Latest Highlight

RB Channel

The way Burmese Generals shed their uniforms and transformed to a civilian government is a reminder of the same tactics used by their predecessor General Ne Win, who first established military dictatorship in Burma. However this time, changing to civilian government has a different course and there is an opening that was not there under the Ne Win rule. 

Ne Win changed his army uniform into civilian and became the first quasi-military-backed civilian President. Even though he claimed as a civilian government he had total control of political power with his one and only political party, Burmese Socialist Programm Party which controlled one hundred percent of the political space. 

Unlike Ne Win, the current Thein Sein regime allowed the opposition political party to exist. In the coming election, the most influential woman of Burma and worldwide Democracy icon, 1991 Nobel Peace prize Laureate, Aung San Suu Kyi and her party will enter the race on April 1st, 2012. However there are only 48 vacant seats for the by-election. Even if she wins all the seats she cannot compete against the regime’s party USDP which hold 68% in the parliament plus 25% non-elected military personals in the parliament. 

Some critics say there will be no change after the election. In fact it is true there will be no change for the moment but as a highly influential person her voice will be heard in the parliament and it will force the regime to change whether they want to or not. The catch is she has no right to challenge the undemocratic laws in the 2008 constitution because after the April by-election parliament will recess until next year. 

Thuya Shwe Mann the speaker of the lower house of the parliament recently stated the appropriate business laws needed to introduce immediate foreign investment. He warned that without appropriate laws no one will invest in Burma and Burma will still be undeveloped and left behind the neighboring countries. 

It seems some elements in the Thein Sein regime are struggling for real change and some hardliners are blocking it. Some critics say change is only on the surface and the regime is playing the good cop and bad cop game. But I think we cannot lose anything to encourage the moderates like Thein Sein and Shwe Mann for real change, rather than staying on the side lines. If they are for real and willing for the country real development, we have to support them. If we cannot move forward and do nothing the country will slide deeper into China’s dependency rather than move toward democratic change. 

China and Russia are the blockades that do not want to see the emergence of democratic governments in the world. We have witnessed this case in Burma and Syria. People are suffering from brutal suppression in both countries but the UNSC resolution to help the unarmed civilians have been vetoed by China and Russia. 

My main concern is if we still stand on our principle of 100% democratic system, the military will not accept. They fear to be punished and that is the reason they gave amnesty to the government officials within the 1988- 2008 period under the 2008 constitution. That is the reason they want to protect the constitution. But if we show them we want real freedom and not revenge, we can build confidence between the democratic forces and the military personals. Only then we will move forward for national reconciliation. 

We have to and dare to participate in real politics and not idealistic stances, which have no space for moving forward. Of course there is a chance some want to play dirty politics but we have to take a chance on those who may actually want to change and save our country from foreign dependency, especially from China. We have to encourage the moderates willingly and cautiously for change. President Thein Sein needs to release all remaining political prisoners once and for all to prove that he has true desire for national reconciliation and nation building. 

Htun Aung Gyaw
By Alan Morison and Chutima Sidasathian




The likelihood is that these men and boys, even though they number about 100, will simply vanish one day. Perhaps tomorrow, perhaps in a couple of weeks or months. 

PHUKET: As Phuketwan predicted, the 90 Rohingya boatpeople who were forced to put ashore yesterday on a Phuket beach are no longer on Phuket. 

From their predawn arrival at southern Phuket's Nai Harn beach on a flimsy timber craft that was not capable of carrying them onwards, all the men and boys have now disappeared within the space of 24 hours. 

Some reports say that there may still be 12 Rohingya unaccounted for on Phuket. That may be true, or it may just be that there has been a miscount of the number of passengers. 

What we can say with certainty is that the 90 men and boys who surrendered to Phuket police yesterday have all gone. Officials are not saying what happened. 

The men and boys - 10 of them were teenagers, some just 13 years old - were probably carted off in a truck to Ranong, a port on the border between Thailand and Burma. 

While briefly on Phuket they were allowed no contact with NGOs, no chance to press their case for refugees status, just carried off Phuket sometime in the dark last night. 

In secrecy and contrary to international standards, Thailand is once again pressing the boundaries of how nations should deal with unexpected immigrants who arrive by sea. 

This is a cause for considerable alarm because, although the details of the group were recorded at Chalong Police Station and again at the Immigration HQ in Phuket City, we were unable today to obtain a list of the names of the men and boys on the boat that landed on Phuket. 

Aid agencies are perhaps even more alarmed by the lack of transparency in the process. But so far, there is no indication that the boatloads of Rohingya arriving along the Andaman coast, on Phuket and north and south of Phuket, are being mistreated.

The Royal Thai Navy has given an assurance that it is aware of the need for UN human rights standards to be maintained. Whether this is possible under a policy where there is no transparency is a moot point. 

We cannot forget 2009 when the then Thai government secretly repelled unwanted boatpeople with the ''pushbacks'' policy, leading to the deaths of hundreds at sea. 

The last known boatload of Rohingya to land on Phuket - about this time last year - were held in detention for several weeks before they also disappeared. 

There is no suggestion of misdeeds. But it is believed the unwanted Rohingya, with no Burmese citizenship and therefore no hope of being returned to their homeland, are being tacitly handed back to people-smugglers. 

Despite the Rohingya being among the most downtrodden people on the planet, the nations now engaging in conciliatory talks with Burma appear to be prepared to led concern for Burma's worst act of repression and subjugation slide for the time being.

We hope this attitude does not cost any lives. 

We also are reminded of a less-than-prophetic paragraph that appeared in a local tabloid on January 28, 2009, soon afterPhuketwan and the South China Morning Post revealed the reprehensible ''pushbacks'': 

''Despite some rather dramatic 'reports' and opinions offered in local blogs and chat rooms, most resort managers and tourism officials contacted say they are not expecting the arrival of the Rohingyas on Phuket's beaches any time soon.''

Do not expect an upsurge of concern about the missing boatpeople

source here


ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ယခု ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံ ရွိေနတယ္လို ့ ဘ႑ာေရးနဲ ့ အခြန္၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီး လွထြန္းကေန ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဒီလို တင္ရွိေနတဲ့ အေႀကြးျမီ စုစုေပါင္း ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံထဲက (၈) ဘီလီယံေက်ာ္ဟာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိ အုပ္ခ်ဴပ္ခဲ့တဲ့ ေန၀င္း အာဏာရွင္အစိုးရလက္ထက္ကပါလို ့ ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ေႀကြးျမီ (၃) ဘီလီယံခန္ ့ကေတာ့ သန္းေရႊ အုပ္ခ်ဴပ္မွဳကာလအတြင္းက ျဖစ္တယ္လို ့ ေျပာဆိုပါတယ္။ ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီေတြကို International Monetary Fund (IMF)၊ World Bank၊ International Financial Corporation (IFC)၊ International Development Association (IDA) နဲ ့ Asian Development Bank (ADB) တို ့ထံကေန ရယူခဲ့တဲ့ ေႀကြးျမီေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ယခု ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီတင္ရွိမွဳေတြဟာ ေသဆုံးသြားျပီျဖစ္တဲ့ ေန၀င္းနဲ ့ ေသဆုံးခါနီးျဖစ္ေနျပီးျဖစ္တဲ့ သန္းေရႊတို ့နဲ ့ အထူးသက္ဆိုင္တယ္ ဒါေပမယ့္ ေန၀င္းလက္ထက္မွာေရာ သန္းေရႊလက္ထက္မွာေရာ အတူတူ ေ၀စားမွ်စားလုပ္ခဲ့ႀကတဲ့ လက္ရွိသူေတြလည္း ပါ၀င္သက္ဆိုင္ပါတယ္။ လက္ညွဳိးထိုး လြဲခ်ျပီး ငါတို ့နဲ ့မဆိုင္ဖူး အရင္သူေတြ လုပ္ခဲ့တာလို ့ဆိုျပီး ေခါင္းေရွာင္လို ့ ကုိယ္လြတ္ရုန္းလို ့ မရပါဖူး။


တိုင္းျပည္ရဲ ့ ေတာေတာင္ေရေျမ သဘာသယံဇာတေတြကို ေမာင္ပိုင္ဆီးျပီး ျပည္သူဘ႑ာေတြ တိုင္းျပည္ပိုင္ေတြကို ကိုယ့္အိတ္ထဲထည့္ ကိုယ့္မိသားစုေဆြမ်ဳိးအဆက္ဆက္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ မတရားသိမ္းက်ဴံးျပီး ႀကီးပြားေအာင္လုပ္ခဲ့ႀကတဲ့ အာဏာရူးအုပ္စုေရာ ေခတ္ပ်က္မွာ အေခ်ာင္၀င္ႏွဳိက္တဲ့ ေခတ္ပ်က္သူေဌးအျဖစ္ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းခဲ့သူမ်ားလည္း ယခု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီေတြအတြက္ အဓိကတရားခံ သက္ဆိုင္သူမ်ား ျဖစ္ႀကပါတယ္။






ခုႏွစ္ကစလို ့ ယခုကာလအထိ မႀကာခဏဆိုသလို တူးေဖၚရရွိတဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ ပတၱျမား ေက်ာက္စိမ္းတုံးႀကီးေတြ၊ ေပါလွ်ံလွတဲ့ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ ့ေတြနဲ ့ ေရနံ ေလာင္စာေတြ၊ ေတာေတာင္ေရေျမရဲ ့ အရင္းအျမစ္ ကြ်န္းသစ္ သစ္မာေတြ၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္ေတြကို ေရာင္းခ် ေရာင္းတုတ္လို ့ ရရွိတဲ့ မ်ားျပားလွစြာေသာ ေဒၚလာေငြ သန္းေပါင္းေျမာက္ျမားစြာဟာ ဘယ္မ်ားေရာက္လို ့ သြားခဲ့ပါသလည္း သြားပါသလည္း။ သီခ်င္းစာသားထဲကလို ဆိုရရင္ေတာ့ “ဘယ္မ်ားေရာက္သြားသလည္း၊ ဘယ္သူမ်ား ယူသြားသလည္း” လို ့ ေမးရပါလိမ့္မယ္။

တိုင္းျပည္ရဲ ့ က်န္းမာေရး ပညာေရး လူမွဳေရးလုပ္ငန္းေတြအတြက္ မေကာင္းတတ္လို ့သုံးစြဲျပတဲ့ မရွိသေလာက္ ႏိုင္ငံေတာ္ဘတ္ဂ်က္ အသုံးစရိတ္ေလးထဲမွာေတာင္ အဆင့္ဆင့္ ျဖတ္စားလဘ္စားလုပ္တာမို ့ ျပည္သူေတြအတြက္ အသုံးစရိတ္ တိုင္းျပည္အတြက္ ကုန္က်စရိတ္ဟာ ေန၀င္း သန္းေရႊတို ့ အာဏာရူးတစ္သိုက္ရဲ ့ သားသမီးေတြ ဘုံးေဘာလေအာ သုံးျဖဳံးေနတဲ့ မုန္ ့ဖိုးေလာက္ေတာင္ မရွိပါဖူး။

ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ စုစုေပါင္း ၁၁ ဘီလီယံကို ၅၆ သန္း လူဦးေရရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ သက္ဆိုင္တယ္လို ့ ဆိုလိုက္ရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံလုံးက ျပည္သူျပည္သားတစ္ဦးအေနနဲ ့ ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ (၁၁) ဘီလီယံကို ဆပ္ဖို ့ ၁၉၇ ေဒၚလာ (က်ပ္ တစ္သိန္းခြဲေက်ာ္) ေပးေပးရမလို ျဖစ္ေနပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံတင္ရေလာက္ေအာင္ ဘယ္သူေတြ လုပ္ခဲ့သလည္း၊ တင္ရွိေနတဲ့ ေႀကြးျမီ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံကို တိုင္းျပည္နဲ ့ လူမ်ဳိးအတြက္ အက်ဳိးရွိစြာ အသုံးခ်ခဲ့ပါရဲ ့လား၊ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံ ပမာဏ တန္ဖို းရွိတဲ့ ေငြေတြ ဘယ္သူေတြ လက္ထဲေရာက္သြားခဲ့သလည္း၊ ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၁ ဘီလီယံဟာ ဘယ္သူေတြနဲ ့ သက္ဆိုင္ပတ္သက္ျပီး ဘယ္သူေတြက ဆပ္ႀကရမွာလည္းဆိုတာ အင္မတန္အေရးႀကီးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အာဏာရူးအုပ္စုေတြ ၄င္းတို ့ရဲ ့ မိသားစုေဆြတစ္သိုက္ မ်ဳိးတစ္သိုက္ေတြ ေခတ္ပ်က္သူေဌး အေခ်ာင္ႏွဳိက္ ကိုယ္က်ဳိးရွာ အတၱသမား ေလာဘသား စီးပြားေရးသမားႀကီးေတြက ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ (၁၁) ဘီလီယံကို ဆပ္ႀကမွာလား၊ မရွိဆင္းရဲ မြဲေတငတ္ျပတ္ေနႀကရတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြက ခါးဆီးခံျပီး ဆပ္ေပးႀကရမွာလား။ တိုင္းျပည္ရဲ ့ ႀကြယ္၀ခ်မ္းသာတဲ့ ေတာေတာင္ေရေျမ သယံဇာတေတြ ေရာင္းခ်မွဳနဲ ့ရရွိတဲ့ သန္းေပါင္းေျမာက္ျမားစြာေသာ ေငြေတြက ဘယ္ကိုေရာက္ကုန္လို ့ တင္ရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီေတြ ပုံမွန္ျပန္မဆပ္ႏိုင္ဘဲ လည္ပင္းထိ တက္နင္ရေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားသြားေစရတာလည္း။ တိုင္းျပည္ရဲ ့ ရသုံးေငြ ႏွစ္စဥ္ ႏိုင္ငံေတာ္အသုံးစရိတ္ကို ျပည္သူလူထုထံ မွန္ကန္စြာ မတင္ျပဘဲ တိုင္းျပည္၀င္ေငြေတြ ေပ်ာက္ သုံးစြဲမွဳေတြ ေဖ်ာက္ျပီး ယခုအခ်ိန္ႀကမွ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံရွိပါတယ္လို ့ ခ်က္ခ်င္းထုတ္ေျပာတဲ့ပုံစံဟာ ဒီေႀကြးျမီေတြရဲ ့ အဓိကတရားခံေတြလည္း ေပ်ာက္ လက္ရွိအုပ္ခ်ဴပ္သူေတြနဲ ့ မပတ္သက္လို ့ ေျပာတဲ့ပုံစံဖမ္းတာမို ့ ဒါဟာ တိုင္းျပည္နဲ ့ လူမ်ဳိးအေပၚ ေစာ္ကားရုံမက အေႀကြးဆပ္ေပးရမွာက မဆီမဆိုင္သူေတြက ဆပ္ႀကေပတာ့လို ့ လုပ္တဲ့ အခ်ဳိးပါဘဲ။




ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံကို ျပန္ဆပ္ႏိုင္ဖို ့အတြက္ အဓိကတရားခံေတြျဖစ္တဲ့ တစ္ပါတီအာဏာရွင္ ေန၀င္း (ေသဆုံး) ရဲ ့ ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြ မွန္သမွ်ကို သူရဲ ့ လက္ရွိ မိသားစု၀င္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္ရဲ ့ မတရား ခ်မ္းသာႀကြယ္၀မွဳေတြကို ျပန္သိမ္းပိုက္ျပီး ျပန္ဆပ္ေစရပါမယ္၊ ထို ့အတူ ေသကာနီးဆဲဆဲ အာဏာရူးႀကီး မွဴးႀကီးသန္းေရႊနဲ ့ သူရဲ ့ စိန္ေရာင္ေတာက္ေျပာင္ေနႀကတဲ့ မိသားစုေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္လုံးရဲ ့ တိုင္းျပည္ဘ႑ာေငြ ဘုံးထားသမွ်ဟာေတြ ပိုင္ဆိုင္မွဳေျမာက္ျမားစြာကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ျပီး ယခု ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီေတြကို ေလ်ာ္ျပစ္လိုက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေန၀င္း သန္းေရႊတို ့သာမက ယခုလက္ရွိ ေန၀င္း သန္းေရႊ အာဏာယူထားစဥ္ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ အတူလုပ္ေဆာင္ခဲ့ႀကတဲ့ မဆလ န၀တ နအဖ၀င္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြ ၀န္ႀကီးေတြအားလုံးေရာ လက္ရွိ သိန္းစိန္အစိုးရအပါ စီးပြားေရးေသ်ာင္းက်န္းသူ ေခတ္ပ်က္သူေဌး အတၱသမားႀကီးေတြပါ ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ (၁၁) ဘီလီယံ ျပန္ဆပ္ေရးမွာ အဓိက တရားခံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

၁။ ေန၀င္း မိသားစုႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၂။ ေစာေမာင္ မိသားစုႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၃။ သန္းေရႊ မိသားစုႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၄။ ေမာင္ေအး မိသားစုႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၅။ ခင္ညႊန္ ့ မိသားစုႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၆။ မဆလ န၀တ နအဖ အဖြဲ ့၀င္ ဗိုလ္ခ်ဴပ္မ်ား ၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ မိသားစုေတြမ်ဳိးတစ္သိုက္၊
၇။ ေခတ္ပ်က္မွာ အေခ်ာင္၀င္ႏွဳိက္တဲ့ ေခတ္ပ်က္သူေဌးအျဖစ္ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းခဲ့သူေတြ ျဖစ္ႀကတဲ့ ေတဇ (Htoo Trading Company)၊ ေဇာ္ေဇာ္ (Max Myanmar Group of Companies)၊ တင္ျမင့္ႏိုင္ (Asia World Co)၊ မိုက္ကယ္မိုးျမင့္ (Myint & Associates Group)၊ ေအာင္သက္မန္း (Ayer Shwe Wah Company)၊ ျပည္ေအာင္ နဲ ့ ေနေအာင္ (Aung Yee Phyo Co Ltd and IGE Co Ltd)၊ ခင္ေရႊ (Zaykabar Company)၊ ေန၀င္းထြန္း (Ruby Dragon Jade & Gems Co Ltd)၊ ေဌးျမင့္ (Yuzana Company)၊ အိုက္ထြန္း (Olympic Construction Co)၊ ခ်စ္ခိုင္ (Eden Group)၊ စပ္ထြန္း (Serge Pun & Associates (Myanmar) Limited)၊ ေက်ာ္၀င္းေရႊ (Kyaw Win Shwe Than Lwin Company)၊ ၀င္းေအာင္ (Dagon International Ltd)၊ ေမာင္၀ိတ္ (Maung Weik & Family Company) နဲ ့ ေအာင္ျမတ္ (Mother Trading Company Ltd) အစရွိတဲ့ စီးပြားေရးေသာင္းက်န္းသူမ်ားဟာ ဒီ ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ (၁၁) ဘီလီယံ ျပန္ဆပ္ေရးမွာ အဓိက တရားခံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။







ႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၁) ဘီလီယံကို ျပန္ဆပ္ႏိုင္ဖို ့ဟာ ဘယ္သူေတြက အဓိကတာ၀န္ရွိလည္းဆိုတာ သိႀကတာမို ့ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ ဒီကိစၥကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဖၚထုတ္ေဆာင္ရြက္ႀကဖို ့ လိုပါတယ္။ တိုင္းျပည္က မြဲ လူမ်ဳိးက ဆင္းရဲတဲ့ႀကားထဲႏိုင္ငံျခားေႀကြးျမီ (၁၁) ဘီလီယံအေရးကေတာ့ ရင္ေလးစရာပါဘဲ


Credit: Niknayman







အခုတေလာစာေရးရတာ ေပ်ာ္တယ္လုိ႔ ခံစားမိလာသလုိလုိ ရႇိတယ္။ စာေတြကို စက္နဲ႔လႇည့္ထုတ္သလုိ ႏႇစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရးေနေပမယ့္၊ တာ၀န္၀တၲရားတစ္ခုအေနနဲ႔သာ ေရးလာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ စာေရးရတာ ေပ်ာ္တယ္လို႔ မခံစားရတာ ၾကာလႇၿပီ။ ႏႇစ္ေပါင္း ၅၀ ေတာင္ ရႇိခဲ့ၿပီ။

လူမေျပာင္း စနစ္ေျပာင္း
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏႇစ္ကစၿပီး အစုိးရပုံသဏၭာန္အေျပာင္းအလဲ လုပ္လုိက္တယ္။ အရင္ကလည္း ဒီလူေတြ၊ အခုလည္း ဒီလူေတြျဖစ္ေနေပမယ့္ 'လူမေျပာင္း စနစ္ေျပာင္း' ဆုိသလုိ၊ တစ္ေသြးတစ္သံတစ္မိန္႔ အာဏာရႇင္ပုံစံကေနၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲတုိ႔၊ လႊတ္ေတာ္တုိ႔ ပုံစံကုိ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးလုိက္တယ္။ အစုိးရအဖြဲ႔သစ္ရဲ႕ သမၼတႀကီးက လႊတ္ေတာ္မႇာ ပထမဆံုးမိန္႔ခြန္းေျပာၾကားေတာ့ အစိုးရအဖြဲ႔နဲ႔တကြ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလႇယ္ေတြအားလံုးဟာ မဲဆႏၵရႇင္ ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားသူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို အၿမဲတမ္းဦးထိပ္ထား ေလးစားလိုက္နာၾကရမႇာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘယ္ကိစၥမဆို ျပည္သူေတြစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကရ မႇာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သေဘာ ထား အယူအဆ မတူကြဲျပားသူမ်ားႏႇင့္လည္း လက္တြဲေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းမ်ား ရႇာၾကံၾကရမႇာျဖစ္ေၾကာင္း၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးကိုလည္း မျဖစ္မေန လုပ္ေဆာင္ၿပီး သတင္းမီဒီယာမ်ား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး စတုတၴ မ႑ိဳင္ခိုင္ၿမဲေစေရးကိုလည္း အေလးထားေဆာင္ရြက္သြားရမႇာျဖစ္ေၾကာင္း ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားခဲ့တယ္။

ယံုရခက္ႀကီးပါပါ

ဒီမိန္႔ခြန္းကို ၾကားရသူတိုင္း တအံ့တၾသ ျဖစ္ၾကတယ္။ ႏႇစ္ေပါင္းငါးဆယ္လံုးလံုး မၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ဦးထိပ္ထားရမယ္တို႔ အယူအဆမတူသူေတြ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္မခံႏိုင္ေသးသူေတြနဲ႔ ေတာင္ မတူတာေတြအသာထားၿပီး တူတာေတြ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆိုတာတို႔ကိုလည္း မယံုရခက္၊ ယံုရခက္နဲ႔ ''ယံုရခက္ႀကီးပါပါ''ဆိုတဲ့ သီခ်င္းလိုျဖစ္ေနၾကတယ္။ ယံုရခက္ေနသူေတြကိုလည္း အျပစ္ေျပာလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ။သူတို႔မႇာလည္း အေတြ႔အၾကံဳေတြက မနည္းေတာ့ဘူးကိုး။ ရႇင္ႀကီး၀မ္းလည္း ၀င္ခဲ့ဖူး၊ ရႇင္ငယ္၀မ္းလည္း ၀င္ခဲ့ဖူးဆိုသလိုျဖစ္ေနၾကေလေတာ့ ေျပာတိုင္း မယံုတတ္ၾကေတာ့ဘူး။

မရဲတရဲေသြးတိုးစမ္း

သမၼတႀကီးမိန္႔ခြန္းေျပာၿပီး မၾကာခင္မႇာပဲ သိသာထင္ရႇားတဲ့အေျပာင္းအလဲကို အရင္ဦးဆံုးျပလိုက္တာကေတာ့ စာေပစိစစ္ေရး ျဖစ္တယ္။ ခ်ဳပ္ကိုင္တင္းက်ပ္မႈေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေလ်ာ့ေပးလိုက္တယ္။ အရင္ က လံုး၀ေရးလို႔မရတာေတြ ေရးလုိ႔ရလာတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔၊ ဦး၀င္းတင္တို႔နာမည္ေတြကို ေရးလို႔ရလာ႐ုံတင္မက သူတို႔ကိုယ္တိုင္ေရးတဲ့စာေတြပါ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခြင့္ ျပဳလာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ပံုေတြ စာေစာင္မႇန္သမွ်မႇာ ေန႔စဥ္မလြတ္တမ္း ျမင္ေတြ႔လာရတယ္။ ဂ်ာနယ္သမားေတြကလည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း မရဲတရဲနဲ႔ ေသြးတိုးစမ္းသလို ဟိုဟာေလးနည္းနည္းေရးလိုက္ ဒီဟာေလး နည္းနည္းတို႔ၾကည္လိုက္နဲ႔ စာေပစိစစ္ေရးကို အကဲစမ္းၾကည့္ေနၾကတယ္။

အရဲကိုးၿပီးေမးၾကည့္ ေျပာၾကည့္

ျပည္သူလူထုဘက္ကလည္း အလားတူပဲ။ စစခ်င္းေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဆယ္အိမ္ေခါင္းေလာက္ကို ျပန္ေျပာၾကည့္တယ္။ ေျပာလို႔ရေတာ့ အရဲကိုးၿပီး ရပ္ကြက္လူႀကီးကို ျပန္လႇန္ေမးခြန္းထုတ္ၾကည့္၊ ျဖစ္ခ်င္တာ ေျပာၾကည့္တယ္။ ရမႇန္းသိေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ ႐ုံးေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာေတြအထိ ေျပာစရာရႇိတာေျပာ၊ ေမးစရာရႇိတာေမး လုပ္၀ံ့လာၾကတယ္။ ျပည္သူေတြက အဲဒီလိုေမးၾကေျပာၾကတာေတြကို သတင္းမီဒီယာေတြကလည္း အမႇန္အတိုင္း ေရးသားေဖာ္ျပလာၾကတယ္။ အခုတစ္ႏႇစ္နီးပါးရႇိလာေတာ့ စာနယ္ဇင္းဆိုတာ ျပည္သူလူထု အားကိုးအားထားျပဳစရာ ေနရာတစ္ခုပါလားလို႔ ျပည္သူေတြက လက္ခံယံုၾကည္လာၾကတယ္။ သူတို႔ ရင္ဖြင့္စရာရႇိတာေတြကို ဖြင့္ဟတိုင္တည္ၾကတယ္။ သူတို႔ကိုယ္စား ေျပာ ေပး ေရးေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆိုၾကတယ္။

ျပည္သူကိုသစၥာရႇိရတယ္

စာနယ္ဇင္းသမားဆိုတာ ျပည္သူလူထုက ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားသူမ်ားမဟုတ္ေပမယ့္ ျပည္သူေတြ ၀ယ္ယူအားေပးၾကတဲ့ ပိုက္ဆံကို စားေနၾကရတာျဖစ္ေလေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ၊ လိုအင္ဆႏၵေတြကို အျမဲတမ္းဦးထိပ္ထားၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးၾကရတယ္။ ျပည္သူ႔အေပၚမႇာ အျမဲတမ္းသစၥာရႇိရမယ္။ ျပည္သူ႔မ်က္ႏႇာကို အျမဲတမ္း ေထာက္ထားရတယ္။ ျပည္သူကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႔မ်က္ႏႇာကိုမႇ မၾကည့္ရဘူး။ အစိုးရကို မ်က္ႏႇာခ်ဳိေသြးၿပီး အခြင့္အေရးမယူရ၊ မေတာင္းရသလို ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို ေျမႇာက္ပင့္ၿပီး''သာေပါင္းညာစား''လည္း မလုပ္ရဘူး။ အခုအခ်ိန္မႇာ အားကိုးအားထားျပဳေလာက္တဲ့ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ႏိုင္တဲ့ စာနယ္ဇင္းက အေရအတြက္အားျဖင့္ နည္းေနေသးေပမယ့္ စာနယ္ဇင္းသမားရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ စည္းကမ္းက်င့္၀တ္ေတြကို ေလးေလးနက္နက္ လိုက္နာေစာင့္ထိန္းတဲ့ လူငယ္စာနယ္ဇင္းသမားေလးေတြရဲ႕ အေရအတြက္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အားရစရာေကာင္းတာ ေတြ႔ရတယ္။

လစာတိုးေပးေရးကိစၥ

ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵကို ဦးထိပ္ထားရမယ့္ ၀တၲရားရႇိတာနဲ႔အညီ အခုလည္း ျပည္သူေတြ ေရးေစခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းတခ်ဳိ႕ကို ေရးလိုက္ရပါတယ္။ ေရးလို႔ ျဖစ္ မျဖစ္၊ ေရးဖို႔ သင့္ မသင့္ ခ်ီတံု ခ်တံုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ နည္းနည္းေတာင္ ေနာက္က်သြားတယ္။ အခုေတာ့ နယ္ပယ္ေပါင္းစံုက ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ဖြင့္သံေတြက နားမဆံ့ေအာင္ ၾကားေနရတာေၾကာင့္ ဘယ္ကိစၥမဆို ျပည္သူေတြစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတဲ့ သမၼတ ႀကီးရဲ႕စကားကို လက္ကိုင္ျပဳၿပီး ေရးသင့္ ေရးအပ္တာကို ေရးလုိက္တာျဖစ္တယ္။ ပထမဆံုး ျပည္သူေတြေျပာေစ ေရးေစခ်င္တာက ႏိုင္ငံ့၀န္ထမ္းအား လံုးလစာတိုးေပးေရးကိစၥ ျဖစ္တယ္။ ဒီကိစၥကို ျပည္သူေတြကစၿပီး ေတာင္းဆိုခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ေတာင္းတိုင္းရတာ မဟုတ္လို႔ မေတာင္းဘဲ ၿငိမ္ေနခဲ့ၾကတာၾကာပါၿပီ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မႇာ အဆိုတင္သြင္းခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။

လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈမရႇိ

သူရဦးေရႊမန္းက အဆိုတင္သြင္းရာမႇာ ''ယေန႔တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံ့၀န္ထမ္းရဲ႕ လက္ရႇိရရႇိေနေသာ လုပ္ခ၊ လစာစရိတ္ႏႇင့္ ခ်ီးျမႇင့္ေငြမ်ားမႇာ ယေန႔ေခတ္ကာလနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈ မရႇိပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ယေန႔၀န္ထမ္းမ်ား၏ လုပ္ခ လစာစရိတ္ႏႇင့္ ခ်ီးျမႇင့္ေငြမ်ားအား ထုိက္သင့္သလို အလ်င္အျမန္ တိုးေပးရန္လိုသည္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ေထာက္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အူမေတာင့္မႇ သီလေစာင့္ႏိုင္မႇာျဖစ္သလို အူမေတာင့္ၿပီး သီလမေစာင့္ရင္ေတာ့ သူ႔တာ၀န္ပဲျဖစ္ၿပီး သူတို႔တရားကို သူတို႔စီရင္မႇာ ျဖစ္ပါတယ္''လို႔ ေျပာသြားခဲ့တယ္။ အဲဒီအဆိုကို အစိုးရအဖြဲ႔ကိုယ္စား ဘ႑ာေရးနဲ႔ အခြန္၀န္ႀကီးဌာန၀န္ႀကီး ဦးလႇထြန္းက ျပန္လည္ေျဖၾကားရာမႇာ ဘ႑ာေရး႐ႈေထာင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးက ႐ႈျမင္တြက္ခ်က္ၿပီး အဆိုတင္သြင္းသလို ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏႇစ္မႇာမျဖစ္ႏိုင္ဘဲ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ဘ႑ာေရးႏႇစ္မႇာမႇ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အက်ယ္တ၀င့္ ရႇင္းလင္းေျပာၾကားသြားတယ္။
အနိမ့္ဆံုးလစာ တစ္သိန္းေပးသင့္ သူရဦးေရႊမန္းကေတာ့ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားၿပီး အက်ဳိးမရႇိတဲ့ စီမံကိန္းမ်ားကို ရပ္ပစ္လုိက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ ဘ႑ာထဲလာသင့္ေပမယ့္ ၀င္မလာတဲ့ ယိုေပါက္၊ ထြက္ေပါက္ေတြကို ပိတ္ပစ္ လိုက္ရင္ တိုးေပးႏိုင္ပါတယ္လို႔ ထပ္မံ ေဆြးေႏြးတင္ျပတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၁ ရက္ေန႔စြဲနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဆီကို ေပးပို႔တဲ့ သ၀ဏ္လႊာမႇာလည္း သူရဦးေရႊမန္းက ျပည္သူ႔၀န္ထမ္းမ်ား အတြက္ လုပ္ခလစာမ်ားအား အနိမ့္ဆံုး က်ပ္တစ္သိန္းျဖစ္သင့္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒီအဆိုကိုၾကားလိုက္ရေတာ့ ျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုး ၀မ္းသာအားရ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ ႐ုံးမႇာ အရာရႇိႀကီးျဖစ္ေန၊ တကၠသိုလ္မႇာ ဆရာမႀကီး ျဖစ္ေနေပမယ့္ ျပင္ပက ပန္းရန္ဆရာတစ္ေယာက္ လက္သမားဆရာတစ္ေယာက္၊ တကၠ စီေမာင္းသူတစ္ေယာက္ေလာက္မႇ မရတဲ့လစာရိကၡာေလးနဲ႔ ထီးျဖဴ ဖိနပ္ပါး ျဖစ္ေနၾကရသူေတြအဖို႔ေတာ့ လစာတိုးမယ္ဆိုတဲ့ စကားေလာက္ ဘယ္စကားမႇ နား၀င္မခ်ဳိပါဘူး။

ကူၾကပါ၊ ကယ္ၾကပါ

ဒါေပမယ့္ ၀န္ႀကီးဦးလႇထြန္းက လစာတိုးေပးလိုက္ရင္တိုးလာမယ့္ ကုန္က်စရိတ္ေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ တြက္ျပၿပီး၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏႇစ္မႇာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေတာ့ အျမင့္ဆံုးေရာက္သြားတဲ့ စိတ္ ဓာတ္ေတြ ေအာက္ဆံုးထိေအာင္ ''ဖုတ္ ကနဲ'' ျပဳတ္က်သြားေတာ့တယ္။ လက္လႇမ္းမီရာ သတင္းမီဒီယာသမားေတြဆီ လႇမ္းၿပီ ကူၾကပါဦး၊ ကယ္ၾကပါဦး၊ ေရးေပးၾကပါဦးနဲ႔ ပူဆာၾကတယ္။ ဒီေတာ့လည္း တာ၀န္ေက်ဖို႔ မႀကိဳးစားဘဲ ေနလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေရးရ ေျပာရေတာ့တယ္။ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးတြက္ခ်က္ျပတဲ့ ကုန္က်စရိတ္ေတြ သိပ္ၿပီး ျမင့္တက္လာမယ္ဆိုတာ မႇန္ပါတယ္။ ေငြေၾကးေဖာင္းပြမႈလည္း မလႊဲမေရႇာင္သာ ရင္ဆိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္၀န္ႀကီးက ကုန္က်မယ့္ဘက္ တစ္ခုကိုပဲ ေျပာသြားၿပီး ရလာဖို႔ရႇိတဲ့ ဘက္ေတြကိုေတာ့ ေျပာမသြားခဲ့ပါဘူး။

၀င္ေနတာေတြရႇိပါတယ္

ကြၽန္ေတာ္တို႔မႇာ ႏႇစ္စဥ္ေဒၚလာ သန္းနဲ႔ခ်ီ၀င္ေနတဲ့ မုတၲမကမ္းလြန္က ဓာတ္ေငြ႔၀င္ေငြေတြရႇိေနၿပီး တျခားေနရာေတြကထြက္ေနတဲ့ ဓာတ္ေငြ႔ေတြကလည္း ၀င္လာဦးမႇာပါ။ ႏႇစ္စဥ္ ႏႇစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ က်င္းပေနတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ တျခားရတနာေက်ာက္မ်က္ေတြ ပုလဲေတြက ၀င္ေငြေတြ ရႇိပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ ျပင္ပေပါက္ေစ်း က်ပ္သိန္းေထာင္နဲ႔ခ်ီ တန္ဖိုးရႇိတဲ့ ႏိုင္ငံပိုင္႐ုံးအေဆာက္အဦေတြနဲ႔ စက္႐ုံႀကီးငယ္ေတြ ထုတ္ေရာင္းေနတာလည္း ရာနဲ႔ခ်ီရႇိေနပါၿပီ။ အဲဒီကေငြေတြလည္း နည္းမႇာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး သူရဦးေရႊမန္းေျပာခဲ့တဲ့ မလိုအပ္တဲ့ စီမံကိန္းႀကီးေတြ ပယ္ဖ်က္တာေတြ၊ ေလ်ာ့ခ်တာေတြလုပ္ခဲ့ရင္ ထြက္လာမယ့္ ေငြေၾကးအလံုးအရင္းေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါ။ အရင္အစိုးရေတြလက္ထက္မႇာ လုပ္ခဲ့တဲ့ တခ်ဳိ႕စီမံကိန္းမ်ားဆိုရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာအျဖစ္ရလိုက္တာ နည္းနည္း၊ ျပင္ပစီးပြားေရးသမားနဲ႔ ဌာနဆိုင္ရာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရႇိသူ လက္၀ါးခ်င္း႐ိုက္ၿပီး သူတို႔အိတ္ေတြထဲ ေရာက္သြားတာက မ်ားမ်ား ျဖစ္ေနတာေတြရႇိပါတယ္။ ဒါေတြကို ဥပေဒအတုိင္း တိတိက်က် စစ္ေဆးလိုက္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာအမ်ားႀကီး တိုးသြားစရာရႇိပါတယ္။

အခြန္ေရႇာင္တာ၊ လိမ္တာ

တစ္ဖက္ကလည္း အခြန္ေရႇာင္တာ လံုး၀မေဆာင္တာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိစစ္ေဖာ္ထုတ္လုပ္သင့္ပါတယ္။ မႏႇစ္က Weekly Eleven ဂ်ာနယ္မႇာ ႏႇစ္စဥ္ အခြန္အမ်ားဆုံး ေပးေဆာင္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းရႇင္ ၁၀ ဦးဆို တဲ့စာရင္းတစ္ခု ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္သူေဌးႀကီးအျဖစ္ စာရင္း၀င္ခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းရႇင္ႀကီးေတြထဲက တစ္ဦးမႇပါတာ မေတြ႔ရပါဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ မႇားေနၿပီဆိုတာ ဒီမႇာတင္ ထင္ရႇားေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမႇ ျပဳျပင္ဖို႔ စိတ္ကူးမရႇိခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒီလိုအခြန္ေရႇာင္တာ၊ လိမ္တာ လံုး၀မသြင္းဘဲေနတာေတြကိုသာ အေသအခ်ာ ၾကပ္မတ္လိုက္ရင္ ၀န္ထမ္းအနိမ့္ဆံုးလစာကို တစ္သိန္းမဟုတ္ဘူး။ သံုးသိန္းေလာက္ေတာင္ ေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးလိုက္မိပါတယ္။
ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈမရႏိုင္ရင္ ဘယ္လုပ္ငန္းမႇ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ အခုလိုဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ခုကေန တျခားဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ခုကို ခုန္ၿပီး ကူးေျပာင္းတဲ့ အေျပာင္းအလဲမ်ဳိးမႇာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယံုၾကည္မႈဟာ အခရာအက်ဆံုးျဖစ္တယ္ ...


ဖုန္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကိစၥ

ဖ်က္သိမ္းပစ္သင့္တဲ့ စီမံကိန္းေတြထဲမႇာ ေစ်းအမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းၿပီး ေရာင္းေနတဲ့ ဖုန္းစီမံကိန္းေတြလည္း ထိပ္ဆံုးက ပါသင့္တယ္။ ၁၅ သိန္းတန္၊ ၁၀ သိန္းတန္၊ ငါးသိန္းတန္ အခု ႏႇစ္သိန္းတန္ဆိုၿပီး ေရာင္းေနတဲ့ ဖုန္းေတြကိစၥ အရင္က သာမန္ျပည္သူေတြ ဘာမႇမသိၾကဘူး။ တေလာက ပုဂၢလိကစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရႇင္တစ္ေယာက္က ပိုက္ဆံ ၅၀၀၀ ရႇိ႐ုံနဲ႔ လူတိုင္း ဖုန္းကိုင္ႏိုင္မယ့္ စီမံကိန္းကို သမၼတႀကီးဆီ တင္ျပထားတယ္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ရတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း အေကာင္ အထည္ေပၚလာမယ္လို႔ ေျပာလုိက္ေတာ့မႇ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အံုးအံုးကြၽက္ကြၽက္ ျဖစ္သြားတယ္။ ဆက္သြယ္ေရးက သတင္းစာရႇင္းလင္းပြဲလုပ္ၿပီး နည္းပညာအရေရာ၊ ဥပေဒအရပါ လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းတယ္။

ပုတ္သင္ဥေပၚသလို

ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ ဥေပၚသလို ျဖစ္ကုန္တယ္။ ၅၀၀၀နဲ႔ ေရာင္းမယ္ဆိုတဲ့ ကုမၸဏီဘက္ကလည္း နည္းပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ျမင့္ျမင့္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တယ္လို႔ထပ္ၿပီး စာနယ္ဇင္းရႇင္းလင္းပြဲလုပ္ၿပီး ေျပာတယ္။ အဲဒီလိုအျပန္အ လႇန္ရႇင္းၾကေတာ့မႇ အရင္က ဖုန္းေစ်းေတြ ၁၅ သိန္း၊ သိန္း ၂၀ ထိ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့တာလဲဆိုတာ လူေတြက သိကုန္ၾကတယ္။ ပြစိပြစိနဲ႔ ေျပာကုန္ၾကတယ္။ ျပည္သူေတြ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ ေဆာင္ရြက္ၾကရမယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးကိုယ္တိုင္ မၾကာခဏ ေျပာၾကားေနတာေတာင္ ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးေတြ ဆက္ၿပီး ရႇိေနဆဲပါလားလို႔ ညည္းတြားမိၾကတယ္။

လက္ေတြ႔လုပ္ျပဖို႔လို

ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဆိုတာ ပါးစပ္နဲ႔တင္ ေျပာင္းေနလို႔မရဘူး။ စာရြက္ထဲမႇာ ေရးထား႐ုံနဲ႔လည္း မရဘူး။ ''Actions Speak louder than words" ဆိုတဲ့စကားလို လက္ေတြ႔ျပဖို႔ လိုတယ္။ ျမန္မာ့ဆိုရႇယ္လစ္ အစိုးရေခတ္ တုန္းကလည္း အေျပာေတြကေတာ့ ခ်ဳိေနတာပဲ။ ေရႇးကေက်ာမြဲေတြ ငဘ ေတြလို႔ေခၚေနတဲ့ လယ္သမားဆင္းရဲသားေတြကို ''ဦးႀကီး ဦးႀကီး''နဲ႔ ရႊန္းရႊန္းကို ေ၀ေနတာပဲ။ အလုပ္သမားေတြကိုလည္း ''လုပ္သားျပည္သူ''ေတြလို႔ ေခၚခဲ့တယ္။ လုပ္သားျပည္သူေန႔ စဥ္သတင္းစာထဲမႇာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္စီမံကိန္းေတြ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္ေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မႇာေတာ့ ေပါင္မုန္႔တစ္လံုး ၀ယ္ရဖို႔ေတာင္ ျပည္သူမုန္႔တိုက္ေရႇ႕ မနက္အေစာႀကီး သြားတန္းစီရတယ္။ မစီႏိုင္ရင္ ဗီဗီအိုင္ပီ(VVIP) ေတြရထားတဲ့ ပါမစ္ကို ၀ယ္ထားရတယ္။ ေပါင္မုန္႔ပါမစ္ကိုေတာင္ အလြတ္မေပးဘဲ ယူသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။

တ႐ုတ္စာဖတ္သလို

အဲဒီေတာ့ ဌာနဆိုင္ရာေတြက ေျပာတဲ့စကားေတြကို ျပည္သူေတြက အယံုအၾကည္ မရႇိေတာ့ဘူး။လုပ္သား ျပည္သူ႔ေန႔စဥ္လို အစိုးရသတင္းစာထဲပါတာေတြကိုလည္း မယံုၾကည္ေတာ့လို႔ ဘယ္သူမႇ မဖတ္ေတာ့ဘူး။ သတင္းစာဖတ္တဲ့အခါ တ႐ုတ္စာအုပ္ေတြ ဖတ္သလို ေနာက္ဆံုးကစၿပီးလႇန္တဲ့ အေလ့အက်င့္ဟာ လုပ္သားျပည္သူ႔ ေန႔စဥ္ေခတ္က စလိုက္တာျဖစ္တယ္။ အခုအထိ လူတိုင္း ဒီအက်င့္ႀကီးစြဲေနတုန္းပဲ။ သတင္းစာေရာက္တာနဲ႔ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏႇာကို အရင္လႇန္ ၾကည့္လိုက္ၾကတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္မႈ မရႏိုင္ရင္ ဘယ္လုပ္ငန္းမႇ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ အခုလို ဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ခုကေန တျခားဆန္႔က်င္ဘက္တစ္ခုကို ခုန္ၿပီးကူးေျပာင္းတဲ့ အေျပာင္းအလဲမ်ဳိးမႇာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ယံုၾကည္မႈဟာ အခရာအက်ဆံုးျဖစ္တယ္။ အေျပာေတြ၊ ကိန္းဂဏန္းေတြ၊ စာရင္းဇယားေတြကို ျမန္မာ့ဆိုရႇယ္လစ္ေခတ္မႇာကတည္းက ၿငီးေငြ႔လႇပါၿပီ။ အခုေတာ့ လက္ေတြ႔လုပ္ျပတာပဲ ျမင္ေတြ႔ခ်င္ၾကၿပီဆိုတဲ့အေၾကာင္း ျပည္သူမ်ားက ေျပာေစခ်င္တဲ့အတိုင္း ေျပာလိုက္ရပါတယ္ဗ်ာ။

Credit :EMG


Rohingya refugees at Chalong Police Station in Phuket this afternoon. Photo: Atchaa Khamlo.


A 13-year-old boy, one of the youngest members of the group of 102 Rohingya that came ashore at Nai Harn Beach in Phuket this morning. Photo: Atchaa Khamlo. Photo: Atchaa Khamlo.

PHUKET: Chalong Police have rounded up 90 starving Rohingya boat people who came ashore in the south of Phuket this morning, but 12 more remain unaccounted for.

The Rohingya, all males, were on their way to Malaysia when they ran out of food and their wooden boat began to fall apart at sea, forcing them to come ashore at Nai Harn Beach at about 5am.

Their arrival was quickly reported to patrol police, who rounded up the men in separate groups of about 30 each in different parts of Nai Harn in Rawai this morning.

Penniless, disoriented and unable to speak Thai, most of the men could do little but wait for their inevitable capture by police.

However, 12 Rohingya remain unaccounted for.

Those captured were sent to Chalong Police Station, where they gulped down drinking water and devoured fried chicken, bananas and sticky rice provided by officers there.

Communication with the men was a problem. One of their number, the only one who could speak Burmese, told police through an interpreter that they set off 12 days ago in hope of reaching Malaysia.

They set out from their homeland “between Burma and Bangladesh,” the man said.

The man said there were 102 people in the open boat, meaning that 12 remain unaccounted for.

The group ran out of food and water three days ago, the man said. Thirst, hunger and the problems with the wooden vessel forced them ashore short of their goal. The landing was sadly reminiscent of a similar beaching a year ago, when 70 Rohingya were rounded up and eventually deported.

The youngest members of the group today were four boys just 13 years of age.

The next stop for the group will be the detention center at the Phuket Immigration Office, police said.

The Rohingya are a predominantly Muslim ethnic group originally from the Rakhine State of Burma.

Persecution by the Burmese junta beginning in 1978 led to their mass migration, with hundreds of thousands fleeing to neighboring Bangladesh and others taking to the sea in hopes of reaching Muslim countries like Malaysia in search of a better life.

Chalong Police continue to search for the 12 remaining members of the group this afternoon.

– Atchaa Khamlo
Phuket,Thailand

Source here





ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္ပိုင္း ခရိုင္ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္မွာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္အမည္စရင္းတင္သြင္းစဥ္


ရန္ကုန္တိုင္းေဒသျကီး အတြင္းရိွလစ္လပ္မဲဆႏၵနယ္ထဲမွ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအမည္စာရင္း ေျကညာရန္က်န္ရိွသည့္ ေကာ့မႉးျမို့ နယ္မွျကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပဲြတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဉ္ျပိုင္ခြင့္ရိွသည့္ကိုယ္ စားလွယ္ေလာင္း အမည္စာရင္း ကို မျကာမီရက္ပိုင္း အတြင္း ေျကညာ သြားမည္ျဖစ္ေျကာင္းသိရသည္။

''ဦးတင္ရီက အယူခံလွြာကို(၂၂)ရက္ေန့ေန့လည္မွာ တိုင္းေကာ္မရွင္ကို လာတင္သြားတယ္။ တိုင္းေကာ္မရွင္အေနနဲ့ေတာ့ ခရိုင္ ေကာ္မရွင္မွာ မူလကကန့္ကြက္တဲ့ အေျကာင္းအရာေပၚမူတည္ျပီးဆံုး ျဖတ္သြား မွာပါ။၂၈ ရက္ေန့မွာဆံုး ျဖတ္ခ်က္ခ်သြားမယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ အျမန္ဆံုး ေကာ့မႉးမဲဆႏၵနယ္ အတြက္ အမည္စာရင္းပံုစံ(၁၀) ကပ္သြားမယ္'' ဟုရန္ကုန္တိုင္း ေဒသ ျကီးေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ အဖဲြ့ခဲြ ဥကၠဌ ဦးကိုကို ကဆိုသည္။

ေကာ့မႉးျမို့နယ္ မဲဆႏၵ နယ္တြင္ ဝင္ေရာက္ယွဉ္ျပိုင္အေရြးခံ ျကမည့္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအမည္ စာရင္းကို ယွဉ္ျပိုင္အေရြးခံျကမည့္ ညီညွြတ္ေရးနွင့္ျငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီမွ ဦးတင္ရီက အမို်းသားဒီမိုကေရစီအ ဖဲြ့ခု်ပ္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္အား ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အရည္အခ်င္း နွင့္ကိုက္ညီမႈမရိွသျဖင့္ အေနာက္ ပိုင္းခရိုင္ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္ အဖဲြ့ခဲြမွ ပလပ္လိုက္သည္။ထိုသို့ပ လပ္လိုက္မႈ အေပၚအဆိုပါကန့္ကြက္ ခဲ့သည့္ ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းမွ တိုင္းေဒသျကီးေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ အဖဲြ့ခဲြသို့ ေဖေဖာ္ဝါရီ(၂၂)ရက္ေန့ ကအယူခံလွြာတင္ပို့ခဲ့ေျကာင္းသိရ သည္။ထို့ေျကာင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီ(၁၄) ရက္ေန့တြင္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသျကီး အတြင္းမွ လစ္လပ္ မဲဆႏၵနယ္ (၅)ခုမွ ဝင္ေရာက္ ယွဉ္ျပိုင္နိုင္သည့္ကိုယ္စား လွယ္ေလာင္း အမည္မ်ားကို သက္ ဆိုင္ရာျမို့နယ္နွင့္ရပ္ကြက္၊ေက်းရြာ အုပ္စုမ်ားတြင္ေျကညာေပးခဲ့ေသာ္ လည္းေကာ့မႉးျမို့နယ္တြင္ဝင္ေရာက္ ယွဉ္ျပိုင္နိုင္ သည့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အမည္စာရင္းမ်ား ကို ကန့္ ကြက္သည့္ကိစၥမျပီး ပ်က္ေသးသည့္ အတြက္အဆိုပါ မဲဆႏၵနယ္အားတိုင္း ေဒသျကီး ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ အဖဲြ့ခဲြမွဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးသည့္ေဖ ေဖာ္ဝါရီ(၂၈)ရက္ေန့ေနာက္ပိုင္း တြင္ အျမန္ဆံုး ေျကညာေပး မည္ျဖစ္ ေျကာင္းသိရသည္။

''ကန့္ကြက္လွြာေတြမျပီး မခ်င္းေတာ့ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အမည္စာရင္းမထြက္ေသးတဲ့အ တြက္ေတာ့ အဲ့ဒီေနရာမွာျပိုင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ေတြေရာ၊ တျခားကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းပါစည္းရံုးေရး အတြက္ ေနာက္က်သြားတာ ေပါ့။ဒါေျကာင့္(၂၈)ရက္ေန့ဆံုး ျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးတာနဲ့ အျမန္ဆံုးေျကညာ ေပးမွာပါ'' ဟုေကာ္မရွင္အဖဲြ့ခဲြဥကၠဌဦးကိုကိုကဆိုသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ကို ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အရည္အခ်င္း နွင့္ ကိုက္ညီမႈမရိွဟုဆို ကာကန့္ကြက္ခဲ့သည့္ ယွဉ္ျပိုင္အေရြး ခံမည့္ ဦးတင္ရီ၏ ကန့္ကြက္လွြာအား ေတာင္ပိုင္းခရိုင္ ေကာ္မရွင္ရံုးမွ ဇန္န ဝါရီ(၁၁)ရက္ ေန့က ပလပ္ လိုက္ေျကာင္း သိရသည္။ေကာ့မႉးျမို့နယ္မဲ ဆႏၵနယ္မွ ျပည္သူ့လွြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ျဖစ္ေသာ အမို်းသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ့ခု်ပ္ ပါတီဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္အား အဆိုပါမဲ ဆႏၵနယ္တြင္ ဝင္ေရာက္ယွဉ္ျပိုင္မည့္ ညီညွြတ္ေရး နွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ပါတီမွ ဦးတင္ရီမွ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အရည္အခ်င္း နွင့္ ညီညွြတ္မႈမရိွေျကာင္း ဇန္နဝါရီ(၆)ရက္ေန့ကေတာင္ပိုင္း ခရိုင္ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ အဖဲြ့ခဲြ သို့ကန့္ကြက္လွြာ တင္သြင္းခဲ့ေျကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါေကာ့မႉးျမို့နယ္ တြင္အမို်းသားဒီမိုကေရစီ အဖဲြ့ခု်ပ္ပါတီမွေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္၊ ညီညွြတ္ေရးနွင့္ျငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီမွ ဦးတင္ရီနွင့္ျပည္ေထာင္စုျကံ့ခိုင္ေရးနွင့္ဖံြ့ျဖိုးေရးပါတီမွ ေဒါက္တာ ဦးစိုးမင္းတို့က ဝင္ေရာက္ ယွဉ္ျပိုင္ ျကမည္ ျဖစ္သည္။

Source :ရန္ကုန္တိုင္းမ္




ဧည့္စာရင္း တိုင္ျကားရာတြင္ ေငြေျကးေကာက္ခံျခင္း မျပဳရေသာ ဥပေဒကို နိုင္ငံေတာ္သမၼတ သည္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၄ရက္က လက္မွတ္ ေရးထိုးအတည္ျပဳ ျပဌာန္းလိုက္ျပီျဖစ္ ေျကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါဥပေဒကို ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၄ရက္က ထုတ္ျပန္လိုက္ျပီး ဥပေဒတြင္ ပါသည့္အခန္း ၁၅ အေထြေထြ ပုဒ္မ ၃၃ တြင္ ရပ္ကြက္ ေက်းရြာမ်ား၌ ဧည့္စာ ရင္းတိုင္ျကားရာတြင္ ေငြေျကးတစ္စံုတစ္ ရာေကာက္ခံျခင္း မျပဳရေျကာင္း ယင္းဥ ပေဒျပဌာန္းခ်က္အရ သိရသည္။ ယခင္က ဧည့္စာရင္းတိုင္ျကား ရာတြင္ အုပ္ခု်ပ္ေရးမႉးရံုးအဖဲြ့ ရန္ပံုေငြ အျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စာရြက္စာ တမ္း ေျကးအျဖစ္ေသာ္ လည္းေကာင္း ေငြ ေျကးေကာက္ခံ မႈမ်ား ရိွခဲ့ေျကာင္းသိရသည္။


ယခင္က ျမိဳ႕နယ္၊ ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာအုပ္စုအလိုက္ ဧည့္စာရင္းတိုင္ ျကားခဲ့ရာတြင္ ေကာက္ခံမႈေငြေျကးမွာ ကဲြ ျပားျကျပီး ေနရာေဒသအေပၚ မူတည္၍ ဧည့္စာရင္းတစ္ခါ တိုင္ျကားလွ်င္ က်ပ္ ၂၀ဝမွ ၅၀ဝအျကား ေကာက္ခံေနမႈမ်ား ရိွေျကာင္း စံုစမ္းသိရသည္။ ”အခုအခိ်န္ထိ ဧည့္စာရင္းတိုင္ ရင္ စာရြက္စာတမ္းေျကး၊ ရန္ပံုေငြဆိုျပီး ေတာင္ ေျပာျပီးမေတာင္းေတာ့ဘူး။ စာ ရင္းသြင္းျပီးတာနဲ့ ၅၀၀ က်တယ္ဆိုျပီး ေတာ့ စာေရးေတြက ေတာင္းေတာ့တာပဲ” ဟု ေတာင္ဥကၠလာပ ေန ဦးမ်ဳိးဟိန္းက သူ အျမဲျကံုေတြ႔ေနရသည္ကို ေျပာသည္။

ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာအုပ္စုအုပ္ ခု်ပ္ေရးမႉးရံုးမ်ားအတြက္ ရံုးအသံုးစရိတ္ မ်ား သံုးစဲြနိုင္ရန္ နွစ္စဉ္ရသံုးမွန္းေျခေငြ စာရင္း၌ ျမိဳ႕နယ္အလိုက္ သင့္ေလ်ာ္သည့္ ရန္ပံုေငြပမာဏကို ခဲြေဝသတ္မွတ္လ်ာထား ရမည္ျဖစ္ကာ ရန္ပံုေငြကို ရပ္ကြက္ သို႔မဟုတ္ ေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက ညႊန္ျကား ခ်က္မ်ားနွင့္အညီ ျမို့နယ္အုပ္ ခု်ပ္ေရးမႉးထံသို့ တင္ျပေတာင္းခံျပီး စနစ္ တက်သံုးစဲြရမည္ဟု အခန္း ၁၃ ပုဒ္မ ၂၉၊ ၃ဝတြင္ ေဖာ္ျပပါရိွသည္။

Source :ရန္ကုန္တိုင္းမ္








ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ အတြက္ လစ္လပ္မဲဆႏၵနယ္ တစ္ခု ျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္တိုင္း ေဒသႀကီး လွည္းကူးၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ အတြက္ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅ ရက္ေန႔ ေန႔လည္ သံုးနာရီခန္႔တြင္ NLD ပါတီႏွင့္ ႀကံ႕ခိုင္ေရးပါတီတို႔ ေနရာတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု မနီးမေဝးတြင္ တစ္ခ်ိန္တည္း၌ မဲဆြယ္ၾကရာ ပါတီႏွစ္ခုစလံုးတြင္ ပရိတ္သတ္ ရာဂဏန္းေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရသည္။
Source :The Voice Weekly


ေနျပည္ေတာ္က ဇမၺဴသီရိနဲ႔ ပုဗၺာသီရိ ၿမိဳ႕နယ္ေတြအတြက္ ဆိပ္နမ္ဒုန္းေက်းရြာမွာ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ NLD ပါတီ ရုံးခန္းေရွ႕ ေျမစုိက္ဆုိင္းဘုတ္ကို အမည္မသိသူေတြက ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅ ရက္ေန႔ အာရုံတက္အခ်ိန္မွာ လာေရာက္ ဖ်က္ဆီးသြားေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္မွာ အခုလို NLD ဆုိင္းဘုတ္ အဖ်က္ဆီးခံရတာဟာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ျဖစ္တယ္လို႔ ဇမၺဴသီရိၿမိဳ႕နယ္ကေန NLD ပါတီ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ေဒၚစႏၵာမင္းက RFA ကုိ ေျပာပါတယ္။

NLD ဆုိင္းဘုတ္ ဖ်က္ဆီးသူေတြ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ဆိုတာ အတိအက် မသိရေသးေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ ပုဗၺၺာသီရိ ရဲစခန္းနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ အဆင့္ဆင့္ကို တုိင္ၾကားထားေၾကာင္း ေဒၚစႏၵာမင္းက ေျပာပါတယ္။

ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက ဇမၺဴသီရိ ၿမိဳ႕နယ္ကေန ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ အႏုိင္ရခဲ့တဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

Source :RFA 




"ၿမန္မာလူမ်ိဳးက ႏွစ္ေယာက္ရွိရင္ ႏွစ္ဂိုဏ္းကြဲတယ္။ သံုးေယာက္ရွိရင္ သံုးဂိုဏ္းကြဲတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မညီညြတ္ဘူး။ ဒါေႀကာင့္ မတိုးတက္တာ " ႏိုင္ငံေရး အလုပ္ကိုမႏွစ္ၿမိဳ႔တဲ့လူစားမ်ားရဲ့ ပါးစပ္ကအၿမဲတမ္းႀကားရေလ့ရွိတဲ့ စကားၿဖစ္တယ္။

ၿမန္မာမွာမကြဲတာမရွိတဲ့

သူတို႔စကား ခုိင္မာေစဖို႔အတြက္ ကြန္ၿမဴနစ္ေတြလည္း ကြဲတယ္။ ၿပည္သူ႔ရဲေဘာ္ေတြလည္း ကြဲတယ္။ ဆိုရွယ္လစ္လည္း ကြဲတယ္။ ဖဆပလလည္းကြဲတယ္။ ပထစလည္း ကြဲတယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္က ဂ်ီစီဘီေအလည္းကြဲ၊ သခင္ေတြလည္းကြဲ၊ မကြဲဘူးတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုမွကို ၿမန္မာၿပည္မွာ မရွိဘူးလို႔ ဆက္ေၿပာခ်င္ေၿပာပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဘယ္သူေတြက အဲဒီလိုေၿပာႀကတာလဲလို႔ ႀကည့္လိုက္ရင္၊ အမ်ားစုဟာ ဘယ္ေခတ္၊ ဘယ္အခါမွာမွ အမ်ားအေရးကို ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေလ့မရွိဘဲ၊ ကိုယ့္အေရး၊ ကိုယ့္မိသားစုအေရး တစ္ခုတည္းကိုသာ အေလးထားလုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိသူေတြၿဖစ္တယ္ ဆိုတာေတြ႔ရလိမ့္မယ္။

သက္သက္ရမယ္ရွာတာ

တကယ္ေတာ့ ဒီလူေတြဟာ အမ်ားအက်ိဳး၊ ရပ္က်ိဳးရြာက်ိဳး သူတို႔မလုပ္တာကို ခုခံကာကြယ္ဖို႔အတြက္ သက္သက္မဲ့ရမယ္ရွာၿပီး ေၿပာႀကတာၿဖစ္တယ္။ လူ႔ေလာကမွာ ရုပ္ခ်င္းခြဲမရေအာင္ တူတယ္ဆိုတာသာရွိၿပီး စိတ္သေဘာထားခ်င္း တစ္ထပ္တည္း တစ္သားတည္းက်ေအာင္ တူတယ္ဆိုတာမရွိဘူး။ ဒါသဘာ၀တရား ၿဖစ္တယ္။ ရုပ္ခ်င္းတူတဲ့ အ ႁမႊာခ်င္းေတာင္မွ စိတ္ခ်င္းအေတာ္တူေပမယ့္ အားလံုးတစ္သားတည္းက်ေအာင္ တူတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ မတူတဲ့ေနရာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ မိဘနဲ႔သားသမီးလည္း အလားတူပဲ။ စရိုက္မတူတာေတြရွိသလို အႀကိဳက္မတူတာေတြလည္းရွိတယ္။ ဒါဟာ လူ႔ေလာကရဲ့ ၿဖစ္ရိုးၿဖစ္စဥ္သဘာ၀ပဲ။ အဆန္းမဟုတ္ဘူး။ အၿပစ္ေၿပာစရာလည္းမဟုတ္ဘူး။

စစ္မၿဖစ္ဘူးတဲ့ နုိင္ငံမရွိ

ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြမွ သူမ်ားထက္ထူးၿပီးကြဲႀကတာမဟုတ္ဘူး။ မညီမညြတ္ၿဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ကမၻာေပၚမွာရွိသမွ် ႏိုင္ငံတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္း မကြဲဖူးတဲ့ႏိုင္ငံ၊ စစ္မၿဖစ္ဖူးတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုမွမရွိပါဘူး။ တိုးတက္ထြန္းကားေနတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာလည္း အယူအဆမတူ ကြဲၿပားႀကလို႔ သူ႔ပါတီ၊ ကိုယ္ပါတီဆိုၿပီး သီးၿခားခြဲေထာင္ထားႀကတာပဲ။ ဂ်ပန္နိုင္ငံရဲ့ သက္တမ္းအရွည္ဆံုး အာဏာရပါတီႀကီးၿဖစ္တဲ့ အယ္လ္ဒီပီပါတီဆိုရင္ ပါတီတစ္ခုတည္းမွာကို သီးၿခားအုပ္စုကြဲေတြ တစ္ဒါဇင္ေလာက္တရား၀င္တည္ရွိေနတာ ၿဖစ္တယ္။

လူလားမေၿမာက္ေသးလို႔

ကြဲႀက၊ ၿပဲႀကတယ္ဆိုတာက အယူအဆခ်င္း၊ ယံုႀကည္ခ်က္ခ်င္း၊ မတူလို႔မဟုတ္ဘူး။ ဦးေႏွာက္လူလား မေၿမာက္ေသးလို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးမရင့္က်က္ေသးလို႔ၿဖစ္တာ။ လူလားေၿမာက္ရင့္က်က္ၿပီဆိုရင္ အၿမင္အယူအဆ မတူတာဟာ လူ႔သဘာ၀ပဲလုိ႔ နားလည္ၿပီး သည္းခံႏိုင္တယ္။ အတူတြဲၿပီး လုပ္နိုင္ကိုင္ႏိုင္တယ္။ လူ႔ဘံုလူ႔ေလာကဆိုတာ မတူတဲ့လူေတြအတူတြဲၿပီး မတူတဲ့အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြကို တစ္ဦးခ်င္း ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ လုပ္ႀကကိုင္ႀကရင္းက ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးလာခဲ့တာၿဖစ္တယ္။

ထင္းစည္းဥပမာ
တစ္ေသြးတစ္သားတည္း ေပါင္းစည္းညီညြတ္တယ္၊ ေရကိုသားလို႔ အႀကားမထင္သလို ေပါင္းစပ္တယ္ ဆိုတာေတြက စကားအၿဖစ္ေၿပာတာ သက္သက္ပဲ။ တကယ္လက္ေတြ႔တည္ရွိႏိုင္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ထင္းစည္းတစ္စည္းလို စည္းလံုးညီညြတ္တယ္ဆိုတဲ့ ပံုေဆာင္စကားကမွ လူေလာကမွာ သဘာ၀ က်စြာ ၿဖစ္ႏိုင္တဲ့ ေပါင္းစည္းညီညြတ္ေရးၿဖစ္တယ္။ ထင္းစည္းတစ္စည္းမွာ အမ်ိဳးအစားမတူတဲ့၊ အတိုအရွည္ မညီတဲ့ ထင္းေခ်ာင္းေတြကို ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ စုၿပီးစည္းထားလိုက္တာၿဖစ္တယ္။ ေပါင္းစည္းထားတဲ့အတြက္ လိုရာအရပ္ေရာက္ေအာင္ သက္သက္သာသာလြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ သယ္ပိုးသြားႏိုင္တယ္။ အလြယ္တကူ က်ိဳးပဲ့မသြားဘူး။


ဘံုအက်ိဳးစီးပြားအတြက္

လူ႔ေလာကဆိုတာလည္း အတူတူပဲ။ အေသြးအေရာင္၊ အမ်ိဳးအႏြယ္မတူ ကြဲၿပားၿခားနားတဲ့ လူအမ်ားအၿပားဟာ တူညီတဲ့ပန္းတိုင္တစ္ခုကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားဆိုတဲ့ ႀကိဳးနဲ႔စုစည္းၿပီး ခရီးသြားေနတာၿဖစ္တယ္။ တူညီတဲ့ ပန္းတိုင္ဆိုတာကေတာ့ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး လူတိုင္းလူတိုင္း မေတာင့္မတ မေႀကာင့္မႀက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနထိုင္ႏိုင္တဲ့ သာယာေရႊၿပည္ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ သာယာေရႊၿပည္ကိုေရာက္ရင္ လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး၊ အသားေရာင္မေရြး၊ လူသားအားလံုး ခံစားရမွာဆိုေတာ့ ကိုယ္လည္းခံစားရမယ္။ သူလည္းခံစား ရမယ္ေပါ့။ အဲဒီလို ခံစားခ်င္စိတ္က ဘံုအက်ိဳးစီးပြားၿဖစ္ပါတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းက ညီညြတ္ေရးဆိုတာ တူညီတဲ့ ဘံုအက်ိဳးစီးပြားတစ္ခုအတြက္ ပူးတြဲေနထိုင္လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၿခင္းၿဖစ္တယ္။

ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္

ဘံုအက်ိဳးစီးပြားခ်င္း တူရင္တြဲလုပ္တယ္။ မတူရင္တြဲမလုပ္ဘူး။ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ ကိုယ့္ဖာသာလုပ္တယ္။ ဒါသဘာ၀ပဲ။ ဘာမွမထူးဆန္းဘူး။ အၿပစ္ေၿပာစရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ကကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ လမ္းကသြားသလို၊ သူလည္းသူႀကိဳက္တဲ့ လမ္းကသြားပါေစ။ ဒါလူတိုင္းရဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးပဲ။ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ကိုယ့္ၿမတ္ႏိုးသလို သူလည္းသူ႔အခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားမွာပဲ။ ဒါကို နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး သူ႔အခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားေလးစားတာ၊ သူ႔အခြင့္အေရး သူ႔စိတ္ႀကိဳက္ အသံုးခ်တာကို ႀကည္ႀကည္ၿဖဴၿဖဴနဲ႔ လက္ခံေပးတာဟာ ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္ၿဖစ္တယ္။


လူသံုးမ်ိဳး

ဒီလိုေၿပာတဲ့အတြက္ အားလံုးဟာမိတ္ေဆြၿဖစ္တယ္၊ ရန္သူမရွိဘူးလို႔ေၿပာတာမဟုတ္ဘူး။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အတြင္းမွာ လူေကာင္း၊ လူဆိုး၊ လူယုတ္မာဆိုတာကေတာ့ ဘယ္ေခတ္ဘယ္အခါမဆို ရွိေနတာပဲၿဖစ္တယ္။ လူေကာင္းကို မိတ္ေဆြအၿဖစ္ သေဘာထားရမယ္ဆိုတာကေတာ့ ေၿပာစရာမလိုဘူး။ လူတိုင္းသိတယ္။ လူဆိုးက်ေတာ့ ခြဲၿခားစဥ္းစားစရာရွိတယ္။ တခ်ိဳ႔က အရက္ေသစာေသာက္စားမူးရစ္တဲ့သူ၊ ေလာင္းကစား အလြန္အကြ်ံလုပ္သူကို လူဆိုးလို႔ေခၚတယ္။ သူ႔ဟာသူ ႀကိဳက္လို႔စြဲလို႔ေသာက္တယ္၊ ေလာင္းကစားလုပ္တယ္၊ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုကၡ မေပးဘူးဆိုတဲ့သူမ်ိဳးကိုေတာ့ မိတ္ေတြအၿဖစ္မေပါင္းသင္းခ်င္ရင္ေတာင္၊ ရန္သူအၿဖစ္ သေဘာထားၿပီး ေရွာင္ဖယ္ေနစရာေတာ့ မလုိဘူးထင္ပါတယ္။

အမွားကိုၿမင္လို႔ၿပဳၿပင္ရင္

တခ်ိဳ႔ဆင္းရဲလြန္းလို႔ ႀကံမိႀကံရာႀကံရင္းနဲ႔ ခါးပိုက္ႏႈိက္ၿဖစ္၊ သူခိုးၿဖစ္သြားတာမ်ိဳးရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ လူဆုိးေတာ့လူဆိုးပဲ၊ ဒါေပမဲ့ မတရားႏိုင္ထက္စီးနင္းနဲ႔ ႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းမလုပ္ဘူး။ သူတစ္ပါးသားပ်ိဳ၊ သမီးပ်ိဳကို ထိပါးေစာ္ကားမၿပဳဘူးဆိုရင္ေတာ့ လူယုတ္မာလို႔ေခၚတဲ့အဆင့္ မေရာက္ေသးဘူးလို႔ ဆိုခ်င္တယ္။ သူတို႔အမွားကိုသိလို႔ ေနာင္တတရားရ ၿပဳၿပင္တယ္ဆိုရင္ ခြင့္လႊတ္သင့္သူကို ခြင့္လႊတ္ရမယ္။ ၿပဳၿပင္ေပါင္းသင္းသင့္သူကို ေပါင္းသင္းႏိုင္တယ္။ ေရွးေခတ္၊ ေရွးအခါ နာမည္ႀကီးတဲ့ ရွင္မေတာင္ ဓားၿပဂိုဏ္းႀကီးေတာင္ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ဖက္ဆက္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးထဲ ပါ၀င္လာၿပီး တိုင္းၿပည္ရဲ့ အဖိုးတန္သားေကာင္း၊ သမီးေကာင္းေတြၿဖစ္လာခဲ့ႀကတဲ့ သာဓကရွိပါတယ္။


ငေတမာၿပီးေရာ

တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ေသာက္စားမူးယစ္မႈမရွိဘူး၊ ေလာင္းကစားမလုပ္ဘူး၊ ဓားၿပလည္းမတိုက္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူေသေသငေတမာၿပီးေရာဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ တစ္ရြာလံုးငတ္ၿပီး ေသခ်င္ေသ ငါ့စပါးက်ီထဲက စပါးေတြေတာ့ထုတ္ေရာင္းမေပးနိုင္ဘူးဆိုၿပီး လူေတြတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ေသသြားတာကို ငုတ္တုတ္ထိုင္ႀကည့္ေနႏိုင္တယ္။ တခ်ိဳ႔က နိုင္တုန္းဖိေထာင္းထားတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ အားနည္းသူေတြကို ႏိုင့္ထက္စီးနင္းညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တတ္တယ္။ တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ မသိနားမလည္သူေတြကို လိမ္ညာလွည့္စားၿပီး ကုိယ္ေကာင္းစားဖို႔ ဂုတ္ေသြးစုပ္တတ္တယ္။ တခ်ိဳ႔က သူေတာ္ေကာင္းဟန္ေဆာင္ၿပီး လူမသိေအာင္ မေတာ္မတရား အလုပ္ေတြလုပ္တတ္တယ္။

ေမာရံုသာအဖတ္တင္

ဒီလူစားမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ လူဆိုးဓားၿပထက္ေတာင္ ေႀကာက္စရာေကာင္းလို႔ လူယုတ္မာဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ပဲ ထိုက္တန္တယ္။ ဘယ္ေတာ့ဘယ္အခါမွ အေပါင္းအသင္းမလုပ္အပ္သူေတြညဖစ္တယ္။ ရန္သူအၿဖစ္ ၿပတ္ၿပတ္သားသားသတ္မွတ္ၿပီး ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ရႈတ္ခ်ပစ္ရမယ္။ အားနာေနလို႔ မၿဖစ္ဘူး။ ညွာတာေထာက္ထားဖို႔ မတန္ဘူး။ လူယုတ္မာေတြက ေမတၱာတရားကို ဘယ္ေတာ့မွတန္ဖိုးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ တရားေဟာေနရင္ ေမာရံုသာ အဖတ္တင္ပါလိမ့္မယ္။

လူသံုးမ်ိဳး" ေဆာင္းပါးက ၂၁.၀၂.၂၀၁၂ ထုတ္ News Watch Journal မွာ ပါတဲ့ ေဆာင္းပါး ၿဖစ္ပါတယ္
။



အန္တီစုရဲ႕ကခ်င္မေနာေျမ စည္းရံုးေရးခရီးစဥ္ျမင္ကြင္း(Photo-Min kyaw khine)


၂၀၁၂ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၄ ရက္ေန႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံထုတ္ မိုင္အိနိခ်ိ သတင္းစာပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ REUNION, Union-1 ေဆာင္းပါး(ဘာသာျပန္)

ေဖေဖာ္ဝါရီလကို ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ အလြန္အေကာင္းဆုံးလလုိ႔ ကၽြန္မ အၿမဲတမ္းေတြးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ဘခင္၊ ကၽြန္မမိခင္ဘက္ကအဘုိး၊ ေအဘရာဟင္လင္ကြန္း၊ ေဂ်ာ့ဝါ႐ွင္တန္၊ ကၽြန္မခ်စ္ခင္ ေလးစားရဆုံး အမ်ဳိးသားႀကီးမ်ားဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ေမြးဖြားခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မငယ္စဉ္ ကတည္းက ေဖေဖာ္ဝါရီလကုိ ေကာင္းျမတ္ျခင္းနဲ႔ သူရ သတၱိရဲ႕လ လုိ႔ ႐ႈျမင္ခဲ့တာပါ။ ေဖေဖာ္ဝါရီလရဲ႕ က်က္သေရကုိ ထပ္ ေလာင္းေပါင္းျဖည့္ေပးလိုက္တာကေတာ့ လင္ကြန္းရဲ႕ေမြးေန႔ျဖစ္ တဲ့ ၁၂ ရက္ေန႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုေန႔နဲ႔ တထပ္တည္းက်ေနတာပါပဲ။ အဲဒီေန႔ကုိ ႏိုင္ငံရဲ႕လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အားထုတ္ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြစုေပါင္းေဆာင္႐ြက္ရန္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ားစြာအတြင္း သေဘာတူညီခ်က္စာခ်ဳပ္ တခုကုိလက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့တာပါ။ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ မႀကံဳစဖူး ထူး ကဲတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေျခလွမ္းတရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၾကတဲ့ ႐ွမ္းျပည္က႐ြာ ကေလးကုိအစြဲျပဳမွည့္ေခၚခဲ့တဲ့ “ပင္လုံစာခ်ဳပ္”ဟာ ညီၫြတ္ေရးအတြက္ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့လုပ္နည္းပုံစံတခု မဟုတ္ခဲ့ေပမင့္ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရအျဖစ္ေတာ့ ကုိယ္စားျပဳခဲ့ပါတယ္။

ဒီႏွစ္ရဲ႕ေဖေဖာ္ဝါရီလဟာ ကၽြန္မရဲ႕ေျမာ္လင့္ခ်က္မ်ားကုိ မပ်က္ျပယ္ေစခဲ့ပါဘူး။ ၾကားျဖတ္ေ႐ြး ေကာက္ပြဲအတြက္ အဲန္အယ္လ္ဒီရဲ႕စည္း႐ံုးလံႈ႔ေဆာ္ေရးမ်ားကုိ ဇႏၷဝါရီလအကုန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာင္ဘက္အၿမီးဖ်ား႐ွိ ထားဝယ္ၿမိဳ႕တြင္ မဂၤလာ႐ိွ႐ိွ နိမိတ္အေကာင္းဆုံး ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ရပါတယ္။

၂၃ ႏွစ္အတြင္း အဲဒီအရပ္ကုိ ပထမဆုံးသြားေရာက္ခဲ့တာပါ။ ေပ်ာ္႐ႊင္စရာလဲ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ တနသၤာရီတုိင္းမွျပည္သူမ်ားရဲ႕ ေထာက္ခံအားေပးမႈဟာ အေရအတြက္အင္အားနဲ႔႔ စိတ္ဓါတ္ခုိင္မာမႈ မနိမ့္တာက္ုိေတြ႕ျမင္ရလုိ႔ စိတ္အားတက္ႂကြခဲ့ရပါတယ္။ ေဖေဖာ္ဝါရီရဲ႕ပထမပတ္အတြင္းမွာ ကၽြန္မတုိ႔ ပါတီရဲ႕စည္း႐ံုးလႈံ႕ေဆာ္ေရးဟာ ဟန္႔တားမႈအနည္းငယ္ ႐ိွလင့္ကစား သင့္တင့္တဲ့အ႐ိွန္အဟုန္ရလာ ခဲ့ပါတယ္။ လူထုစု႐ံုးမႈအတြက္သင့္တင့္တဲ့ေနရာအခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ မႏၱေလးကုိသြားဘုိ႔ခရီးစဉ္ကုိ ေ႐ႊ႕ဆုိင္းလုိက္ရပါတယ္။ ဒါေပမင့္ ဧရာဝတီတုိင္းရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္တဲ့ ပုသိန္ၿမိဳ႕နဲ႔ ကၽြန္မမိခင္ရဲ႕ေမြးရပ္ ေျမျဖစ္တဲ့ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ေတြကုိေတာ့ စီစဉ္ထားတဲ့အတုိင္း သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ရန္ုကန္ၿမိဳ႕ကေန နံနက္ေစာေစာ ကၽြန္မတုိ႔ စတင္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္႐ြာေတြက အားေပးေထာက္ခံသူအမ်ားအျပားဟာ အဲန္အယ္လ္ဒီ အလံငယ္ေလးမ်ားေဝွ႔ရမ္းရင္း ပန္းမ်ားနဲ႔ မ်ဳိးကြဲ လက္ေဆာင္မ်ားေပးျခင္းမ်ားျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ေနၾကတဲ့အတြက္ ခရီးပင့္ ေႏွးေကြးေစခဲ့ပါတယ္။ လက္ ေဆာင္ေတြအထဲမွာ ႐ိုးရာေဆးေရးပုသိန္ထီးမ်ားပါတဲ့အတြက္ ေန႔လည္ပုိင္းမွာ အသုံးဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ပုသိန္ကုိေရာက္ေတာ့ သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ေနာက္က်ေနခဲ့ပါတယ္။ ေနကလဲ အေတာ္ကုိပူေနပါၿပီ။ ေဒသဆုိင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးက ထုိေန႔တြင္ေက်ာင္းတက္ရက္မပ်က္ကြက္ရန္၊ အရပ္ဘက္ဝန္ထမ္းမ်ားကုိ လဲ ခြင့္မယူရန္၊ ပုသိန္ေကာလိပ္မွေက်ာင္းသားမ်ားကုိလဲ ထုိေန႔တြင္ စာေမးပြဲငယ္တခုက်င္းပကာ မပ်က္မကြက္ေျဖဆုိရန္နဲ႔ ပ်က္ကြက္ပါက အတန္းတင္စာေမးပြဲကုိေျဖဆုိခြင့္မ႐ွိဟူ၍ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ လုိက္ပါတယ္။ ဒီလုိေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ားဟာ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားနဲ႔ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားကို ေက်ာင္းမ်ားအတြင္းမွာသာ႐ိွေနေစဘို႔နဲ႔၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားနဲ႔ အရပ္ ဘက္ဝန္ထမ္းမ်ား အဲန္အယ္လ္ဒီကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ေထာက္ခံအားေပးမႈကုိ ထြက္ကာေဖာ္ထုတ္မျပႏိုင္ ေအာင္ တြက္ခ်က္ လုပ္ကုိင္ထားေၾကာင္း ေပၚလြင္လ်က္႐ိွေနပါတယ္။ ဒါေပမင့္ ကၽြန္မတုိ႔ပါတီကုိ လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္တဲ့လူအုပ္ထဲမွာ လူငယ္အေတာ္မ်ားမ်ား အင္အားျပ ပါဝင္တာေတြ႕ရပါတယ္။ လူထုေဟာေျပာပြဲျပဳလုပ္မဲ့ ေဘာလုံးကြင္းကုိသြားတဲ့အခါမွာလဲ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္တန္းႀကီးဟာ ကၽြန္မတုိ႔နဲ႔အတူပါလာပါတယ္။ ေျမာင္းျမအသြား ဖုံထူတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္လုံးလဲ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္မတုိ႔ကုိ အေဖာ္ျပဳလုိက္ပါခဲ့ၾကပါတယ္။ အဆုိး႐ြားဆုံးဆင္းရဲတြင္းမွာ နစ္ ျမဳပ္ေနၾကတဲ့ ႐ြာသိမ္႐ြာငယ္ေလးမ်ားစြာကုိ ကၽြန္မတုိ႔ျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ျပင္းျပတဲ့ေနေရာင္နဲ႔ ဖုံထူထူ ၾကားထဲက အားကုိးတႀကီးနဲ႔ ဝင္းလဲ့ေတာက္ပတဲ့အၿပံဳးမ်ားနဲ႔ ဌာေနတုိ႔ရဲ႕ အားတက္သေရာေႂကြးေၾကာ္ ေခၚယူႏႈတ္ဆက္သံမ်ားက အသည္းခုိက္စရာပါပဲ။ လုံၿခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ဝန္းက်င္မွာ လုိက္ေလ်ာညီေထြ႐ိွ တဲ့ လူေနမႈအဆင့္အတန္းကုိ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ ျပည္သူလူထုတုိ႔ရ႐ိွဘုိ႔ ကူညီေရးအတြက္ ကၽြန္မတုိ႔ အစြမ္း ကုန္ႀကိဳးပမ္းၾကရမယ္ဆုိတဲ့ ကၽြန္မတုိ႔တာဝန္ႀကိးကုိ အိမ္ကုိသယ္ယူေဆာင္ၾကဉ္းခဲ့ရပါတယ္။ ေျမာ္ လင့္ထားခဲ့တဲ့အတုိင္း ေျမာင္းျမလူထုဟာ ကၽြန္မကုိ ၾကာ႐ွည္စြာ ကြဲကြာေနတဲ့ မိသားစုဝင္တ ေယာက္လုိ ႀကိဳဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕ ရာႏႈန္းမ်ားမ်ားဟာ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ လူထုစည္းေဝးပြဲကုိ အေရအတြက္မ်ားစြာပါဝင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူး သျဖင့္ အေ႐ြးခ်ယ္ခံ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းဟာ အမ်ားၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့ ကရင္ေက်ာင္းဆရာတဦး ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ ေရာင္စုံဝတ္စုံမ်ားဟာ ေပ်ာ္႐ႊင္ျမဴးႂကြျခင္းအာ႐ံုကုိ ပုိမုိေစပါတယ္။ မြန္းတည့္ေနဟာ ၾကင္နာျခင္းကင္းစြာ ကၽြန္မတုိ႔အေပၚက်ေရာက္ေနတဲ့ၾကားထဲက သူတုိ႔ရဲ႕အားတက္သေရာ႐ိွေနျခင္းနဲ႔ စိတ္ဓါတ္တက္ႂကြျခင္းတုိ႔ဟာ ျမင့္မားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

အမ်ားသုံးတဲ့ ျမန္မာစကားတခုဟာ ေရရဲ႕အစက္မ်ားလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ “ေရစက္”ျဖစ္ပါတယ္။ “ဒါဟာ ေရစက္ပဲ” ဒါမွမဟုတ္ “ဒါဟာ ေရစက္ေၾကာင့္ ဆုံေတြ႕ရတာပဲ”လုိ႔ တေယာက္ကုိတေယာက္ ေျပာခဲ့ ရင္ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ခ်င္းမွာ ေကာင္းမြန္တဲ့ကံၾကမၼာေႏွာင္ဖြဲ႕မႈေၾကာင့္ အတူတကြ ျပန္လည္ ေတြ႕ဆုံရတာလုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။ ႐ိုးရာအေနနဲ႔ အလႉတခုျပဳလုပ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေရခြက္တခုမွေရအခ်ဳိ႕ကုိ ခြက္တခုအတြင္းသုိ႔ တစက္ျခင္း ခ်ၿပီး ေနာက္ေတာ့ အဲဒီေရမ်ားကုိ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ သက္ေသျပဳမဲ့ ေျမႀကီးထဲသုိ႔ သြန္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ဒီအလုပ္ရဲ႕ေကာင္းမႈကုသုိလ္ကုိ မွ်ေဝခံစားခ်ိန္မွာ အတူ႐ိွေနၾကတဲ့သူမ်ားဟာ သံသရာခရီးမွာ “ေရစက္”ရဲ႕ ဖြဲ႕ေႏွာင္မႈေၾကာင့္ တဖန္ျပန္လည္ ဆုံေတြ႕ ၾကရပါတယ္။

ေဖေဖာ္ဝါရီ ဒုတိယပတ္ကေတာ့ ကရင္ျပည္သူမ်ားနဲ႔ကၽြန္မအတြက္ “ေရစက္”အခ်ိန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲ ဒီလရဲ႕ ၇ ရက္မွာေတာ့ ကရင္ျပည္သူမ်ားကုိ ကၽြန္မမိခင္ရဲ႕ဇာတိၿမိဳ႕မွာ ေတြ႕ဆုံခဲ့ရပါတယ္။ ၁၀ ရက္ေန႔မွာေတာ့ အစုိးရနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးဘုိ႔ေရာက္႐ိွခဲ့တဲ့ ကရင့္အမ်ဳိးသားတပ္ေပါင္းစု/က ရင့္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္မွ ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ကုိ ကၽြန္မရဲ႕အိမ္မွာေတြ႕ဆုံ ဧည့္ခံ ခဲ့ပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး ရန္ကုန္မွာ ကၽြန္မနဲ႔ေတြ႕ႏိုင္ဘုိ႔ ကရင့္အမ်ဳိး သားတပ္ေပါင္းစု/ကရင့္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ရဲ႕ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္မွ စာကုိ လက္ခံရ႐ိွ ခ်ိန္မွာ မယုံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကုိ ျဖစ္မိရပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးနဲ႔ စည္ပင္သာယာဝေျပာေရးအတြက္ ကၽြန္မတုိ႔ ရဲ႕ေအာင္ပြဲအတြင္း မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ မ်ားလုိ႔ထင္မွတ္ထားခဲ့ရသူမ်ားနဲ႔ ေတြ႕ဆုံရတဲ့ အခြင့္အေရးကုိ ေနာက္ဆုံးမေတာ့ ရ႐ိွလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒိႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအတြင္းမွာေတာ့ ပထဝီအေနအထားအရျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနမ်ားအရျဖစ္ ေစ သူတုိ႔နဲ႔ အေနေဝးအလွမ္းကြာေနခဲ့ၾကပါတယ္။ အင္အားျပည့္ကိုယ္စားလွယ္ ၁၄ ေယာက္အဖြဲ႕ ေရာက္႐ိွလာတဲ့အခ်ိန္တုိအတြင္းမွာ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားမ်ားၾကားမွာ မလုိလားအပ္တဲ့အတား အဆီးမ်ားကုိဖန္တီးေပးထားတဲ့ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ စိတ္ႏွလုံးေတြဟာ မေဝးကြာၾက ေတာ့ပါဘူး။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္

မုိအိနိခ်ိသတင္းစာ၊ ဂ်ပန္။ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၄၊ ၂၀၁၂

(၂၀၁၂ ေဖေဖဖာ္ဝါရီ ၂၄ ရက္ေန႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံထုတ္ မိုင္အိနိခ်ိ သတင္းစာပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ REUNION, Union-1 ေဆာင္းပါးကုိ ဘာသာျပန္ဆုိပါတယ္။)

ေမာင္ေမာင္လွႀကိဳင္ 

original source here

၂၀၁၂-၀၂-၂၅

အစုိးရ၏ ျပည္နယ္အဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕တုိ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၅ရက္ နံနက္ပုိင္းတြင္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ Strand Hotel တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပစဥ္။
ဓာတ္ပံု-ေနလင္းထြန္း

ျပည္နယ္အဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕တို႔မွ ယေန႔နံနက္ ၁၀ နာရီခဲြဝန္းက်င္တြင္ ျပည္နယ္အဆင့္ အပစ္အခတ္ရပ္ဆဲေရးအပါအဝင္ အခ်က္ငါးခ်က္ကုိ ႏွစ္ဘက္သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထုိးႏိုင္ခဲ့သည္။
ထို႔အျပင္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ရန္ ပဏာမသေဘာတူညီခ်က္ေလးခ်က္ကိုလည္း သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထုိးႏိုင္ခဲ့သည္။ အစိုးရ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႕ကုိ ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ဦးေအာင္မင္း၊ ဦးစုိးသိန္းတို႔ ဦးေဆာင္ၿပီး မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဒုတိယဥကၠ႒ ဦးႏုိင္ေရာ့စ ဦးေဆာင္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြကုိ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ရိွ Strand Hotel တြင္ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

Source : 7 Day Journal















                                         


                                        NLD ျပန္ၾကားေရးဌာနက အင္တာနက္မွာ ျဖန္႔တ့ဲ ပုံေတြ ျဖစ္ပါတယ္။






















Margaret Besheer | United Nations


Photo: AP
UN special adviser Vijay Nambiar (L) speaks during a news conference following his meeting with Burma's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, at her home in Rangoon, Burma, February 16, 2012.


The U.N.’s top envoy for Burma is urging the international community to lift sanctions imposed on that country’s previous military government, saying “dramatic changes” are happening there as the country transitions towards democracy.

Vijay Nambiar visited Burma, also known as Myanmar, for four days earlier this month. He told reporters Friday that the upcoming parliamentary elections on April 1 are an important test for the civilian government, which came to power last March.

“For these elections to be credible, they have to be free and fair, and to be seen by all to be so. This includes ensuring a level playing field for all parties to compete openly and addressing complaints swiftly and transparently - this point was mentioned by me to most of my interlocutors dealing with the elections," said Nambiar. "The by-election will be a critical test of the government’s commitment to broaden and enhance the credibility of the democratic process in the country.”

The Secretary-General’s Special Advisor said the United Nations had not been asked, nor had it offered any technical assistance for the upcoming elections. But he did note that the Association of Southeast Asian Nations [ASEAN] had offered to send observers.

Nambiar cited progress in the country’s transition from military dictatorship to democracy in the run-up to April’s vote, including the registration of the opposition National League for Democracy [NLD] party; the registration as a candidate by its head, pro-democracy activist and Nobel laureate Aung San Suu Kyi; and the release of a significant number of political prisoners. He cautioned, however, that the onus remains on the government to consolidate gains and bring real reform.

He said the government must deliver on socio-economic needs, and he urged the international community to lift economic and financial sanctions imposed on the former military government for its human rights abuses and other repressive measures.

“The international community, on its part, must respond robustly to the needs of Myanmar’s people, including by lifting the current restrictions imposed against the country and on U.N. programs. Now is the time to build conditions for sustaining the reform for the betterment of the people of this country,” said Nambiar.

Nambiar welcomed the Burmese government’s engagement with the United Nations on several fronts, including organizing the country’s first census since 1983.

Source :VOA


ျမန္မာအစိုးရက အေရးယူေတာ့မယ္လို႔ သတင္းစာမွာ ေၾကညာလိုက္တဲ့ အရွင္ဂမၻီရ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြအေပၚမွာ ကန္႔သတ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားေတြအားလံုးကို ႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ အေမရိကန္အစိုးရက ျမန္မာအစိုးရကို တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။




(Photo: AFP)

ျမန္မာျပည္မွ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား၏ ဓာတ္ပံုႏွင့္ မွတ္တမ္းမ်ားကို ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္၊ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ အေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕ ႐ံုးတြင္ ျပသထားပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)


ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မၾကာေသးခင္က ျပန္လြတ္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြအပါအဝင္ ႏုိင္ငံသားအားလံုးရဲ႕အေျခခံ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြ အကာအကြယ္ေပးဖို႔နဲ႔ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးဖို႔ မိမိတို႔ တိုက္တြန္းေၾကာင္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ မာ့ခ္ တုန္နာ (Mark Toner) က ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာအစိုးရဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားတခ်ိဳ႕ကို လႊတ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ျခြင္းခ်က္မရွိ လႊတ္ေပးတာ မဟုတ္ဘဲ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အဖမ္းခံရတဲ့အခါ အခုက်န္ေနတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ ျပန္ခံရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ လႊတ္ေပးတာလို႔ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ေတြက ေထာက္ျပၾကပါတယ္။

ေျမာင္းျမေထာင္က ျပန္လြတ္လာတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈဦးေဆာင္ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သူ အရွင္ဂမၻီရကိုလည္း သံဃမဟာနာယကရဲ႕အဆံုးအမကို မနာခံတဲ့အတြက္ အစိုးရအာဏာနဲ႔ အေရးယူေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းစာေတြမွာ အတိအလင္း ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။
Source : RFA Burmese



    • Rohingya Exodus