By Ammar Shahbazi
There are some three to four hundred thousands of them in the city, but, according to the law, they simply do not exist. The Burmese Muslims - known as Rohingyas –make up a sizable portion of illegal immigrants living in Karachi, and, according to the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), are considered to be one of the most persecuted ethnic groups in the world.
Although they are often misconstrued as Bengalis, the Rohingyas, both culturally and linguistically, are very much different from the people of Bangladesh. “For the layman, they are all Bangladeshis, but the Burmese people are poles apart in every way, even in terms of facial features,” said Muhammad Khan Lodhi, an assistant director at the National Alien Registration Authority (Nara).
History
“The Rohingyas are a stateless people,” says Daniyal Rizvi of the Futuristic Foundation, a social research institute that works extensively on issues of illegal immigration and human trafficking in South Asia.
Rizvi said that a majority of the Burmese people living in Pakistan belong to the Arkan province of Myanmar. The Rohingyas are not considered Burmese by the government of Myanmar because they are not of a ‘pure Buddhist bloodline’.
In the late 70s, and again in early 90s, two major Rohingya exoduses took place. Their people were, for all intents and purposes, forced to leave their home country due to the imposition of laws that restricted their intermarriage and religious freedom. They took refuge in Bangladesh.
“There is not a single mosque in the whole of the Arkan province – a state where 70 percent of the population is Muslim, even after multiple resettlement programmes by the state to bring down the Muslim population,” added Rizvi, who has visited Myanmar nine times for research on these issues.
The Bangladeshi government does not consider them refugees. The Rohigyas live on the roads from Teknaf (the Bangladesh-Myanmar border) to Chittagong and are hounded by the police. They have no land of their own.
Life in the city
“My parents came to Pakistan because it is a Muslim country,” said Shabbir Hussain, a taxi driver and a madrassa graduate.
According to reports, there are 65 shantytowns populated by Rohingyas and Bengalis in which members of both communities live side by side. At least two such colonies are named after the Burmese lineage in Karachi: Arkanabad (named after the Arkan province in Burma) in Korangi Dai Number and a Burmese colony situated near Landi.
The Burmese population, like that of the Bengalis, is mainly employed by the city’s textile and fishing sector, where they have to work for ten to twelve hours a day. “They are the lumpen proletariat of Karachi,” says Salman Mukhtar, a senior social activist who works on poverty-related issues in Karachi.
“These people are basically migrant labourers. They have no legal status, no job security; they are virtually slaves to the whims of contractors who take work orders from textile and fishing companies to, for example, get an export assignment done,” he told The News.
“They work for the minimum possible wages; the Bengali and Burmese population, because of their low pay-rate, played a pivotal role in making Pakistani textiles competitive in the international market during the mid-80s and the 90s.”
Despite living in run-down shanty homes, where there is no access to electricity or clean water, the Rohingyas have managed to outstrip their Bengali counterparts in terms of being accepted by the mainstream Pakistani, a fact that does not bode well with the Bengali community leaders.
Political ambitions
The Bengalis claim that the Burmese, who started coming to Pakistan in the late 70s, call themselves Bengalis because they want an excuse to get naturalised citizenship; however, the Rohingya leadership denies having any link whatsoever to Myanmar.
“They have nothing to do with Pakistan. We are Pakistanis, we have been living here since before the fall of Dhaka, we gave sacrifices for the creation of Pakistan, we have a stake in this country,” said Masud-ur-Rehman, the general secretary of the Pak-Bangla Ittehad, a community-based Bengali organisation.
This turf war between the two groups has resulted in much political activism in recent times. Playing on the Bengali card, the Rohingyas have managed to form a party called the Action Committee which is backed by the largest political party of Karachi.
Mehsud’s claims were refuted outright by Abul Hussain Sonar, who is a member of the supreme council of the Action Committee. “We are Bengalis. We have no connection with Myanmar whatsoever. I am a second generation Pakistani. My parents migrated from Bangladesh in the 1960s.” Sonar claims that there are no Rohingyas living in Karachi, and that even if there are, there is a minimal number of them. The Bengalis, on the other hand, think that their political mandate is being exploited. Masud says the Burmese have money and are relatively better educated, which has allowed them to claim representation of the ethnic Bengalis in the city, who are at least four times more than the Rohingyas in number.
“If you actually make a comparison, you can see that there are a number of differences between our communities. For example, the Burmese have a tendency to send their children to madrassas; they are well-read and are a very close-knit community, which has given them an edge.”
Whatever the truth may be, one thing is for sure: the Rohingyas have successfully buried their violent past and have begun a new life with a new identity in the city of Karachi.
 |
| Rohingya People protest in USA |
Although they are often misconstrued as Bengalis, the Rohingyas, both culturally and linguistically, are very much different from the people of Bangladesh. “For the layman, they are all Bangladeshis, but the Burmese people are poles apart in every way, even in terms of facial features,” said Muhammad Khan Lodhi, an assistant director at the National Alien Registration Authority (Nara).
History
“The Rohingyas are a stateless people,” says Daniyal Rizvi of the Futuristic Foundation, a social research institute that works extensively on issues of illegal immigration and human trafficking in South Asia.
Rizvi said that a majority of the Burmese people living in Pakistan belong to the Arkan province of Myanmar. The Rohingyas are not considered Burmese by the government of Myanmar because they are not of a ‘pure Buddhist bloodline’.
In the late 70s, and again in early 90s, two major Rohingya exoduses took place. Their people were, for all intents and purposes, forced to leave their home country due to the imposition of laws that restricted their intermarriage and religious freedom. They took refuge in Bangladesh.
“There is not a single mosque in the whole of the Arkan province – a state where 70 percent of the population is Muslim, even after multiple resettlement programmes by the state to bring down the Muslim population,” added Rizvi, who has visited Myanmar nine times for research on these issues.
The Bangladeshi government does not consider them refugees. The Rohigyas live on the roads from Teknaf (the Bangladesh-Myanmar border) to Chittagong and are hounded by the police. They have no land of their own.
Life in the city
“My parents came to Pakistan because it is a Muslim country,” said Shabbir Hussain, a taxi driver and a madrassa graduate.
According to reports, there are 65 shantytowns populated by Rohingyas and Bengalis in which members of both communities live side by side. At least two such colonies are named after the Burmese lineage in Karachi: Arkanabad (named after the Arkan province in Burma) in Korangi Dai Number and a Burmese colony situated near Landi.
The Burmese population, like that of the Bengalis, is mainly employed by the city’s textile and fishing sector, where they have to work for ten to twelve hours a day. “They are the lumpen proletariat of Karachi,” says Salman Mukhtar, a senior social activist who works on poverty-related issues in Karachi.
“These people are basically migrant labourers. They have no legal status, no job security; they are virtually slaves to the whims of contractors who take work orders from textile and fishing companies to, for example, get an export assignment done,” he told The News.
“They work for the minimum possible wages; the Bengali and Burmese population, because of their low pay-rate, played a pivotal role in making Pakistani textiles competitive in the international market during the mid-80s and the 90s.”
Despite living in run-down shanty homes, where there is no access to electricity or clean water, the Rohingyas have managed to outstrip their Bengali counterparts in terms of being accepted by the mainstream Pakistani, a fact that does not bode well with the Bengali community leaders.
Political ambitions
The Bengalis claim that the Burmese, who started coming to Pakistan in the late 70s, call themselves Bengalis because they want an excuse to get naturalised citizenship; however, the Rohingya leadership denies having any link whatsoever to Myanmar.
“They have nothing to do with Pakistan. We are Pakistanis, we have been living here since before the fall of Dhaka, we gave sacrifices for the creation of Pakistan, we have a stake in this country,” said Masud-ur-Rehman, the general secretary of the Pak-Bangla Ittehad, a community-based Bengali organisation.
This turf war between the two groups has resulted in much political activism in recent times. Playing on the Bengali card, the Rohingyas have managed to form a party called the Action Committee which is backed by the largest political party of Karachi.
Mehsud’s claims were refuted outright by Abul Hussain Sonar, who is a member of the supreme council of the Action Committee. “We are Bengalis. We have no connection with Myanmar whatsoever. I am a second generation Pakistani. My parents migrated from Bangladesh in the 1960s.” Sonar claims that there are no Rohingyas living in Karachi, and that even if there are, there is a minimal number of them. The Bengalis, on the other hand, think that their political mandate is being exploited. Masud says the Burmese have money and are relatively better educated, which has allowed them to claim representation of the ethnic Bengalis in the city, who are at least four times more than the Rohingyas in number.
“If you actually make a comparison, you can see that there are a number of differences between our communities. For example, the Burmese have a tendency to send their children to madrassas; they are well-read and are a very close-knit community, which has given them an edge.”
Whatever the truth may be, one thing is for sure: the Rohingyas have successfully buried their violent past and have begun a new life with a new identity in the city of Karachi.
Credit Here:
The World Bank said on Thursday it was in the process of returning to Myanmar after 25 years, but the isolated Southeast Asian nation will first have to clear its arrears to global financial institutions before the bank resumes lending.Other multilateral lenders such as the Asian Development Bank have also taken preliminary steps towards resuming activities, while the European Union has started to unwind sanctions against Myanmar, after a new civilian government began introducing democratic reforms in late 2011.
"We are encouraged by developments in Myanmar," said Pamela Cox, World Bank vice president for East Asia and Pacific.
"We have begun the process of re-engaging with the government to support reforms that will benefit all of the people of Myanmar, including the poor and vulnerable," she said in comments posted online.
The World Bank ceased operations in Myanmar, formerly known as Burma, in 1987. Foreign donors have been reluctant to help Myanmar, citing its human rights record, and many maintain economic and military sanctions on the country.
As Myanmar pursues dramatic reforms, it is opening up a long-stagnant economy and attracting a flood of foreign investors interested in tapping its resources.
One of Asia's richest countries early in the 20th century, Myanmar is now one of the world's poorest after half a century of often brutal military rule. One-third of its population of about 60 million live below the poverty line.
MYANMAR'S DECADE-OLD DEBT
The World Bank said it planned to conduct reviews of Myanmar's economy, including its financial and banking sectors, and will publish these.
Myanmar owes some $11.02 billion in external debt run up decades ago, while its foreign currency reserves are a little over $7 billion.
The World Bank said it will also provide technical assistance on economic incentives to help with the peace process in border areas, drawing from experience around the world on conflict and security.
Elections last year which produced a civilian government, but left Myanmar's military junta in control, started the country's move towards democracy.
It was the first election since the military refused to recognize the results of a 1990 democratic election, won by Aung San Suu Kyi's National League for Democracy.
The government has since released hundreds of political prisoners, including Nobel Peace prize winner Suu Kyi after nearly 20 years in detention, and eased media restrictions.
U.S. sanctions could begin to come down if Myanmar's by-elections scheduled for April 1, contested by opposition leader Suu Kyi, are fair and open. U.S. Secretary of State Hillary Clinton made a landmark visit to Myanmar last year.
Neighboring China is its biggest political and economic ally and has capitalized on the West's reluctance to trade with the junta. But relations with Beijing are strained after the new government last September suspended construction of a hydroelectric dam being built with Chinese help.
(Reporting by Lesley Wroughton, Editing by Gary Crosse and Michael Perry)
Source here
___________________________________________________________________
ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ ျပန္ေထာက္ပံ့ေတာ့မယ္ ကမာၻ႔ဘဏ္ ေျပာ
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးေတြကို အားေပးကူညီဖို႔ ျပန္လည္ထိေတြ႔ ဆက္ဆံေတာ့မွာျဖစ္ၿပီး ေထာက္ပံ့ကူညီမႈေတြ ျပန္ေပးေတာ့မယ္လို႔ ကမာၻ႔ဘဏ္က ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကမာၻ႔ဘဏ္ အေရွ႕အာရွနဲ႔ ပစိဖိတ္ေဒသဆိုင္ရာ ဒု ဥကၠ႒ Mrs. Pamela Cox က တိုင္းျပည္ရဲ႕ အေျခခံစီးပြားေရး အေဆာက္အအံုေတြနဲ႔ ဘ႑ာေရး က႑အေျခအေနကို ေလ့လာသံုးသပ္ဖို႔ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ ေစလႊတ္မွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ လူထုအတြက္ သံုးစြဲတဲ့ေငြေတြ လိုရာေရာက္မေရာက္၊ ထိေရာက္မႈရွိမရွိ စတဲ့ အစိုးရ အသံုးစရိတ္ေတြကုိ ေလ့လာေဆာင္ရြက္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကာသပေတးေန႔က ေျပာဆိုပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကမၻာ့ဘဏ္အေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရကို ဘ႑ာေရး ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးဦးမွာေတာ့ မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးအဖြဲ႕အစည္းေတြအေပၚ ျမန္မာျပည္က တင္ရွိေနတဲ့ အေႂကြးေတြ အေျပအလည္ ေပးဆပ္ၿပီးမွသာ ေနာက္ထပ္ ေငြေခ်းႏိုင္မွာလို႔ ဆိုပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြအေပၚ တုံ႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈတခ်ိဳ႕ကို ျပန္ဖြင့္ေပးလိုက္ရာမွာ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးအဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ နည္းပညာ ေထာက္ပံ့မႈေတြလည္း ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။
Source : RFA Burmese
အဲကေမၻာဇေလေၾကာင္လုိင္းမွ ခရီးသည္တင္ေလယာဥ္တစ္စီးသည္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၇ ရက္ေန႔ နံနက္ ၁၀နာရီ ၅၅ မိနစ္တြင္ ဟဲဟုိးေလဆိပ္မွပ်ံသန္းထြက္ခြာလာျပီး သံတဲြေလဆိပ္သုိ႔အဆင္းတြင္ ေလယာဥ္ေရွ့ဘီးက်ိဳးသြားသျဖင့္ ၀မ္းဗုိက္ျဖင့္ဆင္းသက္ခဲ့ရေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါေလယာဥ္တြင္ ခရီးသည္ ၅၂ ေယာက္ လုိက္ပါစီးနင္းခဲ့ျပီး၊ ခရီးသည္တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိမႈ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ သံတဲြေလဆိပ္တြင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါေလယာဥ္သည္ ျပင္သစ္နုိင္ငံလုပ္ART- 72(500) ေလယာဥ္အမ်ိဳးအစားျဖစ္ေၾကာင္း အဲကေမၻာဇေလေၾကာင္းလုိင္းမွ စုံစမ္းသိရွိရပါသည္။
Source : သန္းနုိင္ဦး ( Yangon Media Group )
အဆုိပါေလယာဥ္တြင္ ခရီးသည္ ၅၂ ေယာက္ လုိက္ပါစီးနင္းခဲ့ျပီး၊ ခရီးသည္တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိမႈ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ သံတဲြေလဆိပ္တြင္ ေစာင့္ေရွာက္ထားေၾကာင္း သိရသည္။
 |
| အဲကေမၻာဇ ဝမ္းဗိိုက္နွင္႕ ဆင္းသက္ခဲ႔ ရပံု |
အဲကေမၻာဇေလယာဥ္က ဟဲဟုိးေလဆိပ္ကေနထြက္ခြာလာျပီး သံတဲြေလဆိပ္ကုိဆင္းသက္မႈျပဳလုပ္ရာတြင္ ယခုကဲ့သုိ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္တာပါ။ ခရီးသည္ေတြအားလုံးကေတာ့ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရတာမရွိပါဘူး၊ ေလဆိပ္မွာ ေစာင့္ေရွာက္ထားပါတယ္၊ ယခုခရီးသည္ေတြကုိ ရန္ကုန္ျပန္နုိင္ေအာင္ အဲကေမၻာဇေလယာဥ္တစ္စီးထပ္မွာထားပါတယ္´´ဟု သံတဲြျမိဳ႔နယ္ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးရုံးမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာပါသည္။
အဆုိပါေလယာဥ္သည္ ျပင္သစ္နုိင္ငံလုပ္ART- 72(500) ေလယာဥ္အမ်ိဳးအစားျဖစ္ေၾကာင္း အဲကေမၻာဇေလေၾကာင္းလုိင္းမွ စုံစမ္းသိရွိရပါသည္။
Source : သန္းနုိင္ဦး ( Yangon Media Group )
Photo: Caution Point
 |
| Photo :(Reuters) |
(ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိယ္စားလွယ္ ဦးေအာင္မင္း၏ ပထမဆံုး ျပည္ပသတင္းဌာန အင္တာဗ်ဴးျဖစ္သည္)
ျမန္မာအစုိးရသည္ အၿမဲတမ္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ဦးတည္ေဆြးေႏြးမည့္ ႏုိင္ငံေရးဒုိင္ယာေလာ့လုပ္ငန္းစဥ္ မစတင္မီ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အုပ္စု အားလံုးႏွင့္ ၃ လအတြင္း အပစ္ရပ္သေဘာတူညီမႈရရွိရန္ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ေျပာၾကားလိုက္သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာ ျပည္တြင္းစစ္အဆံုးသတ္ေရးကုိ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေနေသာ အၿငိမ္းစားဗုိလ္ခ်ဳပ္၊ ရထားပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ၄၉ ႏွစ္ၾကာ ရထားပုိ႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက “ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ၄၉ ႏွစ္ၾကာ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကာလအတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအရပ္ဖက္အစုိးရသစ္မွာမူ သူပုန္တပ္ဖဲြ႕မ်ား၏ ယံုၾကည္မႈကုိရရွိေနၿပီ” ဟု ျပည္ပသတင္းဌာနႏွင့္ ပထမဦးဆံုး အင္တာဗ်ဴးတြင္ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
လက္နက္ကုိင္ပဋိပကၡေဒသမ်ားတြင္ စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေစမည့္ အစီအစဥ္မ်ားေၾကာင့္ ေရရွည္ ခံမည့္ ႏုိင္ငံေရး အေျဖထြက္ ေျပလည္မႈမ်ား ရရွိကာနီးၿပီဟု ယင္းကဆုိသည္။ “ဒီျပႆနာက ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေလာက္ နာတာရွည္စဲြကပ္ေနတဲ့ ေရာဂါပါ။ ယခင္အစုိးရ အဆက္ဆက္က အျမစ္ျပတ္ေအာင္ မကုႏုိင္တာကေတာ့ အနာနဲ႔ေဆးအံမဝင္လုိ႔ပါ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ အရာရာ ေျပာင္းလဲသြားၿပီး အေနအထားလည္းေျပာင္းလဲသြားၿပီ ျဖစ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဒီေဆးကုိ ရခဲ့တာပါ”ဟု ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
သယံဇာတႂကြယ္ဝေသာ္လည္း အိမ္တြင္းပုန္းစစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ေၾကာင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္စနစ္ဟု ေခၚေသာ ကုိယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ေတာင္းဆုိေနၾကသည့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အုပ္စုမ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ဥေရာပ သမဂၢတုိ႔က Sanctions မ်ား မ႐ုတ္သိမ္းမီ ႀကိဳတင္စည္းကမ္းသတ္မွတ္ထားခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အစုိးရ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ Sanctions ႐ုတ္သိမ္းေရးမဟုတ္ပါဟု ျငင္းဆုိေသာ ဦးေအာင္မင္းက “တျခားအစုိးရကိစၥေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္မစဥ္းစားပါဘူး။ အသက္ေတြေပးဆပ္သြားတဲ့ စစ္သားေတြကုိ အစုိးရတပ္က(သုိ႔) တုိင္းရင္းသားတပ္ကလုိ႔ ခဲြျခားလုိ႔မရပါဘူး။ သူတုိ႔အားလံုးဟာ တစ္ေျမထဲမွာ ေမြးဖြားလာၾကတဲ့ မိသားစုဝင္ေတြပါ” ဟု အေလးအနက္ ေျပာဆုိသည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ ၁၆ ဖဲြ႕အနက္မွ ၉ ဖဲြ႕ႏွင့္ အပစ္ရပ္သေဘာတူညီမႈ လက္မွတ္ေရးထုိးၿပီး ျဖစ္၍ ယခုတုိင္တုိက္ခိုက္ေနဆဲ အုပ္စုႀကီး တစ္ခုျဖစ္သည့္ KIA အပါအဝင္ ေနာက္ထပ္ ၆ ဖဲြ႕ႏွင့္ လအနည္း ငယ္အတြင္း သေဘာတူညီမႈရရွိမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားေၾကာင္း ဦးေအာင္မင္းက ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားသည္။ ကရင္နီ(ကယား)အုပ္စု KNPP သည္ မတ္လ ၁ ရက္တြင္ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထုိးမည္ျဖစ္ၿပီး က်န္အုပ္စု ၅ ဖဲြ႕မွာလည္း လက္နက္စြန္႔လႊတ္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီဟု သိရွိရသည္။
သမၼတႏွင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တုိ႔က ထုိးစစ္မ်ားရပ္ဆုိင္းရန္ အမိန္ထုတ္ျပန္ထားသည့္ၾကားမွ ဆက္လက္ျဖစ္ပြားေနေသာ ကခ်င္ျပည္နယ္မွ ပဋိပကၡႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွတ္ခ်က္ေပးရန္ ဦးေအာင္မင္းက ျငင္းဆုိသည္။ ယခင္တပ္မေတာ္အစုိးရအႀကီးအကဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းသန္းေရႊသည္ ယခု အရပ္ဖက္အစုိးရသစ္တြင္ အာဏာ ရယူထားၾကေသာ သူ၏ တပည့္ေဟာင္းမ်ားအေပၚ လႊမ္းမုိးခ်ဳပ္ကိုင္ထားျခင္းမရွိပါဟုလည္း ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသည္။
“ဦးသန္းေရႊက အျပည့္အဝအနားယူသြားပါၿပီ။ သူ႔ရဲ႕အမိန္႔ကုိ ၾသဇာတုိ႔ကုိလည္း လုိက္နာဖုိ႔ မလုိေတာ့ပါဘူး။ အဆက္အသြယ္လည္း လံုးဝ မရွိေတာ့ပါဘူး။ သူရဲ႕အိမ္ေဘးမွာ စာၾကည့္တုိက္ႀကီးတစ္ခုရွိပါတယ္။ သူအာဏာရစဥ္ အခ်ိန္က စာဖတ္ခ်ိန္မရွိခဲ့လုိ႔ အခုအနားယူခ်ိန္မွာ အတုိးခ် စာဖတ္ေနပါတယ္။ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကေန ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာကူးေျပာင္းဖုိ႔အတြက္ အသြင္ေျပာင္းကာလမွာ ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ့တဲ့ သူ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ သူ႔အေနနဲ႔ အခ်ိန္အခ်ိန္မွာ ပတ္သက္စရာမရွိေတာ့ပါဘူး။ လက္ရွိ အေနအထားကုိ ေဘးကေန ၾကည့္ၿပီး ေက်နပ္ေနလိမ့္မယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာေပါက္ေျပာႏုိင္ပါတယ္”ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဦးေအာင္မင္းက ရွင္းလင္း ေျပာဆုိသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ျပည္သူအမ်ားစုက သံသယႀကီးလြန္းသူ၊ လွ်ိဳ႕ဝွက္လြန္းသူ၊ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရးကၽြမ္းက်င္သူ ယခင္အာဏာရွင္ အႀကီးအကဲေဟာင္းက ေနာက္ကြယ္မွ ဆက္လက္ႀကိဳးကုိင္ေနဖြယ္ရွိေၾကာင္း သံသယရွိေနၾကသည္။
ဦးေအာင္မင္း၏ အထက္ပါမွတ္ခ်က္သည္ မႏွစ္က မတ္လတြင္ ဦးသန္းေရႊ အာဏာစြန္႔ၿပီးေနာက္ပိုင္း အစုိးရသစ္အဖဲြ႕ဝင္တစ္ဦးက ပထမဦးဆံုး ေက်းဇူးစကား ဆုိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔အျပင္ အစုိးရအဖဲြ႕အတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမားမ်ားႏွင့္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ား ပဋိပကၡျဖစ္ေနသည္ ဟူေသာ မွန္းဆေျပာဆုိမႈမ်ားကုိလည္း ဦးေအာင္မင္းက ျငင္းပယ္သည္။ “ဒါေတြက ေကာလဟာလေတြပါ။ သမၼတႀကီးရဲ႕ ေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုး ရွိၾကပါတယ္” ဟု ယင္းကဆက္လက္ေျပာသည္။
တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ခ်မွတ္ထားေသာ အဆင့္ ၃ ဆင့္ အစီအစဥ္တြင္ အပစ္ရပ္စဲေရး၊ ႏုိင္ငံေရး သေဘာတူညီမႈရရွိေရး၊ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ား ျပန္လည္အေျခ က်ေရးတုိ႔ပါဝင္ၿပီး ထုိ႔ေနာက္တြင္ အုပ္စုအားလံုးပါဝင္ေသာ လႊတ္ေတာ္ အထူးညီလာခံက်င္းပကာ ေရရွည္ခံ မည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ပ်ဳိးေထာင္ရန္ျဖစ္သည္ဟု ၿငိမ္းခ်မ္းမႈညိႇႏႈိင္းေရးအထူးကုိယ္စားလွယ္ ဦးေအာင္မင္းက ရွင္းလင္း ေျပာၾကားသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံလူဦးေရ သန္း ၆၀ ၏ သံုးပံုႏွစ္ပံုခန္႔မွာ ႏုိင္ငံကုိ အစဥ္အဆက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကေသာ ဗမာ လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္သည္။ ၁၉၄၈ ၿဗိတိသွ် လက္ေအာက္မွ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏုိင္ငံ၏အဓိကျပႆနာမွာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား၏ ကုိယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတာင္းဆုိမႈပင္ျဖစ္သည္။ အထက္ပါကိစၥ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ အလားအလာကုိ ဦးေအာင္မင္းက မွတ္ခ်က္ေပးျခင္း မရွိေသာ္လည္း ျပင္ဆင္၍ ရေသာ အေျခခံဥပေဒေအာက္တြင္ စီစဥ္ျပဳလုပ္၍ ရႏုိင္ေၾကာင္း၊ လက္နက္ကိုင္အုပ္စုမ်ားကလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားဖဲြ႕စည္း၍ လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးစနစ္တြင္ ပါဝင္ရန္အားတက္လာၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္း ေျပာၾကားသည္။ “ဒုိင္ယာေလာ့အတြက္ အခ်ိန္နည္းနည္းေပးရပါလိမ့္မယ္။ ဒါၿပီးရင္ေတာ့ အမ်ဳိးသားအဆင့္ညီလာခံ ေခၚယူ က်င္းပႏုိင္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ မ်ားမ်ားေဆြးေႏြးေလ၊ အခ်ိန္ပုိၾကာေလပါပဲ။ နားလည္သေဘာေပါက္လက္ခံ မႈကေတာ့ အုပ္စုအားလံုးအေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္ျမန္တြန္းရင္လည္း တြန္းႏုိင္မယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိန္ၾကာရင္လည္း ၾကာသြားႏုိင္ပါတယ္” ဟု ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္းက သံုးသပ္ ေျပာဆုိသည္။
တုိင္းရင္းသားအုပ္စုကဲြမ်ားထံမွ ယံုၾကည္မႈရရွိရန္လက္ခံသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ စစ္မွန္႐ုိးသားမႈရွိၾကၿပီး အခ်ဳိ႕တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ေနျပည္ေတာ္ရွိ မိမိေနအိမ္သုိ႔ပင္ လာေရာက္ေနထိုင္သြားခဲ့ၾကသည္ဟု ဝန္ႀကီးကဆုိသည္။ “ပထမေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ သူတုိ႔မယံုၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ေပၚမွာ လက္နက္ေတြ ပါလာမလားလုိ႔ ရွာၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ အစားအစာ ေတြကုိလည္း မစားရဲၾကဖူး။ အဆိပ္ခပ္ထားသလား ေပါ့ေလ။ အမွတ္တရေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကုိလည္း ဗံုးေတြဘာေတြ ပါမလားဆုိၿပီး မယူရဲၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း သူတုိ႔ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ စိတ္ခ်မႈကုိရခဲ့ပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္လည္း ႏွိမ့္ခ်ၿပီးသူတုိ႔နဲ႔ဆက္ဆံပါတယ္။” စသျဖင့္ ဝန္ႀကီးက ရွင္းလင္းေျပာဆုိခဲ့သည္။
ထုိ႔အျပင္ မႏွစ္က ထုိင္းႏိုင္ငံေရႀကီးစဥ္ကာလအတြင္း စက္႐ုံမ်ားစြာ ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးသြားခဲ့ရေသာ ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ စစ္ေဘးသင့္ ေဒသမ်ားတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ စက္မႈစီးပြားေရးဇံုမ်ား ထူေထာင္ရန္ ေမွ်ာ္မွန္းထားေၾကာင္း ဦးေအာင္မင္းက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားသည္။
ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ အမ်ားဆံုး ေရာက္ရွိေနေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ ထိုင္းတုိ႔ေပးေသာ ပိုက္ဆံထက္ပုိမ်ားေသာ လုပ္ခလစာမ်ား၊ လယ္ယာလုပ္ကုိင္ခြင့္မ်ား၊ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ား၊ ေက်းရြာဖြံ႕ၿဖိဳးေရး စီမံကိန္းမ်ား စေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အိမ္ျပန္ရန္ (ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လည္ အေျခခ်ရန္) အားတက္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေပလိမ့္မည္။
“အရင္ကေတာ့ အပစ္ရပ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လံုးဝမစဥ္းစားခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒီမတုိင္ခင္ကေတာ့ အပစ္ရပ္စဲ႐ုံေလာက္နဲ႔ပဲ ၿပီးသြားၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါဟာ ထာဝရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြပါပဲ”ဟု ဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
Credit :Yangon Chronicle
ဖ်ာပုုံၿမဳိ႔နယ္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရုုံးေရွ႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္က မိန္႔ခြန္း
ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ကာလမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စည္ရံုးခြင့္ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ႕ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးတဲ့ လကၡဏာတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စည္းရံုးပိုင္ခြင့္ကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ ကိစၥမွန္သမွ်ဟာ ကၽြန္မတို႔ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း ကၽြန္မတို႔ ကေတာ့ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ယံုၾကည္တဲ့အေလ်ာက္ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းနဲ႔ပဲ လုပ္မွာပါ။ ဒီလိုကန္႔သတ္ျခင္းဟာ လြတ္လပ္ျပီးေတာ့ တရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေစျခင္းကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဖြဲ႕ကေနၿပီးေတာ့ တရား၀င္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကို စာတင္ၿပီးေတာ့ တိုင္ထားပါတယ္။
(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕တြင္း၌ လူထုအား ေျပာၾကားခဲ့သည့္ မိန္႔ခြန္း မွ ေကာက္ႏႈတ္ ခ်က္။ မဲဆြယ္စည္းရံုးျခင္းႏွင့္ လူထုေဟာေျပာပြဲျပဳလုပ္ရန္ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ေဘာလံုးကြင္းအား အသံုးျပဳခြင့္ပိတ္ပင္ခဲ့ျခင္းအေပၚ သူမက ယင္းသို႔ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
၂၀၁၂ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၇ ရက္ ေန႔လယ္ ၁း၃၀ နာရီ ဖ်ာပုုံၿမဳိ႔နယ္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရုုံးေရွ႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္က မိန္႔ခြန္းစကား ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဖ်ာပံု၊ ေဒးဒရဲ မဲဆႏၵနယ္ လြတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ဦးသိမ္းေဆြႏွင့္ အတူ ေတြ႔ရစဥ္
Source :ဒီဗီြဘီ
The future of Myanmar's reform process is in question as hardliners and liberals in government ramp up an increasingly bitter power struggle. Change in Myanmar remains fragile despite some encouraging reform signals and growing international goodwill towards President Thein Sein.
So far, though, President Thein Sein's good intentions have produced only limited practical change. Now, there are growing fears that the recent political gains, including the release of political prisoners and allowances for the opposition National League for Democracy (NLD) to contest upcoming by-elections, could be reversed. The reason is that the more liberal-minded ministers who support Thein Sein and his reform agenda are being cramped by persistent pressure from hardliners led by Vice President Tin Aung Myint Oo and other ministers who seem intent to derail reforms despite publicly declaring their support for democratic change.
Analysts and activists are split on whether these signs of change are genuine or a smokescreen to hide the regime's real intention to keep the military in power for as long as possible under the guise of civilian rule. Myanmar's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi has so far tentatively endorsed Thein Sein's reforms but according to sources close to her remains cautious.
Much rides for all sides on by-elections scheduled for April 1, where 46 of parliament's total 664 seats will be up for grabs and Suu Kyi will contest a seat on the outskirts of Yangon. The NLD overwhelmingly won polls held in 1990 but the military annulled the results and maintained its grip on power. The party failed to register and contest the 2010 elections and was banned as a result.
Both the European Union and United States have indicated they may roll back their economic and financial sanctions with more progress on reforms, including the holding of free and fair by-elections in April. The elections should also provide clarity about whether government reformers or hardliners are on the ascendency as well as the pace and extent of future reforms.
According to one government insider's estimate, around 20% of current ministers are in the liberal camp while another 20% fall with the hardliners. The other 60% are believed to be sitting on the fence waiting to see and side with whoever wins the intensifying power struggle, according to the government insider.
Other observers believe that the apparent divisions and splits among the ruling elite, both sides with military backgrounds, are being well-orchestrated and stress that the nature of the regime has not changed. They believe that even though the old military guard - led by former junta leader Senior General Than Shwe - have retired they still pull strings from behind the political curtain.
"President Thein Sein is a puppet of the new Myanmar government's strategy known as the eight-steps," said Aung Lynn Htut, a former military intelligence officer who defected when stationed as a diplomat in Washington in 2005, told Asia Times Online. "Than Shwe still directs policy and controls everything from behind the door," he said.
Others with links to top members of Thein Sein's government disagree and argue that the new nominally civilian government is sincere in its desire to bring reform, development and peace to Myanmar after decades of devastation and destruction under heavy-handed military rule.
"Thein Sein and his supporters are motivated by a 'gentlemen's' agenda," Myanmar academic, writer and editor Nay Win Maung, who died of a heart attack on January 1, frequently said of the new government he personally advised. Old soldiers now in government and aligned with Thein Sein are now motivated by a new sense of fair play and public duty, sources close to the current Myanmar leadership told this correspondent.
Many of them now claim to have abhorred Than Shwe's abusive rule, including its mass corruption, international isolation and the tarnished image it gave the army across the country. To reverse Than Shwe's legacy is one of the key drivers behind Thein Sein's reform agenda, they contend.
Thein Sein recently told Norway's development minister that he had wanted to reform the country for a long time but was frustrated by Than Shwe's control, according to diplomats in Yangon. Thein Sein's wife told Suu Kyi that her husband wanted to introduce reforms for more than a decade but was powerless to do so, even when serving as prime minister under the previous Than Shwe-led military junta.
Pent up reformer
Some close to Thein Sein believe that the 2007 mass demonstrations by Buddhist monks against the previous military junta he led and the devastation and destruction caused the following year by Cyclone Nargis impressed on him the need for dramatic change, according to military sources in the capital, Naypyidaw.
Thein Sein was reportedly physically shaken by the devastation he observed when inspecting storm-hit areas and overseeing the government's relief work after Cyclone Nargis, a close aide to the president told Asia Times Online. Nor is Thein Sein apparently alone in this view: there are also many in the bureaucracy and military who are firmly committed to his democratic reform agenda.
"There are those in the military with honorable intentions and who want to be seen as improving the sorry lot of the people," said David Steinberg, a Myanmar expert at the US's Georgetown University. These same soldiers have a strong sense of nationalism and strong desire to redeem the honor of the military, Steinberg said.
Reforms have so far been implemented in an ad hoc, personalized manner. For example, Railways Minister Aung Min now leads the government's negotiations with various armed ethnic rebel groups to sign ceasefire agreements. Some of the ethnic leaders involved in the talks who spoke with this correspondent say that they trust in Aung Min's sincerity.
"It's personal," an ethnic Karen leader told Asia Times Online soon after the armed Karen National Union (KNU) signed a truce last month to end hostilities and agreed to exchange liaison offices with the government. Trust with the Karen was built during relaxed drinking sessions at preliminary meetings held last November in Thailand's northern Chiang Rai province, according to a source familiar with the situation.
During one of the toasts, Aung Min apparently endeared himself to certain Karen representatives when he pleaded personally that the KNU refrained from attacking public railways. There had been several attacks on Myanmar's railways earlier in the year that were believed to have been carried out by the KNU.
Some observers believe that personalized approach could eventually backfire. "Everything appears to be the result of personal connections - even the relationship between Aung San Suu Kyi and the president," said a former European diplomat who has spent more than 15 years involved in Myanmar. "That is the major flaw in this whole process - there is no overall plan so it can be thrown out overnight if circumstances change."
"Until these changes are institutionalized, there is a danger of them being reversed in the future, especially if corruption continues and there is violence," said Thailand-based former activist and development specialist Aung Naing Oo, who recently visited Myanmar for the first time in over 20 years.
The overriding concern of Myanmar's ruling establishment - both liberals and hardliners alike - is to maintain peace and stability during the political transition. Fear of renewed bouts of unrest could explain why the highly anticipated release of political prisoners was delayed for several months. Those fears also likely motivated the recent arrest and questioning of Buddhist monk U Gambira, who was recently released early from a 68-year prison sentence for his role in the 2007 uprising against the government.
Than Shwe's transitional plan clearly intended to delay reforms and pit military groups against one another in a divide and rule fashion. The 2008 constitution, which was passed in a sham referendum and embodies Than Shwe's vision for the Myanmar's political future, was intended to create a system of power sharing whereby no individual would become powerful enough to challenge his position and family's wealth. Than Shwe famously detained and harassed the family members of former long time military dictator Ne Win.
Than Shwe's new system also aims to create a structure that makes legal change difficult, including a requirement than over three-quarters of parliament must agree to make constitutional amendments. A quarter of parliament is made up of military representatives, giving the military virtual veto power over any proposed charter change.
Gentleman's agreement
However, Than Shwe seems to have failed to foresee that new President Thein Sein, speaker of the lower house Shwe Mann and army chief General Min Aung Hlaing would reach a "gentlemen's agenda" in ruling the country. This agreement has spurred an accelerated reform process that has gained momentum and moral authority through Suu Kyi's public support and upcoming participation in the process.
Often overlooked in Myanmar's evolving transition is the role parliament has played in the reform process. Analysts and activists widely believed that the upper and lower houses of the new National Assembly would rarely meet and when they did would dutifully follow a pre-arranged script - much like the Burma Socialist Program Party (BSPP) parliament in the mid-1970s did under Ne Win.
So far that has not been the case. Parliament speaker Shwe Mann was apparently devastated when Than Shwe overlooked him and chose Thein Sein as president, confining Shwe Mann instead to what was expected to be a rubber stamp parliament. To give parliament a more representative veneer, Shwe Mann has lent his support to Suu Kyi's and the NLD's participation in the upcoming by-elections.
He also reportedly told US Secretary of State Hillary Clinton during a meeting at Naypyidaw in December that he wanted to make Myanmar's new parliament as good as the US Congress.
"We have taken the necessary measures so that the upcoming by-elections will be free, fair and credible," Shwe Mann told European Union development commissioner Andris Piebalgs, speaking through an interpreter, earlier this week.
The manner in which the by-elections are held, even more than the actual results, may indicate the future direction of the gentlemen's agreement. At the least, the by-election results will affect the ruling Union Solidarity Development Party (USDP), which swept the November 2010 elections in a contest foreign observers said lacked credibility but is expected to face stiffer competition, including from the NLD, at the next general elections scheduled for 2015.
Thein Sein has unofficially announced that he will only serve one term as president; Shwe Mann has made it clear he would like to one day serve as president. To win a free and fair election in 2015, however, he will need to purge the USDP of dead wood and obstacles - including hardliners like Aung Thaung, Htay Oo and Maung Maung Thein, according to Shwe Mann's senior advisors.
The hope among Shwe Mann's allies in government is that a lopsided by-election win for the NLD will provide him with the political excuse to clean house and purge hardliners opposed to reforms. If Suu Kyi wins a seat in parliament, Shwe Mann will be expected to allow her to become opposition leader. However, any strategy leveraging Suu Kyi to gain political ground against hardliners will be fraught with dangers and could open new divisions with those who currently support the reform process.
"What is remarkable is the way in which Thein Sein and company have reached out to her [Suu Kyi] since August last year [when they first met in Naypyidaw]," said Justin Wintle, a British academic and writer of a biography on Suu Kyi. "The signs are that this has not been a cynical move. One way of dealing with your political enemies is to co-opt them, but this is a genuine attempt to reconfigure Myanmar," he said.
Yet even this potentially crucial move reflects the ad hoc nature of Myanmar's still tentative reform process. If Suu Kyi is elected to parliament at the upcoming by-elections, she will quickly emerge as a challenger to Shwe Mann and the USDP's current dominance at the 2015 polls. "I know, but we'll cross that bridge when we come to it," Shwe Mann reportedly recently replied to his son Toe Naing Mann, according to sources close to the family.
Larry Jagan previously covered Myanmar politics for the British Broadcasting Corporation. He is currently a freelance journalist based in Bangkok.
Source here
မေရရာေသးသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ
Larry Jagan
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္သည္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ားႏွင့္ သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္း သူမ်ားၾကား အာဏာလြန္ဆြဲေနခ်ိန္ျဖစ္၍ မေရရာ မေသခ်ာေသးသည့္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု ျဖစ္သည္။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အေပၚ ႏိုင္ငံတကာ၏ ယုံၾကည္ကိုယ္စားမႈႏွင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အေပၚ အားေပး ေနေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ မေရရာမေသခ်ာ ျဖစ္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေကာင္းေသာ္လည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အကန္႔အသတ္ ျဖင့္သာ ျဖစ္ေနေသးသည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးခဲ့ျခင္း အပါအဝင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ေပးခဲ့ျခင္းအေပၚ စိုးရိမ္မႈမ်ား ျမင့္တက္လာခဲ့ၿပီး ယင္းကို ျပန္လည္သုံးသပ္လာႏိုင္သည္။
သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသည့္ ဝန္ႀကီးမ်ားသည္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈမ်ားကို ေထာက္ခံ၍ ဝိုင္းရံေပးေသာ္လည္း သေဘာထားတင္းမာသည့္ ဒုတိယသမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ႏွင့္ ဝန္ႀကီးအခ်ိဳ႕သည္ သမၼတႀကီးအေပၚ ဖိအားေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ကို လမ္းေခ်ာ္သြားေစႏိုင္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားသည္ အစစ္အမွန္လား (သို႔မဟုတ္) အရပ္သားမ်က္ႏွာဖုံးျဖင့္ စစ္အာဏာကို ဖုံးအုပ္ထားသည့္ ဟန္ျပေျပာင္းလဲမႈလား ဆိုသည္ကို ေလ့လာသူပညာရွင္မ်ားႏွင့္ တက္ၾကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဝခြဲမရ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းစဥ္ကို မဝံ့မရဲျဖင့္ လက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း သူမႏွင့္ ရင္းႏွီး သည့္ သတင္းအရင္းအျမစ္မ်ား၏ အဆိုအရ ယေန႔အထိ သတိထားေနရဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ စုစုေပါင္း အမတ္ေနရာ (၆၆၄)ေနရာတြင္ (၄၆)ေနရာကိုသာ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုံးၿမိဳ႕နယ္တစ္ၿမိဳ႕နယ္မွ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ဥေရာပသမၼဂတို႔သည္ ဧၿပီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပမည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တိုးတက္လာမည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္အတူ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား၊ ဘ႑ာေရးအခြင့္အလမ္းမ်ားေပး၍ တုံ႔ျပန္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ျပထားၿပီး ျဖစ္သည္။ အစိုးရ အဖြဲ႔အတြင္းရွိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူမ်ားႏွင့္ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူမ်ား မည္သည့္ အဖြဲ႔က အသားစီး ရသြားမည္လဲ ဆိုသည္ကို မၾကာမီ က်င္းပေတာ့မည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ က သက္ေသျပသြားမည္ ျဖစ္သည္။
အစိုးရအတြင္းစည္း၏ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႔၏ (၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သည္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး သမားမ်ား ျဖစ္ၿပီး (၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သည္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ က်န္(၆၀) ရာခိုင္ႏႈန္း ခန္႔သည္ ၿခံစည္ရိုးေပၚတြင္ ခြထိုင္၍ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲတြင္ မည္သူ အႏုိင္ရရွိမည္လဲ ဆိုသည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု အစိုးရအတြင္းစည္းမွ သတင္းအျမစ္အမ်ား၏ အဆိုအရ သိရွိ ရသည္။
အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း အဖြဲ႔(၂)ဖြဲ႔ ကြဲေနသည္မွာ ေသခ်ာေၾကာင္း၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသည့္ အဖြဲ႔ႏွင့္ စစ္တပ္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားသည့္ အဖြဲ႔ဟူ၍ ကြဲျပားေနသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ ေခါင္းေဆာင္ သည့္ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကေသာ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္မွ ႀကိဳးကိုင္ ေနဆဲ ျဖစ္သည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္သည္ အစိုးရသစ္ မဟာဗ်ဴဟာ ရုပ္ေသးရုပ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း တပ္မေတာ္အစိုးရ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ဝင္ေဟာင္း တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေအာင္လင္းထြဋ္က Asia Times On Line သို႔ ေျပာဆို ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊသည္ မူဝါဒမ်ားႏွင့္ အရာအားလုံးကို တိုက္ရိုက္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈျဖင့္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံမွာလည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်ေနခဲ့သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ျခင္းဆီသို႔ ေခၚေဆာင္သြားရန္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအဖြဲ႔၏ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသူမ်ားက သေဘာ မတူႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကသည္။
ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ၄င္းအား ေထာက္ခံသူမ်ားကို လူႀကီးလူေကာင္းဆန္သူမ်ား၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမားမ်ား အျဖစ္ ဧၿပီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ႏွလုံးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္ ေဒါက္တာ ေနဝင္းေမာင္က ေျပာဆို ခဲ့သည္။ လက္ရွိအစိုးရအဖြဲ႔တြင္ ပါဝင္သည့္ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးကို ေထာက္ခံၾကသည့္ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ျပည္သူ႔တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ၾကမည့္ ကစားပြဲ တစ္ခုဆီသို႔ ဆြဲေဆာင္သြားၾကရန္ လက္ရွိအစိုးရအဖြဲ႔ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းအရင္းအျမစ္မ်ားက သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ၄င္းတို႔သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အာဏာရွင္ဆန္မႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ နိုင္ငံတကာတြင္ အထီးက်န္ဆန္မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံ၏ ပုံရိပ္ညွိႏြမ္းေနမႈမ်ားကိုရြံမုန္းၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ၄င္းတို႔သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အခန္းက႑ကို ရပ္တန္႔၍ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို အဓိက တြန္းအားေပးခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။
အစိုးရေဟာင္းလက္ထဲက ပ်က္စီးယိုယြင္းခဲ့မႈမ်ားကို ေရရွည္စီမံခ်က္ျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျပဳလုပ္ လိုေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ေနာ္ေဝးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဝန္ႀကီးကို ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ရန္ကုန္ရွိ သံတမန္အသိုင္းအဝန္းက ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္သည္ အစိုးရေဟာင္းတြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္ကပင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္လိုသူတစ္ဦး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လြန္ခဲ့သည့္ (၁၀)စုႏွစ္ တစ္စုေက်ာ္ကတည္းက ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ဆႏၵရွိေသာ္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ရန္ အာဏာမရွိေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ဇနီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ရင္ဖြင့္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမား
တပ္မေတာ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သည့္ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္းႏွင့္ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဆုိက္ကလုန္းမုန္တိုင္းကို ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းစိန္ကို တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္း စစ္တပ္ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းအျမစ္မ်ားအရ သိရွိရသည္။ နာဂစ္ဆိုက္ကလုန္းဒဏ္ခံရသည့္ ေဒသသို႔ သြားေရာက္ စစ္ေဆးသည့္ အခါ ထိုစဥ္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ ဦးသိန္းစိန္ကို တုန္လႈပ္ေစခဲ့ေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ လက္ေထာက္ႏွင့္ နီးစပ္သူ တစ္ဦးက Asia Time Online သို႔ ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျပည္သူမ်ား၏ ေၾကကြဲမႈမ်ားကို ေျဖသိမ့္ေပးလိုသည့္ စစ္သားမ်ား၊ ေကာင္းမြန္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိသည့္ စစ္သည္မ်ားလည္း ရွိေၾကာင္း ျမန္မာ့ေရးရာကၽြမ္းက်င္သူ David Steinberg က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယင္းစစ္သားမ်ားသည္ စစ္တပ္၏ ဂုဏ္သိကၡာကို အဖတ္ဆယ္လိုသူ၊ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္ သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ယေန႔အခ်ိန္ထိ အဆက္မျပတ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းသည္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာ တူညီခ်က္ ရရွိရန္ ေစ့စပ္ညွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရွိသည္။ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ အခ်ိဳ႕ကလည္း ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းကို ယုံၾကည္ေၾကာင္း သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သေဘာထားတင္းမာမႈမ်ားကို အဆုံးသတ္ရန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးရုံးမ်ား ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္အတြက္ လြန္ခဲ့သည့္ လတြင္ သေဘာတူညီခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ( KNU) ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးက Asia Time Online သို႔ ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ( KNU) အေနျဖင့္ ရထားလမ္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ေရွာင္က်ဥ္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္းကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္ဟုလည္း ယုံၾကည္ေၾကာင္း ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း က ( KNU) ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယခုႏွစ္ အေစာပိုင္းက ( KNU) သည္ ရထားလမ္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။
ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခ်ဥ္းကပ္မႈသည္ ေနာက္ဆုံးတြင္ လိုခ်င္သည့္ အေျဖႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ ထြက္ေပၚလာႏိုင္ ေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ၾကား ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ရင္းႏွီးမႈ ရွိေနေစကာမူ ေအာင္ျမင္မႈ မရႏိုင္ေၾကာင္း ျမန္မာအပါအဝင္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားးတြင္ သံတမန္အျဖစ္ (၁၅)ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ဥေရာပသံတမန္ တစ္ဦးက ေျပာဆိုသည္။ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလုံးတြင္း ယင္းမွာ အဓိက အားနည္းခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဓိက ေဆာင္ရြက္မည့္ မူၾကမ္းမရွိေၾကာင္း၊ အေျခအေန မ်ား ေျပာင္းလဲ လာသည့္တိုင္ေအာင္ ယင္းကို ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေဆာင္ရြက္၍ ရႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ၄င္းက ေျပာဆို ခဲ့သည္။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္တိုင္ အက်င့္ပ်က္ျခားစားမႈမ်ားႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚေနပါက အႏၱရာယ္ ရွိေနႏိုင္ေသးေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ပထမဆုံး အႀကိမ္ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည့္ ဒီမိုကေရစီေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္သည့္ ေအာင္ႏိုင္ဦးက ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သေဘာထားတင္းမာသူ ျဖစ္ေစ၊ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ ျဖစ္ေစ အဓိက ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အခ်က္မွာ တည္ၿငိမ္းေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္သည္။ ယင္းကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးမည့္ အခ်က္ကို လအေတာ္ၾကာ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္းတြင္ ဖမ္းဆီး၍ ေထာင္ဒဏ္(၆၈)ႏွစ္ ခ်မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရသည့္ အရွင္ဂႏၼီရကို ျပန္လည္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းစဥ္မွာလည္း ယင္းအတြက္ေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွး ၾကန္႔ၾကာ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အာဏာကို မွ်ေဝရန္အတြက္သာ ရည္ရြယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ် အာဏာရွင္ဆန္စြာျဖင့္ ၄င္း၏မိသားစုႏွင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာကို မၿခိမ္းေျခာက္ ႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊသည္ ကာလရွည္ၾကာအာဏာရွင္ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဦးေနဝင္း၏ မိသားစုအဖြဲ႔ဝင္ မ်ားကို ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
လူႀကီးလူေကာင္းသေဘာတူညီခ်က္
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္၊ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္တို႔သည္ လူႀကီးလူေကာင္း သေဘာတူညီခ်က္သို႔ အေရာက္ သြားႏိုင္ ေၾကာင္း ႀကိဳတင္မျမင္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ အဆိုပါ သေဘာတူညီခ်က္သည္ အရွိန္ရလာၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါဝင္လာၿပီး ျပည္သူ႔ေထာက္ခံမႈလည္း ရရွိလာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ သူရဦးေရႊမန္းကို ေက်ာ္၍ ဦးသိန္းစိန္ကို သမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ သူရဦးေရႊမန္းကို လက္ညွိဳးေထာင္ ေခါင္းညိမ့္လုပ္ရသည့္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠအျဖစ္သာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ပါဝင္လာမႈကို ေထာက္ခံခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လႊတ္ေတာ္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ လႊတ္ေတာ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစခ်င္ေၾကာင္း သူရဦးေရႊမန္းက အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
အေရးႀကီးသည့္ ေဆာင္ရြက္စရာမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လာမည့္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တစြာ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဥေရာပသမဂၢဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဝန္ႀကီး Andris Piebalgs က ယခုသီတင္းပတ္ အေစာပိုင္းက ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အနာဂတ္ လူႀကီးလူေကာင္း သေဘာတူညီခ်က္၏ လားရာကို ေဖာ္ျပမည္ ျဖစ္သည္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီအေပၚတြင္လည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မည္ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ခက္ခက္ခဲခဲ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
ဦးသိန္းစိန္သည္ သမၼတသက္တမ္းတစ္ခုတြင္သာ ေဆာင္ရြက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေျပာဆို ထားသည္။ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္၍ သမၼတအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ရည္မွန္းထားသူ ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ဦးေအာင္ေသာင္း၊ ဦးေဌးဦးႏွင့္ ေမာင္ေမာင္သိန္း စသည့္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ား အပါအဝင္ အျခားအတားအဆီး မ်ားကိုလည္း ေက်ာ္ျဖတ္ရဖြယ္ရွိသည္ဟု သူရဦးေရႊမန္း၏ အႀကံေပးမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ သိရွိရသည္။
အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ မဟာမိတ္မ်ား၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီက တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းအႏိုင္ရရွိပါက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ဆန္႔က်င္ေနသည့္ သေဘာထား တင္းမားသူမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ရန္ႏွင့္ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရကို တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံေရး ဆင္ေျခ ဆင္လတ္ တစ္ခု ရရွိၿပီး အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္ ဆိုသည့္ အခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။
ထူးျခားသည့္အခ်က္မွာ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ခံ ေၾကာင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတၳဳပတၱိကို ေရးသားခဲ့သည့္ စာေရးဆရာတစ္ဦးလည္း ျဖစ္၊ ၿဗိတိန္ ပညာရွင္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သူ Justin Wintle က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယင္းလကၡဏာမွာ အဆိုးျမင္စရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးၿပိဳင္ဘက္မ်ားႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္ ရယူႏိုင္သည့္ နည္းလမ္းတစ္ခုမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သည့္ နည္းလမ္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မွာ စစ္မွန္သည့္ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုဟု ဆိုရန္မွာ ျခြင္းခ်က္တစ္ခုထားရွိရဦးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းက သုံးသပ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
_____________________________________________________
Larry Jagan
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္သည္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ားႏွင့္ သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္း သူမ်ားၾကား အာဏာလြန္ဆြဲေနခ်ိန္ျဖစ္၍ မေရရာ မေသခ်ာေသးသည့္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု ျဖစ္သည္။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္အေပၚ ႏိုင္ငံတကာ၏ ယုံၾကည္ကိုယ္စားမႈႏွင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အေပၚ အားေပး ေနေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ မေရရာမေသခ်ာ ျဖစ္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေကာင္းေသာ္လည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အကန္႔အသတ္ ျဖင့္သာ ျဖစ္ေနေသးသည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးခဲ့ျခင္း အပါအဝင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ေပးခဲ့ျခင္းအေပၚ စိုးရိမ္မႈမ်ား ျမင့္တက္လာခဲ့ၿပီး ယင္းကို ျပန္လည္သုံးသပ္လာႏိုင္သည္။
သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသည့္ ဝန္ႀကီးမ်ားသည္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈမ်ားကို ေထာက္ခံ၍ ဝိုင္းရံေပးေသာ္လည္း သေဘာထားတင္းမာသည့္ ဒုတိယသမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ႏွင့္ ဝန္ႀကီးအခ်ိဳ႕သည္ သမၼတႀကီးအေပၚ ဖိအားေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္ကို လမ္းေခ်ာ္သြားေစႏိုင္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားသည္ အစစ္အမွန္လား (သို႔မဟုတ္) အရပ္သားမ်က္ႏွာဖုံးျဖင့္ စစ္အာဏာကို ဖုံးအုပ္ထားသည့္ ဟန္ျပေျပာင္းလဲမႈလား ဆိုသည္ကို ေလ့လာသူပညာရွင္မ်ားႏွင့္ တက္ၾကြ လႈပ္ရွားသူမ်ားက ေဝခြဲမရ ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းစဥ္ကို မဝံ့မရဲျဖင့္ လက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း သူမႏွင့္ ရင္းႏွီး သည့္ သတင္းအရင္းအျမစ္မ်ား၏ အဆိုအရ ယေန႔အထိ သတိထားေနရဆဲ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ စုစုေပါင္း အမတ္ေနရာ (၆၆၄)ေနရာတြင္ (၄၆)ေနရာကိုသာ ယွဥ္ၿပိဳင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုံးၿမိဳ႕နယ္တစ္ၿမိဳ႕နယ္မွ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ ျဖစ္သည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ဥေရာပသမၼဂတို႔သည္ ဧၿပီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပမည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တိုးတက္လာမည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္အတူ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား၊ ဘ႑ာေရးအခြင့္အလမ္းမ်ားေပး၍ တုံ႔ျပန္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္ျပထားၿပီး ျဖစ္သည္။ အစိုးရ အဖြဲ႔အတြင္းရွိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူမ်ားႏွင့္ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူမ်ား မည္သည့္ အဖြဲ႔က အသားစီး ရသြားမည္လဲ ဆိုသည္ကို မၾကာမီ က်င္းပေတာ့မည့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ က သက္ေသျပသြားမည္ ျဖစ္သည္။
အစိုးရအတြင္းစည္း၏ ခန္႔မွန္းခ်က္အရ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႔၏ (၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သည္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး သမားမ်ား ျဖစ္ၿပီး (၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္းခန္႔သည္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ က်န္(၆၀) ရာခိုင္ႏႈန္း ခန္႔သည္ ၿခံစည္ရိုးေပၚတြင္ ခြထိုင္၍ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲတြင္ မည္သူ အႏုိင္ရရွိမည္လဲ ဆိုသည္ကို ေစာင့္ၾကည့္ ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ဟု အစိုးရအတြင္းစည္းမွ သတင္းအျမစ္အမ်ား၏ အဆိုအရ သိရွိ ရသည္။
အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း အဖြဲ႔(၂)ဖြဲ႔ ကြဲေနသည္မွာ ေသခ်ာေၾကာင္း၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသည့္ အဖြဲ႔ႏွင့္ စစ္တပ္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားသည့္ အဖြဲ႔ဟူ၍ ကြဲျပားေနသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ ေခါင္းေဆာင္ သည့္ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကေသာ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္မွ ႀကိဳးကိုင္ ေနဆဲ ျဖစ္သည္။
သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္သည္ အစိုးရသစ္ မဟာဗ်ဴဟာ ရုပ္ေသးရုပ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း တပ္မေတာ္အစိုးရ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ဝင္ေဟာင္း တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေအာင္လင္းထြဋ္က Asia Times On Line သို႔ ေျပာဆို ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊသည္ မူဝါဒမ်ားႏွင့္ အရာအားလုံးကို တိုက္ရိုက္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈျဖင့္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီး ႏိုင္ငံမွာလည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈနိမ့္က်ေနခဲ့သည့္အတြက္ ႏိုင္ငံကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ျခင္းဆီသို႔ ေခၚေဆာင္သြားရန္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအဖြဲ႔၏ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနသူမ်ားက သေဘာ မတူႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကသည္။
ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ၄င္းအား ေထာက္ခံသူမ်ားကို လူႀကီးလူေကာင္းဆန္သူမ်ား၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမားမ်ား အျဖစ္ ဧၿပီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ႏွလုံးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည့္ ေဒါက္တာ ေနဝင္းေမာင္က ေျပာဆို ခဲ့သည္။ လက္ရွိအစိုးရအဖြဲ႔တြင္ ပါဝင္သည့္ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးကို ေထာက္ခံၾကသည့္ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ျပည္သူ႔တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ၾကမည့္ ကစားပြဲ တစ္ခုဆီသို႔ ဆြဲေဆာင္သြားၾကရန္ လက္ရွိအစိုးရအဖြဲ႔ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းအရင္းအျမစ္မ်ားက သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ၄င္းတို႔သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အာဏာရွင္ဆန္မႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ နိုင္ငံတကာတြင္ အထီးက်န္ဆန္မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံ၏ ပုံရိပ္ညွိႏြမ္းေနမႈမ်ားကိုရြံမုန္းၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ၄င္းတို႔သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အခန္းက႑ကို ရပ္တန္႔၍ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို အဓိက တြန္းအားေပးခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။
အစိုးရေဟာင္းလက္ထဲက ပ်က္စီးယိုယြင္းခဲ့မႈမ်ားကို ေရရွည္စီမံခ်က္ျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျပဳလုပ္ လိုေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ေနာ္ေဝးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဝန္ႀကီးကို ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ရန္ကုန္ရွိ သံတမန္အသိုင္းအဝန္းက ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္သည္ အစိုးရေဟာင္းတြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္ကပင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္လိုသူတစ္ဦး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လြန္ခဲ့သည့္ (၁၀)စုႏွစ္ တစ္စုေက်ာ္ကတည္းက ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ဆႏၵရွိေသာ္လည္း ထိုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ရန္ အာဏာမရွိေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ ဇနီးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ရင္ဖြင့္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမား
တပ္မေတာ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သည့္ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္းႏွင့္ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဆုိက္ကလုန္းမုန္တိုင္းကို ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းစိန္ကို တာဝန္ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္း စစ္တပ္ႏွင့္ နီးစပ္သည့္ သတင္းအျမစ္မ်ားအရ သိရွိရသည္။ နာဂစ္ဆိုက္ကလုန္းဒဏ္ခံရသည့္ ေဒသသို႔ သြားေရာက္ စစ္ေဆးသည့္ အခါ ထိုစဥ္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ ဦးသိန္းစိန္ကို တုန္လႈပ္ေစခဲ့ေၾကာင္း သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္၏ လက္ေထာက္ႏွင့္ နီးစပ္သူ တစ္ဦးက Asia Time Online သို႔ ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျပည္သူမ်ား၏ ေၾကကြဲမႈမ်ားကို ေျဖသိမ့္ေပးလိုသည့္ စစ္သားမ်ား၊ ေကာင္းမြန္သည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိသည့္ စစ္သည္မ်ားလည္း ရွိေၾကာင္း ျမန္မာ့ေရးရာကၽြမ္းက်င္သူ David Steinberg က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယင္းစစ္သားမ်ားသည္ စစ္တပ္၏ ဂုဏ္သိကၡာကို အဖတ္ဆယ္လိုသူ၊ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္ ျပင္းထန္ သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ၄င္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ယေန႔အခ်ိန္ထိ အဆက္မျပတ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။ ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းသည္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာ တူညီခ်က္ ရရွိရန္ ေစ့စပ္ညွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္လွ်က္ ရွိသည္။ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ အခ်ိဳ႕ကလည္း ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းကို ယုံၾကည္ေၾကာင္း သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သေဘာထားတင္းမာမႈမ်ားကို အဆုံးသတ္ရန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးရုံးမ်ား ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ရန္အတြက္ လြန္ခဲ့သည့္ လတြင္ သေဘာတူညီခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း ( KNU) ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးက Asia Time Online သို႔ ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ( KNU) အေနျဖင့္ ရထားလမ္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ေရွာင္က်ဥ္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္းကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္ဟုလည္း ယုံၾကည္ေၾကာင္း ရထားဝန္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း က ( KNU) ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယခုႏွစ္ အေစာပိုင္းက ( KNU) သည္ ရထားလမ္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။
ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခ်ဥ္းကပ္မႈသည္ ေနာက္ဆုံးတြင္ လိုခ်င္သည့္ အေျဖႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ ထြက္ေပၚလာႏိုင္ ေၾကာင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ၾကား ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ရင္းႏွီးမႈ ရွိေနေစကာမူ ေအာင္ျမင္မႈ မရႏိုင္ေၾကာင္း ျမန္မာအပါအဝင္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားးတြင္ သံတမန္အျဖစ္ (၁၅)ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ဥေရာပသံတမန္ တစ္ဦးက ေျပာဆိုသည္။ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလုံးတြင္း ယင္းမွာ အဓိက အားနည္းခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဓိက ေဆာင္ရြက္မည့္ မူၾကမ္းမရွိေၾကာင္း၊ အေျခအေန မ်ား ေျပာင္းလဲ လာသည့္တိုင္ေအာင္ ယင္းကို ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေဆာင္ရြက္၍ ရႏိုင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ၄င္းက ေျပာဆို ခဲ့သည္။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္တိုင္ အက်င့္ပ်က္ျခားစားမႈမ်ားႏွင့္ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚေနပါက အႏၱရာယ္ ရွိေနႏိုင္ေသးေၾကာင္း ႏွစ္ေပါင္း(၂၀)အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ပထမဆုံး အႀကိမ္ သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့သည့္ ဒီမိုကေရစီေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ပညာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္သည့္ ေအာင္ႏိုင္ဦးက ေျပာဆိုခဲ့သည္။
သေဘာထားတင္းမာသူ ျဖစ္ေစ၊ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ ျဖစ္ေစ အဓိက ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အခ်က္မွာ တည္ၿငိမ္းေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္သည္။ ယင္းကို စိုးရိမ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးမည့္ အခ်က္ကို လအေတာ္ၾကာ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္းတြင္ ဖမ္းဆီး၍ ေထာင္ဒဏ္(၆၈)ႏွစ္ ခ်မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရသည့္ အရွင္ဂႏၼီရကို ျပန္လည္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလမ္းစဥ္မွာလည္း ယင္းအတြက္ေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွး ၾကန္႔ၾကာ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အာဏာကို မွ်ေဝရန္အတြက္သာ ရည္ရြယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ် အာဏာရွင္ဆန္စြာျဖင့္ ၄င္း၏မိသားစုႏွင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာကို မၿခိမ္းေျခာက္ ႏိုင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊသည္ ကာလရွည္ၾကာအာဏာရွင္ ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဦးေနဝင္း၏ မိသားစုအဖြဲ႔ဝင္ မ်ားကို ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။
လူႀကီးလူေကာင္းသေဘာတူညီခ်က္
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္၊ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္တို႔သည္ လူႀကီးလူေကာင္း သေဘာတူညီခ်က္သို႔ အေရာက္ သြားႏိုင္ ေၾကာင္း ႀကိဳတင္မျမင္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ အဆိုပါ သေဘာတူညီခ်က္သည္ အရွိန္ရလာၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ပါဝင္လာၿပီး ျပည္သူ႔ေထာက္ခံမႈလည္း ရရွိလာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ သူရဦးေရႊမန္းကို ေက်ာ္၍ ဦးသိန္းစိန္ကို သမၼတအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ သူရဦးေရႊမန္းကို လက္ညွိဳးေထာင္ ေခါင္းညိမ့္လုပ္ရသည့္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠအျဖစ္သာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ NLD ပါဝင္လာမႈကို ေထာက္ခံခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လႊတ္ေတာ္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ လႊတ္ေတာ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစခ်င္ေၾကာင္း သူရဦးေရႊမန္းက အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။
အေရးႀကီးသည့္ ေဆာင္ရြက္စရာမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လာမည့္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တစြာ က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဥေရာပသမဂၢဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဝန္ႀကီး Andris Piebalgs က ယခုသီတင္းပတ္ အေစာပိုင္းက ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲသည္ အနာဂတ္ လူႀကီးလူေကာင္း သေဘာတူညီခ်က္၏ လားရာကို ေဖာ္ျပမည္ ျဖစ္သည္။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီအေပၚတြင္လည္း အက်ိဳးသက္ေရာက္မည္ ျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ခက္ခက္ခဲခဲ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
ဦးသိန္းစိန္သည္ သမၼတသက္တမ္းတစ္ခုတြင္သာ ေဆာင္ရြက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေျပာဆို ထားသည္။ သူရဦးေရႊမန္းသည္ ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္၍ သမၼတအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ရည္မွန္းထားသူ ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ဦးေအာင္ေသာင္း၊ ဦးေဌးဦးႏွင့္ ေမာင္ေမာင္သိန္း စသည့္ သေဘာထားတင္းမာသူမ်ား အပါအဝင္ အျခားအတားအဆီး မ်ားကိုလည္း ေက်ာ္ျဖတ္ရဖြယ္ရွိသည္ဟု သူရဦးေရႊမန္း၏ အႀကံေပးမ်ား၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ သိရွိရသည္။
အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း သူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ မဟာမိတ္မ်ား၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီက တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းအႏိုင္ရရွိပါက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ဆန္႔က်င္ေနသည့္ သေဘာထား တင္းမားသူမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ရန္ႏွင့္ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရကို တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ႏိုင္ငံေရး ဆင္ေျခ ဆင္လတ္ တစ္ခု ရရွိၿပီး အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္ ဆိုသည့္ အခ်က္ပင္ ျဖစ္သည္။
ထူးျခားသည့္အခ်က္မွာ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေထာက္ခံ ေၾကာင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အတၳဳပတၱိကို ေရးသားခဲ့သည့္ စာေရးဆရာတစ္ဦးလည္း ျဖစ္၊ ၿဗိတိန္ ပညာရွင္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သူ Justin Wintle က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ယင္းလကၡဏာမွာ အဆိုးျမင္စရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးၿပိဳင္ဘက္မ်ားႏွင့္ သေဘာတူညီခ်က္ ရယူႏိုင္သည့္ နည္းလမ္းတစ္ခုမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သည့္ နည္းလမ္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မွာ စစ္မွန္သည့္ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုဟု ဆိုရန္မွာ ျခြင္းခ်က္တစ္ခုထားရွိရဦးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းက သုံးသပ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။
Credit :Tin Nwe Facebook
ခုတေလာေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုဝက္ဝက္ကြဲေအာင္ျပည္သူေတြကၾကိဳဆိုႏွဳတ္ဆက္ၾကတာေတြဟာသူမကိုျပည္သူေတြကဘယ္ေလာက္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္၊ေလးစားတယ္၊ လားေထာက္ခံတယ္ဆိုတာအထင္းသား သက္ေသျပခ်က္ေတြဘဲျဖစ္တယ္။
ဒီလိုျပည္သူကရင္ထဲအသဲထဲကေထာက္ခံမွဳမ်ိဳးကိုသူ႔အေဖဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကလြဲလို႔ ေနဝင္းကအစ သန္းေရႊအဆံုး၊ဘယ္စစ္ ေခါင္းေဆာင္ က မွမရရွိခဲ့ၾကပါဘူး၊ ဒီလိုျပည္သူၾကားထဲကိုတိုးဝင္ရဲတဲ့သတၱိ လဲဒီစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြမွာမရွိခဲ့ပါဘူး၊ ေဒၚစုကိုျပည္သူေတြကေထာက္ခံၾကတာ ေတြ႔ရ ေတာ့ မနာလိုစိတ္နဲ႔ ဒီမိန္းမဟာႏိုင္ငံျခားသားကိုအရွက္မရွိယူထားတာ၊ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ရွိတဲ့သူမဟုတ္ဘူး ဆိုျပီး ေသးသိမ္ တဲ့စိတ္ နဲ႔ထိုးႏွက္တိုက္ခိုက္လာတာေတြေပၚလာတယ္၊ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တာကိုကန္႔ကြက္တိုင္တန္းမွဳ ေတြလုပ္ လာတယ္၊ဒါေၾကာင့္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာကိုဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ေဖၚရင္တိုင္းျပည္အတြက္ေတာ့အက်ိဳး ရွိတန္ ေကာင္းရဲ႕လို႔စဥ္းစားျပီးေရးလိုက္ပါတယ္။
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ဆိုတာကိုယ့္အမ်ိဳးကိုခ်စ္တာကိုယ့္အမ်ိဳးေကာင္းစားတာကိုေရွးရွဳလုပ္တဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုေခၚ တာ၊ ဒီေနရာမွာမ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္နဲ႔သမာသမတ္က်တဲ့မ်ိဳးခ်စ္ဆိုျပီး ၂ပိုင္းကြဲတယ္။
မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ဟာကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ေကာအျခားလူမ်ိဳးေတြအတြက္ေကာအလြန္အႏၱရာယ္မ်ားတယ္၊ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္လို႔ေခၚတာလည္းအဓိပၸါယ္ရွိတယ္၊ လူတန္းစားကသမာသမတ္က်က်စဥ္းစားေတြးေခၚမွဳမရွိ၊ တဖက္သတ္ဘက္လိုက္ျပီးဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္တတ္လို႔အဲဒီလိုလူမ်ိဳးေတြေခါင္းေဆာင္တက္ျဖစ္လာတဲ့အခါ၊ အျခားလူမ်ိဳးေတြကိုႏွိမ္ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုေရွ႕တန္းတင္လြန္းတဲ့အတြက္ ဂ်ာမဏီမွာဟစ္တလာဦးစီးတဲ့နာဇီေတြ တက္လာေတာ့ တို႔လူမ်ိဳးသာအျမင့္ျမတ္ဆံုးဆိုျပီးဥေရာပတိုက္တခုလံုးကိုစစ္မက္တိုက္ခိုက္သိမ္းယူတဲ့အျပင္ အျပစ္မဲ့ဂ်ဴးလူမိ်ဳး ၆ သန္းကိုရက္စက္စြာသတ္ျဖတ္မွဳေတြကိုက်ဴးလြန္ခဲ့ၾကတာသမိုင္းရွိတယ္၊ ေနာက္ဆံုးဒီ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ဝါဒေၾကာင့္ဂ်ာမန္ျပည္သူေတြသိန္းနဲ႔ခ်ီေသဆံုးခဲ့ရတဲ့အျပင္စစ္ပါရွံဳးခဲ့ရလို႔ဟစ္တလာကိုယ္တိုင္ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ သတ္ေသသြားခဲ့ရတာသံေဝဂယူစရာေတြျဖစ္တယ္။
ဒီလိုမ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ဝါဒဟာမိမိလူမ်ိဳးကို ေသာ္လည္းေကာင္းအျခားလူမ်ိဳးေတြေပၚလည္းေကာင္းဘာေကာင္းက်ိဳးမွမေပးတဲ့အျပင္အဆိုးဆံုးတႏိုင္ငံနဲ႔တ ႏိုင္ငံစစ္မက္ျဖစ္ပြါးျပီးအလံုးစံုပ်က္သုန္းေရးအထိကိုေရွးရွဴသြားႏိုင္တဲ့အထိျဖစ္တတ္တယ္။
ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေနဝင္းလက္ထက္ကစျပီးျပည္နယ္ေတြမွာ၊ တိုင္းရင္းသားေတြကိုသူတို႔ ေျပာၾကားေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားဘာသာစာေပေတြကိုမူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာသင္ၾကားခြင့္ကို ပိတ္ပင္ထားခဲ့တာဟာဘာကိုေဖၚျပသလဲဆိုေတာ့ဗမာမွဳအတင္းအၾကပ္သြတ္သြင္းျခင္း(Burmanization) ဆို တဲ့ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ေတြရဲ႕အေမွ်ာ္အျမင္မဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္၊ အေမရိကန္နဲ႔အေနာက္ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ သူတို႔ႏိုင္ငံကိုအေျခခ်လာတဲ့မိသားစုေတြကိုအစိုးရနဲ႔ႏိုင္ငံသားေတြက “ မင္းတို႔ဘာသာစကားေတြကို မင္းတို႔ ခေလးေတြမေမ့ေစနဲ႔၊ ကိုယ့္အမ်ိဳးကိုသိပေစ” လို႔သတိေပးသလိုကိုယ့္ဘာသာစာေပသင္ၾကား ေပးတဲ့သူေတြ ကိုလည္းေထာက္ပံ့ေၾကးေပးေသးတယ္၊ဘာေၾကာင့္ဒီလိုအားေပးရတာလဲ အိမ္ရွင္နိုင္ငံဘာသာစကားကိုဘဲ သက္သက္သင္ခိုင္းပါလားလို႔ေမးစရာရွိတယ္။ ဒီလူေတြဟာစစ္အစိုးရလိုတထြာတမိုက္ဘဲၾကည့္သူေတြမ ဟုတ္ဘူး၊ သူတို႔ကတဆံုးအထိၾကည့္တတ္တယ္ဒါေၾကာင့္လဲကမၻာမွာထိပ္ကေန၊ ေနႏိုင္တာေပါ့။ ဒီလို ဘာသာစကားမ်ိဳးစံုတတ္တဲ့သူေတြ၊သူတို႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့အခါအေရးအေၾကာင္းရွိရင္သူတို႔ႏိုင္ငံသားေတြအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္အက်ိဳးကိုကိုယ္ထိလက္ေရာက္ကူညီႏိုင္ၾကတဲ့အတြက္စစ္ေရးမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ႏိုင္ငံေရး၊သံတမန္ေရးမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ဒီလူေတြဟာကိုယ္တတ္တဲ့ဘာသာစကားနဲ႔တိုင္းျပည္အက်ိဳးကိုဝင္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္။ဘာသာစကားယဥ္ေက်းမွဳဓေလ့ထံုးစံေတြဟာမေပ်ာက္ကြယ္ေအာင္ဘယ္အစိုးရမဆိုအားေပးသင့္ေစာင့္ေရွာက္ သင့္တဲ့အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာစကားဘဲသင္ရမယ္ဆိုတာတိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို အဓိက ျဖိဳခြဲေနတဲ့အခ်က္တခုျဖစ္ပါတယ္။ဗမာလူမ်ိဳးသာအေရးၾကီးတယ္၊ျမင့္ျမတ္တယ္တန္ဖိုးရွိတယ္လို႔ေျပာသလိုျဖစ္ေနျပီးတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြကေတာ့ငါတို႔ေလာက္အေရးမၾကီးပါဘူးဆိုတာကိုေဖၚညြန္းထားတာျဖစ္ေနပါ တယ္။ဗမာလူမ်ိဳးတမ်ိဳးထဲကိုဘဲကြက္ခ်စ္လို႔မရပါဘူး၊အားလံုးကိုတန္းတူရည္တူထားမွအခြင့္အေရးေပးမွတိုင္း ရင္းသား ေတြကတကယ္ယံုၾကည္လာျပီးတကယ္စစ္မွန္တဲ့ျပည္ေထာင္စုကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ဖိုဝါဒ ဟာအေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာတိမ္ေကာသြားေပမဲ့အေရွ႕ႏိုင္ငံေတြမွာအခုထက္ထိလႊမ္းမိုးေနတံုးဘဲ၊ မူဆလင္ႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယား၊ အီရန္၊ နဲ႔အဆိုးဆံုးအာဖဂန္နစၥတန္ အျပင္အေရွ႕ ေတာင္အာရွ ထိုင္း၊ျမန္မာ၊ အင္ဒိုနီးရွားနဲ႔ မေလးရွားတို႔မွာလဲေယာက္်ားေတြ ဘာလုပ္လုပ္သင့္ေတာ္တယ္၊ အျဖဴမကိုတြဲ မလား ဝိုင္းအားေပးၾကမယ္၊အားရဝမ္းသာျဖစ္ၾကမယ္ ဒါေပမဲ့ဗမာမတေယာက္ကအျဖဴတေယာက္နဲ႔တြဲရင္ ေတာ့က်ီးကန္းေတြလိုဝိုင္းအာၾကမယ္၊ အမ်ိဳးဖ်က္မလို႔ေျပာ ၾကမယ္၊ ဘိုကိုို သာၾကိဳက္တဲ့ေကာင္မ လို႔ဝိုင္း ဆဲၾကမယ္ လူသားခ်င္းအတူတူမိန္းမေတြကိုႏွိမ္ထား တယ္ဆိုတာ ဗမာ့လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကနက္နက္နဲနဲမေတြး မိၾကဘူး၊ သတိမျပဳမိၾကဘူး။ ကုလားတေယာက္ကိုတြဲမိရင္ေတာ့ပို ဆိုးမယ္၊ ကုလားဆိုရင္ဗမာေတြက ႏွိမ္ခ်င္ၾကတယ္၊ ကုလားဒိန္ဆိုတဲ့အသံုးအႏွဳန္းဟာႏိွမ္ေခၚတဲ့စကားဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ ဗမာဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ကိုယ္တိုင္သတိမျပဳမိတာ တခုကေဂါတမ ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရားဟာအိႏိၵယကုလား ျဖစ္တယ္ဆိုတာဘဲ၊ ကုလားၾကီးမွန္းမသိလို႔ရွစ္ခိုးတာလား၊ ဒီကုလားၾကီးရဲ႕အျပင္ပန္းရုပ္သ႑န္ျဖစ္တဲ့လူမ်ိဳးကို မၾကည့္ဘဲ သူ႔ရဲ႕အက်င့္သီလ၊ ေလာကၾကီးကိုထိုးထြင္း သိျမင္တဲ့ဥာဏ္၊ သတၱဝါေတြကိုကယ္တင္လမ္းညႊန္ျပတဲ့ ေစတနာနဲ႔သူေဟာၾကားတဲ့တရားကိုႏွစ္သက္ယံုၾကည္ လို႔ကိုးကြယ္တာလားဆိုတာကိုထိုးထြင္းသိျမင္ ဘို႔လို တယ္၊ ဒီလိုျမင္ထားတဲ့လူတေယာက္ဟာမ်က္ကန္း မ်ိဳးခ်စ္ ဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ လူမ်ိုဳးကိုအဓိက ထားမၾကည့္ေတာ့ဘူး၊ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ့သူဟုတ္မဟုတ္၊ လူသား ေတြကိုအက်ိဳးျပဳသူျဖစ္မျဖစ္ဆိုတာနဲ႔ဘဲတိုင္း တာၾကေတာ့တယ္။
ဥပမာ ကိုယ့္အမ်ိဳးကိုတန္ဖိုးထားတဲ့သူကိုကိုယ့္ရန္သူလို႔သတ္မွတ္မွာလား? ကိုယ္အမ်ိဳးကိုဖ်က္တဲ့လူ ကိုသတ္ မွတ္မွာလား? လို႔ေမးရင္အမ်ိဳးဖ်က္တဲ့လူလို႔ေျဖၾကမွာဘဲ၊ ဒီေတာ့အမ်ိဳးဖ်က္တယ္ဆိုတာဘာလဲ? လို႔ထပ္ေမးရလိမ့္ မယ္။ ဗမာတေယာက္ကဗမာမတေယာက္ကိုဖါတန္းမွာေတြ႔လို႔သနားျပီးလက္ထပ္ယူလိုက္ တယ္ဒါဟာကိုယ့္အမ်ိဳးကိုကယ္တင္လိုက္တာဘဲ၊ ဒါေပမဲ့ဗမာတေယာက္ကဗမာမတေယာက္ကိုဆြဲေဆာင္ေခၚ ယူသြားျပီးနယ္စပ္မွာေရာင္းစားလိုက္တာမ်ိဳးဟာကိုယ့္အမ်ိဳးကိုဖ်က္တာဘဲ၊ ဒီလိုဘဲစစ္တပ္ရဲ႕ထိုးစစ္ေၾကာင့္ ေပၚတာရန္ေၾကာင့္ထိုင္းႏိုင္ငံကိုထြက္ေျပးလာရင္းဖါအျဖစ္ေရာင္းစားခံရတဲ့မိန္းခေလးေတြကိုဒီလိုဘဝမ်ိဳးေရာက္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့စံနစ္ဆိုးၾကီးဟာလဲမ်ိဳးဖ်က္လုပ္ရပ္ေတြဘဲျဖစ္တယ္။
ေဒၚစုကိုမိုက္ကယ္အဲရစ္ကတန္ဖိုးထားခ်စ္ခင္စံုမက္လို႔သားမွတ္မွတ္မယားမွတ္မွတ္လက္ထပ္ေပါင္းသင္းတဲ့အ ျပင္သူကိုယ္တိုင္လဲဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ေျပာင္းလဲခဲ့တာကိုဘာ့ေၾကာင့္မေၾကမနပ္ျဖစ္ေနၾကတာတုန္း။ ကိုယ့္အမ်ိဳးကိုခ်စ္တဲ့သူတေယာက္ကိုလက္ကမ္းမၾကိဳဆိုသင့္ဘူးလား၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြစစ္ေျပးဒုကၡသည္ ေတြအျဖစ္အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြမွာဖါျဖစ္ေအာင္တြန္းပို႔တဲ့သူေတြနဲ႔၊ေဒၚစုကိုခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစြာလက္ထပ္ခဲ့တဲ့မိုက္ကယ္အဲရစ္နဲ႔ႏွိဳင္းယွဥ္ျပီးဘယ္သူကမ်ိဳးဖ်က္သူလဲ၊ဘယ္သူကအမ်ိဳးကိုတန္ဖိုးထားသူလဲ၊ လို႔ေမးရင္ဘယ္လိုေျဖ ၾက မ လဲ? ကိုယ့္လူမိ်ဳးကိုခ်စ္တဲ့သူတေယာက္ကိုလူမ်ိဳးျခားဆိုျပီးကန္ထုတ္ရမွာလား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကိုလူမြဲႏိုင္ငံဘဝေရာက္ေအာင္လုပ္၊စားဝတ္ေနေရးေၾကာင့္အိမ္နီးခ်င္ႏိုင္ငံေတြမွာအေစခံ၊အိမ္ကြ်န္၊ခေလးထိမ္း၊ ပုဂံေဆးအလုပ္ ေတြလုပ္ရင္းေျခေေတာ္တင္ခံရတဲ့ဗမာမေတြဒုနဲ႔ေဒး၊ ဖါတန္းေရာက္တဲ့ သူ ေတြဒုနဲ႔ေဒး၊ အဲဒါမွအမ်ိဳးဖ်က္တာလို႔ေခၚတယ္။
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာကိုယ့္လူမ်ိဳးရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကိုျမွင့္တင္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကမၻာ့အလယ္မွာေမာ္ၾကြားႏိုင္ေအာင္ျပဳလုပ္လိုတဲ့စိတ္၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝတဲ့လူမ်ိဳး၊ ပညာဥာဏ္အေမွ်ာ္အျမင္္ၾကီးတဲ့လူမ်ိဳး၊ယဥ္ေက်းမွဳအဆင့္အတန္းျမင့္တဲ့လူမ်ိဳး၊ ဂတိသစၥာတည္ၾကည္တဲ့လူမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္လုပ္လိုတဲ့စိတ္ကိုေခၚတာ။ တိုင္းျပည္ဘဏၰာကိုအလႊဲသံုးစားလုပ္၊ စစ္တပ္ၾကီးတည္ေထာင္ျပီးျပည္သူ ကိုေသနတ္မိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေနတာမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္မဟုတ္ဘူး။ကိုယ့္လူမ်ိုဳးေတြကိုလူညြန္႔တံုးေအာင္လုပ္ေနတဲ့မ်ိဳး ဖ်က္ စိတ္ဘဲျဖစ္တယ္၊လူမ်ိဳးျခားျဖစ္ျဖစ္ကိုယ္ႏိုင္ငံနဲ႔ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုတန္ဖိုးထားတဲ့ဘယ္သူမဆိုလက္ကမ္းၾကိဳ ဆိုျပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံတိုးတက္ေရးထက္မိမိေကာင္းစားေရးကိုသာၾကည့္ျပီးတိုင္းျပည္ကိုဆင္းရဲတြင္းထဲတြန္းပို႔ ေန သူဗမာ တိုင္းရင္းသားမည္သူမဆိုကိုေတာ့ဝိုင္းတိုက္ရမွာပါဘဲ။ ဗမာျဖစ္ပင္ျဖစ္ျငားအမ်ိဳးယုတ္စိတ္ရွိတဲ့သူလို႔သတ္မွတ္ရမွာဘဲ။
ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ (၂ ၊ ၁၆၊ ၂၀၁၂)
This February is the 65 anniversary of Burma’s Panglong agreement which guarantees to form a democratic federal union. The agreement has been ignored by the military leaders as they did not support ‘Federalism’ since the 1962 military coup. The Panglong Agreement was signed on Feb. 12 1947, between General Aung San and the leaders of Chin, Kachin and Shan ethnic groups guaranteeing to establish a genuine federal union of Burma.
However, the civil war that made the country of inferior quality has been going on and on for the past six decades. Although the government has been attempting through two peacemaking teams, the key ethnic rebel groups – Karen National Union (KNU) and Kachin Independence Organization (KIO) – are still unconvinced of the plan for political settlement.
The ethnic armed groups do not completely trust the government’s peace talks. The fact is that while offering a peace proposal, the government has been increasing its deployment of armed forces in the conflict zones. Besides, Burmese army soldiers are on the loose and committing crimes and human rights abuses in the ethnic territories.
Moreover, the difficulties of ending the war against the KNU and the KIO are intertwined with the natural resources available in the respective ethnic states. The Myitsone dam venture and the Shwe-gas twin pipeline development projects are connected to the Kachin warfare and Dawei deep sea-port multi-billion mega projects need security guarantee by the KNU.
Additionally, the government wants to show the international community that their peace process is progressing well. By doing so, the regime could earn trust from Western democracies and sanctions may lift at the same time.
According to Reuters, the Burmese government expects to reach ceasefire deals with all of the country’s ethnic minority rebel armies within three months before starting a process of political dialogue towards “everlasting peace”, according to its top peace negotiator Aung Min, a retired general and minister for rail transportation.
It was difficult to gain the trust of the ethnic minority factions, Aung Min said, but most were sincere about peace and some leaders had stayed with him at his home in Naypyitaw.
However, the second week of February seemed more of a skirmish between the Kachin Independence Organization (KIO) and government armed forces, even though there were reports about ceasefire or peace talks next week, according to Kachin News Group (KNG).
On 9 February, Burmese soldiers and armed units from the KIO’s military wing, the Kachin Independence Army (KIA), exchanged gunfire in two different places near the 800km Shwe-gas and oil pipeline venture,Kachin News Group reported. Namtu Township under control of the KIO’s 8th Battalion was also the site of combat on 8 February in the Bang-Wa area.
On 8 February, there was armed conflict in the Manje (Mansi) township in southern Kachin State. KIA’s Battalion 12 defended against government forces from Light Infantry Division No. 99 for nearly three hours. The battle took place in an area beyond Mong Hkawng. A strength of two hundred Burmese army columns attempted to advance on the Kachin positions, quoting KIA officers based on the front line KNG said.
At the beginning of this week, fighting broke out near the KIA’s Battalion 9 base in Daklek Bum mountain, situated between Kutkai and Nampaka next to the Mandalay-Muse Chinese border trade route. At least five Burmese soldiers from the Nampaka-based Infantry Battalion No. 123 died in action and more than seven appear to have been seriously injured during clashes, according to witnesses reports.
In addition, more than 20,000 combat soldiers from nearly 200 battalions have been deployed to the Kachin frontline, the biggest military maneuver in Burma’s long-lasting civil war,reported Kachin News Group. Several Kachin citizens think that the reason for renewing the war after a 17-year ceasefire is the desire for natural resources in the state by the Burmese military-backed government.
Despite the fact that Burma’s President Thein Sein has issued an instruction twice to Burma’s commander-in-chief to halt the offensive against the KIO, the war continues and inhabitants continue to run for their lives.
According to Reuters, Aung Min declined to comment on the conflict in Kachin State. The Kachin offensives launched by the Burmese army are still raging on despite orders to stop fighting by the president.
The government has reached temporary ceasefire agreements with 9 ethnic rebel groups. Some armed ethnic groups are still to be discussed, including the KIA. The KIA is the second strongest armed ethnic group in military-ruled Burma. It has five brigades. Four of them are based in Kachin State. There are about 30 battalions, with over 30,000 fighters- including regular and reserved forces.
Most political analysts believe stopping the aggressive wars on ethnic people is the most important issue to be addressed by the new Thein Sein government if it wants to build the nation to become an economic tiger in the region.
By Zin Linn
The body of Kachin farmer Manam Gam, shot and killed by Burmese soldiers in Manje (Mansi) Township on February 2.MANJE, Burma ̶ Relatives of the late Manam Gam, say that on February 2 the unarmed Kachin farmer was shot and killed near his paddy field in southern Kachin state by Burmese army soldiers who also seriously injured his wife. The fatal incident occurred in Han Htet village in Manje (or Mansi) township in Manmaw (Bhamo) district.
According to the man's relatives and several eyewitnesses, 50-year-old Manam Gam and his wife Lahkang Hkawn Mai, aged 32, were repeatedly shot at by an approaching Burmese army column engaged in an offensive against the Kachin Independence Army in the area. The couple was on their way to work in their rice paddy located near the scene of the fatal shooting.
Photo of eleven bullet shells found at the scene of Manam Gam's fatal shootingManam Gam died in hail of gunfire, his relatives later found at least eleven bullet shells at the scene of his death.
According to local villagers the soldiers responsible for the shooting belonged to the Meiktila-based Light Infantry Battalion (LIB) No. 113 under Central Regional Military Command.
The revelations about Manam Gam's death come this week as the head of Burma's newly created National Human Rights Commission told reporters in Bangkok on Tuesday that his organization would not investigate allegations of human rights abuses in Burma's conflict areas. The Irrawaddy Magazine quoted NHRC chairman Win Mra as saying that “to investigate into conflict areas would not be appropriate at this time.”
Manam Gam's widow Lahkang-Hkawn, Mai was herself seriously injured during the February 2 incident which killed her husband.The decision not investigate reported human rights abuses in conflict areas leaves many questions unanswered about the seriousness to which NHRC wants carry out its mandate. Burma's conflict riddled ethnic areas are consistently cited by international human rights groups as the location of numerous acts of extrajudicial killings and sexual violence committed by Burmese troops.
Burma Army robs villagers to feed military horses in Manje (Mansi)
Local villagers in Manje township tell the Kachin News Group that Burmese soldiers based with the army's horse division in Balawng Dingsa in Manje township have been robbing rice from local Kachin civilians to feed army horses since late last year.
The area was previously under the control of Battalion 27 of the KIA's 3rd Brigade until it fell on November 28 last year to troops from the Burmese army's Meiktila-based Light Infantry Division No. 99.
Local villagers say that currently the horse battalion and about 100 soldiers from the LIB No. 417 are stationed at a base which was previously used by the KIA.
According to villagers in nearby Balawng Dingsa, troops have also confiscated rice from paddies in neighboring Kahtan Kawng and Prang Hkrem villages. Sources also say that in Kahtan Kawng village, rice belonging to four different families’ paddy fields was also confiscated earlier this month by soldiers.
Most civilians in these villages fled to safety along the Chinese border at Nongdao following the Burmese army's successful offensive in the Balawng Dingsa area in late November of 2011
Source here
မေလးရွား ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း အက္ဘ္ဒူလာ အာမက္ ဘာဒါ၀ီက ဒီကေန႔ (ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၆ ရက္ေန႔) မွာ အမွတ္ ၅၄ တကၠသုိလ္ရိပ္သာလမ္း NLD ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ေနအိမ္ကုိ သြားေရာက္ခ့ဲပါတယ္။
ဘာဒါ၀ီဟာ ကဗ်ာဆရာတေယာက္လည္း ျဖစ္တယ္၊ သူ႔ကဗ်ာ Seek Eternal Peace ကုိ ဘာသာေပါင္း ၈၀ ဘာသာျပန္ထားျပီးျပီလုိ႔ ဆုိတယ္။
ပုံထဲမွာ သူ႔ရဲ႕ ဇနီး Jeanne Abdullah ကုိလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။
Source : ဧရာ၀တီ (ဓာတ္ပုံမ်ား - ဧရာ၀တီ)
 |
| Photo :Yangon Media Group |
ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္ေနတဲ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ရဲ့ ျမန္မာႏိုု္င္ငံဆိုင္ရာ အထူးအႀကံေပး မစၥတာ Vijay Nambia ဟာ ဒီကေန႔ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္ က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ရဲ့ ေနအိမ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုပါတယ္၊ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ေတြ႔ဆံုအၿပီး ေနအိမ္ေရွ႔မွာ သတင္းေထာက္ေတြကို ထြက္ေတြ႔ရာမွာေတာ့ သူတုိ႔ ၂ ဦးရဲ့ ေဆြးေႏြးခ်က္ အျပည္႔အစံုကို အခုမေျပာျပႏိုင္ ေသးေပမယ့္ လာမယ့္ႀကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥေတြကို အေလးထား ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ အေႀကာင္း မစၥတာ Vijay Nambia ေျပာပါတယ္၊
မစၥတာ Vijay Nambia က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး လမ္းေႀကာင္းထဲ ပါ၀င္ခြင့္ရလာတာကို ၀မ္းသာသလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ အခုႀကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ့္အေျခအေနေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ဒီမိုကေရစီေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းေႀကာင္းကို ပိုၿပီးတိုးတက္ေစတဲ့ အေထာက္အကူ ျပဳမႈျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္၊ သူတို႔ကုလသမဂၢ အေနနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေဒသတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေျပလည္ေရးနဲ႔ လက္ႏွက္ကိုင္ ပဋိပကၡ ခ်ဴပ္ၿငိမ္းေရး အျပင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ပိုၿပီး တုိးတက္လာဖို႔ေတြကို ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ႀကီးက ဆက္လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ဆိုတာလည္း ေျပာပါတယ္၊ ဒါ့အျပင္ ႀကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အစိုးရ ခြင့္ျ႔ပဳမယ္ဆိုရင္ ႏိုူ္င္ငံတကာ ေလ့လာေစာင္ႀကည္ေရးအဖြဲေတြ လာႏိုင္ဖို႔လည္း လုပ္ေဆာင္မွာလည္း ျဖစ္သလို ခြင္ျပဳဖို႔ကိုလည္း အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုစဥ္ သူတိုက္တြန္းေႀကာင္းလည္း ေျပာပါတယ္၊ အဖြဲ႕႔အစည္းအသီးသီး နဲ႔အတူ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရးက ပုဂၢိဳလ္ေတြကို သူအခုေတြ႔ဆံုခဲ့တာေတြကုိ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ဆီ ျပန္ ၿပီး အစီရင္ခံစာ တင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္းရွင္းျပသြားပါတယ္၊
မစၥတာ Vijay Nambia ဟာ ေန႔လည္ပိုင္းမွာလည္း ရန္ကုန္က UNDP ရံုးမွာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔တခ်ိဳ႔နဲ့ေတြ႔ပါတယ္၊ ရွမ္းအမ်ိဳဴးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဦးခြန္ထြန္းဦး၊ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲခ်ဳဴပ္က ဦးေအးသာေအာင္၊ ဇိုမီးကြန္ဂယက္ပါတီက ပူက်င္ရွင္းထန္အပါအ၀င္ ကရင္ပါတီက ကိုယ္စားလွယ္တဦးတို႕နဲ႔ တိုင္းရင္းသား အေရးေဆြးေႏြးတာပါ၊ ဒီ တိုင္းရင္းသားေခါင္ေဆာင္ေတြ ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္မွန္တဲ့ ထာ၀ရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျဖစ္ဖို႔ အတြက္ ႏိုင္ငံေရးေျပလည္မႈေတြရွိမွ ျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ အေျခအေနေတြကို ေျပာခဲ့ႀကတယ္လို႔ ဦးေအးသာေအာင္ကေျပာပါတယ္၊
“လက္ရွိ ပကတိ အေျခအေနအရ တိုင္းရင္းသားေတြက တင္ျပခဲ့တဲ့ တင္ျပခ်က္ေတြကို ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ အစိုးရ အဆက္ဆက္ တာဝန္ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အဆက္ဆက္ေတြက လ်စ္လ်ဳရႈခဲ့တယ္။ ပယ္ခ်ခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီျဖစ္စဥ္ဟာ အခုလို ရွည္ၾကာၿပီးေတာ့ မၿပီးႏိုင္မဆံုးႏိုင္ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း အခုလည္းဘဲ တကယ္ေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္ဆဲရံု ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြး႐ံုနဲ႔ ျဖစ္သင့္တဲ့ ေရရွည္တည္တံ့ ခိုင္ျမဲတဲ့ ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလားတယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး အရ ေျဖရွင္းဖို႔ လိုတယ္။ အဲဒီ ေျဖရွင္းတဲ့ အခါမွာပဲလည္း အဓိက ပင္လံုကို ျပည္ေထာင္စုမူနဲ႔ ေျဖရွင္းမွ သာလွ်င္ စစ္မွန္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရမယ္။ ခုိင္မာတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးပါတယ္။”
ဒီေဆြးေႏြးခ်က္အေတြေပၚ မစၥတာ မစၥတာ Vijay Nambiaရဲံ တုန္႔ျပန္ခ်က္နဲ႔ သူသေဘာထားေတြကို ေျပာျပသြားတာကေတာ့
“သူေျပာတာ ကေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ရဲ့ မိန္႔ခြန္းေတြ ၿပီးေတာ့ လက္ရွိေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အေနအထားေတြ အေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ဖို႔က အဓိက က်တယ္။ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရာကေန တဆင့္ တဆင့္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ၊ ဒီလို တိုင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔လည္းဘဲ ေသြးစည္းခိုင္မာမႈေတြ reconciliation ရလာႏိုင္မယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တဲ့ အေျခအေနေတြ အေပၚမွာလည္းပဲ အေကာင္းျမင္တဲ့ အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။”
ရခိုင္ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဦးေအးသာေအာင္ပါရွင္၊ မစၥတာ Vijay Nambia ဟာၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္က ေရာက္လာတာျဖစ္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္မွာ ႏိုင္ငံေရးျခား၀န္ႀကီးအျပင္ အစိုးရက ထိပ္ပိုင္းတာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ေတြ႔ဆံုသလို၊ တခါ လြတ္ေတာ္တြင္းက တာ၀န္ရွိသူေတြအျပင္ ေနျပည္ေတာ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ဖြံၿဖိဴး တိုးတက္မႈ ဆိုင္ရာမူ၀ါဒ ညီလာခံကိုလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္၊ မေန႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၅ ရက္ ကလည္း ကရင္ နဲ႔ မြန္ျပည္နယ္ေတြ သြားၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြ နဲ႔ ဒုကၡသည္ အေရးေတြ ေဆြးေႏြးသလုိ မနက္ျဖန္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၇ ၇က္ေန႔မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ကေန ျပန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source :သင္းသီရိ | ၀ါရွင္တန္ ဒီစီ (VOA)
_______________________________________________________
Source :EMG
 |
| ၁၆ရက္ေန႔မနက္ပိုင္းက ေရႊညဝါ ဆရာေတာ္ၾကီး ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို ႏွဳတ္ဆက္တဲ့ အေနနဲ႔ ဆြမ္းခံၾကြခ်ီခ်ိန္မွာ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ့ က်မ်က္ရည္ေတြပါ...။ |
တိုင္းသာသနာေရးႏွင့္ ခရိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးရံုးမွ ယင္းကဲ့သို႔ တားျမစ္ျခင္းအေပၚ ဆရာေတာ္က
“ဘယ္ပါတီမွမဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားတို႔ပါလိုက္လို႔ရတယ္ လိုက္မလား။ ၈၈မွမဟုတ္ဘူး ၉၉ ပါလိုက္လိုက္ ။ ၾကံခိုင္ေရးပါ လိုက္လိုက္ က်ဳပ္က ဘုန္းၾကီးဆိုေတာ႔ တားလို႔မရဘူး” ဟု တံု႔ျပန္ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း YPI သို႔ မိန္႔ၾကားသည္။
ေရႊည၀ါဆရာေတာ္သည္ သာဓုပရိယတၱိေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္ခြါရမည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တကာ တကာမမ်ားထံ ယမန္ေန႔ ကစ၍ ဆြမ္းခံရင္း ႏႈတ္ဆက္လွ်က္ရွိရာ ရပ္ကြက္အသီးသီးသို႔ ၁၉ ရက္ေန႔ထိ လွည့္လည္သြားမည္ျဖစ္သည္။
ဒုတိယေန႔ ျဖစ္သည့္ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၆ ရက္ေန႔ ဆြမ္းခံၾကြခ်ီရာတြင္ သံဃာ အပါး ၇ ရာေက်ာ္၊ သီလရွင္ ကိုးဆယ္ေက်ာ္ ႏွင့္ တကာတကာမ မ်ား အားလံုးေပါင္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ ပါ၀င္လွည္႔လည္ ဆြမ္းခံခဲ႔သည္။
ယေန႔ ဆြမ္းခံလွည့္လည္ရာတြင္ ကိုယ္တိုင္လို္က္ပါခဲ႔သူ ဦးကိုကိုၾကီး(စမ္းေခ်ာင္း) က “ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အျပစ္မရွိအျပစ္ရွာတယ္လို႔ ဒီလိုထင္တယ္ ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ အသံုးခ်တယ္ဆိုတာ၊ ဒါသက္သက္လုပ္တာ ၈၈ ေက်ာင္းသားဆိုတာ ဘယ္ပါတီႏိုင္ငံေရးနဲ႔မွ ပါတ္သက္တာမဟုတ္ဘူး အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးကိုကို လုပ္ေနတာ လြပ္လပ္စြာ ယံုၾကည္ခြင္႔ လြတ္လပ္စြာ ဆည္းကပ္ခြင္႔ ဆိုတာရွိတယ္ ”ဟု YPI သို႔ေျပာသည္။
အတူလိုက္ပါခဲ႔သူအျခား ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက လည္း “ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားေတြဟာ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာနဲ႔ တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးအေပၚမွာ ေစာင္႔ေရွာက္ရမွာအျပည္႔ရွိတယ္ ။ကမာၻ႔အလယ္မွာ ႏိုင္ငံေရး လူမ်ိဳးေရးအရဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြက ပါရမွာဘဲ။ ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးေတြဟာ မဟနကိုပါထိခိုက္ေစတယ္”ဟုဆိုသည္။
ဦးပညာ၀ံသ ကို ႏွိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔မွ တရားေဟာခြင္႔ တစ္ႏွစ္ပိတ္ပင္ထားခဲ႔ရာမွ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္စက္တင္ဘာလက မႏၱေလးတိုင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးတြင္ တရားခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည့္ အခ်က္ေၾကာင့္ ၄၇ ပါးစံုညီ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ မဟာနာယကအဖြဲ႕ က သာဓုေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္ခြာေပးရန္ႏွင့္ ဒုဗၺစ ပုဂၢိဳလ္ အျဖစ္သတ္မွတ္ျခင္း အစရွိသည့္ အခ်က္သံုးခ်က္ပါ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကို ဒီဇင္ဘာလတြင္ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ၎ေနာက္ ဆရာေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ႏွင့္ ရပ္ကြက္ေနဒါယိကာ ဒါယိကာမမ်ားကပါ လက္မွတ္ေရးထိုး အသနားခံစာတင္ေသာ္လည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မျပင္ဆင္ပဲ ယခုလ ၁၉ ရက္ေန႔ညေန ေနာက္ဆံုးထား ထြက္ခြာေပးဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္သည္ ယခုလာမည္႔ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၉ ရက္ေန႔ ေက်ာင္းတိုက္မွ ထြက္ခြာၿပီးေနာက္ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕ ၿခံတၿခံတြင္ သီတင္သံုးမည္ဟု ဆရာေတာ္၏ မိန္႔ၾကားထားသည္။ ။
Source : YPI
 |
| ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ဦးလွထြန္း |
ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းမ်ားကို လစာတိုးေပးရန္ သူရဦးေရႊမန္း၏ အဆိုကို ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ဦးလွထြန္း က ျငင္းဆိုလိုက္ၿပီး ေဝးလံေခါင္သီသည့္ ေဒသမ်ားမွ ဝန္ထမ္းသံုးေသာင္းေက်ာ္ကိုသာ ေဒသတြင္း အသံုးစရိတ္
ႏႈန္းထားမ်ား တုိးျမႇင့္ေပးရန္ရွိသည္ဟု လႊတ္ေတာ္တက္ အမတ္မ်ားက ေျပာသည္။
"ဝန္ၾကီးကေတာ့ ေပးရမယ့္လူဆိုေတာ့ ျငင္းတာေပါ့ဗ်ာ။ သူက တခုပဲ ေျပာတယ္ဗ် ေဝးလံသီေခါင္ေသာ ေဒသမ်ားတြင္ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ေနေသာ ဝန္ထမ္းမ်ားကိုေတာ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ရွိတယ္ေပါ့။ ဒီ ဦးေရႊမန္းတင္ျပတဲ့ ဝန္ထမ္းအားလံုး လစာတိုးဖို႔ကိစၥကေတာ့ ၂ဝ၁၃-၂ဝ၁၄ က်မွပဲ စဥ္းစားပါရေစဆိုၿပီး ေျပာတယ္" ဟု လသာၿမိဳ႕နယ္မွေအာက္လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ဦးၾကည္ျမင့္က မဇၩိမကို ေျပာသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းမ်ား လစာတိုးျမႇင့္ေပးရန္ ေဖေဖၚဝါရီလ ၇ ရက္ေန႔ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ေအာက္လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းက အဆုိတင္သြင္းခဲ့ၿပီး လႊတ္ေတာ္မွ အတည္ျပဳခဲ့ၿပီးေနာက္ ၾကာသပေတးေန႔ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္ ဘ႑ာေရးဝန္ၾကီးက တုန္႔ျပန္ ျငင္းဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
လႊတ္ေတာ္လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရ ဦးေရႊမန္း၏ အဆိုသည္ ယခုကဲ့သို႔ ဝန္ၾကီး၏ ျငင္းဆိုမႈေၾကာင့္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ရန္ သို႔မဟုတ္ အဆိုရွင္မွ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းရန္သာ ရွိသည္ဟုလည္း ဦးၾကည္ျမင့္ကေျပာသည္။
ထို႔အျပင္ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ပါက ဤအဆို ေအာင္ျမင္ႏိုင္သည္ဟုလည္း "ေတာင္းတဲ့လူကေတာ့ မပိုင္ဘဲနဲ႔ ဘယ္ေတာင္းမလဲ ဗ်။ ေနာက္ ဒီဟာက ျဖစ္လည္း ျဖစ္သင့္တဲ့ဟာေလ။ ေထာက္ခံမယ့္လူ မ်ားႏိုင္တယ္။ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္" ဟု ဦးၾကည္ျမင့္ က မဇၩိမကို ေျပာသည္။
သူရဦးေရႊမန္း၏ အဆိုတြင္ "ကိုယ့္ဂုဏ္၊ ကိုယ့္သိကၡာႏွင့္အညီ ေနထိုင္ စားေသာက္ႏိုင္ဖို႔ႏွင့္ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရ၊ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အမွန္တကယ္ ျဖစ္လာဖို႔ႏွင့္ ႏိုင္ငံသားမ်ား၊ ဝန္ထမ္းမ်ား၏ လုပ္ခ၊ လစာစရိတ္ႏွင့္ ခီ်းျမႇင့္ေငြမ်ားကို လာမည့္ ဘတ္ဂ်တ္ ႏွစ္အစတြင္ မျဖစ္မေန တိုးျမႇင့္ေပးေရး" ဟု ပါရွိသည္။
ဦးေရႊမန္းက သူ၏ အဆိုတြင္ ႏိုင္ငံဝန္ထမ္းမ်ား လစာရရွိမႈနည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေန သည္ကို "ဝန္ထမ္းမ်ားကလည္း လုပ္ခ၊ လစာနည္းတာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး လက္ဖက္ရည္ဖိုး၊ အလႉေငြ၊ စာရြက္ စာတမ္းေၾကးမ်ား ေတာင္းယူျခင္းႏွင့္ အျခား မေလ်ာ္ကန္ေသာ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ဆန္သည့္ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ားကို ေနရာအႏွံ႔ ဌာနအမ်ားစုလိုလိုပင္ တခုမဟုတ္တခု ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚေနတာကို ဝမ္းနည္းစြာ ၾကားသိေနရပါတယ္" ဟုလည္း ထည့္သြင္းေျပာသြားသည္။
ဝန္ထမ္းမ်ား လစာတိုးျမႇင့္ေပးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးတြင္လည္း ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ အဆိုပါ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအတြင္း ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ဝန္ၾကီး ဦးလွထြန္းကပင္ "ဝန္ထမ္းလစာႏွင့္ အၿငိမ္းစားလစာ တိုးျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္လိုသည့္အခါတိုင္း ေငြေၾကး ေဖါင္းပြမႈႏႈန္း၊ႏုိင္ငံအတြင္း လွည့္ပတ္ သံုးစြဲေငြ ပမာဏ၊ ျပည္တြင္း အသားတင္ထုတ္ကုန္တန္ဖိုး စသည္တို႔ကို ထည့္သြင္း တြက္ခ်က္ရၿပီး ထိုအခ်က္မ်ားကို သံုးသပ္ကာ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အခ်ိန္တြင္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္" ျဖစ္ေၾကာင္းသာေျပာၾကားသြားသည္။
ထိုေန႔ လႊတ္ေတာ္ေဆြးေႏြးပြဲတြင္လည္း လဲခ်ားၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္မွ စိုင္းေမာင္တင္က ဝန္ထမ္းမ်ား လာဘ္ေပးလာဘ္ ယူမႈမ်ား ရွိေနမႈအေပၚ ေထာက္ျပေျပာဆိုသြားၿပီး ထိုျပႆနာမ်ားကို မည္သို႔ ေျဖရွင္းရန္ရွိေၾကာင္းကိုလည္း ဝန္ၾကီး ဦးလွထြန္းကို ေမးျမန္းခဲ့သည္။
ဦးလွထြန္းက လာဘ္ေပးလာတ္ယူ ကိစၥမ်ား ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ေရးအတြက္ လစာတိုးေပးသည့္ နည္းလမ္းတခုတည္းျဖင့္ လံုေလာက္မည္မဟုတ္ဘဲ ဝန္ထမ္းမ်ားကို ပညာေပးျခင္း၊ အေရးယူျခင္းႏွင့္ ျပည္သူမ်ားမွ အသိေပးတိုင္ၾကားႏိုင္ရန္ ဌာနမ်ား သတ္မွတ္၍ အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ေျဖၾကားသြားသည္။
ဝန္ထမ္းမ်ား လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ယခုလ ၇ ရက္ေန႔ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္တြင္ သူရဦးေရႊမန္းက "အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ႏိုင္မွာျဖစ္သလို အူမေတာင့္ၿပီး သီလမေစာင့္လွ်င္ေတာ့ သူ႔တာဝန္ပဲျဖစ္ၿပီး သူတို႔တရားကို သူတို႔စီရင္မွာျဖစ္ပါတယ္" ဟု ေျပာဆုိသြားသည္။
ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းလစာမ်ားကို ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ၁၉၈၉၊ ၁၉၉၃၊ ၂ဝဝဝ၊ ၂ဝဝ၆၊ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္တို႔တြင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့ၿပီး ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္ဝန္ၾကီးဌာနမွ လစာတိုးျမႇင့္မႈ အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာအမွတ္ (၁၈၄/၂ဝဝ၉) အရ အစိုးရဝန္ထမ္းအသီးသီးကို က်ပ္ ၂ဝ,ဝဝဝ စီ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သည္။ အဆိုပါ လစာတိုးျမႇင့္မႈမတိုင္ခင္ ဝန္ထမ္းတဦး၏ လစာမွာ အနည္းဆံုး ၂ဝ,ဝဝဝ က်ပ္ျဖစ္သည္။
ယင္းအျပင္ ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္း ပင္စင္စားမ်ား၏ လစာကိုလည္း ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သည္။ အဆိုပါ ေၾကညာခ်က္အရ ဝန္ထမ္းမ်ား အၿငိမ္းစား ယူခဲ့ေသာ ေနာက္ဆံုးရာထူး လစာအတိုင္း ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ႏုိင္ငံေရး ပင္စင္စားမ်ား၏ လစာမွာ ၁၁ဝ,ဝဝဝ ထက္ပိုေနပါက ၂၀,၀၀၀ ထပ္မံမတိုးျမႇင့္ဘဲ လက္ရွိအတိုင္း သာ ခံစားသြားရန္ သတ္မွတ္ထားသည္။
Source :(မဇၩိမ)
ယခုအပတ္ထုတ္ ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္ပါ ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေမာင္၀ံသ ေဆာင္းပါး။
ေအာင္ျမင္စြာတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေလသတည္း
ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ထုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္အတဲြ (၂)၊ အမွတ္ (၈၀) မွာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ``ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္း စတင္ၿပီ´´ လို႔ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ကေန ေရးလိုက္တာ ဖတ္မိၾကမယ္ထင္ပါ တယ္။
အဲဒီေခါင္းႀကီးပိုင္းမွာ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကေန ၁၉၆၂ ခုႏွစ္အထိကို ပထမပိုင္း၊ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လအထိကို ဒုတိယပိုင္းလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ေပၚထြက္လာခ်ိန္ကစကာ တတိယပိုင္း စတင္ေနၿပီျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုက္တာျဖစ္တယ္ဗ်။ ေခါင္းႀကီးဆရာရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္က ေခတ္သစ္ျမန္မာ့သမိုင္းရဲ႕ အင္မတန္မွ ထူးျခားတဲ့ သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်ိဳးအေကြ႕ႀကီးေတြကို နယ္သပ္မ်ဥ္း သေဘာထားၿပီး သတ္မွတ္ ထားတာမို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွသေဘာမတူစရာ မရွိဘူးဗ်။
သေ၀ထိုးသြားတာကို ျပန္သိမ္းတာ
အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းဟာ ပထမပိုင္းရဲ႕ အဆက္လို႕ ေျပာရင္လည္း မမွားဘူးထင္တယ္ဗ်။ ဆိုလိုတာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွသည္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္အထိ ကိုယ္စဲြက်င့္သံုးခဲ့တဲ့ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ျပန္လည္က်င့္သံုးဖို႔ အားယူ ျပင္ဆင္လိုက္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို စြန္႔ခြာေက်ာခိုင္းၿပီး တစ္ပါတီစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ လမ္းကေန ဂငယ္ေကြ႕ ျပန္ေကြ႕ၿပီး ]တြင္းေဟာင္းေရၾကည္ ေအးျမသည္}ဆိုသလို ပါတီစံုစနစ္ေဟာင္းကို လက္ေတြ႕က်က် ျပန္လည္က်င့္သံုးဖို႔ စိုင္းျပင္းေနတာျဖစ္တယ္ဗ်။ စက္၀ိုင္း ဆဲြေနရင္း သေ၀ထိုးျဖစ္သြားတဲ့ အစကို ျပန္သိမ္းၿပီး စက္၀ိုင္းရဲ႕ မူလအစနဲ႔ ျပန္ဆံုေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ စတင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေနခဲ့ၾကတာလို႕ ပုံခိုင္းခ်င္ တယ္ဗ်။
ခြန္အားေတြ ယုတ္လာၿပီ
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ဇာတ္လမ္းတဲြ ပထမပိုင္းကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိမီလုိက္သူေတြဟာ အခုဆိုရင္ အသက္အရြယ္အရ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရရင္ ၇၀ အထက္ေတြ ေရာက္ေနၾကၿပီဗ်။ အဲဒီကာလကို ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္နဲ႔ ျဖတ္သန္း ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်ိဳးဆက္ေတာင္ ]ဆံျဖဴသြားက်ိဳး ခါး႐ိုးကကုန္း}လို႔ မဆိုႏိုင္ရင္ေတာင္ ကိုယ္ကာယခြန္အား ႐ႈေထာင့္က ေျပာမယ္ဆိုရင္ အေတာ္ယုတ္ေလ်ာ့လာေနၾကၿပီဗ်ာ။
ေပ်ာ္စရာ ဇာတ္ေပါင္းခန္းလား
သိၾကတဲ့အတိုင္း ဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းက ]ေပ်ာ္ရႊင္စြာဇာတ္ေပါင္းၾက ေလသတည္း} ဆိုတဲ့ ၀ါက်နဲ႔ အဆံုးသတ္မယ့္ ဇာတ္သိမ္းပိုင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိေနတာေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး (အထူးသျဖင့္ ပထမပိုင္းမွာ) ကျပအသံုးေတာ္ခံခဲ့ၾကတဲ့ ဇာတ္ေဆာင္ေတြပါ ျပန္လည္ ေပၚထြက္လာၾကၿပီး မိမိတို႔ သက္ဆုိင္ရာ အခန္းကေန တာ၀န္ေက်ေအာင္ ျပန္လည္ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ေနတာမို႔ ဇာတ္႐ုပ္ေတြ တစ္႐ုပ္နဲ႔ တစ္႐ုပ္ ေရာေထြးမသြားရေလေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို ပထမပိုင္းကိုၾကည့္ခဲ့ဖူးသူ ေတြေတာင္ မနည္းႀကိဳးစားမွတ္သားေနၾကရတယ္ဗ်။
အက်ိဳးမျဖစ္ ဥပေဒေတြ ဖ်က္သိမ္း
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းမွာ ၾကည့္ေလရာ အားလံုးဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတာမ်ိဳးမရွိဘဲ လႈပ္ခတ္ေရြ႕လ်ားေနၾကတယ္ဗ်ာ။ ]ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ေတြ ရွိေနေသးေပမယ့္} အစိုးရအဖဲြ႕က အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားဟာ ျပည္သူေတြကို အထိေရာက္ဆံုး အလုပ္ အေကြၽးျပဳႏိုင္တဲ့ ယႏၲရား ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေနတာေတြရသလို လႊတ္ေတာ္အရပ္ရပ္က လည္း ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ိဳးမျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဥပေဒေတြ ဖ်က္သိမ္းဖယ္ရွားၿပီး ျပည္သူေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ရွာေဖြစားေသာက္ေနထိုင္ႏိုင္ေရးကို အေထာက္ အကူျဖစ္ေစမယ့္ ဥပေဒေတြ ေရးဆဲြျပ႒ာန္းႏိုင္ဖို႔ အားထုတ္ေနၾက တာကို ေတြ႕ရတယ္ဗ်။
ဒီမိုကေရစီ ပီျပင္လာေအာင္
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ ေသာ့ခ်က္က်ပါ၀င္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကလည္း မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးကို ယူက်ံဳးဖမ္းစားႏိုင္ဖို႔ အၿပိဳင္အဆိုင္ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနၾကသလို ႏိုင္ငံေရး ေလာကသားေတြပဲ ျဖစ္ၾကေပမယ့္ မိမိတို႔ကိုယ္ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံေရးအာဏာနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္းမရွိၾကတဲ့ (တစ္နည္း) လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးကိုပဲလုပ္ဖို႔ အားသန္ေနၾကဆဲျဖစ္တဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအုပ္စုတို႔လို ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြကလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ ပီျပင္သထက္ ပီျပင္လာေအာင္၊ ကမၻာတည္သေရြ႕ အရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲရေလေအာင္ မိမိတို႔နည္း မိမိတို႔ဟန္နဲ႔ အားသြန္ႀကိဳးပမ္းေနၾကတာပဲဗ်။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေသြးေနၾကသူေတြ
ဒီအခ်ိန္မွာ အနာဂတ္တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္လာၾကမယ့္ ႏိုးၾကားတက္ၾကြတဲ့ လူငယ္ေတြကလည္း ေနာက္ခ်န္မေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ဗ်။ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ႕ က်က္သေရတစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖဲြ႕အစည္းေတြ ေပၚေပါက္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၾက သလို အျခားေသာလူငယ္ေတြကလည္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပဲြေတြ၊ ႏွီးေႏွာ ဖလွယ္ပဲြေတြ၊ ေဟာေျပာပဲြေတြ၊ စာတမ္း ဖတ္ပဲြေတြကတစ္ဆင့္ လူငယ္ခ်င္း ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္မႈရေအာင္၊ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚတိုးတက္ျမင့္မားလာေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို `ေသြး´ ေနၾကတာ ေတြ႕ရတယ္ဗ်။
အခြင့္အေရးေတြ မဆုံးရႈံးေစဖို႕
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအႀကီးဆံုးအင္အားစုႀကီးႏွစ္ခု ျဖစ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ လယ္သမားေတြကလည္း ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ ေတြကို စတင္စမ္းသပ္က်င့္သံုးလာေနၾကတယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္တို႔ကို ဦးထိပ္ထား အားကိုးအားထားျပဳၿပီး မိမိတို႔ရဲ႕ တရားသျဖင့္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ား မဆံုး႐ႈံးေစေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသလို မိမိတို႔ လူတန္းစားကို ကုိယ္စားျပဳတဲ့ သမဂၢမ်ား ဖဲြ႕စည္း ႏိုင္ေရးအတြက္ ကနဦးေျခလွမ္းမ်ား စလွမ္းေနၾကၿပီဆိုတဲ့သတင္းေတြကိုလည္း ၾကားေနရတယ္ဗ်။
သတင္းေတြ `လိႈင္ေပါလယ္´
အဲသလို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ အရာအားလံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္ေနၾက၊ ပါ၀င္သင့္ ပါ၀င္ထိုက္သူအားလံုး ပါ၀င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး (Inclusive politics) တစ္စ တစ္စ ပီျပင္ပံုေပၚလာေနခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မီဒီယာ (အထူးသျဖင့္ ပံုႏွိပ္မီဒီယာ) ေလာကသားအားလံုးဟာလည္း တရစပ္ မရပ္မနား ေျပးလႊားလႈပ္ရွားေနၾကရတယ္ဗ်ာ။ မၾကာေသးခင္အခ်ိန္ကအထိ တစ္ပတ္ကို သတင္းသံုးေလးပုဒ္ေရးတင္ႏိုင္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာႀကံဖန္တီးေနခဲ့ၾကရတဲ့ သတင္းဂ်ာနယ္သတင္းေထာက္ေလးေတြဟာ အခုဆိုရင္ သတင္းေတြ ]လႈိင္ေပါလယ္} ျဖစ္ေနၾကၿပီ ဗ်။ ဒီခ်ဳပ္ကို သတင္းလုပ္မလား၊ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ကို သတင္းလုပ္မလား၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးကို သတင္းလုပ္မလား၊ တစညကို သတင္း လုပ္မလား။ ေနာက္ဆံုးကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကေတာင္ သတင္းျဖစ္ေနၿပီဗ်ာ။ တစ္ခ်ိန္က သူ႔ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ေန႔စဥ္လိုလို သတင္းစာမွာပါခဲ့တုန္းက သတင္းမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ သူ႔ဇာတိျပန္ ဘုရားဖူးတာေတာင္ သတင္းျဖစ္ေနၿပီဗ်ာ။ သတင္း ဆိုတာရဲ႕ အေျခခံကိုက ျပည္သူေတြ စိတ္၀င္စားရင္ သတင္းျဖစ္တာကိုးဗ်။
သတင္းေထာက္ေတြမွာ သတင္းေတြေပါေတာ့ အယ္ဒီတာေတြလည္း အရင္လို ဒူးကေလးႏွံ႔ၿပီး `ၿငိမ့္´ ေနလို႔၊ `ႏွပ္´ ေနလို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာကိုက အၿပိဳင္အဆုိင္ကိုးဗ်။
ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္းဘ၀
အကုန္လႈပ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို ``ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္း´´ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ပိုင္း၊ သတင္းစာဆရာတစ္ပိုင္း လူမ်ိဳးေတြဟာ ပိုေတာင္ အနားမရဘူးလား မေျပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ။ စာေတြ မျပတ္ေရးေနရတဲ့ၾကားထဲ စာေပေဟာေျပာပြဲ လိုက္ရ၊ ႏိုင္ငံေရးပညာေပးေဟာေျပာရ၊ အင္တာဗ်ဴးေတြ ေျဖရ၊ စာတမ္းျပဳစုရ၊ အစည္းအေ၀းေတြ အခမ္းအနားေတြ တက္ရ၊ ျငင္းရ ခုံရ ေျဖရွင္းရ၊ ေခါင္းခံရ စတဲ့ မ်ားလွတဲ့ ဗာဟီရေတြေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ``ငါဘာလဲဟ´´ ဆိုၿပီး ေမးခြန္းေတာင္ ထုတ္မိေလာက္ေအာင္ ဦးေႏွာက္စားရသားဗ်။ သို႕ေပမယ့္ ျပည္သူ႕ေခတ္ ေခါင္းႀကီးဆရာက ရည္ညႊန္းလိုက္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းကို ``ထိုသို႕ တ ၿပီးကား ေနာက္ဆုံးတြင္မူ ျမန္မာျပည္သူတိုသည္ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုႀကီးကို ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္စြာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေလသတည္း´´ ဆိုတဲ့ ၀ါက်နဲ႔သာ အဆံုးသတ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ပင္ပန္းရက်ိဳး၊ ေခါင္းစားရက်ိဳး နပ္ပါၿပီဗ်ာ။
ေအာင္ျမင္စြာတည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေလသတည္း
ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္ထုတ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္အတဲြ (၂)၊ အမွတ္ (၈၀) မွာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္က ``ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္း စတင္ၿပီ´´ လို႔ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္ကေန ေရးလိုက္တာ ဖတ္မိၾကမယ္ထင္ပါ တယ္။
အဲဒီေခါင္းႀကီးပိုင္းမွာ လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးကေန ၁၉၆၂ ခုႏွစ္အထိကို ပထမပိုင္း၊ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လအထိကို ဒုတိယပိုင္းလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ေပၚထြက္လာခ်ိန္ကစကာ တတိယပိုင္း စတင္ေနၿပီျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုလိုက္တာျဖစ္တယ္ဗ်။ ေခါင္းႀကီးဆရာရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္က ေခတ္သစ္ျမန္မာ့သမိုင္းရဲ႕ အင္မတန္မွ ထူးျခားတဲ့ သမိုင္းဆိုင္ရာ အခ်ိဳးအေကြ႕ႀကီးေတြကို နယ္သပ္မ်ဥ္း သေဘာထားၿပီး သတ္မွတ္ ထားတာမို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွသေဘာမတူစရာ မရွိဘူးဗ်။
သေ၀ထိုးသြားတာကို ျပန္သိမ္းတာ
အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းဟာ ပထမပိုင္းရဲ႕ အဆက္လို႕ ေျပာရင္လည္း မမွားဘူးထင္တယ္ဗ်။ ဆိုလိုတာက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွသည္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္အထိ ကိုယ္စဲြက်င့္သံုးခဲ့တဲ့ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ျပန္လည္က်င့္သံုးဖို႔ အားယူ ျပင္ဆင္လိုက္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေရးစနစ္ကို စြန္႔ခြာေက်ာခိုင္းၿပီး တစ္ပါတီစနစ္ကို က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ လမ္းကေန ဂငယ္ေကြ႕ ျပန္ေကြ႕ၿပီး ]တြင္းေဟာင္းေရၾကည္ ေအးျမသည္}ဆိုသလို ပါတီစံုစနစ္ေဟာင္းကို လက္ေတြ႕က်က် ျပန္လည္က်င့္သံုးဖို႔ စိုင္းျပင္းေနတာျဖစ္တယ္ဗ်။ စက္၀ိုင္း ဆဲြေနရင္း သေ၀ထိုးျဖစ္သြားတဲ့ အစကို ျပန္သိမ္းၿပီး စက္၀ိုင္းရဲ႕ မူလအစနဲ႔ ျပန္ဆံုေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ စတင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေနခဲ့ၾကတာလို႕ ပုံခိုင္းခ်င္ တယ္ဗ်။
ခြန္အားေတြ ယုတ္လာၿပီ
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္မွာ ဇာတ္လမ္းတဲြ ပထမပိုင္းကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိမီလုိက္သူေတြဟာ အခုဆိုရင္ အသက္အရြယ္အရ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရရင္ ၇၀ အထက္ေတြ ေရာက္ေနၾကၿပီဗ်။ အဲဒီကာလကို ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္နဲ႔ ျဖတ္သန္း ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်ိဳးဆက္ေတာင္ ]ဆံျဖဴသြားက်ိဳး ခါး႐ိုးကကုန္း}လို႔ မဆိုႏိုင္ရင္ေတာင္ ကိုယ္ကာယခြန္အား ႐ႈေထာင့္က ေျပာမယ္ဆိုရင္ အေတာ္ယုတ္ေလ်ာ့လာေနၾကၿပီဗ်ာ။
ေပ်ာ္စရာ ဇာတ္ေပါင္းခန္းလား
သိၾကတဲ့အတိုင္း ဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းက ]ေပ်ာ္ရႊင္စြာဇာတ္ေပါင္းၾက ေလသတည္း} ဆိုတဲ့ ၀ါက်နဲ႔ အဆံုးသတ္မယ့္ ဇာတ္သိမ္းပိုင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိေနတာေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး (အထူးသျဖင့္ ပထမပိုင္းမွာ) ကျပအသံုးေတာ္ခံခဲ့ၾကတဲ့ ဇာတ္ေဆာင္ေတြပါ ျပန္လည္ ေပၚထြက္လာၾကၿပီး မိမိတို႔ သက္ဆုိင္ရာ အခန္းကေန တာ၀န္ေက်ေအာင္ ျပန္လည္ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ေနတာမို႔ ဇာတ္႐ုပ္ေတြ တစ္႐ုပ္နဲ႔ တစ္႐ုပ္ ေရာေထြးမသြားရေလေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို ပထမပိုင္းကိုၾကည့္ခဲ့ဖူးသူ ေတြေတာင္ မနည္းႀကိဳးစားမွတ္သားေနၾကရတယ္ဗ်။
အက်ိဳးမျဖစ္ ဥပေဒေတြ ဖ်က္သိမ္း
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းမွာ ၾကည့္ေလရာ အားလံုးဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတာမ်ိဳးမရွိဘဲ လႈပ္ခတ္ေရြ႕လ်ားေနၾကတယ္ဗ်ာ။ ]ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ေတြ ရွိေနေသးေပမယ့္} အစိုးရအဖဲြ႕က အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားဟာ ျပည္သူေတြကို အထိေရာက္ဆံုး အလုပ္ အေကြၽးျပဳႏိုင္တဲ့ ယႏၲရား ျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ေနတာေတြရသလို လႊတ္ေတာ္အရပ္ရပ္က လည္း ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ိဳးမျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဥပေဒေတြ ဖ်က္သိမ္းဖယ္ရွားၿပီး ျပည္သူေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ ရွာေဖြစားေသာက္ေနထိုင္ႏိုင္ေရးကို အေထာက္ အကူျဖစ္ေစမယ့္ ဥပေဒေတြ ေရးဆဲြျပ႒ာန္းႏိုင္ဖို႔ အားထုတ္ေနၾက တာကို ေတြ႕ရတယ္ဗ်။
ဒီမိုကေရစီ ပီျပင္လာေအာင္
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ ေသာ့ခ်က္က်ပါ၀င္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကလည္း မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးကို ယူက်ံဳးဖမ္းစားႏိုင္ဖို႔ အၿပိဳင္အဆိုင္ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနၾကသလို ႏိုင္ငံေရး ေလာကသားေတြပဲ ျဖစ္ၾကေပမယ့္ မိမိတို႔ကိုယ္ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံေရးအာဏာနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားျခင္းမရွိၾကတဲ့ (တစ္နည္း) လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ ႏိုင္ငံေရးကိုပဲလုပ္ဖို႔ အားသန္ေနၾကဆဲျဖစ္တဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအုပ္စုတို႔လို ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြကလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ ပီျပင္သထက္ ပီျပင္လာေအာင္၊ ကမၻာတည္သေရြ႕ အရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲရေလေအာင္ မိမိတို႔နည္း မိမိတို႔ဟန္နဲ႔ အားသြန္ႀကိဳးပမ္းေနၾကတာပဲဗ်။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေသြးေနၾကသူေတြ
ဒီအခ်ိန္မွာ အနာဂတ္တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္လာၾကမယ့္ ႏိုးၾကားတက္ၾကြတဲ့ လူငယ္ေတြကလည္း ေနာက္ခ်န္မေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ဗ်။ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ႕ က်က္သေရတစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖဲြ႕အစည္းေတြ ေပၚေပါက္လာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၾက သလို အျခားေသာလူငယ္ေတြကလည္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးပဲြေတြ၊ ႏွီးေႏွာ ဖလွယ္ပဲြေတြ၊ ေဟာေျပာပဲြေတြ၊ စာတမ္း ဖတ္ပဲြေတြကတစ္ဆင့္ လူငယ္ခ်င္း ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္မႈရေအာင္၊ ႏိုင္ငံေရးအေတြးအေခၚတိုးတက္ျမင့္မားလာေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို `ေသြး´ ေနၾကတာ ေတြ႕ရတယ္ဗ်။
အခြင့္အေရးေတြ မဆုံးရႈံးေစဖို႕
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအႀကီးဆံုးအင္အားစုႀကီးႏွစ္ခု ျဖစ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ လယ္သမားေတြကလည္း ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ ေတြကို စတင္စမ္းသပ္က်င့္သံုးလာေနၾကတယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္တို႔ကို ဦးထိပ္ထား အားကိုးအားထားျပဳၿပီး မိမိတို႔ရဲ႕ တရားသျဖင့္ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ား မဆံုး႐ႈံးေစေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသလို မိမိတို႔ လူတန္းစားကို ကုိယ္စားျပဳတဲ့ သမဂၢမ်ား ဖဲြ႕စည္း ႏိုင္ေရးအတြက္ ကနဦးေျခလွမ္းမ်ား စလွမ္းေနၾကၿပီဆိုတဲ့သတင္းေတြကိုလည္း ၾကားေနရတယ္ဗ်။
သတင္းေတြ `လိႈင္ေပါလယ္´
အဲသလို ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ အရာအားလံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္ေနၾက၊ ပါ၀င္သင့္ ပါ၀င္ထိုက္သူအားလံုး ပါ၀င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး (Inclusive politics) တစ္စ တစ္စ ပီျပင္ပံုေပၚလာေနခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မီဒီယာ (အထူးသျဖင့္ ပံုႏွိပ္မီဒီယာ) ေလာကသားအားလံုးဟာလည္း တရစပ္ မရပ္မနား ေျပးလႊားလႈပ္ရွားေနၾကရတယ္ဗ်ာ။ မၾကာေသးခင္အခ်ိန္ကအထိ တစ္ပတ္ကို သတင္းသံုးေလးပုဒ္ေရးတင္ႏိုင္ဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာႀကံဖန္တီးေနခဲ့ၾကရတဲ့ သတင္းဂ်ာနယ္သတင္းေထာက္ေလးေတြဟာ အခုဆိုရင္ သတင္းေတြ ]လႈိင္ေပါလယ္} ျဖစ္ေနၾကၿပီ ဗ်။ ဒီခ်ဳပ္ကို သတင္းလုပ္မလား၊ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ကို သတင္းလုပ္မလား၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးကို သတင္းလုပ္မလား၊ တစညကို သတင္း လုပ္မလား။ ေနာက္ဆံုးကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈကေတာင္ သတင္းျဖစ္ေနၿပီဗ်ာ။ တစ္ခ်ိန္က သူ႔ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြ ေန႔စဥ္လိုလို သတင္းစာမွာပါခဲ့တုန္းက သတင္းမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ သူ႔ဇာတိျပန္ ဘုရားဖူးတာေတာင္ သတင္းျဖစ္ေနၿပီဗ်ာ။ သတင္း ဆိုတာရဲ႕ အေျခခံကိုက ျပည္သူေတြ စိတ္၀င္စားရင္ သတင္းျဖစ္တာကိုးဗ်။
သတင္းေထာက္ေတြမွာ သတင္းေတြေပါေတာ့ အယ္ဒီတာေတြလည္း အရင္လို ဒူးကေလးႏွံ႔ၿပီး `ၿငိမ့္´ ေနလို႔၊ `ႏွပ္´ ေနလို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတာကိုက အၿပိဳင္အဆုိင္ကိုးဗ်။
ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္းဘ၀
အကုန္လႈပ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လို ``ဖားတစ္ပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္း´´ ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ပိုင္း၊ သတင္းစာဆရာတစ္ပိုင္း လူမ်ိဳးေတြဟာ ပိုေတာင္ အနားမရဘူးလား မေျပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ။ စာေတြ မျပတ္ေရးေနရတဲ့ၾကားထဲ စာေပေဟာေျပာပြဲ လိုက္ရ၊ ႏိုင္ငံေရးပညာေပးေဟာေျပာရ၊ အင္တာဗ်ဴးေတြ ေျဖရ၊ စာတမ္းျပဳစုရ၊ အစည္းအေ၀းေတြ အခမ္းအနားေတြ တက္ရ၊ ျငင္းရ ခုံရ ေျဖရွင္းရ၊ ေခါင္းခံရ စတဲ့ မ်ားလွတဲ့ ဗာဟီရေတြေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ``ငါဘာလဲဟ´´ ဆိုၿပီး ေမးခြန္းေတာင္ ထုတ္မိေလာက္ေအာင္ ဦးေႏွာက္စားရသားဗ်။ သို႕ေပမယ့္ ျပည္သူ႕ေခတ္ ေခါင္းႀကီးဆရာက ရည္ညႊန္းလိုက္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ဇာတ္လမ္းတဲြ တတိယပိုင္းကို ``ထိုသို႕ တ ၿပီးကား ေနာက္ဆုံးတြင္မူ ျမန္မာျပည္သူတိုသည္ ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုႀကီးကို ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္စြာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေလသတည္း´´ ဆိုတဲ့ ၀ါက်နဲ႔သာ အဆံုးသတ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ပင္ပန္းရက်ိဳး၊ ေခါင္းစားရက်ိဳး နပ္ပါၿပီဗ်ာ။
-
က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာ...
-
လူသားတိုင္း ရသင့္ရထိုက္ေသာ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ မ်ားကို လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ရရွိသင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ Human Rights – (လူ႔အခြင့္အေရး) ကိုတန္ဖို... -
Please see the rest of the video by clicking below>>>
-
By AFP September 26, 2017 ISTANBUL : Turkish President Recep Tayyip Erdogan has accused the security forces in Myanmar of w... -
Atapoom Ongkulna & Narong Nuansakul The Nation February 7, 2013 House Standing Committee on State Security chairman Weng Toji... -
By Mahmut Aytekin Daily Sabah July 21, 2014 Wirathu, a 45-year-old extremist Buddhist monk who labels himself as the ... -
Nyo Tun RB Article August 14, 2013 Identity and Violence was one of many books of Amartya Sen, a professor at Harvard University a... -
RB News April 17, 2014 Buthidaung, Arakan – Four Rohingyas from Ka Gyat Bat Kan Pyin village in Buthidaung Township of Arak... -
By Erric Permana Anadolu Agency August 30, 2017 Myanmar must 'avoid civilian casualties amid the violence', says Ret... -
Buddhist Nationalism in Burma Institutionalized racism against the Rohingya Muslims led Burma to genocide By Maung Z...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
