၁၂-၂-၂၀၁၂ ေန႔ ညေန ၄း၀၀နာရီတြင္ M3 စားေသာက္ဆိုင္တြင္က်င္းပၿပဳလုပ္ေသာ ညီေနာင္တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ား စုေပါင္းက်င္းပသည့္ (၆၅) ႏွစ္ေၿမာက္ၿပည္ေထာင္စုေန႔အခမ္းအနားသို႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္
____________________________________________________________
ၿဗိတိသွ်အစိုးရအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္မႇစ၍ လြတ္လပ္ေရးမရရႇိေစရန္အတြက္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ဟန္႔တားခဲ့ၾကပါသည္။
ထိုသို႔ ဟန္႔တားမႈမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္မႏႇင့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား (တစ္နည္းအားျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း)ကို ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ နည္းျဖင့္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကို သီးျခားစီမံကိန္းေဒသမ်ားအျဖစ္ ဘုရင္ခံက တိုက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ေဒသတစ္ခုႏႇင့္တစ္ခု ကူးသန္းမႈကို ၁၈၉၆ ခုႏႇစ္ ခ်င္းေတာင္တန္းဥပေဒ၊ ၁၈၉၈ ခုႏႇစ္ ကခ်င္ေတာင္တန္းလူမ်ဳိးစုဥပေဒ အစရႇိသည္တိုျဖင့္ ကန္႔သတ္ခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္သို႔ မေရာက္ရႇိမီ အခ်ိန္မ်ားကလည္း ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားကလည္း ရႇိထားခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ေသာ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ထားမႈမ်ားက လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈ အရႇိန္ျမင့္ခ်ိန္တြင္ပို၍ ႐ႈပ္ေထြးေစခဲ့ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ လန္ဒန္ခရီးစဥ္တြင္ ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းပူး ေပါင္းေရးကိစၥမႇာ အေရးပါလာေသာ ကိစၥျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းပူးေပါင္းအေရးဆိုမႇသာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ရရႇိမည့္ အေျခအေနျဖစ္လာခဲ့သည္။
အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ျပည္မႏႇင့္ ေတာင္တန္းပူးေပါင္းမႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္ ၿဗိတိသ်အစိုးရမႇ နည္းမ်ိဳးစံုသံုး ၾကိဳးပမ္းခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ေသာ အခက္အခဲမ်ားရႇိေနသည့္ၾကားကပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလႇယ္ အဖြဲ႔သည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ခိုင္မာေသာ ျပင္ဆင္မႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ကို ၁၉၄၇ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ပါသည္။
ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားအရ ျပည္ပႏႇင့္ေတာင္တန္းေဒသ ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ အေရးပါေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ရန္အတြက္ ပင္လံုညီလာခံကို ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၃ရက္ေန႔တြင္ စတင္ခဲ့ပါသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္အတူ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရႇမ္း အမ်ဳိးသား ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအၾကား ျပည္မေတာင္တန္းေပါင္းစည္းေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈရရႇိခဲ့သည့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ကို ပင္လံုၿမိဳ႕၌ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့သည္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ျခင္းက ၿဗိတိသွ်တို႔ထံမႇ လြတ္လပ္ေရး အျပည့္အ၀ရရႇိရန္အတြက္ လက္နက္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။
ေဖာ္ျပပါအခ်က္အလက္မ်ားက လြန္ခဲ့ေသာ ၆၅ ႏႇစ္တာကာလ၌ စိုက္ထူခဲ့ေသာ သမိုင္းမႇတ္တိုင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးရရႇိခဲ့ၿပီး ႏႇစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္လာခဲ့သည့္တိုင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္း၌ တိုင္းရင္းသားအ ေရးက အေရးပါေသာ ထိပ္တန္းေနရာတြင္ ရႇိေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏႇစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရအဖြဲ႔အေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ထာ၀ရျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ၾကိဳးပမ္းလာခဲ့ပါသည္။၂၀၁၂ခုႏႇစ္ဇန္န၀ါရီလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ပထမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ တတိယပံုမႇန္အစည္းအေ၀းမ်ားသို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေပးပို႔ခဲ့ေသာ သ၀ဏ္လႊာ၌-
”ႏိုင္ငံေတာ္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးႏႇင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျပည္ေထာင္စု အတြင္းထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရရႇိေစရန္အတြက္ ႏိုင္ငံ၏ ပကတိအရႇိတရားႏႇင့္ အတိတ္သမိုင္းအေတြ႔အၾကံဳမ်ားအေပၚအေျခခံလ်က္ ယခင္ကႏႇင့္မတူသည့္ မူမ်ားကို က်င့္သံုးကာ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္လ်က္ရႇိပါသည္။ ယေန႔အထိ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူႏိုင္ျခင္းမရႇိေသးသည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔(၁၁)ဖြဲ႔လံုးႏႇင့္ ထိေတြ႔ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းၿပီး အဖြဲ႔(၆)ဖြဲ႔ႏႇင့္ အေျခခံ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို လက္မႇတ္ေရးထိုး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါသည္။ က်န္အဖြဲ႔(၅) ဖြဲ႔ႏႇင့္လည္း ထိေတြ႔ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးေဆာင္ရြက္လ်က္ရႇိရာ ျခံဳငံုသံုးသပ္ရပါက ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား တိုးတက္ေအာင္ျမင္ျပီး အေျခအေနေကာင္းမြန္သည္ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ဆက္လက္၍လည္း ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရႇိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္” ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ယင္းသို႔ လိုအပ္ခ်က္ႏႇင့္အညီ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ပင္လံုညီလာခံက်င္းပစဥ္က သမိုင္းအက်ဥ္းႏႇင့္ မ်က္ေမႇာက္ေခတ္ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ ပါ၀င္လႈပ္ရႇား ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ား၏ အျမင္ကို ၆၅ ႏႇစ္ျပည့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အထိမ္း အမႇတ္အျဖစ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
”တစ္တိုင္းျပည္လံုး ၾကီးပြားေစခ်င္ရင္ လူအား၊ ေငြအား၊ ပစၥည္းအားနဲ႔ စုေပါင္းျပီး အင္တိုက္အားတိုက္လုပ္ႏိုင္မႇ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရႇိၾကမႇာပဲ။ ဗမာက တစ္မ်ိဳး၊ ကရင္က တစ္ဖံု၊ ရႇမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းတို႔က တျခား အကြဲကြဲအျပားျပား လုပ္ေနၾကရင္ အက်ိဳးရႇိမႇာမဟုတ္ဘူး။ စုေပါင္းလုပ္ၾကမႇသာ အက်ဳိးရႇိႏိုင္မယ္။ အက်ဳိးရႇိေၾကာင္း သိႏိုင္တယ္”ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းေဒသပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္ရရႇိသည့္ အထိမ္းအမႇတ္ ညစာစားပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ေနထြန္းနိုင္
_____________________________________________________
၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ရက္စဲြမ်ား 
၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ႀကီးကို ေအာင္ျမင္စြာခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည့္ အထိမ္းအမႇတ္အျဖစ္စိုက္ထူခဲ့ေသာ ‘ေတာင္တန္း-ျပည္မ ပူးေပါင္းေရးစာခ်ဳပ္’ ေက်ာက္တုိင္
ELEVEN MEDIA GROUP — ၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ – ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာကိုယ္စားလႇယ္အဖြဲ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရႇိ။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ မႇ ၁၃- ဒုတိယ ပင္လံုအစည္းအေ၀း (ပင္လံုညီလာခံ)က်င္းပ၊ ပထမ ပင္လံုအစည္းအေ၀းကို ၁၉၄၆ခုႏႇစ္ မတ္လ ၁ မႇ ၁၂ အထိ က်င္းပခဲ့။
ပထမအႀကိမ္ပင္လံုအစည္းအေ၀းသို႔ သခင္ႏု၊ ဦးဘဂ်မ္းႏႇင့္ မန္းဘခိုင္တို႔က ဖဆပလကိုယ္စားလႇယ္အျဖစ္ တက္ေရာက္ထားခဲ့။၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ – ညပိုင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ ေအာင္ဆန္းအက္တလီ သေဘာတူညီခ်က္ကို ဖဆပလအမႈေဆာင္အစည္းအေ၀း၌ တင္ျပ။ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔၀င္တို႔ေဆြးေႏြးျပီး သေဘာတူညီခ်က္ကိုလက္ခံေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ – ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သို႔ သတင္းစာဆရာမ်ားကိုဖိတ္ၾကားျပီး လန္ဒန္၌ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ လြတ္လပ္ေရး ေဆြးေႏြးပြဲအေၾကာင္းရႇင္းလင္း။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၄ – ေအာင္ဆန္း အက္တလီစာခ်ဳပ္ႏႇင့္ပတ္သက္ျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ တိုင္းျပည္သို႔ အသံလႊင့္အစီရင္ခံ။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ – ကရင္ဗဟိုအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မႇၾကီးမႇဴး၍ ကရင္ညီလာခံသဘင္ က်င္းပျပီး ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္သည္ ကရင္အမ်ိဳးသားတို႔၏ အခြင့္အေရးကို ထိပါးနစ္နာေစသျဖင့္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းဆံုးျဖတ္၊ ကန္႔ကြက္ခ်က္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံဘုရင္ခံမႇတစ္ဆင့္ ျဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ထံေပးပို႔။ ညီလာခံတြင္လည္း ေစာဘဦးၾကီးအား ဘုရင္ခံ၏အမႈေဆာင္ေကာင္စီမႇ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ဆံုးျဖတ္။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ – ေတာင္တန္းေဒသ သေဘာထားစံုစမ္းေရးႏႇင့္ပတ္သက္ျပီး ဘုရင္ခံေနအိမ္တြင္ သတင္းစာရႇင္းလင္းပြဲတစ္ရပ္ ျပဳလုပ္။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ – ပင္လံုညီ လာခံက်င္းပေနစဥ္အတြင္း ေတာင္ တန္းသားမ်ားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔(Supreme Council of United Hill People/SCOUHP)ကို ဖြဲ႔စည္း။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ – ရႇမ္းေစာ္ဘြားမ်ားႏႇင့္ ရႇမ္းျပည္သူ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားပူးေပါင္း၍ ရႇမ္းျပည္ေကာင္စီအမႈေဆာင္အဖြဲ႔(Shan State Council) ဖြဲ႔စည္း။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈ – ပင္လံုညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပင္လံုသို႔ေရာက္ရႇိ။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၉ – ျဗိတိသွ် ဒိုမီနီယံေရးရာ လက္ေထာက္အတြင္း၀န္ ေဘာ္တြမ္မလီ၊ မစၥတာလက္၀ဒ္ခ်္၊ ဂြၽန္ေလဒင္တို႔ ပင္လံုသို႔ေရာက္ရႇိ။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၉ မႇ ၁၁- ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္ ေတာင္တန္းေဒသေခါင္းေဆာင္မ်ား အျပင္းအထန္ ေဆြးေႏြး။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀- ဘုရင္ခံ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၀င္အဖြဲ႔မႇ သခင္ဗစိန္ႏႈတ္ထြက္။
၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂- ပင္လံုသေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ၂၂ ဦး လက္မႇတ္ေရးထိုးခဲ့။
ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ႏႇင့္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒအေပၚ အျမင္မ်ား
‘ဒီအဖြဲ႔နဲ႔ေတြ႔ရတဲ့အခါမႇာ တစ္ခါမႇမေတြ႔ရဖူးေသးတဲ့သူေတြဆိုေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔ တရင္းတႏႇီးလည္း ရႇိပါတယ္။ မိသားစုေတြလိုပဲ ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ျပည္ေထာင္စုဆိုတာ ဒီလိုပဲျဖစ္ရမယ္လို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ အားလုံးကအတူတူပါပဲ။ တန္းတူညီတူနဲ႔ ေသြးရင္းညီအစ္ကိုေမာင္ႏႇမေတြလို ျဖစ္ရပါမယ္။ ေျပာတဲ့ဆိုတဲ့ေနရာမႇာလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရႇိတယ္။ အေတြးအျမင္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္တူပါတယ္။ အဲဒီလိုတိုက္ဆိုင္မႈေတ သိပ္မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ ႏိုင္ငံရဲ့အနာဂတ္အတြက္ အင္မတန္မႇေကာင္းတဲ့ လကၡဏာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ ျပည္သူျပည္သားေတြအားလုံး ေနာင္လည္းဒီလုိလက္တြဲၿပီးေတာ့ အတူလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ပါေစလို႔ ကြၽန္မအေနနဲ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္’။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔ KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ေျပာၾကားခ်က္)
‘ျပည္ေထာင္စုလို႔ေျပာၾကရင္ အဓိကကေတာ့ အားလံုးတန္းတူရည္တူရႇိမႈက အေရးႀကီးပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားအားလံုးတစ္ဦးခ်င္းစီမႇာ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နယ္ေျမ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကားဆိုတာ ရႇိၾကတယ္။ ဒါေတြအားလံုး တစ္ေျပးညီ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႇသာ တန္းတူညီမွ်တဲ့ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူမ်ဳိး၊ လူဦးေရမ်ားတဲ့ ဗမာေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အစ္ကိုႀကီးေနရာကေနၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့လူမ်ဳိးလူဦးေရနည္းတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေတြအေပၚ ဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္လိုတဲ့ အဲလိုစိတ္ဓာတ္ေတြကို စြန္႔ပယ္ဖို႔လို အပ္တယ္။ လူမ်ဳိးႀကီးတဲ့လူက လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒက်င့္သံုးတာေတြ မလုပ္သင့္သလို လူမ်ိဳးငယ္တဲ့လူေတြကို လူမ်ဳိးငယ္၀ါဒ မထားသင့္ဘူး။ အားလံုး တန္းတူရည္မွ်ရႇိမႇသာလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒျဖစ္ႏိုင္မယ္’။
လူထုဦးစိန္၀င္း
ျပည္ေထာင္စုေန႔အထိမ္းအမႇတ္၊ ႏႇစ္ပတ္လည္ေန႔ ေရာက္တိုင္းေရာက္တိုင္းမႇာ အခမ္းအနားေတြ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္က ဘယ္ေလာက္အထိ အျမစ္တြယ္ေနၿပီလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးမႇာ ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုတကယ့္ကို ႏႇစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီၿပီးေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းရႇိတဲ့ႏိုင္ငံအျဖစ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ပထမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ ဒုတိယျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ တတိယျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာေတြအားလံုး လက္႐ံုးရည္ကို အေျချပဳၿပီးေတာ့ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတာ။ အဲဒီေတာ့ ႏႇစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္သက္တမ္းမႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္နဲ႔ စုစည္းႏိုင္တဲ့ကာလေျပာပါဆိုရင္ ႏႇစ္တစ္ရာပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ ရႇိတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဒီပင္လံုစာခ်ဳပ္က စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုး ႏႇလံုးရည္နဲ႔ စုစည္းခဲ့ၾကတဲ့ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္တြင္းစစ္လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္မို႔လို႔ အဲဒီတုန္းက ႏႇလံုးရည္နဲ႔ စုစည္းခဲ့ၾကတဲ့ ရည္မႇန္းခဲ့ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ႐ုပ္လံုးေပၚမလာခဲ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔မ်ဳိးဆက္မႇာေတာ့ ပဥၥမႏိုင္ငံေတာ္ကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လို႔ တည္ ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္။ ရႇစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးကေန နိဒါန္းဖြင့္လိုက္တဲ့ ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေနဆဲ အသြင္ကူးေျပာင္းေနဆဲ ကာလတစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျဖတ္သန္းေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းကို သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ေတြဟာ ကာလတိုအတြင္းမႇာပဲ ၿပိဳကြဲသြားခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာကို အေလးအနက္ သင္ခန္းစာယူဖို႔ လိုတယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသားခ်င္း ေျဖရႇင္းတဲ့ကိစၥမႇာ အစဥ္အလာတေစၧေျခာက္ေနတဲ့ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ၿပိဳကြဲေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ၆၂ မႇာ စစ္တပ္ကေန အာဏာသိမ္းခဲ့တယ္။ အခုခ်ိန္အထိ ဖက္ဒရယ္တေစၧေျခာက္ေနတဲ့ကိစၥဟာ အခုလိုကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရႇင္း အေျပာင္းအလဲထဲမႇာ ဒါႀကီးက မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာကို ၾကည့္ရင္လည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတဲ့ႏိုင္ငံေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုပံုစံနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေနရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေတာ္ကို၊ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို တည္ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္ဆိုရင္ ႏႇလံုးရည္ကိုအေျခခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ တိုင္းရင္းသားျပႆနာေတြကို ေျဖရႇင္းႏိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းပဲလို႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္တယ္။
ကိုကိုႀကီး (၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္)
‘အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆိုတာ တိုင္းရင္းသားအေရးကိစၥလည္း ပါပါတယ္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ စစ္မႇန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲဆိုတာ တိုင္းရင္းသားျပႆနာကို ၿပီးျပတ္ေအာင္ ေျဖရႇင္းႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရႇိအစိုးရအေနနဲ႔သူတို႔ရဲ႕ သက္တမ္းအတြင္းမႇာ ဘယ္အစိုးရကမႇ မရခဲ့ဘူးတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ စစ္မႇန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မယ္ဆိုတဲ့ ကတိကိုႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေတြလိုလားတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူ၀ါဒနဲ႔ လက္ရႇိဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒၾကားက ကြာဟခ်က္၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ေတြအားလံုးကို ေျပလည္ၿပီးျပတ္ေအာင္ အားလံုးညီညီညြတ္ညြတ္ ေျဖရႇင္းႏိုင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒဟာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို မထိခိုက္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကို တိုင္းရင္းသားေတြသာမက ျပည္သူသန္း ၆၀ပါ နားလည္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔သတင္းမီဒီယာေတြမႇာ တာ၀န္ရႇိလာပါျပီ’။
ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္ (CEO, Eleven Media Group)
‘ေျပာၿပီးသားစကားေတြကိုပဲ ထပ္ၿပီးေတာ့ေျပာရမႇာပါပဲ။ ႐ိုးသားရမယ္၊ ျဖဴစင္ရမယ္။ မီးကပူတာကေတာ့ ပူမႇာပဲ။ ပူတာကိုေျပာေနတာနဲ႔ မရေတာ့ဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ ရခ်င္တာက ဖက္ဒရယ္ပဲ။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာနဲ႔ ခြဲထြက္မယ္လို႔ထင္ေနတဲ့ အေတြးေဟာင္းၾကီးကို၊ mind-set ကို ဖယ္ထုတ္လိုက္ပါ။ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ဘယ္သူမႇ ခြဲမထြက္ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြအကုန္လံုး ခြဲထြက္ခ်င္တာ၊ ေတာ္လႇန္ခ်င္တာ ဘယ္သူ႔မႇာမႇ မရႇိဘူး။
quality မရႇိသေရြ႕ ၊ harmony မျဖစ္သေရြ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပည္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ေ၀းေနမယ္။ အဲဒါေလး ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ရက္ေျခာက္ဆယ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ရက္ကိုးဆယ္ျဖစ္ျဖစ္ အပစ္အခတ္ရပ္ၿပီး ကြန္ဖရင့္ပဲေျပာေျပာ အားလံုးအတူ ေတြ႔ၾကေပါ့ဗ်ာ။ လုပ္ရပ္အမႇန္ေတြအတြက္ အခုခ်ိန္ဟာ အခ်ိန္ေကာင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေျပာေနခဲ့တာပါ။ အခုလည္း ဒီအစိုးရကအခြင့္အေရးရၿပီ။ သူလည္း ေရာဂါသိတယ္။ ေဆးလည္းသိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ရခ်င္တာပဲ။ တန္းတူညီမွ်မႈ ရႇိခ်င္တာပဲ။ ခြဲထြက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီခြဲထြက္တယ္ဆိုတာႀကီးက ၁၉၆၀၊ ၁၉၆၁ေရာက္မႇ ေပၚလာၿပီး ၁၉၆၂ မႇာ ဦးေန၀င္းက အာဏာသိမ္းလိုက္တာ။ အဲဒီတည္းက အ႐ိုးစြဲလာတာက ဖက္ဒရယ္ဆို၊ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဆို ခြဲထြက္တယ္ဆိုတာမ်ဳိး တရားေသမႇတ္ထားတယ္။ အဲဒါမဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔အားလံုး စံုညီေတြ႔ပါ။ စကားေျပာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒါပဲေျပာခ်င္ပါတယ္’။
ဦးခြန္ထြန္းဦး (ဥကၠ႒၊ ရႇမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္)
‘ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပါတီေထာင္တယ္ဆိုကတည္းက အခ်က္က သံုးခ်က္ပဲရႇိတယ္။ တိုင္းျပည္မႇာ တိုင္းရင္းသားေတြအပါအ၀င္ အားလံုးတန္တူညီမွ် ရႇိရမယ္။ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ ရႇိရမယ္။ ဖက္ဒရယ္စစ္စစ္ျဖစ္ရမယ္။ ဒီသံုးခ်က္ကိုပဲ ပါတီေထာင္ၿပီးကတည္းက ေျပာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ႏႇစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ျပည္ေထာင္စုလို႔ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေျခလႇမ္းတိုင္းမႇာ ျပည္ေထာင္စုမျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ၁၉၅၈ ခုႏႇစ္မႇာ ဖက္ဒရယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုမျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဆိုရႇယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္မႇာ ျပည္ေထာင္စုလို႔ သံုးေပမယ့္ သံုးတာပဲရႇိခဲ့ၿပီး ျပည္ေထာင္စုရဲ႕အႏႇစ္သာရကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မရရႇိခဲ့ျပန္ဘူး။ ၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ေနာက္ပိုင္းမႇာေတာ့ ဘာမႇမရႇိေတာ့ျပန္ဘူး။ ေနာက္ ၁၃ ႏႇစ္တာကာလမႇာ အမ်ဳိးသားညီလာခံျဖစ္လာၿပီးေတာ့ အေျခအေနက အရင္ကထက္ ပိုဆိုးလာသလို ျဖစ္လာျပန္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြက ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္လို႔ဆိုရင္၊ ဖက္ဒရယ္လို႔ဆိုရင္ ခြဲထြက္မယ္ပဲ ထင္ခဲ့ၾကတယ္။ ခြဲထြက္ဖို႔ အေၾကာင္းမရႇိပါဘူး။ တန္းတူညီမွ်ရႇိေရးတို႔၊ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ ရေရးတို႔၊ ဖက္ဒရယ္ျဖစ္ေရးတို႔ဆိုတာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြပါပဲ။ ဒါကိုအားလံုးက လိုခ်င္ၾကတာပဲ။ ခြဲထြက္၊ မခြဲထြက္တာေတြက လုပ္စရာအေၾကာင္းမရႇိပါဘူး’။
ဦးႏိုင္ေငြသိန္း (ဥကၠ႒၊ မြန္ေဒသလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီပါတီ)
‘ဒီႏႇစ္ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုေန႔ကို ျမန္မာျပည္သမိုင္းမႇာ တစ္စံုတစ္ရာသမိုင္းအရ ထူးျခားမႈရိႇတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ အရင္တုန္းက ဒီမိုကေရစီ တိုင္းရင္းသားပါတီဆိုၿပီး မရႇိခဲ့ဘူး။ အခုျပည္ေထာင္စုေန႔ အခ်ိန္ကာလမႇာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးေတြ ရႇိေနၿပီ။ ဒီႏႇစ္ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ အရင္ႏႇစ္ေတြထက္ပိုၿပီး သမိုင္းတန္ဖိုးျမင့္လာတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္။ ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ ျမန္မာျပည္သမိုင္းမႇာ တကယ့္အထင္ကရေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ရယ္၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ ဒီျပည္ေထာင္စုေန႔ကပဲ အစျပဳခဲ့တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ထဲမႇာပဲ ေ၀့လည္လည္ျဖစ္ေနၿပီးေတာ့ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး အဖက္ဖက္မႇာ နိမ့္က်လာၿပီး ၾကည္ႏူးစရာ အျဖစ္အပ်က္ရယ္လို႔ မရႇိခဲ့ဘူးလို႔ ခံစားရတယ္။ အခုက်ေတာ့ တစ္စံုတစ္ရာ ေရာင္နီသန္းလာၿပီလို႔ ခံစားရတယ္။ အခုဒီအခမ္းအနားကစၿပီး ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို အခိုင္အမာထားၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြေရာ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အကုန္လံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ တည္ေဆာက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဒီႏုိင္ငံႀကီးဟာ အင္မတန္ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းေနရာကေန တကယ္ကို ေကာင္းမြန္တဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးျဖစ္လာမႇာပါ။ အဲလိုျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ေရာင္နီေလးသန္းလာၿပီလို႔ ျမင္တယ္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာ တိုင္းရင္းသာေတြက လြတ္လပ္ေရးကို အတူတူရယူၾကမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္ခဲ့တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ညီတယ္ဆိုတာ ကိုျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက်ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ အာမခံခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသား တန္းတူအခြင့္အေရး ေပၚမလာခဲ့ဘူးလို႔လည္း တိုင္းရင္းသားေတြက ခံစားရတယ္။ ျပည္ေထာင္စုအတြက္ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကေတာ့ တစ္ကယ္ကို ထာ၀ရေမြးျမဴထားသင့္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ခံမႈေတြၾကားမႇာ အားနည္းမႈေတြ ရႇိခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။
ဒါေၾကာင့္လည္း တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမႇာ အထင္အျမင္လြဲမႇားမႈေတြ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ အဲလိုအထင္အျမင္လြဲမႇားမႈေတြကို ဒီမိုကေရစီနည္းအရ မေျဖရႇင္းဘဲ လက္နက္စြဲကိုင္ခဲ့ၾကေတာ့ တိုင္းျပည္ေရာ ျပည္သူေတြအတြက္ပါ နစ္နာတယ္။ အမ်ားႀကီး ေသေက်ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။ ဘယ္လိုမႇ ေကာင္းက်ိဳးေပးတဲ့အရာႀကီး မဟုတ္ပါဘူး။ အဲေတာ့ ျပည္ ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကိုပဲ ကိုင္စြဲၿပီးေတာ့ ဒီျပႆနာေတြကို ေျဖရႇင္းသြားမယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့ အလားအလာပဲ၊ အဲဒီအလားအလာေတြကို အခုေရးေရးေလး ျမင္ေနရၿပီ’။
ဦးဦးလႇေစာ(အေထြေထြအတြင္းေရးမႇဴး၊ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရးပါတီ)
‘ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒဆိုတာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကိုက ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ဘယ္ေတာ့မႇ မခြဲထြက္ဘူးဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္လံုညီလာခံမႇာကတည္းက တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ခြဲထြက္မေနဖို႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားခဲ့ၾကတာပါ။ တိုင္းရင္းသားေတြက တန္းတူညီမွ် ရခ်င္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္လိုတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵက တိုင္းရင္းသားအားလံုးမႇာ ရႇိၾကပါတယ္။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့သေဘာမႇာ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ဆိုတာ ရႇိပါတယ္။ဒီအခ်က္က ခြဲထြက္ဖို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ျပည္နယ္ေတြ လုပ္မေပးႏိုင္တာေတြ ရႇိပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ကြၽန္မတို႔ျပည္နယ္အတြင္းက သယံဇာတေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံေတြကို ကြၽန္မတို႔ဘာသာ ကြၽန္မတို႔ စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တယ္၊ ကာကြယ္ခ်င္တယ္။ ထိန္းသိမ္းခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသက ျပႆနာေတြကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက မကိုင္တြယ္ေပးႏိုင္တာေတြ ရႇိပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ကြၽန္မတို႔ဘာသာကြၽန္မတို႔ ကိုင္တြယ္ေျဖရႇင္းခ်င္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေဒသက ျပႆနာ၊ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာက အဲဒီေဒသမႇာရႇိတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြပဲ သိၾကပါတယ္။အခုခ်ိန္မႇာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ျပည္နယ္အစိုးရေတြဖြဲ႔ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမႇာ ထားရႇိေပးေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားေတြလိုခ်င္တဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္ရႇိဖို႔ အင္မတန္မႇ နည္းေနပါေသးတယ္။
ျပည္နယ္အစိုးရေတြက အလုပ္မရႇိသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ဆိုတာ ခြဲထြက္တာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ေဒသမႇာရႇိေနတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တာပါ။ အခု တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုခ်င္တာလည္း အဲဒါပါပဲ။ ကြၽန္မတို႔ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ေတာင္းဆိုေနပါတယ္။ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္းမတူေပမယ့္ ေတာင္းဆိုခ်က္ခ်င္းေတာ့ တူပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြကို သြားပါ၊ ေလ့လာပါ။ သူတို႔ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးပါ။ ၿပီးသြားရင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမႇာ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မမွ်တတဲ့အခ်က္ေတြကို တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ဆႏၵကိုေလ့လာၿပီး ျပင္ဆင္သြားပါ။ ဒီလိုသေဘာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မႇာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ေပးေတာ့ေပးေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေပးေတာ့ေပးတယ္။ မရဆိုတာမ်ဳိးျဖစ္ေနတာေတြကို ျပင္ဆင္ေစခ်င္တယ္။
ေဒၚဒြဲဘူ(ကခ်င္ျပည္နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလႇယ္)
‘ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ျပည္ေထာင္စုထဲမႇာရႇိေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း ေအးအတူပူအမွ် ေနထိုင္လိုတဲ့ စိတ္၊ တရားမွ်တမႈရႇိစြာ ေနထိုင္လိုတဲ့စိတ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္လိုတဲ့စိတ္။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြပါပဲ။ ဒီစိတ္ေတြဟာ ပင္လံုရဲ႕ပံုရိပ္ေတြ၊ ပင္လံုရဲ႕ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အမႇန္အတိုင္းေျပာရရင္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာပါတဲ့ အခ်က္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္ကို အခုထိမရခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒါကိုပဲ တာ၀န္ယူရဲတဲ့ အစိုးရကတာ၀န္ယူၿပီး ေဖာ္ေဆာင္ေပးမယ္ဆိုရင္၊ ေျဖရႇင္းေပးမယ္ဆိုရင္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဆိုတာ ျဖစ္လာမႇာပါပဲ။ ဒါကိုပဲ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ျဖစ္ဖို႔ကိုပဲ တိုင္းရင္းသားေတြက ေမွ်ာ္မႇန္းေနခဲ့ၾကတာပါ။ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကတာပါ။
ဒီေန႔အခ်ိန္မႇာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲတာေတြ ရႇိလာၿပီလို႔ေျပာႏိုင္ေပမယ္႕အားမရႏိုင္ေသးပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေတြေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာကလည္း ပင္လံုစိတ္ဓာတ္အေျခခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒကိုပါပဲ။ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဟာခြဲထြက္ေရးမူမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြကို ဆိုလိုျခင္းပါပဲ။ကြၽန္ေတာ္ေျပာဖူးပါတယ္။
ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ႕ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲမႇာပန္းအားလံုးစံုညီပြင္႕ႏိုင္မႇ ေရာင္စံုအလႇေတြနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီး ျဖစ္လာမႇာပါ။ ဒီလိုမ်ဳိး ပန္းေပါင္းစံုညီပြင့္ႏိုင္ဖို႔ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆက္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရႇိေနပါတယ္’
ဦးဇိုဇမ္(ဥကၠ႒၊ ခ်င္းအမ်ဳိးသားပါတီ)
ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကလည္း ဒီမ်ိဳးစုကိုမႇ ဒီလိုမ်ိဳး ဟုိလိုမ်ဳိး ခြဲျခားထားတာမရႇိဘူး၊ တန္းတူထားတယ္။ သူတို႔မို႔ ဒီအခြင့္အေရး ရေစရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြမပါဘူး။ ဒီမ်ဳိးႏြယ္စုအတြက္ကေတာ့ ပိုသာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ထားရမယ္ဆိုတာလည္း မပါဘူး။ ဒီပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာ အားလံုးဟာတန္းတူျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ဟာ အခရာအက်ဆံုးပဲ၊ ဒါဟာလူသားဆန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ၆၅ ႏႇစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ ျဖတ္သန္းလာခဲ့သမွ် ျပည္ေထာင္စုေန႔ေတြထဲမႇာ အထူးျခားဆံုးျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြလဲ လြတ္ေျမာက္လာတယ္၊ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြလဲ လြတ္ေျမာက္လာတာ ရႇိတယ္။ ဒီမိုကေရစီလိုလားျခင္းကို ကူးေျပာင္းလာတဲ့ အသြင္သ႑ာန္ေတြ ရႇိတယ္။ ေရာင္နီသန္းလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါဟာ မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲ။ ဒါကိုႀကိဳဆိုတဲ့အတြက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳဆိုတယ္။ ေနာက္မ်ားမႇာ လည္း ေျခလႇမ္းခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ဆက္သြားႏုိင္ၿပီး ခရီးေရာက္ႏုိုင္ဖို႔ လမ္းေလ်ာက္စက္ေပၚမႇာ လမ္းေလ်ာက္ၿပီး ဘယ္ခရီးမႇမေရာက္သလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တကယ့္ေျခလႇမ္းစစ္စစ္နဲ႔ ခရီးေရာက္ဖို႔ ခရီးသြားျခင္းျဖစ္ဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္’။
ကိုငယ္ပီး (အတြင္းေရးမႇဴး၊ ခ်င္းအမ်ိဳးသားပါတီ)
‘အခုလိုကြၽန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ ဒီကိုလာၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လာေတြ႔တယ္။ ေတြ႔ခ်င္တာလည္း ၾကာၿပီ။ အခုလိုလာတာကလည္း အားလုံးအတြက္ လာတာေနာ္။ အခုလိုလာၿပီးေတြ႔ရတာ အမ်ားႀကီး ေက်းဇူးတင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အားလုံးကလည္း ၀မ္းသာၾကမႇာပါ။ က်န္ခဲ့တဲ့လူေတြလည္း လာေစခ်င္တယ္။ ပထမဆုံး မလာခင္ကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ စိုးရိမ္တယ္၊ ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္။ အစိုးရနဲ႔ လာေတြ႔တုန္းကလည္း။ အခုေတာ့ အားလုံးကအဆင္ေျပတယ္။ အစိုးရကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း။ ဒီမႇာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လာေတြ႔တယ္။ NLD နဲ႔အားလုံးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔လက္တြဲၿပီးေတာ့ ဗမာျပည္ရဲ႕ ေရႇ႕အနာဂတ္ေကာင္းစားေရး၊ လူထုေတြ တိုးတက္ေရးအတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အတူတကြလက္တြဲၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားမႇာျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က အသက္အႀကီးဆုံးပါ။ စစ္ထဲ၀င္တုန္းကအသက္ ၁၇ ႏႇစ္ပဲ ရႇိေသးတယ္။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အသက္ႀကီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က မခြဲျခားပါဘူး။ ေနာက္ဗမာလူမ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားတိုင္းရင္းသားေတြျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးက ေက်ာသားရင္သားေတြပဲ။ ေရႇ႕ဆက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ အတူတကြ လက္တြဲၿပီး လုပ္သြားရမႇာျဖစ္တယ္’။
KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေဌးေမာင္ (ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ေျပာဆိုခ်က္)
‘ျပည္ေထာင္စုေန႔ဆိုတာက ၁၉၄၇ မႇာ စတင္ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။ အဓိကကေတာ့ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို ျပသလိုက္တဲ့ ပြဲပါ။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္မႈဟာ တကယ္က်ေတာ့ အေကာင္အထည္ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း ဒီ့ထက္ပိုၿပီး ညီညြတ္ဖို႔လိုအပ္ၿပီး ဒီ့ထက္ပိုၿပီး အသိအမႇတ္ျပဳ အျပန္အလႇန္ေလးစားမႈေတြ ရႇိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္မႈအေပၚ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ပါ။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္မႈအတြက္ ေတာင္တန္းေဒသေတြ ေျမျပန္႔ေဒသေတြ အားလံုးေပါင္းၿပီး အျပန္အလႇန္ ညီညြတ္မႈေတြနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို အျပန္အလႇန္တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီႏႇစ္ျပည္ေထာင္စုေန႔က ထူးျခားပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္ဖို႔အတြက္ ေရာင္ျခည္သန္းလာၿပီလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး လင္းလာဖို႔အတြက္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အထူးသတိထားရမႇာကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ စည္းလံုးညီညြတ္မႈမၿပိဳကြဲဖို႔ ပိုခိုင္မာလာေစဖို႔က တိုင္းရင္းသားေတြအေပၚပဲ မူတည္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ျပည္တြင္းျပည္ပမႇာရႇိေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီအားလံုးနဲ႔ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသားအားလံုး ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္မႇ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတြက္ အဲလိုျဖစ္ေပၚလာေစဖို႔လည္း ဆုေတာင္းပါတယ္’။
ဦးေစာစိန္၀င္းေအာင္ (ျပန္ၾကားေရးတာ၀န္ခံ၊ ဖလံု-စေ၀ၚ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ)
ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုစဥ္က လက္မႇတ္ေရးထိုးခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား
၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း(ျမန္မာျပည္ေခါင္းေဆာင္)၊
၂။ စ၀္ခြန္ပန္းစိန္ (ေတာင္ပိုင္းေစာ္ဘြား)၊
၃။ စ၀္ေရႊသိုက္(ေညာင္ေရႊေစာ္ ဘြား)၊
၄။ စ၀္ဟုန္ဖ (ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီေစာ္ဘြား)၊
၅။ စ၀္ႏြံ(လဲခ်ားေစာ္ဘြား)၊
၆။ စ၀္စံထြန္း(မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား)၊
၇။ ခြန္ဖုန္း(ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီ လူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၈။ စ၀္ထြန္းေအး(သာမိုင္းခမ္းေစာ္ဘြား)
၊ ၉။ ဦးတင္ေအး(ေတာင္ႀကီးလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၀။ ဦးၾကာပု(သီေပါလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၁။ စ၀္ယိင္ဖ(သီေပါလူထု ကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၂။ ဆမားဒူ၀ါဆင္၀ါေနာင္(ျမစ္ႀကီးနား ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၃။ ဒူ၀ါေဇာ္ရစ္(ျမစ္ႀကီးနားကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၄။ ဦးခြန္ထီး (ပင္လံုလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၅။ဦးထြန္းျမင့္(ေမာက္မယ္ လူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၆။ဦးခြန္ေစာ(ပင္းတယလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၇။ဦးျဖဴ(ဆီဆိုင္ေစာ္ဘြား ကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၈။ဦးဒိန္ရတန္(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊
၁၉။ဒူ၀ါး ေဇာ္လြန္း(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)
၊၂၀။ဦးလဘန္းဂေရာင္(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊
၂၁။ဦးလူမုန္း(ဖလမ္း ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္)၊
၂၂။ဦးေသာင္ဇာခုတ္ (တီးတိန္ ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္)၊
၂၃။ ဦးကီယိုမာန္(ဟားခါး ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္)
ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာအခ်က္ ကိုးခ်က္
(၁) ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔(တစညဖ)၏ ၾကိဳးကိုင္ အဖြဲ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလႇယ္တစ္ဦးကို ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ေဒသမ်ားကိစၥႏႇင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ဘုရင္ခံ၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ခန္႔ထားရမည္။
(၂) ဤအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မရႇိ ေကာင္စီ၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏႇင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္ သုိ႔ ေရာက္ရႇိသည့္နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကိုလည္း အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရႇိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားအတုိင္း နယ္စပ္ေဒသဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိ ေပးအပ္ရမည္။
(၃) အဆုိပါ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ၎ႏႇင့္လူမ်ဳိးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံႏႇစ္ဦးက ကူညီေစရမည္။ ေရႇးဦးစြာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇစ္ဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔အသီးသီး သက္ဆုိင္သည့္နယ္မ်ား၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မႇာ အျခားနယ္စပ္ေဒသအားလုံးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔သည္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ တြဲဖက္တာ၀န္ ယူရသည့္မူအတုိင္း ရြက္ေဆာင္ေစရမည္။
(၄) အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖြဲ႔၀င္လူႀကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကုိယ္စားလႇယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏႇင့္ သက္ဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ ရႇိေစရမည္။
(၅) အထက္တြင္ သေဘာတူညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္ စီကုိတုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မည္သည့္နည္းႏႇင့္မဆုိ တစ္စုံတစ္ရာ လက္လြတ္ေစရန္ အဆုိပါေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမရႇိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္းအျပည့္ ရႇိေစရမည္ဟူေသာမူကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။
(၆) ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခု နယ္နိမိတ္သတ္မႇတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမႇာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သုိ႔ သီးျခားျပည္နယ္တစ္ခု ထားရႇိသင့္ေၾကာင္းကို သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ အထေျမာက္ရန္ အလုိ့ငႇာ ပထမေျခလႇမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏႇစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအက္ဥပေဒအရ ေနာက္ဆက္တြဲစာရင္းပါ အပိုင္း(၂)ေဒသမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမစ္ႀကီးနားႏႇင့္ဗန္းေမာ္ခ႐ုိင္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ နယ္စပ္ေဒသ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရမည္။
(၇)နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေျခခံမ်ားအျဖစ္ အသိအမႇတ္ျပဳထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရႇိေစရမည္။
(၈) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူၾကသည့္ အစီအစဥ္မႇာ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ နယ္ေျမစုတြင္ ယခုအပ္ႏႇင္းထားၿပီးေသာ ဘ႑ာေရးႏႇင့္ပတ္သက္သည့္ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရန္။
(၉) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္အစီအစဥ္မႇာ ျမန္မာျပည္ အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမႇ ကခ်င္ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထုိက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရ၊ ျမန္မာျပည္ႏႇင့္ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရး အစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္တန္းႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူအစီအစဥ္မ်ားကို ထားရႇိက်င့္သုံးရန္ ျဖစ္ႏုိင္မည္၊ မျဖစ္ႏုိင္မည္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢဳိလ္တုိ႔ႏႇင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။
ေနထြန္းနုိင္
ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာအခ်က္ ကိုးခ်က္
(၁) ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔(တစညဖ)၏ ၾကိဳးကိုင္ အဖြဲ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလႇယ္တစ္ဦးကို ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ေဒသမ်ားကိစၥႏႇင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ဘုရင္ခံ၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ခန္႔ထားရမည္။
(၂) ဤအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မရႇိ ေကာင္စီ၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏႇင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္ သုိ႔ ေရာက္ရႇိသည့္နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကိုလည္း အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရႇိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားအတုိင္း နယ္စပ္ေဒသဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိ ေပးအပ္ရမည္။
(၃) အဆုိပါ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ၎ႏႇင့္လူမ်ဳိးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံႏႇစ္ဦးက ကူညီေစရမည္။ ေရႇးဦးစြာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇစ္ဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔အသီးသီး သက္ဆုိင္သည့္နယ္မ်ား၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မႇာ အျခားနယ္စပ္ေဒသအားလုံးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔သည္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ တြဲဖက္တာ၀န္ ယူရသည့္မူအတုိင္း ရြက္ေဆာင္ေစရမည္။
(၄) အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖြဲ႔၀င္လူႀကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကုိယ္စားလႇယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏႇင့္ သက္ဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ ရႇိေစရမည္။
(၅) အထက္တြင္ သေဘာတူညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္ စီကုိတုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မည္သည့္နည္းႏႇင့္မဆုိ တစ္စုံတစ္ရာ လက္လြတ္ေစရန္ အဆုိပါေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမရႇိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္းအျပည့္ ရႇိေစရမည္ဟူေသာမူကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။
(၆) ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခု နယ္နိမိတ္သတ္မႇတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမႇာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သုိ႔ သီးျခားျပည္နယ္တစ္ခု ထားရႇိသင့္ေၾကာင္းကို သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ အထေျမာက္ရန္ အလုိ့ငႇာ ပထမေျခလႇမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏႇစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအက္ဥပေဒအရ ေနာက္ဆက္တြဲစာရင္းပါ အပိုင္း(၂)ေဒသမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမစ္ႀကီးနားႏႇင့္ဗန္းေမာ္ခ႐ုိင္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ နယ္စပ္ေဒသ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရမည္။
(၇)နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေျခခံမ်ားအျဖစ္ အသိအမႇတ္ျပဳထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရႇိေစရမည္။
(၈) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူၾကသည့္ အစီအစဥ္မႇာ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ နယ္ေျမစုတြင္ ယခုအပ္ႏႇင္းထားၿပီးေသာ ဘ႑ာေရးႏႇင့္ပတ္သက္သည့္ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရန္။
(၉) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္အစီအစဥ္မႇာ ျမန္မာျပည္ အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမႇ ကခ်င္ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထုိက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရ၊ ျမန္မာျပည္ႏႇင့္ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရး အစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္တန္းႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူအစီအစဥ္မ်ားကို ထားရႇိက်င့္သုံးရန္ ျဖစ္ႏုိင္မည္၊ မျဖစ္ႏုိင္မည္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢဳိလ္တုိ႔ႏႇင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။
ေနထြန္းနုိင္
ဥေရာပသမဂၢ(အီးယူ) အေနျဖင့္ ယူ႐ိုသန္း ၁၅၀ အေမရိကန္ ေဒၚလာသန္း ၂၂၀ တန္ဖိုးရိွ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေသာ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ အစီအစဥ္မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ တိုးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္ ေပးသြားမည္ျဖစ္ၿပီး အီးယူ၏ေထာက္ပံ့ ကူညီမႈ အစီအစဥ္မ်ားအတြက္ အီးယူဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး ေကာ္မရွင္အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္တြင္ အစိုးရအဖြဲ႔ တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးကာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အီးယူ မဟာမင္းႀကီး၏ ၿပီးခဲ့သည့္ ၾကာသပေတးေန႔က ေျပာဆိုမႈကို ေအအက္ဖ္ပီ သတင္းဌာနက ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဥေရာပသမဂၢ(အီးယူ) အေနျဖင့္ ယူ႐ိုသန္း ၁၅၀ အေမရိကန္ ေဒၚလာသန္း ၂၂၀ တန္းဖိုးရိွ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေသာ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ အစီအစဥ္မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ တိုးျမႇင့္လုပ္ေဆာင္ ေပးသြားမည္ျဖစ္ၿပီး အီးယူ ၏ေထာက္ပံ့ကူညီမႈ အစီအစဥ္မ်ားအတြက္ အီးယူဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ေကာ္မရွင္အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္တြင္ အစိုးရအဖြဲ႔ တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးကာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္မည္ ျဖစ္သည္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕အေျခအေနက အားရစရာ အေနအထားမွာ မရွိေသးေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္မႈနဲ႔တု႔ံျပန္မႈေတြ အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပါတယ္”ဟု ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ မေရာက္မီ Andris Piedalgs က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၎၏ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုမႈအရ အီးယူအေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး လူသားခ်င္းစာနာ ေထာက္ထားေသာ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ အစီအစဥ္ အရ လာမည့္ ႏွစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္း ယူ႐ိုသန္း ၁၅၀ ထပ္တိုး ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ား ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္သည္။
“ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ေနဆဲကာလ၊ အမွန္တကယ္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖို႔ လိုအပ္ေနဆဲ ကာလမွာပဲ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခ်ဳိ႕ေသာ အေရးယူမႈေတြကို ဖယ္ရွားေပးခဲ့ပါတယ္။ အီးယူရဲ႕ေထာက္ပံ့ ကူညီမႈေတြအေပၚ တာ၀န္ရွိသူေတြအေနနဲ႔ ဘယ္လုိအသံုးခ်မယ္၊ ဘယ္လို အသံုးခ်သင့္သလဲ ဆိုတာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္သြားမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ အီးယူက ေထာက္ပ့ံတဲ့ ေငြေၾကးေတြဟာ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ အခန္းက႑ေတြအတြက္ ပိုၿပီးအသံုးျပဳ သြားရပါလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြကို အေကာင္းဆံုး ကူညီသြားခ်င္ပါတယ္။ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကိုလည္း ေရွ႕ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ျပန္မလွည့္ခ်င္ပါဘူး”ဟု ဥေရာပ သမဂၢဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ေကာ္မရွင္နာမင္းႀကီး Andris Piedalgs က ေျပာဆိုခဲ့သည္။
Andris Piedalgs ၏ေဖေဖာ္ ၀ါရီ (၁၂)ရက္မွ (၁၄)ရက္ထိ ခရီး စဥ္အတြင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆံုသြား မည္ျဖစ္ၿပီး အီးယူ၏ ေငြေၾကး အကူအညီျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ေဆးေပးခန္းမ်ားကိုလည္း လည္ပတ္ ၾကည့္ရႈမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အီးယူ ေကာ္မရွင္မွ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
အီးယူအေနျဖင့္ ၿပီခဲ့သည့္လက ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရသူမ်ားကို ျပန္လည္လႊတ္ေပးခဲ့သည့္ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုးရ အဖြဲ႕အႀကီးအကဲမ်ား အေပၚ ခ်မွတ္ထားသည့္ အေရးယူမႈ တစ္ခုျဖစ္ေသာ ခရီးသြားလာခြင့္ဆိုင္ရာ အေရးယူမႈ ကိုလည္း ျပန္လည္ဖယ္ရွားေပးခဲ့သည္။
၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွ စတင္ကာ အီးယူမွ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္း ႏုိင္ငံမ်ားအေပၚ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး အထူးသျဖင့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရးႏွင့္တီဘီေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ ေရးဆိုင္ရာ က႑မ်ားအတြက္ အဓိက ကူညီပံ့ပိုးမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
Source :EMG
ဗမာ၊ ျမန္မာဆုိတဲ့အေခၚဟာ နုိင္ငံေရး ပေယာဂေၾကာင့္ ကေျပာင္းကျပန္ ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး လူမ်ဳိးေရး ခြဲၿခားရာတြင္လည္းေကာင္း၊ နုိင္ငံေရးအရ ပုတ္ခတ္ ေျပာဆုိရာတြင္လည္းေကာင္း ရည္ရြည္ခ်က္ရွိရွိ ဖန္တီးခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုိ႔ဗမာ အသင္းႀကီးရဲ႕ နာမည္ ေပးခဲ့မႈအေပၚမွာ ယေန႔ေခတ္ တုိင္းရင္းသားေတြ၊ ျမန္မာေတြအၾကား အျငင္းပြား၊ အမုန္းထားၿပီး လူမ်ဳိးေရး ခြဲျခားမႈပုံစံေတြ ျဖစ္လာေအာင္ မဆလဦးေန၀င္းနဲ႔ သူ႔တပည့္ေက်ာ္ ဦးခင္ညြန္႔တုိ႔ ဖန္တီးခဲ့ၾကပါတယ္။
ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးေတြဟာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ကေန စတင္ခဲ့ၾကတာမ်ားၿပီး အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ရယူကာ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားလည္း တင္နုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ ေတာ္လွန္ေရးေတြ စတင္ရာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေၿမရဲ့ အဓိက ဇာတ္ေကာင္မ်ားကုိ ေမြးထုတ္ေပးရာ အဖြဲ.အစည္းကေတာ့ ဗကသ လုိ႔ အမ်ားသိတဲ့ ဗမာၿပည္လုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ ပါပဲ။ ၿမန္မာ့ သမုိင္းစဥ္တေလွ်ာက္လုံး နယ္ခ်ဲ႔ကုိ ေတာ္လွန္၊ တပါတီစနစ္ကို ၿဖဳတ္ခ်၊ စစ္အာဏာရွင္ကုိ အၿမဲၿခိိမ္းေျခာက္နုိင္ခဲ့တာ ဗကသပါပဲ။ ကုိႀကီးနု၊ ကုိေအာင္ဆန္းမွသည္ မင္းကုိနုိင္၊ မိုးသီးဇြန္အတြဲထိ ဗကသ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေအာင္ပြဲမ်ား အလီလီ ႏႊဲခဲ့ႀကပါတယ္။ ဒီလုိ သမုိင္းအစဥ္ အဆက္ႀကီးမားသလုိ ၊ ေတာ္လွန္ေရး သူရဲေကာင္းမ်ား ေမြးထုတ္ေပးရာ ဗကသ ဆုိေသာ အဖြဲ႔သည္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားအတြက္ေတာ့ ေစတန္ နတ္ဆုိးတပါးလုိပါပဲ။ စစ္အာဏာၿမဲေရးအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ေစေသာ ဗကသမ်ားဟာ ရွင္းထုတ္ရ မဲ့ အမႈိက္တစ ၿဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါကုိ ဦးေန၀င္း လက္ထက္ ၁၉၆၂ မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦကို ဒုိင္းနမိုက္နဲ႔ ခြဲၿပီး ေၿခရာလက္ရာ အစ မက်န္ရေလေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားအေျမာက္အျမား အေဆာက္အဦထဲမွာ ေသဆုံးခဲ့ၾကရၿပီး၊ အသက္ရွင္ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ဗကသေတြဟာလည္း ေျမေအာက္အေနအထား ေရာက္ခဲ့ရၿပီး ဦးေန၀င္းေခတ္ တေလွ်ာက္လုံး ဗကသရဲ႕အခန္းက႑ဟာ ေပ်ာက္ကြယ္လု ၿဖစ္ခဲ့ရေပမဲ့ ၁၉၈၇၊ ၈၈မွာေတာ့ ဗကသေတြဟာ ေၿမေအာက္သင္တန္းေတြေပးရင္း တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ကိုဖုန္းေမာ္ေသဆုံးမႈနဲ႔အတူ ၿပန္လည္ နုိးထလာခဲ့ႀကပါတယ္။ တပါတီစနစ္နဲ႔ အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား အျမစ္ျဖတ္နုိင္ခဲ့ႀကပါတယ္။ စစ္အာဏာ ၿပန္သိမ္းခံၿပီးတဲ့ေနာက္ ဗကသေတြအားလုံး ေထာင္ထဲထည့္၊ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ၿပည္ပ တုိင္းၿပည္ေတြကုိ ေရာက္ကုန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗကသ မ်ဳိးဆက္ေဟာင္းေတြကုိသာ သုတ္သင္ရွင္းလင္းနုိင္ေပမဲ့ ဗကသရဲ႕ သမို္င္းနဲ႔ ဗကသ မ်ဳိးဆက္သစ္ကုိေတာ့ ဘယ္လုိမွ မရွင္းနုိင္ခဲ့ႀကပါဘူး။ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေခါင္းေထာင္ အသက္ၿပန္၀င္ေလ့ရွိတဲ့ ဗကသကုိ စစ္အာဏာရွင္မ်ားအေနနဲ႔ အၿပီးသတ္ ေျခမႈန္းခ်င္ႀကပါတယ္။ အေသးစိတ္ အစီအစဥ္မ်ားနဲ႔ ၿဖဳိခြဲပါေတာ့တယ္။
၁။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကုိပိတ္ၿပီး တကၠသုိလ္မ်ားအား ျမိဳ႔ျပင္ ထုတ္ပစ္ေရး
၂။ ေက်ာင္းသား အမ်ားအၿပား မစုစည္းနုိင္ရန္ တကၠသုိလ္ အေရအတြက္ မ်ားမ်ား ဖြင့္လွစ္ေရး
၃။ ေက်ာင္းသားမ်ား တကၠသုိလ္၌ ၾကာၾကာ မေနနုိင္ရန္ စာသင္ႏွစ္ ေလွ်ာ့ခ်ေရး
ဗကသ သမုိင္းေႀကာင္းကုိ ဦးေန၀င္းလက္ထက္က ဗကသ အေဆာက္အဦးကုိ ဒုိင္နမုိက္ခြဲ ၿဖဳိခြင္း လက္စ ေဖ်ာက္ခဲ့ေပမဲ့ ၁၉၈၈ မွာ တဖန္ ေခါင္းေထာင္ထလာခဲ့တာေႀကာင့္ ဗကသသမို္င္း စတင္ရာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ကုိပါ ပိတ္ပစ္သည္အထိ စစ္အာဏာရွင္တုိ႔ ဗကသကုိ လက္စေဖ်ာက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဗကသဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚကုိ လူေတြ မုန္းတီးလာေအာင္ ဗမာ၊ ၿမန္မာ ဆုိတဲ့ ရႈပ္ေထြး ေစမဲ့ အေခၚအေ၀ၚေတြကုိ ဖန္တီးၿပီး လူမ်ဳိးေရး ခြဲၿခားမႈ မုန္းတီးမႈမ်ား ၿဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးလုိက္ပါတယ္။ ဗကသ ဆုိတဲ့ အေခၚကုိ ေသးသိမ္သြားေအာင္ ဗမာဆုိတာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးထဲကုိသာ ကုိယ္စားၿပဳတဲ့ပုံစံ ၿဖစ္သြားေအာင္ ဖန္တီးလုိက္ႀကပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဗမာ၊ ၿမန္မာဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚကုိ ရွင္းလင္းေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လုိလာပါၿပီ။
ဒုိဗမာအစည္းအရုံးသမုိင္း စာမ်က္ႏွာ ၂၁၅ မွာ ----- ဒုိ႔ၿမန္မာ အစည္းအရုံးလုိ႔ မေခၚပဲ ဘာေႀကာင့္ ဒုိ႔ဗမာ အစည္းအရုံးလုိ႔ ေခၚသလည္းဆုိတာ ဖြင့္ဆုိထားပါတယ္ ။
"ျမန္မာဆုိတာဟာ ျပည္မ ေျမျပန္႔မွာ ေနထုိင္တဲ့သူေတြကုိ ေခၚတာသာၿဖစ္တယ္၊ ၿမန္မာ ပေဒသရာဇ္ေတြ ေပးထားတဲ့ နာမည္ သာၿဖစ္တယ္ ။ လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒ သေဘာပါ၀င္တယ္။ ဒါေႀကာင့္လူမ်ဳိးအားလုံး၊ တုိင္းရင္းသားအားလုံး ပါ၀င္တဲ့ နုိင္ငံကုိ ျမန္မာတမ်ဳိးတည္း အပုိင္အၿဖစ္ သုံးနႈန္းတာဟာ မမွန္ကန္ဘူး။ လူမ်ဳိးအားလုံး အက်ဳံး၀င္တဲ့နုိင္ငံကုိ ဗမာနုိင္ငံလုိ႔ ေခၚမွသာ ညီညြတ္မွန္ကန္မယ္" လုိ႔ အတိအလင္း ဖြင့္ဆုိထားခဲ့ပါတယ္။
ဘာသာေဗဒ ပညာရွင္ ဆရာေမာင္သာနုိးရဲ့ အၿမင္ကေတာ့ ------ ဗမာက မူလဗ်၊ ဗမာဆုိတာ ၿဗဟမာ (ဗရမာ) က လာတာကုိး။ ဗရမာက ေန ဗမာၿဖစ္သြားတာ အဲ့ဒီကမွ တဆင့္ ဗရမာကုိ 'ဗ' နဲ႔ 'မ' နဲ႔ ေၿပာင္းၿပီး ၿမန္မာၿဖစ္သြားတာ။ ဗရမာလုိ႔ ေခၚတဲ့ ဗမာ စကားလုံးက ပထမ၊ ၿမန္မာဆုိတဲ့ စကားလုံးက ဒုတိယလုိ႔ ပညာရွိေတြက ယူဆႀကပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ အခုအခ်ိန္ထိ ၿမန္မာနုိင္ငံကုိ ဗရမာ ေခၚေနဆဲပါ ။ ၿမန္မာစာကုိ ဗာရမီလုိ႔ေခၚတယ္။ ဗမာကသာလွ်င္ တၿပည္လုံးကုိ ၿခဳံတဲ့ အမည္ၿဖစ္တယ္။ ၿမန္မာဆုိတာက တုိင္းရင္းသားေတြမပါတဲ့ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးက လူေတြကိုေခၚတာ။
အီလီႏြိဳက္ တကၠသုိလ္က အၿငိမ္းစား ၿမန္မာစာ ပါေမာကၡ ဦးေစာထြန္းက------ပါလိအဘိဓာန္ထဲမွာ ဗရမ ေဒသ၊ ဗရမ လုိ႔ပဲ ျပထားတာရွိတယ္၊ ေနာက္ ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးေတြက ဗရမာလုိ႔ ေရးႀကတာရွိတယ္။ အဲ့ဒီကေန အသံေျပာင္းၿပီးေတာ့ ဗရမာကေန ဗမာၿဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ ၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ပုဂံေခတ္ က်န္စစ္သားလက္ထက္ ေက်ာက္စာေတြမွာ လူေတြအေၾကာင္း ေၿပာေတာ့ ေၿမၿပန္႔ေနသူေတြကုိ မရမာ လုိ႔သုံးခဲ့ပါတယ္။ သမုိင္းေႀကာင္းအရကေတာ့ ဗမာ=ျမန္မာ ေျမျပန္႔ေနသူေတြကုိ ေခၚႀကေပမဲ့ တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ၿခဳံၿပီး ၿမန္မာလုိ႔ေခၚတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထုိင္းလူမ်ဳိးေတြ ယေန႔ထိ ေခၚေနဆဲၿဖစ္တဲ့ ဖမ (ဗမာ) ဆုိတဲ့ အေခၚဟာလည္း နုိင္ငံတခုလုံး တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ေခၚတာၿဖစ္တယ္။
ေရနံေခ်ာင္း သခင္ခင္ညြန္႔ ------ အဂၤလိပ္ေခတ္က (Burma ၊ Burman) ဗမာဆုိတာကုိ တုိင္းရင္းသား အားလုံးကုိ သတ္မွတ္ၿပီး ၿမန္မာကုိေတာ့ အလည္ပုိင္းေန ၿမန္မာလူမ်ဳိး တမ်ဳိးတည္းကုိပဲ ေခၚခဲ့တယ္။ ဒီေခတ္ေရာက္မွ ၀ံသာနုေခတ္က အသုံးေတြကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္တယ္လုိ႔ ေၿပာပါတယ္။
ဒီလုိ ဗမာနဲ႔ ျမန္မာကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ခဲ့သူကေတာ့ မဆလ ဦးေန၀င္းပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာေပကုိ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ မုိက္မဲစြာ ရႈပ္ေထြးေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့တာပါ။ ထုိစဥ္က ေက်ာင္းသုံး စာအုပ္ေတြမွာ ဥပမာ (တေကာင္ = တစ္ေကာင္) (ဗမာ၊ ၿမန္မာ) စသၿဖင့္ ျပင္ဆင္ေစခဲ့တာဟာ ဗမာနဲ႔ ၿမန္မာ ရႈပ္ေထြးမႈရဲ႕ အစပါပဲ။ ဦးေန၀င္းရဲ႕ အေမြကုိသူရဲ႕ လက္ရင္းတပည့္ၿဖစ္တဲ့ ဦးခင္ညြန္႔က နုိင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ၁၉၈၉ မွာ ဗကသကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိၿခင္း၊ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ ေမြးဖြားရာ ကုိလုိနီ အေမြအႏွစ္ၿဖစ္တဲ့ အမည္မ်ားအား ေျပာင္းလဲျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဥပမာ
Burma=Myanmar
Irrawaddy = Ayeyarwady
Akyab = Sittwe
Amherst = Kyaikkami
Bassein = Pathein
Henzada = Hinthada
Maymyo = Pyin U Lwin
Moulmein = Mawlamyaing
Myohaung=Mrauk U
Pagan=Bagan
Pegu=Bago
Prome=Pyae
Dagon or Ragoon=Yangon
Sandoway=Thandwe
Syriam=Thanlyin
Tavoy=Dawei
Yaunghwe=Nyaung Shwe
ဒီလုိ ေၿပာင္းလဲခဲ့တာေတြဟာ ဘာသာေဗဒတခုကုိ အဆင့္ၿမွင့္လုိၿခင္းထက္၊ နုိင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္သက္သက္သာ ၿဖစ္ပါတယ္။ နုိင္ငံကုိ ၿမန္မာလုိ႔ေခၚရန္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ ဗမာလုိ႔ ေခၚဆုိရန္ အမိန္႔ ထုတ္ခဲ့ၿခင္းဟာ ဗကသ (ဗမာၿပည္လုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ) ဟာ တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ကုိယ္စားမၿပဳဘဲ၊ လူမ်ဳိးစုတစုထဲကုိ ကုိယ္စားၿပဳတဲ့ အဖြဲ႔အၿဖစ္ ေသးသိမ္ေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့ ေသြးခြဲတဲ့လုပ္ရပ္အၿဖစ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္က လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။
ေရွးေဟာင္းက်မ္းမ်ား၊ ေက်ာက္စာအေထာက္အထားမ်ားအရ အမည္မွန္ ေခၚဆုိမႈသည္ ေအာက္ပါအတုိင္းၿဖစ္ပါတယ္။
ဗမာျပည္ (ဗမာနုိင္ငံ)
ျမန္မာလူမ်ဳီး
ရဲသူရိန္မင္း
Ref: BBC, Wikipedia
Credit :Maukkha Education Magazine
ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးေတြဟာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ကေန စတင္ခဲ့ၾကတာမ်ားၿပီး အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ ရယူကာ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားလည္း တင္နုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိ ေတာ္လွန္ေရးေတြ စတင္ရာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ ေၿမရဲ့ အဓိက ဇာတ္ေကာင္မ်ားကုိ ေမြးထုတ္ေပးရာ အဖြဲ.အစည္းကေတာ့ ဗကသ လုိ႔ အမ်ားသိတဲ့ ဗမာၿပည္လုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ ပါပဲ။ ၿမန္မာ့ သမုိင္းစဥ္တေလွ်ာက္လုံး နယ္ခ်ဲ႔ကုိ ေတာ္လွန္၊ တပါတီစနစ္ကို ၿဖဳတ္ခ်၊ စစ္အာဏာရွင္ကုိ အၿမဲၿခိိမ္းေျခာက္နုိင္ခဲ့တာ ဗကသပါပဲ။ ကုိႀကီးနု၊ ကုိေအာင္ဆန္းမွသည္ မင္းကုိနုိင္၊ မိုးသီးဇြန္အတြဲထိ ဗကသ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေအာင္ပြဲမ်ား အလီလီ ႏႊဲခဲ့ႀကပါတယ္။ ဒီလုိ သမုိင္းအစဥ္ အဆက္ႀကီးမားသလုိ ၊ ေတာ္လွန္ေရး သူရဲေကာင္းမ်ား ေမြးထုတ္ေပးရာ ဗကသ ဆုိေသာ အဖြဲ႔သည္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားအတြက္ေတာ့ ေစတန္ နတ္ဆုိးတပါးလုိပါပဲ။ စစ္အာဏာၿမဲေရးအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ေစေသာ ဗကသမ်ားဟာ ရွင္းထုတ္ရ မဲ့ အမႈိက္တစ ၿဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါကုိ ဦးေန၀င္း လက္ထက္ ၁၉၆၂ မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦကို ဒုိင္းနမိုက္နဲ႔ ခြဲၿပီး ေၿခရာလက္ရာ အစ မက်န္ရေလေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားအေျမာက္အျမား အေဆာက္အဦထဲမွာ ေသဆုံးခဲ့ၾကရၿပီး၊ အသက္ရွင္ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ဗကသေတြဟာလည္း ေျမေအာက္အေနအထား ေရာက္ခဲ့ရၿပီး ဦးေန၀င္းေခတ္ တေလွ်ာက္လုံး ဗကသရဲ႕အခန္းက႑ဟာ ေပ်ာက္ကြယ္လု ၿဖစ္ခဲ့ရေပမဲ့ ၁၉၈၇၊ ၈၈မွာေတာ့ ဗကသေတြဟာ ေၿမေအာက္သင္တန္းေတြေပးရင္း တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ကိုဖုန္းေမာ္ေသဆုံးမႈနဲ႔အတူ ၿပန္လည္ နုိးထလာခဲ့ႀကပါတယ္။ တပါတီစနစ္နဲ႔ အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား အျမစ္ျဖတ္နုိင္ခဲ့ႀကပါတယ္။ စစ္အာဏာ ၿပန္သိမ္းခံၿပီးတဲ့ေနာက္ ဗကသေတြအားလုံး ေထာင္ထဲထည့္၊ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ထြက္ေၿပးလြတ္ေၿမာက္ၿပီး ၿပည္ပ တုိင္းၿပည္ေတြကုိ ေရာက္ကုန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗကသ မ်ဳိးဆက္ေဟာင္းေတြကုိသာ သုတ္သင္ရွင္းလင္းနုိင္ေပမဲ့ ဗကသရဲ႕ သမို္င္းနဲ႔ ဗကသ မ်ဳိးဆက္သစ္ကုိေတာ့ ဘယ္လုိမွ မရွင္းနုိင္ခဲ့ႀကပါဘူး။ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေခါင္းေထာင္ အသက္ၿပန္၀င္ေလ့ရွိတဲ့ ဗကသကုိ စစ္အာဏာရွင္မ်ားအေနနဲ႔ အၿပီးသတ္ ေျခမႈန္းခ်င္ႀကပါတယ္။ အေသးစိတ္ အစီအစဥ္မ်ားနဲ႔ ၿဖဳိခြဲပါေတာ့တယ္။
၁။ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကုိပိတ္ၿပီး တကၠသုိလ္မ်ားအား ျမိဳ႔ျပင္ ထုတ္ပစ္ေရး
၂။ ေက်ာင္းသား အမ်ားအၿပား မစုစည္းနုိင္ရန္ တကၠသုိလ္ အေရအတြက္ မ်ားမ်ား ဖြင့္လွစ္ေရး
၃။ ေက်ာင္းသားမ်ား တကၠသုိလ္၌ ၾကာၾကာ မေနနုိင္ရန္ စာသင္ႏွစ္ ေလွ်ာ့ခ်ေရး
ဗကသ သမုိင္းေႀကာင္းကုိ ဦးေန၀င္းလက္ထက္က ဗကသ အေဆာက္အဦးကုိ ဒုိင္နမုိက္ခြဲ ၿဖဳိခြင္း လက္စ ေဖ်ာက္ခဲ့ေပမဲ့ ၁၉၈၈ မွာ တဖန္ ေခါင္းေထာင္ထလာခဲ့တာေႀကာင့္ ဗကသသမို္င္း စတင္ရာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ကုိပါ ပိတ္ပစ္သည္အထိ စစ္အာဏာရွင္တုိ႔ ဗကသကုိ လက္စေဖ်ာက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဗကသဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚကုိ လူေတြ မုန္းတီးလာေအာင္ ဗမာ၊ ၿမန္မာ ဆုိတဲ့ ရႈပ္ေထြး ေစမဲ့ အေခၚအေ၀ၚေတြကုိ ဖန္တီးၿပီး လူမ်ဳိးေရး ခြဲၿခားမႈ မုန္းတီးမႈမ်ား ၿဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးလုိက္ပါတယ္။ ဗကသ ဆုိတဲ့ အေခၚကုိ ေသးသိမ္သြားေအာင္ ဗမာဆုိတာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးထဲကုိသာ ကုိယ္စားၿပဳတဲ့ပုံစံ ၿဖစ္သြားေအာင္ ဖန္တီးလုိက္ႀကပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဗမာ၊ ၿမန္မာဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚကုိ ရွင္းလင္းေအာင္ လုပ္ဖုိ႔လုိလာပါၿပီ။
ဒုိဗမာအစည္းအရုံးသမုိင္း စာမ်က္ႏွာ ၂၁၅ မွာ ----- ဒုိ႔ၿမန္မာ အစည္းအရုံးလုိ႔ မေခၚပဲ ဘာေႀကာင့္ ဒုိ႔ဗမာ အစည္းအရုံးလုိ႔ ေခၚသလည္းဆုိတာ ဖြင့္ဆုိထားပါတယ္ ။
"ျမန္မာဆုိတာဟာ ျပည္မ ေျမျပန္႔မွာ ေနထုိင္တဲ့သူေတြကုိ ေခၚတာသာၿဖစ္တယ္၊ ၿမန္မာ ပေဒသရာဇ္ေတြ ေပးထားတဲ့ နာမည္ သာၿဖစ္တယ္ ။ လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒ သေဘာပါ၀င္တယ္။ ဒါေႀကာင့္လူမ်ဳိးအားလုံး၊ တုိင္းရင္းသားအားလုံး ပါ၀င္တဲ့ နုိင္ငံကုိ ျမန္မာတမ်ဳိးတည္း အပုိင္အၿဖစ္ သုံးနႈန္းတာဟာ မမွန္ကန္ဘူး။ လူမ်ဳိးအားလုံး အက်ဳံး၀င္တဲ့နုိင္ငံကုိ ဗမာနုိင္ငံလုိ႔ ေခၚမွသာ ညီညြတ္မွန္ကန္မယ္" လုိ႔ အတိအလင္း ဖြင့္ဆုိထားခဲ့ပါတယ္။
ဘာသာေဗဒ ပညာရွင္ ဆရာေမာင္သာနုိးရဲ့ အၿမင္ကေတာ့ ------ ဗမာက မူလဗ်၊ ဗမာဆုိတာ ၿဗဟမာ (ဗရမာ) က လာတာကုိး။ ဗရမာက ေန ဗမာၿဖစ္သြားတာ အဲ့ဒီကမွ တဆင့္ ဗရမာကုိ 'ဗ' နဲ႔ 'မ' နဲ႔ ေၿပာင္းၿပီး ၿမန္မာၿဖစ္သြားတာ။ ဗရမာလုိ႔ ေခၚတဲ့ ဗမာ စကားလုံးက ပထမ၊ ၿမန္မာဆုိတဲ့ စကားလုံးက ဒုတိယလုိ႔ ပညာရွိေတြက ယူဆႀကပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ အခုအခ်ိန္ထိ ၿမန္မာနုိင္ငံကုိ ဗရမာ ေခၚေနဆဲပါ ။ ၿမန္မာစာကုိ ဗာရမီလုိ႔ေခၚတယ္။ ဗမာကသာလွ်င္ တၿပည္လုံးကုိ ၿခဳံတဲ့ အမည္ၿဖစ္တယ္။ ၿမန္မာဆုိတာက တုိင္းရင္းသားေတြမပါတဲ့ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးက လူေတြကိုေခၚတာ။
အီလီႏြိဳက္ တကၠသုိလ္က အၿငိမ္းစား ၿမန္မာစာ ပါေမာကၡ ဦးေစာထြန္းက------ပါလိအဘိဓာန္ထဲမွာ ဗရမ ေဒသ၊ ဗရမ လုိ႔ပဲ ျပထားတာရွိတယ္၊ ေနာက္ ေရွးဆရာေတာ္ႀကီးေတြက ဗရမာလုိ႔ ေရးႀကတာရွိတယ္။ အဲ့ဒီကေန အသံေျပာင္းၿပီးေတာ့ ဗရမာကေန ဗမာၿဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအဆဟာ ၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ပုဂံေခတ္ က်န္စစ္သားလက္ထက္ ေက်ာက္စာေတြမွာ လူေတြအေၾကာင္း ေၿပာေတာ့ ေၿမၿပန္႔ေနသူေတြကုိ မရမာ လုိ႔သုံးခဲ့ပါတယ္။ သမုိင္းေႀကာင္းအရကေတာ့ ဗမာ=ျမန္မာ ေျမျပန္႔ေနသူေတြကုိ ေခၚႀကေပမဲ့ တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ၿခဳံၿပီး ၿမန္မာလုိ႔ေခၚတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထုိင္းလူမ်ဳိးေတြ ယေန႔ထိ ေခၚေနဆဲၿဖစ္တဲ့ ဖမ (ဗမာ) ဆုိတဲ့ အေခၚဟာလည္း နုိင္ငံတခုလုံး တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ေခၚတာၿဖစ္တယ္။
ေရနံေခ်ာင္း သခင္ခင္ညြန္႔ ------ အဂၤလိပ္ေခတ္က (Burma ၊ Burman) ဗမာဆုိတာကုိ တုိင္းရင္းသား အားလုံးကုိ သတ္မွတ္ၿပီး ၿမန္မာကုိေတာ့ အလည္ပုိင္းေန ၿမန္မာလူမ်ဳိး တမ်ဳိးတည္းကုိပဲ ေခၚခဲ့တယ္။ ဒီေခတ္ေရာက္မွ ၀ံသာနုေခတ္က အသုံးေတြကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္တယ္လုိ႔ ေၿပာပါတယ္။
ဒီလုိ ဗမာနဲ႔ ျမန္မာကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ခဲ့သူကေတာ့ မဆလ ဦးေန၀င္းပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစာေပကုိ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ မုိက္မဲစြာ ရႈပ္ေထြးေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့တာပါ။ ထုိစဥ္က ေက်ာင္းသုံး စာအုပ္ေတြမွာ ဥပမာ (တေကာင္ = တစ္ေကာင္) (ဗမာ၊ ၿမန္မာ) စသၿဖင့္ ျပင္ဆင္ေစခဲ့တာဟာ ဗမာနဲ႔ ၿမန္မာ ရႈပ္ေထြးမႈရဲ႕ အစပါပဲ။ ဦးေန၀င္းရဲ႕ အေမြကုိသူရဲ႕ လက္ရင္းတပည့္ၿဖစ္တဲ့ ဦးခင္ညြန္႔က နုိင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ၁၉၈၉ မွာ ဗကသကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္လုိၿခင္း၊ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ ေမြးဖြားရာ ကုိလုိနီ အေမြအႏွစ္ၿဖစ္တဲ့ အမည္မ်ားအား ေျပာင္းလဲျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
ဥပမာ
Burma=Myanmar
Irrawaddy = Ayeyarwady
Akyab = Sittwe
Amherst = Kyaikkami
Bassein = Pathein
Henzada = Hinthada
Maymyo = Pyin U Lwin
Moulmein = Mawlamyaing
Myohaung=Mrauk U
Pagan=Bagan
Pegu=Bago
Prome=Pyae
Dagon or Ragoon=Yangon
Sandoway=Thandwe
Syriam=Thanlyin
Tavoy=Dawei
Yaunghwe=Nyaung Shwe
ဒီလုိ ေၿပာင္းလဲခဲ့တာေတြဟာ ဘာသာေဗဒတခုကုိ အဆင့္ၿမွင့္လုိၿခင္းထက္၊ နုိင္ငံေရး ရည္ရြယ္ခ်က္သက္သက္သာ ၿဖစ္ပါတယ္။ နုိင္ငံကုိ ၿမန္မာလုိ႔ေခၚရန္ႏွင့္ လူမ်ဳိးကုိ ဗမာလုိ႔ ေခၚဆုိရန္ အမိန္႔ ထုတ္ခဲ့ၿခင္းဟာ ဗကသ (ဗမာၿပည္လုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ ) ဟာ တုိင္းရင္းသားအားလုံးကုိ ကုိယ္စားမၿပဳဘဲ၊ လူမ်ဳိးစုတစုထဲကုိ ကုိယ္စားၿပဳတဲ့ အဖြဲ႔အၿဖစ္ ေသးသိမ္ေအာင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့ ေသြးခြဲတဲ့လုပ္ရပ္အၿဖစ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္က လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။
ေရွးေဟာင္းက်မ္းမ်ား၊ ေက်ာက္စာအေထာက္အထားမ်ားအရ အမည္မွန္ ေခၚဆုိမႈသည္ ေအာက္ပါအတုိင္းၿဖစ္ပါတယ္။
ဗမာျပည္ (ဗမာနုိင္ငံ)
ျမန္မာလူမ်ဳီး
ရဲသူရိန္မင္း
Ref: BBC, Wikipedia
Credit :Maukkha Education Magazine
ARAKAN ROHINGYA NATIONAL ORGANISATION
ARAKAN
(12 February 2012)
On the occasion of the 65th anniversary of Union Day Arakan Rohingya National Organisation (ARNO) states as follows: ARAKAN
(12 February 2012)
65 years ago, on February 12, 1947, the Panglong Agreement was signed between Gen. Aung San and leaders of the several ethnic groups in Panglong, Shan State. It was an epoch-making event in the history of Burma. The national leaders of both the Burman majority and ethnic nationalities of Burma committed themselves, for the first time, to achieve the country’s national sovereignty through the pure spirit of national unity, equality and fraternity. The history of Burma would have developed differently if there was no Panglong Agreement.
Although this Agreement or Union Treaty was based on the agreed upon principles of unity in diversity, the true spirit of the Panglong or Union Day has never been realized since independence on January 4, 1948.
The Constitution of 1947 failed to guarantee federal democracy, equal rights, autonomy and self-determination of the ethnic nationalities, causing resentment and civil war continuing till today.
To add salt to the injury, Gen. Ne Win seized the power in 1962 and ended the Union Treaty and destroyed all vestiges of democratic structures while promoting the assimilation policy and military supremacy.
We cautiously welcome the recent changes made by the civilianized military government of U Thein Sein, such as release of substantial number of political prisoners, cease fires, and Daw Aung San Suu Kyi’s participation in next April bye-elections. But it is yet to be seen how far the government is sincere.
However, the attitude of the U Thei Sein government towards Rohingyas is not changed yet. Persecution against them is callous and greater than before. The so-called Nasaka border security forces are licensed to tyrannise the Rohingya people round the clock.
It is high time to revitalize and translate the true spirit of Panglong, through all-inclusive genuine political tripartite dialogue for an acceptable national accord in order to establish a blissful and well-built Union of Burma.
The Rohingya who rank among the world’s most persecuted and forgotten people must be allowed to be a part of the country’s democratic and political process; and their citizenship rights and ethnic rights have to be guaranteed in the family of the Union of Burma.
For more information, please contact:
Nurul Islam +44-7947854652
Aman Ullah +880-1558486910
ဓါတ္ပုံ(MRTV-4)
"ဘာပညာမဆုိေကာင္းတဲ့ ဘက္ရွိသလုိ ဆုိးတဲ့ဘက္ရွိပါတယ္ အခု
နည္းပညာလူငယ္ရွင္မ်ားဟာ ေကာင္းတဲ့ဘက္ကို သံုးသြားၾကပါ။ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ ကမၻာႀကီးေကာင္းမြန္ဖုိ႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ လူသားေတြေကာင္းမြန္ဖို႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ႏုိင္ငံသားေတြေကာင္းမြန္ဖုိ႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ ျပည္သူျပည္သားေတြေကာင္းမြန္ဖုိ႔ အတြက္ ဘယ္လုိ နည္းပညာေတြသံုးမလဲဆုိတာစဥ္းစားေစခ်င္တယ္။အခုကၽႊန္မဒီေခါင္းစဥ္ကုိဘာျဖစ္လုိ႔ သေဘာ က်လဲဆုိတာ barcamp ရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားကိုကအမ်ားပါ၀င္ျခင္း၊အမ်ားကေနၿပီးေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေဆြး ေႏြးျခင္း၊ မွ်ေ၀ျခင္း၊ေနာက္ဆံုးမွာဒီမွ်ေ၀ျခင္း ဆုိတာ ဆုိစကားရွိတယ္မဟုတ္လားဆရာစားခ်န္ျခင္းဆုိတာ ဒီစိတ္ဟာ ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ကၽႊန္မတုိ႔ အေရွ႕တုိင္းရဲ႕အဆုိအမိန္႔ဆိုတာ တခုရွိတယ္ စကားပံုတခုေပါ့ ဖေဖာင္းတုိင္ တတုိင္ကေန ဖေယာင္းတုိင္ အမ်ားႀကီးကိုညွိလုိက္ရင္ မူလဖေဖာင္းတုိင္ကလည္းအလင္းေရာင္ မေလ်ာ့သြားဘူး အားလံုးကလည္းအလင္ေရာင္ပိုလာတယ္ ၊အဲဒီေတာ့ ပညာနဲ႔ပတ္သတ္လုိ႔ မွ်ေ၀ျခင္းဟာပညာ ေတြေလ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ဘူး အမ်ားအတြက္ပညာေတြတုိးပြားေစတယ္။ ကၽႊန္မတုိ႔ေလာကႀကီးအ တြက္ အလင္းေရာင္ဆုိတာ ပိုမ်ားလာပါတယ္ ။ပညာဆုိတာ အလင္းေရာင္ပါဒါေပမဲ့ပညာဆုိတာ မမွန္မကန္တဲ့နည္းနဲ႔ သံုးလုိက္ ရင္ အေမွာင္ထုလည္းျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ ။ဒီနည္းပညာကုိ အလင္းေရာင္လုိသံုးၿပီးေတာ့ ေလာက ကိုပိုၿပီး အက်ိဳးျပဳပါ"
ကၽႊန္မတုိ႔ႏုိင္ငံဟာ ျပင္ပကမၻာနဲ႔ယွဥ္ရင္ ေနာက္မွာက်န္ရစ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ဘယ္သူမွျငင္းလုိ႔ မရပါဘူး ဒီေနာက္မွာက်န္ရစ္ခဲ့တာကေန ေရွ႕တန္းကိုေရာက္ဖုိ႔ ဆုိတာ အခုနည္းပညာကၽႊမ္းက်င္တဲ့ လူငယ္ေတြ အမ်ားႀကီးလုိတယ္အားလံုး၀ိုင္းလုပ္ရမဲ့အထဲမွာ ဒီေခတ္မွီနည္းပညာေတြနဲ႔ သာျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တုိး တက္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတြရွိတယ္။အရင္တုနု္းက ဒီနည္းပညာေခတ္မေရာက္ခင္က မရွိတဲ့အခြင့္အေရးေတြကို ကၽႊန္မတုိ႔ အခုရထားၿပီး ကိုယ္ရတဲ့အခြင့္အေရးေတြကိုမွန္မွန္ကန္ကန္သံုးပါ တန္းဖိုးရွိေအာင္သံုးပါ အမ်ားအတြက္သံုးပါ အဲလုိသံုးလုိ႔ရွိရင္ အင္မတန္ေက်နပ္မႈရရွိႏုိင္တယ္ဆုိတာ ေခတ္ေရွ႕ေျပးေနတဲ့နည္းပညာကိုသင္ေနတဲ့လူေတြဟာ အတိတ္ကိုလည္းေမ့လို႔မရပါဘူးအတိတ္ကို လည္းသိထားရမယ္ သမုိင္းကိုလည္းသိဖုိ႔လုိတယ္ သမိုင္းေနာက္ခံသိမွ ေနာင္လာမည့္အနာဂတ္အ တြက္မွန္ကန္တဲ့လုပ္ငန္းေတြကိုလုပ္ႏုိင္မွာပါ။ဒါေၾကာင့္လူငယ္ေတြဟာ အတိတ္နဲ႔အနာဂတ္ကိုဆက္ေပးတဲ့ တက္ႀကြတဲ့ ပစၥဳပၸန္ ေတြ ျဖစ္ပါေစလုိ႔"
နည္းပညာလူငယ္ရွင္မ်ားဟာ ေကာင္းတဲ့ဘက္ကို သံုးသြားၾကပါ။ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ ကမၻာႀကီးေကာင္းမြန္ဖုိ႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ လူသားေတြေကာင္းမြန္ဖို႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ႏုိင္ငံသားေတြေကာင္းမြန္ဖုိ႔ ကၽႊန္မတုိ႔ရဲ႕ ျပည္သူျပည္သားေတြေကာင္းမြန္ဖုိ႔ အတြက္ ဘယ္လုိ နည္းပညာေတြသံုးမလဲဆုိတာစဥ္းစားေစခ်င္တယ္။အခုကၽႊန္မဒီေခါင္းစဥ္ကုိဘာျဖစ္လုိ႔ သေဘာ က်လဲဆုိတာ barcamp ရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားကိုကအမ်ားပါ၀င္ျခင္း၊အမ်ားကေနၿပီးေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေဆြး ေႏြးျခင္း၊ မွ်ေ၀ျခင္း၊ေနာက္ဆံုးမွာဒီမွ်ေ၀ျခင္း ဆုိတာ ဆုိစကားရွိတယ္မဟုတ္လားဆရာစားခ်န္ျခင္းဆုိတာ ဒီစိတ္ဟာ ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ကၽႊန္မတုိ႔ အေရွ႕တုိင္းရဲ႕အဆုိအမိန္႔ဆိုတာ တခုရွိတယ္ စကားပံုတခုေပါ့ ဖေဖာင္းတုိင္ တတုိင္ကေန ဖေယာင္းတုိင္ အမ်ားႀကီးကိုညွိလုိက္ရင္ မူလဖေဖာင္းတုိင္ကလည္းအလင္းေရာင္ မေလ်ာ့သြားဘူး အားလံုးကလည္းအလင္ေရာင္ပိုလာတယ္ ၊အဲဒီေတာ့ ပညာနဲ႔ပတ္သတ္လုိ႔ မွ်ေ၀ျခင္းဟာပညာ ေတြေလ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ဘူး အမ်ားအတြက္ပညာေတြတုိးပြားေစတယ္။ ကၽႊန္မတုိ႔ေလာကႀကီးအ တြက္ အလင္းေရာင္ဆုိတာ ပိုမ်ားလာပါတယ္ ။ပညာဆုိတာ အလင္းေရာင္ပါဒါေပမဲ့ပညာဆုိတာ မမွန္မကန္တဲ့နည္းနဲ႔ သံုးလုိက္ ရင္ အေမွာင္ထုလည္းျဖစ္သြားႏုိင္တယ္ ။ဒီနည္းပညာကုိ အလင္းေရာင္လုိသံုးၿပီးေတာ့ ေလာက ကိုပိုၿပီး အက်ိဳးျပဳပါ"
ကၽႊန္မတုိ႔ႏုိင္ငံဟာ ျပင္ပကမၻာနဲ႔ယွဥ္ရင္ ေနာက္မွာက်န္ရစ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ဘယ္သူမွျငင္းလုိ႔ မရပါဘူး ဒီေနာက္မွာက်န္ရစ္ခဲ့တာကေန ေရွ႕တန္းကိုေရာက္ဖုိ႔ ဆုိတာ အခုနည္းပညာကၽႊမ္းက်င္တဲ့ လူငယ္ေတြ အမ်ားႀကီးလုိတယ္အားလံုး၀ိုင္းလုပ္ရမဲ့အထဲမွာ ဒီေခတ္မွီနည္းပညာေတြနဲ႔ သာျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တုိး တက္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတြရွိတယ္။အရင္တုနု္းက ဒီနည္းပညာေခတ္မေရာက္ခင္က မရွိတဲ့အခြင့္အေရးေတြကို ကၽႊန္မတုိ႔ အခုရထားၿပီး ကိုယ္ရတဲ့အခြင့္အေရးေတြကိုမွန္မွန္ကန္ကန္သံုးပါ တန္းဖိုးရွိေအာင္သံုးပါ အမ်ားအတြက္သံုးပါ အဲလုိသံုးလုိ႔ရွိရင္ အင္မတန္ေက်နပ္မႈရရွိႏုိင္တယ္ဆုိတာ ေခတ္ေရွ႕ေျပးေနတဲ့နည္းပညာကိုသင္ေနတဲ့လူေတြဟာ အတိတ္ကိုလည္းေမ့လို႔မရပါဘူးအတိတ္ကို လည္းသိထားရမယ္ သမုိင္းကိုလည္းသိဖုိ႔လုိတယ္ သမိုင္းေနာက္ခံသိမွ ေနာင္လာမည့္အနာဂတ္အ တြက္မွန္ကန္တဲ့လုပ္ငန္းေတြကိုလုပ္ႏုိင္မွာပါ။ဒါေၾကာင့္လူငယ္ေတြဟာ အတိတ္နဲ႔အနာဂတ္ကိုဆက္ေပးတဲ့ တက္ႀကြတဲ့ ပစၥဳပၸန္ ေတြ ျဖစ္ပါေစလုိ႔"
Source : YPI
By Eric Paulsen
'The thought that Rohingyas will suddenly be accepted as a national ethnic group cannot be taken seriously'
In the midst of the euphoria accompanying Burma’s seeming democratic transition, one of the key human rights issues that international leaders and Burma pro-democracy and ethnic group activists have failed to address is the continuing statelessness and marginalization of the Rohingyas, a Muslim ethnic minority concentrated in northern Rakhine State in western Burma, bordering Bangladesh.
The state, one of the poorest and most isolated in Burma, is home to some 800,000 Rohingyas, surely ranked among the world’s most persecuted and forgotten people, on a par with the Romas in Europe and the Hmongs in Laos. They have been condemned to remain stateless, with neither home nor citizenship, popping up on the world’s consciousness only when a humanitarian crisis or tragedy strikes.
The most recent occurred in January 2011 when yet another boatload of Rohingyas was detained in Thai waters and subsequently towed away by the Thai Navy, and without engine, food, or water, left to die in the open sea.
Statelessness affecting Rohingyas is especially serious, one of the worst cases in the world. They are denied access to Burma citizenship even though they have lived in Burma for generations. They are accorded only permanent resident status, with the majority holding a Temporary Registration Certificate as an identity document instead of the Citizenship Scrutiny Card that full citizens hold. Rohingyas are related to the Bengalis in Chittagong, Bangladesh, leading the Burma government to claim they are ethnic Bengalis from India who arrived unchecked during British rule and more recently from Bangladesh, thus forfeiting any legitimate claim to Burma citizenship.
The Rohingyas suffer from serious state discrimination and degrading practices including arbitrary arrest and detention, forced labor and portering, arbitrary taxation, extortion, requiring permission for travel even between villages, requiring state authorization to marry, expropriation of property and poor access to higher education. Not surprisingly, many Rohingyas try to flee, making the desperate and dangerous journey in overcrowded and rickety boats to seek asylum and a better life in Thailand, Malaysia and Australia.
It is difficult to understand the origin of Burma’s animosity toward the Rohingyas other than undercurrents of racism and Islamophobia based on their darker skin and Muslim identity in an overwhelmingly Buddhist-centric state. While the Rohingyas’ general isolation from the mainstream ethnic Rakhine or Bamar population is a contributing factor, it is not substantially different from the fractious ethnic relations and isolation of other minorities.
Reasons of national security and illegal immigration are poor excuses for such treatment as Rakhine State, like other Burma border regions, is populated on both sides of the state line by members of the same ethnic group with the accompanying cross-border population movement and trade and family ties. Further, Muslim armed resistance has been insignificant since the 1950s and never did compare with the well-established ethnic armed groups in Kachin, Kayin, and Shan states.
Although citizenship laws, mainly the 1982 Burma Citizenship Law, do not exclude Rohingyas from acquiring naturalized citizenship, in practice, the overwhelming majority hold only temporary documents or are without any documents. Those who manage to acquire naturalized or full citizenship rely on individual connections. Though technically legally obtained, they risk being accused of falsely acquiring identity documents as the policy is that all “Bengalis” in Rakhine State are entitled only to the temporary documents.
One of the main reasons why some Rohingyas have demanded they be recognized as a national ethnic group and be granted citizenship by birth is that anything less opens the possibility of revocation. However, Rohingyas, who do not have the means or connections to acquire better documentation but need it to ease travel and work still welcome the possibility of naturalized citizenship.
In order to break the statelessness impasse, the most realistic way forward is through naturalized citizenship. If given the opportunity, Rohingyas should take advantage of the ongoing democratic transition in Burma to solidify their citizenship status rather than wait for national ethnic group recognition, which is highly improbable, if not impossible.
There are murmurings that the Burma government may be considering naturalized citizenship or some status other than permanent residency for the Rohingyas. Such a move would be consistent with current citizenship practices as the immigration authorities have, over the last few years, made commendable efforts to provide citizenship documents, primarily naturalized citizenship to people of Indian origin in Burma who also have indeterminate citizenship status. Further, it does not make good policy to exclude only the Rohingyas as Indian origin Hindus in Rakhine State with similar eligibility are granted naturalized citizenship.
Naturalized citizenship would go some way toward reducing the arbitrary and discriminatory practices affecting the Rohingyas. Unless restrictive caveats remain, it would improve their ability to travel, to acquire a passport and to have better access to higher education. Indian origin Hindus in Rakhine State who recently obtained naturalized citizenship have said they are now able to travel more freely.
More significantly, the citizenship laws provide that after three generations, all descendants of naturalized citizens shall be granted full citizenship.
'The thought that Rohingyas will suddenly be accepted as a national ethnic group cannot be taken seriously'
In the midst of the euphoria accompanying Burma’s seeming democratic transition, one of the key human rights issues that international leaders and Burma pro-democracy and ethnic group activists have failed to address is the continuing statelessness and marginalization of the Rohingyas, a Muslim ethnic minority concentrated in northern Rakhine State in western Burma, bordering Bangladesh.
The state, one of the poorest and most isolated in Burma, is home to some 800,000 Rohingyas, surely ranked among the world’s most persecuted and forgotten people, on a par with the Romas in Europe and the Hmongs in Laos. They have been condemned to remain stateless, with neither home nor citizenship, popping up on the world’s consciousness only when a humanitarian crisis or tragedy strikes.
The most recent occurred in January 2011 when yet another boatload of Rohingyas was detained in Thai waters and subsequently towed away by the Thai Navy, and without engine, food, or water, left to die in the open sea.
Statelessness affecting Rohingyas is especially serious, one of the worst cases in the world. They are denied access to Burma citizenship even though they have lived in Burma for generations. They are accorded only permanent resident status, with the majority holding a Temporary Registration Certificate as an identity document instead of the Citizenship Scrutiny Card that full citizens hold. Rohingyas are related to the Bengalis in Chittagong, Bangladesh, leading the Burma government to claim they are ethnic Bengalis from India who arrived unchecked during British rule and more recently from Bangladesh, thus forfeiting any legitimate claim to Burma citizenship.
The Rohingyas suffer from serious state discrimination and degrading practices including arbitrary arrest and detention, forced labor and portering, arbitrary taxation, extortion, requiring permission for travel even between villages, requiring state authorization to marry, expropriation of property and poor access to higher education. Not surprisingly, many Rohingyas try to flee, making the desperate and dangerous journey in overcrowded and rickety boats to seek asylum and a better life in Thailand, Malaysia and Australia.
It is difficult to understand the origin of Burma’s animosity toward the Rohingyas other than undercurrents of racism and Islamophobia based on their darker skin and Muslim identity in an overwhelmingly Buddhist-centric state. While the Rohingyas’ general isolation from the mainstream ethnic Rakhine or Bamar population is a contributing factor, it is not substantially different from the fractious ethnic relations and isolation of other minorities.
Reasons of national security and illegal immigration are poor excuses for such treatment as Rakhine State, like other Burma border regions, is populated on both sides of the state line by members of the same ethnic group with the accompanying cross-border population movement and trade and family ties. Further, Muslim armed resistance has been insignificant since the 1950s and never did compare with the well-established ethnic armed groups in Kachin, Kayin, and Shan states.
Although citizenship laws, mainly the 1982 Burma Citizenship Law, do not exclude Rohingyas from acquiring naturalized citizenship, in practice, the overwhelming majority hold only temporary documents or are without any documents. Those who manage to acquire naturalized or full citizenship rely on individual connections. Though technically legally obtained, they risk being accused of falsely acquiring identity documents as the policy is that all “Bengalis” in Rakhine State are entitled only to the temporary documents.
One of the main reasons why some Rohingyas have demanded they be recognized as a national ethnic group and be granted citizenship by birth is that anything less opens the possibility of revocation. However, Rohingyas, who do not have the means or connections to acquire better documentation but need it to ease travel and work still welcome the possibility of naturalized citizenship.
In order to break the statelessness impasse, the most realistic way forward is through naturalized citizenship. If given the opportunity, Rohingyas should take advantage of the ongoing democratic transition in Burma to solidify their citizenship status rather than wait for national ethnic group recognition, which is highly improbable, if not impossible.
There are murmurings that the Burma government may be considering naturalized citizenship or some status other than permanent residency for the Rohingyas. Such a move would be consistent with current citizenship practices as the immigration authorities have, over the last few years, made commendable efforts to provide citizenship documents, primarily naturalized citizenship to people of Indian origin in Burma who also have indeterminate citizenship status. Further, it does not make good policy to exclude only the Rohingyas as Indian origin Hindus in Rakhine State with similar eligibility are granted naturalized citizenship.
Naturalized citizenship would go some way toward reducing the arbitrary and discriminatory practices affecting the Rohingyas. Unless restrictive caveats remain, it would improve their ability to travel, to acquire a passport and to have better access to higher education. Indian origin Hindus in Rakhine State who recently obtained naturalized citizenship have said they are now able to travel more freely.
More significantly, the citizenship laws provide that after three generations, all descendants of naturalized citizens shall be granted full citizenship.
Despite decades of international criticism, the Burma government has consistently refused to accept that Rohingyas are anything more than permanent residents, and even that view is grudgingly held.
The thought that Rohingyas will suddenly be accepted as a national ethnic group cannot be taken seriously. There is no public or political support from any ethnic group or from national stakeholders including opposition and exile groups, and certainly not from the majority ethnic Rakhine in Rakhine State where deep suspicion and hostility remain. Further, Rohingya groups are usually isolated and excluded from multilateral discussions within Burma and even among exile movements.
The thought that Rohingyas will suddenly be accepted as a national ethnic group cannot be taken seriously. There is no public or political support from any ethnic group or from national stakeholders including opposition and exile groups, and certainly not from the majority ethnic Rakhine in Rakhine State where deep suspicion and hostility remain. Further, Rohingya groups are usually isolated and excluded from multilateral discussions within Burma and even among exile movements.
The Rohingyas should seize the current opportunity and ride the ongoing democratic wave, failing which they will once again be left behind. Of course naturalized citizenship is not on a par with national ethnic group recognition, but at present it remains the most realistic and workable solution to their statelessness.
Eric Paulsen is co-founder and adviser to Lawyers for Liberty, a human rights and law reform organization based in Malaysia. He has researched statelessness in Bangladesh, Nepal, and most recently in Burma.
Source here
Eric Paulsen is co-founder and adviser to Lawyers for Liberty, a human rights and law reform organization based in Malaysia. He has researched statelessness in Bangladesh, Nepal, and most recently in Burma.
Source here
ျပည္ပက ျပန္၀င္လာတဲ့ျမန္မာေတြအေနနဲ႔ နုိင္ငံသားခံယူခြင့္ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါမွာ ဟုိဘက္နုိင္ငံသားခံယူျပီးသားျဖစ္ေနရင္ေတာ့ စြန္႔လႊတ္ျပီးမွ ေလ်ွာက္ခြင့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ျပန္လည္ခံယူဖုိ႔အတြက္ ျပည္ပရွိျမန္မာသံရုံးေတြမွာ ေလ်ွာက္ရမွာျဖစ္တယ္။ ျပည္ ပေရာက္ျမန္ မာေတြ အေနနဲ႔ တရား၀င္ႏုိင္ငံသားျပန္လည္ခံယူခြင့္ရွိတယ္ဆုိတာကုိ အသိေပးထားတယ္လုိ႔ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦးခင္ရီ က ေတြ႔ဆုံပဲြမွာ ေျပာပါတယ္။
ႏုိင္ငံသားခံယူခြင္ေလွ်ာက္တဲ့သူေတြရဲ့ ကုိယ္ေရးအခ်က္အလက္ေတြကုိ စိစစ္ျပီး ျမန္မာသံရုံးက လူ၀င္မႈ ၾကီးၾက္ပေရးဌာနရဲ့ သေဘာထား မွတ္ခ်က္ေတာင္းမွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံသားခံယူခြင့္ေလွ်ာက္သူဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားျဖစ္ေနတယ္ဆုိရင္ ျပန္လက္ခံေပးမွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။
တုိင္းရင္းသားမိဘႏွစ္ပါးက ေမြးတဲ့ နုိင္ငံသားေတြက ေမြးရာပါနုိင္ငံသားေတြျဖစ္လုိ႔ ႏုိင္ငံသားစိစစ္ေရးကတ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဥပေဒအရျဖစ္ တဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြက ဧည့္ႏုိင္ငံသားနဲ႔ျပဳနုိင္ငံသားကတ္ေတြ ရမွာျဖစ္တယ္။
ျပည္တြင္းမ်ာ အခြန္ေဆာင္ေနတဲ့ နုိင္ငံျခားသားေတြကုိေတာ့ အက္ဖ္အာရ္စီနဲ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေနာက္ေၾကာင္းမျပည့္စုံေသးသူေတြကုိယာယီနုိင္ငံသားကတ္ေတြ ထုတ္ေပးေနပါတယ္။
ႏုိင္ငံသားခံယူခြင့္အတြက္ ဗဟုိအဖဲြ႔ေတြဆီ ေလွ်ာက္ထားနုိင္ျပီး အေထာက္အထားျပည့္စုံ၊ ဥပေဒနဲ႔ ညီရင္ ႏုိင္ငံသားခံယူခြင့္ျပဳတယ္လုိ႔ေတြ႔ဆုံပဲြက သိရပါတယ္။
Source : ဇင္ေသာ္ (ေမာ္ဒန္ သတင္း ဂ်ာနယ္)
Today Burmese Rohingya Organisation UK (BROUK) President Maung Tun Khin(aka) Ziaul Gaffar highlighted untold suffering Rohingya people’s situation in Norwegian Parliament, Norwegian Ministry of Foreign affairs and Human Rights and Human Wrongs Documentary Film Festival in Oslo some NGOs .BROUK’s Oslo trpi was facilitated and hosted by Norwegian Burma Committee.
Maung Tun Khin also met Norwegian former prime minister Mr. Kjell Magne Bondevik who is also director of Oslo Centre for Peace and Human Rights. Maung Tun Khin Said “I had an extremely valuable discussion with the Former Prime Minister of Norway. I express our gratitude for his long time efforts for human rights and democracy for Burma. I urged him to continue to put pressure on the Thein Sein Regime to stop human rights violations in ethnic areas particularly in Arakan State where Rohingyas are facing serious persecution.”
The Norwegian government is engaging with the Thein Sein Regime and recently cancelled its earlier calls for Norwegian Companies not to do business or invest in Burma. In the meetings, with officials we called on them to urge the regime to restore Rohingya citizenship rights, ethnic rights, to lift restrictions on marriage, movement, education, and to find a permanent solution for Rohingya refugees who are living in Bangladesh, Kingdom of Saudi Arabia, Thailand and Malaysia.
Maung Tun Khin said: “I am extremely satisfied with the meeting with various officials from Norwegian government, parliamentary members and NGOs in which we were able to raise awareness about the suffering of all the people of Burma, and particularly the plight of the Rohingyas who are not receiving much international attention. I delivered the message that if Thein Sein regime wants to do genuine reform they have to stop human rights violations against ethnic areas including Rohingya’s areas. The regime is not showing even little sign of change on the Rohingya, instead tagging Rohingyas as foreigners, ignoring their glorious past and establishments in our own homeland. Recent changes might be just to ease sanctions from western governments and I must say it is too early to lift the sanctions on Burma.”
In the evening Maung Tun Khin participated the Panel discussion “The Exodus of Rohingyas” at the Human Rights Human Wrongs documentary film festival in Oslo.
Source : BROUK
Once a drunken American met a Burmese on a road and asked “Hey! What Ese are you?” The man was bewildered and so the American says “I mean to say are you a Chinese, Japanese, Taiwanese or Vietnamese since you must end in one of the Ese?” The man replied that he is a Burmese because the Junta who change the name from Burma to Myanmar has forbid anyone using the name of Myanmarnese. Then he asked the American “By the way friend what keys are you? I mean to say, are you a Monkey or a Donkey or a Yankey?” This is exactly what the Obama administration is treating the quasi Burmese civilian administration, underestimating the cunning and the craftiness of the Burmese diplomacy. If we go back to the contemporary history of neutrality or rather the non alignment movement, one can see the Burmese imprint there. Burma after gaining independence from Great Britain in 1948 was beset by civil ones and join the Colombo plan (conceived at the Commonwealth Conference of Foreign Affairs in Colombo in Jan 1950s) to get some resources for its armed forces but it was in 1954 Colombo Conference, the five participating countries (Burma India Ceylon Indonesia and Pakistan) pledge their neutrality in the Cold War, Jawaharlal Nehru of India, the most influential leader was backed by U Nu, Prime Minister of Burma in calling the Bandung Conference to create an atmosphere of corporation and put Asia and Africa in the world’s picture that pave the way to thee Non-Aligned Movement (NAM) in Bandung. As of today the movement had 120 members and 17 as observer’s countries.
In the impending Cold War between China and US, it seems that Burma will play a crucial part and obviously the ex-brass will try their level best to remain in power in the so called newly emerging Burmese democracy. In the economic sphere American preeminence, can no longer be taken for granted, nor can it be assumed that a stronger, richer China is good news for America -- as successive U.S. presidents have argued since 1978. On the contrary Americans are getting the queasy feeling that a richer, more powerful China might just mean a relatively poorer, relatively weaker America. In other words, the rise of China is not a Win-Win situation for both nations. It is a zero-sum game. Respected economists like Paul Krugman and Fred Bergsten have argued that imposing tariffs would be a legitimate U.S. response to Chinese currency policies.
China set to overtake the US as the world's largest economy, possibly as soon as 2016 according to an International Monetary Fund projection,Washington sees Beijing as already flexing its muscles, with increases in military spending and a harder-line in border disputes with a range of neighbors, including India, Japan, and Vietnam. As a result, the United States is seeking to make common cause with China's nervous neighbors including Burma and this is where the Burmese regime will try to exploit for its survival.
By taking advantage of China overplaying its hand in the South China Sea and generally unnerving most of the region, the Obama administration is smart in reconfirming the central role in Asia. The opening of a new base in Australia is a powerful symbol of America's enduring strategic presence in the region and relations with Burma has both strategic motives as well as several other implications. He is also taken a pro-democracy posture not only in Burma but also in the Middle East and Russia. Given these the political evolution of countries in these regions will have a direct bearing on the international strategic situation and on the nature of world order in the coming years.
But Beijing is likely to be the fulcrum around which Asian relations and economies revolve—a revival of the Middle Kingdom era when China was “first-among-equals” in Asia. For Burma, despite its recent attempts to reduce China's influence and forge better political and business ties with the West, China's inevitable rise to first-among-equals status in Asia will weigh heavily on its much-smaller south-western neighbour. Daw Aung San Suu Kyi, Burma's opposition leader and an icon for politically-aware Westerners, has stressed her neutral view of China—an acknowledgment that Burma will continue to do much business with the Asian superpower regardless of its future relationship with the West. Hundreds of thousands Chinese migrants now live in Burma, and Chinese investors have put around US $12billion into the country. In addition, despite the Myitsone suspension, there are 25 other “mega-dam projects” underway in Burma, many of them Chinese-backed. So no matter what changes come to Burma or global politics in 2012, China will likely remain an important factor for decision-makers in Naypyidaw.
Knowing that the New Cold War will be over natural resources rather than the old one over ideas, President Obama’s long term economic goal is laudable and most importantly is that America will be self-sufficient in oil by 2030 because of growing U.S. domestic production and Canadian output, according to Julian Lee, a senior energy analyst at the Centre for Global Energy Studies .On the other hand China will be depended more and more on foreign oil. Oil from the Middle East and African crude is currently being transported in tankers via the 900km-long Malacca Strait, that connects the Indian and Pacific Oceans, is one of the world's busiest shipping channels and around 650,000 vessels pass through it every year and roughly 80% of China's annual imports of 1.5 billion barrels of oil pass through the narrow seaway. Chinese analysts and leaders have been describing the strait, as a strategic vulnerability, drawing attention to the consequences for China that if this shipping channel were to fall into the hands of "hostile powers" or pirates or terrorists. What if the US were to block China's access to the strait in the event of a China-Taiwan conflict? Hence China is constructing an oil pipe line from the Bay of Bengal that will cut through Burma direct to China .The roughly 2,000 kilometres of pipeline starting from Kyaukpyu in Western Burma will terminate at Kunming in Yunnan province at a cost of $1.5 billion the entire cost of constructing the pipelines will be borne by China.
Burma has the world's 10th-largest natural gas reserves, estimated at over 90 trillion cubic feet (tcf) in 19 onshore and three major offshore fields. Due to the proximity of Burma, and cosy relations with the tyrannical Burmese Generals, this veto-holding member of the United Nations Security Council that often prevented resolutions critical of the Junta was rewarded with the oil pipeline is expected to be completed by 2013. China's largest oil and gas company China National Petroleum Corporation (CNPC) will share the profit with the Burmese Generals. So from early 2013, Chinese oil tankers from the Middle East and Africa will be able to cross the Bay of Bengal to dock at Burma’s Western seaport and thee transport time will be cut by more than a week than via Malacca Strait. What more it is constructing a fast track railway along the pipeline that can reach within five hours to the Burmese shores and at any time the PLA which has a minimal electronic espionage system can be reinforced within hours and be a threat to India and the American base in Diego Garcia?
China importing 11 percent of its oil from Iran has ignored the latest American and European move for sanctions against Iran which was not backed by the United Nations. Prime Minister Wen Jiabao tour to three oil-rich Gulf monarchies has sidestepped the issue and at the Doha Conference on Jan 18th said. “Legitimate trade should be protected, otherwise the world economic order would fall into turmoil.” as it will become the globe's largest importer of oil by mid-2013. But the Chinese leaders decision to reduce the oil imports carried by tanker coincides with the Burmese Junta offering the construction of the pipeline to Kunming clearly demonstrates the Burmese diplomacy in the New Cold War as China’s top four oil suppliers—Saudi Arabia, Angola, Iran and Russia—only Russia is supplying nearly 400,000 barrels per day to China by overland pipeline while the rest has to come via the tankers which will soon be discharging their cargo in the Burmese ports. Beijing even though it parotid to adhere to its traditional policy of non-intervention into the domestic affairs of other countries and the latest vetoed the Security Council resolution on Syria on Assad regime, is still to be seen on its stand on the young and still tender Burmese democracy as it continue to fulfill its growing hydrocarbon needs in their obsession to race with the American superpower.
Now that Vice-President Xi Jinping’s is schedule to visit Washington, China openly said that the mutual trust between China and the U.S. is lagging. Washington and Beijing have been in conflict sanctions on Iranian, North Korea, Spratly Islands and most recently China’s decision to join with Russia in vetoing a U.N. Security Council resolution condemning the violence in Syria, which Susan Rice called the veto “disgusting and shameful.”Burma is lining up behind all these conflicts as the regime ploys with idea of considering joining the Cobra Gold military joint exercises that will be directed to China.
In other words Burma holds the triumph card both in the energy lifeline of China and its flank defence. And definitely China cannot allow a flourishing democracy at her back door without some sort of authoritarian elements. It was here that the sordid Burmese Generals will make its presence felt and no doubt both the Non Myanmar (ethnic nationalities), and the Myanmar democracy movement led by Daw Aung San Suu Kyi including the West will have to come with some sort of a compromise.
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး(ေျမာက္ပိုင္း) ပါေဂ်ာင္ေဒသ၊ လိုင္စင္စခန္းတြင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားဟု မတရားစြပ္စြဲကာ ႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္ခံရၿပီး ေသဆံုးခဲ့ရသူမ်ားစာရင္း ထြက္ရွိလာသည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚတြင္ အဆိုုပါစာရင္း ထြက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္ျပီး ၁၉၉၂ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ တြင္ သတ္ျဖတ္ခံရသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားစာရင္း ပါ၀င္သည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။ အဆိုုပါ အေရးအခင္းေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာသူ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ၇၀ ဥိး ရွိသည္ဟုု ေရးသားထားသည္။
အမွန္တရား သည္ သင္တိုု႔ႏွင့္အတူ ရွိသည္၊ သင္တိုု႔ ေကာင္းရာသုုဂတိ လားပါေစဟုုလည္း ထုုတ္ျပန္သည့္စာတြင္ ေရးသားထားသည္။ အထက္ပါ လုုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ပထမဦးဆံုုး အမ်ားစုုေပါင္း ကုုသိုုလ္ျပဳ ဆြမ္းေကၽြး အမွ်ေ၀ျခင္းကိုု ရန္ကုုန္၊ မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးမ်ားတြင္ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု ေၾကညာထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုု ျမန္မာအမ်ားစုု ေနထိုုင္ရာ ဖိုု႔၀ိန္းတြင္လည္း ဆြမ္းေကၽြးပြဲ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု သိရသည္။
အမွန္တရား သည္ သင္တိုု႔ႏွင့္အတူ ရွိသည္၊ သင္တိုု႔ ေကာင္းရာသုုဂတိ လားပါေစဟုုလည္း ထုုတ္ျပန္သည့္စာတြင္ ေရးသားထားသည္။ အထက္ပါ လုုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ပထမဦးဆံုုး အမ်ားစုုေပါင္း ကုုသိုုလ္ျပဳ ဆြမ္းေကၽြး အမွ်ေ၀ျခင္းကိုု ရန္ကုုန္၊ မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးမ်ားတြင္ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု ေၾကညာထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုု ျမန္မာအမ်ားစုု ေနထိုုင္ရာ ဖိုု႔၀ိန္းတြင္လည္း ဆြမ္းေကၽြးပြဲ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု သိရသည္။
Credit : မိုုးမခ
၁၀-၂-၂၀၁၁ ေန႔ ညေန၃း၃၀တြင္ အမွတ္ (၅၄) တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းေနအိန္တြင္ KNU-KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠဌဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေစာေဌးေမာင္ေခါင္းေဆာင္ေသာအဖြဲ့ (၁၄)ဦးႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရင္းႏွီးခင္မင္စြာေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္.
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ကရင္အမ်ိဳးသားၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ( ေကအန္ယူ/ေကအန္အယ္လ္ေအ) ဥကၠဌဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေဌးေမာင္(ခ) ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထိန္ေမာင္ အပါအ၀င္ ၁၄ ဦးတုိ႕ႏွင့္ ယေန႕ ညေန၃နာရီခြဲခန္႕မွ ၄နာရီ ၁၅မိနစ္အထိ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးခဲ႕သည္။
 |
| Photo: 7 Day Journal |
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၊ တုိင္းရင္းသားအေရးကိစၥမ်ားကုိေဆြးေႏြးခဲ႕သည္ဟု အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူဦးထင္ေက်ာ္ကေျပာသည္။
ေကအန္ယူ၊ေကအန္အယ္လ္ေအအဖြဲ႕သည္ ယခုလ ၇ရက္ေန႕ကဦးေအာင္ေသာင္းဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႕ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ပဏာမအဆင့္ေတြ႕ဆုံလက္မွတ္ေရးထုိးခဲ႕သည့္အဖြဲ႕ျဖစ္သည္။
Source : Burma VJ
 |
| Photograph: Khin Maung Win/AP |
မၾကာခင္ကမွ ျပန္လြတ္လာတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ သံဃာ့ လွုပ္ရွားမွုရဲ့ ဦးေဆာင္ သံဃာ တပါးျဖစ္သူ အရွင္ ဂမၻီရကို ေသာၾကာေန႔ မနက္ အေစာႀကီး ပိုင္းမွာ သူယာယီ သတင္း သုံးေနတဲ့ လယ္တီ တိုက္ကေန အာဏာ ပိုင္ေတြက လာေခၚသြားတယ္လို႔ ဆရာ ေတာ္ရဲ့ အကို ျဖစ္သူက ဘီဘီစီကို ေျပာ ျပပါတယ္။
၂၀၀၇ သံဃာ့လွုပ္ရွားမွု မွာ ဦးေဆာင္သူ တဦးအျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အရွင္ဂမၻီရ ကို လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသူ ေတြ က သူတို႔ ကိုယ္ သူတို႔ သာသနာေရး ဦးစီးဌာန က လို႔ ေျပာသူေတြလည္း ပါဝင္သလို ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရ က လို႔ ေျပာသူေတြ လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း လယ္တီတိုက္ က သံဃာ တပါး က ဘီဘီစီ ကို ေျပာပါတယ္။
ဘယ္ကို ေခၚသြားမွာလဲ ဆိုတာ ကို မေျပာေၾကာင္းနဲ႔ အရွင္ ဂမၻီရ ယူေဆာင္သြားတဲ့ ဖုန္း ကို လည္း ဆက္သြယ္လို႔ မရေတာ့ ေၾကာင္း လည္း အဲဒီ ဦးဇင္း က ေျပာပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရဟာ ဇန္နဝါရီ လ မွာ သူျပန္လြတ္လာၿပီး တဲ့ ေနာက္ပိုင္း ခ်ိတ္ပိတ္ ခံထားရတဲ့ မဂၢင္ေက်ာင္း အပါအဝင္ ေက်ာင္းတိုက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ မဂၢင္ေက်ာင္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က တခါ ျပန္ ခ်ိတ္ပိတ္ၿပီး ဦးဂမၻီရ အပါအဝင္ သံဃာေတာ္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ ကပၸိယေတြကို ေက်ာင္းကေန ႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြဟာ သဃၤန္းကၽြန္းက လယ္တီေက်ာင္းမွာ ေခတၱ သီတင္းသုံး ေနထိုင္ေနၿပီး ခုအဲဒီ ေက်ာင္းကေန အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ကို ခံခဲ့ ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : BBC Burmese
၂၀၀၇ သံဃာ့လွုပ္ရွားမွု မွာ ဦးေဆာင္သူ တဦးအျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အရွင္ဂမၻီရ ကို လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသူ ေတြ က သူတို႔ ကိုယ္ သူတို႔ သာသနာေရး ဦးစီးဌာန က လို႔ ေျပာသူေတြလည္း ပါဝင္သလို ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရ က လို႔ ေျပာသူေတြ လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း လယ္တီတိုက္ က သံဃာ တပါး က ဘီဘီစီ ကို ေျပာပါတယ္။
ဘယ္ကို ေခၚသြားမွာလဲ ဆိုတာ ကို မေျပာေၾကာင္းနဲ႔ အရွင္ ဂမၻီရ ယူေဆာင္သြားတဲ့ ဖုန္း ကို လည္း ဆက္သြယ္လို႔ မရေတာ့ ေၾကာင္း လည္း အဲဒီ ဦးဇင္း က ေျပာပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရဟာ ဇန္နဝါရီ လ မွာ သူျပန္လြတ္လာၿပီး တဲ့ ေနာက္ပိုင္း ခ်ိတ္ပိတ္ ခံထားရတဲ့ မဂၢင္ေက်ာင္း အပါအဝင္ ေက်ာင္းတိုက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ မဂၢင္ေက်ာင္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က တခါ ျပန္ ခ်ိတ္ပိတ္ၿပီး ဦးဂမၻီရ အပါအဝင္ သံဃာေတာ္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ ကပၸိယေတြကို ေက်ာင္းကေန ႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြဟာ သဃၤန္းကၽြန္းက လယ္တီေက်ာင္းမွာ ေခတၱ သီတင္းသုံး ေနထိုင္ေနၿပီး ခုအဲဒီ ေက်ာင္းကေန အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ကို ခံခဲ့ ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : BBC Burmese
_______________________________________________________________
Buddhist monk detained in BurmaShin Gambira, released in January after being detained since 2007, was seized by authorities in a pre-dawn visit.
A prominent Buddhist monk who was one of hundreds of political prisoners freed in Burma last month has been detained after a pre-dawn raid by authorities.
Shin Gambira was one of the leaders of the 'saffron revolution', a 2007 anti-government uprising against the then ruling junta. He was detained after the uprising and released on 13 January as part of a mass release of political prisoners that has been hailed as a sign of Burma's new government's willingness to make reforms.
The news of Gambira's detention, however, had echoes of the previous administration, which was known for whisking away its critics in the middle of the night.
An official from the home ministry said Gambira was taken from the Rangoon monastery where he was staying and brought for "questioning in relation to an incident that happened after his release".
The official said Gambira and other monks had illegally entered monasteries that had been shut after the 2007 uprising.
It was not immediately clear how long Gambira would be detained.
Gambira had also publicly voiced scepticism about the new government's commitment to democratic reforms.
His detention comes amid widespread international attention on Burma, where the new, nominally civilian government has drawn cautious praise.
The US and European Union have welcomed recent progress but say they will be closely watching an April byelection before deciding whether to lift sanctions imposed during military rule.
Source: Guardian News
Shin Gambira was one of the leaders of the 'saffron revolution', a 2007 anti-government uprising against the then ruling junta. He was detained after the uprising and released on 13 January as part of a mass release of political prisoners that has been hailed as a sign of Burma's new government's willingness to make reforms.
The news of Gambira's detention, however, had echoes of the previous administration, which was known for whisking away its critics in the middle of the night.
An official from the home ministry said Gambira was taken from the Rangoon monastery where he was staying and brought for "questioning in relation to an incident that happened after his release".
The official said Gambira and other monks had illegally entered monasteries that had been shut after the 2007 uprising.
It was not immediately clear how long Gambira would be detained.
Gambira had also publicly voiced scepticism about the new government's commitment to democratic reforms.
His detention comes amid widespread international attention on Burma, where the new, nominally civilian government has drawn cautious praise.
The US and European Union have welcomed recent progress but say they will be closely watching an April byelection before deciding whether to lift sanctions imposed during military rule.
၀၈ ၀၂ ၁၂ ယေန႕ထုတ္ ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေမာင္၀ံသ ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေဆာင္းပါး။
ေျပာေတာ့ မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး မျဖစ္ေစဖို႕
ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစိုးရက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ အမ်ားက နားလည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရရဲ႕ အဲဒီဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ဟာ ေႏွးေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ရွိေနတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရရဲ႕ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္ခါ တစ္ခါ အားတက္သေရာေတြ ေတြ႕လိုက္ရ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ အားပ်က္စရာ အားမရစရာေတြ႕လိုက္ရ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတဲ့အေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဗ်ာ။
ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္
အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဒီခ်ဳပ္) ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားမွတ္ခ်က္ေတြကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ႀကီးႀကီးမားမား သက္ေရာက္မႈရွိေနတယ္ဗ်။
ၿပီးခဲ့တဲ့လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြက ဦးစီးျပဳလုပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတ လက္မွတ္နဲ႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ]]ကြၽန္မကေတာ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ဟာ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းကို အမွန္တကယ္ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိသူလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအဖဲြ႕ဆိုတာက သမၼတႀကီးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ}} လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ NLD ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ထုတ္ေ၀တဲ့ ]ဒီလႈိင္း]စာေစာင္အတဲြ (၁)၊ အမွတ္ (၂)မွာလည္း ]]ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အထိ စိတ္ခ်ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ပူးေပါင္းဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တပ္မေတာ္မပါဘဲနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး}} လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။
ေျပာေတာ့ မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး မျဖစ္ေစဖို႕
ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစိုးရက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ အမ်ားက နားလည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရရဲ႕ အဲဒီဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ဟာ ေႏွးေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ရွိေနတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရရဲ႕ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္ခါ တစ္ခါ အားတက္သေရာေတြ ေတြ႕လိုက္ရ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ အားပ်က္စရာ အားမရစရာေတြ႕လိုက္ရ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတဲ့အေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဗ်ာ။
ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္
အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဒီခ်ဳပ္) ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားမွတ္ခ်က္ေတြကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ႀကီးႀကီးမားမား သက္ေရာက္မႈရွိေနတယ္ဗ်။
ၿပီးခဲ့တဲ့လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြက ဦးစီးျပဳလုပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတ လက္မွတ္နဲ႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ]]ကြၽန္မကေတာ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ဟာ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းကို အမွန္တကယ္ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိသူလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအဖဲြ႕ဆိုတာက သမၼတႀကီးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ}} လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ NLD ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ထုတ္ေ၀တဲ့ ]ဒီလႈိင္း]စာေစာင္အတဲြ (၁)၊ အမွတ္ (၂)မွာလည္း ]]ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အထိ စိတ္ခ်ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ပူးေပါင္းဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တပ္မေတာ္မပါဘဲနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး}} လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။
မယုံေသးသူေတြကို အျပစ္မတင္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ မီဒီယာသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနၾကရဆဲ ျဖစ္တဲ့ အားတက္စရာေတြၾကားထဲက အားပ်က္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ သတင္းေတြနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး သုံးသပ္ခ်က္ေတြအျပင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရိုင္းျပတဲ့ အသုံးအႏႈန္းနဲ႕ ေခၚေ၀ၚေနဆဲ၊ မလိုလားေၾကာင္း လူအမ်ားေရွ႕ အတိအလင္းေျပာေနၾကဆဲ အေျခအေနေတြကို ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္တက္လမ္းမွာ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ေတာ္ကား ႀကီး ေနာက္ကို ျပန္လိမ့္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မရွိေတာ့ပါဘူးလို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် မယုံႏိုင္ေသးတာကို အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။
ျပည္သူ႕ေခတ္ မုခ္ဦးမွာ
ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သမၼတႀကီးနဲ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ အစ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းလိုက္တာအလယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ အဆံုး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အစိုးရရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ေပးခဲ့တဲ့ ]]ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ပါဘူး}} ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြအပါအ၀င္ ေပးထားခ်က္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ (လူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ၾကမၼာဆိုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္မႀကံဳရေတာ့ဘူးဆိုရင္) ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ ေခတ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္ဗ်ာ။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိ ေရခ်ိန္
ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၀န္းက်င္အေနအထား ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာေတာ့မွာ ေသခ်ာေနတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ ဆီသို႔ ခ်ီတက္ရာမွာ ေျခလွမ္းျမန္ျခင္း၊ ေႏွးျခင္းဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိပညာေရခ်ိန္ ျမင့္ျခင္း နိမ့္ျခင္းနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။ ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံေရးတက္
အမွန္တရားသည္သာ အင္အား
ဒီမိုကေရစီကို အေလးမထားတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔ႏိုင္ငံမွာ ]အင္အားသည္သာ အရာရာ} (Might is Right) သေဘာတရားႀကီးစိုးေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ေခတ္မွာေတာ့ ]အမွန္တရားသည္သာ အင္အား}(Right is Might) သေဘာတရားတြင္က်ယ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါပဲဗ်။ ဒီေတာ့ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို စီမံခန္႔ခဲြပိုင္ခြင့္ရၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြက အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားၿပီး သူတို႔အက်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္သူ၊ တရားကို သိ႐ံုသာ သိသူ မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ႀကံသူ၊ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်သူ၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ၿပီး သူတို႔ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကုိသာ သူတို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာကို အပ္ႏွံမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
မဟတၱမဂႏၶီႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစကား
ဒီေနရာမွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာစုေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။ အဲဒီစာစုကို ဒီႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္ရဲ႕ ]အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္}မွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟတၱမဂႏၶီရဲ႕ ဘ၀တစ္ကြက္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး သူ႔သားငယ္ကို လက္ဆဲြၿပီး ဂႏၶီႀကီးဆီ ေရာက္လာတယ္။ ကိစၥက သားငယ္ဟာ သၾကားလံုး အစားမ်ား ၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတဲ့အတြက္ ကူညီဆံုးမေပးဖို႔ ဂႏၶီႀကီးကို လာေရာက္ေမတၱာရပ္ခံတာပါ။ ဂႏၶီႀကီးက ေနာက္တစ္လၾကာမွ လာပါဆိုၿပီး ေျပာလုိက္လို႔ အဲဒီသားသမီးျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္တစ္လၾကာေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ ဂႏၶီႀကီးက ကေလးကို သၾကား လံုးေတြ သိပ္မစားဖို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ဆံုးမလိုက္တယ္။ ကေလးကလည္း ဂႏၶီႀကီးရဲ႕စကားကို လိုက္နာပါမယ္လို႔ ႐ို႐ိုေသေသ ျပန္ ေျပာတယ္။ ကေလးအေမက ဒီဆံုးမစကားကို ပထမအေခါက္လာတုန္းကတည္းက ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ဂႏၶီႀကီးဟာ အဲဒီတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေတြလြန္လြန္ကဲကဲ စားေနမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မို႔ မေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ သူတို႔သားအမိ ျပန္သြားခ်ိန္ကစၿပီး သူ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကေလးကို အခ်ိဳေလွ်ာ့စားဖို႔ ဆံုးမရဲခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။
လွ်ာအရိုးမရွိ ေလွ်ာက္ေျပာစရာ မဟုတ္
ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကေန ဥပေဒသ ထုတ္ယူမယ္ဆိုရင္ လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ျပည္သူ႔အက်ိဳးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ထမ္းေဆာင္သြားၾကဖို႔ အားခဲ ထားၾကတဲ့ (တစ္နည္း)လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြ တသီတသန္းႀကီးမွာ ျပည္သူေတြဆီကေန သူတို႔ကို တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ သို႔မဟုတ္ ေထာက္ခံမဲေတာင္းၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ရပ္ရႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယူဆတယ္ဗ်ာ။
ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ]လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲေျပာ၊ ေျပာၿပီးရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္}တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အထူးလိုအပ္တယ္။ ]ေျပာေတာ့မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး} လူစားေတြကို မေထာက္ခံမိဖို႕ သတိႀကီးစြာထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က အခ်ိဳေတြစားေနၿပီး လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြကိုေတာ့အခ်ိဳစားတာ မေကာင္းဘူးလို႕ ေျပာတတ္သူေတြကို ေရွာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါဗ်။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ မီဒီယာသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနၾကရဆဲ ျဖစ္တဲ့ အားတက္စရာေတြၾကားထဲက အားပ်က္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ သတင္းေတြနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး သုံးသပ္ခ်က္ေတြအျပင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရိုင္းျပတဲ့ အသုံးအႏႈန္းနဲ႕ ေခၚေ၀ၚေနဆဲ၊ မလိုလားေၾကာင္း လူအမ်ားေရွ႕ အတိအလင္းေျပာေနၾကဆဲ အေျခအေနေတြကို ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္တက္လမ္းမွာ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ေတာ္ကား ႀကီး ေနာက္ကို ျပန္လိမ့္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မရွိေတာ့ပါဘူးလို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် မယုံႏိုင္ေသးတာကို အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။
ျပည္သူ႕ေခတ္ မုခ္ဦးမွာ
ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သမၼတႀကီးနဲ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ အစ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းလိုက္တာအလယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ အဆံုး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အစိုးရရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ေပးခဲ့တဲ့ ]]ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ပါဘူး}} ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြအပါအ၀င္ ေပးထားခ်က္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ (လူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ၾကမၼာဆိုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္မႀကံဳရေတာ့ဘူးဆိုရင္) ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ ေခတ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္ဗ်ာ။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိ ေရခ်ိန္
ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၀န္းက်င္အေနအထား ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာေတာ့မွာ ေသခ်ာေနတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ ဆီသို႔ ခ်ီတက္ရာမွာ ေျခလွမ္းျမန္ျခင္း၊ ေႏွးျခင္းဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိပညာေရခ်ိန္ ျမင့္ျခင္း နိမ့္ျခင္းနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။ ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံေရးတက္
အမွန္တရားသည္သာ အင္အား
ဒီမိုကေရစီကို အေလးမထားတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔ႏိုင္ငံမွာ ]အင္အားသည္သာ အရာရာ} (Might is Right) သေဘာတရားႀကီးစိုးေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ေခတ္မွာေတာ့ ]အမွန္တရားသည္သာ အင္အား}(Right is Might) သေဘာတရားတြင္က်ယ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါပဲဗ်။ ဒီေတာ့ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို စီမံခန္႔ခဲြပိုင္ခြင့္ရၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြက အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားၿပီး သူတို႔အက်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္သူ၊ တရားကို သိ႐ံုသာ သိသူ မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ႀကံသူ၊ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်သူ၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ၿပီး သူတို႔ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကုိသာ သူတို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာကို အပ္ႏွံမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
မဟတၱမဂႏၶီႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစကား
ဒီေနရာမွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာစုေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။ အဲဒီစာစုကို ဒီႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္ရဲ႕ ]အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္}မွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟတၱမဂႏၶီရဲ႕ ဘ၀တစ္ကြက္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး သူ႔သားငယ္ကို လက္ဆဲြၿပီး ဂႏၶီႀကီးဆီ ေရာက္လာတယ္။ ကိစၥက သားငယ္ဟာ သၾကားလံုး အစားမ်ား ၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတဲ့အတြက္ ကူညီဆံုးမေပးဖို႔ ဂႏၶီႀကီးကို လာေရာက္ေမတၱာရပ္ခံတာပါ။ ဂႏၶီႀကီးက ေနာက္တစ္လၾကာမွ လာပါဆိုၿပီး ေျပာလုိက္လို႔ အဲဒီသားသမီးျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္တစ္လၾကာေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ ဂႏၶီႀကီးက ကေလးကို သၾကား လံုးေတြ သိပ္မစားဖို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ဆံုးမလိုက္တယ္။ ကေလးကလည္း ဂႏၶီႀကီးရဲ႕စကားကို လိုက္နာပါမယ္လို႔ ႐ို႐ိုေသေသ ျပန္ ေျပာတယ္။ ကေလးအေမက ဒီဆံုးမစကားကို ပထမအေခါက္လာတုန္းကတည္းက ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ဂႏၶီႀကီးဟာ အဲဒီတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေတြလြန္လြန္ကဲကဲ စားေနမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မို႔ မေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ သူတို႔သားအမိ ျပန္သြားခ်ိန္ကစၿပီး သူ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကေလးကို အခ်ိဳေလွ်ာ့စားဖို႔ ဆံုးမရဲခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။
လွ်ာအရိုးမရွိ ေလွ်ာက္ေျပာစရာ မဟုတ္
ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကေန ဥပေဒသ ထုတ္ယူမယ္ဆိုရင္ လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ျပည္သူ႔အက်ိဳးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ထမ္းေဆာင္သြားၾကဖို႔ အားခဲ ထားၾကတဲ့ (တစ္နည္း)လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြ တသီတသန္းႀကီးမွာ ျပည္သူေတြဆီကေန သူတို႔ကို တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ သို႔မဟုတ္ ေထာက္ခံမဲေတာင္းၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ရပ္ရႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယူဆတယ္ဗ်ာ။
ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ]လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲေျပာ၊ ေျပာၿပီးရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္}တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အထူးလိုအပ္တယ္။ ]ေျပာေတာ့မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး} လူစားေတြကို မေထာက္ခံမိဖို႕ သတိႀကီးစြာထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က အခ်ိဳေတြစားေနၿပီး လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြကိုေတာ့အခ်ိဳစားတာ မေကာင္းဘူးလို႕ ေျပာတတ္သူေတြကို ေရွာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါဗ်။
Credit here
 |
| U.S. Secretary of State Hillary Rodham Clinton greets Burmese comedian and recently-released former political prisoner Zaganar at the U.S. Department of State in Washington, D.C., on February 8, 2011. [State Department photo/ Public Domain] |
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း လူရႊင္ေတာ္ ကိုဇာဂနာႏွင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton တို႔ ေတြ႔ဆံုစဥ္။အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေခတၱေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း လူရႊင္ေတာ္ ကိုဇာဂနာ၊ NLDပါတီက ေဒၚခင္သန္းျမင့္နဲ႔ NDFပါတီက ကခ်င္လူ႔အခြင့္အေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာတုိ႔ဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္က Mrs. Clinton နဲ႔ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနမွာ ေတြ႔ဆုံခဲ႔စဥ္ ခုလို ေျပာလုိက္တယ္လို႔ ကိုဇာဂနာက အာအက္ဖ္ေအကို ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ျပစ္ဒဏ္ အေႂကြးမခ်န္ပဲ ျခြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊြတ္ေပးေရးတြက္ အေမရိကန္အေနနဲ႔ ဘယ္လို ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မလဲဆိုတဲ့ကိစၥ၊ အမ်ဳိးသမီး အခြင့္အေရးနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ အသင္းအပင္း ဖြဲ႔စည္းပုိင္ခြင့္ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ကခ်င္ေဒသက စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြကို အေမရိကန္အေနန႔ဲ ဘယ္လိုအကူညီ ေပးႏုိင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ကိုဇာဂနာတို႔ သုံးဦးဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton အျပင္ အာရွပိစိဖိတ္ဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Kurt Campbell၊ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အလုပ္သမားေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Michael Posner တို႔နဲ႔လည္း သီးျခားစီ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
Source :RFA & REUTERS
ဒါ့အျပင္ ကခ်င္ေဒသက စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြကို အေမရိကန္အေနန႔ဲ ဘယ္လိုအကူညီ ေပးႏုိင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ကိုဇာဂနာတို႔ သုံးဦးဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton အျပင္ အာရွပိစိဖိတ္ဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Kurt Campbell၊ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အလုပ္သမားေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Michael Posner တို႔နဲ႔လည္း သီးျခားစီ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
Source :RFA & REUTERS
By Chutima Sidasathian and Nussara Lem
PHUKET: A boat containing 85 Rohingya men and boys was apprehended yesterday off the Thai province of Satun, south of Phuket.
The would-be refugees, heading for Malaysia, were taken into custody by local police at La Ngu after being spotted by National Park rangers near Lidee Island.It's believed their 12-metre vessel ran out of petrol and the sailors, all male, told villagers that they had been without food for four days.
According to officials who confirmed the capture of the men to Phuketwan, the would-be refugees were given food and drink by locals and will be handed over to Thai Immigration officials tomorrow.
The men said they had set off from Ranong, a port on the Thai-Burma border, and were aiming for Malaysia, with the blessing of local Thai officials.
A television camera captured the boat arriving in Satun and the footage has been posted at:
Boat arriving at Thailand
Despite the signs of a more open and free approach by the Government in Burma, the Muslim-minority Rohingya remain non-citizens, without the rights accorded to other residents.
Restrictions on movement and marriage inside Burma mean many Rohingya men and boys put to sea in ricketty boats in an attempt to begin a new life elsewhere.
A crackdown by authorities in northern Burma and neighboring Bangladesh, where many Rohingya have fled to become unwelcome refugees, briefly interrupted the flow of boats south. More boats have been sailing recently.
One vessel, apprehended in Phang Nga, north of Phuket, on January 28 contained 79 men, including at least one Thai who appears to have been the person who provided the boat. in Bangladesh.
That arrival and another arrival of 54 men on December 4 at Takuapa, the Phang Nga district capital on the Andaman coast, were also filmed. Another boatload of 54 Rohingya is reported to have landed in the Indonesian province of Aceh on February 1.
Although the Thai military continues to be involved in the covert detention of the men who land in Thailand, non-government organisations are confident that they are no longer being mistreated.
The policy of Thai Navy patrols which intercept Rohingya vessels at sea is to ''help on'' boats to Muslim-majority Malaysia, their preferred destination, with food, water and repairs if required.
It's a change from January 2009, when Phuketwan and the Hong Kong-based South China Morning Post newspaper revealed that hundreds of Rohingya were being ''pushed back'' in a secret operation from an island in Thailand.
Scores are thought to have perished at sea before survivors reached Indonesia and the Andaman and Nicobar islands, which belong to India.
The change in approach by the Thai authorities means that some of the men have been directed to an island off southern Thailand, where people-traffickers have picked them up for transfer to Malaysia.
It is believed that those who are taken back to the Thai-Burma border by the Thai Army are also quickly returned to brokers.
The policy of the Burmese navy is the same as that of the Thai navy, although the ''help on'' policy in Burma sometimes comes with beatings, boatpeople report.
The boats usually come ashore in Thailand of necessity when the Rohingya run out of food and water or experience mechanical problems.
Often, navigating by sight, the men have no idea whether they are off Thailand or have reached Malaysia.
In recent years there have been many landings north and south of Phuket, including one on southern Phuket in January last year.
Of concern to NGOs lately have been three capsize incidents involving four boats. Many men were picked up by local fishermen off the Bangladesh coast but it's believed as many as 200 may have drowned.
The annual ''sailing season'' for Rohingya begins each November and does not end until the monsoon arrives, usually in April, when putting to sea in the kind of boats they pay brokers to use becomes even more dangerous.
Source here
 |
| (မစုစုေႏြး) |
အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ခ်ုိးေဖာက္ခံရမႈေတြကို နိုင္ငံတကာအလုပ္သမားအဖြဲ့ခ်ုပ္ (အုိင္အယ္လ္အို)၊ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြကို တင္ျပသြားမယ္လို့ ဆႏၵျပ အလုပ္သမားေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ လူ့အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ မစုစုေနြးက ေျပာပါတယ္။
“ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မနစ္နာေအာင္ က်မတုိ့က ၾကားထဲကေန ေဆာင္ရြက္ေပးတာပါ။ က်မတုိ့က ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နစ္နာတာမ်ုိး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အလုပ္ရွင္က အလုပ္သမားေတြ ေတာင္းဆုိတာကုိ လက္မခံဘူး၊ အလုပ္ရွင္က ဒီအတုိင္းပဲ ေတာင့္ခံထားမယ္ဆုိရင္ အလုပ္ ပိတ္လုိက္ရလုိ့ရိွရင္ အလုပ္ရွင္လည္း ထိခုိက္မယ္၊ အလုပ္သမားေတြလည္း ထိခုိက္မယ္။ အလုပ္သမားေတြက မိန္းကေလးေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအလုပ္ေတြ မရိွလုိ့ရိွရင္ မိန္းကေလးေတြရဲ့ ဘဝလုံျခံုေရးက နိုင္ငံေတာ္အစုိးရမွာလည္း တာဝန္ရိွသလုိ ဒီစက္ရုံမွာလည္း တာဝန္ရွိတယ္လုိ့ က်မတုိ့က ဆုိလုိထားတယ္ေလ။
“အဲဒါေၾကာင့္မုိ့ က်မတုိ့က ဒီအမ်ုိးသမီးေတြရဲ့ ဘဝလုံျခံုေရးပါ တြက္ၿပီး ဥပေဒပညာရွင္ကုိ ေခၚၿပီးေတာ့ အလုပ္သမားေတြဘက္က ေဆြးေနြးေပးဖုိ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားတာ။ မနက္ျဖန္ကေန စၿပီးေတာ့ ေတာင္းဆုိမွာ။ က်မတုိ့ စာေတြလည္း တင္မယ္၊ လႈိင္သာယာ အလုပ္သမားရုံးေတြေရာ၊ ေနျပည္ေတာ္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးေတြအထိ စာတင္မယ္။ အုိင္အယ္လ္အုိကုိလည္း က်မတုိ့ မိတၲူပုိ့မယ္။”
အလုပ္သမားေတြ ေတာင္းဆုိေနတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ တနာရီလုပ္ခကို ၂၅၀ က်ပ္ ေပးဖို့ိ့၊ ၁ လလံုး ပ်က္ရက္မရွိရင္ ေပးတဲ့ ရက္မွန္ေၾကး ၆,၀၀၀ က်ပ္ကို ႏွစ္ဆတုိးေပးဖို့၊ အလုပ္စည္းကမ္းေတြ တင္းက်ပ္လြန္းတာေတြကို ေလ်ွာ့ေပးဖို့ အခ်က္ေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။
အခုအခ်ိန္ထိ အလုပ္ရွင္ဘက္က တနာရီလုပ္ခကို နဂိုက ၇၅ က်ပ္ ေပးေနတာကို ၁၀ ထပ္တုိးေပးနိုင္မယ္၊ ရက္မွန္ေၾကး တလ ၆,၀၀၀ က်ပ္ေပး ေနတာကိုလည္း ေနာက္ထပ္ ၁၀၀၀ တုိးေပးမယ္လို့ လုိက္ေလ်ာမႈကို မလံုေလာက္ဘူးလို့ ဆႏၵျပအလုပ္သမားေတြက ေျပာပါတယ္။
ဆႏၵျပအလုပ္သမားတဦးက စက္ရံုက ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြဟာ တင္းက်ပ္လြန္းတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။
“စည္းကမ္းခ်တယ္ ဆုိတာကလည္း မန္ေနဂ်ာက ေျပာတာေပါ့။ ၿမို့နယ္ အလုပ္သမားရုံးရဲ့ ခြင့္ျပုခ်က္နဲ့ ခ်တာပါလုိ့ ေျပာတာ။ အဲဒီလုိ အေပၚယံေၾကာ ေျပာရုံနဲ့မၿပီးဘူး။ အမွန္ေတာ့ ေကာ္သုတ္ရင္းနဲ့ ေကာ္တစက္ က်သြားတာ၊ ေကာ္တတုံးက်သြားရင္ ဒဏ္ေငြ ၁ ေထာင္ရုိက္တယ္။ အိမ္သာကုိ တေန့ကုိ ၂ ႀကိမ္တက္ရမယ္၊ ၃ ႀကိမ္တက္ရမယ္။
တႀကိမ္ေလာက္ပုိသြားရင္ အဲဒီ့အတြက္ ပုိက္ဆံျဖတ္တယ္။ တခ်ုိ့ဆုိရင္ ကုိယ္လည္း မတက္ဘဲ မသိဘဲ အျဖတ္ခံလုိက္ရတာ ရိွတယ္။ မနက္ ၇ နာရီ ၂၀ ကေန ၁၂ နာရီအထိ အလုပ္လုပ္ရတယ္။ ၁၂ နာရီ ၅၀ မွာ ျပန္ဆင္းတယ္။ ၅ နာရီဆုိရင္ ဒါမနက္ပုိင္း အခ်ိန္ ၿပီးသြားၿပီ။ ၉ နာရီမွာ အခ်ိန္ပို ေခၚရင္ ၅ နာရီ ၂၅ ကေန ၉ နာရီအထိ ဆင္းရတယ္။ ၉ နာရီ မေခၚဘူးဆုိရင္ ၁၂ နာရီ ၅၀ ကေန ည ၇ နာရီအထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္ရတယ္။”
မေန့က အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္က အလုပ္သမားေတြအေနနဲ့ တနဂၤေနြေန့ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ျပန္မ၀င္ရင္ အလုပ္ျဖုတ္မယ္လုိ့ နႈတ္နဲ့ သတိေပးထားၿပီး ဒီေန့မွာေတာ့ စာကပ္ထားတာကုိ အလုပ္သမားေတြက မေက်နပ္တဲ့အတြက္ ဆြဲစုတ္ခဲ့ၾကတယ္လို့ မ်က္ျမင္ေတြက ေျပာပါတယ္။
ဒီေန့ အလုပ္သမားေတြက ၄ ရက္ေျမာက္အျဖစ္ ဆက္လက္ ဆႏၵျပေနေပမယ့္ အလုပ္ရွင္ဘက္က လာေရာက္ ေျဖရွင္းတာမရွိဘဲ အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြလို့ ယူဆရသူေတြက ဆႏၵျပအလုပ္သမားေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ့တယ္လို့ အလုပ္သမားေတြက ေျပာပါတယ္။
လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ ၃ တိုင္ရီဖိနပ္စက္ရံုက အလုပ္သမားေတြ အခုလို ၄ ရက္ဆက္တုိက္ ဆႏၵျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဇုန္ ၄ ထဲက (နယူးေ၀း – new way) ဖိနပ္စက္ရံုမွာလည္း အလုပ္သမားေတြ လုပ္အားခတိုးေပးဖို့ ဒီေန့ကစၿပီး ဆႏၵျပေနတယ္လို့ သိရပါတယ္။
Credit :ဒီဗီြဘီ & Burma VJ
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို (UNESCO) ကုလသမဂၢ ပညာေရး၊ သိပၸံႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ့ႀကီးက ယူနက္စကို မဒမ္ဂ်တ္ဆင္္းဂ္ဆု(UNESCO-Madanjeet Singh Prize) လာေရာက္ ခီ်းျမွင့္လိုက္ပါတယ္။
ျပင္သစ္အေျခစိုက္ ယူနက္စကို ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ုပ္ရံုးက အမႈေဆာင္ညြန္ၾကားေရးမႉး မစၥတာ ယူေဟးဟိုဆိုယာနဲ့ အဖြဲ့က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ေနအိမ္ကို ဒီကေန့ မနက္ပိုင္းမွာ သြားေရာက္ၿပီး ဆုေပးအပ္လိုက္တာပါ။
ဒီဆုဟာ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ့ အၾကမ္းမဖက္မႈကို ကိုယ္စားျပုတဲ့အေၾကာင္း၊ ယူနက္စကိုဟာ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ့ ့ လက္ရွိ ျပုျပင္ ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ့ အမ်ုိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အကူအညီေပးဖို့ အသင့္ရွိတဲ့အေၾကာင္းနဲ့ ယူနက္စကိုဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ ဘက္က ရပ္တည္တယ္လို့ ့ မစၥတာ ယူေဟးဟိုဆိုယာက ဆုေပးအပ္ၿပီးေနာက္ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ဆုခ်ီးျမွင့္တဲ့အတြက္ရယ္ ယူနက္စ္စကိုက ျမန္မာနိုင္ငံအေပၚ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အစဥ္တစိုက္အၿမဲ စိတ္၀င္တစားရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဆုေပးဖို့ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေစာင့္ဆိုင္းေနရတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္တဲ့ အေၾကာင္းနဲ့ ယူနက္စကိုနဲ ့ျမန္မာ အရင္ကထက္ ပိုၿပီး နီးနီးကပ္စြာ အတူတကြ လက္တြဲ အလုပ္လုပ္မယ့္ အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္လို့ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။
ဒီဆုဟာ ယူနက္စကိုရဲ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးသံတမန္ အိႏၵိယ ပန္းခ်ီႏွင့္စာေရးဆရာ မဒမ္ဂ်တ္ဆင္္းဂ္ကို ဂုဏ္ျပုတဲ့အေနနဲ ့ ၁၉၉၆ ကစၿပီး ၂ ႏွစ္တႀကိမ္ ခ်ီးျမင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ကတည္းက ေပးအပ္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ယခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ုပ္က လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ကိိဳယ္တိုင္လာေရာက္ ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုအေနနဲ့ ရုပ္တုတခု အပါအ၀င္ ေငြသား အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁သိန္း ရရွိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source :ဒီဗီြဘီ & Burma VJ
 |
| Photo :Kaladan Press |
(ေမာင္ေတာ)။ ။ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္၊ နယ္စပ္ေဒသ လူ၀င္မႈ စစ္ေဆးေရး ႏွင့္ ကြက္ကဲမႈ ဌာန (နစက) နယ္ေျမ အမွတ္ ၈ အတြင္း ျမင္းလႊတ္ေက်းရြာ အုပ္စုအနီးရွိ နတ္ျမတ္ တေလွ်ာက္တြင္ ၁၀ ဦးထက္မ်ား ေသာ လူေသ အေလာင္းမ်ား ေပါေလာေပၚေနသည့္ကုိ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၇ ရက္ေန႔ မွ စ၍ ေတြ႕ေနရေၾကာင္း ျမင္းလႊတ္ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔၀င္တဦး၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
၎လူေသ အေလာင္းမ်ား ကုိ သယ္ယူျခင္းႏွင့္ သင္ျဂိဳတ္ျခင္းမျပဳရန္ နစက နယ္ေျမ ၈ ၏ နယ္ေျမမွဴးမွ တားျမစ္ ထားေၾကာင္းသိရသည္။
၎ လူေသ အေလာင္းမ်ား မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးရက္ေန႕တြင္ နယ္ေျမ ၈ နစက မ်ားမွ လူတဦးလွ်င္ ေငြ ၅၀၀၀၀ ယူ၍ ခြင့္ျပဳထားေသာ မေလးရွာသြား ရုိဟင္ဂ်ာ စက္ေလွစီးသမားမ်ားျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ၎စက္ေလွမွာ ဘဂၤါလာ ပင္လယ္ေအာ္ တြင္ ပ်က္စီးႏွစ္ျမွဳပ္သြားသည့္အတြက္ ေသဆုံးသူမ်ားျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ၎ကပင္ ေျပာျပသည္။
နစကမ်ားသည္ ေလွလူကုန္ကူးမႈ တြင္ ပါ၀င္ ပတ္သက္ ေနသည့္ကုိ ဖုံးကြယ္ရန္ အတြက္ နတ္ျမစ္ထဲမွ လူေသ အေလာင္းမ်ားကုိ သယ္ယူ၊ သင္ျဂိဳတ္ခြင့္ မေပးျခင္းျဖစ္သည့္ဟု ၎ ေက်းရြာေန ေက်ာင္းဆရာတဦး၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
လူေသ အေလာင္းမ်ား ျမစ္ကမ္းနားသုိ႕ကပ္လာပါက ျမစ္အတြင္းသုိ႕ တြန္းခ်ေပးရန္ နစက မွ ရြာသားမ်ားကုိ ညြန္႔ၾကား ထားေၾကာင္း သိရသည္။
နစကမ်ားသည္ လူေသ အေလာင္းမ်ားကုိ ပ်က္စီး ေပ်ာက္ကြယ္ခ်င္ေသာလည္း လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ႏုိ၀င္ေဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ နယ္ေျမ ၇ နစကမ်ားမွ ေငြယူျပီး မေလးရွာ သြားရန္ ခြင့္ျပဳမႈ၊ လူ ၁၃၈ ေပ်ာက္သြားမႈ၊ အေလာင္း ေပ်ာက္မႈ စသည့္တုိ႕ကုိ စစ္ေဆးရန္ လူကုန္ကူးမႈ အဖြဲ႔ လာေရာက္ခဲ့သည္မ်ားကုိ ေၾကာက္ ၍ မလုပ္ေၾကာင္း နစက အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ တဦး မွ ေျပာျပသည္။
ဘဂၤါလာေဒးရွ္ ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွ မေလးရွာသုိ႕သြားသည္ ပင္လယ္ခရီးသည္ ၾကမ္းတမ္း၍ အႏၱရာယ္အမ်ားဆုံး ခရီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၎ခရီးတြင္ စက္ေလွ ေမွာက္ျပီး လူ အေျမာက္အမ်ား ေသဆုံးသည့္ အျပင္ ထုိင္း ႏွင့္ ျမန္မာ အစုိးရ မ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းလည္း ခံရကုိ မေၾကာက္၍ ယေနတုိင္ ၎ခရီးကုိ ဆက္လက္ သြားလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ရခုိင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္းရွိ ရုိဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ယခင္နည္းတူ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားေသာ ခရီးသြားလာမႈ၊ ထိမ္းျမားမႈ၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ႏွင့္ အလုပ္အကုိင္ ရရွိေရးမ်ား ဆက္လက္ခံေနရေၾကာင္း သိရသည္။
နစကမ်ားသည္ ရုိဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးမ်ား ထံမွ ေငြယူျပီး ႏုိင္ငံျခားသုိ႔ ထြက္ခြါ ခြင့္ျပဳ ျခင္းသည္ ခဲတလုံးျဖင့္ ငွက္ ႏွစ္ေကာင္ ပစ္နည္းကုိ သုံးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ နစက စီမံကိန္းတြင္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ရုိဟင္ဂ်ာ လူဦးေရး ေလွ်ာ့ခ်ေရး အတြက္ အသုံး၀င္သလုိ ေငြ လည္း ရေနသည္ဟု ဆုိလုိသည္။
__________________________________________________________
Dead bodies floating in the Naf River
Maungdaw, Arakan State: More than ten dead bodies are floating in the Naf River since February 7 along the Burma side near the Myinthlut village tract under Burma border security force (Nasaka) area number 8, said a village administration office member from Myinthlut village.
“The dead bodies floating in the Naf River are not allowed to collect and bury by their relatives and villagers. The order was given by the commander of Nasaka area number 8.”
“The dead bodies are hopefully belonging to Malaysia bound voyagers who left four days ago from Nasaka area number 8 with the cooperation of Nasaka where the Nasaka collected 50,000 kyats per head. The Malaysia voyage’s boat may capsize in the Bay of Bengal. But no one confirm it.”
The Nasaka personnel and the commander are denying collecting and burying of the dead bodies from river as fear of exposing their involvement in the boatpeople trafficking, said a school teacher from the village.
“The Nasaka also ordered the villagers to push the dead bodies to the river if any dead body reaches the shore.”
The Nasaka personnel want to destroy the dead bodies, but they afraid of investigation by Human Trafficking department which occurred last November 23, 2011 where more than 138 were missing while a Malaysia voyage’s boat capsized in the Bay of Bengal where the dead bodies were drowned in the sea by the Nasaka personnel after fastening heavy stone with dead bodies for destroying the evidences of the event, said an aide from Naska camp.
The voyage to Malaysia from Bangladesh and Burma is a risky route where some boatpeople were died on the way with risky boat which sank in the sea, some were arrested by Thailand and Burma, but voyagers from Burma and Bangladesh are still not stopped to go that risky route.
The Rohingya community in northern Arakan is facing same as before such as discriminations - restriction of movement, marriage, education, health, employment and etc.-. Though there is some reforms appear to be marked in the Burma, the repression and oppression of the Rohingya community are not stopped, said a trader from Maungdaw.
The Nasaka is using the policy of “killing two birds in one shot” means the Nasaka is trying to reduce the population of Rohingya community from Arakan soil and earning money by giving permission to go abroad. But, there is no permission for Rohingya community to enter their homeland again.
Source : Kaladan Press
-
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p... -
More than 400,000 Rohingya have fled from Myanmar to neighbouring Bangladesh By BBC News September 17, 2017 Myanmar's de ... -
ပါလီမန္အမတ္ဦးေရႊေမာင္ၿပည္သူ႔လြတ္ေတာ္တြင္ရခိုင္ၿပည္နယ္၌ၿဖစ္ပြါးခဲ့ေသာအေရးအခင္းနဲ့ ပတ္သက္၍ေဆြးေနြးတင္ၿပၿခင္း။ (14th day of regular ses... -
RB News March 31, 2018 Minbya, Arakan State : On March 30 morning, a Prayer Leader or Imam was brutally beaten and injured by a Rakh... -
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi... -
At Baggona, a village three miles far from and lies to the South of Maung Daw of Arakan state, more than 80 Rohingya women and girls have be... -
RB News May 17, 2013 Maung Daw, Arakan - After the warnings on Mahasen cyclone had been issued, the displaced Rohingyas from the ... -
12/07/2012 Joint press release HUMANITY GONE ... -
The custodian of Two Holy Mosques King Abdullah bin Abdul Aziz Al Saud Aug 11 The custodian of Two Holy M...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
