elections for the country’s new Parliament. Suu Kyi won her seat in a landslide, and the party won 43 of the 45 seats contested. Ten months after I was deported, I was able to go back to Rangoon.
All this has made David Cameron’s visit later this week not only possible, but desirable. We should now be seeking ways to encourage Thein Sein to continue on this reformist path, and one way to do so is to bring him and other reformers within the regime in from the cold. However, just as it is important to recognise, welcome and applaud the steps taken so far, it is equally important to keep on reminding Thein Sein that there is much more he needs to do.
The Prime Minister must be clear with Thein Sein: so far, what we have seen amounts primarily to a change in atmosphere rather than a change in system. We must not underestimate the significance of the reforms, but nor must we think that the job is done. Reform must of course begin with a change in atmosphere, a widening of political space, a relaxation in mood, but those steps must be the first in a process of change.
The next steps must include the release of all remaining political prisoners, access to prisons and all parts of the country for international human rights monitors, unrestricted access to all areas for international humanitarian aid organisations, and substantial legislative, institutional and constitutional reform. Unjust laws which could put dissidents back in jail tomorrow if the authorities so wished must be amended or repealed; an independent judiciary established; the rule of law developed.
And while the NLD’s victory in the by-elections is significant in what it says about the desires of ordinary Burmese voters, it does not by itself signal lasting reform. The NLD will hold only 6.4 per cent of the parliamentary seats, in a legislature dominated by the military and pro-military parties. In 2010, Burma’s first elections in twenty years were heavily rigged to ensure that the military’s party, the Union Solidarity Development Party (USDP), had a large majority.
Just to be sure of guaranteeing power, in addition to rigging and harassment, the military reserved 25% of the seats for themselves even before the poll. So Aung San Suu Kyi and her MPs will have a lot of work to do to build an informal coalition with other pro-democracy parties, ethnic parties and reform-minded members of the USDP, if there is to be a chance for real change. And the real test will be Burma's next general election, in 2015.
In addition to legislative, institutional and constitutional reform, the major challenge to be addressed is the plight of Burma’s ethnic nationalities, who make up 40 per cent of the population and inhabit sixty per cent of the land. For 65 years, successive Burmese governments, and particularly the military regimes which have ruled the country since Ne Win seized power in a coup in 1962, have been fighting the ethnic groups and their simple demand for equal rights and a degree of autonomy. The Karen were the first to be attacked, but by the mid-1960s almost all the ethnic groups were facing brutal military offensives by the regime.
Both Britain and Aung San Suu Kyi have an important role to play in helping Burma secure a lasting nationwide peace. Britain has an historic responsibility, because many of the ethnic nationalities, especially the Karen and Kachin, fought bravely alongside the Allies against the Japanese in the Second World War. Britain promised them autonomy, but failed to deliver, leaving them at the mercy of Burman nationalists after independence.
Suu Kyi, similarly, has a legacy to fulfil, since it was her father, Aung San, who presided over the Panglong Agreement which established equal rights and autonomy for the ethnic nationalities. Aung San, who led the country’s independence movement against British colonial rule, was assassinated before independence, and the Panglong Agreement was discarded. Decades of war and suffering ensued.
Last weekend, leaders of the Karen National Union (KNU), one of the largest ethnic resistance groups, held an historic meeting with President Thein Sein in Naypyidaw, and also held talks with Suu Kyi. The regime has held ceasefire talks with other ethnic nationalities, and established some ceasefire agreements. These steps are very welcome, but they do not in themselves guarantee peace. Ceasefires – an end to active fighting – are not enough, because without a political solution there can be no durable peace.
The Government, the ethnic nationalities and the democracy movement must hold talks, and a political system which grants the ethnic people equal rights and a degree of autonomy must be established through dialogue. Burma's regime must embrace the "F" word they have resisted for so long: federalism. Contrary to their view, federalism is the system which would keep the country together, rather than splitting it apart.
Of particular concern currently is the situation in Kachin State, northern Burma. I visited the Kachin on the China-Burma border in January, and heard some of the worst stories of human rights violations I have ever heard, in twelve years of working on Burma. I heard many stories of killings of civilians. I met a woman who, just two months previously, while pregnant, hid for two days under a bed, without food or water, to escape the Burma Army. She heard bullets fly over her, and a Burma Army officer tell his troops: “If you see a Kachin, just kill them”.
I met a pastor who had been arrested and severely beaten and tortured non-stop for six hours. I met a woman whose husband had been decapitated before being shot. I met a 12 year-old boy who had seen his mother shot dead. All these incidents had occurred within the final few months of 2011 and even in January, and I have heard accounts of similar atrocities occurring since my visit. I hope the Prime Minister will raise the situation in Kachin State with Thein Sein and others, and make it clear to them that these horrific attacks must stop and the war in Kachin State must end, if Burma’s reform process is to be taken seriously.
Another issue Cameron should raise is the often overlooked plight of the Rohingya people, a predominantly Muslim group who have lived in northern Arakan State for generations. The Rohingyas are denied citizenship and are effectively stateless, subjected to severe restrictions and persecution. Until their citizenship is restored, and they are granted equal rights with all other citizens of Burma, true democracy and freedom cannot take root.
So there is much on Cameron’s "to do" list on Friday, and a careful balance to strike. To fail to ignore the progress already made could undermine Thein Sein and the reformers and stall the process. But to ignore the continuing human rights violations and the need for substantial institutional and constitutional changes, to embrace the situation today as the end of the road, and to lift all pressure on the regime to change could equally undermine chances of real democracy in Burma.
So far, the Government has got it about right, and William Hague’s pledge of gradual lifting of sanctions, in proportionate response to changes on the ground, rather than removing all sanctions in one go, is the right one. When I was in Rangoon in January, everyone I met – activists who have supported sanctions and those who have been critical – emphasised that to lift all pressure in one go, before change is secured, would be disastrous. We must maintain our leverage and ensure that sanctions are lifted step by step.
As the first western leader to visit Burma in decades, the Prime Minister has a unique opportunity to make good our failed promises of the past, support the reformers and the democrats, and help encourage real change that will bring the freedom and peace for which all the people of Burma have struggled, at great cost, for so long.
Credit Here :
By Phyu Phyu Sann And Akila Radhakrishnan/Guest Bloggers
“Rape is used in my country as a weapon against those who only want to live in peace, who only want to assert their basic human rights, especially in the areas of the ethnic nationalities. Rape is rife. It is used as a weapon by the armed forces to intimidate the ethnic nationalities and to divide our country.”
—Nobel Peace Laureate Daw Aung San Suu Kyi
Last week, a young woman from the Karen ethnic minority in Burma reported being “beaten, drugged, and sexually assaulted by two men wearing army fatigues.” In November 2011, reports emerged that four women were being kept as sex slaves by the Burmese military near the Kachin-China border; forced to cook and clean during the day and gang-raped at night by the soldiers in the Light Infantry Battalion 321. These reports, unfortunately, are not rare.
Such incidents are a part of a pattern of consistent and systematic sexualized violence perpetrated by the Burmese military, particularly against women in Burma’s ethnic groups. In a seminal 2002 report, the Shan Human Rights Foundation and the Shan Women’s Action Network found that there appears to be “a concerted strategy by the Burmese army troops to rape Shan women as a part of their anti-insurgency activities. The incidents detailed were committed by soldiers from 52 different battalions. Eighty-three percent of the rapes were committed by officers, usually in front of their own troops… .Out of the total 173 documented incidents, in only one case was a perpetrator punished by his commanding officer.”
Rape, has been, and is being used in Burma as a strategic weapon of war.
A woman from the Karen ethnic minority, which has been targeted with rape by the Burmese military as part of its "anti-insurgency activities."
Incidents of sexualized violence have been documented over the years, going at least as far back as 1993, by various human rights groups, including the Women’s League of Burma, Women’s League of Chinland, Karen Women’s Organization, as well as the United Nations. Concerns about sexualized violence in Burma, in particular by the military, have been raised by the UN secretary-general. Special rapporteurs have expressed alarm about human rights violations such as torture and other cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment, and violence against women.
However, despite meticulous documentation of cases of rape by Burmese human rights organizations, including in some instances the identities and battalion numbers of some of the rapists, this history of sexualized violence in Burma has been met with total impunity for the perpetrators of these crimes. A 2003 report from Refugees International stated that “widespread rape is committed with impunity, both by the officer and lower ranking soldiers. Officers committed the majority of the rapes documented here in which the rape of the perpetrator was known. The culture of impunity contributes to the military atmosphere in which rape is possible.”
This pervasive impunity has also often been noted by the UN. In 2006, the special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar found that “another noteworthy illustration of the consistent and continuing pattern of impunity is the high number of allegations of sexual violence against women and girls committed by members of the military…the Special Rapporteur is not aware of any initiatives by the Government of Myanmar to look into these serious human rights abuses with a view to identifying the perpetrators and bring them to justice.” The 2009 report of the UN secretary-general to the Security Council on Resolution 1820 similarly expressed concern about the high levels of sexualized violence against ethnic minorities including the Rohingya, Shan, Mon, Karen, Palaung, and Chin groups and the impunity accorded to the perpetrators.
Not much has changed in the ensuing years—and, in fact, now impunity for rape by the military is a constitutional guarantee. The 2008 Burmese Constitution places the military outside the purview of the civilian courts and includes an amnesty provision which precludes the prosecution of military perpetrators of crimes, including sexualized violence; raising global concern, including from the special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar, Tomás Ojea Quintana.
Such an amnesty is contrary to international law and the UN explicitly “does not recognize any amnesty for genocide, crimes against humanity, war crimes, and other serious violations of international humanitarian law.” Moreover, there is a growing body of treaty law expressly requiring criminal prosecutions of certain crimes, which cannot be susceptible to amnesties. Rather, states must prosecute, extradite, or surrender for the purpose of prosecution, those individuals present in their territory who are accused of violations constituting “grave breaches” of the four Geneva Conventions 1949 (which includes sexualized violence), and the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide.
Today, sexualized violence perpetrated by the military persists, and continues unpunished in Burma. Despite lip service about reform from the current government, the issue of impunity for these crimes cannot be adequately addressed domestically in Burma due to the constitutional guarantee of impunity.
Recognizing this barrier to combatting impunity domestically, if the new Burmese government is sincerely committed to transitioning to democracy, as they say they are, they should ratify the Rome Statute of the International Criminal Court and grant the court retroactive jurisdiction over crimes in Burma going back to July 1, 2002, the date of the entry into force of the statute. Furthermore, the international community must continue to insist on demonstrated action toward justice and accountability from the Burmese government as a condition of re-engagement. Absent such steps, the international community should act to ensure accountability—including through a referral to the International Criminal Court.
It’s time for the Burmese military’s license to rape without consequences to be revoked.
Phyu Phyu Sann is the Burma researcher at the Global Justice Center and carries out a wide range of research on Burma on legal, political, constitutional, and gender-related issues. As part of the GJC's project on Criminal Accountability for Heinous Crimes in Burma, she coordinates and works with partners, including Burmese and ethnic groups, UN agencies, and Human Rights NGOs, with the aim of upholding international commitments to the rule of law in Burma.
Akila Radhakrishnan is a staff attorney at the Global Justice Center working on the Geneva Initiative, which aims to ensure justice, accountability and equal rights to people in conflict and in post-conflict situations, and establish global legal precedents protecting human rights and ensuring gender equality.
“Rape is used in my country as a weapon against those who only want to live in peace, who only want to assert their basic human rights, especially in the areas of the ethnic nationalities. Rape is rife. It is used as a weapon by the armed forces to intimidate the ethnic nationalities and to divide our country.”
—Nobel Peace Laureate Daw Aung San Suu Kyi
Last week, a young woman from the Karen ethnic minority in Burma reported being “beaten, drugged, and sexually assaulted by two men wearing army fatigues.” In November 2011, reports emerged that four women were being kept as sex slaves by the Burmese military near the Kachin-China border; forced to cook and clean during the day and gang-raped at night by the soldiers in the Light Infantry Battalion 321. These reports, unfortunately, are not rare.
Such incidents are a part of a pattern of consistent and systematic sexualized violence perpetrated by the Burmese military, particularly against women in Burma’s ethnic groups. In a seminal 2002 report, the Shan Human Rights Foundation and the Shan Women’s Action Network found that there appears to be “a concerted strategy by the Burmese army troops to rape Shan women as a part of their anti-insurgency activities. The incidents detailed were committed by soldiers from 52 different battalions. Eighty-three percent of the rapes were committed by officers, usually in front of their own troops… .Out of the total 173 documented incidents, in only one case was a perpetrator punished by his commanding officer.”
Rape, has been, and is being used in Burma as a strategic weapon of war.
A woman from the Karen ethnic minority, which has been targeted with rape by the Burmese military as part of its "anti-insurgency activities."
Incidents of sexualized violence have been documented over the years, going at least as far back as 1993, by various human rights groups, including the Women’s League of Burma, Women’s League of Chinland, Karen Women’s Organization, as well as the United Nations. Concerns about sexualized violence in Burma, in particular by the military, have been raised by the UN secretary-general. Special rapporteurs have expressed alarm about human rights violations such as torture and other cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment, and violence against women.
However, despite meticulous documentation of cases of rape by Burmese human rights organizations, including in some instances the identities and battalion numbers of some of the rapists, this history of sexualized violence in Burma has been met with total impunity for the perpetrators of these crimes. A 2003 report from Refugees International stated that “widespread rape is committed with impunity, both by the officer and lower ranking soldiers. Officers committed the majority of the rapes documented here in which the rape of the perpetrator was known. The culture of impunity contributes to the military atmosphere in which rape is possible.”
This pervasive impunity has also often been noted by the UN. In 2006, the special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar found that “another noteworthy illustration of the consistent and continuing pattern of impunity is the high number of allegations of sexual violence against women and girls committed by members of the military…the Special Rapporteur is not aware of any initiatives by the Government of Myanmar to look into these serious human rights abuses with a view to identifying the perpetrators and bring them to justice.” The 2009 report of the UN secretary-general to the Security Council on Resolution 1820 similarly expressed concern about the high levels of sexualized violence against ethnic minorities including the Rohingya, Shan, Mon, Karen, Palaung, and Chin groups and the impunity accorded to the perpetrators.
Not much has changed in the ensuing years—and, in fact, now impunity for rape by the military is a constitutional guarantee. The 2008 Burmese Constitution places the military outside the purview of the civilian courts and includes an amnesty provision which precludes the prosecution of military perpetrators of crimes, including sexualized violence; raising global concern, including from the special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar, Tomás Ojea Quintana.
Such an amnesty is contrary to international law and the UN explicitly “does not recognize any amnesty for genocide, crimes against humanity, war crimes, and other serious violations of international humanitarian law.” Moreover, there is a growing body of treaty law expressly requiring criminal prosecutions of certain crimes, which cannot be susceptible to amnesties. Rather, states must prosecute, extradite, or surrender for the purpose of prosecution, those individuals present in their territory who are accused of violations constituting “grave breaches” of the four Geneva Conventions 1949 (which includes sexualized violence), and the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide.
Today, sexualized violence perpetrated by the military persists, and continues unpunished in Burma. Despite lip service about reform from the current government, the issue of impunity for these crimes cannot be adequately addressed domestically in Burma due to the constitutional guarantee of impunity.
Recognizing this barrier to combatting impunity domestically, if the new Burmese government is sincerely committed to transitioning to democracy, as they say they are, they should ratify the Rome Statute of the International Criminal Court and grant the court retroactive jurisdiction over crimes in Burma going back to July 1, 2002, the date of the entry into force of the statute. Furthermore, the international community must continue to insist on demonstrated action toward justice and accountability from the Burmese government as a condition of re-engagement. Absent such steps, the international community should act to ensure accountability—including through a referral to the International Criminal Court.
It’s time for the Burmese military’s license to rape without consequences to be revoked.
Phyu Phyu Sann is the Burma researcher at the Global Justice Center and carries out a wide range of research on Burma on legal, political, constitutional, and gender-related issues. As part of the GJC's project on Criminal Accountability for Heinous Crimes in Burma, she coordinates and works with partners, including Burmese and ethnic groups, UN agencies, and Human Rights NGOs, with the aim of upholding international commitments to the rule of law in Burma.
Akila Radhakrishnan is a staff attorney at the Global Justice Center working on the Geneva Initiative, which aims to ensure justice, accountability and equal rights to people in conflict and in post-conflict situations, and establish global legal precedents protecting human rights and ensuring gender equality.
Source here
 |
| David Cameron is due to meet Nobel laureate Suu Kyi on April 13 (AFP/File, Mark Richards) |
By Hla Hla Htay (AFP)
YANGON — British Prime Minister David Cameron is due in Myanmar this week on the first visit by a top Western leader since decades of military rule ended last year, government officials said Monday.
Cameron will meet President Thein Sein in the capital Naypyidaw on Friday and hold talks with opposition leader Aung San Suu Kyi in Yangon the same day, a Myanmar government official who did not want to be named told AFP.
"His visit will be a day trip," he said.
A second official confirmed the plan but said the schedule was still being finalised. An aide to Suu Kyi also told AFP that the Nobel Peace Prize laureate was expected to meet Cameron on Friday in Yangon.
Suu Kyi, who spent 15 of the past 22 years locked up by the former junta, won a seat in parliament for the first time in April 1 by-elections that were largely praised by the West as a step towards democracy.
Her National League for Democracy (NLD) party secured 43 of the 44 seats it contested, becoming the main opposition force in a national parliament dominated by the military and its political allies.
She will take her seat in the lower house for the first time on April 23, her party said on Monday.
British Foreign Secretary William Hague last week hailed the 66-year-old's election to political office as a "historic result" for the people of Myanmar, while urging Thein Sein to stay on the reform track.
Myanmar's quasi-civilian government has announced a surprising series of reforms over the past year, such as releasing hundreds of political prisoners and welcoming the opposition back into mainstream politics.
Cameron would be the first Western head of government to visit since the junta handed power to a new nominally civilian regime last year following a controversial 2010 election won by the military's political proxies.
It comes as the European Union considers further easing sanctions against the impoverished nation following the landmark elections.
While some nations have argued for all sanctions to be removed, Britain -- Myanmar's former colonial ruler -- and Nordic nations favour a "step-by-step" approach to ensure reforms continue, EU diplomats have said.
The 27-nation bloc already lifted some sanctions on the regime this year and foreign ministers will decide the next steps when they meet on April 23 in Luxembourg.
Hillary Clinton became the first US secretary of state to visit Myanmar in more than 50 years last November for talks with Thein Sein and Suu Kyi, who was released just days after the 2010 vote.
Her NLD party swept to a landslide election victory in 1990, when Suu Kyi was in detention, but the junta never recognised the result.
Observers say the regime now needs Suu Kyi in parliament to bolster the legitimacy of its political system and spur an easing of Western sanctions.
The United States announced last week it would ease selected sanctions, including restrictions on investment to Myanmar, but said measures would stay in place against those opposed to reform.
Source: AFP
Aung San Suu Kyi, Burma's opposition leader, will take her seat in parliament for the first time on April 23, her party confirmed, following milestone elections.
Burmese pro-democracy leader Aung San Suu Kyi talks to supporters at the headquarters of her National League for Democracy party in Rangoon Photo: AP Photo/Khin Maung Win
The veteran dissident's National League for Democracy (NLD), which won 43 seats in April 1 by-elections, will be the main opposition force in a national parliament dominated by the military and its political allies.
NLD spokesman Nyan Win said the Nobel laureate would travel to the capital Naypyidaw by April 22 in time to attend a new session of the lower house the following day. Parliament has been in recess since March 23.
Ms Suu Kyi's election to political office marks the latest sweeping change in the country after decades of outright military rule ended last year.
The pro-democracy leader spent 15 of the past 22 years locked up by the former junta and was released in late 2010 just days after a controversial election won by the military's political proxies.
Burma's quasi-civilian government has announced a surprising series of reforms over the past year, such as releasing hundreds of political prisoners and welcoming the opposition back into mainstream politics.
NLD spokesman Nyan Win said the Nobel laureate would travel to the capital Naypyidaw by April 22 in time to attend a new session of the lower house the following day. Parliament has been in recess since March 23.
Ms Suu Kyi's election to political office marks the latest sweeping change in the country after decades of outright military rule ended last year.
The pro-democracy leader spent 15 of the past 22 years locked up by the former junta and was released in late 2010 just days after a controversial election won by the military's political proxies.
Burma's quasi-civilian government has announced a surprising series of reforms over the past year, such as releasing hundreds of political prisoners and welcoming the opposition back into mainstream politics.
Ms Suu Kyi said during recent campaigning that her main goals as a lawmaker would be to work towards rule of law, national peace and an amendment of the junta-drafted constitution to make it more democratic.
Observers say she will also have to buckle down to tackling everyday issues in parliament such as agriculture, investment and the national budget.
The NLD won 37 seats in the 440-seat lower house in this month's polls, along with four in the upper house and two in the regional chambers.
One quarter of the seats are reserved for unelected military officials.
The NLD swept to a landslide election victory in 1990, when Suu Kyi was in detention, but the junta never recognised the result.
Observers say the regime now needs Suu Kyi in parliament to bolster the legitimacy of its political system and spur an easing of Western sanctions.
The United States announced last week it would ease selected sanctions, including restrictions on investment to Burma, but said measures would stay in place against those opposed to reform.
Source: AFP
Observers say she will also have to buckle down to tackling everyday issues in parliament such as agriculture, investment and the national budget.
The NLD won 37 seats in the 440-seat lower house in this month's polls, along with four in the upper house and two in the regional chambers.
One quarter of the seats are reserved for unelected military officials.
The NLD swept to a landslide election victory in 1990, when Suu Kyi was in detention, but the junta never recognised the result.
Observers say the regime now needs Suu Kyi in parliament to bolster the legitimacy of its political system and spur an easing of Western sanctions.
The United States announced last week it would ease selected sanctions, including restrictions on investment to Burma, but said measures would stay in place against those opposed to reform.
Source: AFP
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ Georgetown University မွ ပါေမာကၡ David Steinberg ၏ ျမန္မာျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးမွာ တရားစီရင္ေရးစနစ္ ျမွင့္တင္ရန္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေၾကာင္း အဆုိျပဳထားသည့္ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္၊ ပါေမာကၡ Steinberg သည္ အာရွႏွင့္ ျမန္မာ့ျပည္အေရးကြ်မ္းက်င္သူအျဖစ္ လူသိမ်ားပါသည္။
ျမန္မာျပည္မွာ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရအထိ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အဓိက ျပသနာကေတာ့ လူနည္းစုႏွင့္ လူမ်ားစုတို႔ ၾကားထဲက ဆက္ဆံေရးကို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ မကုိင္တြယ္တတ္တဲ့ ျပသနာပါပဲ။
ဗဟိုအစိုးရက ျပည္ေထာင္စုၾကီး ျပိဳကြဲမွာကို စိုးရိမ္သလုိ၊ လူနည္းစုေတြကလည္း ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ စီးပြားေရး ျခယ္လွယ္ခံရမွာကို စိုးရိမ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဟာ လူမ်ားစု ဗမာေတြန႔ဲ မတူကြဲျပားတဲ့ လူနည္းစုအုပ္စုေတြၾကားထဲမွာ အာဏာနဲ႔ အရင္းအျမစ္ေတြကို ဘယ္ေလာက္အထိ မွ်မွွ်တတ ျဖန္႔က်က္ခြဲေ၀ႏိုင္မလဲဆုိတာက အဆံုးအျဖတ္ေပးပါလိ့္မ္မယ္။
လက္နက္ကိုင္အုပ္စုေတြနဲ႔ အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရးဟာ ျပသနာေျဖရွင္းေရးအတြက္ ပထမေျခလွမ္းျဖစ္ၿပီး၊ မ်ဳိးဆက္နဲ႔ခ်ီ တဦးအေပၚ တဦးမယံုၾကည္တာေတြ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံတာေတြကိို ေက်ာ္လႊာႏိုင္ဖို႔ကေတာ့ အခုမွ အစပဲ ရွိပါေသးတယ္။
လူနည္းစုေတြရဲ႔ ျပည္နယ္နဲ႔ လူမ်ားစုေတြရဲ႕ တုိင္းေဒသၾကီး ပါလီမန္ေတြ ေပၚေပါက္လာတာကို တုိးတက္မႈေတြအျဖစ္ ၾကိဳဆုိသင့္သလုိ၊ တခ်ိန္တည္းမွာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ေတြကို ပိုျပီး အာဏာ အပ္ႏွင္းတာမ်ဳိးက ေနာက္ဆက္တြဲ မျဖစ္မေန ဆက္လုပ္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။
အုပ္စုေတြအားလံုးအတြက္ အေျပာင္းအလဲလမ္းေၾကာင္းမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ အားေပးမႈေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ စစ္တပ္က ထိန္းခ်ဳပ္ကန္႔သတ္ထားတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ေဒသအသီးသီးရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကား၊ ဓေလ့ထံုးတမ္း၊ ဘာသာတရားေတြကို ေလးစားဖို႔၊ နဂိုအရွိအတိုင္း လြတ္လပ္ခြင့္ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုေတြ အားလံုးမွာပါတတ္တဲ့ မစားရ၀ခမန္း – လက္ေတြ႔ဘာမွ ျဖစ္မလာတဲ့ အဆင့္ကို ေက်ာ္ၾကဖို႔ လိုပါၿပီ။
အာဏာေတြအားလံုး လူပုဂိၢဳလ္ေတြက ေမာင္ပုိင္စီးထားတဲ့ တုိင္းျပည္တခုမွာ လြတ္လပ္တဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္ဟာ နယ္ပယ္စံု တုိးတက္လာေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္ အေရးၾကီးလွပါတယ္၊ ပင္ကိုယ္ အရည္အခ်င္းရွိျပီး၊ စနစ္တက် သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ထားၾကတဲ့ တရားေရး ၀န္ထမ္းေတြကို ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္က ဖ်က္စီးပစ္ခဲ့ပါတယ္။ နဂိုအေျခအေန ျပန္ေရာက္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။
၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ တရားေရးဆုိင္ရာ အစိုးရ ယႏၱယားခြဲတရပ္ကို ဖြဲ႔စည္းဖို႔ ေတာင္းဆုိထားၿပီး၊ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကလည္း သူ႔ရဲ႕တုိက္ရုိက္အမိန္႔နဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းတရပ္ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္၊ တခ်ိန္တည္းမွာ အတုိက္အခံကလည္း တရားဥပေဒစိုးမုိးေရးကို ေတာင္းဆုိေနပါတယ္။
ရာစုႏွစ္၀က္ေလာက္ အာဏာရွင္စနစ္လက္ေအာက္မွာက်ေရာက္ခဲ့တဲ့ တရားေရး စနစ္ကို ေျပာင္းလဲတုိးတက္လာဖို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲတယ္ဆုိဆုိ၊ တုိင္းျပည္အနာဂတ္ အတြက္ကေတာ့ အသက္တမွ်အေရးႀကီးပါတယ္။
ရည္ညြန္း၊ ၊ David Steinberg: Promote the rule of law
ေနသြင္
Source : ပါေမာကၡပညာေရးမဂၢဇင္း
ဦးခင္ညြန္႕ရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္အေပၚ ဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္တုန္းကအတူရွိေနခဲ့တဲ့ဦးတင္ဦးရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္(အသံဖိုင္)
ေထာက္လွမ္းေရး အျကီးအကဲေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန့္က ၂၀ဝ၃ ခုနွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္ ဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္တုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ကို အသက္အနၱရာယ္ ကေန ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ကယ္ခဲ့တယ္လို့ ဘန္ေကာက္ပို့စ္ သတင္းစာနဲ့ ေမးျမန္းခန္းမွာ ေျပာျကားသြားခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အသက္ကိုကယ္တင္ခဲ့တယ္လို႕ေျပာတဲ့ ဦးခင္ညြန္႕ရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္အေပၚဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္တုန္းကအတူရွိေနခဲ့တဲ့ဦးတင္ဦးရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္(အသံဖိုင္)
Source : BBC Burmese
ေထာက္လွမ္းေရး အျကီးအကဲေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန့္က ၂၀ဝ၃ ခုနွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္ ဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္တုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ကို အသက္အနၱရာယ္ ကေန ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ကယ္ခဲ့တယ္လို့ ဘန္ေကာက္ပို့စ္ သတင္းစာနဲ့ ေမးျမန္းခန္းမွာ ေျပာျကားသြားခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အသက္ကိုကယ္တင္ခဲ့တယ္လို႕ေျပာတဲ့ ဦးခင္ညြန္႕ရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္အေပၚဒီပဲယင္း ျဖစ္ရပ္တုန္းကအတူရွိေနခဲ့တဲ့ဦးတင္ဦးရဲ႕ေျပာဆိုခ်က္(အသံဖိုင္)
Source : BBC Burmese
ယခုေဖာ္ျပမည့္ စာစုမွာ ျမန္မာျပည္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံ၊ Macquarie University မွ စီးပြားေရးပါေမာကၡ Sean Turnell ၏ ျမန္မာ့စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အႀကံျပဳခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာအစိုးရ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းေၾကာင္းမွာ ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ အႏၱရာယ္တရပ္ကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျမင့္မားေနသေလာက္ တကယ့္အျဖစ္မွန္မွာ အဲဒါရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ တုိင္းျပည္စီးပြားေရးက အင္အားကုန္ လက္ပမ္းက်ေနတဲ့ ျပသနာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္တပ္က ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ကာလမွာ ျမန္မာျပည္ဟာလည္း အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အဆင္းရဲဆံုး တုိင္းျပည္ အျဖစ္ကို ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဟာလည္း နုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈလိုပဲ အေရးႀကီး လုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥျဖစ္လာရတာပါ။
ဒါျဖင့္ရင္ ျမန္မာျပည္က လက္ရွိအေျခအေနေတြ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ဖို႔ဆုိရင္ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမွာ ဘာေတြ လုပ္ဖို႔ လိုအပ္မလဲလို႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။
ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့အထဲမွာ ပထမဆံုး လုိအပ္ခ်က္ကေတာ့ စစ္တပ္ အသံုးစရိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႔ပါပဲ။ ေလာေလာဆယ္မွာ အစိုးရအသံုးစရိတ္ရဲ႕ ေလးပံုတပံုဟာ ဧရာမတပ္မေတာ္ႀကီးအတြက္ အသံုးျပဳေနရပါတယ္။ တပ္မေတာ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေခတ္မွီစစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြကို တရုတ္နဲ႔ ရုရွားတို႔ ဆီကေန ၀ယ္ယူေနရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အတြက္ တကယ့္တကယ္မွာ ျပည္ပရန္ အႏၱရာယ္ဆုိတာ မရွိတဲ့အတြက္ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ ျပည္တြင္းက အျမင္မတူသူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္တာသက္သက္ပါပဲ။
စစ္တပ္အသံုးစရိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ျခင္းအားျဖင့္ တုိင္းျပည္မွာ အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတဲ့ က႑ေတြမွာ (ဥပမာ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးက႑မွာ) အသံုးျပဳဖို႔ ဘတ္ဂ်က္ေတြ ပိုထြက္လာႏိုင္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ လူသားအရင္းအျမစ္အတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ ဒီက႑ေတြမွာ အသံုးျပဳတာဟာ တျခားဘယ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ယွဥ္ယွဥ္ နည္းပါးေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္လိုမ်ဳိး က်န္းမာေရးနဲ႔ ပညာေရး က႑ႏွစ္ရပ္ေပါင္းက စစ္အသံုးစရိတ္ထက္ နည္းတဲ့ႏုိင္ငံမ်ဳိး ကမၻာေပၚမွာ သိပ္မ်ားမ်ားစားစား မရွိပါဘူး။
မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားအတြင္းမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဓာတ္ေငြ႔တင္ပို႔မႈဟာ သိသိသာသာ တုိးတက္လာခဲ့ပါတယ္၊ ဓာတ္ေငြ႔က ရတဲ့ ဘ႑ာေငြေတြဟာ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ေရး (nation-building) အတြက္ အသံုးခ်သင့္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္အစိုးရလက္ထက္မွာ ဓာတ္ေငြ႔က ရတဲ့ေငြေတြဟာ စစ္တပ္နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းအတြက္ အထူးသီးသန္႔အသံုးစရိတ္ (တခ်ဳိ႕လည္း ျပည္ပမွာ ဘဏ္စာရင္းဖြင့္ထား) ျဖစ္သြားရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အစိုးရသစ္က လုပ္ဖုိ႔လိုတဲ့ကိစၥက အေထြေထြဘတ္ဂ်က္မွာ တာ၀န္ခံမႈရွိတဲ့ အစီအစဥ္ေတြ လိုအပ္သလုိမ်ဳိးပဲ၊ ႏုိင္ငံျခား၀င္ေငြကိုလည္း ထင္သာျမင္သာရွိလာေအာင္ အေသအခ်ာ လုပ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေလာေလာဆယ္အထိ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ စီးပြားေရးက႑မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေခတ္က လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အၾကြင္းအက်န္၊ အကန္႔အသတ္ေတြက အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ အေျခတက်ရွိေနတုန္းပါပဲ။ တုိင္းျပည္ကို တကယ္ တိုးတက္ေစခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဒါေတြကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ဖို႔ လိုပါတယ္၊ တခ်ဳိ႕အကန္႔အသတ္ေတြကို ခ်က္ခ်င္းဆုိသလို အေႏွးနဲ႔အျမန္ ဖယ္ရွားပစ္ႏုိင္ၿပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အထူးတလယ္ အားထုတ္စရာမလိုဘဲ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြ ရွိေနပါတယ္။
ဥပမာအေနနဲ႔ ႏုိင္ငံျခားပို႔ကုန္ေတြအေပၚ လုိ္င္စင္ေတြနဲ႔ အခြန္တင္းက်ပ္ထားတဲ့ ကိစၥမ်ိဳး၊ လယ္သမားေတြအေပၚ ဘဏ္ေခ်းေငြ ကန္႔သတ္ထားတာမ်ဳိး၊ တယ္လီကြန္ျမဴနေကးရွင္း ကုမၼဏီေတြအေပၚ အကန္႔အသတ္ (ဒီလို အကန္႔အသတ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ဟာ ကမၻာေပၚမွာ မိုဘုိင္းဖုန္းေစ်းအျမင့္ဆံုး ႏုိင္ငံေတြစာရင္းမွာ ပါ၀င္ေနပါတယ္၊ တကယ့္တကယ္မွာ အင္မတန္ ရိုးစင္းတဲ့ ဒီပစၥည္းကေလးဟာ လူေနမႈအဆင့္အတန္းျမင့္မားလာေရးအတြက္ အေထာက္အပံ့ေပး ႏုိင္စြမ္းပါတယ္) နဲ႔ ရႈပ္ေထြးေပြလီၿပီး လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမွဳေတြကို ျဖစ္ေစတဲ့ လုပ္ငန္းလိုင္စင္ခ်ေပးတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးေတြကို ရုိးရုိးရွင္းရွင္းလုပ္ လိုက္တာမ်ဳိး လိုအပ္ပါတယ္။
ဒီအေတာအတြင္းမွာပဲ လယ္လုပ္သူ လယ္ပိုင္ခြင့္ (အခုအထိေတာ့ စိုက္ပ်ဳိးေျမေတြကို အစိုးရက ပိုင္ပါတယ္) ကို ေျပာင္းလဲေပးလုိက္မယ္ ဆုိရင္ စိုက္ပ်ဳိးေရးထုတ္ကုန္လည္း တုိးတက္လာစရာ အေၾကာင္း ရွိပါတယ္။ စီးပြားေရးမွာလည္း မလံုျခံဳစိတ္မခ်ခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနကေန လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ အေျခအေနတရပ္ကို ေျပာင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရသစ္က ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမယ္ဆုိတဲ့ ကတိက၀တ္ေတြကို ေပးထားေပမယ့္ စီးပြားေရး အေဆာက္အဦမွာေတာ့ အထက္ကဆုိခဲ့တဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြက ႏုိင္ငံေရး တိုးတက္မွဳေတြရဲ႕ အေနာက္မွာ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ ေနာက္က် က်န္ေနတုန္းပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ေစာေစာက တင္ျပခဲ့တဲ့ ကိစၥရပ္ေတြမွာ ျပဳျပင္ႏုိင္မယ္၊ တခ်ိန္တည္းမွာ ဘက္စံုေထာင့္စံုမွာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈလည္း ရွိလာမယ္၊ ပစၥည္းဥစၥာပိုင္ဆုိင္ခြင့္လည္း အာမခံခ်က္ရွိလာမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ဟာ တခ်ိန္တုန္းကလို ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္အျဖစ္ကို ျပန္ေရာက္လာ ႏုိင္ပါတယ္၊
ရည္ညြန္း၊ ၊ Sean Turnell: Cut the bloated military budget
ေနသြင္
Source: ပါေမာကၡပညာေရးမဂၢဇင္း
ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္ အာဏာသိမ္းယူခ့ဲၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ လက္ရွိ စစ္ဝတ္ခြ်တ္ထားေသာ တခ်ိဳ႕အာဏာရ ေခါင္းေဆာင္မ်ား အထိ ျပည္သူမ်ားအေရးထက္ မိမိတို႔၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ ဆက္လက္ၿမဲၿမံေရး နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႔ရသည္။ စာေရးသူ မမီလိုက္ေသာ္လည္း ၾကားသိရသေလာက္မွာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားအတြင္း သေဘာထားကြဲျပားသူမ်ား၊ အမိန္႔မနာခံသူမ်ားကို အဖြဲ႔အတြင္း အႏၲရာယ္ရွိသူမ်ားဟု သတ္မွတ္ ကာဖယ္ရွားခ့ဲသည့္ ျဖစ္စဥ္မ်ားရွိခ့ဲဖူးသည္။
ဦးေအာင္လင္းထြဋ္ (ဓါတ္ပံု - photayokeking.org)
အလားတူ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ဝန္းက်င္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ ပါတီညီလာခံတြင္ ဥကၠ႒ႀကီး ဦးေနဝင္းကိုယ္တိုင္ မဲမရေသာေၾကာင့္ ပါတီအတြင္း ျဖဳတ္ထုတ္ရွင္းခ့ဲမႈမ်ား ရွိခ့ဲသည္။ ေနာက္ဆုံး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးအခင္း မတိုင္ခင္ ဦးေနဝင္းက အစိုးရ ေနာက္ကြယ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနရာယူခ့ဲသည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးအခင္းတြင္ မေအာင္ျမင္ေသာ လက္ရင္းတပည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားကို ေဘးဖယ္ခိုင္းၿပီး တပည့္လက္သစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာေမာင္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔တို႔ကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ဆက္လက္ဦးေဆာင္ရန္ စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ (နဝတ) ကိုေမြးဖြားေပးခ့ဲကာ ႏွစ္အတန္ၾကာ နဝတ၏ ေနာက္ကြယ္မွ ထိန္းေက်ာင္း အႀကံေပးခ့ဲပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္ အာဏာ စတင္ရယူစဥ္ကာလသည္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဖိအားအမ်ားဆုံးအခ်ိန္ ျဖစ္ခ့ဲသည့္ အတြက္ေၾကာင့္လည္း အဖြဲ႔အတြင္း အာဏာတည္ေဆာက္မႈကို မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခ့ဲပါ။ ထိုစဥ္က နဝတအဖြဲ႔ဝင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အမ်ားစုသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာေမာင္ထက္ ဒု စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ပိုမိုအေနနီးစပ္ခ့ဲသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာေမာင္သည္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သန္းေရႊကို ႏိုင္ငံေရးအရ အေရးပါေသာ နဝတ ဒုတိယဥကၠ႒ ရာထူးကိုေပးရန္ အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာစဥ္းစားခ့ဲၿပီးမွ ခန္႔အပ္ခ့ဲသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေစာေမာင္ စိတ္က်န္းမာေရး ျဖစ္လာသည့္အခ်ိန္အခါတြင္မူ အလြယ္တကူပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔၏ ကူညီပံ့ပိုးမႈျဖင့္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ေသြးထြက္သံယိုမရွိဘဲ ရယူႏိုင္ခ့ဲသည္။ အာဏာရၿပီး ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ဦးေနဝင္း၏ တပည့္လက္ရင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ကို ထိန္းေက်ာင္းသည့္အေနျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသည္ သားတပည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဝင္းကို ဒု ေထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ခ့ဲပါသည္။
“ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊကို ခင္ဗ်ားတို႔ ေလွ်ာ့မတြက္နဲ႔” ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဝင္းက ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ပတ္ဝန္းက်င္က ေျပာခ့ဲပါသည္။ ယေန႔အခ်ိန္တြင္လည္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၌ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ စစ္ဝတ္ခြ်တ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းမ်ား၊ စစ္ဝတ္ဝတ္ထားဆဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို မည္က့ဲသို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ေနရာခ်သြားသည္ကို ေလ့လာမွတ္သား ရရွိေသာသတင္းမ်ားကို အေျခခံ၍တင္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ႀကီးမားေသာ အမွားႀကီးတခုကို ဦးေဆာင္က်ဴးလြန္ခ့ဲၿပီးေနာက္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္က ရပ္စဲခ့ဲေသာ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ မျဖစ္မေန ျပန္လည္ က်င္းပခ့ဲရသည္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံ က်င္းပေရးေကာ္မတီ ဥကၠ႒အျဖစ္ လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကို ခန္႔အပ္ တာဝန္ေပးခ့ဲသည္။ ထိုစဥ္က သမၼတဦးသိန္းစိန္သည္ နအဖ အတြင္းေရးမႉး (၂) ႏွင့္ စစ္ေရးခ်ဳပ္ တာဝန္ကို ယူေနရသူျဖစ္ပါသည္။
အလားတူ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားညီလာခံတြင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) အမ်ိဳးသားညီလာခံ ျပန္လည္ဝင္ေရာက္ေရး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ တာဝန္ယူ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးခ့ဲရသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ကို ေထာင္ခ်ၿပီး ဒီပဲယင္းအေရးခင္းကို ဦးေဆာင္ခ့ဲသူ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္း၏ ဒု ဥကၠ႒၊ နအဖ အတြင္းေရးမႉး (၁)၊ ေလေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရးခ်ဳပ္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စိုးဝင္း (ကြယ္လြန္) ကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တာဝန္ ေပးခ့ဲသည္။ ထိုစဥ္က နအဖ ဒု ဥကၠ႒ႏွင့္ ဒု တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအးအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔ကိစၥတြင္ ေခၚယူ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊမွ သတိေပးခ့ဲၿပီးေနာက္ စစ္တပ္၏ ကြပ္ကဲမႈကို ညွိႏိႈင္းကြပ္ကဲေရးမႉး၊ လက္ရွိျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္းမွ တာဝန္ယူကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသို႔ တိုက္႐ိုိက္တင္ျပျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ထိန္းေက်ာင္းသြားခ့ဲသည္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ နာဂစ္ ေလမုန္းတိုင္း ျပႆနာမ်ားၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စိုးဝင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္တို႔၏ ႏိုင္ငံအေပၚ ႐ႈျမင္ပုံအျမင္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သတင္းမ်ားျဖစ္ေပၚခ့ဲေသးသည္။ ယင္းကိစၥမ်ား ကိုင္တြယ္မႈအေပၚ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊကို တည့္တည့္ မေဝဖန္ဝံ့ေသာ္လည္း ထိုကိစၥမ်ားသည္ ဦးေအာင္ေသာင္း (လက္ရွိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္) ေၾကာင့္ဟု အားလံုးက မွတ္ခ်က္ျပဳေၾကာင္း သိရသည္။
သို႔ေသာ္ အဆိုပါျဖစ္စဥ္မ်ားအၿပီး စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးငယ္မ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ား၏ ေလာကတြင္ အကယ္၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္းသာ ႏိုင္ငံကိုဦးေဆာင္လွ်င္ တိုင္းျပည္အတြက္ေကာင္းမည္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္းက အေျခအေနမွန္ကို တင္ျပလွ်င္ လက္ခံနားေထာင္ၿပီး စဥ္းစားေပးတတ္သည့္သူ ျဖစ္မည္ဟု ထိုအခ်ိန္က ေနျပည္ေတာ္တြင္ သတင္းမ်ား ျဖစ္ခ့ဲပါသည္။ ထိုသို႔ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ သတင္းမ်ား စိမ့္ထြက္လာၿပီး ေနာက္ၾကားသိရေသာ သတင္းမ်ားအရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ဇနီး မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၏ဇနီးကို ေခၚယူ၍ သတိေပးခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္။
၄င္းေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္းသည္ အနာဂတ္တြင္ နံပတ္ (၁) မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သုံးသပ္မႈမ်ား အတြင္းပိုင္းမွ တီးတိုးထြက္ရွိလာသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အနာဂတ္နံပတ္ (၂) ဟု မွန္းဆထားျခင္းခံရသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စိုးဝင္းမွာမူ ေသမင္းမွ ေစာေစာေခၚယူသြားသည့္အတြက္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွ စြန္႔ခြာသြားရသည္။ နဝတ၊ နအဖ လက္ထက္ ျပဳလုပ္ခ့ဲရေသာ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္မ်ားကို ေသခါနီးမွ သံေဝဂတရားရၿပီး စင္ကာပူတြင္ ေဆးကုသေနစဥ္ တိတ္ေခြအတြင္း အသံသြင္းထားခ့ဲေၾကာင္း သိရသည္။ သတင္းမ်ားအရကမူ ၈ ေလးလံုး အေရးအခင္း၊ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္း၊ သံဃာအေရးအခင္းမ်ားတြင္ ပါဝင္ပတ္သက္မႈမ်ားကို ဝန္ခံထားသည္ဟု သိရပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊသည္ မူလက အသက္ငယ္ရြယ္သူ၊ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္သူကို အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ရည္ရြယ္ခ့ဲေသာ္လည္း အေျခအေနအရ ၄င္း၏ စိတ္ႀကိဳက္မျဖစ္ခ့ဲပါ။ ေနာက္ဆုံး က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္း၊ ႏွလုံးေရာဂါရွိသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ကို ေရြးခ်ယ္ခ့ဲရသည္။ စစ္တပ္အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္သည္ နာမည္ေကာင္းရွိသူတဦး ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ အထက္လူႀကီးမ်ား၊ ေဘးဘယ္ညာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၊ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ား၏ ေလးစားခ်စ္ခင္မႈကို ရေသာသူတဦး ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူ စစ္႐ုံးတြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္စဥ္ စစ္ဦးစီးဗိုလ္မႉးႀကီး (Col. GS) ဗိုလ္မႉးႀကီး သိန္းစိန္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ႐ုံးတြင္ ရိွေနသေရြ႕ ေန႔ေရာညပါ အနားတြင္ ရွိေနသူျဖစ္သည္။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္႐ုံးခ်ဳပ္တြင္ ဦးစီးအရာရွိ (Staff) တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခ့ဲေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္သည္ ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဦးေဆာင္မည့္သူ (Commander) တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမည္ဟု ႀကံဳးဝါးေျပာဆို မိန္႔ၾကားေနသည္ကို ၾကားသိျမင္ေတြ႔ေနရေသာ္လည္း စိတ္ထင္တိုင္း မလႈပ္ရွားႏိုင္သည့္ အေျခအေနႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ေနသည္ဟု ခန္႔မွန္းရသည္။ စာေရးသူ ရရွိေသာ သတင္းအရမူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက “ငါခင္းေပးေသာလမ္းေၾကာင္း အတိုင္း မင္းတို႔အခ်င္းခ်င္း ညိွႏိႈင္းၿပီးလုပ္ၾက။ ဒါေပမယ့္ ငါနဲ႔ ကိုေအးတို႔ရဲ႕ မိသားစုကိုေတာ့ လာၿပီးမထိနဲ႔” ဆိုသည့္ မွတ္ခ်က္ကို လက္ရွိေခါင္းေဆာင္မ်ား ေပးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
လက္ရွိ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းကို ေလ့လာလွ်င္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္း၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္တို႔က အဓိကအခန္းက႑မွ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ေနသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရသည္။ သေဘာထားမကြဲပါဟု ေျပာေနေသာ္လည္း အထက္ပါ သံုးဦးသည္ တသေဘာတည္း ေဆာင္ရြက္၍ မရေအာင္ အေျခအေနမ်ားက ဖန္တီးထားသည္ကို ေတြ႔ျမင္ေနရသည္။
လက္ရွိအေျခအေနအရလည္း ေခါင္းေဆာင္ သံုးဦး၏ ေဆာင္ရြက္ေနရပုံမ်ားကို စာဖတ္သူမ်ား ၾကားသိ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ေပသည္။ မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ တပ္မေတာ္သည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး၏ ဦးေဆာင္မႈတြင္ ပါဝင္ရမည့္ ဦးတည္ခ်က္ကို လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ အဆိုပါ သံုးဦး အာခံရဲၾကမည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ေနာင္တခ်ိန္ မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူးဆိုသည္ကိုမူ အျပတ္ေျပာ၍မရပါ။ ယခင္ကာလမ်ားႏွင့္မတူ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံေရး၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတို႔သည္ အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ ေျပာင္းလဲေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အခန္းက႑ကို ပစ္ပယ္၌မရဆိုသည္ကို စစ္ေခါင္းေဆာင္ အဆက္ဆက္ ေကာင္းေကာင္း နာလည္ၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း နဝတ၊ နအဖ ေခတ္အဆက္ဆက္ နည္းမ်ိဳးစုံႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စည္း႐ုံးခ့ဲၾကသည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံအၿပီး၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ရက္ေစ့၍ ျပန္လႊတ္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ စဥ္းစားခ့ဲေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္လာလွ်င္ ၄င္းတို႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ပ်က္သြားႏိုင္သည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ့ဲသျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား ယက္ေတာကို အေႀကာင္းျပဳကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးအထိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ ထိန္းသိမ္းခ့ဲသည္။
စာေရးသူအေနျဖင့္ “၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွသည္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆီသို႔” ေဆာင္းပါးျဖင့္ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခ နည္းလမ္း သံုးလမ္းကို ထိုစဥ္က နအဖ၏ စဥ္းစားပုံအား တင္ျပခ့ဲၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ကို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပစ္ပယ္၍မရဆိုသည့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ မူဝါဒအရ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲျဖင့္ လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့သည္ကို ယေန႔ ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ယေန႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအဝင္ ျပည္သူလုထု၏ ေထာက္ခံမႈသည္ ယခင္ကာလမ်ားကထက္ပင္ ပိုမိုအားေကာင္းလာသည့္အတြက္ မူဝါဒေရးဆြဲသူႀကီးအေနျဖင့္ အေတာ္ တုန္လႈပ္သြားသည္ဟု အတည္ျပဳဆဲ သတင္းမ်ားအရ သိရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္ သံုးခ်က္ျဖစ္သည့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ ဥပေဒျပင္ေရးသည္ အၿငိမ္းစားယူၿပီဆိုေသာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ လက္ရွိစစ္ဝတ္ခြ်တ္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြက္ အထူးတုန္လႈပ္ေနၾကသည္ဟု သိရသည္။
အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD လႊတ္ေတာ္အတြင္း ေရာက္သြားခ့ဲၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီအေရးတြက္ သင္ပုန္းေျခေရးလမ္းစဥ္ကို ကိုင္ဆြဲကာ လက္ရွိေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားႏိုင္မည္ ဆိုပါက အေျခအေနေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားဘက္ကလည္း ဒီပဲယင္းကဲ့သို႔ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ား မလုပ္ေတာ့ပါဆိုသည့္ ကတိကဝတ္မ်ား ရထားရန္ လိုအပ္သည္။ လုံၿခံဳေရးသတိ အၿမဲရွိရန္ လိုအပ္သည္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ လက္ရွိ အာဏာရွိေနေသာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး မင္းေအာင္လိႈင္တို႔၏ တိုင္းျပည္အေပၚထားသည့္ စိတ္ရင္းေစတနာသည္ ယခင္ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ မတူဆိုသည္ကေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခင္ အေငြ႔အသက္မ်ားကမူ ယခုအထိ ရွိေနၾကဆဲပင္။ အေငြ႔အသက္မ်ား ေပ်ာက္ေအာင္ ခ်က္ခ်င္းေတာ့ လုပ္၍မရပါ။ အခ်ိန္ယူရလိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။
လက္ရွိအေျခအေနတြင္ တိုင္းရင္းသားအေရးသည္ အဓိကေျဖရွင္းရမည့္ကိစၥဟု ျမင္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ခ်ဳပ္ဆိုခ့ဲေသာ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ပီျပင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရပါလိမ့္မည္။ လက္ရွိ အာဏာရေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားႏွင့္ လက္နက္ကိုင္မ်ား ပူးေပါင္းညိွႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွ ရလိမ့္မည္ဟု ျမင္ပါသည္။
(ဗိုလ္မႉးေဟာင္း ေအာင္လင္းထြဋ္သည္ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ၀ါရွင္တန္ၿမိဳ႕ရွိျမန္မာသံ႐ံုး၌ သံမႉးႀကီး စသည့္ တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္အေမရိကန္၌ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံခြင့္ ေတာင္းခံခဲ့သည္။)
Credit : Irrawaddy Burmese
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အားလံုး ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ က်င္းပမည့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားသို႔ စတင္ တက္ေရာက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္ဝင္းက ေျပာသည္။
လက္ရွိရပ္နားထားၿပီး ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္က်င္းပမည့္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး မ်ားသို႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရထားသည့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္ရန္ တနလၤာေန႔ နံနက္ပိုင္းက ေနျပည္ေတာ္မွ တရားဝင္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ေၾကာင္း ဦးဉာဏ္ဝင္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
“ဒီေန႔ပဲ ေနျပည္ေတာ္က အေၾကာင္းၾကားတယ္။ ၂၃ ရက္ေန႔ တက္ဖို႔။ အခ်ိန္ အရမ္းကပ္သြားေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း အရမ္းအလုပ္မ်ားေနၾကပါတယ္” ဟု ဦးဉာဏ္ဝင္းက ဆိုသည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အားလံုး ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ က်င္းပမည့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားသို႔ စတင္ တက္ေရာက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးဉာဏ္ဝင္းက ေျပာ (ဓါတ္ပံု မဇၥ်ိမ)
တတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး မၿပီးျပတ္ေသးသည့္ ကာလျဖစ္၍ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွ ထြက္ေပၚလာသည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ စတုတၳအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမွသာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ပါဝင္ခြင့္ရမည္ဟု အမ်ားက ယူဆထားၾကၿပီး အႏိုင္ရ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကိုယ္တိုင္ပင္ ယခုကဲ့သို႔ ေစာစီးစြာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ဝင္ခြင့္ရမည္ဟု ယူဆမထားခဲ့ေပ။
“ဒီလႊတ္ေတာ္ေခၚထားတာ သိပ္မၾကာေသးေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းဆိုရင္ ေမလေလာက္မွလို႔ ထင္ထားတာ။ ဒါေပမယ့္ ဟိုေန႔က သတင္းစာထဲမွာ ၂၃ ရက္ေန႔ဆိုေတာ့ ထင္ေတာ့ ထင္လိုက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီး စီစဥ္လိုက္တယ္ ဆိုတာ
ေတာ့ အေၾကာင္းတခုခု ရွိလို႔ေနမွာေပါ့” ဟု မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ NLD ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္
ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
လႊတ္ေတာ္အတြက္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ၁၄ ရက္သာ ရေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး စတင္လုပ္စ ျဖစ္၍ အခက္အခဲမ်ား ၾကံဳရမည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သို႔ေသာ္ မိမိကိုယ္စားျပဳသည့္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ အမ်ားစုကို သိထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာဆိုသည္။
“အခုဆိုရင္ ၿမိဳ႕နယ္ထဲက အခက္အခဲေတြ၊ အက်ပ္အတည္းေတြ ျခံဳငံုၿပီး သိသင့္သေလာက္ သိေနၿပီ။ ျပည္သူေတြ ကလည္း ေျပာရဲဆိုရဲ ရွိလာေတာ့ က်မၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ သိေနၿပီပဲ ေျပာရမွာပါ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးတို႔ဘာတို႔ကေတာ့ ပါတီအေနနဲ႔ ညွိႏိႈင္းၿပီး လုပ္ရမွာေပါ့” ဟု ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း က မဇၥ်ိမကို
ေျပာသည္။
လႊတ္ေတာ္တြင္းသို႔ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ပါတီအေနျဖင့္ မည္သည့္ အေရးကိစၥမ်ား ကိုင္တြယ္မည္ ဆိုသည့္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အစည္းအေဝးကို ဧၿပီ ၁၉၊ ၂၀ တြင္ ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း ပါတီဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဧၿပီ ၈ ရက္ေန႔က ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး အမ်ားဆႏၵျဖင့္ တိုင္ပင္ ဆံုးျဖတ္သြားမည္ဟု သူမက ဆိုသည္။
လက္ရွိက်င္းပေနဆဲ တတိယအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးတြင္ ဥပေဒမူၾကမ္း တင္သြင္းျခင္း ကဲ့သို႔ေသာ လုပ္ငန္းမ်ား အမ်ားစု ၿပီးစီးေနၿပီျဖစ္၍ NLD အေနျဖင့္ ဥပေဒၾကမ္း တင္သြင္းျခင္းမ်ဳိးကို စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားတြင္သာ ျပဳလုပ္ႏိုင္မည္ဟု ျပည္တြင္း သတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္တဦးက သံုးသပ္သည္။
“ဥပေဒတင္တာမ်ဳိးေတာ့ ဒီဆက္ရွင္မွာ သိပ္လုပ္ခြင့္ ရေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဥပေဒၾကမ္း
ေကာ္မတီတို႔ ဘာတို႔ကို တင္ၿပီးသားေတြ မ်ားတယ္။ ဥပမာ ေျမယာပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ဥပေဒဆို တင္ၿပီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မဲခြဲတဲ့အခါေတြဘာေတြမွာ မဲေပးတာမ်ဳိး၊ ဝင္ေဆြးေႏြးတာမ်ဳိးေတာ့ လုပ္ခြင့္ရလိမ့္မယ္ထင္တယ္” ဟု ျမန္မာ့ဓန မဂၢဇင္းႏွင့္ အိုးပင္းနယူးစ္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသီဟေစာ က ခန္႔မွန္းသည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရခဲ့သည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ၃၇ ေနရာ၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ ၄ ေနရာ ႏွင့္ NDF မွ ကူးေျပာင္းလာခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒါက္တာျမတ္ဉာဏစိုးႏွင့္ ေပါင္းပါက NLD သည္ လႊတ္ေတာ္
ႏွစ္ရပ္ေပါင္း ကိုယ္စားလွယ္ ၄၂ ေယာက္ရွိၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ ၆.၄ ရာခိုင္ႏႈန္း ရရွိထားသည္။ ထို႔အျပင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ဳိ႕လည္း ၎တို႔ပါတီမ်ားမွ ႏုတ္ထြက္ကာ NLD သို႔ ၀င္ခြင့္ရရန္ ေလွ်ာက္ထားမႈမ်ား ရွိေနသည္။
လက္ရွိရပ္နားထားၿပီး ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္က်င္းပမည့္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး မ်ားသို႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရထားသည့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္ရန္ တနလၤာေန႔ နံနက္ပိုင္းက ေနျပည္ေတာ္မွ တရားဝင္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ေၾကာင္း ဦးဉာဏ္ဝင္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
“ဒီေန႔ပဲ ေနျပည္ေတာ္က အေၾကာင္းၾကားတယ္။ ၂၃ ရက္ေန႔ တက္ဖို႔။ အခ်ိန္ အရမ္းကပ္သြားေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း အရမ္းအလုပ္မ်ားေနၾကပါတယ္” ဟု ဦးဉာဏ္ဝင္းက ဆိုသည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အားလံုး ဧၿပီလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ က်င္းပမည့္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားသို႔ စတင္ တက္ေရာက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးဉာဏ္ဝင္းက ေျပာ (ဓါတ္ပံု မဇၥ်ိမ)
တတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး မၿပီးျပတ္ေသးသည့္ ကာလျဖစ္၍ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွ ထြက္ေပၚလာသည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ စတုတၳအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမွသာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ပါဝင္ခြင့္ရမည္ဟု အမ်ားက ယူဆထားၾကၿပီး အႏိုင္ရ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကိုယ္တိုင္ပင္ ယခုကဲ့သို႔ ေစာစီးစြာ လႊတ္ေတာ္တြင္း ဝင္ခြင့္ရမည္ဟု ယူဆမထားခဲ့ေပ။
“ဒီလႊတ္ေတာ္ေခၚထားတာ သိပ္မၾကာေသးေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းဆိုရင္ ေမလေလာက္မွလို႔ ထင္ထားတာ။ ဒါေပမယ့္ ဟိုေန႔က သတင္းစာထဲမွာ ၂၃ ရက္ေန႔ဆိုေတာ့ ထင္ေတာ့ ထင္လိုက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းႀကီး စီစဥ္လိုက္တယ္ ဆိုတာ
ေတာ့ အေၾကာင္းတခုခု ရွိလို႔ေနမွာေပါ့” ဟု မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္ NLD ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္
ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
လႊတ္ေတာ္အတြက္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ၁၄ ရက္သာ ရေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး စတင္လုပ္စ ျဖစ္၍ အခက္အခဲမ်ား ၾကံဳရမည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သို႔ေသာ္ မိမိကိုယ္စားျပဳသည့္ မဂၤလာေတာင္ညႊန္႔ၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ အမ်ားစုကို သိထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းက ေျပာဆိုသည္။
“အခုဆိုရင္ ၿမိဳ႕နယ္ထဲက အခက္အခဲေတြ၊ အက်ပ္အတည္းေတြ ျခံဳငံုၿပီး သိသင့္သေလာက္ သိေနၿပီ။ ျပည္သူေတြ ကလည္း ေျပာရဲဆိုရဲ ရွိလာေတာ့ က်မၿမိဳ႕နယ္အတြက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ သိေနၿပီပဲ ေျပာရမွာပါ။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးတို႔ဘာတို႔ကေတာ့ ပါတီအေနနဲ႔ ညွိႏိႈင္းၿပီး လုပ္ရမွာေပါ့” ဟု ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း က မဇၥ်ိမကို
ေျပာသည္။
လႊတ္ေတာ္တြင္းသို႔ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ပါတီအေနျဖင့္ မည္သည့္ အေရးကိစၥမ်ား ကိုင္တြယ္မည္ ဆိုသည့္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ NLD ကိုယ္စားလွယ္မ်ား အစည္းအေဝးကို ဧၿပီ ၁၉၊ ၂၀ တြင္ ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း ပါတီဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဧၿပီ ၈ ရက္ေန႔က ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး အမ်ားဆႏၵျဖင့္ တိုင္ပင္ ဆံုးျဖတ္သြားမည္ဟု သူမက ဆိုသည္။
လက္ရွိက်င္းပေနဆဲ တတိယအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးတြင္ ဥပေဒမူၾကမ္း တင္သြင္းျခင္း ကဲ့သို႔ေသာ လုပ္ငန္းမ်ား အမ်ားစု ၿပီးစီးေနၿပီျဖစ္၍ NLD အေနျဖင့္ ဥပေဒၾကမ္း တင္သြင္းျခင္းမ်ဳိးကို စတုတၳအႀကိမ္ေျမာက္ လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးမ်ားတြင္သာ ျပဳလုပ္ႏိုင္မည္ဟု ျပည္တြင္း သတင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္တဦးက သံုးသပ္သည္။
“ဥပေဒတင္တာမ်ဳိးေတာ့ ဒီဆက္ရွင္မွာ သိပ္လုပ္ခြင့္ ရေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဥပေဒၾကမ္း
ေကာ္မတီတို႔ ဘာတို႔ကို တင္ၿပီးသားေတြ မ်ားတယ္။ ဥပမာ ေျမယာပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ဥပေဒဆို တင္ၿပီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မဲခြဲတဲ့အခါေတြဘာေတြမွာ မဲေပးတာမ်ဳိး၊ ဝင္ေဆြးေႏြးတာမ်ဳိးေတာ့ လုပ္ခြင့္ရလိမ့္မယ္ထင္တယ္” ဟု ျမန္မာ့ဓန မဂၢဇင္းႏွင့္ အိုးပင္းနယူးစ္ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးသီဟေစာ က ခန္႔မွန္းသည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရခဲ့သည့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ၃၇ ေနရာ၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ ၄ ေနရာ ႏွင့္ NDF မွ ကူးေျပာင္းလာခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒါက္တာျမတ္ဉာဏစိုးႏွင့္ ေပါင္းပါက NLD သည္ လႊတ္ေတာ္
ႏွစ္ရပ္ေပါင္း ကိုယ္စားလွယ္ ၄၂ ေယာက္ရွိၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၏ ၆.၄ ရာခိုင္ႏႈန္း ရရွိထားသည္။ ထို႔အျပင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ဳိ႕လည္း ၎တို႔ပါတီမ်ားမွ ႏုတ္ထြက္ကာ NLD သို႔ ၀င္ခြင့္ရရန္ ေလွ်ာက္ထားမႈမ်ား ရွိေနသည္။
Source: ရန္ကုန္ (မဇၥ်ိမ) ။
From a stock photo in 2011, a group of 91 Burmese Rohingya “boat people” were arrested and detained in Phuket, Thailand. (PHOTO: Phuketwan.com)
DILI, Timor Leste—An investigation is underway into the case of 26 Burmese asylum seekers who were on a boat that ran out of fuel en route to Australia, landing near East Timor.
The boat, with 26 Burmese asylum seekers and an Indonesian captain, left Indonesia on March 21 but ran out of fuel on March 27 near Wetali, on the south coast of East Timor, according to the East Timorese Prosecutor-General’s dispatch document on the case.
The document states the 26 asylum seekers, ranging from 14 to 46 years old, left Indonesia “without identity documents or passport” with the intention of looking for work in Australia.
The Indonesian captain reportedly swam to shore but the 26 asylum seekers, who could not swim, stayed on the boat until an East Timorese fisherman helped them get to dry land.
“This Timorese fisherman took them to report to the Uhakae village head Mr. Augusto da Costa Soares, then took them immediately to the Viqueque police station,” the document said.
The East Timorese procurator-general said that immigration police officials could “promote or execute the expulsion of the 27 citizens that have entered and stay illegally in the national territory of Timor Leste.”
Timor Leste’s Department of Immigration Chief Investigator Alfredo Abel said that since the incident the asylum seekers had been staying in hotels or apartments in Dili, organized by the Immigration Department.
“Now there is an investigation going on to find a solution for the 26 people,” Abel said.
The International Migration Organization is assisting the East Timorese government to provide humanitarian assistance to the asylum seekers.
Abel said a decision was pending on whether to expel the asylum seekers.
A spokeswoman for the Australian Department of Immigration and Citizenship said the 26 asylum seekers had lodged no applications with the department.
So far in 2012, 18 asylum-seeker boats have entered Australian waters, while last years total was 69, the spokeswoman said.
Credit Here :
The KNU delegation shared its strategy for the peace process, in which it has been engaging in negotiations with the Burmese Government. Naw Zipporah Sein also explained in detail the points that were discussed at the negotiations session on April 6 with the Government, in order to ensure a durable ceasefire.
Daw Aung San Suu Kyi welcomes the peace process, and she explained the NLD position, including the rule of law, peace within Burma, and Constitutional reform. She also raised her concerns about accountability at all levels that should reinforce effective implementation and monitoring of the code of conduct. She expressed that it would be essential for Burma’s Army to stand firmly beside the peace process in order to ensure its success.
The discussion between Daw Suu and the KNU delegation included management of economic development projects. She raised the important points of accountability, transparency and independent monitoring of every project that will be carried out.
The KNU delegation was pleased with the meeting and hopes that there will be an opportunity for additional coordination with the NLD. Daw Suu also expressed her willingness for additional meetings.
For more information, please contact - May-Oo Mutraw – (0095) 9857 5142
Saw Kwe Htoo Win – ( 0095) 9 419 81237
Email: knu.nego@gmail.com
source here
မတ္လလယ္ေလာက္က ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြ႔ျမိဳ ႔မွ ရိုဟင္ဂ်ာ အေယာက္(၉၀)ကို တင္ေဆာင္၍ဘဂၤလာ ပင္လယ္ေအာ္မွတဆင္႔ မေလးရွာကြ်န္းဘက္သို႔ဦးတည္ ခုတ္ေမာင္းရာတြင္ စက္ခ်ိဳယြင္းကာ၎စက္ေလွ သည္ ။ဧရာဝတီတိုင္း ငပုေတာျမိဳ ႔နယ္ ဟိုင္းၾကီးကြ်န္း၌ လာေရာက္ဆိုက္ကပ္ခဲ႔သည္ဟု သတင္းရရွိပါသည္။ အဆိုပါ စက္ေလွမွ ရိုဟင္ဂ်ာအေယာက္(၉၀)ဦးကို ဟိုင္းၾကီးကြ်န္းျမိဳ ႔မိ ျမိဳ ႔ဖမ်ားက ေကာင္းမြန္စြာ ေကြ်းေမြး ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔ျပီး၊ အာဏာပိုင္မ်ားလက္ထဲသို႔ လႊဲေျပာင္းေပးခဲ႔ေၾကာင္း။ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာ ပိုင္မ်ားက ၎ေလွစီးရိုဟင္ဂ်ာမ်ားကိုေမးျမန္း စစ္ေဆးမႈ မ်ားျပဳလုပ္ခဲ႔ျပီး ၎ေလွစီးရိုဟင္ဂ်ာမ်ားသည္။
ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာမူစလင္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိသျဖင္႔ ၎တို႔ေနထိုင္ေသာ ရခိုင္ျပည္နယ္သို႔ ျပန္လည္း ပို႔ေဆာင္ ေပးရာတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႔တြင္ ေခတၱ နားေနေစခဲ႔ရာ၌ ေလွစီးဒုကၡသည္ မ်ားအား ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႔ တြင္ၾကိဳးတုတ္၍ ရိုက္ႏွက္ႏွိပ္စက္ ကလူျပဳခဲ႔ေၾကာင္းသိရသည္။ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႔ မွတဆင္႔ စစ္ေတြ႔ျမိဳ႔ရွိအာဏာ ပိုင္မ်ားလက္ထဲသို႔ လႊဲေျပာင္းေပးခဲ႔သည္။ ေလွစီးေျပး ဒုကၡသည္ (၉၀)ဦးထဲမွ ေပါက္ေတာျမိဳ ႔မွ(၃)ဦး ေက်ာက္ေတာ္ျမိဳ ႔မွ (၁)ဦးျဖစ္ျပီး က်န္(၈၆)ဦးမွာ စစ္ေတြ႔ျမိဳ ႔မွျဖစ္ေၾကာင္းသိရပါသည္။ေပါက္ေတာမွ (၃)ဦးႏွင္႔ ေက်ာက္ေတာ္မွ(၁)ဦး တို႔ကို သက္ဆိုင္ရာျမိဳ ႔နယ္မ်ားသို႔ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ႔ျပီး။စစ္ေတြျမိဳ ႔မွ ေဒသခံရိုဟင္ဂ်ာ(၈၆)ဦးအနက္ (၂၆)ဦးကို စစ္ေတြ႔ျမိဳ ႔အမွတ္(၂)ရစခန္း၌လည္းေကာင္း၊က်န္(၆၀)ဦးအမွတ္(၁)ရဲစခန္း၌လည္းေကာင္း ထိန္းသိမ္း၍ စနစ္တက် စံုစမ္းစစ္ေဆးေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားမွသိရွိရသည္။
သက္ဆိုင္ရာ ရဲစခန္းမ်ားတြင္ ေခတၱထိန္းသိမ္းထားစဥ္ ေကာင္းမြန္စြာ ေကြ်းေမြးထားခဲ႔ေသာ္လည္း
စစ္ေတ႔ြေထာင္နားရွိ အစိုးရရိပ္သာတစ္ခုတြင္ တပ္ၾကပ္ ဦးထြန္းထြန္းေအာင္ႏွင္႔ တပ္ၾကပ္ဦးတင္ေအာင္ဇံ
တို႔မွ ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ားအား စံုစမ္းစစ္ေဆးရာတြင္ ဦးတင္ေအာင္ဇံသည္ အၾကင္နာမဲ႔စြာ ရိုက္ႏွက္ျပီး
ၾကမ္းတမ္းစြာ စစ္ေဆးေနေၾကာင္းႏွင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမမယ္ ဆယ္႔ေက်ာ္သက္လူငယ္မ်ားအား ရိုင္းျပ
ၾကမ္းတမ္းစြာ ရိုက္ႏွက္ စစ္ေဆးေနေၾကာင္း။
သက္ဆိုင္ရာ ရဲစခန္းမ်ားတြင္ ေခတၱထိန္းသိမ္းထားစဥ္ ေကာင္းမြန္စြာ ေကြ်းေမြးထားခဲ႔ေသာ္လည္း
စစ္ေတ႔ြေထာင္နားရွိ အစိုးရရိပ္သာတစ္ခုတြင္ တပ္ၾကပ္ ဦးထြန္းထြန္းေအာင္ႏွင္႔ တပ္ၾကပ္ဦးတင္ေအာင္ဇံ
တို႔မွ ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ားအား စံုစမ္းစစ္ေဆးရာတြင္ ဦးတင္ေအာင္ဇံသည္ အၾကင္နာမဲ႔စြာ ရိုက္ႏွက္ျပီး
ၾကမ္းတမ္းစြာ စစ္ေဆးေနေၾကာင္းႏွင္႔ ရိုဟင္ဂ်ာ လူမမယ္ ဆယ္႔ေက်ာ္သက္လူငယ္မ်ားအား ရိုင္းျပ
ၾကမ္းတမ္းစြာ ရိုက္ႏွက္ စစ္ေဆးေနေၾကာင္း။
ဒီေျမဟာ မင္းတို႔ေျမ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီနိုင္ငံဟာမင္းတို႔နိုင္ငံမဟုတ္ဘူး မင္းတို႔အားလံုးကိုလူမသိသူမသိေအာင္
သတ္ပစ္မယ္။ သတ္ပစ္ရင္ ဘယ္သူက ကယ္မွာလဲ မင္းတို႔အားလံုးကို ဒီနိုင္ငံကေန အျပီးပိုင္ေမာင္းထုတ္
မယ္ စသည္႔ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခား မက္ရိုင္းေစာ္ကား၍ ၾကိမ္းေမာင္း ရိုက္ပုတ္ ညဥ္းပန္း ႏွိပ္စက္ကာ မတရား
အနိုင္က်င္႔ အၾကမ္းဖက္ စစ္ေဆးေနေၾကာင္းသိရပါသည္။
စစ္ေတြ႔ျမိဳ ႔ စက္ရံုစုရပ္ကြက္မွ ဦးေမာင္ဘဆိုသူ၏သား လားလူး (အသက္ ၁၆ ႏွစ္ ၃လ)သည္လည္း
အဆိုပါ အုပ္စုမွ ေလွစီး ဒုကၡသည္တစ္ဦးျဖစ္ျပီး ထိုလူငယ္အား ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ရိုက္ႏွက္စစ္ေဆး
ခဲ႔ေၾကာင္း၊ စစ္ေဆးသူ ဦးတင္ေအာင္ဇံ၏ စိတ္တိုင္းက် အေျဖကို မေျဖရေကာင္းလားဆိုျပီး မတရားရိုက္
ႏွက္ ညဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈကို က်ဴးလြန္သူ ဦးတင္ေအာင္ဇံအား ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေမာင္ဘသည္ ျမိဳ ႔နယ္မွဴးထံ
သို႔ တိုင္းၾကားခဲ႔သည္။ ထိုသို႔ တိုင္းၾကားခဲ႔ေၾကာင္းကို တပ္ၾကပ္တင္ေအာင္ဇံမွ ဂရုမစိုက္ေၾကာင္း ျမိဳ ႔နယ္
မွဴးလည္း ဘာမွတတ္နိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျခိမ္းေျခာက္ေျပာဆိုခဲ႔ေၾကာင္းသိရသည္။သက္ဆိုင္ရာ ရဲစခန္းမ်ားမွ တရားခံ ရိုဟင္ဂ်ာဆယ္႔ေက်ာ္သက္ လူငယ္မ်ားအား ေထာင္ခ်နိုင္ေရး အတြက္အသက္မျပည္႔သူမ်ားကို အသက္မျပည္႔ျပည္႔ေအာင္ ရက္စက္ၾကမ္းတမ္းေသာ တရားဥပေဒမဲ႔ မရားနည္းမ်ားျဖင္႔ ထြက္ဆိုခိုင္ေနေၾကာင္းသိရသည္။
စစ္ေတြခရိုင္ႏွင္႔ ေမာင္းေတာခရိုင္မွ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားအား နဝတ၊နအဖ ေခတ္အဆက္ဆက္ကပင္ ေဒသႏၱရအမိန္႔၊ ေဒသႏၱရဥပေဒ ေၾကညာခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင္႔ သီးျခားခြဲထုတ္ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ႔ရာ ရိုဟင္ဂ်ာတို႔သည္တစ္ရြာမွ တစ္ရြာသို႔ သြားလာရာတြင္ပင္ ေက်းရြာ ရပ္ကြက္မွ ေထာက္ခံစာယူရျခင္း က်န္းမာေရး ေဆးဝါကုသရန္အတြက္ သက္ဆိုင္ရာအသီးသီးမွ ေထာက္ခံခ်က္ယူရျခင္း၊စီးပြားေရး ကူးသန္းေရာင္ဝယ္ေရးအား တင္းက်ပ္စြာ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားျခင္း၊ အိမ္ေထာင္ျပဳရာတြင္ သက္ဆိုင္ရာ နစကမွ လက္ထပ္ခြင္႔ပါမစ္ကို ၁ ႏွစ္မွ ၃ ႏွစ္အထိ ေစာင္႔ဆိုင္း၍ ခြင္႔ယူရျခင္း၊ နယ္ေက်ာ္အဆင္႔ျမွင္႔ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္တို႔တြင္ ပညာသင္ၾကားေရးတို႔အား ခရီးသါားလာခြင္႔ပါမစ္ႏွင္႔ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာသို႔ အလုပ္အကိုင္ အခြင္႔အလမ္းတို႔အတြက္ ခရီးသြားလာခြင္႔ လက္မွတ္ယူေနရျခင္း၊ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳး အားလံုးအား ခရီးသြားလာရာတြင္ အလိုအပ္ဆံုးျဖစ္ေသာ မွတ္ပံုတင္ကဒ္ျပားကို ထုတ္မေပးဘဲ ထိန္းခ်ဳပ္ထားျခင္း၊စသည္တို႔ေၾကာင္းလူမႈဘဝအဖံုဖံု ဆံုးရႈံးေနရျပီး ခုကၡမ်ိဳးဆံုးၾကံဳေနရပါသည္။
မွတ္ပံုတင္မရွိ ခရီးမသိသြားရ၊ရန္ကုန္မလာနိုင္
ပါစ္ပို႔လုပ္၍မရ မိမိတို႔ေဒသတြင္လည္း အလုပ္အကိုင္ မယ္မယ္ရရ မရွိ၍သာ အဖက္ဖက္က တားဆီးပိတ္ပင္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားထဲမွာ အသက္ဆက္ရွင္သန္းနိုင္ေရး အခြင္႔အလမ္းနည္းလာသည္ႏွင္႔အမွ် အခုလိုသက္စြန္႔ဆံဖ်ား ပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္႔ လမ္းေၾကာင္းမွအပ အျခားေရြးခ်ယ္စရာ မရွိလို႔သာ စက္ေလွျဖင္႔ ျပည္ပထြက္ေနရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
လူသားအရင္းအျမစ္ လူသားမ်ိဳးႏြယ္တစ္စု ဘဝရပ္တည္ေရးႏွင္႔ အသက္ဆက္ရွင္သန္းေရးအတြက္ စားဝတ္ေနေရးသည္ အဓိက က်ေသာ အခန္းက႑ျဖစ္ေနရာ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ အလုပ္အကိုင္
အခြင္႔အလမ္းမ်ားရရွိနိုင္ေရး အတြက္ မိမိတို႔ေဒသတြင္၊ နိုင္ငံတြင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာ လႈပ္ရွား
နိုင္မွသာလွ်င္ အလုပ္အကိုင္မ်ားရွာေဖြလုပ္ကိုင္နိုင္မည္ ျဖစ္ျပီး မသြားရ၊ မလာရ၊ မလုပ္ရဆိုေသာစသည္႔
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပိတ္ပင္မႈ တားဆီးမႈမ်ားၾကားမွာ ဘဝကို ထိန္းေက်ာင္းခြင္႔ႏွင္႔ အသက္ရွင္ခြင္႔ မည္သို႔ရွိ
နိုင္မလဲ ဆိုတာကို လူသားခ်င္းစာနနားလည္းေပးေစခ်င္ပါသည္။
ဘာအခြင္႔အေရးမွ မရွိေတာ႔တဲ႔ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခံထားရသည္႔ နယ္ေျမ ေဒသတစ္ခုကေန မိမိတို႔ဘဝရွင္
သန္းေရးအတြက္ အခုလိုစက္ေလွျဖင္႔ ျပည္ပ ထြက္ခြါေနသူမ်ားဟာ နိုင္ငံေတာ္ကို ပုန္းကန္ေနသူမ်ား
လည္းမဟုတ္သလို တရားဥပေဒကို ခ်ိဳေဖါက္ေနသူမ်ားလည္းမဟုတ္ေပ။ အမ်ားနည္းတူ ဘဝရွင္သန္း
ေရးအတြက္ ထြက္ေပါက္ရွာျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။
သို႔ရာတြင္ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားအား သက္ဆိုင္ရာမွ အာဏာဖီဆန္မႈ ဥပေဒပုဒ္မ(၁၈၈)ႏွင္႔ နိုင္ငံျခား
သားမ်ား ခရီးသြားလာမႈ ဥပေဒပုဒ္မ ၆ (၂) ၊ ၆ (၃)တို႔ျဖင္႔ အေရးရန္ျပင္ဆင္ေနေၾကာင္းသိရပါသည္။
အာဏာဖီဆန္သည္ဆိုသည္မွာ ေဒသႏၱရာ အမိန္႔ကို ဆိုလိုသည္ျဖစ္၍ ၎ေဒသႏၱရာအမိန္႔သည္ ယခု
ကဲ႔သို႔ ဒီမိုကေရစီ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ယႏၱရား အသက္ဝင္ေနခ်ိန္တြင္ တရားမဝင္ေတာ႔သည္႔အျပင္ တရားမဝင္
သည္႔အမိန္႔ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကို ယခုတိုင္ ဖက္တြယ္က်င္႔သံုးေနျခင္းသည္။ ၾကိဳးနီစနစ္ကို က်င္႔သံုးျခင္း
ျဖစ္၍ မတရားေသာအမိန္႔ကို က်င္႔သံုးေသာ မတရားဥပေဒစိုးမိုးျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီႏွင္႔ တြဲဖက္ညီသည္႔
တရားဥပေဒ မစိုးမိုးျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။
နိုင္ျခားသားမ်ားဟုဆိုသည္မွာလည္း န ဝ တ ၊ န အ ဖ အစိုးရလက္ထက္တြင္ ေဒသခံရိုဟင္ဂ်ာမ်ားအား
မွတ္ပံုတင္ ထုတ္မေပးဘဲ၊ယာယီမွတ္ပံုတင္ကိုသာ ထုတ္ေပးထားသျဖင္႔ ဖမ္းဆီးခံတရားခံမ်ားအားလံုး
သည္ ၎ယာယီမွတ္ပံုတင္ကို ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္႔ နိုင္ငံျခားသား ခရီးသြားလာခြင္႔ ဥပေဒ
ႏွင္႔ မည္သို႔မွ်မသက္ဆိုင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင္႔ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားအား ယခုကဲ႔သို႔ ဒီမိုကေရစီကို ေဖၚေဆာင္
ေနေသာ အခါသမယတြင္ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထား၍ မူလက နိုင္ငံသားအခြင္႔အေရး မဆံုးရႈံးေစရန္
နွင္႔ နိုင္ငံသားအခြင္႔အေရးမ်ားအား ေစာင္႔ေရွာက္ကာကြယ္ေသာအားျဖင္႔ သက္ဆိုင္ရာမွ သနားညွာတာစြာ
အျမန္းဆံုးလႊတ္ေပးပါရန္ မီဒီယာမွတဆင္႔တိုင္းၾကားအပ္ပါသည္။
နိုင္ငံသားအခြင္႔အေရးမ်ားဆံုးရႈံးခံေနရသူ
ျမန္မာနိုင္ငံသားတစ္ဦး
credit here
-
က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာ...
-
Cox's Bazar: A 19-member delegation comprised of diplomats from western countries has recently visited the Burmese Muslim refugee camps...
-
High quality global journalism requires investment. Please share this article with others using the link below, do not cut & paste the a...
-
By Mahmut Aytekin Daily Sabah July 21, 2014 Wirathu, a 45-year-old extremist Buddhist monk who labels himself as the ... -
RB News October 14, 2013 Buthidaung, Arakan – Township Administrator of Buthidaung Township in Arakan State warned Rohingya Muslims... -
This pictures are Rohingya Refugees fleed from Kyauk Phyu Township to Sittwe (Akyab) escaped from genocide plan by Rakhine Terrorists an... -
Richard Potter RB Opinion October 13, 2013 All people actively participating in their governments, however they disagree with... -
Nyo Tun RB Article August 14, 2013 Identity and Violence was one of many books of Amartya Sen, a professor at Harvard University a... -
A Rohingya refugee girl plays outside her shelter in Balukhali refugee camp near Cox's Bazar, Bangladesh, October 26, 2017. REUTERS/H... -
Atapoom Ongkulna & Narong Nuansakul The Nation February 7, 2013 House Standing Committee on State Security chairman Weng Toji...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
