Once a drunken American met a Burmese on a road and asked “Hey! What Ese are you?” The man was bewildered and so the American says “I mean to say are you a Chinese, Japanese, Taiwanese or Vietnamese since you must end in one of the Ese?” The man replied that he is a Burmese because the Junta who change the name from Burma to Myanmar has forbid anyone using the name of Myanmarnese. Then he asked the American “By the way friend what keys are you? I mean to say, are you a Monkey or a Donkey or a Yankey?” This is exactly what the Obama administration is treating the quasi Burmese civilian administration, underestimating the cunning and the craftiness of the Burmese diplomacy. If we go back to the contemporary history of neutrality or rather the non alignment movement, one can see the Burmese imprint there. Burma after gaining independence from Great Britain in 1948 was beset by civil ones and join the Colombo plan (conceived at the Commonwealth Conference of Foreign Affairs in Colombo in Jan 1950s) to get some resources for its armed forces but it was in 1954 Colombo Conference, the five participating countries (Burma India Ceylon Indonesia and Pakistan) pledge their neutrality in the Cold War, Jawaharlal Nehru of India, the most influential leader was backed by U Nu, Prime Minister of Burma in calling the Bandung Conference to create an atmosphere of corporation and put Asia and Africa in the world’s picture that pave the way to thee Non-Aligned Movement (NAM) in Bandung. As of today the movement had 120 members and 17 as observer’s countries.
In the impending Cold War between China and US, it seems that Burma will play a crucial part and obviously the ex-brass will try their level best to remain in power in the so called newly emerging Burmese democracy. In the economic sphere American preeminence, can no longer be taken for granted, nor can it be assumed that a stronger, richer China is good news for America -- as successive U.S. presidents have argued since 1978. On the contrary Americans are getting the queasy feeling that a richer, more powerful China might just mean a relatively poorer, relatively weaker America. In other words, the rise of China is not a Win-Win situation for both nations. It is a zero-sum game. Respected economists like Paul Krugman and Fred Bergsten have argued that imposing tariffs would be a legitimate U.S. response to Chinese currency policies.
China set to overtake the US as the world's largest economy, possibly as soon as 2016 according to an International Monetary Fund projection,Washington sees Beijing as already flexing its muscles, with increases in military spending and a harder-line in border disputes with a range of neighbors, including India, Japan, and Vietnam. As a result, the United States is seeking to make common cause with China's nervous neighbors including Burma and this is where the Burmese regime will try to exploit for its survival.
By taking advantage of China overplaying its hand in the South China Sea and generally unnerving most of the region, the Obama administration is smart in reconfirming the central role in Asia. The opening of a new base in Australia is a powerful symbol of America's enduring strategic presence in the region and relations with Burma has both strategic motives as well as several other implications. He is also taken a pro-democracy posture not only in Burma but also in the Middle East and Russia. Given these the political evolution of countries in these regions will have a direct bearing on the international strategic situation and on the nature of world order in the coming years.
But Beijing is likely to be the fulcrum around which Asian relations and economies revolve—a revival of the Middle Kingdom era when China was “first-among-equals” in Asia. For Burma, despite its recent attempts to reduce China's influence and forge better political and business ties with the West, China's inevitable rise to first-among-equals status in Asia will weigh heavily on its much-smaller south-western neighbour. Daw Aung San Suu Kyi, Burma's opposition leader and an icon for politically-aware Westerners, has stressed her neutral view of China—an acknowledgment that Burma will continue to do much business with the Asian superpower regardless of its future relationship with the West. Hundreds of thousands Chinese migrants now live in Burma, and Chinese investors have put around US $12billion into the country. In addition, despite the Myitsone suspension, there are 25 other “mega-dam projects” underway in Burma, many of them Chinese-backed. So no matter what changes come to Burma or global politics in 2012, China will likely remain an important factor for decision-makers in Naypyidaw.
Knowing that the New Cold War will be over natural resources rather than the old one over ideas, President Obama’s long term economic goal is laudable and most importantly is that America will be self-sufficient in oil by 2030 because of growing U.S. domestic production and Canadian output, according to Julian Lee, a senior energy analyst at the Centre for Global Energy Studies .On the other hand China will be depended more and more on foreign oil. Oil from the Middle East and African crude is currently being transported in tankers via the 900km-long Malacca Strait, that connects the Indian and Pacific Oceans, is one of the world's busiest shipping channels and around 650,000 vessels pass through it every year and roughly 80% of China's annual imports of 1.5 billion barrels of oil pass through the narrow seaway. Chinese analysts and leaders have been describing the strait, as a strategic vulnerability, drawing attention to the consequences for China that if this shipping channel were to fall into the hands of "hostile powers" or pirates or terrorists. What if the US were to block China's access to the strait in the event of a China-Taiwan conflict? Hence China is constructing an oil pipe line from the Bay of Bengal that will cut through Burma direct to China .The roughly 2,000 kilometres of pipeline starting from Kyaukpyu in Western Burma will terminate at Kunming in Yunnan province at a cost of $1.5 billion the entire cost of constructing the pipelines will be borne by China.
Burma has the world's 10th-largest natural gas reserves, estimated at over 90 trillion cubic feet (tcf) in 19 onshore and three major offshore fields. Due to the proximity of Burma, and cosy relations with the tyrannical Burmese Generals, this veto-holding member of the United Nations Security Council that often prevented resolutions critical of the Junta was rewarded with the oil pipeline is expected to be completed by 2013. China's largest oil and gas company China National Petroleum Corporation (CNPC) will share the profit with the Burmese Generals. So from early 2013, Chinese oil tankers from the Middle East and Africa will be able to cross the Bay of Bengal to dock at Burma’s Western seaport and thee transport time will be cut by more than a week than via Malacca Strait. What more it is constructing a fast track railway along the pipeline that can reach within five hours to the Burmese shores and at any time the PLA which has a minimal electronic espionage system can be reinforced within hours and be a threat to India and the American base in Diego Garcia?
China importing 11 percent of its oil from Iran has ignored the latest American and European move for sanctions against Iran which was not backed by the United Nations. Prime Minister Wen Jiabao tour to three oil-rich Gulf monarchies has sidestepped the issue and at the Doha Conference on Jan 18th said. “Legitimate trade should be protected, otherwise the world economic order would fall into turmoil.” as it will become the globe's largest importer of oil by mid-2013. But the Chinese leaders decision to reduce the oil imports carried by tanker coincides with the Burmese Junta offering the construction of the pipeline to Kunming clearly demonstrates the Burmese diplomacy in the New Cold War as China’s top four oil suppliers—Saudi Arabia, Angola, Iran and Russia—only Russia is supplying nearly 400,000 barrels per day to China by overland pipeline while the rest has to come via the tankers which will soon be discharging their cargo in the Burmese ports. Beijing even though it parotid to adhere to its traditional policy of non-intervention into the domestic affairs of other countries and the latest vetoed the Security Council resolution on Syria on Assad regime, is still to be seen on its stand on the young and still tender Burmese democracy as it continue to fulfill its growing hydrocarbon needs in their obsession to race with the American superpower.
Now that Vice-President Xi Jinping’s is schedule to visit Washington, China openly said that the mutual trust between China and the U.S. is lagging. Washington and Beijing have been in conflict sanctions on Iranian, North Korea, Spratly Islands and most recently China’s decision to join with Russia in vetoing a U.N. Security Council resolution condemning the violence in Syria, which Susan Rice called the veto “disgusting and shameful.”Burma is lining up behind all these conflicts as the regime ploys with idea of considering joining the Cobra Gold military joint exercises that will be directed to China.
In other words Burma holds the triumph card both in the energy lifeline of China and its flank defence. And definitely China cannot allow a flourishing democracy at her back door without some sort of authoritarian elements. It was here that the sordid Burmese Generals will make its presence felt and no doubt both the Non Myanmar (ethnic nationalities), and the Myanmar democracy movement led by Daw Aung San Suu Kyi including the West will have to come with some sort of a compromise.
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး(ေျမာက္ပိုင္း) ပါေဂ်ာင္ေဒသ၊ လိုင္စင္စခန္းတြင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားဟု မတရားစြပ္စြဲကာ ႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္ခံရၿပီး ေသဆံုးခဲ့ရသူမ်ားစာရင္း ထြက္ရွိလာသည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚတြင္ အဆိုုပါစာရင္း ထြက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္ျပီး ၁၉၉၂ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ တြင္ သတ္ျဖတ္ခံရသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားစာရင္း ပါ၀င္သည္ကိုု ေတြ႔ရသည္။ အဆိုုပါ အေရးအခင္းေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာသူ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ၇၀ ဥိး ရွိသည္ဟုု ေရးသားထားသည္။
အမွန္တရား သည္ သင္တိုု႔ႏွင့္အတူ ရွိသည္၊ သင္တိုု႔ ေကာင္းရာသုုဂတိ လားပါေစဟုုလည္း ထုုတ္ျပန္သည့္စာတြင္ ေရးသားထားသည္။ အထက္ပါ လုုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ပထမဦးဆံုုး အမ်ားစုုေပါင္း ကုုသိုုလ္ျပဳ ဆြမ္းေကၽြး အမွ်ေ၀ျခင္းကိုု ရန္ကုုန္၊ မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးမ်ားတြင္ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု ေၾကညာထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုု ျမန္မာအမ်ားစုု ေနထိုုင္ရာ ဖိုု႔၀ိန္းတြင္လည္း ဆြမ္းေကၽြးပြဲ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု သိရသည္။
အမွန္တရား သည္ သင္တိုု႔ႏွင့္အတူ ရွိသည္၊ သင္တိုု႔ ေကာင္းရာသုုဂတိ လားပါေစဟုုလည္း ထုုတ္ျပန္သည့္စာတြင္ ေရးသားထားသည္။ အထက္ပါ လုုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ပထမဦးဆံုုး အမ်ားစုုေပါင္း ကုုသိုုလ္ျပဳ ဆြမ္းေကၽြး အမွ်ေ၀ျခင္းကိုု ရန္ကုုန္၊ မႏၱေလးျမိဳ႔ၾကီးမ်ားတြင္ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု ေၾကညာထားသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုု ျမန္မာအမ်ားစုု ေနထိုုင္ရာ ဖိုု႔၀ိန္းတြင္လည္း ဆြမ္းေကၽြးပြဲ ျပဳလုုပ္မည္ဟုု သိရသည္။
Credit : မိုုးမခ
၁၀-၂-၂၀၁၁ ေန႔ ညေန၃း၃၀တြင္ အမွတ္ (၅၄) တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းေနအိန္တြင္ KNU-KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠဌဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေစာေဌးေမာင္ေခါင္းေဆာင္ေသာအဖြဲ့ (၁၄)ဦးႏွင့္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရင္းႏွီးခင္မင္စြာေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္.
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ကရင္အမ်ိဳးသားၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ( ေကအန္ယူ/ေကအန္အယ္လ္ေအ) ဥကၠဌဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေဌးေမာင္(ခ) ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထိန္ေမာင္ အပါအ၀င္ ၁၄ ဦးတုိ႕ႏွင့္ ယေန႕ ညေန၃နာရီခြဲခန္႕မွ ၄နာရီ ၁၅မိနစ္အထိ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးခဲ႕သည္။
 |
| Photo: 7 Day Journal |
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပြဲတြင္ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၊ တုိင္းရင္းသားအေရးကိစၥမ်ားကုိေဆြးေႏြးခဲ႕သည္ဟု အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူဦးထင္ေက်ာ္ကေျပာသည္။
ေကအန္ယူ၊ေကအန္အယ္လ္ေအအဖြဲ႕သည္ ယခုလ ၇ရက္ေန႕ကဦးေအာင္ေသာင္းဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႕ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးကာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ပဏာမအဆင့္ေတြ႕ဆုံလက္မွတ္ေရးထုိးခဲ႕သည့္အဖြဲ႕ျဖစ္သည္။
Source : Burma VJ
 |
| Photograph: Khin Maung Win/AP |
မၾကာခင္ကမွ ျပန္လြတ္လာတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ သံဃာ့ လွုပ္ရွားမွုရဲ့ ဦးေဆာင္ သံဃာ တပါးျဖစ္သူ အရွင္ ဂမၻီရကို ေသာၾကာေန႔ မနက္ အေစာႀကီး ပိုင္းမွာ သူယာယီ သတင္း သုံးေနတဲ့ လယ္တီ တိုက္ကေန အာဏာ ပိုင္ေတြက လာေခၚသြားတယ္လို႔ ဆရာ ေတာ္ရဲ့ အကို ျဖစ္သူက ဘီဘီစီကို ေျပာ ျပပါတယ္။
၂၀၀၇ သံဃာ့လွုပ္ရွားမွု မွာ ဦးေဆာင္သူ တဦးအျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အရွင္ဂမၻီရ ကို လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသူ ေတြ က သူတို႔ ကိုယ္ သူတို႔ သာသနာေရး ဦးစီးဌာန က လို႔ ေျပာသူေတြလည္း ပါဝင္သလို ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရ က လို႔ ေျပာသူေတြ လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း လယ္တီတိုက္ က သံဃာ တပါး က ဘီဘီစီ ကို ေျပာပါတယ္။
ဘယ္ကို ေခၚသြားမွာလဲ ဆိုတာ ကို မေျပာေၾကာင္းနဲ႔ အရွင္ ဂမၻီရ ယူေဆာင္သြားတဲ့ ဖုန္း ကို လည္း ဆက္သြယ္လို႔ မရေတာ့ ေၾကာင္း လည္း အဲဒီ ဦးဇင္း က ေျပာပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရဟာ ဇန္နဝါရီ လ မွာ သူျပန္လြတ္လာၿပီး တဲ့ ေနာက္ပိုင္း ခ်ိတ္ပိတ္ ခံထားရတဲ့ မဂၢင္ေက်ာင္း အပါအဝင္ ေက်ာင္းတိုက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ မဂၢင္ေက်ာင္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က တခါ ျပန္ ခ်ိတ္ပိတ္ၿပီး ဦးဂမၻီရ အပါအဝင္ သံဃာေတာ္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ ကပၸိယေတြကို ေက်ာင္းကေန ႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြဟာ သဃၤန္းကၽြန္းက လယ္တီေက်ာင္းမွာ ေခတၱ သီတင္းသုံး ေနထိုင္ေနၿပီး ခုအဲဒီ ေက်ာင္းကေန အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ကို ခံခဲ့ ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : BBC Burmese
၂၀၀၇ သံဃာ့လွုပ္ရွားမွု မွာ ဦးေဆာင္သူ တဦးအျဖစ္ ပါဝင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အရွင္ဂမၻီရ ကို လာေရာက္ ေခၚေဆာင္သြားသူ ေတြ က သူတို႔ ကိုယ္ သူတို႔ သာသနာေရး ဦးစီးဌာန က လို႔ ေျပာသူေတြလည္း ပါဝင္သလို ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရ က လို႔ ေျပာသူေတြ လည္း ပါဝင္ေၾကာင္း လယ္တီတိုက္ က သံဃာ တပါး က ဘီဘီစီ ကို ေျပာပါတယ္။
ဘယ္ကို ေခၚသြားမွာလဲ ဆိုတာ ကို မေျပာေၾကာင္းနဲ႔ အရွင္ ဂမၻီရ ယူေဆာင္သြားတဲ့ ဖုန္း ကို လည္း ဆက္သြယ္လို႔ မရေတာ့ ေၾကာင္း လည္း အဲဒီ ဦးဇင္း က ေျပာပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရဟာ ဇန္နဝါရီ လ မွာ သူျပန္လြတ္လာၿပီး တဲ့ ေနာက္ပိုင္း ခ်ိတ္ပိတ္ ခံထားရတဲ့ မဂၢင္ေက်ာင္း အပါအဝင္ ေက်ာင္းတိုက္ တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ မဂၢင္ေက်ာင္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က တခါ ျပန္ ခ်ိတ္ပိတ္ၿပီး ဦးဂမၻီရ အပါအဝင္ သံဃာေတာ္ တခ်ိဳ႕နဲ႔ ကပၸိယေတြကို ေက်ာင္းကေန ႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦးဂမၻီရနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြဟာ သဃၤန္းကၽြန္းက လယ္တီေက်ာင္းမွာ ေခတၱ သီတင္းသုံး ေနထိုင္ေနၿပီး ခုအဲဒီ ေက်ာင္းကေန အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ ေခၚေဆာင္သြားျခင္း ကို ခံခဲ့ ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : BBC Burmese
_______________________________________________________________
Buddhist monk detained in BurmaShin Gambira, released in January after being detained since 2007, was seized by authorities in a pre-dawn visit.
A prominent Buddhist monk who was one of hundreds of political prisoners freed in Burma last month has been detained after a pre-dawn raid by authorities.
Shin Gambira was one of the leaders of the 'saffron revolution', a 2007 anti-government uprising against the then ruling junta. He was detained after the uprising and released on 13 January as part of a mass release of political prisoners that has been hailed as a sign of Burma's new government's willingness to make reforms.
The news of Gambira's detention, however, had echoes of the previous administration, which was known for whisking away its critics in the middle of the night.
An official from the home ministry said Gambira was taken from the Rangoon monastery where he was staying and brought for "questioning in relation to an incident that happened after his release".
The official said Gambira and other monks had illegally entered monasteries that had been shut after the 2007 uprising.
It was not immediately clear how long Gambira would be detained.
Gambira had also publicly voiced scepticism about the new government's commitment to democratic reforms.
His detention comes amid widespread international attention on Burma, where the new, nominally civilian government has drawn cautious praise.
The US and European Union have welcomed recent progress but say they will be closely watching an April byelection before deciding whether to lift sanctions imposed during military rule.
Source: Guardian News
Shin Gambira was one of the leaders of the 'saffron revolution', a 2007 anti-government uprising against the then ruling junta. He was detained after the uprising and released on 13 January as part of a mass release of political prisoners that has been hailed as a sign of Burma's new government's willingness to make reforms.
The news of Gambira's detention, however, had echoes of the previous administration, which was known for whisking away its critics in the middle of the night.
An official from the home ministry said Gambira was taken from the Rangoon monastery where he was staying and brought for "questioning in relation to an incident that happened after his release".
The official said Gambira and other monks had illegally entered monasteries that had been shut after the 2007 uprising.
It was not immediately clear how long Gambira would be detained.
Gambira had also publicly voiced scepticism about the new government's commitment to democratic reforms.
His detention comes amid widespread international attention on Burma, where the new, nominally civilian government has drawn cautious praise.
The US and European Union have welcomed recent progress but say they will be closely watching an April byelection before deciding whether to lift sanctions imposed during military rule.
၀၈ ၀၂ ၁၂ ယေန႕ထုတ္ ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေမာင္၀ံသ ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေဆာင္းပါး။
ေျပာေတာ့ မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး မျဖစ္ေစဖို႕
ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစိုးရက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ အမ်ားက နားလည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရရဲ႕ အဲဒီဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ဟာ ေႏွးေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ရွိေနတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရရဲ႕ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္ခါ တစ္ခါ အားတက္သေရာေတြ ေတြ႕လိုက္ရ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ အားပ်က္စရာ အားမရစရာေတြ႕လိုက္ရ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတဲ့အေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဗ်ာ။
ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္
အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဒီခ်ဳပ္) ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားမွတ္ခ်က္ေတြကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ႀကီးႀကီးမားမား သက္ေရာက္မႈရွိေနတယ္ဗ်။
ၿပီးခဲ့တဲ့လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြက ဦးစီးျပဳလုပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတ လက္မွတ္နဲ႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ]]ကြၽန္မကေတာ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ဟာ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းကို အမွန္တကယ္ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိသူလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအဖဲြ႕ဆိုတာက သမၼတႀကီးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ}} လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ NLD ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ထုတ္ေ၀တဲ့ ]ဒီလႈိင္း]စာေစာင္အတဲြ (၁)၊ အမွတ္ (၂)မွာလည္း ]]ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အထိ စိတ္ခ်ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ပူးေပါင္းဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တပ္မေတာ္မပါဘဲနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး}} လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။
ေျပာေတာ့ မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး မျဖစ္ေစဖို႕
ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစိုးရက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ အမ်ားက နားလည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရရဲ႕ အဲဒီဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ဟာ ေႏွးေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ရွိေနတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရရဲ႕ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္ခါ တစ္ခါ အားတက္သေရာေတြ ေတြ႕လိုက္ရ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ အားပ်က္စရာ အားမရစရာေတြ႕လိုက္ရ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတဲ့အေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဗ်ာ။
ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္
အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဒီခ်ဳပ္) ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားမွတ္ခ်က္ေတြကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ႀကီးႀကီးမားမား သက္ေရာက္မႈရွိေနတယ္ဗ်။
ၿပီးခဲ့တဲ့လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြက ဦးစီးျပဳလုပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတ လက္မွတ္နဲ႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အမိန္႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ]]ကြၽန္မကေတာ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ဟာ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းကို အမွန္တကယ္ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိသူလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအဖဲြ႕ဆိုတာက သမၼတႀကီးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ}} လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ NLD ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ထုတ္ေ၀တဲ့ ]ဒီလႈိင္း]စာေစာင္အတဲြ (၁)၊ အမွတ္ (၂)မွာလည္း ]]ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အထိ စိတ္ခ်ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ပူးေပါင္းဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တပ္မေတာ္မပါဘဲနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး}} လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။
မယုံေသးသူေတြကို အျပစ္မတင္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ မီဒီယာသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနၾကရဆဲ ျဖစ္တဲ့ အားတက္စရာေတြၾကားထဲက အားပ်က္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ သတင္းေတြနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး သုံးသပ္ခ်က္ေတြအျပင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရိုင္းျပတဲ့ အသုံးအႏႈန္းနဲ႕ ေခၚေ၀ၚေနဆဲ၊ မလိုလားေၾကာင္း လူအမ်ားေရွ႕ အတိအလင္းေျပာေနၾကဆဲ အေျခအေနေတြကို ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္တက္လမ္းမွာ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ေတာ္ကား ႀကီး ေနာက္ကို ျပန္လိမ့္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မရွိေတာ့ပါဘူးလို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် မယုံႏိုင္ေသးတာကို အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။
ျပည္သူ႕ေခတ္ မုခ္ဦးမွာ
ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သမၼတႀကီးနဲ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ အစ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းလိုက္တာအလယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ အဆံုး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အစိုးရရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ေပးခဲ့တဲ့ ]]ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ပါဘူး}} ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြအပါအ၀င္ ေပးထားခ်က္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ (လူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ၾကမၼာဆိုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္မႀကံဳရေတာ့ဘူးဆိုရင္) ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ ေခတ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္ဗ်ာ။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိ ေရခ်ိန္
ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၀န္းက်င္အေနအထား ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာေတာ့မွာ ေသခ်ာေနတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ ဆီသို႔ ခ်ီတက္ရာမွာ ေျခလွမ္းျမန္ျခင္း၊ ေႏွးျခင္းဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိပညာေရခ်ိန္ ျမင့္ျခင္း နိမ့္ျခင္းနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။ ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံေရးတက္
အမွန္တရားသည္သာ အင္အား
ဒီမိုကေရစီကို အေလးမထားတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔ႏိုင္ငံမွာ ]အင္အားသည္သာ အရာရာ} (Might is Right) သေဘာတရားႀကီးစိုးေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ေခတ္မွာေတာ့ ]အမွန္တရားသည္သာ အင္အား}(Right is Might) သေဘာတရားတြင္က်ယ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါပဲဗ်။ ဒီေတာ့ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို စီမံခန္႔ခဲြပိုင္ခြင့္ရၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြက အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားၿပီး သူတို႔အက်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္သူ၊ တရားကို သိ႐ံုသာ သိသူ မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ႀကံသူ၊ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်သူ၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ၿပီး သူတို႔ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကုိသာ သူတို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာကို အပ္ႏွံမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
မဟတၱမဂႏၶီႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစကား
ဒီေနရာမွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာစုေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။ အဲဒီစာစုကို ဒီႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္ရဲ႕ ]အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္}မွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟတၱမဂႏၶီရဲ႕ ဘ၀တစ္ကြက္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး သူ႔သားငယ္ကို လက္ဆဲြၿပီး ဂႏၶီႀကီးဆီ ေရာက္လာတယ္။ ကိစၥက သားငယ္ဟာ သၾကားလံုး အစားမ်ား ၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတဲ့အတြက္ ကူညီဆံုးမေပးဖို႔ ဂႏၶီႀကီးကို လာေရာက္ေမတၱာရပ္ခံတာပါ။ ဂႏၶီႀကီးက ေနာက္တစ္လၾကာမွ လာပါဆိုၿပီး ေျပာလုိက္လို႔ အဲဒီသားသမီးျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္တစ္လၾကာေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ ဂႏၶီႀကီးက ကေလးကို သၾကား လံုးေတြ သိပ္မစားဖို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ဆံုးမလိုက္တယ္။ ကေလးကလည္း ဂႏၶီႀကီးရဲ႕စကားကို လိုက္နာပါမယ္လို႔ ႐ို႐ိုေသေသ ျပန္ ေျပာတယ္။ ကေလးအေမက ဒီဆံုးမစကားကို ပထမအေခါက္လာတုန္းကတည္းက ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ဂႏၶီႀကီးဟာ အဲဒီတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေတြလြန္လြန္ကဲကဲ စားေနမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မို႔ မေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ သူတို႔သားအမိ ျပန္သြားခ်ိန္ကစၿပီး သူ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကေလးကို အခ်ိဳေလွ်ာ့စားဖို႔ ဆံုးမရဲခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။
လွ်ာအရိုးမရွိ ေလွ်ာက္ေျပာစရာ မဟုတ္
ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကေန ဥပေဒသ ထုတ္ယူမယ္ဆိုရင္ လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ျပည္သူ႔အက်ိဳးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ထမ္းေဆာင္သြားၾကဖို႔ အားခဲ ထားၾကတဲ့ (တစ္နည္း)လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြ တသီတသန္းႀကီးမွာ ျပည္သူေတြဆီကေန သူတို႔ကို တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ သို႔မဟုတ္ ေထာက္ခံမဲေတာင္းၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ရပ္ရႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယူဆတယ္ဗ်ာ။
ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ]လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲေျပာ၊ ေျပာၿပီးရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္}တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အထူးလိုအပ္တယ္။ ]ေျပာေတာ့မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး} လူစားေတြကို မေထာက္ခံမိဖို႕ သတိႀကီးစြာထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က အခ်ိဳေတြစားေနၿပီး လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြကိုေတာ့အခ်ိဳစားတာ မေကာင္းဘူးလို႕ ေျပာတတ္သူေတြကို ေရွာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါဗ်။
ကြၽန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ မီဒီယာသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနၾကရဆဲ ျဖစ္တဲ့ အားတက္စရာေတြၾကားထဲက အားပ်က္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ သတင္းေတြနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး သုံးသပ္ခ်က္ေတြအျပင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရိုင္းျပတဲ့ အသုံးအႏႈန္းနဲ႕ ေခၚေ၀ၚေနဆဲ၊ မလိုလားေၾကာင္း လူအမ်ားေရွ႕ အတိအလင္းေျပာေနၾကဆဲ အေျခအေနေတြကို ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္တက္လမ္းမွာ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ေတာ္ကား ႀကီး ေနာက္ကို ျပန္လိမ့္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မရွိေတာ့ပါဘူးလို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် မယုံႏိုင္ေသးတာကို အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။
ျပည္သူ႕ေခတ္ မုခ္ဦးမွာ
ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သမၼတႀကီးနဲ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ အစ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းလိုက္တာအလယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ အဆံုး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အစိုးရရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ေပးခဲ့တဲ့ ]]ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ပါဘူး}} ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြအပါအ၀င္ ေပးထားခ်က္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ (လူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ၾကမၼာဆိုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္မႀကံဳရေတာ့ဘူးဆိုရင္) ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ ေခတ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္ဗ်ာ။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိ ေရခ်ိန္
ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၀န္းက်င္အေနအထား ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာေတာ့မွာ ေသခ်ာေနတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ ဆီသို႔ ခ်ီတက္ရာမွာ ေျခလွမ္းျမန္ျခင္း၊ ေႏွးျခင္းဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိပညာေရခ်ိန္ ျမင့္ျခင္း နိမ့္ျခင္းနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။ ေျပာရရင္ ႏိုင္ငံေရးတက္
အမွန္တရားသည္သာ အင္အား
ဒီမိုကေရစီကို အေလးမထားတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔ႏိုင္ငံမွာ ]အင္အားသည္သာ အရာရာ} (Might is Right) သေဘာတရားႀကီးစိုးေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ေခတ္မွာေတာ့ ]အမွန္တရားသည္သာ အင္အား}(Right is Might) သေဘာတရားတြင္က်ယ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါပဲဗ်။ ဒီေတာ့ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို စီမံခန္႔ခဲြပိုင္ခြင့္ရၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြက အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားၿပီး သူတို႔အက်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္သူ၊ တရားကို သိ႐ံုသာ သိသူ မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႕လိုက္နာက်င့္ႀကံသူ၊ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်သူ၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ၿပီး သူတို႔ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကုိသာ သူတို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာကို အပ္ႏွံမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
မဟတၱမဂႏၶီႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစကား
ဒီေနရာမွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာစုေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။ အဲဒီစာစုကို ဒီႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္ရဲ႕ ]အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္}မွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟတၱမဂႏၶီရဲ႕ ဘ၀တစ္ကြက္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး သူ႔သားငယ္ကို လက္ဆဲြၿပီး ဂႏၶီႀကီးဆီ ေရာက္လာတယ္။ ကိစၥက သားငယ္ဟာ သၾကားလံုး အစားမ်ား ၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတဲ့အတြက္ ကူညီဆံုးမေပးဖို႔ ဂႏၶီႀကီးကို လာေရာက္ေမတၱာရပ္ခံတာပါ။ ဂႏၶီႀကီးက ေနာက္တစ္လၾကာမွ လာပါဆိုၿပီး ေျပာလုိက္လို႔ အဲဒီသားသမီးျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္တစ္လၾကာေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ ဂႏၶီႀကီးက ကေလးကို သၾကား လံုးေတြ သိပ္မစားဖို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ဆံုးမလိုက္တယ္။ ကေလးကလည္း ဂႏၶီႀကီးရဲ႕စကားကို လိုက္နာပါမယ္လို႔ ႐ို႐ိုေသေသ ျပန္ ေျပာတယ္။ ကေလးအေမက ဒီဆံုးမစကားကို ပထမအေခါက္လာတုန္းကတည္းက ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ဂႏၶီႀကီးဟာ အဲဒီတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေတြလြန္လြန္ကဲကဲ စားေနမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မို႔ မေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ သူတို႔သားအမိ ျပန္သြားခ်ိန္ကစၿပီး သူ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကေလးကို အခ်ိဳေလွ်ာ့စားဖို႔ ဆံုးမရဲခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။
လွ်ာအရိုးမရွိ ေလွ်ာက္ေျပာစရာ မဟုတ္
ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကေန ဥပေဒသ ထုတ္ယူမယ္ဆိုရင္ လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ျပည္သူ႔အက်ိဳးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ထမ္းေဆာင္သြားၾကဖို႔ အားခဲ ထားၾကတဲ့ (တစ္နည္း)လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြ တသီတသန္းႀကီးမွာ ျပည္သူေတြဆီကေန သူတို႔ကို တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ သို႔မဟုတ္ ေထာက္ခံမဲေတာင္းၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ရပ္ရႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယူဆတယ္ဗ်ာ။
ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ]လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲေျပာ၊ ေျပာၿပီးရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္}တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အထူးလိုအပ္တယ္။ ]ေျပာေတာ့မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး} လူစားေတြကို မေထာက္ခံမိဖို႕ သတိႀကီးစြာထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က အခ်ိဳေတြစားေနၿပီး လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြကိုေတာ့အခ်ိဳစားတာ မေကာင္းဘူးလို႕ ေျပာတတ္သူေတြကို ေရွာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါဗ်။
Credit here
 |
| U.S. Secretary of State Hillary Rodham Clinton greets Burmese comedian and recently-released former political prisoner Zaganar at the U.S. Department of State in Washington, D.C., on February 8, 2011. [State Department photo/ Public Domain] |
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း လူရႊင္ေတာ္ ကိုဇာဂနာႏွင့္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton တို႔ ေတြ႔ဆံုစဥ္။အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေခတၱေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း လူရႊင္ေတာ္ ကိုဇာဂနာ၊ NLDပါတီက ေဒၚခင္သန္းျမင့္နဲ႔ NDFပါတီက ကခ်င္လူ႔အခြင့္အေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူ ေဒၚေဘာက္ဂ်ာတုိ႔ဟာ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၈ ရက္က Mrs. Clinton နဲ႔ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနမွာ ေတြ႔ဆုံခဲ႔စဥ္ ခုလို ေျပာလုိက္တယ္လို႔ ကိုဇာဂနာက အာအက္ဖ္ေအကို ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ျပစ္ဒဏ္ အေႂကြးမခ်န္ပဲ ျခြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊြတ္ေပးေရးတြက္ အေမရိကန္အေနနဲ႔ ဘယ္လို ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မလဲဆိုတဲ့ကိစၥ၊ အမ်ဳိးသမီး အခြင့္အေရးနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ အသင္းအပင္း ဖြဲ႔စည္းပုိင္ခြင့္ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ကခ်င္ေဒသက စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြကို အေမရိကန္အေနန႔ဲ ဘယ္လိုအကူညီ ေပးႏုိင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ကိုဇာဂနာတို႔ သုံးဦးဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton အျပင္ အာရွပိစိဖိတ္ဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Kurt Campbell၊ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အလုပ္သမားေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Michael Posner တို႔နဲ႔လည္း သီးျခားစီ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
Source :RFA & REUTERS
ဒါ့အျပင္ ကခ်င္ေဒသက စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြကို အေမရိကန္အေနန႔ဲ ဘယ္လိုအကူညီ ေပးႏုိင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ကိုဇာဂနာတို႔ သုံးဦးဟာ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton အျပင္ အာရွပိစိဖိတ္ဆိုင္ရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Kurt Campbell၊ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အလုပ္သမားေရးရာ လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Mr. Michael Posner တို႔နဲ႔လည္း သီးျခားစီ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။
Source :RFA & REUTERS
By Chutima Sidasathian and Nussara Lem
PHUKET: A boat containing 85 Rohingya men and boys was apprehended yesterday off the Thai province of Satun, south of Phuket.
The would-be refugees, heading for Malaysia, were taken into custody by local police at La Ngu after being spotted by National Park rangers near Lidee Island.It's believed their 12-metre vessel ran out of petrol and the sailors, all male, told villagers that they had been without food for four days.
According to officials who confirmed the capture of the men to Phuketwan, the would-be refugees were given food and drink by locals and will be handed over to Thai Immigration officials tomorrow.
The men said they had set off from Ranong, a port on the Thai-Burma border, and were aiming for Malaysia, with the blessing of local Thai officials.
A television camera captured the boat arriving in Satun and the footage has been posted at:
Boat arriving at Thailand
Despite the signs of a more open and free approach by the Government in Burma, the Muslim-minority Rohingya remain non-citizens, without the rights accorded to other residents.
Restrictions on movement and marriage inside Burma mean many Rohingya men and boys put to sea in ricketty boats in an attempt to begin a new life elsewhere.
A crackdown by authorities in northern Burma and neighboring Bangladesh, where many Rohingya have fled to become unwelcome refugees, briefly interrupted the flow of boats south. More boats have been sailing recently.
One vessel, apprehended in Phang Nga, north of Phuket, on January 28 contained 79 men, including at least one Thai who appears to have been the person who provided the boat. in Bangladesh.
That arrival and another arrival of 54 men on December 4 at Takuapa, the Phang Nga district capital on the Andaman coast, were also filmed. Another boatload of 54 Rohingya is reported to have landed in the Indonesian province of Aceh on February 1.
Although the Thai military continues to be involved in the covert detention of the men who land in Thailand, non-government organisations are confident that they are no longer being mistreated.
The policy of Thai Navy patrols which intercept Rohingya vessels at sea is to ''help on'' boats to Muslim-majority Malaysia, their preferred destination, with food, water and repairs if required.
It's a change from January 2009, when Phuketwan and the Hong Kong-based South China Morning Post newspaper revealed that hundreds of Rohingya were being ''pushed back'' in a secret operation from an island in Thailand.
Scores are thought to have perished at sea before survivors reached Indonesia and the Andaman and Nicobar islands, which belong to India.
The change in approach by the Thai authorities means that some of the men have been directed to an island off southern Thailand, where people-traffickers have picked them up for transfer to Malaysia.
It is believed that those who are taken back to the Thai-Burma border by the Thai Army are also quickly returned to brokers.
The policy of the Burmese navy is the same as that of the Thai navy, although the ''help on'' policy in Burma sometimes comes with beatings, boatpeople report.
The boats usually come ashore in Thailand of necessity when the Rohingya run out of food and water or experience mechanical problems.
Often, navigating by sight, the men have no idea whether they are off Thailand or have reached Malaysia.
In recent years there have been many landings north and south of Phuket, including one on southern Phuket in January last year.
Of concern to NGOs lately have been three capsize incidents involving four boats. Many men were picked up by local fishermen off the Bangladesh coast but it's believed as many as 200 may have drowned.
The annual ''sailing season'' for Rohingya begins each November and does not end until the monsoon arrives, usually in April, when putting to sea in the kind of boats they pay brokers to use becomes even more dangerous.
Source here
 |
| (မစုစုေႏြး) |
အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ခ်ုိးေဖာက္ခံရမႈေတြကို နိုင္ငံတကာအလုပ္သမားအဖြဲ့ခ်ုပ္ (အုိင္အယ္လ္အို)၊ အစိုးရ တာ၀န္ရွိသူေတြကို တင္ျပသြားမယ္လို့ ဆႏၵျပ အလုပ္သမားေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ လူ့အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ မစုစုေနြးက ေျပာပါတယ္။
“ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ မနစ္နာေအာင္ က်မတုိ့က ၾကားထဲကေန ေဆာင္ရြက္ေပးတာပါ။ က်မတုိ့က ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နစ္နာတာမ်ုိး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အလုပ္ရွင္က အလုပ္သမားေတြ ေတာင္းဆုိတာကုိ လက္မခံဘူး၊ အလုပ္ရွင္က ဒီအတုိင္းပဲ ေတာင့္ခံထားမယ္ဆုိရင္ အလုပ္ ပိတ္လုိက္ရလုိ့ရိွရင္ အလုပ္ရွင္လည္း ထိခုိက္မယ္၊ အလုပ္သမားေတြလည္း ထိခုိက္မယ္။ အလုပ္သမားေတြက မိန္းကေလးေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအလုပ္ေတြ မရိွလုိ့ရိွရင္ မိန္းကေလးေတြရဲ့ ဘဝလုံျခံုေရးက နိုင္ငံေတာ္အစုိးရမွာလည္း တာဝန္ရိွသလုိ ဒီစက္ရုံမွာလည္း တာဝန္ရွိတယ္လုိ့ က်မတုိ့က ဆုိလုိထားတယ္ေလ။
“အဲဒါေၾကာင့္မုိ့ က်မတုိ့က ဒီအမ်ုိးသမီးေတြရဲ့ ဘဝလုံျခံုေရးပါ တြက္ၿပီး ဥပေဒပညာရွင္ကုိ ေခၚၿပီးေတာ့ အလုပ္သမားေတြဘက္က ေဆြးေနြးေပးဖုိ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထားတာ။ မနက္ျဖန္ကေန စၿပီးေတာ့ ေတာင္းဆုိမွာ။ က်မတုိ့ စာေတြလည္း တင္မယ္၊ လႈိင္သာယာ အလုပ္သမားရုံးေတြေရာ၊ ေနျပည္ေတာ္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးေတြအထိ စာတင္မယ္။ အုိင္အယ္လ္အုိကုိလည္း က်မတုိ့ မိတၲူပုိ့မယ္။”
အလုပ္သမားေတြ ေတာင္းဆုိေနတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ တနာရီလုပ္ခကို ၂၅၀ က်ပ္ ေပးဖို့ိ့၊ ၁ လလံုး ပ်က္ရက္မရွိရင္ ေပးတဲ့ ရက္မွန္ေၾကး ၆,၀၀၀ က်ပ္ကို ႏွစ္ဆတုိးေပးဖို့၊ အလုပ္စည္းကမ္းေတြ တင္းက်ပ္လြန္းတာေတြကို ေလ်ွာ့ေပးဖို့ အခ်က္ေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။
အခုအခ်ိန္ထိ အလုပ္ရွင္ဘက္က တနာရီလုပ္ခကို နဂိုက ၇၅ က်ပ္ ေပးေနတာကို ၁၀ ထပ္တုိးေပးနိုင္မယ္၊ ရက္မွန္ေၾကး တလ ၆,၀၀၀ က်ပ္ေပး ေနတာကိုလည္း ေနာက္ထပ္ ၁၀၀၀ တုိးေပးမယ္လို့ လုိက္ေလ်ာမႈကို မလံုေလာက္ဘူးလို့ ဆႏၵျပအလုပ္သမားေတြက ေျပာပါတယ္။
ဆႏၵျပအလုပ္သမားတဦးက စက္ရံုက ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြဟာ တင္းက်ပ္လြန္းတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။
“စည္းကမ္းခ်တယ္ ဆုိတာကလည္း မန္ေနဂ်ာက ေျပာတာေပါ့။ ၿမို့နယ္ အလုပ္သမားရုံးရဲ့ ခြင့္ျပုခ်က္နဲ့ ခ်တာပါလုိ့ ေျပာတာ။ အဲဒီလုိ အေပၚယံေၾကာ ေျပာရုံနဲ့မၿပီးဘူး။ အမွန္ေတာ့ ေကာ္သုတ္ရင္းနဲ့ ေကာ္တစက္ က်သြားတာ၊ ေကာ္တတုံးက်သြားရင္ ဒဏ္ေငြ ၁ ေထာင္ရုိက္တယ္။ အိမ္သာကုိ တေန့ကုိ ၂ ႀကိမ္တက္ရမယ္၊ ၃ ႀကိမ္တက္ရမယ္။
တႀကိမ္ေလာက္ပုိသြားရင္ အဲဒီ့အတြက္ ပုိက္ဆံျဖတ္တယ္။ တခ်ုိ့ဆုိရင္ ကုိယ္လည္း မတက္ဘဲ မသိဘဲ အျဖတ္ခံလုိက္ရတာ ရိွတယ္။ မနက္ ၇ နာရီ ၂၀ ကေန ၁၂ နာရီအထိ အလုပ္လုပ္ရတယ္။ ၁၂ နာရီ ၅၀ မွာ ျပန္ဆင္းတယ္။ ၅ နာရီဆုိရင္ ဒါမနက္ပုိင္း အခ်ိန္ ၿပီးသြားၿပီ။ ၉ နာရီမွာ အခ်ိန္ပို ေခၚရင္ ၅ နာရီ ၂၅ ကေန ၉ နာရီအထိ ဆင္းရတယ္။ ၉ နာရီ မေခၚဘူးဆုိရင္ ၁၂ နာရီ ၅၀ ကေန ည ၇ နာရီအထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္ရတယ္။”
မေန့က အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္က အလုပ္သမားေတြအေနနဲ့ တနဂၤေနြေန့ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ျပန္မ၀င္ရင္ အလုပ္ျဖုတ္မယ္လုိ့ နႈတ္နဲ့ သတိေပးထားၿပီး ဒီေန့မွာေတာ့ စာကပ္ထားတာကုိ အလုပ္သမားေတြက မေက်နပ္တဲ့အတြက္ ဆြဲစုတ္ခဲ့ၾကတယ္လို့ မ်က္ျမင္ေတြက ေျပာပါတယ္။
ဒီေန့ အလုပ္သမားေတြက ၄ ရက္ေျမာက္အျဖစ္ ဆက္လက္ ဆႏၵျပေနေပမယ့္ အလုပ္ရွင္ဘက္က လာေရာက္ ေျဖရွင္းတာမရွိဘဲ အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြလို့ ယူဆရသူေတြက ဆႏၵျပအလုပ္သမားေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ့တယ္လို့ အလုပ္သမားေတြက ေျပာပါတယ္။
လိႈင္သာယာစက္မႈဇုန္ ၃ တိုင္ရီဖိနပ္စက္ရံုက အလုပ္သမားေတြ အခုလို ၄ ရက္ဆက္တုိက္ ဆႏၵျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဇုန္ ၄ ထဲက (နယူးေ၀း – new way) ဖိနပ္စက္ရံုမွာလည္း အလုပ္သမားေတြ လုပ္အားခတိုးေပးဖို့ ဒီေန့ကစၿပီး ဆႏၵျပေနတယ္လို့ သိရပါတယ္။
Credit :ဒီဗီြဘီ & Burma VJ
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို (UNESCO) ကုလသမဂၢ ပညာေရး၊ သိပၸံႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ့ႀကီးက ယူနက္စကို မဒမ္ဂ်တ္ဆင္္းဂ္ဆု(UNESCO-Madanjeet Singh Prize) လာေရာက္ ခီ်းျမွင့္လိုက္ပါတယ္။
ျပင္သစ္အေျခစိုက္ ယူနက္စကို ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ုပ္ရံုးက အမႈေဆာင္ညြန္ၾကားေရးမႉး မစၥတာ ယူေဟးဟိုဆိုယာနဲ့ အဖြဲ့က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ေနအိမ္ကို ဒီကေန့ မနက္ပိုင္းမွာ သြားေရာက္ၿပီး ဆုေပးအပ္လိုက္တာပါ။
ဒီဆုဟာ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ့ အၾကမ္းမဖက္မႈကို ကိုယ္စားျပုတဲ့အေၾကာင္း၊ ယူနက္စကိုဟာ ျမန္မာနိုင္ငံရဲ့ ့ လက္ရွိ ျပုျပင္ ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ့ အမ်ုိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အကူအညီေပးဖို့ အသင့္ရွိတဲ့အေၾကာင္းနဲ့ ယူနက္စကိုဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ ဘက္က ရပ္တည္တယ္လို့ ့ မစၥတာ ယူေဟးဟိုဆိုယာက ဆုေပးအပ္ၿပီးေနာက္ သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ဆုခ်ီးျမွင့္တဲ့အတြက္ရယ္ ယူနက္စ္စကိုက ျမန္မာနိုင္ငံအေပၚ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အစဥ္တစိုက္အၿမဲ စိတ္၀င္တစားရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဆုေပးဖို့ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေစာင့္ဆိုင္းေနရတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္တဲ့ အေၾကာင္းနဲ့ ယူနက္စကိုနဲ ့ျမန္မာ အရင္ကထက္ ပိုၿပီး နီးနီးကပ္စြာ အတူတကြ လက္တြဲ အလုပ္လုပ္မယ့္ အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္လို့ ေျပာၾကားသြားပါတယ္။
ဒီဆုဟာ ယူနက္စကိုရဲ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးသံတမန္ အိႏၵိယ ပန္းခ်ီႏွင့္စာေရးဆရာ မဒမ္ဂ်တ္ဆင္္းဂ္ကို ဂုဏ္ျပုတဲ့အေနနဲ ့ ၁၉၉၆ ကစၿပီး ၂ ႏွစ္တႀကိမ္ ခ်ီးျမင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ကတည္းက ေပးအပ္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ယခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ုပ္က လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ကိိဳယ္တိုင္လာေရာက္ ေပးအပ္ ခ်ီးျမွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုအေနနဲ့ ရုပ္တုတခု အပါအ၀င္ ေငြသား အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁သိန္း ရရွိတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source :ဒီဗီြဘီ & Burma VJ
 |
| Photo :Kaladan Press |
(ေမာင္ေတာ)။ ။ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္၊ နယ္စပ္ေဒသ လူ၀င္မႈ စစ္ေဆးေရး ႏွင့္ ကြက္ကဲမႈ ဌာန (နစက) နယ္ေျမ အမွတ္ ၈ အတြင္း ျမင္းလႊတ္ေက်းရြာ အုပ္စုအနီးရွိ နတ္ျမတ္ တေလွ်ာက္တြင္ ၁၀ ဦးထက္မ်ား ေသာ လူေသ အေလာင္းမ်ား ေပါေလာေပၚေနသည့္ကုိ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၇ ရက္ေန႔ မွ စ၍ ေတြ႕ေနရေၾကာင္း ျမင္းလႊတ္ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔၀င္တဦး၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
၎လူေသ အေလာင္းမ်ား ကုိ သယ္ယူျခင္းႏွင့္ သင္ျဂိဳတ္ျခင္းမျပဳရန္ နစက နယ္ေျမ ၈ ၏ နယ္ေျမမွဴးမွ တားျမစ္ ထားေၾကာင္းသိရသည္။
၎ လူေသ အေလာင္းမ်ား မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးရက္ေန႕တြင္ နယ္ေျမ ၈ နစက မ်ားမွ လူတဦးလွ်င္ ေငြ ၅၀၀၀၀ ယူ၍ ခြင့္ျပဳထားေသာ မေလးရွာသြား ရုိဟင္ဂ်ာ စက္ေလွစီးသမားမ်ားျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ၎စက္ေလွမွာ ဘဂၤါလာ ပင္လယ္ေအာ္ တြင္ ပ်က္စီးႏွစ္ျမွဳပ္သြားသည့္အတြက္ ေသဆုံးသူမ်ားျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ၎ကပင္ ေျပာျပသည္။
နစကမ်ားသည္ ေလွလူကုန္ကူးမႈ တြင္ ပါ၀င္ ပတ္သက္ ေနသည့္ကုိ ဖုံးကြယ္ရန္ အတြက္ နတ္ျမစ္ထဲမွ လူေသ အေလာင္းမ်ားကုိ သယ္ယူ၊ သင္ျဂိဳတ္ခြင့္ မေပးျခင္းျဖစ္သည့္ဟု ၎ ေက်းရြာေန ေက်ာင္းဆရာတဦး၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။
လူေသ အေလာင္းမ်ား ျမစ္ကမ္းနားသုိ႕ကပ္လာပါက ျမစ္အတြင္းသုိ႕ တြန္းခ်ေပးရန္ နစက မွ ရြာသားမ်ားကုိ ညြန္႔ၾကား ထားေၾကာင္း သိရသည္။
နစကမ်ားသည္ လူေသ အေလာင္းမ်ားကုိ ပ်က္စီး ေပ်ာက္ကြယ္ခ်င္ေသာလည္း လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ ႏုိ၀င္ေဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ နယ္ေျမ ၇ နစကမ်ားမွ ေငြယူျပီး မေလးရွာ သြားရန္ ခြင့္ျပဳမႈ၊ လူ ၁၃၈ ေပ်ာက္သြားမႈ၊ အေလာင္း ေပ်ာက္မႈ စသည့္တုိ႕ကုိ စစ္ေဆးရန္ လူကုန္ကူးမႈ အဖြဲ႔ လာေရာက္ခဲ့သည္မ်ားကုိ ေၾကာက္ ၍ မလုပ္ေၾကာင္း နစက အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ တဦး မွ ေျပာျပသည္။
ဘဂၤါလာေဒးရွ္ ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွ မေလးရွာသုိ႕သြားသည္ ပင္လယ္ခရီးသည္ ၾကမ္းတမ္း၍ အႏၱရာယ္အမ်ားဆုံး ခရီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၎ခရီးတြင္ စက္ေလွ ေမွာက္ျပီး လူ အေျမာက္အမ်ား ေသဆုံးသည့္ အျပင္ ထုိင္း ႏွင့္ ျမန္မာ အစုိးရ မ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းလည္း ခံရကုိ မေၾကာက္၍ ယေနတုိင္ ၎ခရီးကုိ ဆက္လက္ သြားလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ရခုိင္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပုိင္းရွိ ရုိဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ယခင္နည္းတူ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားေသာ ခရီးသြားလာမႈ၊ ထိမ္းျမားမႈ၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ႏွင့္ အလုပ္အကုိင္ ရရွိေရးမ်ား ဆက္လက္ခံေနရေၾကာင္း သိရသည္။
နစကမ်ားသည္ ရုိဟင္ဂ်ာ လူမ်ိဳးမ်ား ထံမွ ေငြယူျပီး ႏုိင္ငံျခားသုိ႔ ထြက္ခြါ ခြင့္ျပဳ ျခင္းသည္ ခဲတလုံးျဖင့္ ငွက္ ႏွစ္ေကာင္ ပစ္နည္းကုိ သုံးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ နစက စီမံကိန္းတြင္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ရုိဟင္ဂ်ာ လူဦးေရး ေလွ်ာ့ခ်ေရး အတြက္ အသုံး၀င္သလုိ ေငြ လည္း ရေနသည္ဟု ဆုိလုိသည္။
__________________________________________________________
Dead bodies floating in the Naf River
Maungdaw, Arakan State: More than ten dead bodies are floating in the Naf River since February 7 along the Burma side near the Myinthlut village tract under Burma border security force (Nasaka) area number 8, said a village administration office member from Myinthlut village.
“The dead bodies floating in the Naf River are not allowed to collect and bury by their relatives and villagers. The order was given by the commander of Nasaka area number 8.”
“The dead bodies are hopefully belonging to Malaysia bound voyagers who left four days ago from Nasaka area number 8 with the cooperation of Nasaka where the Nasaka collected 50,000 kyats per head. The Malaysia voyage’s boat may capsize in the Bay of Bengal. But no one confirm it.”
The Nasaka personnel and the commander are denying collecting and burying of the dead bodies from river as fear of exposing their involvement in the boatpeople trafficking, said a school teacher from the village.
“The Nasaka also ordered the villagers to push the dead bodies to the river if any dead body reaches the shore.”
The Nasaka personnel want to destroy the dead bodies, but they afraid of investigation by Human Trafficking department which occurred last November 23, 2011 where more than 138 were missing while a Malaysia voyage’s boat capsized in the Bay of Bengal where the dead bodies were drowned in the sea by the Nasaka personnel after fastening heavy stone with dead bodies for destroying the evidences of the event, said an aide from Naska camp.
The voyage to Malaysia from Bangladesh and Burma is a risky route where some boatpeople were died on the way with risky boat which sank in the sea, some were arrested by Thailand and Burma, but voyagers from Burma and Bangladesh are still not stopped to go that risky route.
The Rohingya community in northern Arakan is facing same as before such as discriminations - restriction of movement, marriage, education, health, employment and etc.-. Though there is some reforms appear to be marked in the Burma, the repression and oppression of the Rohingya community are not stopped, said a trader from Maungdaw.
The Nasaka is using the policy of “killing two birds in one shot” means the Nasaka is trying to reduce the population of Rohingya community from Arakan soil and earning money by giving permission to go abroad. But, there is no permission for Rohingya community to enter their homeland again.
Source : Kaladan Press
A nearly unanimous Western world has heaped praise on President Thein Sein's supposed moves towards "democratic reform" and "national reconciliation". But what has actually changed and what's behind the hype?
In near unison, the international community condemned the Myanmar regime for its brutal repression of Buddhist monk-led pro-democracy protests in 2007, its initial callous response to the Cyclone Nargis disaster in 2008 - when a widely condemned sham referendum on a new constitution was held in the killer storm's wake - and a blatantly rigged general election swept by military-backed candidates in November 2010.
One theory goes that the administration is locked in a power struggle between military "hardliners" and "reformers", and that the latter, at least for now, have the upper hand. Several Western countries have apparently taken the policy decision that every effort should therefore be made to support the "reformers" and recent reform signals to ensure that Myanmar doesn't return to its old repressive ways.
The EU and US have expressed public views to that effect. On January 31, EU president Herman Van Rompuy said in a statement after a summit in Brussels: "I welcome the important changes taking place in Burma/Myanmar and encourage its government to maintain its determination to continue on the path of reform." The US State Department said the day before that it was "encouraged " by Myanmar's recent reforms, "including its decision to allow opposition leader Aung San Suu Kyi to run in upcoming elections".
Others, however, suspect that the signs emerging from Myanmar's leadership reflects a well-orchestrated "good cop, bad-cop" routine to neutralize domestic opposition and win new foreign allies, especially among former critics in the West. Either way, Thein Sein's regime has so far skillfully played its cards in a way that few, probably even among themselves, could have foreseen. "Those in power are military men, not representatives of a democratic government. This is how they work," says a Myanmar national who has followed political developments for decades.
Well laid plans
In order to understand Myanmar's policy shift - and why the West has been so supportive - it is instructive to look back to the early 2000s. Then condemned and pressured by the international community, the ruling military junta announced in August 2003 a seven-step "Roadmap to Discipline-Flourishing Democracy." That plan called for the drafting of a new constitution, general elections, and convention of a new parliament which would "elect state leaders" charged with building "a modern, developed and democratic nation".
The "roadmap" was made public, but at the same time a confidential "master plan" which outlined ways and means to deal with both the international community, especially the US, and domestic opposition was also drawn up. The authors of that plan are not known but an internal military document written by Lt Col Aung Kyaw Hla, who is identified as a researcher at the country's prestigious Defense Services Academy, was completed and circulated in 2004.
The Burmese-language document, received and reviewed by this writer, outlines the thinking and strategy behind the master plan. It is, however, unclear whether "Aung Kyaw Hla" is a particular person, or a codename used by a military think-tank. Anecdotal evidence suggests the latter.
Entitled "A Study of Myanmar-US Relations", the main thesis of the 346-page dossier is that Myanmar's recent reliance on China as a diplomatic ally and economic patron has created a "national emergency" which threatens the country's independence.
According to the dossier, Myanmar must normalize relations with the West after implementing the roadmap and electing a government so that the regime can deal with the outside world on more acceptable terms. Evidently the internal thinking was that normalization with the West would not be possible as long as Myanmar was ruled by military juntas.
Aung Kyaw Hla goes on to argue in the master plan that although human rights are a concern in the West, the US would be willing to modify its policy to suit "strategic interests". Although the author does not specify those interests, it is clear from the thesis that he is thinking of common ground with the US vis-a-vis China. The author cites Vietnam and Indonesia under former dictator Suharto as examples of US foreign policy flexibility in weighing strategic interests against democratization.
If bilateral relations with the US were improved, the master plan suggests, Myanmar would also get access to badly needed funds from the World Bank, the International Monetary Fund and other global financial institutions. The country would then emerge from "regionalism", where it currently depends on the goodwill and trade of its immediate neighbors, including China, and enter a new era of "globalization".
The master plan is acutely aware of the problems that must be addressed before Myanmar can lessen its reliance on China and become a trusted partner with the West. The main issue at the time of writing was the detention of pro-democracy icon Suu Kyi, who Aung Kyaw Hla wrote was a key "focal point": "Whenever she is under detention pressure increases, but when she is not, there is less pressure." While the report implies Suu Kyi's release would improve ties with the West, the plan's ultimate aim - which it spells out clearly - is to "crush" the opposition.
At the same time, the dossier identifies individuals, mostly Western academics, known for their opposition to the West's sanctions policy, and somewhat curiously suggests that "friendly" Indian diplomats could be helpful in providing background information about influential US congressmen.
The dossier concludes that the regime cannot compete with the media and non-governmental organizations run by Myanmar exiles, but if US politicians and lawmakers were invited to visit the country they could help to sway international opinion in the regime's favor. Over the years, many Americans have visited Myanmar and often left less critical of the regime than they were previously. In the end, it seems that Myanmar has successfully managed to engage the US rather than vice versa.
Institutional Sinophobia
The "roadmap" was made public, but at the same time a confidential "master plan" which outlined ways and means to deal with both the international community, especially the US, and domestic opposition was also drawn up. The authors of that plan are not known but an internal military document written by Lt Col Aung Kyaw Hla, who is identified as a researcher at the country's prestigious Defense Services Academy, was completed and circulated in 2004.
The Burmese-language document, received and reviewed by this writer, outlines the thinking and strategy behind the master plan. It is, however, unclear whether "Aung Kyaw Hla" is a particular person, or a codename used by a military think-tank. Anecdotal evidence suggests the latter.
Entitled "A Study of Myanmar-US Relations", the main thesis of the 346-page dossier is that Myanmar's recent reliance on China as a diplomatic ally and economic patron has created a "national emergency" which threatens the country's independence.
According to the dossier, Myanmar must normalize relations with the West after implementing the roadmap and electing a government so that the regime can deal with the outside world on more acceptable terms. Evidently the internal thinking was that normalization with the West would not be possible as long as Myanmar was ruled by military juntas.
Aung Kyaw Hla goes on to argue in the master plan that although human rights are a concern in the West, the US would be willing to modify its policy to suit "strategic interests". Although the author does not specify those interests, it is clear from the thesis that he is thinking of common ground with the US vis-a-vis China. The author cites Vietnam and Indonesia under former dictator Suharto as examples of US foreign policy flexibility in weighing strategic interests against democratization.
If bilateral relations with the US were improved, the master plan suggests, Myanmar would also get access to badly needed funds from the World Bank, the International Monetary Fund and other global financial institutions. The country would then emerge from "regionalism", where it currently depends on the goodwill and trade of its immediate neighbors, including China, and enter a new era of "globalization".
The master plan is acutely aware of the problems that must be addressed before Myanmar can lessen its reliance on China and become a trusted partner with the West. The main issue at the time of writing was the detention of pro-democracy icon Suu Kyi, who Aung Kyaw Hla wrote was a key "focal point": "Whenever she is under detention pressure increases, but when she is not, there is less pressure." While the report implies Suu Kyi's release would improve ties with the West, the plan's ultimate aim - which it spells out clearly - is to "crush" the opposition.
At the same time, the dossier identifies individuals, mostly Western academics, known for their opposition to the West's sanctions policy, and somewhat curiously suggests that "friendly" Indian diplomats could be helpful in providing background information about influential US congressmen.
The dossier concludes that the regime cannot compete with the media and non-governmental organizations run by Myanmar exiles, but if US politicians and lawmakers were invited to visit the country they could help to sway international opinion in the regime's favor. Over the years, many Americans have visited Myanmar and often left less critical of the regime than they were previously. In the end, it seems that Myanmar has successfully managed to engage the US rather than vice versa.
Institutional Sinophobia
Aung Kaw Hla's internal thesis is the first clear sign of dissatisfaction with the regime's close ties with China, which, in part, were forged because the West downgraded its relations with Myanmar after massacres of pro-democracy demonstrators in 1988 and other gross human-rights violations. More signs of a worsening relationship could be discerned in internal reports that began to circulate within the military in 2010.
China, until then praised as a dependable ally, was beginning to be viewed increasingly as the root of Myanmar's many ills, from the rape of the country's forests to rampant drug trafficking. China's close ties with the United Wa State Army, Myanmar's main drug-trafficking militia, has not go unnoticed by the authorities in Naypyidaw. Then, in September 2011, came Thein Sein's decision to suspend the China-backed US$3.6 billion joint-venture Myitsone dam project in the far north of the country.
Seen from a US perspective, encouraging Myanmar to move away from China became a priority when Naypyidaw showed that it was willing to engage with the US. Washington was also eager to undermine Myanmar's disturbing military ties with North Korea. Not surprisingly, North Korea was high on the agenda when US Secretary of State Hillary Clinton visited Myanmar last December.
The last of several recorded attempts to ship weaponry from North Korea to Myanmar took place in May and June 2011, several months after the supposedly "reformist" Thein Sein became president and after government officials had claimed that there was no military cooperation with North Korea.
On May 26, the USS McCampbell caught up with M/V Light, a Myanmar-bound North Korean cargo vessel suspected of carrying missile parts and possibly other military equipment. The US destroyer approached the ship and asked to board but the North Koreans refused. The first encounter took place in the sea south of Shanghai and a few days later closer to Singapore. The M/V Light eventually stopped and turned back to its home port in North Korea - all the way tracked by US surveillance planes and satellites.
After that incident - and incentives from the US such as easing restrictions on Naypyidaw's access to multilateral lending institutions - there has been no known attempt by North Korea to ship weapons to Myanmar. And the US is no doubt taking full advantage of Myanmar's drift away from China. "What the US is trying to do is to send every signal of support to the forces pushing for liberalization in Burma," said Robert Fitts, a former US diplomat in the region now attached to Thailand's Chulalongkorn university.
The US will soon send a new ambassador to Myanmar, representing an upgrade of diplomatic relations. On February 7, the New York Times quoted US officials as saying that the director of the Central Intelligence Agency (CIA), David Petraeus, may visit Myanmar later this year. The CIA is not exactly known for being a leading proponent and promoter of liberal values in the developing world; the agency has other priorities such as Myanmar's strategic importance to the US.
But therein lies a danger, which Aung Kyaw Hla outlined in his thesis of more than seven years ago. If Myanmar does manage to improve bilateral relations with the US, China could counteract in a way that threatens Myanmar's integrity and independence. A balanced approach is therefore needed, Aung Kyaw Hla argued, but it was not set out in the master plan how that balance may be achieved.
Well-worn routine
There are other reasons to doubt that Myanmar's new policies will work over the long term. While the international community appears to fall for the latest incarnation of the regime's well-worn good cop, bad cop routine, local and exiled mainstream opposition groups are less likely to be so gullible.
One of the supposed "good cops" in Myanmar's current nominally civilian leadership is former Maj Gen Aung Min, currently the railway minister, who has been tasked with shuttling back and forth between Myanmar and Thailand to meet with influential exiled dissidents. Some of those who have recently met him are deeply suspicious of his motives and the less conciliatory signals sent from the regime's "bad cops".
They note that Aung Min once served under Tin U, Myanmar's powerful intelligence chief until he was ousted in 1983, ostensibly for corrupt practices but more likely because he had built up a state within a state that threatened the leadership of former junta leader Gen Ne Win.
Writing in the Far Eastern Economic Review in 1983, British journalist Rodney Tasker characterized Tin U and his intelligence colleagues as "men of the world compared with other more short-sighted, dogmatic figures in the Burmese [Myanmar] leadership. They were allowed to travel abroad, talk freely to foreigners and generally look behind the rigid confines of the current regime."
But they were also known to be ruthless and extremely skilled at manipulating their enemies and adversaries. Tin U himself was trained by the CIA on the US-held Pacific island of Saipan in 1957. Aung Min somehow survived the 1983 purge and moved to join Myanmar's Intelligence Battalion 21 in 1992. He was with the 66th Light Infantry Division in 2000, was elevated to Southern Commander of the Myanmar Army in 2001, and became railway minister in 2003 under the previous military junta led by Gen Than Shwe.
In today's context, solving the long-burning ethnic issue will be key to realizing the master plan's ultimate vision of keeping the military in power. One of the supposed "bad cops" in the current power configuration is Aung Thaung, another peace negotiator, who met ethnic Kachin rebel leaders in Ruili in southwestern China earlier this year. A former heavy industry minister, he is believed by many to have been one of the architects behind a 2003 mob attack on Suu Kyi and her colleagues in Depayin that left scores of her supporters dead and wounded. "The good cop" Aung Min did not attend the talks in Ruili but some analysts suggest may later step in to "rescue" the talks with a softer approach.
Whether Myanmar's many rebellious ethnic minorities will accept these well-known personalities and well-worn negotiating tactics remains to be seen. The fact that the government has consistently refused to even consider a federal structure does not bode well for reaching lasting agreements with armed groups. The 2008 constitution lays down the fundamentals for a centralized state structure where the military is a main, if not dominant, player.
Thus the recent euphoria over recent "reforms" in Myanmar may therefore be short-lived. Unless the present constitution is scrapped or widely amended, which is extremely unlikely due to the military's de facto veto power in parliament, Myanmar's ethnic issue will likely remain unsolved. And if the country becomes an arena of competition between the US and China, there will certainly be more trouble ahead - as Aung Kyaw Hla warned in his master plan now being put into practice.
Bertil Lintner is a former correspondent with the Far Eastern Economic Review and author of several books on Burma/Myanmar, including Aung San Suu Kyi and Burma's Struggle for Democracy (Published in 2011). He is currently a writer with Asia-Pacific Media Services.
__________________________________________________________
ျမန္မာအစိုးရရဲ့ လွ်ိဳ႔ဝွက္ စီမံကိန္း-ဘာေတးလ္ လစ္တနာ
ေအးရွတိုင္းမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၉ ရက္ေန႔ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရရဲ့ လွ်ိဳ႔ဝွက္ စီမံကိန္း-ဘာေတးလ္ လစ္တနာ
ေအးရွတိုင္းမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၉ ရက္ေန႔ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိ အစိုးရနဲ႔ အရင္အစိုးရတို႔ရဲ့ အလြန္ဆိုးဝါးတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ မွတ္တမ္းေတြ အေပၚမွာ ႏိုင္ငံတကာက ေဝဖန္ျပစ္တင္တာေတြ ရပ္တန္႔သြားျပီး ခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာအစိုးရအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ မိတ္ေဆြေတြ တိုးပြားေနပါတယ္။ အေမရိကန္ အစိုးရနဲ႔ ဥေရာပ သမဂၢ အတြင္းက ရန္သူေဟာင္းေတြကလည္း အခု အခါ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြ ရုပ္သိမ္းသူက ရုပ္သိမ္းၾကသလို၊ တခ်ဳိ႔ကလည္း ရုပ္သိမ္းဖို႔ ျပင္ေနၾကျပီ။ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံ ျဖန္႔က်က္လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ကုမၸဏီၾကီးေတြကလည္း အာရွမွာ ေနာက္ဆုံး ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံရာ ျမန္မာစားက်က္ေျမၾကီးထဲကို ေျခစုံပစ္ဝင္လိုက္ဖို႔ရာ ေျခလွမ္းတျပင္ျပင္ ျဖစ္ေနျပီ။
သမၼတ သိန္းစိန္ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေျခလွမ္းေတြဆိုတာနဲ႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ဆုိတာကို အေနာက္ကမၻာ တခုလုံးက ကန္႔ကြက္သူ မရွိသေလာက္နီးနီး ခ်ီးမြမ္းၾသဘာေပးေနၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တန္းဘာေတြ ေျပာင္းပါသလဲ။ အဲဒီအေျပာင္းအလဲဆိုတဲ့ အေျပာေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာေတြ ရွိေနသလဲ။
ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဆႏၵျပပြဲေတြ အေပၚမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိမ္နင္းျဖဳိခြဲခဲ့တာ ေတြ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းတုန္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ေဘးဆိုးကာလၾကီးရဲ့ အစပိုင္းမွာ အၾကင္နာကင္းမဲ့ ရက္စက္တဲ့ တုန္႔ျပန္ပုံေတြ၊ ဒီလူသတ္မုန္တိုင္းၾကီး ျဖစ္ျပီးကာစမွာပဲ အေျခခံဥပေဒသစ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အတုအေယာင္္ ဆႏၵခံယူပြဲဲၾကီးက်င္းပခဲ့လို႔ အမ်ားကဝိုင္းဝန္း ရွဳတ္ခ် ျပစ္တင္ခံရတာေတြ၊ ၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာမွာ လုပ္တဲ့ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မဲခိုး မဲညစ္ျပီး စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ၾကံ့ဖြံ႔ေတြက မဲေတြ သိမ္းၾကံဳးလုယူသြားတာေတြကို မၾကာေသးခင္ကာလကေလးမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းက ဝိုင္းဝန္းရွဳတ္ခ်အျပစ္တင္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။
အခုေခတ္စားေနတဲ့ သီအိုရီ တခုအရ အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာ ေခါင္းမာသူေတြနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူေတြ အာဏာလြန္ဆြဲေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္အထိေတာ့ ျပဳျပင္လိုသူေတြက အသာစီးရေနေသးတယ္လို႔လည္း ဆိုၾကေလရဲ့။ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘာပဲလုပ္လုပ္ သူတို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္တိုင္းဟာ ျပဳျပင္လိုသူေတြကို ေထာက္ခံအားေပးရာေရာက္ဖို႔ နဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေနာက္ျပန္ဆုတ္မသြားဖို႔ ဆိုတဲ့ အခ်က္ အေပၚမွာ ေပၚလစီခ် ေဆာင္ရြက္ေန ၾကတာကလည္း အထင္အရွားပါပဲ။
ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔ဟာ ဒီသေဘာထားကို လူသိရွင္ၾကားထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အီးယူ ဥေရာပ သမဂၢ ဥကၠဌ ဟားမန္း ဗန္ ရြန္းပါ က ဘရပ္ဆဲလ္ ထိပ္သီး အစည္းအေဝးမွာ ေၾကညာ ေျပာဆိုခဲ့ရာမွာ “ ျမန္မာအစိုးရရဲ့ အေရးပါတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲမႈေတြကို ၾကိဳဆိုပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းဆက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ သႏၷိဌာန္ထားရွိဖို႔ကိုလည္း တိုက္တြန္းအားေပးပါတယ္” လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲသလို သူမေျပာခင္ တရက္အၾကိဳမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနကလည္း လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါခြင့္ေပးတာ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေလာေလာဆယ္လုပ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကို “အားေပး” ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
တခ်ိဳ႔လူေတြကေတာ့ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြၾကားက အကြဲအျပဲဆိုတာေတြဟာ ျပည္တြင္း အတိုက္အခံေတြ ျငိမ္ေနေအာင္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီက အရင္ ေဝဖန္သူေဟာင္းေတြရဲ့ အသံေတြ တိတ္ျပီး ႏိုင္ငံျခားမိတ္ေဆြေတြတိုးလာေအာင္ သူတို႔ စစ္ဗုိလ္ အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ လူဆိုးလူေကာင္းအုပ္စုခြဲျပီး ဇာတ္တိုက္ကျပေနၾကတာလို႔ သံသယဝင္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့လည္း သိန္းစိန္ အစိုးရဟာ သူတို႔ စစ္အာဏာရွင္ အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္းမွာေတာင္ သူ႔ေျခလွမ္းကို ၾကိဳမခန္႔မွန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဝွက္ဖဲေတြကို ခုခ်ိန္အထိ ပါးပါးနပ္နပ္ ကိုင္တြယ္ျပီး ကစားေနတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈကို ဆယ္စုႏွစ္ေတြနဲ႔ ခ်ီျပီး ေလ့လာသူ ျမန္မာတေယာက္ကေတာ့ “တကယ္တန္း အာဏာရွိတာက စစ္တပ္ဗ်။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြမွာ ဘာအာဏာ မွ ရွိတာမဟုတ္ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။
စနစ္တက် အကြက္ခ်ထားတဲ့ အစီအမံ
ျမန္မာအစိုးရရဲ့ ေပၚလစီ အေျပာင္းအလဲနဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ဒီေလာက္ေထာက္ခံေနၾက သလဲ ဆိုတာကို နားလည္ ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၂၀၀၀ ခုလြန္အေစာပိုင္းကာလေတြကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ရွဳဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးက ႏိုင္ငံတကာရဲ့ အျပစ္တင္မႈ၊ ဖိအားေပးမႈေတြရွိေနျပီး အုပ္စိုးသူ စစ္အစိုးရဟာ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီသို႔ ခ်ီတက္ရာ လမ္းျပေျမပုံ ခုနစ္ခ်က္ဆိုတာကို ၂၀၀၃ ခု ၾသဂုတ္လမွာ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ လမ္းျပေျမပုံအရ အေျခခံဥပေဒသစ္ေရးဆြဲ၊ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပ၊ ျပီးရင္ လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူျပီး ေခတ္မီဖြံ႔ျဖဳိးေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး တည္ေဆာက္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
သမၼတ သိန္းစိန္ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေျခလွမ္းေတြဆိုတာနဲ႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ဆုိတာကို အေနာက္ကမၻာ တခုလုံးက ကန္႔ကြက္သူ မရွိသေလာက္နီးနီး ခ်ီးမြမ္းၾသဘာေပးေနၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တန္းဘာေတြ ေျပာင္းပါသလဲ။ အဲဒီအေျပာင္းအလဲဆိုတဲ့ အေျပာေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာေတြ ရွိေနသလဲ။
ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဆႏၵျပပြဲေတြ အေပၚမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိမ္နင္းျဖဳိခြဲခဲ့တာ ေတြ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းတုန္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ေဘးဆိုးကာလၾကီးရဲ့ အစပိုင္းမွာ အၾကင္နာကင္းမဲ့ ရက္စက္တဲ့ တုန္႔ျပန္ပုံေတြ၊ ဒီလူသတ္မုန္တိုင္းၾကီး ျဖစ္ျပီးကာစမွာပဲ အေျခခံဥပေဒသစ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အတုအေယာင္္ ဆႏၵခံယူပြဲဲၾကီးက်င္းပခဲ့လို႔ အမ်ားကဝိုင္းဝန္း ရွဳတ္ခ် ျပစ္တင္ခံရတာေတြ၊ ၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာမွာ လုပ္တဲ့ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မဲခိုး မဲညစ္ျပီး စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ၾကံ့ဖြံ႔ေတြက မဲေတြ သိမ္းၾကံဳးလုယူသြားတာေတြကို မၾကာေသးခင္ကာလကေလးမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းက ဝိုင္းဝန္းရွဳတ္ခ်အျပစ္တင္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။
အခုေခတ္စားေနတဲ့ သီအိုရီ တခုအရ အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာ ေခါင္းမာသူေတြနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူေတြ အာဏာလြန္ဆြဲေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္အထိေတာ့ ျပဳျပင္လိုသူေတြက အသာစီးရေနေသးတယ္လို႔လည္း ဆိုၾကေလရဲ့။ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘာပဲလုပ္လုပ္ သူတို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္တိုင္းဟာ ျပဳျပင္လိုသူေတြကို ေထာက္ခံအားေပးရာေရာက္ဖို႔ နဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေနာက္ျပန္ဆုတ္မသြားဖို႔ ဆိုတဲ့ အခ်က္ အေပၚမွာ ေပၚလစီခ် ေဆာင္ရြက္ေန ၾကတာကလည္း အထင္အရွားပါပဲ။
ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔ဟာ ဒီသေဘာထားကို လူသိရွင္ၾကားထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အီးယူ ဥေရာပ သမဂၢ ဥကၠဌ ဟားမန္း ဗန္ ရြန္းပါ က ဘရပ္ဆဲလ္ ထိပ္သီး အစည္းအေဝးမွာ ေၾကညာ ေျပာဆိုခဲ့ရာမွာ “ ျမန္မာအစိုးရရဲ့ အေရးပါတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲမႈေတြကို ၾကိဳဆိုပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းဆက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ သႏၷိဌာန္ထားရွိဖို႔ကိုလည္း တိုက္တြန္းအားေပးပါတယ္” လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲသလို သူမေျပာခင္ တရက္အၾကိဳမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနကလည္း လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါခြင့္ေပးတာ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေလာေလာဆယ္လုပ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကို “အားေပး” ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
တခ်ိဳ႔လူေတြကေတာ့ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြၾကားက အကြဲအျပဲဆိုတာေတြဟာ ျပည္တြင္း အတိုက္အခံေတြ ျငိမ္ေနေအာင္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီက အရင္ ေဝဖန္သူေဟာင္းေတြရဲ့ အသံေတြ တိတ္ျပီး ႏိုင္ငံျခားမိတ္ေဆြေတြတိုးလာေအာင္ သူတို႔ စစ္ဗုိလ္ အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ လူဆိုးလူေကာင္းအုပ္စုခြဲျပီး ဇာတ္တိုက္ကျပေနၾကတာလို႔ သံသယဝင္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့လည္း သိန္းစိန္ အစိုးရဟာ သူတို႔ စစ္အာဏာရွင္ အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္းမွာေတာင္ သူ႔ေျခလွမ္းကို ၾကိဳမခန္႔မွန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဝွက္ဖဲေတြကို ခုခ်ိန္အထိ ပါးပါးနပ္နပ္ ကိုင္တြယ္ျပီး ကစားေနတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈကို ဆယ္စုႏွစ္ေတြနဲ႔ ခ်ီျပီး ေလ့လာသူ ျမန္မာတေယာက္ကေတာ့ “တကယ္တန္း အာဏာရွိတာက စစ္တပ္ဗ်။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြမွာ ဘာအာဏာ မွ ရွိတာမဟုတ္ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။
စနစ္တက် အကြက္ခ်ထားတဲ့ အစီအမံ
ျမန္မာအစိုးရရဲ့ ေပၚလစီ အေျပာင္းအလဲနဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ဒီေလာက္ေထာက္ခံေနၾက သလဲ ဆိုတာကို နားလည္ ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၂၀၀၀ ခုလြန္အေစာပိုင္းကာလေတြကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ရွဳဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးက ႏိုင္ငံတကာရဲ့ အျပစ္တင္မႈ၊ ဖိအားေပးမႈေတြရွိေနျပီး အုပ္စိုးသူ စစ္အစိုးရဟာ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီသို႔ ခ်ီတက္ရာ လမ္းျပေျမပုံ ခုနစ္ခ်က္ဆိုတာကို ၂၀၀၃ ခု ၾသဂုတ္လမွာ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ လမ္းျပေျမပုံအရ အေျခခံဥပေဒသစ္ေရးဆြဲ၊ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပ၊ ျပီးရင္ လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူျပီး ေခတ္မီဖြံ႔ျဖဳိးေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး တည္ေဆာက္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
လမ္းျပေျမပုံကို ျပည္သူသိေအာင္ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ လွ်ိဳ႔ဝွက္ မဟာစီမံကိန္းတရပ္ကို တျပိဳင္တည္း ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစီမံကိန္းမွာ အေမရိကန္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကို ဘယ္လိုဆက္ဆံမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ အတိုက္အခံကို ဘယ္လိုဟန္႔တားမယ္ဆိုတာေတြ ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားပါတယ္။ ဒီအက္စ္ေအရဲ့ သုေတသန အရာရွိတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ေက်ာ္လွ ေရးသားတယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီလွ်ိဳ႔ဝ်က္ စီမံကိန္းကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ေရးသားျပီးစီးခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ေက်ာ္လွဆိုတာ ဘယ္သူလဲဆိုတာေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရပါဘူး။
ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ေရးတဲ့ အဲဒီစာတမ္းမွာ မဟာစီမံကိန္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို သုံးသပ္ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေအာင္ေက်ာ္လွဆိုတာဟာ တကယ္ရွိတဲ့လူတေယာက္လား၊ နာမည္ဝွက္လားဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရေပမဲ့ နာမည္ဝွက္လို႔ ယူဆစရာရွိပါတယ္။
စာမ်က္ႏွာ ၃၄၆ မ်က္ႏွာရွိျပီး ျမန္မာ အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရး ေလ့လာခ်က္ လို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ အဲဒီစာတမ္းမွာ အဓိကေဆြးေႏြးထားတာကေတာ့ ျမန္မာရဲ့ တရုတ္နဲ႔ သံတမန္ေရးရာ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ အေနအထားနဲ႔ စီးပြားေရး မီခိုအားထားေနရတဲ့ အေျခအေနဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ လြတ္လပ္ေရးကို ျခိမ္းေျခာက္ခံေနရတဲ့ အေရးေပၚ အေျခအေနကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီစာတမ္းရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ၊ လမ္းျပေျမပုံခုနစ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္၊ အစိုးရတရပ္ကို ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ျခင္းအားျဖင့္ ျပင္ပကမၻာက လက္ခံႏို္င္ေလာက္တဲ့ ပုံစံျဖစ္လာေအာင္လုပ္တဲ့နည္းလမ္းက်င့္သုံးျပီး အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ ျမန္မာရဲ့ ဆက္ဆံေရးကို ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စစ္အစိုးရပုံစံနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသးသမွ်မွာ အေနာက္ကမၻာနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပုံမွန္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ သူတို႔အတြင္းစည္းမွာေတြးေခၚယူဆတာကေတာ့ ထင္ရွားလွပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ မဟာစီမံကိန္းစာတမ္းမွာ ေအာင္ေက်ာ္လွ အၾကံေပးထားတာက လူ႔အခြင့္အေရး ျပႆနာကို အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက စိုးရိမ္ပူပန္ တာမွန္ေပမဲ့ အေမရိကန္ဟာ သူတို႔ရဲ့ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အတြက္ အေရးပါတဲ့ အက်ဳိးစီးပြားေတြေၾကာင့္ သူတို႔မူကို ျပင္ဖို႔ ဆႏၵရွိလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ေသနဂၤဗ်ဴဟာက်တဲ့ အက်ိဳးစီးပြားဆိုတာ ဘာေတြလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ အတိအက် ေျပာျပ မထားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူေတြးေခၚပုံဟာ အေမရိကန္ တရုတ္အားျပိဳင္မႈကို အေျခခံျပီး အေမရိကန္နဲ႔ ဘုံအက်ိဳးတူ အေျခခံကိုရွာေဖြေတြ႔ရွိႏိုင္မယ္လို႔ ေတြးတာ ထင္ရွားပါတယ္။ အေမရိကန္ဟာ ေသနဂၤဗ်ဴဟာအရ အေရးပါတဲ့ အက်ိဳးစီးပြားေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္လာရင္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနေသာ္ ျငားလည္း သူ႔မူဝါဒကို ျပဳျပင္ အေလ်ာ့ေပးတတ္ေၾကာင္းကို ေအာင္ေက်ာ္လွက ဗီယက္နမ္နဲ႔ အာဏာရွင္ဆူဟာတို လက္ထက္ အင္ဒိုနီးရွား ဥပမာေတြနဲ႔ ေထာက္ျပေျပာဆိုပါတယ္။
တကယ္လို႔ အေမရိကန္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာအေနနဲ႔ ေသလုေမ်ာပါး လိုအပ္ေနတဲ့ ကမၻာ့ဘဏ္၊ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြ အဖြဲ႔ IMF ၊ နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဘ႑ာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီက ေငြေၾကးအကူအညီကို ရႏိုင္မယ္လို႔ အဲဒီ မဟာစီမံကိန္းကေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ျမန္မာဟာ တရုတ္အပါအဝင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြရဲ့ ေစတနာနဲ႔ ကုန္သြယ္ေရး အေပၚမွာ မီခိုေန ရတဲ့ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအဆင့္ကေန ေက်ာ္လြန္ျပီး ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ထဲကို ဝင္ေရာက္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ အၾကံျပဳထားပါတယ္။
ျမန္မာဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ့ ယုံၾကည္မႈရေအာင္ တရုတ္နဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ ဆက္ဆံေရးကို မေလ်ာ့ခ်ခင္မွာ ေပၚေပါက္လာႏိုင္တဲ့ ျပႆနာေတြကိုလည္း မဟာစီမံကိန္းမွာ ျပည့္ျပည့္စုံစုံေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီစီမံကိန္းကို ေရးဆြဲေနစဥ္ကာလဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဖမ္းဆီးထားတဲ့ကာလျဖစ္ျပီး အဲဒီစာတမ္းထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ေရးထား ပါတယ္။ သူ႔ကို ဖမ္းထားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ႏိုင္ငံေရးဖိအားေတြ ပိုမိုလာျပီး သူ႔ကို လႊတ္ေပးထားရင္ ဖိအားေတြေလ်ာ့သြားတယ္လို႔လည္း သုံးသပ္ထားပါတယ္။ စုၾကည္ကို လႊတ္ေပးျခင္းဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို တိုးတက္ေစလိမ့္မယ္လို႔ အစီရင္ခံစာမွာ ေရးထား သလို သူ႔ရဲ့ အဆုံးစြန္ရည္မွန္းခ်က္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေရးသားထားတာကေတာ့ အတိုက္အခံအင္အားစုကို ျဖဳိခြဲေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ့ ပိတ္ဆို႔ေရး ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္ေတြကိုလည္း နာမည္နဲ႔ တကြေဖာ္ျပပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ အၾကံျပဳခ်က္ကေတာ့ ၾသဇာရွိတဲ့ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္စ္ အမတ္ေတြရဲ့ ေနာက္ခံ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခင္မင္ရင္းႏွီးေေသာ အိႏၵိယ သံတမန္မ်ားကအကူအညီ ေပးပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားတဲ့ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
စာတမ္းမွာ အဆုံးသတ္ေကာက္ခ်က္ခ်ထားတာကေတာ့ အစိုးရဟာ မီဒီယာေတြနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံေတြ ဖြဲ႔ထားတဲ့ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ယွဥ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေပမဲ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံလာဖို႔ ဖိတ္ၾကားလိုက္ရင္ ႏိုင္ငံတကာရဲ့ အျမင္ကို အစိုးရဘက္ပါလာေအာင္ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲႏိုင္ပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြ အတြင္းမွာ အေမရိကန္ အမ်ားအျပားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို ေရာက္လာၾကျပီး ျပန္သြားတဲ့ အခါ အရင္က ထက္ေဝဖန္တဲ့ အသံေတြ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာ့လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ျမန္မာအစိုးရဟာ အေမရိကန္နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ ဆံေရးမွာ အေပးအယူအျပန္အလွန္ဆိုတဲ့ အေျခအေနမဟုတ္ဘဲ အသာစီးရတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ေအာင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
တရုတ္ေၾကာက္ေရာဂါ
ေအာင္ေက်ာ္လွရဲ့ ဒီစာတမ္းဟာ တရုတ္နဲ႔ နီးနီးစပ္စပ္ ဆက္ဆံေနရတဲ့ အေပၚ စစ္အစိုးရရဲ့ မႏွစ္သက္မႈကို ပထမဆုံး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဖာ္ျပတဲ့ လကၡဏာရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ နီးစပ္လာတာဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုတဲ့ လူထု လႈပ္ရွားမႈၾကီး ကို သတ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းမႈနဲ႔ တျခား လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္တာ ကလည္း အေၾကာင္းတေၾကာင္းအေနနဲ႔ တစိတ္တေဒသအားျဖင့္ ပါဝင္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပိုျပီး ဆိုးလာတာကိုေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္း စစ္တပ္အတြင္းမွာပဲ ျဖန္႔ေဝ ဖတ္ရွဳတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ပိုေပၚလြင္လာပါတယ္။
အဲဒီကာလအထိ တရုတ္ကို အားကိုးထိုက္တဲ့ မိတ္ေဆြလို႔ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုမႈေတြ ဆက္ရွိေနေသးေပမဲ့ သစ္ေတာ သယံဇာတေတြကို မေတာ္မတရား ရယူမႈ၊ မူးယစ္ေမွာင္ခိုကုန္သြယ္ေရးကို ဆိုးဝါးေစမႈ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကိစၥအမ်ားစုမွာ တရုတ္ဟာ ဇစ္ျမစ္ အေၾကာင္းတရားျဖစ္သလားဆိုတာကို တျဖည္းျဖည္း သုံးသပ္စျပဳလာတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဓိက မူးယစ္ေဆးဝါး ကုန္သြယ္ေရး လုပ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ဝျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA) နဲ႔ တရုပ္ၾကား ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဆက္သြယ္ပတ္သက္ေနတာကိုလည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြ အေနနဲ႔ သတိမျပဳမိစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ အဲဒီ့ေနာက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွာ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေဒၚလာ သန္း ၃၆၀၀ တန္ တရုတ္ဖက္စပ္ ျမစ္ဆုံ စီမံကိန္းကို သိန္းစိန္အစိုးရက ဆိုင္းငံ့လိုက္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ထြက္ေပၚလာပါေတာ့တယ္။
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ထိေတြ႔ ပူးေပါင္းလိုေၾကာင္း ျပသတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာကို တရုတ္နဲ႔ ခြဲခြာေအာင္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳလုပ္ေပးေရးဟာ အဓိကဦးစားေပး ျဖစ္လာတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူတို႔ အတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ျမန္မာအၾကား စစ္ေရး ဆက္စပ္မႈကို ပ်က္ျပယ္ေအာင္လုပ္ဖို႔လည္း အေမရိကန္အစိုးရ အေနနဲ႔ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလမွာ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဟီလာရီကလင္တန္ ျမန္မာႏို္င္ငံကို လာေတာ့ အေမရိကန္ရဲ့ အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြထဲမွာ ေျမာက္ကိုရီးယားအေရးဟာ ထိပ္ပိုင္းကပါလာတာဟာ ဘာမွ အံ့ၾသစရာမရွိဘူး။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုလားပါတယ္ဆိုတဲ့ သိန္းစိန္ သမၼတျဖစ္လာျပီးေနာက္၊ အစိုးရ အရာရွိေတြက သူတို႔နဲ႔ ေျမာက္ကိုရီးယားအၾကား စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိပါဘူးလို႔ ေၾကညာျပီးေနာက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေမလ၊ ဇြန္လေတြမွာေတာင္ ေျမာက္ကိုရီးယားက ေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို သေဘၤာနဲ႔ လက္နက္တင္ပို႔ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြရွိခဲ့ပါတယ္။
ေမလ ၂၆ ရက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယားက မစ္ဇိုင္းလက္နက္ အစိတ္အပိုင္းေတြနဲ႔ စစ္လက္နက္ေတြ သယ္ေဆာင္လာ တယ္လို႔ သံသယရွိဖြယ္ျဖစ္တဲ့ M/V Light ေျမာက္ကိုရီးယား ကုန္တင္သေဘၤာကို အေမရိကန္ ေရတပ္ပိုင္ USS McCampbell ေလယာဥ္တင္ သေဘၤာက ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ သေဘၤာက ေျမာက္ကိုရီးယာ သေဘၤာဆီခ်ဥ္းကပ္ျပီး သေဘၤာေပၚတက္ေရာက္ စစ္ေဆးခြင့္ေတာင္းေပမဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားဘက္က ျငင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ ရက္ အနည္းအငယ္အၾကာ စကၤာပူႏို္င္ငံအနီး ရွန္ဟိုင္းေတာင္ဘက္ ပင္လယ္ျပင္ ထဲမွာေတာ့ ႏွစ္ဘက္ ရင္ဆိုင္ အခ်င္းမ်ားခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အေမရိကန္ ကင္းေထာက္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး ျဂိဳဟ္တုက လမ္းတေလ်ာက္ ေတာက္ေလ်ာက္ ေစာင့္ၾကပ္လိုက္ပါလာတဲ့ အတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယား သေဘၤာ ေျမာက္ကိုရီးယားကို ျပန္လွည့္သြားခဲ့တယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေနာက္ပိုင္း ေနျပည္ေတာ္ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဘ႑ာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီကေန ေငြေၾကးအကူအညီ ရယူႏိုင္ေအာင္ အေမရိကန္ဘက္က ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈတခ်ိဳ႔ကို ေလ်ာ့ေပါ့ေပးဖို႔ မက္လုံးေပးခဲ့ျပီး ေျမာက္ကိုရီးယား လက္နက္သေဘၤာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္ဖို႔ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးစားတာမ်ဳိးလည္း မၾကားရေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ တရုတ္ကေနခြဲခြာခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို အေမရိကန္က ေကာင္းေကာင္း အျမတ္ထုတ္ အသုံးခ်ခဲ့တယ္ဆိုတာ သံသယ ဝင္စရာမရွိပါဘူး။ “အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လစ္ဘရယ္အသြင္ေျပာင္းခ်င္တဲ့ အင္အားစုေတြကို ေထာက္ခံအားေပးေၾကာင္း ျပသဖို႔ပါပဲ” လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း တကၠသိုလ္မွာ အခုအခါ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အေမရိကန္ သံတမန္ေဟာင္း ေရာဘတ္ ဖစ္ ကေျပာပါတယ္။
မၾကာခင္မွာ ျမန္မာနဲ႔ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရး ျမွင့္တင္တဲ့ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သံအမတ္ခန္႔အပ္ ပါေတာ့မယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၇ ရက္ထုတ္ အေမရိကန္ နယူးေယာက္တိုင္း သတင္းစာမွာ အေမရိကန္ ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ စီအိုင္ေအရဲ့ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ေဒးဗစ္ ပက္ထရီးရပ္စ္ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားမယ္လို႔ အေမရိကန္ အစိုးရ အရာရွိေတြကို ကိုးကားျပီး ေရးသားခဲ့ ပါတယ္။ စီအိုင္ေအဟာ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြရဲ့ လစ္ဘရယ္တန္ဖိုးေတြကို ျမွင့္တင္ေပးသူ ေထာက္ခံအားေပးသူ အေနနဲ႔ လူသိမ်ားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး လုံးဝ မဟုတ္ပါဘူး။ စီအိုင္ေအရဲ့ ဦးစားေပးလုပ္ငန္းဟာ အေမရိကန္အတြက္ ျမန္မာရဲ့ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အရ အေရးပါတဲ့ ကိစၥလိုဟာမ်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ပါ။
ဒီေနရာမွာ အႏၱရာယ္ရွိလာႏိုင္တဲ့ အခ်က္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ (၇) ႏွစ္ကတည္းက ေအာင္ေက်ာ္လွက ေရးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဟာ အေမရိကန္နဲ႔ အျပန္အလွန္ဆက္ဆံေရး တိုးျမွင့္လာရင္ တရုတ္ဟာ ျမန္မာရဲ့ ေသြးစည္းခိုင္မာမႈနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးကို တနည္းနည္းနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္လာ ႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားမွ်ေအာင္ခ်င့္ခ်ိန္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုအပ္တယ္လို႔ ေအာင္ေက်ာ္လွက ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လို အားမွ်ေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ သူ႔ရဲ့ မဟာစီမံကိန္းမွာ ထည့္သြင္းေရးသားမထားပါဘူး။
ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္း
ျမန္မာရဲ့ ေပၚလစီသစ္ေတြဟာ ေရရွည္ အလုပ္ျဖစ္ပါ့မလားဆိုတာေတာ့ သံသယဝင္စရာ အေၾကာင္းေတြရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံက စစ္အစိုးရဝင္စားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရထဲမွာ လူေကာင္း၊ လူဆိုး အုပ္စုကြဲျပားေနတယ္ဆိုတဲ့ ဝတ္စုံျပည့္ ကျပေနတဲ့ဇာတ္လမ္းကို ႏိုင္ငံ တကာက ယုံၾကည္ပုံရေပမဲ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက အဓိက အတိုက္အခံအင္အားစုေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ အညွာလြယ္လြယ္နဲ႔ ယုံၾကည္ ၾကပုံမရပါဘူး။
ေအာင္ေက်ာ္လွရဲ့ ဒီစာတမ္းဟာ တရုတ္နဲ႔ နီးနီးစပ္စပ္ ဆက္ဆံေနရတဲ့ အေပၚ စစ္အစိုးရရဲ့ မႏွစ္သက္မႈကို ပထမဆုံး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဖာ္ျပတဲ့ လကၡဏာရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ နီးစပ္လာတာဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုတဲ့ လူထု လႈပ္ရွားမႈၾကီး ကို သတ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းမႈနဲ႔ တျခား လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္တာ ကလည္း အေၾကာင္းတေၾကာင္းအေနနဲ႔ တစိတ္တေဒသအားျဖင့္ ပါဝင္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပိုျပီး ဆိုးလာတာကိုေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္း စစ္တပ္အတြင္းမွာပဲ ျဖန္႔ေဝ ဖတ္ရွဳတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ပိုေပၚလြင္လာပါတယ္။
အဲဒီကာလအထိ တရုတ္ကို အားကိုးထိုက္တဲ့ မိတ္ေဆြလို႔ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုမႈေတြ ဆက္ရွိေနေသးေပမဲ့ သစ္ေတာ သယံဇာတေတြကို မေတာ္မတရား ရယူမႈ၊ မူးယစ္ေမွာင္ခိုကုန္သြယ္ေရးကို ဆိုးဝါးေစမႈ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကိစၥအမ်ားစုမွာ တရုတ္ဟာ ဇစ္ျမစ္ အေၾကာင္းတရားျဖစ္သလားဆိုတာကို တျဖည္းျဖည္း သုံးသပ္စျပဳလာတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဓိက မူးယစ္ေဆးဝါး ကုန္သြယ္ေရး လုပ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ဝျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA) နဲ႔ တရုပ္ၾကား ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဆက္သြယ္ပတ္သက္ေနတာကိုလည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြ အေနနဲ႔ သတိမျပဳမိစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ အဲဒီ့ေနာက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွာ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေဒၚလာ သန္း ၃၆၀၀ တန္ တရုတ္ဖက္စပ္ ျမစ္ဆုံ စီမံကိန္းကို သိန္းစိန္အစိုးရက ဆိုင္းငံ့လိုက္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ထြက္ေပၚလာပါေတာ့တယ္။
အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ထိေတြ႔ ပူးေပါင္းလိုေၾကာင္း ျပသတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာကို တရုတ္နဲ႔ ခြဲခြာေအာင္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳလုပ္ေပးေရးဟာ အဓိကဦးစားေပး ျဖစ္လာတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူတို႔ အတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ျမန္မာအၾကား စစ္ေရး ဆက္စပ္မႈကို ပ်က္ျပယ္ေအာင္လုပ္ဖို႔လည္း အေမရိကန္အစိုးရ အေနနဲ႔ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလမွာ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဟီလာရီကလင္တန္ ျမန္မာႏို္င္ငံကို လာေတာ့ အေမရိကန္ရဲ့ အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြထဲမွာ ေျမာက္ကိုရီးယားအေရးဟာ ထိပ္ပိုင္းကပါလာတာဟာ ဘာမွ အံ့ၾသစရာမရွိဘူး။
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုလားပါတယ္ဆိုတဲ့ သိန္းစိန္ သမၼတျဖစ္လာျပီးေနာက္၊ အစိုးရ အရာရွိေတြက သူတို႔နဲ႔ ေျမာက္ကိုရီးယားအၾကား စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိပါဘူးလို႔ ေၾကညာျပီးေနာက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေမလ၊ ဇြန္လေတြမွာေတာင္ ေျမာက္ကိုရီးယားက ေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို သေဘၤာနဲ႔ လက္နက္တင္ပို႔ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြရွိခဲ့ပါတယ္။
ေမလ ၂၆ ရက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယားက မစ္ဇိုင္းလက္နက္ အစိတ္အပိုင္းေတြနဲ႔ စစ္လက္နက္ေတြ သယ္ေဆာင္လာ တယ္လို႔ သံသယရွိဖြယ္ျဖစ္တဲ့ M/V Light ေျမာက္ကိုရီးယား ကုန္တင္သေဘၤာကို အေမရိကန္ ေရတပ္ပိုင္ USS McCampbell ေလယာဥ္တင္ သေဘၤာက ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ သေဘၤာက ေျမာက္ကိုရီးယာ သေဘၤာဆီခ်ဥ္းကပ္ျပီး သေဘၤာေပၚတက္ေရာက္ စစ္ေဆးခြင့္ေတာင္းေပမဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားဘက္က ျငင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ ရက္ အနည္းအငယ္အၾကာ စကၤာပူႏို္င္ငံအနီး ရွန္ဟိုင္းေတာင္ဘက္ ပင္လယ္ျပင္ ထဲမွာေတာ့ ႏွစ္ဘက္ ရင္ဆိုင္ အခ်င္းမ်ားခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အေမရိကန္ ကင္းေထာက္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး ျဂိဳဟ္တုက လမ္းတေလ်ာက္ ေတာက္ေလ်ာက္ ေစာင့္ၾကပ္လိုက္ပါလာတဲ့ အတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယား သေဘၤာ ေျမာက္ကိုရီးယားကို ျပန္လွည့္သြားခဲ့တယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေနာက္ပိုင္း ေနျပည္ေတာ္ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဘ႑ာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီကေန ေငြေၾကးအကူအညီ ရယူႏိုင္ေအာင္ အေမရိကန္ဘက္က ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈတခ်ိဳ႔ကို ေလ်ာ့ေပါ့ေပးဖို႔ မက္လုံးေပးခဲ့ျပီး ေျမာက္ကိုရီးယား လက္နက္သေဘၤာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္ဖို႔ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးစားတာမ်ဳိးလည္း မၾကားရေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ တရုတ္ကေနခြဲခြာခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို အေမရိကန္က ေကာင္းေကာင္း အျမတ္ထုတ္ အသုံးခ်ခဲ့တယ္ဆိုတာ သံသယ ဝင္စရာမရွိပါဘူး။ “အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လစ္ဘရယ္အသြင္ေျပာင္းခ်င္တဲ့ အင္အားစုေတြကို ေထာက္ခံအားေပးေၾကာင္း ျပသဖို႔ပါပဲ” လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း တကၠသိုလ္မွာ အခုအခါ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အေမရိကန္ သံတမန္ေဟာင္း ေရာဘတ္ ဖစ္ ကေျပာပါတယ္။
မၾကာခင္မွာ ျမန္မာနဲ႔ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရး ျမွင့္တင္တဲ့ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သံအမတ္ခန္႔အပ္ ပါေတာ့မယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၇ ရက္ထုတ္ အေမရိကန္ နယူးေယာက္တိုင္း သတင္းစာမွာ အေမရိကန္ ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ စီအိုင္ေအရဲ့ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ေဒးဗစ္ ပက္ထရီးရပ္စ္ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားမယ္လို႔ အေမရိကန္ အစိုးရ အရာရွိေတြကို ကိုးကားျပီး ေရးသားခဲ့ ပါတယ္။ စီအိုင္ေအဟာ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြရဲ့ လစ္ဘရယ္တန္ဖိုးေတြကို ျမွင့္တင္ေပးသူ ေထာက္ခံအားေပးသူ အေနနဲ႔ လူသိမ်ားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး လုံးဝ မဟုတ္ပါဘူး။ စီအိုင္ေအရဲ့ ဦးစားေပးလုပ္ငန္းဟာ အေမရိကန္အတြက္ ျမန္မာရဲ့ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အရ အေရးပါတဲ့ ကိစၥလိုဟာမ်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ပါ။
ဒီေနရာမွာ အႏၱရာယ္ရွိလာႏိုင္တဲ့ အခ်က္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ (၇) ႏွစ္ကတည္းက ေအာင္ေက်ာ္လွက ေရးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဟာ အေမရိကန္နဲ႔ အျပန္အလွန္ဆက္ဆံေရး တိုးျမွင့္လာရင္ တရုတ္ဟာ ျမန္မာရဲ့ ေသြးစည္းခိုင္မာမႈနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးကို တနည္းနည္းနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္လာ ႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားမွ်ေအာင္ခ်င့္ခ်ိန္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုအပ္တယ္လို႔ ေအာင္ေက်ာ္လွက ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လို အားမွ်ေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ သူ႔ရဲ့ မဟာစီမံကိန္းမွာ ထည့္သြင္းေရးသားမထားပါဘူး။
ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္း
ျမန္မာရဲ့ ေပၚလစီသစ္ေတြဟာ ေရရွည္ အလုပ္ျဖစ္ပါ့မလားဆိုတာေတာ့ သံသယဝင္စရာ အေၾကာင္းေတြရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံက စစ္အစိုးရဝင္စားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရထဲမွာ လူေကာင္း၊ လူဆိုး အုပ္စုကြဲျပားေနတယ္ဆိုတဲ့ ဝတ္စုံျပည့္ ကျပေနတဲ့ဇာတ္လမ္းကို ႏိုင္ငံ တကာက ယုံၾကည္ပုံရေပမဲ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက အဓိက အတိုက္အခံအင္အားစုေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ အညွာလြယ္လြယ္နဲ႔ ယုံၾကည္ ၾကပုံမရပါဘူး။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေလာေလာဆယ္ အရပ္သား အသြင္ေျပာင္းထားတဲ့ လူေကာင္းေတြထဲက တေယာက္ပါဆိုတဲ့ မီးရထားဝန္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္မင္းဟာ ျမန္မာႏို္င္ငံနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံၾကား ေခါက္တုံ႔ ေခါက္ျပန္သြားျပီး ထင္ရွားတဲ့ အေဝးေရာက္ အတိုက္အခံေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေနပါတယ္။ သူနဲ႔ လတ္တေလာ ေတြ႔ဆုံၾကရသူေတြကေတာ့ သူ႔ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ စစ္အစိုးရ တင္းမာအုပ္စုလူဆိုးေတြဆီက ေျပာၾကတယ္လို႔ သူဆိုတဲ့ ညွိႏႈိင္းလိုစိတ္မရွိတဲ့ လကၡဏာေတြဆိုတာ နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သံသယ ၾကီးၾကီးဝင္ေနၾကပါတယ္။
ေအာင္မင္းဟာ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တုန္းက ရာထူးျဖဳတ္ခ်ခံခဲ့ရတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး မ်က္မွန္တင္ဦးရဲ့ တပည့္ဆိုတာကို သူတို႔ သတိျပဳမိၾက ပါတယ္။ မ်က္မွန္တင္ဦးကို အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ အေၾကာင္းျပျပီး ရာထူးက ဖယ္ရွားခဲ့ေပမယ့္ သူဟာ အရင္ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေနဝင္းရဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ျခိမ္းေျခာက္တဲ့ စင္ျပိဳင္ေထာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္သာ ဖယ္ရွားခံခဲ့ရတာက ပိုျဖစ္ဖို႔ မ်ားပါတယ္။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္တုန္းက Far Eastern Economic Review မွာ အဂၤလိပ္သတင္းစာဆရာ ေရာ့ဒ္နီ တပ္စကာ က တင္ဦးနဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြ အေၾကာင္းကို အခုလို ေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္။ “သူတို႔ဟာ တျခား အျမင္က်ဥ္းတဲ့၊ တရားေသဆန္တဲ့ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြထက္ ႏိုင္ငံတကာ အေၾကာင္းပိုသိသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ လက္ရွိ စစ္အစိုးရရဲ့ တင္းၾကပ္တဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ ရွိေနပုံရေပမဲ့ သူတို႔ကို ႏိုင္ငံျခား သြားခြင့္ေပးထားတယ္။ ႏိုင္ငံျခား သားေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာခြင့္ေပးထားတယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာလည္း သူတို႔ရဲ့ ရန္သူေတြ၊ ျပိဳင္ဘက္ေတြ အေပၚမွာ အင္မတန္အညွာတာကင္းရက္စက္ ျပီး အလြန္ပါးနပ္လိမၼာသူေတြ အျဖစ္ လူသိမ်ားပါတယ္။ မ်က္မွန္တင္ဦးကိုယ္တိုင္ဟာ စပိန္ႏိုင္ငံ ပစိဖိတ္ကြ်န္းစုေတြထဲက ကြ်န္းတကြ်န္းမွာ အေမရိကန္ စီအိုင္ေအ သင္တန္းကို တက္ေရာက္ခဲ့သူ တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္မင္းဟာ ၁၉၈၃ ရွင္းလင္းပြဲမွာ တနည္းတဖုံက်န္ရစ္ခဲ့ျပီး ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ၂၁ တပ္ဖြဲ႔ကို ေရႊ႔ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ အမွတ္ ၆၆ ေျချမန္တပ္ရင္းကိုေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ့ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းမွဴးအျဖစ္ရာထူးတိုးျမွင့္ခံရပါတယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊစစ္အစိုးရ လက္ထက္မွာ မီးရထားဝန္ၾကီးျဖစ္လာပါတယ္။
ဒီေန႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ဆက္စပ္ၾကည့္ရင္ မဟာစီမံကိန္းမွာ ေရးသားထားတဲ့ စစ္အာဏာ သက္ဆိုးရွည္ေရး အစီအစဥ္မွာ ကာလရွည္ၾကာ ျပႆနာျဖစ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားအေရးဟာ အဓိက ျပႆနာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ စစ္အစိုးရ လက္ရွိ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲ ဇာတ္လမ္းမွာ လူဆိုးအုပ္စုထဲကတေယာက္ဆိုသူ ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေစ့စပ္ေဆြးေႏြးသူတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေအာင္ေသာင္း ပါ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ အေနာက္ေတာင္ပိုင္းက ေရႊလီျမိဳ႔မွာ ကခ်င္သူပုန္နဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့သူပါ။ သူဟာ အရင္ စက္မႈဝန္ၾကီးေဟာင္းျဖစ္ျပီး၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ စုၾကည္နဲ႔ အေပါင္းအပါေတြကို အုပ္စုဖြဲ႔တိုက္ခိုက္ခဲ့လို႔ စုၾကည္ေထာက္ခံသူ အမ်ားအျပား ေသဆုံးဒဏ္ရာရခဲ့ၾကတဲ့ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကို ေနာက္ကြယ္က စီစဥ္ခဲ့သူေတြထဲက တေယာက္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆခံရသူျဖစ္ပါတယ္။ လူေကာင္းေအာင္မင္းဟာ ေရႊလီေဆြးေႏြးပြဲကို မတက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သုံးသပ္သူတခ်ဳိ႔ကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးပြဲ ပ်က္ျပားမယ့္ အေျခအေနေရာက္လာရင္ အေပ်ာ့လိုင္းခ်ဥ္းကပ္ပုံစံနဲ႔ ေအာင္မင္းက ဝင္ေရာက္ကယ္တင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ျမင္ေနၾကပါတယ္။
အခုလို လူသိမ်ားထင္ရွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက အေသအခ်ာျပင္ဆင္ထားတဲ့ ေဆြးေႏြးေရး နည္းလမ္းေတြနဲ႔ေဆာင္ရြက္ေနတာေတြကို ပုန္ကန္သူ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က လက္ခံလက္မခံဆိုတာကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာပါ။ ဖက္ဒရယ္မူကို အစိုးရဘက္က ထည့္ေတာင္ မစဥ္းစားဘဲ ေတာက္ေလ်ာက္တသမတ္တည္း ျငင္းဆန္ေနတဲ့ အခ်က္ဟာလည္း လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ သေဘာတူညီ ခ်က္ကို တာရွည္တည္တန္႔ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာလည္း စစ္တပ္ကို အဓိကထားျပီး ဗဟိုကခ်ဳပ္ကိုင္တဲ့ အစိုးရပုံသ႑န္ကို အေျခခံေရးသားထားပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ လတ္တေလာ ေျပာေနၾကတဲ့ “ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး” ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အေပ်ာ္လြန္ေနတဲ့ကာလဟာ သိပ္ရွည္ၾကာမယ္မထင္ပါဘူး။ စစ္တပ္ကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တရားမဝင္ ဗီတိုအာဏာေတြ အလြန္အကြ်ံေပးထားတဲ့ လက္ရွိ အေျခခံဥပေဒကို ဖ်က္ရင္ဖ်က္၊ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားအျပားကို ျပင္ရင္ျပင္၊ အဲသလိုမွ မဟုတ္ရင္ တိုင္းရင္းသားျပႆနာဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အေမရိကန္နဲ႔ တရုတ္တို႔ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကရာ နယ္ေျမတခုသာျဖစ္လာခဲ့ရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေရွ႔ေလွ်ာက္ေသခ်ာေပါက္ ပိုျပီး ဒုကၡေရာက္မွာပါ။ မဟာစီမံကိန္းမွာ ေအာင္ေက်ာ္လွသတိေပးခဲ့တဲ့ တရုတ္ အေမရိကန္ ျပႆနာဟာ အခုလက္ေတြ႔ ေပၚေပါက္ေနပါျပီ။
Credit : Ko Thaung
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ Tomás Ojea Quintana ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္း ေတြ႕ဆုံစဥ္
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ႏွင့္ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္တို႔အား ေတြ႔ရစဥ္
ယုံၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားမ်ား က်န္ရွိေနေသးေၾကာင္း NLD မွ ထပ္မံ စာရင္းေပးလာပါက သက္ဆိုင္ရာမွ စိစစ္ညိႇႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ Tomás Ojea Quintana ႏွင့္ေတြ႕ဆုံစဥ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္းက ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရ ဦးေရႊမန္းက “လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ပတ္ သက္လို႔ သူက UNကို လာမယ့္ မတ္လမွာ အစီရင္ခံစာတင္မယ္။ အဲလိုတင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ က သတင္း အခ်က္အလက္ေတြကို လာေလ့လာတာ။ သူေျပာတာက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြက အင္မတန္ အားရစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီအတြက္လည္း သူတို႔ဘက္က ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာတယ္။
မိမိတို႔ဘက္ကလည္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံတိုးတက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ ဒီလိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ဆက္ၿပီး လုပ္မွာလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူက ဘာထပ္ေျပာလဲဆိုရင္ လာမယ့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ မွာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္တယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ မ်ားစြာ အခြင့္အလမ္းေတြ ေကာင္းပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ မိမိတို႔ကလည္း ကတိေပး လိုက္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီး မွ်တတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ရ မယ္။ ေစာင့္ၾကည့္ပါ။ အေျပာ မဟုတ္ဘူး။ အလုပ္နဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ပါလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလာေလာဆယ္သူတို႔က တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ရပ္တည္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြက အင္မတန္ တိုးတက္ေကာင္းမြန္တယ္။
အားရေက်နပ္ပါတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ယုံၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသား နဲ႔ပတ္သက္လို႔ သူတို႔က ေမးတယ္။ ေမးတဲ့အခါမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္တုန္းကလည္း ယုံၾကည္ခ်က္ အက်ဥ္းသားလို႔ေခၚေသာ သူမ်ားကို NLD ဘက္ က စာရင္းေပးတဲ့အတြက္ သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ရွိတဲ့သူေတြက စိစစ္ၿပီးေတာ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးလိုက္ၿပီ။ သို႔ရာတြင္ အဲဒီအထဲမွာ က်န္ေနေသးတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ေျပာေတာ့ သူတို႔ေပးတဲ့ စာရင္းအတိုင္းပဲ ဒီကခြင့္ျပဳေပးလိုက္တာ။ သို႔ရာတြင္ က်န္ေနေသးတယ္ ဆိုတဲ့လူေတြက တျခားျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒအရ အေရးယူ ခံထားရတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ထပ္ၿပီး သူတို႔ဘက္က က်န္ေနေသးတယ္လို႔ စာရင္းေပးတယ္ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာက စိစစ္ၿပီး ညိႈႏိႈင္းၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း မိမိတို႔က ကတိျပဳလိုက္ပါတယ္”ဟု သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
Source : EMG
 |
| Philippines Foreign Minister Del Rosario & Daw Aung San Suu Kyi |
Source : The voice weekly
by Yangon Press International
ခ်စ္ဦးေမာင္ ေမးျမန္းသည္။
“Than Shwe: Unmasking Burma’s Tyrant” အမည္ရွိ ဦးသန္းေရႊအေၾကာင္း စာအုပ္ေရးသားသူ ဘင္နီဒစ္ရိုဂ်ာစ္ကို အံ့အားသင့္သြားေစတဲ့အခ်က္ကေတာ့ သူ႔ကို ျမန္မာသံရံုးက ဗီဇာထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ ကိစၥပါ။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ကို ျမန္မာအစိုးရက ဗီဇာေပးလိမ့္မယ္လို႔ လံုး၀ကို ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါဘူူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ျမန္မာျပည္လာလည္တုန္းက သူ႔ခရီးစဥ္ၿပီးဆံုးခါနီးမွာပဲ ျမန္မာအစိုးရဟာ ဦးသန္းေရႊစာအုပ္ေရးတဲ့သူဟာ သူပဲဆိုတာ ေတြ႕ရွိသြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏွင္ထုတ္ခံခဲ့ရလို႔ပါပဲ။ အစဥ္အလာအားျဖင့္ေတာ့ အႏွင္ထုတ္ခံရၿပီဆုိရင္ အမည္ပ်က္စာရင္းထဲမွာ ပါသြားၿပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း ျမန္မာျပည္မွာ တကယ္ေျပာင္းလဲေနတာ ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းၾကည့္ဖို႔၊ ေနာက္ၿပီး ခံစားၾကည့္ဖို႔ ဗီဇာေလွ်ာက္ဖို႔ကို သူ႔ကို မိတ္ေဆြေတြက တိုက္တြန္းရာကေန ဗီဇာေလွ်ာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အိပ္မက္မက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္လို မယံုတစ္၀က္၊ ယံုတစ္၀က္နဲ႔ ၿဗိတိန္အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ျမွင့္တင္ေရးအဖြဲ႕တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Christian Solidarity Worldwide အဖြဲ႕က အေရွ႕အာရွေခါင္းေဆာင္ ဘင္နီဒစ္ရိုဂ်ာစ္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ ဇန္န၀ါရီ ၂၄ ရက္ကေန ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ လည္ပတ္သြားခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳ၊ ေျပာင္းလဲေန တဲ့ အေျခအေနေတြကို သူဘယ္လိုျမင္လဲဆိုတာကို Yangon Press International (YPI) က အင္တာဗ်ဴးထားပါတယ္။
YPI: ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ျမန္မာျပည္ကို လာလည္တုန္းက ခင္ဗ်ား ႏွင္အထုတ္ခံခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ခင္ဗ်ားဗီဇာရတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဗီဇာရလာတယ္ထင္လဲ။
Rogers: ဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ပဲ။ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ အစစ္အမွန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ၊ သူတို႔ေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာကို ႏိုင္ငံတကာကို ယံုၾကည္ေစခ်င္တယ္။ အဲလိုျပတဲ့အခါမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က သူတို႔ ႏွင္ထုတ္လိုက္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ၊ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ကို ျပန္လာလည္ခြင့္ေပးၿပီး အေျပာင္းအလဲေတြကို လာၾကည့္ခိုင္းတဲ့နည္းဟာ ပိုေကာင္းတဲ့နည္းျဖစ္တယ္ဆိုတာ ယူဆလို႔လဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါတကယ့္အစစ္အမွန္ေျပာင္းလဲမႈေတြရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းလို႔လဲ က်ေနာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ဘာထပ္သတိထားမိလဲဆိုေတာ့ နာမည္ပ်က္စာရင္းမွာ ထည့္အသြင္းခံရတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အခုေနာက္ပိုင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံကို) လာလည္ပတ္ခြင့္ရေနၾကတယ္။ ျပည္ပအေျခစိုက္မီဒီယာသမားအခ်ိဳ႕အပါအ၀င္ေပါ့။
YPI: ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ႏွင္အထုတ္မခံရဘူး။ ဘာေၾကာင့္လို႔ထင္လဲ။
Rogers: အစိုးရက ကမာမွာ သူ႔ရဲ႕ပံုရိပ္ကို ေကာင္းလာေအာင္ တအားႀကိဳးစားေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး အစစ္အမွန္အေျပာင္းအလဲေတြကို တကယ္လုပ္ေနပါတယ္ဆိုတာကိုလဲ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ယံုၾကည္ေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ကို ထပ္ၿပီးႏွင္ထုတ္ရင္ သူတို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေပးခ်င္တဲ့ message က မွားသြားမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ က်ေနာ္ကို သူတို႔ႏွင္မထုတ္တာ။
YPI: ရန္ကုန္မွာ လည္ပတ္တဲ့အခါ ဘယ္လိုမ်ိဳးခံစားရလဲ။ ေနာက္က တစ္ေယာက္ေယာက္လိုက္ေနတယ္လို႔ ခံစားရလား။
Rogers: ရိုးရိုးသားသားေျပာရရင္ ေန႔တိုင္းလိုပဲ…က်ေနာ္ အိပ္မက္မက္ေနသလား ခံစားရတယ္။ မၾကာခင္ အိပ္မက္ကေန ႏိုးထလာလိမ့္မယ္လို႔လည္း ခံစားမိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ထူးျခားပါတယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ေနတယ္လို႔ လံုးလံုးကို မခံစားရဘူး။ (ရန္ကုန္) ေလဆိပ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေကာ၊ ရန္ကုန္မွာလည္ပတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေကာ၊ ေနာက္ၿပီး ျပန္တဲ့အခါမွာပါ ဘာျပႆနာမွမရွိဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ေရာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက သိသိသာသာေျပာင္းလဲသြားတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္။ တီရွပ္ေတြ၊ ျပကဒိန္ေတြေပၚမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဓာတ္ပံုေတြနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပံုေတြကို ေတြ႕ရတာ၊ ၿမိဳ႕လည္က ဆိုင္ေတြမွာ အဲဒီဓာတ္ပံု၊ ျပကၡဒိန္ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲေရာင္းခ်ေနတာေတြကို ေတြ႕ရတာဟာ အံ့ၾသစရာေကာင္းေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး မီးပြိဳင့္ေတြမွာ၊ ဆိုင္ေတြမွာ The Lady ရုပ္ရွင္ကားအေခြေတြ ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႕ရတာဟာလဲ အံ့ၾသစရာျဖစ္ေနတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ကဆိုရင္ အဲသလိုဟာမ်ိဳးကိုေတြ႕ရဖို႔ဆိုတာ စဥ္းစားလို႔ကိုမရႏိုင္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး နာမည္ႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူအေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ႏိုင္ခဲ့တယ္။ သြားရမယ့္လမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ေ၀းေနေသးတယ္။ အခုေတြ႕ေနရတဲ့အေျပာင္းအလဲေတြကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ျပန္မလွည့္မယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈဆိုင္ရာ အေျပာင္းအလဲေတြလို႔ေတာ့ ေျပာမရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတဲ့ ညႊန္ကိန္းေတြပဲ။ အစိုးရကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ ပိုၿပီးလုပ္ေဆာင္လာေအာင္ အားေပးေနတဲ့တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ အစိုးရလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကို အသိအမွတ္ျပဳသင့္တယ္၊ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္တယ္။
YPI: ႏိုင္ငံအတြင္းအေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လိုက္ေမးတဲ့အခါမွာ လူေတြဆီက ဘယ္လိုတူညီတဲ့ တံု႔ျပန္မႈမ်ိဳးကို ရလိုက္သလဲ။
Rogers: ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူတိုင္းနီးပါးကေတာ့ သတိနဲ႔ အေကာင္းျမင္ၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ တစ္ေယာက္ပဲ အႏွုတ္လကၡဏာေဆာင္တဲ့အျမင္မ်ိဳးရွိတာကို ေတြ႕ရတယ္။ သူက အခုအေျပာင္းအလဲေတြအားလံုးဟာ အစိုးရရဲ႕ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြျဖစ္တယ္၊ က်ားသစ္ဆိုတဲ့အေကာင္မ်ိဳးဟာ သူတို႔ကိုယ္ေပၚက အစက္အေျပာက္ေတြကို မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး အဲဒီအတိုင္း သူယံုၾကည္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးကေတာ့ အေျပာင္းအလဲေတြဟာ အစစ္အမွန္လို႔ထင္ျမင္ယူဆၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး သမၼတႀကီးနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္သူေတြဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို တကယ္ကို ေအာင္ျမင္ေစခ်င္ၾကတဲ့သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေျခအေနေတြဟာ အရင္အေျခအေနမ်ိဳး ျပန္မျဖစ္သြားႏုိင္ဘူးလို႔လဲယံုၾကည္ယူဆၾကတယ္။ ေတြ႕ခဲ့တဲ့လူေတြက အထူးအေလးအနက္ထား ေျပာၾကတာက သမတႀကီးနဲ႔ အျခားျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္သူေတြကို အားေပးသင့္တယ္၊ ေထာက္ခံသင့္တယ္၊ အားထုတ္မႈေတြကို ခ်ီးက်ဴးသင့္တယ္၊ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားသူေတြအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လိုသူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သင့္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ သြားရမယ့္လမ္းက လမ္းအရွည္ႀကီး၊ လုပ္ေဆာင္စရာေတြကလည္း အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္။ မတရားတဲ့ တရားဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းသင့္တယ္ (သို႔) ျပင္ဆင္သင့္တယ္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈရွိလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔လိုတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔လိုတယ္။ ေနာက္ၿပီး တုိင္းရင္းသားျပႆနာေတြကို တိုင္းရင္းသားေတြလက္ခံႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ငံေရးေျဖရွင္းနည္းမ်ိဳးနဲ႔ ေျဖရွင္းေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ပိတ္ဆို႔မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူ အားလံုးနီးပါးက ရုပ္သိမ္းသင့္တယ္လို႔ျမင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတည္း ရုပ္သိမ္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အေျပာင္းအလဲေတြကို အသိမွတ္ျပဳ၊ တုံ႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ တစ္ဆင့္ခ်င္း ရုပ္သိမ္းသင့္တယ္လို႔ ျမင္ၾကတယ္။ ပိတ္ဆို႔မႈေတြအားလံုးကို တစ္ခါတည္းနဲ႔ ျပန္ရုပ္သိမ္းလိုက္တာဟာ မဟာဗ်ဴဟာအမွားတစ္ခုျဖစ္လိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕အေရးယူထားတာေတြကိုေတာ့ ဆက္ထားသင့္ေသးတယ္…တိုင္းျပည္မွာ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရမေသးခ်င္း၊ မွန္ကန္တဲ့ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ မျဖစ္မေသးခ်င္းေပါ့။
YPI: တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးအေျခအေနေတြကို ဘယ္လိုသံုးသပ္လဲ။
Rogers: အေကာင္းဘက္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ထဲမွာ ပါ၀င္လာတာ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္တာ၊ မီဒီယာအေပၚခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားမႈေတြကို ျဖည္ေလွ်ာ့ေပးတာ၊ က်ေနာ့္လို ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ၀င္ခြင့္ေပးတာ၊ လူထုၾကားထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပိုၿပီး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိလာၾကတာ ေတြဟာ သိသာထင္ရွားတဲ့ တိုးတက္မႈေတြျဖစ္တယ္၊ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးကိုမွ ႀကိဳဆို၊ အားေပးသင့္တယ္လို႔ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရီးလမ္းက အရွည္ႀကီးက်န္ပါေသးတယ္။ တကယ္လို႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD အႏုိင္ရတယ္ဆိုပါေတာ့…လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တကယ္တန္း ဘာေတြလုပ္ႏိုင္မလဲ။ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရတာကေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ အစိုးရအတြင္းက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လုိသူေတြနဲ႔ အတူအလုပ္လုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးအပါအ၀င္ တျခားပါတီက သူေတြနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းၿပီး အေျခခံဥပေဒကိုျပင္ဆင္တာေတြ၊ မတရားတဲ့ ဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းတာ၊ ျပင္ဆင္တာေတြ၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးကာကြယ္ေရးနဲ႔ ျမွင့္တင္ေရးေတြ၊ အားလံုးလက္ခံႏိုင္ၿပီး ေရရွည္ခံမယ့္ အစစ္အမွန္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးစကား၀ိုင္းေတြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရတာေပါ့။ ဒါဟာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုသက္သက္ပါပဲ။ ရန္ကုန္ကို လာမလည္ခင္ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ကို သြားလည္ပတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ တစ္ေနရာကေန တစ္ရာေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာေနၾကတဲ့ သူေတြ ျပန္ေျပာျပတဲ့ အေတာ့္ကို ဆိုးရြားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ၾကားခဲ့ရတယ္။ သတ္တာ၊ျဖတ္တာေတြ၊ အဓမၼအက်င့္ခံရတဲ့ကိစေတြ၊ အႏွိပ္စက္ခံရတာေတြ၊ အလုယက္ခံရတာေတြ၊ အဓမၼလုပ္အားေပးခိုင္းေစမႈေတြ၊ အိမ္ေတြ၊ ဘုရားေက်ာင္းေတြ အဖ်က္ဆီးခံရတဲ့ ကိစၥေတြ။ ဒီလိုလုပ္ရပ္ေတြဟာ ဆက္ျဖစ္ေနတုန္း။ အေတာ္စိုးရိမ္စရာအေျခအေနပါ။ သမတႀကီးနဲ႔ အစိုးရဟာ စစ္ေျမျပင္မွာရွိေနတဲ့ စစ္တပ္ေတြကို ထိမ္းခ်ဳပ္ၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ တျခားဘယ္ေနရာမွာမွ အဲသလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳးေတြ မျဖစ္ပြားေအာင္ ၾကပ္မတ္လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔လိုတယ္။ စိုးရိမ္စရာေကာင္းတာက အရပ္သားေတြအေပၚ တိုက္ခိုက္ေနတာကို ရပ္တန္႔ဖို႔ သမၼတႀကီးက ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ တိုက္ခိုက္မႈေတြက ဆက္ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥပဲ။ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ က်ဴးလြန္တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကိုလည္း စံုစမ္းစစ္ေဆးသင့္တယ္။ အဲဒီလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႔လည္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စံႏႈန္းေတြ၊ ဥပေဒေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိဳးခ်ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းတဲ့လုပ္ရပ္ေတြကို အမ်ားအျပားလုပ္တာကေတာ့ တပ္မေတာ္က အလုပ္အမ်ားဆံုးပါ။ အစိုးရအေနနဲ႔ အစစ္အမွန္ေျပာင္းလဲခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလုပ္ရပ္ေတြကို အဆံုးသတ္ ဖို႔ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ေျခလွမ္းေတြကို လွမ္းရပါလိမ့္မယ္။ အေရးယူတာေတြပါမယ္၊ ပညာေပးတာေတြလည္းပါမယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြကို ေဒသအာဏာပိုင္အဆင့္ေတြ၊ တိုင္းမွဴးေတြ၊ စစ္တလင္းေပၚက တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြအထိ လိုက္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးေလးစားလိုက္နာေရး ပညာေပးတာေတြလည္း ပါေကာင္းပါပါလိမ့္မယ္။ ႏိ္ုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္း(ကုလသမဂၢ၊ NGO နဲ႔ တျခားပညာရွင္ေတြ) အေနနဲ႔ ဒီကိစနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံၿပီး အကူအညီေတြ ေပးဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္သင့္ပါတယ္။
YPI: ဗိုုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း ဦးသန္းေရႊနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေတြၾကားထားလဲ။ သူဘယ္မွာေနၿပီး ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ထင္လဲ။ ေနာက္ကြယ္ကေန ႀကိဳးဆြဲေနတုန္းလို႔ပဲထင္လား။
Rogers: ေနျပည္ေတာ္မွာ သူ႔အိမ္ရွိတယ္လို႔ေတာ့ မွန္းဆရေပမယ့္ ဘယ္မွာေနလဲဆိုတာ အတိအက်ေတာ့ မသိဘူး။ သူဘာေတြလုပ္ေနလဲဆိုတာကိုလည္း က်ေနာ္ အတိအက်မသိဘူး။ လူအနည္းငယ္ေလာက္ကပဲ သူဘာလုပ္ေနလဲဆိုတာ သိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သေဘာေပါက္လာတာက သူဟာ ေကာင္းေကာင္းအနားယူေနတယ္၊ ဒါေပမဲ့ လံုး၀ႀကီး မပတ္သက္ဘဲ ေနေနတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ တစ္နည္းေျပာရရင္ ေန႔စဥ္ခ်မွတ္ေနရတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရတဲ့အထဲမွာေတာ့ သူမပါ၀င္၊ မပတ္သက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အစိုးရအတြင္းက စီနီယာေတြဟာ သူ႔ဆီသြားၿပီး အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥေတြမွာ အႀကံဥာဏ္ေတာင္းခံယူေနရတယ္။ ဒါဟာလည္း ဗမာျပည္မွာ အေလ့အထျဖစ္ေနတဲ့ အပိုင္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ေမွးမွိန္ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာပါ။ သူ႔ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈဟာလည္း ေမွးမွိန္သြားမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ထင္တယ္…ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုလံုးကို သူသေဘာတူေထာက္ခံတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဦးစားေပးက သူ႔ကိုယ္ကုိ ကာကြယ္ဖို႔နဲ႔ သူ႔မိသားစု၊ ၿပီးေတာ့ ေခတ္ပ်က္သူေဌးေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ပဲမို႔လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမလုပ္တဲ့ မူဘာရက္တို႔၊ ဂဒါဖီတို႔၊ တျခားအာဏာရွင္ေတြ ဘယ္လိုဇာတ္သိမ္းကုန္တယ္ဆိုတာကိုလည္း သူျမင္ထားရၿပီေလ။ က်ေနာ္ထင္တယ္…ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မႈ ေတြျဖစ္ၿပီး သူက်ဆံုးသြားမွာထက္ သူ႔လံုၿခံဳေရးကို အာမခံတဲ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္ကို သူပို သေဘာက်ပံုရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေရွးဘုရင္ေတြလိုပဲ သူမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္မွာ အေမြခ်န္သြားခ်င္တာလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့သူ၊ ၂၀၀၇ မွာ ရဟန္းသံဂါေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ၿဖိဳခြင္းခဲ့တဲ့သူ အျဖစ္နဲ႔ပဲ သူ႔ကို သတိရေစခ်င္ပံုမေပၚဘူး။ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါမွာ သူခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရမယ့္အေမြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စဥ္းစားလာတဲ့ပံုပဲ။ ေနာက္ၿပီး သူ႔ႏွလံုးသားကို ျပန္လည္ေမြးဖြားဖို႔ စဥ္းစားလာတဲ့ပံုပဲ။
YPI: သူနဲ႔ေတြ႕ဖို႔ႀကိဳးစားဖူးလား။ သူနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စာအုပ္တစ္အုပ္ထပ္ေရးဖို႔ေကာ အစီအစဥ္ရွိလား။
Rogers: မႀကိဳးစားျဖစ္ပါဘူး။ ေတြ႕ဖို႔လည္း အစီအစဥ္မရွိဘူး။ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စာအုပ္ေတြလည္း ထပ္ေရးဖို႔ အစီအစဥ္မရွိဘူး။ တစ္အုပ္ဆိုရင္ လံုေလာက္ၿပီေပါ့။ တကယ္လို႔ သူ႔အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အစိုးရအတြင္းက လူေတြကပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႕ခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ အၿမဲတံခါးဖြင့္ထားပါတယ္။ အခုက်ေနာ္ စာအုပ္တစ္အုပ္ေရးေနတယ္။ ဇူလိုင္လထဲမွာ ပံုႏွိပ္ျဖစ္မွာ။ ဗမာ့ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ နယ္စပ္ေဒသ၊ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြက အေျခအေနေတြ၊ (လြတ္လပ္ေရးရၿပီး) ေႏွာင္းပိုင္းကာလေတြ၊ ပစပန္အေျခအေနေတြ၊ အနာဂတ္အေၾကာင္းတရားေတြကို ၾကည့္ျမင္သံုးသပ္ေရးထားတယ္။ အစကေတာ့ စာအုပ္နာမည္ကို Burma: A Captive Nation လို႔ နာမည္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုေျပာင္းလိုက္တယ္။ Burma: A Nation at the Crossroads ဆိုၿပီးေတာ့…ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အေျခအေနကို ထင္ဟပ္ေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့။ ။
ခ်စ္ဦးေမာင္ ေမးျမန္းသည္။
“Than Shwe: Unmasking Burma’s Tyrant” အမည္ရွိ ဦးသန္းေရႊအေၾကာင္း စာအုပ္ေရးသားသူ ဘင္နီဒစ္ရိုဂ်ာစ္ကို အံ့အားသင့္သြားေစတဲ့အခ်က္ကေတာ့ သူ႔ကို ျမန္မာသံရံုးက ဗီဇာထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ ကိစၥပါ။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ကို ျမန္မာအစိုးရက ဗီဇာေပးလိမ့္မယ္လို႔ လံုး၀ကို ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါဘူူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ျမန္မာျပည္လာလည္တုန္းက သူ႔ခရီးစဥ္ၿပီးဆံုးခါနီးမွာပဲ ျမန္မာအစိုးရဟာ ဦးသန္းေရႊစာအုပ္ေရးတဲ့သူဟာ သူပဲဆိုတာ ေတြ႕ရွိသြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ႏွင္ထုတ္ခံခဲ့ရလို႔ပါပဲ။ အစဥ္အလာအားျဖင့္ေတာ့ အႏွင္ထုတ္ခံရၿပီဆုိရင္ အမည္ပ်က္စာရင္းထဲမွာ ပါသြားၿပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း ျမန္မာျပည္မွာ တကယ္ေျပာင္းလဲေနတာ ဟုတ္မဟုတ္ စမ္းၾကည့္ဖို႔၊ ေနာက္ၿပီး ခံစားၾကည့္ဖို႔ ဗီဇာေလွ်ာက္ဖို႔ကို သူ႔ကို မိတ္ေဆြေတြက တိုက္တြန္းရာကေန ဗီဇာေလွ်ာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အိပ္မက္မက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္လို မယံုတစ္၀က္၊ ယံုတစ္၀က္နဲ႔ ၿဗိတိန္အေျခစိုက္ လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္ျမွင့္တင္ေရးအဖြဲ႕တစ္ခုျဖစ္တဲ့ Christian Solidarity Worldwide အဖြဲ႕က အေရွ႕အာရွေခါင္းေဆာင္ ဘင္နီဒစ္ရိုဂ်ာစ္ဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ ဇန္န၀ါရီ ၂၄ ရက္ကေန ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ လည္ပတ္သြားခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳ၊ ေျပာင္းလဲေန တဲ့ အေျခအေနေတြကို သူဘယ္လိုျမင္လဲဆိုတာကို Yangon Press International (YPI) က အင္တာဗ်ဴးထားပါတယ္။
YPI: ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ျမန္မာျပည္ကို လာလည္တုန္းက ခင္ဗ်ား ႏွင္အထုတ္ခံခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ခင္ဗ်ားဗီဇာရတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဗီဇာရလာတယ္ထင္လဲ။
Rogers: ဒါဟာဘာလဲဆိုရင္ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ပဲ။ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ အစစ္အမွန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ၊ သူတို႔ေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာကို ႏိုင္ငံတကာကို ယံုၾကည္ေစခ်င္တယ္။ အဲလိုျပတဲ့အခါမွာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က သူတို႔ ႏွင္ထုတ္လိုက္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာမွာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူ၊ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ကို ျပန္လာလည္ခြင့္ေပးၿပီး အေျပာင္းအလဲေတြကို လာၾကည့္ခိုင္းတဲ့နည္းဟာ ပိုေကာင္းတဲ့နည္းျဖစ္တယ္ဆိုတာ ယူဆလို႔လဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါတကယ့္အစစ္အမွန္ေျပာင္းလဲမႈေတြရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းလို႔လဲ က်ေနာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ဘာထပ္သတိထားမိလဲဆိုေတာ့ နာမည္ပ်က္စာရင္းမွာ ထည့္အသြင္းခံရတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အခုေနာက္ပိုင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံကို) လာလည္ပတ္ခြင့္ရေနၾကတယ္။ ျပည္ပအေျခစိုက္မီဒီယာသမားအခ်ိဳ႕အပါအ၀င္ေပါ့။
YPI: ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ႏွင္အထုတ္မခံရဘူး။ ဘာေၾကာင့္လို႔ထင္လဲ။
Rogers: အစိုးရက ကမာမွာ သူ႔ရဲ႕ပံုရိပ္ကို ေကာင္းလာေအာင္ တအားႀကိဳးစားေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး အစစ္အမွန္အေျပာင္းအလဲေတြကို တကယ္လုပ္ေနပါတယ္ဆိုတာကိုလဲ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ယံုၾကည္ေစခ်င္တယ္။ က်ေနာ္ကို ထပ္ၿပီးႏွင္ထုတ္ရင္ သူတို႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေပးခ်င္တဲ့ message က မွားသြားမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လဲ က်ေနာ္ကို သူတို႔ႏွင္မထုတ္တာ။
YPI: ရန္ကုန္မွာ လည္ပတ္တဲ့အခါ ဘယ္လိုမ်ိဳးခံစားရလဲ။ ေနာက္က တစ္ေယာက္ေယာက္လိုက္ေနတယ္လို႔ ခံစားရလား။
Rogers: ရိုးရိုးသားသားေျပာရရင္ ေန႔တိုင္းလိုပဲ…က်ေနာ္ အိပ္မက္မက္ေနသလား ခံစားရတယ္။ မၾကာခင္ အိပ္မက္ကေန ႏိုးထလာလိမ့္မယ္လို႔လည္း ခံစားမိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ထူးျခားပါတယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ေနတယ္လို႔ လံုးလံုးကို မခံစားရဘူး။ (ရန္ကုန္) ေလဆိပ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေကာ၊ ရန္ကုန္မွာလည္ပတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေကာ၊ ေနာက္ၿပီး ျပန္တဲ့အခါမွာပါ ဘာျပႆနာမွမရွိဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ေရာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက သိသိသာသာေျပာင္းလဲသြားတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္။ တီရွပ္ေတြ၊ ျပကဒိန္ေတြေပၚမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဓာတ္ပံုေတြနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပံုေတြကို ေတြ႕ရတာ၊ ၿမိဳ႕လည္က ဆိုင္ေတြမွာ အဲဒီဓာတ္ပံု၊ ျပကၡဒိန္ေတြ ခ်ိတ္ဆြဲေရာင္းခ်ေနတာေတြကို ေတြ႕ရတာဟာ အံ့ၾသစရာေကာင္းေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး မီးပြိဳင့္ေတြမွာ၊ ဆိုင္ေတြမွာ The Lady ရုပ္ရွင္ကားအေခြေတြ ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႕ရတာဟာလဲ အံ့ၾသစရာျဖစ္ေနတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ကဆိုရင္ အဲသလိုဟာမ်ိဳးကိုေတြ႕ရဖို႔ဆိုတာ စဥ္းစားလို႔ကိုမရႏိုင္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး နာမည္ႀကီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူအေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ႏိုင္ခဲ့တယ္။ သြားရမယ့္လမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ေ၀းေနေသးတယ္။ အခုေတြ႕ေနရတဲ့အေျပာင္းအလဲေတြကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္ျပန္မလွည့္မယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈဆိုင္ရာ အေျပာင္းအလဲေတြလို႔ေတာ့ ေျပာမရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတဲ့ ညႊန္ကိန္းေတြပဲ။ အစိုးရကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ ပိုၿပီးလုပ္ေဆာင္လာေအာင္ အားေပးေနတဲ့တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ အစိုးရလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကို အသိအမွတ္ျပဳသင့္တယ္၊ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္တယ္။
YPI: ႏိုင္ငံအတြင္းအေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လိုက္ေမးတဲ့အခါမွာ လူေတြဆီက ဘယ္လိုတူညီတဲ့ တံု႔ျပန္မႈမ်ိဳးကို ရလိုက္သလဲ။
Rogers: ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူတိုင္းနီးပါးကေတာ့ သတိနဲ႔ အေကာင္းျမင္ၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ တစ္ေယာက္ပဲ အႏွုတ္လကၡဏာေဆာင္တဲ့အျမင္မ်ိဳးရွိတာကို ေတြ႕ရတယ္။ သူက အခုအေျပာင္းအလဲေတြအားလံုးဟာ အစိုးရရဲ႕ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြျဖစ္တယ္၊ က်ားသစ္ဆိုတဲ့အေကာင္မ်ိဳးဟာ သူတို႔ကိုယ္ေပၚက အစက္အေျပာက္ေတြကို မေျပာင္းလဲႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး အဲဒီအတိုင္း သူယံုၾကည္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးကေတာ့ အေျပာင္းအလဲေတြဟာ အစစ္အမွန္လို႔ထင္ျမင္ယူဆၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး သမၼတႀကီးနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္သူေတြဟာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို တကယ္ကို ေအာင္ျမင္ေစခ်င္ၾကတဲ့သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေျခအေနေတြဟာ အရင္အေျခအေနမ်ိဳး ျပန္မျဖစ္သြားႏုိင္ဘူးလို႔လဲယံုၾကည္ယူဆၾကတယ္။ ေတြ႕ခဲ့တဲ့လူေတြက အထူးအေလးအနက္ထား ေျပာၾကတာက သမတႀကီးနဲ႔ အျခားျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္သူေတြကို အားေပးသင့္တယ္၊ ေထာက္ခံသင့္တယ္၊ အားထုတ္မႈေတြကို ခ်ီးက်ဴးသင့္တယ္၊ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားသူေတြအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လိုသူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သင့္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ သြားရမယ့္လမ္းက လမ္းအရွည္ႀကီး၊ လုပ္ေဆာင္စရာေတြကလည္း အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ဆိုၿပီး ေျပာၾကတယ္။ မတရားတဲ့ တရားဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းသင့္တယ္ (သို႔) ျပင္ဆင္သင့္တယ္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈရွိလာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႔လိုတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔လိုတယ္။ ေနာက္ၿပီး တုိင္းရင္းသားျပႆနာေတြကို တိုင္းရင္းသားေတြလက္ခံႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ငံေရးေျဖရွင္းနည္းမ်ိဳးနဲ႔ ေျဖရွင္းေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ပိတ္ဆို႔မႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့တဲ့သူ အားလံုးနီးပါးက ရုပ္သိမ္းသင့္တယ္လို႔ျမင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတည္း ရုပ္သိမ္းတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အေျပာင္းအလဲေတြကို အသိမွတ္ျပဳ၊ တုံ႔ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ တစ္ဆင့္ခ်င္း ရုပ္သိမ္းသင့္တယ္လို႔ ျမင္ၾကတယ္။ ပိတ္ဆို႔မႈေတြအားလံုးကို တစ္ခါတည္းနဲ႔ ျပန္ရုပ္သိမ္းလိုက္တာဟာ မဟာဗ်ဴဟာအမွားတစ္ခုျဖစ္လိမ့္မယ္။ တခ်ိဳ႕အေရးယူထားတာေတြကိုေတာ့ ဆက္ထားသင့္ေသးတယ္…တိုင္းျပည္မွာ စစ္မွန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရမေသးခ်င္း၊ မွန္ကန္တဲ့ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ မျဖစ္မေသးခ်င္းေပါ့။
YPI: တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးအေျခအေနေတြကို ဘယ္လိုသံုးသပ္လဲ။
Rogers: အေကာင္းဘက္ကၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ထဲမွာ ပါ၀င္လာတာ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္တာ၊ မီဒီယာအေပၚခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားမႈေတြကို ျဖည္ေလွ်ာ့ေပးတာ၊ က်ေနာ့္လို ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို ၀င္ခြင့္ေပးတာ၊ လူထုၾကားထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပိုၿပီး ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိလာၾကတာ ေတြဟာ သိသာထင္ရွားတဲ့ တိုးတက္မႈေတြျဖစ္တယ္၊ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးကိုမွ ႀကိဳဆို၊ အားေပးသင့္တယ္လို႔ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရီးလမ္းက အရွည္ႀကီးက်န္ပါေသးတယ္။ တကယ္လို႔ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD အႏုိင္ရတယ္ဆိုပါေတာ့…လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တကယ္တန္း ဘာေတြလုပ္ႏိုင္မလဲ။ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရတာကေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ အစိုးရအတြင္းက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လုိသူေတြနဲ႔ အတူအလုပ္လုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးအပါအ၀င္ တျခားပါတီက သူေတြနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းၿပီး အေျခခံဥပေဒကိုျပင္ဆင္တာေတြ၊ မတရားတဲ့ ဥပေဒေတြကို ဖ်က္သိမ္းတာ၊ ျပင္ဆင္တာေတြ၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးကာကြယ္ေရးနဲ႔ ျမွင့္တင္ေရးေတြ၊ အားလံုးလက္ခံႏိုင္ၿပီး ေရရွည္ခံမယ့္ အစစ္အမွန္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးစကား၀ိုင္းေတြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရတာေပါ့။ ဒါဟာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုသက္သက္ပါပဲ။ ရန္ကုန္ကို လာမလည္ခင္ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ကို သြားလည္ပတ္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ တစ္ေနရာကေန တစ္ရာေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာေနၾကတဲ့ သူေတြ ျပန္ေျပာျပတဲ့ အေတာ့္ကို ဆိုးရြားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ၾကားခဲ့ရတယ္။ သတ္တာ၊ျဖတ္တာေတြ၊ အဓမၼအက်င့္ခံရတဲ့ကိစေတြ၊ အႏွိပ္စက္ခံရတာေတြ၊ အလုယက္ခံရတာေတြ၊ အဓမၼလုပ္အားေပးခိုင္းေစမႈေတြ၊ အိမ္ေတြ၊ ဘုရားေက်ာင္းေတြ အဖ်က္ဆီးခံရတဲ့ ကိစၥေတြ။ ဒီလိုလုပ္ရပ္ေတြဟာ ဆက္ျဖစ္ေနတုန္း။ အေတာ္စိုးရိမ္စရာအေျခအေနပါ။ သမတႀကီးနဲ႔ အစိုးရဟာ စစ္ေျမျပင္မွာရွိေနတဲ့ စစ္တပ္ေတြကို ထိမ္းခ်ဳပ္ၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ တျခားဘယ္ေနရာမွာမွ အဲသလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳးေတြ မျဖစ္ပြားေအာင္ ၾကပ္မတ္လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔လိုတယ္။ စိုးရိမ္စရာေကာင္းတာက အရပ္သားေတြအေပၚ တိုက္ခိုက္ေနတာကို ရပ္တန္႔ဖို႔ သမၼတႀကီးက ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ အမိန္႔ထုတ္ခဲ့ေပမယ့္ တိုက္ခိုက္မႈေတြက ဆက္ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥပဲ။ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕ေတြ က်ဴးလြန္တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကိုလည္း စံုစမ္းစစ္ေဆးသင့္တယ္။ အဲဒီလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႔လည္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စံႏႈန္းေတြ၊ ဥပေဒေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိဳးခ်ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းတဲ့လုပ္ရပ္ေတြကို အမ်ားအျပားလုပ္တာကေတာ့ တပ္မေတာ္က အလုပ္အမ်ားဆံုးပါ။ အစိုးရအေနနဲ႔ အစစ္အမွန္ေျပာင္းလဲခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလုပ္ရပ္ေတြကို အဆံုးသတ္ ဖို႔ အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ေျခလွမ္းေတြကို လွမ္းရပါလိမ့္မယ္။ အေရးယူတာေတြပါမယ္၊ ပညာေပးတာေတြလည္းပါမယ္။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြကို ေဒသအာဏာပိုင္အဆင့္ေတြ၊ တိုင္းမွဴးေတြ၊ စစ္တလင္းေပၚက တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြအထိ လိုက္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။ လူ႔အခြင့္အေရးေလးစားလိုက္နာေရး ပညာေပးတာေတြလည္း ပါေကာင္းပါပါလိမ့္မယ္။ ႏိ္ုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္း(ကုလသမဂၢ၊ NGO နဲ႔ တျခားပညာရွင္ေတြ) အေနနဲ႔ ဒီကိစနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစိုးရနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံၿပီး အကူအညီေတြ ေပးဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္သင့္ပါတယ္။
YPI: ဗိုုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေဟာင္း ဦးသန္းေရႊနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာေတြၾကားထားလဲ။ သူဘယ္မွာေနၿပီး ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ထင္လဲ။ ေနာက္ကြယ္ကေန ႀကိဳးဆြဲေနတုန္းလို႔ပဲထင္လား။
Rogers: ေနျပည္ေတာ္မွာ သူ႔အိမ္ရွိတယ္လို႔ေတာ့ မွန္းဆရေပမယ့္ ဘယ္မွာေနလဲဆိုတာ အတိအက်ေတာ့ မသိဘူး။ သူဘာေတြလုပ္ေနလဲဆိုတာကိုလည္း က်ေနာ္ အတိအက်မသိဘူး။ လူအနည္းငယ္ေလာက္ကပဲ သူဘာလုပ္ေနလဲဆိုတာ သိလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သေဘာေပါက္လာတာက သူဟာ ေကာင္းေကာင္းအနားယူေနတယ္၊ ဒါေပမဲ့ လံုး၀ႀကီး မပတ္သက္ဘဲ ေနေနတာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ တစ္နည္းေျပာရရင္ ေန႔စဥ္ခ်မွတ္ေနရတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရတဲ့အထဲမွာေတာ့ သူမပါ၀င္၊ မပတ္သက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ အစိုးရအတြင္းက စီနီယာေတြဟာ သူ႔ဆီသြားၿပီး အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥေတြမွာ အႀကံဥာဏ္ေတာင္းခံယူေနရတယ္။ ဒါဟာလည္း ဗမာျပည္မွာ အေလ့အထျဖစ္ေနတဲ့ အပိုင္းပါ။ ဒါေပမဲ့ ေမွးမွိန္ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာပါ။ သူ႔ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈဟာလည္း ေမွးမွိန္သြားမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ထင္တယ္…ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုလံုးကို သူသေဘာတူေထာက္ခံတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဦးစားေပးက သူ႔ကိုယ္ကုိ ကာကြယ္ဖို႔နဲ႔ သူ႔မိသားစု၊ ၿပီးေတာ့ ေခတ္ပ်က္သူေဌးေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ပဲမို႔လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမလုပ္တဲ့ မူဘာရက္တို႔၊ ဂဒါဖီတို႔၊ တျခားအာဏာရွင္ေတြ ဘယ္လိုဇာတ္သိမ္းကုန္တယ္ဆိုတာကိုလည္း သူျမင္ထားရၿပီေလ။ က်ေနာ္ထင္တယ္…ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မႈ ေတြျဖစ္ၿပီး သူက်ဆံုးသြားမွာထက္ သူ႔လံုၿခံဳေရးကို အာမခံတဲ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္ကို သူပို သေဘာက်ပံုရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေရွးဘုရင္ေတြလိုပဲ သူမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္မွာ အေမြခ်န္သြားခ်င္တာလဲျဖစ္ႏိုင္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့တဲ့သူ၊ ၂၀၀၇ မွာ ရဟန္းသံဂါေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ၿဖိဳခြင္းခဲ့တဲ့သူ အျဖစ္နဲ႔ပဲ သူ႔ကို သတိရေစခ်င္ပံုမေပၚဘူး။ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါမွာ သူခ်န္ထားရစ္ခဲ့ရမယ့္အေမြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စဥ္းစားလာတဲ့ပံုပဲ။ ေနာက္ၿပီး သူ႔ႏွလံုးသားကို ျပန္လည္ေမြးဖြားဖို႔ စဥ္းစားလာတဲ့ပံုပဲ။
YPI: သူနဲ႔ေတြ႕ဖို႔ႀကိဳးစားဖူးလား။ သူနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စာအုပ္တစ္အုပ္ထပ္ေရးဖို႔ေကာ အစီအစဥ္ရွိလား။
Rogers: မႀကိဳးစားျဖစ္ပါဘူး။ ေတြ႕ဖို႔လည္း အစီအစဥ္မရွိဘူး။ သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စာအုပ္ေတြလည္း ထပ္ေရးဖို႔ အစီအစဥ္မရွိဘူး။ တစ္အုပ္ဆိုရင္ လံုေလာက္ၿပီေပါ့။ တကယ္လို႔ သူ႔အေနနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အစိုးရအတြင္းက လူေတြကပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႕ခ်င္ၾကတယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ အၿမဲတံခါးဖြင့္ထားပါတယ္။ အခုက်ေနာ္ စာအုပ္တစ္အုပ္ေရးေနတယ္။ ဇူလိုင္လထဲမွာ ပံုႏွိပ္ျဖစ္မွာ။ ဗမာ့ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ နယ္စပ္ေဒသ၊ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြက အေျခအေနေတြ၊ (လြတ္လပ္ေရးရၿပီး) ေႏွာင္းပိုင္းကာလေတြ၊ ပစပန္အေျခအေနေတြ၊ အနာဂတ္အေၾကာင္းတရားေတြကို ၾကည့္ျမင္သံုးသပ္ေရးထားတယ္။ အစကေတာ့ စာအုပ္နာမည္ကို Burma: A Captive Nation လို႔ နာမည္ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုေျပာင္းလိုက္တယ္။ Burma: A Nation at the Crossroads ဆိုၿပီးေတာ့…ေျပာင္းလဲေနတဲ့ အေျခအေနကို ထင္ဟပ္ေအာင္ဆိုၿပီးေတာ့။ ။
Credit :YPI
-
က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာ...
-
လူသားတိုင္း ရသင့္ရထိုက္ေသာ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ မ်ားကို လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ရရွိသင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ Human Rights – (လူ႔အခြင့္အေရး) ကိုတန္ဖို... -
Please see the rest of the video by clicking below>>>
-
By AFP September 26, 2017 ISTANBUL : Turkish President Recep Tayyip Erdogan has accused the security forces in Myanmar of w... -
Atapoom Ongkulna & Narong Nuansakul The Nation February 7, 2013 House Standing Committee on State Security chairman Weng Toji... -
By Mahmut Aytekin Daily Sabah July 21, 2014 Wirathu, a 45-year-old extremist Buddhist monk who labels himself as the ... -
RB News April 17, 2014 Buthidaung, Arakan – Four Rohingyas from Ka Gyat Bat Kan Pyin village in Buthidaung Township of Arak... -
Nyo Tun RB Article August 14, 2013 Identity and Violence was one of many books of Amartya Sen, a professor at Harvard University a... -
By Erric Permana Anadolu Agency August 30, 2017 Myanmar must 'avoid civilian casualties amid the violence', says Ret... -
Buddhist Nationalism in Burma Institutionalized racism against the Rohingya Muslims led Burma to genocide By Maung Z...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
