 |
| Ex-PM U Khin Nyunt |
When Burmese President Thein Sein came to power there was a lot of speculation that he would just be a puppet, with Than Shwe following the Ne Win model of pulling strings behind the scenes. But if anyone has been pulling strings behind the scenes, even if not literally, it has been Khin Nyunt.
 |
| President Thein Sein speak in Parliament. Photo: Mizzima |
The agenda followed by Thein Sein appears so eerily similar to initiatives by Khin Nyunt, the ousted intelligence chief and prime minister, that they could be using the same blueprint. The difference now is that Than Shwe isn’t there to block its implementation.
Khin Nyunt wanted an end to Burma’s pariah status. He wanted Burma to become a more modern and powerful country, taking its rightful place in the region and the world.
To do this, he understood that there would have to be some kind of accommodation with Aung San Suu Kyi. He understood that the horrific human rights abuses committed in ethnic states was damaging to Burma’s reputation, and that the conflict needed to be ended.
That is not to say he was a true reformer, far from it. As U.S. diplomatic cable from August 2005, released by Wikileaks, revealed, “The hypothesis being that the disgraced prime minister was a moderate or a reformer who lost out to the hard-liners in a power struggle ... General Khin Nyunt was a hard-liner, albeit a more polished and approachable one. He was a pragmatist who cultivated foreign countries and a purported dialogue with the opposition simply as a means to mollify the international community and perpetuate the regime’s absolute control.”
This is the man who ran Burma’s torture chambers. He knew about horrific abuses taking place such as the use of rape as a weapon of war by the Burmese Army, but denied it. He defended the dictatorship internationally, and was effective in doing so.
Thein Sein has a similar track record of direct links to human rights abuses and defending the dictatorship on the international stage. He was twice named by the U.N. special rapporteur on human rights in Burma for ordering his troops to commit human rights abuses while he was a regional commander in Shan State. He mastered skills in delaying and duping the international community while representing the regime on a committee to tackle the use of child soldiers, and later became the international face of the dictatorship, as Khin Nyunt had done, in the role of prime minister.
The similarities between the political approaches of Khin Nyunt and Thein Sein were evident from the moment Thein Sein became president. Thein Sein’s headline-grabbing inaugural speech to Parliament had echoes of the language used by Khin Nyunt. There was a more open acknowledgement of problems that existed and promises that action would be taken to address them.
Khin Nyunt expended political capital negotiating with Aung San Suu Kyi to bring her and her party, the National League for Democracy (NLD), into the National Convention. Indeed, it is thought an agreement was almost in place before he was arrested and placed under house arrest.
Thein Sein has also done the same, reaching agreement for the NLD to enter Parliament.
Khin Nyunt also negotiated cease-fire agreements with armed ethnic political parties, as Thein Sein has belatedly started to do after first breaking three cease-fires. In another similarity, negotiations addressing the political issues at the root cause of the conflict have also been put off until a later date. In the case of the round of cease-fire agreements made 20 years ago, that later date never arrived.
In 2003, Khun Nyunt announced the seven-stage roadmap which would lead to the drafting of a new constitution and elections. This was widely seen at the time as designed to head off proposed international sanctions following the detention of Aung San Suu Kyi following the Depayin Massacre. Thein Sein chaired the National Convention drafting the principles of that Constitution, and led the pro-military party into the elections.
Khin Nyunt also knew the value of engaging with the international community. Like Thein Sein, and in stark contrast to Than Shwe who often claimed to be “too busy,” he is much more willing to meet diplomats and visiting ministers.
This was a tactic that Khin Nyunt found highly effective. Many diplomats and U.N. officials based in Burma fell under his spell, just as many appear to have fallen under the spell of Thein Sein now.
There are undoubtedly similarities in approach between Thein Sein and Khin Nyunt. The big question: is the end goal the same? Khin Nyunt’s end goal wasn’t democracy and human rights. It was about taking off the rough edges off the dictatorship in order to get sanctions lifted and international legitimacy.
Thein Sein has gone further than Khun Nyunt was able to go. However, despite some very welcome developments, it is noticeable that so far no repressive laws have been repealed, and no power relinquished at all. In a recent interview with the Washington Post, President Thein Sein pointedly refused to make a commitment to repeal censorship laws instead saying; ‘The media needs to take responsibility and proper actions. Media freedom will be based on the accountability they have.”
If Thein Sein wants to show he is a real reformer, he needs to go beyond “Plan Khin Nyunt” and implement deeper reforms, such as repealing repressive laws and bringing in new laws which guarantee the rule of law and a democratic society.
So far, however, it just looks like Khin Nyunt’s plan, which along with his new freedom, gives Khin Nyunt more than one reason to be happy.
__________________________________________________________________
Mark Farmaner is director of Burma Campaign UK
Source : (Commentary) – MIzzima
ဧရာ၀တီ၀ုိင္းေတာ္သားတေယာက္ သုံးတ့ဲ လက္ကုိင္ဖုန္း နဲ႔ card ။ ထုိင္းမွာ ၀ယ္တယ္။
ဖုန္းတန္ဖုိး - ဘတ္ ၆၀၀ ($ 20)
sim card တန္ဖုိး - ၄၉ ဘတ္ ($ 2 ခန္႔)
MPT (ျမန္မာ့ ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္း) ၀က္ဆုိက္ www.mcpt.gov.mm မွာ ေတြ႔ရတ့ဲ ထုတ္ျပန္ခ်က္ကုိ ကူးယူ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ လူေျပာမ်ားေနတ့ဲ လက္ကုိင္ဖုန္းလုိင္းတခု ငါးေထာင္တန္ အစီအစဥ္ဟာ ေလာေလာဆယ္မျဖစ္နုိင္ေသးဘူးလုိ႔ ရွင္းထားပါတယ္။
မၾကာခင္အနာဂတ္မွာ sim card တခု က်ပ္ ၅၀၀၀ ($ 6 ခန္႔) ျဖစ္လာမယ္ ဆုိျပီး မီဒီယာမွာ သတင္း ေဖာ္ျပေနၾကတာကုိ တုန္႔ျပန္ထားတာပါ။
ရက္စဲြတပ္မထားတ့ဲ ထုတ္ျပန္ခ်က္ပါ။ တံဆိပ္တုံးမွာပါတ့ဲ ခပ္၀ါး၀ါး ဂဏန္းမ်ားအရ မေန႔ကထုတ္ျပန္တယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။
ထပ္မံျဖည့္စြက္ခ်က္
ဒီေန႔ အစုိးရထုတ္ သတင္းစာမွာ ဒီထုတ္ျပန္ခ်က္အေၾကာင္း အခုလုိ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
Source : Irrawaddy Blog
Millions of residents of western Myanmar have been stripped of citizenship and basic human rights. Will Suu Kyi help?
 |
| The Rohingya ethnic group of Myanmar is not recognised by the government [GALLO/GETTY] |
Akbar Ahmed
Al Jazeera
January 30, 2012
This article is the first in a series by Ambassador Akbar Ahmed, a former Pakistani high commissioner to the UK, exploring how a litany of volatile centre/periphery conflicts with deep historical roots were interpreted after 9/11 in the new global paradigm of anti-terrorism - with profound and often violent consequences. Incorporating in-depth case studies from Asia, Africa, and the Middle East, Ambassador Ahmed will ultimately argue that the inability for Muslim and non-Muslim states alike to either incorporate minority groups into a liberal and tolerant society or resolve the "centre vs periphery" conflict is emblematic of a systemic failure of the modern state - a breakdown which, more often than not, leads to widespread violence and destruction. The violence generated from these conflicts will become the focus, in the remainder of the 21st century, of all those dealing with issues of national integration, law and order, human rights and justice.
Washington, DC - The image of a smiling Daw Aung San Suu Kyi receiving flowers from her supporters is a powerful message of freedom and optimism in Myanmar, the symbol of democracy in a country which has known nothing but authoritarian oppression for decades.
Yet few ask one of the most pressing questions facing Daw Suu Kyi. How will she deal with the Rohingya?
"The Rohingya," you will ask. "Who are they?"
The Rohingya, whom the BBC calls "one of the world's most persecuted minority groups", are the little-publicised and largely forgotten Muslim people of the coastal Rakhine state of western Myanmar. Their historic lineage in Rakhine dates back centuries, as fishermen and farmers. Over the past three decades, the Rohingya have been systematically driven out of their homeland by Myanmar's military junta and subjected to widespread violence and the total negation of their rights and citizenship within Myanmar. They are a stateless Muslim minority.
The continued tragedy of the unrecognised Rohingya, both in Myanmar and as refugees abroad, casts a dark shadow over the bright hopes and prospects for democracy in a country plagued by violence and civil war. Suu Kyi is ideally placed to extend democratic reforms to all ethnic peoples, including the Rohingya, in a free Myanmar.
Though the Rohingya may be small in number at less than two million, the real lesson of the Arab Spring is that no notion of democracy can succeed without the inclusion of all people within a country's borders. Every member of society, regardless of race and religion, must be given their due rights as citizens.
"While many ethnic minorities in Myanmar have been the victims of the central government's oppressive measures, the Rohingya stand apart in that their very existence is threatened."
While many ethnic minorities in Myanmar have been the victims of the central government's oppressive measures, the Rohingya stand apart in that their very existence is threatened. The Rohingya's plight abroad as refugees in places such as Bangladesh and Thailand has seen glimmers of the media spotlight, but less attention has been brought to the underlying cause of their flight: the violence and cultural oppression at home.
These policies were enacted by Myanmar's government to force the Rohingya outside of Myanmar as a result of their being Muslim and ethnically non-Myanma. The government erroneously labelled them as "illegal Bengali immigrants" in their efforts to eradicate the Rohingya culture.
Kings to refugees
Yet, the long history of the Rohingya and the Rakhine state contradicts the government's claims. The medieval Kingdom of Arakan, encompassing the Muslim Rohingya, was once an enlightened centre of culture, knowledge and trade, displaying a harmonic blend of Buddhism and Islam in its administration and court life. The kingdom's cosmopolitan and international capital city, Mrauk U, was described in the 17th century as "a second Venice" by a Portuguese Jesuit priest and was often compared to Amsterdam and London by travellers and writers of the time.
It was the 1784 military conquest by Bodawpaya, the king of Burma (now Myanmar), that transformed this once vibrant kingdom into an oppressed peripheral region. After this, many haunting tales began to circulate of Burmese soldiers rounding up the Rohingya in bamboo enclosures to burn them alive, and marching thousands to the city of Amarapura to work, effectivley as slave labour, on infrastructure projects.
Rohingya boat people stuck in limbo
With the rise to power of the military junta in 1962 under General Ne Win, a policy of "Myanmarisation" was implemented as an ultra-nationalist ideology based on the racial purity of the Myanma ethnicity and its Buddhist faith. The Rohingya, as both Muslims and non-Myanma, were stripped of their legitimacy and officially declared foreigners in their own native land. With the passage of the junta's 1982 Citizenship Law, they effectively ceased to exist legally.
Stripped officially of their citizenship, the Rohingya found their lives in limbo: prohibited from the right to own land or property, barred from travelling outside their villages, repairing their decaying places of worship, receiving an education in any language or even marrying and having children without rarely granted government permission. The Rohingya have also been subjected to modern-day slavery, forced to work on infrastructure projects, such as constructing "model villages" to house the Myanmar settlers intended to displace them, reminiscent of their treatment at the hands of the Burmese kings of history.
Rohingya boat people stuck in limbo
The denial of citizenship and rights was accompanied by a military strategy of physical and cultural war designed to drive the Rohingya out of Myanmar.
The initial push of the military's ethnic cleansing campaign came in 1978 under Operation Naga Min, or Operation King Dragon. The purpose of this operation was to scrutinise each individual within the state as either a citizen or alleged "illegal immigrant". This resulted in widespread rape, arbitrary arrests, desecration of mosques, destruction of villages and confiscation of lands among the Rohingya people. In the wake of this violence, nearly a quarter of a million Rohingya fled to neighbouring Bangladesh, many of whom were later repatriated to Myanmar where they faced further torture, rape, jail and death.
In 1991, a second push, known as Operation Pyi Thaya or Operation Clean and Beautiful Nation, was launched with the same purpose, resulting in further violence and another massive flow of 200,000 Rohingya refugees into Bangladesh.
Non-governmental organisations from Europe and North America estimate that 300,000 Rohingya refugees remain in Bangladesh, with only 35,000 residing in registered refugee camps and receiving some sort of assistance from NGOs.
Acknowledging the Rohingya
Those remaining, more than 250,000, are in a desperate situation without food and medical assistance, largely left to slowly starve to death. The December 2011 refugee repatriation agreement reached between Myanmar President Thein Sein and Bangladeshi Prime Minister Sheikh Hasina will exclude the Rohingya, due to their lack of Myanmar citizenship, one of the conditions for repatriation for the expected 2,500 returning refugees.
The Rohingya predicament underlines a paradox for the world's great faiths, straddling the divide between Islamic Asia and Buddhist Asia. Each emphasises compassion and kindness and yet, we see little evidence of this in their dealings with the Rohingya people.
As part of this current study on the relationship between centre and periphery in the Muslim world, we recently interviewed Dr Wakar Uddin, Chairman of The Burmese Rohingya Association of North America (BRANA). A gentle and learned man, he is an energetic ambassador for his Rohingya people with a firm grasp of regional history. All the Rohingya want is the reinstatement of their citizenship in their own land, as revoked by the former dictator General Ne Win, and the dignity, human rights and opportunities that come with it.
Suu Kyi and the National League for Democracy have a unique opportunity to reach out to the Rohingya people and include them in the new democratic process. The NLD should work with the central government to expand the role of all ethnic minorities as full Myanma citizens.
By acknowledging their rights, the government will bestow upon the Rohingya the dignity and the responsibilities of citizenship and present opportunities for mutual cultural understanding and the repatriation of the thousands of refugees existing in purgatory, separated from their homes and families. Great strides have recently been made by the Myanmar government towards the creation of an open and democratic political system and an end to ethnic violence, yet this is only the beginning.
With the recognition of the Rohingya as Myanma citizens, Suu Kyi will honour the memory of her father, Aung San, as he, before his untimely and tragic death, also reached out to ethnic minorities to participate in an independent Myanmar. Only then can a democratic and modern Myanmar be legitimate and successful in the eyes of its own people.
But the first step is to acknowledge the Rohingya exist.
This article is based on research being conducted by Professor Akbar Ahmed, Ibn Khaldun Chair of Islamic Studies at American University, Washington, DC, and Harrison Akins, a Research Fellow attached to the Chair, for the forthcoming study, Journey into Tribal Islam: America and the Conflict between Center and Periphery in the Muslim World, to be published by Brookings Press, exploring the conflict between Muslim tribal groups and central governments across the Muslim world in the context of the US-led 'war on terror'.
_____________________________________________________
Ambassador Akbar Ahmed is currently the Ibn Khaldun Chair of Islamic Studies at American University in Washington. Ahmed is a former Pakistani High Commissioner to the UK and former administrator in Waziristan and Balochistan. He is the award-winning author of numerous books, including Discovering Islam, and Journey into America: The Challenge of Islam (Brookings Press, 2010).
ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံ မကၠာၿမိဳ႕သုိ႔ ဘုရားဖူးသြားေရာက္မည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အစၥလမ္ ဘာသာ၀င္ ၁၀၀၀ နီးပါး ေလေၾကာင္းလုိင္း အခက္အခဲေၾကာင့္ရန္ကုန္ေလဆိပ္တြင္ တရက္တာ ေနထုိင္ခဲ့ရၿပီးေနာက္ ခရီးစဥ္ကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရေၾကာင္း သတင္းရသည္။
အဆုိပါ ဘုရားဖူး ၉၉၈ ဦးသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္မွစတင္ကာ ၾကာသပေတးေန႔ နံနက္တုိင္ ေလယာဥ္ကြင္း အတြင္း စားေသာက္၊ ေနထုိင္မႈ အခက္အခဲမ်ားျဖင့္ ညအိပ္ေစာင့္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ ေလယာဥ္မလာေရာက္သည့္အတြက္ ခရီးစဥ္ ကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရေၾကာင္း ဘုရားဖူးမ်ားက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
Gulf ေလေၾကာင္းလိုင္းႏွင့္ Mansik ေလေၾကာင္းလိုင္းတို႔ကို ခရီးသြားကုမၸဏီမ်ားက စုေပါင္း ငွားရမ္းထားေသာ္လည္း ငွားရမ္းခႏႈန္း ညႇိႏႈိင္းမရေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္မလာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ဘုရားဖူးအဖြဲ႕၀င္ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ဦးတင္၀င္းက“ေလဆိပ္မွာ တေန႔နဲ႔တည အစားအေသာက္၊ ေသာက္ေရအထိ အားလုံးအခက္အခဲ ျဖစ္ ခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္ အစၥလမ္ဘာသာေရး အဖြဲ႔ကမွ လာၿပီးမကူညီဘူး၊ ခရီးသြား ကုမၸဏီေတြကလည္း ေရွာင္ေနတယ္၊ ရန္ကုန္က လူေတြ ကူညီလုိ႔သာ စားရေသာက္ရတာ”ဟု ေျပာသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွ တႏွစ္လွ်င္ အစၥလမ္ဘာသာ၀င္ ဦးေရ ၅၀၀၀ ခန္႔ ႏွစ္စဥ္သြားေရာက္ ဘုရားဖူးခြင့္ ျပဳထားရာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဟာဂ်ီ ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕မွ ဦးစီးကာ City World ၊ ခ်ိဳ ဘရားသား၊ ရွား ဘရားသား၊ သားသား၊ နာနီပါး၊ မဟာေရႊ၊ ဟာဂ်ီ၀လီ စသည့္ ခရီးသြားကုမၸဏီ ၂၂ ခုက လူတဦးလွ်င္ က်ပ္ သိန္း ၃၀ မွ က်ပ္သိန္း ၅၀ အတြင္း အခေၾကးေငြယူကာ ပုိ႔ေဆာင္ ေပးေနျခင္းျဖစ္ သည္။
ဘုရားဖူးအဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သည့္ အသက္ ၇၂ႏွစ္ အရြယ္ ဦးသန္းေရႊကလည္း“အသက္ႀကီးေတာ့ ဘာသာေရးက်င့္စဥ္ တခုကို ျပင္းျပင္းျပျပ လုိခ်င္တာပါ၊ ဟာ့ဂ်္ ကုိယ္စားလွယ္ ခရီးသြားကုမၸဏီေတြက ခပ္လြယ္လြယ္လုပ္လုိက္ေတာ့ ယုံၾကည္ခ်က္ကုိ ထိခုိက္ တယ္ လုိ႔ ခံစားရတယ္”ဟု ဆုိသည္။
လာမည့္ႏွစ္တြင္လည္း ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံ ဟာ့ဂ်္ ခရီးစဥ္ သြားလုိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ မည္သည့္ ဟာ့ဂ်္ ခရီးသြားကုိယ္စားလွယ္မ်ားကို ယုံၾကည္၍ လုပ္ကုိင္ရမည္ကုိ မသိေတာ့ေၾကာင္း ဦးသန္းေရႊက ေျပာသည္။
အစၥလမ္ ဘာသာတြင္ ဟာဂ်ီ ဆုိသည္မွာ ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေတာ္သုိ႔ သြားေရာက္လည္ပတ္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ဟု အဓိပၸာယ္ရၿပီး ဥပုသ္လ၏ သတ္မွတ္ထားသည့္ ၅ ရက္အတြင္း မကၠာသုိ႔ သြားေရာက္ကာ ဟာ့ဂ်္ ၀တ္ျပဳက်င့္စဥ္ကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္မွသာ ဟာဂ်ီ တဦးအျဖစ္ ရယူႏုိင္သည့္အတြက္ ဟာ့ဂ်္ ခရီးစဥ္သြားေရာက္လိုၾကေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဘုိကေလးေစ်းလမ္းရွိ ရွား ဘရားသား ကုမၸဏီသုိ႔ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းရာ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ကုိ ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဟာဂ်ီ ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္တခ်ိဳ႕တြင္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း၊ မိမိတုိ႔ ကုမၸဏီ အေနျဖင့္ ခရီးသြား ၁၀၀ ေက်ာ္ထံမွ လက္ခံထားသည့္ ေငြေၾကးမ်ားကုိ အျမန္ဆုံးျပန္လည္ေပးအပ္ႏုိင္ရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း၊ ယခုအျဖစ္အပ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
အဆုိပါ ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစုိးရ အသိအမွတ္ျပဳထားသည့္ အစၥလမ္ သာသနာေရးေကာင္စီသုိ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းေသာ္ လည္း ဆက္သြယ္၍ မရရွိေပ။
______________________________________________________________________
ေဆာ္ဒီခရီးစဥ္ အရႈပ္ေတာ္ပုံ
ေပးစာ -
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚသြားခဲ့တဲ့ ဟာဂ်္ခရီးစဥ္ အခက္အခဲေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စူးစမ္းေလ့လာရင္းနဲ႕ တကယ့္ အမွန္ေတြကုိ သိရၿပီးတဲ့ေနာက္ အမ်ားျပည္သူမ်ားကုိ သိရိွေစရန္ အလုိ႕ငွာ ေပးပုိ႕လုိက္ပါတယ္။ တရားခံ အစစ္အမွန္ကုိ ေဖၚထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစ။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မ်ား ဟဂ်္ဘုရားဖူး ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ ပ်က္ကြက္သည့္ ကိစၥတင္ျပျခင္း
ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံရိွ Mansik အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုမၼဏီႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ City World ခရီးသြား ကုမၼဏီမွ ဦးခင္ေရႊ ဦးစီး၍ ကုမၼဏီ ၂၁ ခုႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ဟာဂ်ီဦးေရ (၄၃၁၅) ဦးအတြက္ စင္းလံုးငွားေလယာဥ္ (၈) စီးငွားရန္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ပါသည္။
ကုမၼဏီ (၂၁) ခုက ေလယာဥ္လတ္မွတ္ခကုိ Mansik ကုမၼဏီသုိ႕ကုိယ္စီကုိယ္စီ ေပးသြင္းခဲ့ပါသည္။ အသြားအျပန္ ရက္စြဲကုိ ကုမၼဏီအသီးသီးသုိ႕ သတ္မွတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဟာဂ်္ခရီးစဥ္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အခ်ိဳ႕ ကုမၼဏီမ်ားမွာ ယေန႕တုိင္ လက္က်န္ေငြေပးသြင္းရန္ က်န္ရိွေသာ္လည္း၊ ရန္ကုန္- မကၠာဟ္ ခရီးသြားကုမၼဏီမွ ဟာဂ်ီ ၀လီကလည္း Mansik Company သုိ႕ ယေန႕တုိင္ US$ 40000 ေပးသြင္းရန္ ပ်က္ကြက္ေနေၾကာင္းကုိ Mansik Company တာ၀န္ခံထံမွ ၾကားသိရပါသည္။
၁။ Mansik ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုမၼဏီမွ တာ၀န္ခံမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္မွ ဟာဂ်ီမ်ား ခရီးစဥ္ေခ်ာေမြ႕ေစရန္ႏွင့္ အဆင္ေျပေစရန္ ေလယာဥ္ အတက္၊ အဆင္းကိစၥ ေလေၾကာင္းလုိင္း ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ အခ်ိန္မီလာေရာက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ေဆာ္ဒီႏုိင္ငံရိွ ရီယာဒ္ၿမိဳ႕ရိွ ျမန္မာသံရံုးတြင္ Visa ေလ ွ်ာက္ထားခဲ့ရာ Visa မရ၍ ခရီးစဥ္ ေႏွာင့္ေနွး က်န္႕ၾကာခဲ့ပါသည္။
Gulf Company မွ ကုိကုိလတ္ဆုိသူသည္ PIA ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း Mansik Company တာ၀န္ခံကုိ Visa မေပးရန္ ျမန္မာသံရံုးသုိ႕ ကုိကုိလတ္က တားျမစ္၍ သတင္းေပးပုိ႕ခဲ့ပါသည္။
၂။ Mansik Company က ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ အခ်ိန္မီ မေရာက္ႏုိင္ေၾကာင္း ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ အလ်င္မီ ေဆာင္ရြက္ရန္ အခက္အခဲ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
၃။ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ ေႏွာင့္ေႏွးက်န္႕ၾကာေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကုိကုိလတ္(Gulf Company) က အခြင့္ေကာင္း အျပည့္အ၀ယူ၍ လူအင္အား စုေ၀းၿပီး တာေမြၿမိဳ႕နယ္ မအူကုန္းလမ္းက်ယ္တြင္ရိွ City World Company ရံုးခန္းေရွ႕တြင္ လူစုလူေ၀းျဖင့္ ျပသနာျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ပါသည္။ ၄င္းေနာက္ ကုိကုိလတ္(Gulf Travel Tour Company) က လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာ လုိက္လံေ၀ငွၿပီး ၄င္းေၾကာ္ျငာတြင္ ေအးဂ်င့္မ်ားအား လတ္မွတ္မေရာင္းပါ၊ ဟာဂ်ီမ်ားသာ ေရာင္းေပးမည္။ တစ္ဦးလွ်င္ US$ 1550 ျဖင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ စီစဥ္ေပးမည္ဟု စည္းရံုး အယံုသြင္းကာ လတ္မွတ္ေရာင္းခ်ေပးခဲ့ပါသည္။
၄။ ဦးခင္ေရႊ(City World Company) စီစဥ္ထားေသာ ေလယာဥ္ (၈) စီးမွ ေလယာဥ္ (၂) စီးစာ ခရီးသည္ကုိ Gulf Company ကုိကုိလတ္က စီစဥ္ေပးမည္ဟု ေျပာဆုိကာ ျပည္သူ႕ေမတၱာ ကုမၼဏီမွ ဟာဂ်ီနာနီးပါးႏွင့္ Multi Point Company မွ ဟာဂ်ီလာလ္ဘုိဒီ တုိ႕က Mansik Company မွ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ဖုိးေငြကုိ ျပန္လည္ထုတ္ေပးပါဟု ဦးခင္ေရႊအား ေျပာဆုိ၍ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ ဦးခင္ေရႊက Mansik Company သုိ႕ အခ်ိန္မီ အေၾကာင္းၾကားခဲ့၍ ေငြလည္းရရိွခဲ့ပါသည္။
၅။ Mansik Company ဧ။္ ေလယာဥ္ ၈ စီးမွ ၂ စီး မစီးျဖစ္ပါသျဖင့္ ဦးခင္ေရႊက က်န္ရိွေသာ ဟာဂ်ီမ်ားအတြက္ ေလယာဥ္ ၆ စီးအခ်ိန္မီ စီစဥ္ခဲ့၍ (ရက္) အတိအက်ကုိလည္း စီစဥ္ေပးခဲ့ပါသည္။
၆။ ကုိကုိလတ္ စီစဥ္ထားေသာ ေလယာဥ္ ၂ စီးမွာ ယခင္အမွန္တကယ္ စီစဥ္ထားျခင္း မရိွဘဲ PIA ေလေၾကာင္းလုိင္းသုိ႕လည္း ေငြေပးသြင္းထားျခင္း မရိွခဲ့ပါ။
၄င္းေၾကာင့္ ေလယာဥ္ ၂ စီး (ခရီးစဥ္) လံုး၀ ေပ်ာက္ဆံုးသြားရပါသည္။ အမွန္တကယ္ ေငြသြင္းထားေသာ Mansik Company ႏွင့္ ဆက္သြယ္ထားေသာ၊ ေအးဂ်င့္ႏွင့္ ဟာဂ်ီမ်ား ဟဂ်္ျပဳလုပ္ရန္ သြားေရာက္ခဲ့ႏုိင္ျခင္း မရိွပဲ ငိုေၾကြး နစ္နာ က်န္ရိွခဲ့ရပါသည္။
၇။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေလယာဥ္မစီးျဖစ္ေသာ ကုမၼဏီမ်ား၏ ျပန္အမ္းေငြကုိ တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမွ ဟဂ်္ဗီဇာျဖင့္ သြားေရာက္၍ အခ်ိန္မီ ထုတ္ယူရရိွခဲ့ေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမ်ား ဟဂ်္ဗီဇာျဖင့္ အခ်ိန္မီသြားေရာက္ႏုိင္္ခဲ့ျခင္း မရိွ၍ ျပန္အမ္းေငြ ထုတ္ယူရန္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနပါသည္။
ျပန္အမ္းေငြ ထုတ္ယူရန္ က်န္ရိွေသာ ကုမၼဏီမ်ား ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံရိွ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ကုိယ္စားလွယ္လႊဲကာ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း လူကုိယ္တုိင္ လာေရာက္ထုတ္ယူရမည္ဟုသိရိွရပါသည္။
ေငြျပန္လည္ထုတ္ယူႏုိင္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဆာ္ဒီသံရံုးသုိ႕ ကုမၼဏီမွ အေထာက္အထား အျပည့္အစံုျဖင့္ ဗီဇာရရိွရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ဗီဇာယေန႕ထိ ရရိွခဲ့ျခင္း မရိွေၾကာင္း တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမ်ားမွ တဆင့္ ၾကားသိရပါသည္။
ကုမၼဏီမ်ား၏ ေျပာဆုိမွဳမွာ မကၠာဟ္ဟုိတယ္+မဒီနာဟုိတယ္+ဟာဂ်ီအာမခံေၾကး+ ဆားဗစ္မုိအလႅင္မ္ေၾကး+ ကားအာမခံေၾကး+သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ ၀န္ေဆာင္စရိတ္ႏွင့္ အျခားအေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္မ်ား ဟာဂ်ီမ်ားသြားေရာက္ခဲ့ျခင္း မရရိွပါက ေငြမ်ား ျပန္လည္ မရရိွႏိုင္ပါ။ ကုမၼဏီမ်ား မ်ားစြာ နစ္နာဆံုးရံႈးခဲ့ေၾကာင္း သိရိွရပါသည္။
ယခုအခါတြင္ အဖြဲ႕အစည္းအသစ္ တည္ေထာင္သည္ကုိ သိရိွရပါသည္။
ဤဟာဂ်္ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕သည္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ အသိအမွတ္ျပဳ ဖြဲ႕စည္းေပးထားပါသလား သိခ်င္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ဂ်ာနယ္တြင္ ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ ေျပာၾကားခဲ့သည္မွာ ဟာဂ်ီမ်ားကုိ ဟာဂ်္ကုမၼဏီမွ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ထဲတြင္ visa မရိွ၊ ေလယာဥ္လတ္မွတ္မရိွပဲ နာရီ ၃၀ ေလဆိပ္တြင္ ေစာင့္ဆုိင္းၿပီး ေလယာဥ္မေရာက္လာသျဖင့္ အိမ္လွည့္ျပန္ခဲ့ရသည္ဟု မီဒီယာမ်ားကုိ ေျပာဆုိ ခဲ့ေၾကာင္း သိရိွရပါသည္။ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ႏွင့္ ဗီဇာပါမွသာ လ.၀.က အထြက္တံုး ထုေပးပါသည္။ ေလဆိပ္အတြင္းထဲ ၀င္ခြင့္ရိွပါသည္။
ကုိကုိလတ္ ထံမွတဆင့္ ၾကားရသည္မွာ သူ႕ကုိယ္ပုိင္ေငြျဖင့္ ေလယာဥ္ငွားရမ္းခဲ့သည္ဟု ေျပာပါသည္။ သူမည္မွ် ခ်မ္းသာပါသနည္း။ သူတပါး၏ ငွားရမ္းထားေသာ ေလယာဥ္ကုိေတာင္ မသမာေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ လုယူခဲ့ေသာသူ ျဖစ္ပါသည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ေအးဂ်င့္ႏွင့္ ဟာဂ်ီမ်ား ကုိကုိလတ္ေၾကာင့္ ဗီဇာမရရိွပဲ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ျပန္အမ္းေငြ ယေန႕ထိ မရရိွေသးေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္၏ မိတ္ေဆြ ေအးဂ်င္စီတစ္ခုမွ ၾကားသိရပါသည္။
 |
| ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံ မကၠာၿမိဳ႕ ဟာ့ဂ်္ ဘုရားဖူးမ်ား |
အဆုိပါ ဘုရားဖူး ၉၉၈ ဦးသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္ ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္မွစတင္ကာ ၾကာသပေတးေန႔ နံနက္တုိင္ ေလယာဥ္ကြင္း အတြင္း စားေသာက္၊ ေနထုိင္မႈ အခက္အခဲမ်ားျဖင့္ ညအိပ္ေစာင့္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ ေလယာဥ္မလာေရာက္သည့္အတြက္ ခရီးစဥ္ ကုိ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရေၾကာင္း ဘုရားဖူးမ်ားက ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
Gulf ေလေၾကာင္းလိုင္းႏွင့္ Mansik ေလေၾကာင္းလိုင္းတို႔ကို ခရီးသြားကုမၸဏီမ်ားက စုေပါင္း ငွားရမ္းထားေသာ္လည္း ငွားရမ္းခႏႈန္း ညႇိႏႈိင္းမရေသာေၾကာင့္ ေလယာဥ္မလာျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ဘုရားဖူးအဖြဲ႕၀င္ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ဦးတင္၀င္းက“ေလဆိပ္မွာ တေန႔နဲ႔တည အစားအေသာက္၊ ေသာက္ေရအထိ အားလုံးအခက္အခဲ ျဖစ္ ခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္ အစၥလမ္ဘာသာေရး အဖြဲ႔ကမွ လာၿပီးမကူညီဘူး၊ ခရီးသြား ကုမၸဏီေတြကလည္း ေရွာင္ေနတယ္၊ ရန္ကုန္က လူေတြ ကူညီလုိ႔သာ စားရေသာက္ရတာ”ဟု ေျပာသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွ တႏွစ္လွ်င္ အစၥလမ္ဘာသာ၀င္ ဦးေရ ၅၀၀၀ ခန္႔ ႏွစ္စဥ္သြားေရာက္ ဘုရားဖူးခြင့္ ျပဳထားရာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဟာဂ်ီ ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕မွ ဦးစီးကာ City World ၊ ခ်ိဳ ဘရားသား၊ ရွား ဘရားသား၊ သားသား၊ နာနီပါး၊ မဟာေရႊ၊ ဟာဂ်ီ၀လီ စသည့္ ခရီးသြားကုမၸဏီ ၂၂ ခုက လူတဦးလွ်င္ က်ပ္ သိန္း ၃၀ မွ က်ပ္သိန္း ၅၀ အတြင္း အခေၾကးေငြယူကာ ပုိ႔ေဆာင္ ေပးေနျခင္းျဖစ္ သည္။
ဘုရားဖူးအဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သည့္ အသက္ ၇၂ႏွစ္ အရြယ္ ဦးသန္းေရႊကလည္း“အသက္ႀကီးေတာ့ ဘာသာေရးက်င့္စဥ္ တခုကို ျပင္းျပင္းျပျပ လုိခ်င္တာပါ၊ ဟာ့ဂ်္ ကုိယ္စားလွယ္ ခရီးသြားကုမၸဏီေတြက ခပ္လြယ္လြယ္လုပ္လုိက္ေတာ့ ယုံၾကည္ခ်က္ကုိ ထိခုိက္ တယ္ လုိ႔ ခံစားရတယ္”ဟု ဆုိသည္။
လာမည့္ႏွစ္တြင္လည္း ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံ ဟာ့ဂ်္ ခရီးစဥ္ သြားလုိေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ မည္သည့္ ဟာ့ဂ်္ ခရီးသြားကုိယ္စားလွယ္မ်ားကို ယုံၾကည္၍ လုပ္ကုိင္ရမည္ကုိ မသိေတာ့ေၾကာင္း ဦးသန္းေရႊက ေျပာသည္။
အစၥလမ္ ဘာသာတြင္ ဟာဂ်ီ ဆုိသည္မွာ ဘုရားသခင္၏ အိမ္ေတာ္သုိ႔ သြားေရာက္လည္ပတ္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ဟု အဓိပၸာယ္ရၿပီး ဥပုသ္လ၏ သတ္မွတ္ထားသည့္ ၅ ရက္အတြင္း မကၠာသုိ႔ သြားေရာက္ကာ ဟာ့ဂ်္ ၀တ္ျပဳက်င့္စဥ္ကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္မွသာ ဟာဂ်ီ တဦးအျဖစ္ ရယူႏုိင္သည့္အတြက္ ဟာ့ဂ်္ ခရီးစဥ္သြားေရာက္လိုၾကေၾကာင္း သိရသည္။
အဆုိပါ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ ဖ်က္သိမ္းခဲ့ရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဘုိကေလးေစ်းလမ္းရွိ ရွား ဘရားသား ကုမၸဏီသုိ႔ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းရာ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ကုိ ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဟာဂ်ီ ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေနေသာ ပုဂၢိဳလ္တခ်ိဳ႕တြင္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း၊ မိမိတုိ႔ ကုမၸဏီ အေနျဖင့္ ခရီးသြား ၁၀၀ ေက်ာ္ထံမွ လက္ခံထားသည့္ ေငြေၾကးမ်ားကုိ အျမန္ဆုံးျပန္လည္ေပးအပ္ႏုိင္ရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း၊ ယခုအျဖစ္အပ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။
အဆုိပါ ျဖစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အစုိးရ အသိအမွတ္ျပဳထားသည့္ အစၥလမ္ သာသနာေရးေကာင္စီသုိ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းေသာ္ လည္း ဆက္သြယ္၍ မရရွိေပ။
______________________________________________________________________
ေဆာ္ဒီခရီးစဥ္ အရႈပ္ေတာ္ပုံ
ေပးစာ -
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚသြားခဲ့တဲ့ ဟာဂ်္ခရီးစဥ္ အခက္အခဲေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စူးစမ္းေလ့လာရင္းနဲ႕ တကယ့္ အမွန္ေတြကုိ သိရၿပီးတဲ့ေနာက္ အမ်ားျပည္သူမ်ားကုိ သိရိွေစရန္ အလုိ႕ငွာ ေပးပုိ႕လုိက္ပါတယ္။ တရားခံ အစစ္အမွန္ကုိ ေဖၚထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစ။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္မ်ား ဟဂ်္ဘုရားဖူး ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ ပ်က္ကြက္သည့္ ကိစၥတင္ျပျခင္း
ေဆာ္ဒီအာေရဗ် ႏုိင္ငံရိွ Mansik အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုမၼဏီႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ City World ခရီးသြား ကုမၼဏီမွ ဦးခင္ေရႊ ဦးစီး၍ ကုမၼဏီ ၂၁ ခုႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ဟာဂ်ီဦးေရ (၄၃၁၅) ဦးအတြက္ စင္းလံုးငွားေလယာဥ္ (၈) စီးငွားရန္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ပါသည္။
ကုမၼဏီ (၂၁) ခုက ေလယာဥ္လတ္မွတ္ခကုိ Mansik ကုမၼဏီသုိ႕ကုိယ္စီကုိယ္စီ ေပးသြင္းခဲ့ပါသည္။ အသြားအျပန္ ရက္စြဲကုိ ကုမၼဏီအသီးသီးသုိ႕ သတ္မွတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ဟာဂ်္ခရီးစဥ္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အခ်ိဳ႕ ကုမၼဏီမ်ားမွာ ယေန႕တုိင္ လက္က်န္ေငြေပးသြင္းရန္ က်န္ရိွေသာ္လည္း၊ ရန္ကုန္- မကၠာဟ္ ခရီးသြားကုမၼဏီမွ ဟာဂ်ီ ၀လီကလည္း Mansik Company သုိ႕ ယေန႕တုိင္ US$ 40000 ေပးသြင္းရန္ ပ်က္ကြက္ေနေၾကာင္းကုိ Mansik Company တာ၀န္ခံထံမွ ၾကားသိရပါသည္။
၁။ Mansik ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုမၼဏီမွ တာ၀န္ခံမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္မွ ဟာဂ်ီမ်ား ခရီးစဥ္ေခ်ာေမြ႕ေစရန္ႏွင့္ အဆင္ေျပေစရန္ ေလယာဥ္ အတက္၊ အဆင္းကိစၥ ေလေၾကာင္းလုိင္း ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ အခ်ိန္မီလာေရာက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ေဆာ္ဒီႏုိင္ငံရိွ ရီယာဒ္ၿမိဳ႕ရိွ ျမန္မာသံရံုးတြင္ Visa ေလ ွ်ာက္ထားခဲ့ရာ Visa မရ၍ ခရီးစဥ္ ေႏွာင့္ေနွး က်န္႕ၾကာခဲ့ပါသည္။
Gulf Company မွ ကုိကုိလတ္ဆုိသူသည္ PIA ေလေၾကာင္းလုိင္း ကုိယ္စားလွယ္ ျဖစ္ေၾကာင္း Mansik Company တာ၀န္ခံကုိ Visa မေပးရန္ ျမန္မာသံရံုးသုိ႕ ကုိကုိလတ္က တားျမစ္၍ သတင္းေပးပုိ႕ခဲ့ပါသည္။
၂။ Mansik Company က ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ အခ်ိန္မီ မေရာက္ႏုိင္ေၾကာင္း ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ အလ်င္မီ ေဆာင္ရြက္ရန္ အခက္အခဲ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
၃။ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္ ေႏွာင့္ေႏွးက်န္႕ၾကာေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ကုိကုိလတ္(Gulf Company) က အခြင့္ေကာင္း အျပည့္အ၀ယူ၍ လူအင္အား စုေ၀းၿပီး တာေမြၿမိဳ႕နယ္ မအူကုန္းလမ္းက်ယ္တြင္ရိွ City World Company ရံုးခန္းေရွ႕တြင္ လူစုလူေ၀းျဖင့္ ျပသနာျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ပါသည္။ ၄င္းေနာက္ ကုိကုိလတ္(Gulf Travel Tour Company) က လက္ကမ္းေၾကာ္ျငာ လုိက္လံေ၀ငွၿပီး ၄င္းေၾကာ္ျငာတြင္ ေအးဂ်င့္မ်ားအား လတ္မွတ္မေရာင္းပါ၊ ဟာဂ်ီမ်ားသာ ေရာင္းေပးမည္။ တစ္ဦးလွ်င္ US$ 1550 ျဖင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ စီစဥ္ေပးမည္ဟု စည္းရံုး အယံုသြင္းကာ လတ္မွတ္ေရာင္းခ်ေပးခဲ့ပါသည္။
၄။ ဦးခင္ေရႊ(City World Company) စီစဥ္ထားေသာ ေလယာဥ္ (၈) စီးမွ ေလယာဥ္ (၂) စီးစာ ခရီးသည္ကုိ Gulf Company ကုိကုိလတ္က စီစဥ္ေပးမည္ဟု ေျပာဆုိကာ ျပည္သူ႕ေမတၱာ ကုမၼဏီမွ ဟာဂ်ီနာနီးပါးႏွင့္ Multi Point Company မွ ဟာဂ်ီလာလ္ဘုိဒီ တုိ႕က Mansik Company မွ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ဖုိးေငြကုိ ျပန္လည္ထုတ္ေပးပါဟု ဦးခင္ေရႊအား ေျပာဆုိ၍ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ ဦးခင္ေရႊက Mansik Company သုိ႕ အခ်ိန္မီ အေၾကာင္းၾကားခဲ့၍ ေငြလည္းရရိွခဲ့ပါသည္။
၅။ Mansik Company ဧ။္ ေလယာဥ္ ၈ စီးမွ ၂ စီး မစီးျဖစ္ပါသျဖင့္ ဦးခင္ေရႊက က်န္ရိွေသာ ဟာဂ်ီမ်ားအတြက္ ေလယာဥ္ ၆ စီးအခ်ိန္မီ စီစဥ္ခဲ့၍ (ရက္) အတိအက်ကုိလည္း စီစဥ္ေပးခဲ့ပါသည္။
၆။ ကုိကုိလတ္ စီစဥ္ထားေသာ ေလယာဥ္ ၂ စီးမွာ ယခင္အမွန္တကယ္ စီစဥ္ထားျခင္း မရိွဘဲ PIA ေလေၾကာင္းလုိင္းသုိ႕လည္း ေငြေပးသြင္းထားျခင္း မရိွခဲ့ပါ။
၄င္းေၾကာင့္ ေလယာဥ္ ၂ စီး (ခရီးစဥ္) လံုး၀ ေပ်ာက္ဆံုးသြားရပါသည္။ အမွန္တကယ္ ေငြသြင္းထားေသာ Mansik Company ႏွင့္ ဆက္သြယ္ထားေသာ၊ ေအးဂ်င့္ႏွင့္ ဟာဂ်ီမ်ား ဟဂ်္ျပဳလုပ္ရန္ သြားေရာက္ခဲ့ႏုိင္ျခင္း မရိွပဲ ငိုေၾကြး နစ္နာ က်န္ရိွခဲ့ရပါသည္။
၇။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေလယာဥ္မစီးျဖစ္ေသာ ကုမၼဏီမ်ား၏ ျပန္အမ္းေငြကုိ တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမွ ဟဂ်္ဗီဇာျဖင့္ သြားေရာက္၍ အခ်ိန္မီ ထုတ္ယူရရိွခဲ့ေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမ်ား ဟဂ်္ဗီဇာျဖင့္ အခ်ိန္မီသြားေရာက္ႏုိင္္ခဲ့ျခင္း မရိွ၍ ျပန္အမ္းေငြ ထုတ္ယူရန္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနပါသည္။
ျပန္အမ္းေငြ ထုတ္ယူရန္ က်န္ရိွေသာ ကုမၼဏီမ်ား ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံရိွ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ကုိယ္စားလွယ္လႊဲကာ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း လူကုိယ္တုိင္ လာေရာက္ထုတ္ယူရမည္ဟုသိရိွရပါသည္။
ေငြျပန္လည္ထုတ္ယူႏုိင္ရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဆာ္ဒီသံရံုးသုိ႕ ကုမၼဏီမွ အေထာက္အထား အျပည့္အစံုျဖင့္ ဗီဇာရရိွရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ဗီဇာယေန႕ထိ ရရိွခဲ့ျခင္း မရိွေၾကာင္း တခ်ိဳ႕ကုမၼဏီမ်ားမွ တဆင့္ ၾကားသိရပါသည္။
ကုမၼဏီမ်ား၏ ေျပာဆုိမွဳမွာ မကၠာဟ္ဟုိတယ္+မဒီနာဟုိတယ္+ဟာဂ်ီအာမခံေၾကး+ ဆားဗစ္မုိအလႅင္မ္ေၾကး+ ကားအာမခံေၾကး+သယ္ယူပုိ႕ေဆာင္ ၀န္ေဆာင္စရိတ္ႏွင့္ အျခားအေထြေထြ ကုန္က်စရိတ္မ်ား ဟာဂ်ီမ်ားသြားေရာက္ခဲ့ျခင္း မရရိွပါက ေငြမ်ား ျပန္လည္ မရရိွႏိုင္ပါ။ ကုမၼဏီမ်ား မ်ားစြာ နစ္နာဆံုးရံႈးခဲ့ေၾကာင္း သိရိွရပါသည္။
ယခုအခါတြင္ အဖြဲ႕အစည္းအသစ္ တည္ေထာင္သည္ကုိ သိရိွရပါသည္။
ဤဟာဂ်္ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕သည္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ အသိအမွတ္ျပဳ ဖြဲ႕စည္းေပးထားပါသလား သိခ်င္ပါသည္။ တခ်ိဳ႕ဂ်ာနယ္တြင္ ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ ေျပာၾကားခဲ့သည္မွာ ဟာဂ်ီမ်ားကုိ ဟာဂ်္ကုမၼဏီမွ ရန္ကုန္ေလဆိပ္ထဲတြင္ visa မရိွ၊ ေလယာဥ္လတ္မွတ္မရိွပဲ နာရီ ၃၀ ေလဆိပ္တြင္ ေစာင့္ဆုိင္းၿပီး ေလယာဥ္မေရာက္လာသျဖင့္ အိမ္လွည့္ျပန္ခဲ့ရသည္ဟု မီဒီယာမ်ားကုိ ေျပာဆုိ ခဲ့ေၾကာင္း သိရိွရပါသည္။ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ႏွင့္ ဗီဇာပါမွသာ လ.၀.က အထြက္တံုး ထုေပးပါသည္။ ေလဆိပ္အတြင္းထဲ ၀င္ခြင့္ရိွပါသည္။
ကုိကုိလတ္ ထံမွတဆင့္ ၾကားရသည္မွာ သူ႕ကုိယ္ပုိင္ေငြျဖင့္ ေလယာဥ္ငွားရမ္းခဲ့သည္ဟု ေျပာပါသည္။ သူမည္မွ် ခ်မ္းသာပါသနည္း။ သူတပါး၏ ငွားရမ္းထားေသာ ေလယာဥ္ကုိေတာင္ မသမာေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ လုယူခဲ့ေသာသူ ျဖစ္ပါသည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ေအးဂ်င့္ႏွင့္ ဟာဂ်ီမ်ား ကုိကုိလတ္ေၾကာင့္ ဗီဇာမရရိွပဲ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ျပန္အမ္းေငြ ယေန႕ထိ မရရိွေသးေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္၏ မိတ္ေဆြ ေအးဂ်င္စီတစ္ခုမွ ၾကားသိရပါသည္။
Source : Irrawaddy News & Blog
But on the brink of what?
With political reform apparently under way, both Burmese and international observers are optimistic about Burma’s future. But there are dangers ahead, and some feel that the Burmese government is opting for economic growth and stability rather than true freedom. Certainly for Burma’s long-suffering Christian and Muslim populations, the future looks uncertain.
Source here
 |
| U Zin Linn |
he third regular session of the first Pyithu Hluttaw (Lower House) and the third regular session of first Amyotha Hluttaw (Upper House) opened at the Pyithu Hluttaw Building in Nay-Pyi-Taw, Thursday. President of Myanmar (Burma) Thein Sein sent a message to the Speakers of the Lower and the Upper Parliaments, the New Light of Myanmar said on Friday.
The President said in his message: “In successfully reforming the all sectors of the nation for the sake of the people and the nation, we had to promulgate 15 new laws and make amendments and supplements.”
The junta-sponsored existing parliament allows 330 civilian seats in the 440-member House of Representatives (Lower House). Under the 2008 constitution, the remaining 110 seats are filled with appointed military officers. In the 224-seat House of Nationalities (Upper House), 168 are elected and 56 are appointed by the boss of the armed forces. Remarkably, 77% of the parliamentary seats have been seized by the military-backed Union Solidarity and Development Party (USDP) in the 2010 November polls which were distinguished for vote-rigging prescription.
When the new parliament first started opening on January 31 2011, tight security had been set up around the parliament building as part of the measures for a grand scale celebration. At that time, the area around the Naypyitaw was under surveillance with army units patrolling day and night.
There were even restrictions on the members of parliament, according to invitations delivered to MPs calling them for the first parliament sessions. The new MPs were not allowed to carry cameras, computers, mobile phones, radios, voice recorders, electronic gadgets, handbags and miscellaneous items.
During that first parliamentary session, no visitors were allowed into the parliamentary compound. Uninvited guests might risk a prison term under rules made clear to lawmakers; authorized officials said even senior military officers were not permitted to go through without special permission.
For the period of that first parliamentary session, 18 reporters from domestic and foreign news agencies arrived in Naypyidaw, according to Mizzima News. But, the journalists did not receive permission from the Information Ministry to cover the historic first sessions which assembled for the first time in 22 years on January 31, 2011.
Additionally, reporters were not allowed to take photographs near the Parliament building. Only four reporters from state-run Myanmar Radio and Myawaddy TV were given permission to cover the Parliament. They were not even allowed to enter the Parliament and had to shoot their video from a room surrounded by glass, Mizzima said.
One remarkable thing is that on this latest third regular assembly of the first parliament sessions, mobile phones were allowed use in the parliament building, but agree holding devices without disturbance to the parliament discussion, the Eleven Media Group (EMG)news said Friday.
Moreover, not only domestic correspondents but also foreign reporters have been allowed to cover the news on the parliament discussions during this House Sessions. Media personnel were placed at the top floor above the parliament assembly hall. They were also allowed to carry cameras, video-cameras, computers, voice recorders and other necessary papers.
Apart from the 26 domestic reporters, there are altogether eleven reporters from foreign news agencies, including Mr. Jason Szep (Southeast Asia Bureau Chief) from Reuters News of Britain, Mr.Toru Kitamura from Tokyo Broadcasting System (TBS), Mr.Tetsuo Okabe fromJi Ji News Agency Japan, Mr. Yuzo Yamashita from Nippon Television Network (NTV) and Ms.Lin Xi from China Central Television (CCTV), according to EMG news.
Since the new Thein Sein government came to power in March 2011 after the controversial 2010 November elections, Burma’s authorities have made a minor moderation to the rigid censorship rules for certain publications, while keeping a tight grip on news journals.
In an interview by telephone on Wednesday, Tint Swe, director of the Press Scrutiny and Registration Department (PSRD), repeatedly told Radio Free Asia (Burmese Service) that claiming freedom of expression in Burma will be better after the new Press Law, which is still in the process of being endorsed in the parliament.
PSRD’s director said that the press law had already been drafted by Burma’s Ministry of Information and sent to the Attorney General’s office for approval. After adopting the media reform bill, the role of Press Scrutiny and Registration Department will be finished, Tint Swe told RFA.
Source here
 |
| Photo : EMG |
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က “ အမ်ိုုးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကေရြးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့ အခါမွာ အေရးႀကီးတဲ့ ဦးတည္ခ်က္တစ္ခုဆိုၿပီးေတာ့ သတ္မွတ္ ထားတာကေတာ့ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွာ ျပည္သူေတြကို အက်ိဳးမျဖစ္ေစတဲ့ အပိုင္းေတြကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ပဲ။ ဒါက်မတို႔ လုပ္ကို လုပ္ရမယ္လို႔ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္” ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ပက္သက္၍ NLD ၏ သေဘာထားကို ထား၀ယ္ၿမိဳ႕၌ ေျပာၾကားသြားသည္။
ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတရပ္အေနျဖင့္ ျပည္သူ႔ႏွင့္ နီးနီးစပ္စပ္ေနႏိုင္မွ အရည္အခ်င္းရွိသည့္ ပါတီတရပ္ျဖစ္မည္ဟုလည္း ေျပာဆိုသြားသည္။ “ က်မတုိ႔အခု တနသၤာရီကို ဆင္းလာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ျပည္သူနဲ႕ျပန္ၿပီးနီးစပ္ဖို႔ပဲျဖစ္တယ္ “” ၎က ေျပာၾကားသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕သို႔ ယေန႔ လာေရာက္ေသာ ခရီးစဥ္တြင္ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕သာမက ေလာင္းလံုၿမိဳ႕၊ ေမာင္းမကန္ ကမ္းေျခတို႔အထိ သြားေရာက္ခဲ့ရာ ေလဆိပ္မွ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕တြင္း၊ ေလာင္းလံုၿမိဳ႕ ႏွင့္ ေမာင္းမကန္ကမ္းေျခသို႔ ခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္ ျပည္သူ ေသာင္းႏွင့္ခ်ီ၍ စုေ၀း၍ လိုက္ပါခဲ့ၾကသည္ကိုေတြ႕ရသည္။
လာမည့္ ဧၿပီလ (၁) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီး ၉ ခုရွိ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ရွိ လစ္လပ္ေနရာ ၄၈အနက္ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ထား၀ယ္ခရိုင္၊ ေလာင္းလံုမဲဆႏၵနယ္တြင္ NLD ပါတီမွ ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္း ဦးေအာင္စိုးမွ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ျဖစ္သည္။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားေရြးခ်ယ္ျခင္းႏွင့္ ပက္သက္၍ “ လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ေစတနာရွိရံုနဲ႔ မၿပီးပါဘူး။ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္မွ ဒီေစတနာကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မွာပါ “ ဟု ထား၀ယ္ NLD ရံုးခြဲတြင္ ေျပာၾကားေသာမိန္႔ခြန္း တြင္ ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္။
“ အခုလိုမ်ိဳးလာလိုက္ေတာ့ လူေတြရင္ထဲမွာ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိသြားတာေပါ့။ ေနာက္ Generation ေတြက တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူးေလ။ အဓိက ကေတာ့ မဲဆြယ္ ဖို႔လာတာေပါ့ေလ။ ခုလိုမ်ိဳး လူထုအားေပးမႈနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ” ဟု ထား၀ယ္ေဒသခံ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မဲဆြယ္ခရီးစဥ္ႏွင့္ ပက္သက္၍ ေျပာဆိုသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ယေန႕ခရီးစဥ္တြင္ ထား၀ယ္မွ တဆင့္ ေလာင္းလံုၿမိဳ႕နယ္ ေအာက္ေရၿဖဴေက်းရြာ၊ ထုိမွ ေမာင္းမကန္သို႔ ေန႔လည္တစ္နာရီခန္႔တြင္ ေရာက္ရွိၿပီး ညေန (၃) ခြဲ ၀န္းက်င္ခန္႔တြင္ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ သို႔ေရာက္ရွိကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းတြင္ မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၎ေနာက္တြင္ ညေနေလယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ မွ လြတ္ေျမာက္လာၿပီးေနာက္ ပဲခူးၿမိဳ႕ခရီးစဥ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ျပင္ပ သို႔ပထမဆံုး သြားေရာက္သည့္ ခရီးစဥ္ျဖစ္၍ ယခုထား၀ယ္ခရီးစဥ္သည္ နယ္လူထုႏွင့္ထိေတြ႕သည့္ ဒုတိယေျမာက္ ခရီးစဥ္ျဖစ္သည္။
Source :Yangon Press International
 |
| ဦးေက်ာ္မင္း(CRPP) |
ဦးေက်ာ္မင္းသည္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ဘူးသီးေတာင္ၿမဳိ႕နယ္ အမွတ္ (၁) မဲဆႏၵနယ္မွ အမ်ဳိးသားလူ႔အခြင့္အေရးဒီမုိကရက္တစ္ပါတီကုိယ္စားျပဳ၍ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခံခဲ့ရေသာ အမတ္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔အျပင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားျပဳေကာ္မီတီ (စီအာရ္ပီပီ) အဖြဲ႔၀င္တစ္ဦးျဖစ္သည္။
ဦးေက်ာ္မင္းကုိ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ မတ္လ (၁၇) ရက္ေန႔တြင္ဖမ္းဆီးခဲ့ပါသည္။ ဦးေက်ာ္မင္းကုိ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ (၂၉) ရက္တြင္ ရန္ကုန္တုိင္းအေနာက္ပုိင္းခရုိင္တရားရုံးမွ ေထာင္ဒဏ္ ၄၇ ႏွစ္ႏွင့္ ဒဏ္ေငြ ၅ ေသာင္းခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ဦးေက်ာ္မင္း၏ မိသားစု၀င္မ်ားကုိ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေမလ (၁၆) ရက္ေန႔တြင္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၿပီး ေထာင္ဒဏ္ ၁၇ ႏွစ္စီ ခ်မွတ္ခဲ့ပါသည္။
ဦးေက်ာ္မင္းကုိဖမ္းဆီးအက်ဥ္းခ်ခဲ့ျခင္း အဓိကအေၾကာင္းရင္းႏွစ္ရပ္မွာ (၁) ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စုေန႔တြင္ စီအာရ္ပီပီ၏သေဘာထားေက်ညာခ်က္ထုတ္ၿပန္ရာတြင္ အဓိကပါ၀င္ကူညီခဲ့ျခင္း (၂) ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၁ ရက္ေန႔မွ ၂၃ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာအလုပ္သမားအဖြဲ႔အစည္းမွ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ေရာက္ရွိလာေသာ ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ေတြ႔ဆုံျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဦးေက်ာ္မင္းသည္ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသုိလ္မွ စီးပြားေရးဘြဲ႔ကုိရရွိခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွစတင္ၿပီး စစ္ေတြၿမဳိ႕တြင္ ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳခဲ့သည္။ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ ပညာေရးဒီပလုိမာကုိရရွိခဲ့ၿပီး ဘူးသီးေတာင္ၿမဳိ႕နယ္တြင္ လက္ေထာက္ပညာေရးမွဴးအျဖစ္အမႈထမ္းခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ ၈၈ အေရးအခင္း ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား၊ ဘူးသီးေတာင္ၿမဳိ႕နယ္ေက်ာင္းဆရာမ်ားသမဂၢတုိ႔တြင္ပါ၀င္လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင့္ အလုပ္မွထုတ္ပယ္ ျခင္းခံခဲ့ရသည္။
(စီအာရ္ပီပီ)အဖြဲ႔ဝင္ ဦးေက်ာ္မင္္းနွင္႔ေတြ႔ဆံုေမးၿမန္းၿခင္း။
Press Releases
Jan 26 2012
U.S. Senate Republican Leader Mitch McConnell made the following statement on the Senate Floor Thursday regarding his meeting in Burma with Nobel Laureate Daw Aung San Suu Kyi and the steps the oppressed country has taken towards forming a democratic society:
Washington, D.C.– U.S. Senate Republican Leader Mitch McConnell made the following statement on the Senate Floor Thursday regarding his meeting in Burma with Nobel Laureate Daw Aung San Suu Kyi and the steps the oppressed country has taken towards forming a democratic society:
“I want to briefly address my colleagues on a very important trip I took recently to a country that, for much of the past 50 years, has ranked among the world’s most isolated and oppressed by its own government. Many of us wondered if things would ever change in Burma. But after my recent visit, I’m pleased to say that change is clearly in the air.
“It appears that Burma has made more progress toward democracy in the past six months than it has in decades. As one who has taken a strong interest in Burma for over 20 years, and as the lead author in this chamber of an annual sanctions bill aimed at encouraging the Burmese government to reform, this is welcome news.
“On this trip I had the great honor and privilege to meet the woman who, for over two decades, has embodied the struggle for peace in her oppressed country.
“After Daw Aung San Suu Kyi’s political party won 80 percent of the vote in a free and fair election in 1990, the Burmese military regime dismissed the results and kept her under house arrest for most of the last 22 years. Scores of other political reformers were jailed or tortured, and the regime waged a brutal campaign against ethnic minorities, driving many from their homes to refugee camps.
“But by her courage and patience that justice delayed would not be justice denied, Daw Aung San Suu Kyi has kept the hope of freedom in her country alive.
“I’ve long admired Daw Aung San Suu Kyi from afar. She once took a great risk to smuggle out of Burma a letter thanking me for my support, a letter I proudly have to this day. But never, Mr. President, did I think I would get to meet the Nobel Laureate in person. It was quite a moment.
“Following an election in 2010 that was widely thought to be unfree and unfair, the new civilian government in Burma has made undeniably positive steps toward reform. In addition to releasing Daw Aung San Suu Kyi from house arrest, scores of other political prisoners have been freed. In my visit, I spoke with two who had just been released days before my arrival.
“And one of the longest-standing armed conflicts in the world—the Burmese government’s campaign against the ethnic minority called the Karen—has apparently been brought to a close.
“Many Karen people who have fled Burma now call Kentucky home. I had the chance to meet with many of them, and other refugees from Burma now resettled in Kentucky, at Louisville’s Crescent Hill Baptist Church this Saturday. I enjoyed meeting them and was pleased to relay to them the same message I share with my colleagues today—that change is in the air for their country.
“Because of all these positive developments, I applaud Secretary of State Hillary Clinton’s recent decision to exchange ambassadors with Burma for the first time in 20 years.
“Of course, the government of Burma still has a substantial way to go to achieve real, lasting reform. I would not support, and I don’t think the administration would support, lifting the sanctions that have been imposed unless there is much further progress.
“The next test will be elections to fill 48 seats of the national parliament on April 1. Daw Aung San Suu Kyi intends to run as the representative of a district with a significant Karen population.
“This election will give the new government an opportunity to hold the first free and fair elections in Burma since 1990, and also demonstrate the seriousness of its recent reform efforts.
“The government must also fully and peacefully reconcile with Burma’s ethnic minorities. This is vital.
“Reports indicate that the military continues to engage in hostilities with the Kachin. That is troubling. And questions about Burma’s relationship with North Korea must be answered.
“As the new government enacts reforms, we should respond with meaningful gestures of our own in hopes of encouraging further positive developments from Burma’s leaders. Reformers like new president Thein Sein, whom I also met on my trip, are strengthened when they can show results. Steps like exchanging ambassadors with the United States would enable them to do just that.
“My trip to Burma has filled me with hope for its people—hope that they will one day be free to elect their own leaders, and hope that every person, regardless of ethnic group, can enjoy equal rights and full protection under the rule of law.
“It also reaffirmed for me that the desire to be free is universal, and that the patient, yet persistent leadership of one woman can make a tremendous difference.
“These are exciting times for all who care about the future of the people of Burma, Mr. President. I know that includes a great many of my colleagues. Burma has quite a long way to go, but it is moving in the right direction.
“Mr. President, I yield the floor.”
Source here
___________________________________________________________
ဒီမိုကေရစီ ဦးတည္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေတြ႔ေၾကာင္း အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေျပာ
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းကို ဦးတည္တဲ့ ေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈေတြကို ေတြ႔လာရေၾကာင္း အေမရိကန္ အထက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ Mitch McConnell က ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။
senate (photo)
အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ Mitch McConnell က ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၆ ရက္ေန႔ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း ေဆြးေႏြး တင္ျပစဥ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံက ျပန္ေရာက္ လာၿပီးေနာက္ မေန႔က က်င္းပတဲ့ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ေဆြးေႏြး တင္ျပခ်က္မွာ မစၥတာ မက္ေကာ္နယ္လ္က အခုလို ေျပာၾကား လိုက္တာပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ဦးတည္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြဟာ အရင္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထက္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၆ လအတြင္း အမ်ားႀကီး တုိးတက္ လာတာ ေတြ႔ရေၾကာင္း၊ ၿပီးခဲ့တဲ့အႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ျမန္မာ့အေရး စိတ္၀င္တစား ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူေရး ဦးေဆာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သူ တစ္ဦးအေနနဲ႔ ဒီအခ်က္ဟာ ႀကိဳဆိုရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာ မက္ေကာ္နယ္လ္က ေျပာပါတယ္။
ဆက္လက္ၿပီး မစၥတာ မက္ေကာ္နယ္လ္က အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ သံတမန္ ဆက္ဆံေရးအဆင့္ ႏိွမ့္ထားရာက အခု သံအမတ္ႀကီးအဆင့္ ထားရွိဖို႔ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္က ဆုံးျဖတ္ခဲ့တာကိုလည္း ႀကိဳဆို လိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေရွ႕တိုးလုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုအပ္ေနေသးတဲ့အတြက္ မိမိတို႔ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ပိတ္ဆုိ႔ အေရးယူထားတာေတြ ႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ကိုေတာ့ ေထာက္ခံဦးမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။
Source : RFA Burmese
What’s the benchmark for real change in Burma?
________________________________________________________________________
Zoya Phan is Campaigns Manager at Burma Campaign UK. Her autobiography is published under the title Undaunted in the USA, and Little Daughter in the rest of the world.
By Zoya Phan
Guernica
January 28, 2012
With the recent release of high profile political prisoners, and the agreement in principle of a ceasefire with the Karen National Union (KNU), there is no doubt that major developments are happening in Burma.
Guernica
January 28, 2012
With the recent release of high profile political prisoners, and the agreement in principle of a ceasefire with the Karen National Union (KNU), there is no doubt that major developments are happening in Burma.
The question is how genuine are these steps, and how far is the military-backed government willing to go forward for peace?
International pressure does work. Burmese governments frequently raise the relaxation of sanctions as a reward for steps they are taking. When it became clear that the international community would not relax sanctions while conflict in ethnic areas was increasing, the government started talking about ceasefires.
As an ethnic Karen woman forced to flee my home at just 14 when the Burmese Army attacked our village, many people expect me to be very excited about a potential ceasefire agreement with the KNU. The agreement does give me some hope, but I am also feeling very cautious.
There are good reasons for this. The recent negotiations were the sixth time the KNU had met with the central governments in the past sixty-three years, sometimes they were democratic governments, sometimes dictatorships. Always though, the demands were the same. The KNU had to surrender, or as the government called it, return to the legal fold. Everything had to be on their terms, there was no compromise.
Having a ceasefire doesn’t solve the political problem that caused the conflict.
The KNU is accountable to the Karen people, leaders could not be bought off with promises of gifts and business ventures. They were willing to compromise for the sake of peace, but insisted that there also be dialogue for solving political problems that are the root cause of the conflict. So far, no government in Burma—civilian, military, or the current mixed civilian/military government—have been willing to seriously discuss these political problems. They just see ethnic groups as a conflict problem, so if there is a ceasefire the problem is solved. The danger is, that seems to be how many governments around the world also look at the problem.
If the ceasefire with the Karen is successful, it could be a positive step towards nationwide ceasefire and national reconciliation. But will the Burmese Army respect the ceasefire, when they have broken others in the past? Will they stop soldiers committing human rights abuses—raping, looting and killing, as they do in other places where there are ceasefires?
We must also not forget that while the government is in talks about ceasefires with the Karen, Chin, and the Shan, the Burmese Army is launching offensives against the Kachin and targeting civilians in those attacks, committing horrific human rights abuses.
A ceasefire without a political solution is like a pressing pause button, not a stop button. It doesn’t stop the human rights abuses committed by the Burmese Army, or grant rights and autonomy for the Karen and other ethnic nationalities in Burma.
The international community is in danger of making a big mistake in Burma. They talk about certain benchmarks needing to be met before sanctions are lifted—an end to conflict, for example. But just having a ceasefire doesn’t solve the political problem that caused the conflict. The problem remains. The same mistake is made with political prisoners. There is pressure to release all political prisoners, but even if this happens— it is possible around a thousand remain in jail—the unjust laws under which they were all jailed will still be in place.
Human rights abuses in Burma are a symptom of an undemocratic political system. That political system remains unchanged. The military and military-backed government haven’t given up any powers.
People such as myself who have been forced to flee from our homeland because of attacks by the Burmese Army won’t be able to return home safely until there is a political settlement. That political settlement is a real benchmark for judging if there is real change in my country.
________________________________________________________________________
Zoya Phan is Campaigns Manager at Burma Campaign UK. Her autobiography is published under the title Undaunted in the USA, and Little Daughter in the rest of the world.
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးက်ဥ္းသားအားလံုး လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ အခ်ိန္အထိ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို လံုး၀ ဖယ္ရွားပစ္လိုက္တာမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ ဆက္ၿပီး ဖိအားေပးသြားဖို႔ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ AAPP ေခၚ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) က ေျပာဆိုလိုက္တာပါ။ ကိုယ္တိုင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ လက္ရွိ AAPP ရဲ႕ တြဲဘက္ အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘိုၾကည္က ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ အခုလို ေျပာပါတယ္။
“sanctions (ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈ) ျပန္႐ုပ္သိမ္းဖို႔ဆိုရင္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို အရင္ဆံုး လႊတ္ေပးရပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ နံပါတ္ႏွစ္ အခ်က္က တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတိုင္းအတာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိဖို႔လိုပါတယ္။ နံပါတ္သံုးအခ်က္က ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြ အေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ဖို႔၊ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေန တိုးတက္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံသားေတြကေနၿပီးေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လႈပ္ရွားခြင့္ျပဳဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလို လႈပ္ရွားခြင့္ရၿပီ ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဒါ sanctions ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ကို ျပန္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။”
ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာ၊ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏုိင္ငံေရးမွာ ျပန္လည္ ပါ၀င္ခြင့္ျပဳတာ၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္တာေတြ လုပ္လာခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို အျမန္ဆံုး ျပန္႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာမွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုၾကြမႈမွာ အဓိက ဦးေဆာင္ ပါ၀င္ခဲ့သူေတြလည္း ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းခံေနရဆဲ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ Amnesty International က ေျပာပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကစလို႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၆၄၇ ေယာက္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တာ ျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္ထပ္ ၇၀၀ နဲ႔ ၁,၀၀၀ ၾကား အေရအတြက္ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဆက္ၿပီးရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔က ေျပာပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဆိုတာ မရွိပါဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ေနဆဲပါ။ ဒီလို အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ိဳး မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း တခ်ိဳ႕ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို သာမန္အက်ဥ္းသားေတြလို သေဘာထားခံရၿပီး ႏွစ္ရွည္ အက်ဥ္းခ်ခံရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ျဖစ္မွာကို လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ေတြက စိုးရိမ္ေနၾကတာပါ။
ႏုိင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတခ်ိဳ႕ ရွိလာတယ္ဆိုေပမဲ့ အေျခအေနက စိုးရိမ္ရတဲ့အဆင့္မွာ ရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အဖြဲ႔က သုေတသီ Benjamin Zawacki က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာအစိုးရဟာ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို အသံုးခ်ေနတယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
“ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ရွိမေနသင့္တဲ့သူေတြ၊ ဒီလိုလူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ဖမ္းဆီးခံေနရတာပါ။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ… ဒီလိုလူေတြကို အေပးအယူသေဘာနဲ႔ အသံုးခ်ေနတဲ့ကိစၥက အေတာ္ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္စရာပါ။”
ဒါေပမဲ့လည္း ႏုိင္ငံတကာ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ ျမန္မာအေပၚ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို ႐ုပ္သိမ္း ေစခ်င္ေနၾကတာပါ။ ကုလသမဂၢ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအစီအစဥ္ UNDP ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ Ashok Nigam က အကူအညီ လိုအပ္ေနတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အစီအစဥ္ေတြကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ဖို႔မွာ ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူမႈေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ သိပ္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ လည္ပတ္ေနဆဲျဖစ္လို႔ပါ။ အထူးသျဖင့္ UNDP ရဲ႕ ဌာေနအစီအစဥ္ေတြ ပံုမွန္ လည္ပတ္ႏိုင္ေရးမွာ အဟန္႔အတားျဖစ္ေနတဲ့ တင္းက်ပ္တဲ့ အတားအဆီးေတြေအာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ လည္ပတ္ေနရတာပါ။ ဌာေန အစီအစဥ္ဟာ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္တင္ေရး ကိစၥေတြမွာ အဓိကထား လုပ္ကိုင္တာျဖစ္ၿပီး အဲဒီကိစၥေတြမွာ အစိုးရအေနနဲ႔ အျပည့္အ၀ တာ၀န္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေတြကိုသာ ဖယ္ရွားလိုက္မယ္ဆိုရင္ အခုကိစၥေတြအတြက္ က်ေနာ္တို႔မွာ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ျဖစ္လာေစမွာပါ။”
ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ႐ုပ္သိမ္းဖုိ႔ဆိုရင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကေနဒါ အျပင္ ဂ်ာမဏီနဲ႔ ၿဗိတိန္ စတဲ့ အေနာက္ ဥေရာပႏုိင္ငံ ၁၂ ႏိုင္ငံ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၃၆ ႏုိင္ငံရဲ႕ အမႈေဆာင္ ဘုတ္အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ သီတင္းပတ္ေတြအတြင္း အႀကီးတန္း အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြက အေျခအေနေပၚမွာ မူတည္ၿပီး စီးပြားေရးအရ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈ ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ကိစၥ ေျပာဆိုမႈတခ်ိဳ႕ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီသီတင္းပတ္တြင္းမွာပဲ ဥေရာပသမဂၢ ႏုိင္ငံေတြက ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေတြကလည္း သန္း ၂၀၀ နီးပါးရွိတဲ့ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး အစီအစဥ္တစ္ရပ္ ခ်မွတ္ဖို႔ စီစဥ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အႀကီးတန္း ျမန္မာအစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚ ခရီးသြားလာခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတာကိုလည္း မၾကာေသးခင္ကပဲ ဥေရာပသမဂၢက ဖယ္ရွားေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဧၿပီလထဲ က်င္းပမယ့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တဖို႔နဲ႔ လာမယ့္လပိုင္းေတြအတြင္း က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ဥေရာပသမဂၢ ႏုိင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေတာင္းဆိုေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : ခင္ျဖဴေထြး/Ron Corben (VOA Burmese)
To :
His Excellency Mr. Thomas Ojea Quintana,
Special Rapporteur on the situation of Human Rights in Myanmar.
Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR),
Palais Wilson,52 rue des Pâquis ,
CH-1201 Geneva, Switzerland.
CH-1201 Geneva, Switzerland.
Subject: (7) Rohingyas political prisoners from Maung Daw Township have been detained in several jails in Rakhine State.
January 27, 2012
Dear Your Excellency,
After emergence of new democratic government in Myanmar, demand of all political prisoners to be released from all the jails by international dignitaries and internal political parties has been highly hassled to the new government of Myanmar.
Since then by the degree of the president of Myanmar, the four times general amnesty has been approved to free the several kinds of prisoners including political prisoners or prisoners of consciences by the state grant. Due to emancipating of long term imprisonment prisoners of conscience from the jails, people from mass and class organizations have been happy and thanking the grant amnesty of the new government of Myanmar.
By the last grant amnesty issued date on 13.1.2012, our utmost important leader U Kyaw Min @ U Anuwarul Haque, his wife and two daughters were released from MyinKyan and Insein jails respectively, but a son, namely Aung Naing has been kept in Insein jail and U kyaw Min family is very serious to hopefully releasing his son from the jail very soon.
But unfortunately, the following (7) Rohingyas political prisoners, from MaungDaw towhship, who have been detained to serve for five years jail term under the section of “ forming association section (6) by the year 1988”. The prisoners’ details are as the following mentioned.
SRN Prisoner’s Name Jailed Name Jail term Native Town Remark
- 01 U Than Tun @ Saw Leim Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 02 Mohamed Obide Kyaukpyu T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 03 Mamed Saalay Kyaukpyu T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 04 Shaung Shu Anwar Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 05 Mohamed Akbar Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw Released date on 12.10.2011
- 06 Yacoob Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 07 U MeRamet Buthidaung T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
The above mentioned people were arrested by MaungDaw authorities concern, alleging that they were secretly discussing in a room on the date of 30-3-2008 in MaungDaw township, Rakhine state and were being kept until 25-11-2008 in police custody in that of the police station.
They were supposedly jailed by the court of MaungDaw under the act of “forming association section (6) by the year 1988” for five years imprisonment each and they have been serving in several jails which are scattered in Rakhinen state, and are far flung from their residence.
As far as the prisoners’ families are concerned to pay regular visit as like others, The respective Rohingyas prisoners’ families have not been able to pay visit to the jails while Rohingyas are concerned with travelling in accord the regional laws and orders, and since then they have been seriously trouble in the jails as assumed political prisoners.
Rohingyas have been totally stopped in the region to move from one locality to another, from localities to district, from district to Myanmar proper in purpose of higher education, trade, district level medical treatment, and free customary marriages, and social visits between localities, and they are not even voluntarily recognized yet as the citizen of the nation though they are the sons of the soil. Thus from the time the year 1990 onward, the entire Rohingyas people have been overall social devastation up to now. These have been well-known timely to international area from time and again by the several organizations.
At this opportunity, we are very much keen to express our gratitude to the world community that: as Myanmar consecutive governments have been inhumanely and deliberately suppressing the Rohingyas people in the region and rest of the nation for last six decades, the United Nations Organizations, The USA, the UK, the west, neighboring, regional and all international dignitaries have been asking on Myanmar government not only to stop the brutal action, inhuman behaviors, extermination, social discrimination and so on against Rohingyas people but on the other hand the international governments and United Nations have been constantly providing the Rohingyas the necessary assistances in the regions for nearly two decades for the sake of Rohingyas’ wellbeing.
We are looking forward the local and international community’s assistance to help release the prisoners of conscience and the coordinated attempt as an urgent matter would be highly appreciated by our families.
Sincerely Yours,
Khin Zaw
Yangon, Myanmar
၁၊၊ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ဥပေဒေတြ ႐ွိတယ္၊၊
၂၊၊ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ကုိယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈေတြ ရွိတယ္၊၊
၃၊၊ ဘာသာတရားတိုင္းမွာ ကိုယ္က်င္႔သိကၡာေတြ ရွိတယ္၊၊
၄၊၊ ကမာၻၾကီးျငိမ္းခ်မ္းဖို႔ ဆိုင္ရာအစိုးရေတြရဲ ႔ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ သက္သက္ျဖင္ ႔မေလာက္ငႏိုင္၊၊
ကမာၻ႔ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား ရဲ ႔ အခန္းက႑လည္း အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေန၊၊
၅၊၊ စစ္မီးလွ်ံေတြ အျမန္ျငိမ္းပါေစ၊၊
၆၊၊ အဓိက႐ုဏ္းမီးလွ်ံေတြ ဘယ္ေသာအခါမွ မေပၚေပါက္ပါေစနဲ႔၊၊
လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ ၊ ဘာသာေပါင္းစုံ ညီရင္းအစ္ကိုလို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာ ႏိုင္ၾကပါေစ၊၊
၇၊၊ ကမာၻၾကီးထာဝရ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊၊
ဝီရသူ ( မစိုးရိမ္ )
၂၇႔၁႔၂၀၁၂
အထက္ပါ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုေတာင္းပိုစတာ ကို မႏ ၱေလးျမိဳ ႔ မစိုးရိမ္တိုက္ ဓမၼသဟာယ ေက်ာင္းမွ ႏိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ ဦးဝီရသူ မွ ျငိမ္ခ်မ္းေရး လက္ေဆာင္ အျဖစ္ (မႏ ၱေလး) မူဆလင္မ်ား သို႔ ၂၇ ႔ ၁ ႔ ၂၀၁၂ ေန႔တြင္ EDUZONE ႐ုံးခန္း တြင္ျပဳလုပ္ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဝုိင္းတြင္ ေပးခဲ႔ပါသည္၊၊ဆရာေတာ္ ဘုရား သာသနာ႔အက်ိဴး၊တိုင္းျပည္အက်ိဳး၊လူသားအက်ိဳး မ်ားကို ဆထက္တန္ဘိုး ထမ္းရြက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္းႏွင္႔ျမန္မာ႔ျငိမ္းခ်မ္းေရးမွ သည္ကမာၻ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈ အထိ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္းကြ်န္ေတာ္ တို႔ မႏ ၱေလးျမိဳ႔ မူဆလင္ မ်ားမွ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သအပ္ပါသည္၊၊
* ဆရာေတာ္၏ ခြင္႔ျပ်ခ်က္ျဖင္႔ ျပန္လည္ေဖၚျပပါသည္၊၊
Credit : Aungzaw Win
ဒီဇင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာအစိုးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ကိုယ္ပုိင္ေက်ာင္း မွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ ျပဌာန္းေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ႔သည္။
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွ ျပဌာန္းလိုက္ေသာ ဥပေဒတြင္ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းဆိုသည္မွာ ပညာအရည္အေသြး ျမင့္မားေရးအတြက္ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ျပဌာန္းထားေသာ သင္ရိုးညြန္းတမ္းနဲ႔ သင္ရုိးမာတိကာမ်ားပါ ဘာသာရပ္မ်ားအတိုင္းျဖစ္ေစ၊ အဆိုပါ ဘာသာရပ္မ်ားအတြက္ သင္ခန္းစာမ်ား ထပ္ေဆာင္း၍ျဖစ္ေစ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးေသာ ပုဂၢလိက တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္သည့္ ေက်ာင္းကို ဆိုလိုသည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
" အစိုးရက ျပဌာန္းထားတဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းကိုပဲ သင္ရမယ္ဆိုေတာ့ ဘာထူးမွာလဲ၊ ဒုံရင္းကဒုံရင္းပဲ။ ႏို္င္ငံျခား တိုင္းျပည္ေတြမွာက ပညာေရးက လြတ္လပ္မႈအျပည့္ရွိတယ္၊ သင္ရိုးညြန္းတမ္းက တစ္ေက်ာင္းနဲ႔တစ္ေက်ာင္း မတူဘူး၊ သင္ရုိးေကာင္းမွ ေက်ာင္းသားေတြ အရည္အခ်င္းတက္မယ္၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ လုပ္ၾကတယ္၊ အစိုးရက သူတို႔ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ဥပေဒအရ ဆိုရင္ Student Center စနစ္နဲ႔သြား လို႔မျဖစ္ဘူး၊ ဒီစနစ္အရ ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြမွာ လြတ္လပ္စြာ ေမးပိုင္ခြင့္ရွိတယ္၊ ဥပေဒနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့၊ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲေရးကို ထိခိုက္ေစမယ္႔ သင္ၾကားေရးကို မသင္ရဆိုေတာ့၊ သင္တဲ့ဆရာကို ဘယ္အခ်ိန္မဆို ေထာင္ထဲ ဆြဲထည့္လို႔ရတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာပဲ" ဟု မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ စီဒီစီ အဆင္႔ျမင္႔ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာႀကီးတစ္ဦးမွ ေျပာဆိုသည္။
ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားမည့္ ဆရာမ်ားသည္ လုပ္သက္ငါးႏွစ္ရွိရမည္ၿပီး ပညာေရးဌာနတြင္ ပုဂၢလိကေက်ာင္းဆရာလုပ္ကိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ထားရမည္ျဖစ္သည္။ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းဆရာမ်ားသည္ ႏွစ္စဥ္ေၾကး ေပးသြင္းရမည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
"က်မက ထိုင္းႏိုင္ငံပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာ လုပ္လာတာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ဘြဲ႔ရတယ္ ထိုင္းမွာလည္း အဂၤလိပ္စာသင္တယ္၊ ထိုင္းအစိုးရဆီမွာ လက္မွတ္လုပ္စရာမလိုဘူး၊ ဒီကေက်ာင္းေတြက လြတ္လပ္မႈ အျပည့္ရွိတယ္၊ အစိုးရကလည္း ဘာမွ၀င္ေရာက္စြပ္ဖက္တာ မရွိဘူး" ဟု ဘန္ေကာက္ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာမ ႏွင္းဆီ ကလည္း သူ႔အေတြ႔အႀကံဳကို ေျပာသည္။
ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းတည္ေထာင္ရာတြင္ ျပည္ပႏို္င္ငံအကူအညီျဖင့္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ေသာ ေက်ာင္းမျဖစ္ေစရဟု ပါရွိသည္။ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႔အစည္းမွ ဦးစီးတည္ေထာင္ေသာ ေက်ာင္းမျဖစ္ေစရ ဟုပါရွိၿပီး၊ သာသနာျပဳေက်ာင္းမျဖစ္ေစရ ဟုလည္းပါရွိသည္။
"ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမဆုိ ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္ ႏိုင္ငံျခားတကၠသုိလ္ (သို႔) ေကာလိပ္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းတည္ေထာင္ၾကတယ္၊ အဲဒီလို ပူးေပါင္း မတည္ေထာင္ဘဲနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံအေန အထားအရဆိုရင္ ပုိခက္ခဲမယ္၊ အေတြ႔အႀကဳံရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြရဲ႕ ပံ့ပိုးကူညီမႈ လိုအပ္တယ္၊ အစိုးရျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒအရဆိုရင္ သူတို႔မႀကိဳက္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ အေရးယူလို႔ရေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားသား ဆရာေတြကို ေခၚမယ့္ကိစၥကလည္း ဒီဥပေဒ အရဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခသိပ္မရွိဘူး" ဟု စီဒီစီ ေက်ာင္းမွ ဆရာက ေထာက္ျပေျပာဆိုသည္။
စီဒီစီ ေက်ာင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံႏွင့္ သမိုင္းဘာသာရပ္ကို သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာဦးလွေရႊ ကလည္း
" ဒီဥေဒကို က်ေနာ္ ေလ့လာၾကည့္တယ္၊ ေရးထားတာေတာ ့ဗလ သုံးတန္ရွိရမယ္ေပါ့၊ အဲဒါနဲ႔ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ေနတဲအခ်က္က သင္ၾကားရမယ္႔ သာသာရပ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိသည့္ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရးကို မပို႔ခ်ရ ဆိုၿပီး ေျပာထားတယ္၊ ဒါဆိုရင္ သမိုင္းသင္တဲ့ဆရာက သူတို႔မႀကိဳက္ရင္ ေထာင္ဒဏ္ တႏွစ္ကေန သုံးႏွစ္ႏွင့္ က်ပ္သုံးသိန္း ထက္မပိုတဲ့ ဒဏ္ေငြကိုပါ ေဆာင္ရဦးမယ္႔ သေဘာရွိတယ္၊ သမိုင္းဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးကို သင္တာပဲေလ၊ ဒီ ဥပေဒအရ ဆိုရင္ ညံ့ဖ်င္းေနတဲ့ ပညာေရးက ေကာင္းလာမယ့္ အေျခအေန မရွိဘူး" ဟု ျမန္မာအစိုးရ၏ ပညာေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒသစ္ကို ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခဲ့သည္။
Source : ေမာကၡပညာေရးသတင္း
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕တို႕ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ ဒုတိယ အၾကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကျပီး အေၾကာင္းအရာ သံုးခု ေဆြးေႏြးခဲ့ ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ထိုသို႔ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ ကိုျမေအး၊ ကိုေဌးၾကြယ္ႏွင့္ ကိုကိုၾကီးတို႔ သံုးဦးက ကိုမင္းကိုႏိုင္ ဦးေဆာင္သည့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕ကိုယ္စားျပဳ အေနျဖင့္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ျပီး အလုပ္သေဘာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ပါ၀င္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။
အဓိက ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေသာ အခ်က္မ်ားမွာ
၁။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ဘယ္လိုပါ၀င္ပူးေပါင္းႏိုင္မည္လဲ၊
၂။ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ဘယ္လိုအခန္းက႑က ပါ၀င္ပတ္သတ္ႏိုင္မည္လဲ ႏွင့္
၃။ မလႊတ္ေျမာက္ေသးေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလႊတ္ေျမာက္ေရး
တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ကိုေဌးၾကြယ္ရယ္၊ ကိုကိုၾကီး ရယ္ ဒီသံုးဦးက ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕ ကိုယ္စားအေနနဲ႕ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီတစ္ခါ ေတြ႕ဆံုမႈမွာေတာ့ အလုပ္သေဘာပါလာပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ျပန္လြတ္ဖို႔ ကိစၥ၊ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥနဲ႕ အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန ကိစၥေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဓိက ေဆြးေႏြးခဲ့တာကေတာ့ ဒီအခ်က္သံုးခ်က္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာေတြကိုေတာ့ ထုတ္ျပန္ဖို႔ မရွိေသးပါဘူး” ဟု ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ကိုျမေအးက Eleven Media Group သို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ ဦးေဆာင္သည့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕သည္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၄ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းက ပထမအၾကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျပီး အလြတ္သေဘာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႕ေတြ႕ဆံုစဥ္က ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုၾကီး၊ ကိုျမေအး၊ ကိုေဌးၾကြယ္၊ ကိုျပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုဂ်င္မီ ၊ ကိုအံ့ဘြယ္ေက်ာ္၊ကိုေအာင္သူႏွင့္ ကိုပ႑ိတ္ထြန္းတို႔ ပါ၀င္ခဲ့ၾကပါသည္။
Source : The Messenger Journal & Eleven Media Group
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ တခ်ိန္တစ္ခါကေတာ့ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေႁမြဆိုး။
တခ်ိန္တခါဆိုတာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားလူမဆန္စြာ (ဦးဝင္းတင္ေရးသလို တိရိစၦာန္ဆန္စြာ) ဆိုးသြမ္းခဲ့တဲ့ (၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလမ်ား – မွ – ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔အထိ) ၁၆ ႏွစ္နီးပါးၾကာျမင့္ခဲ့တဲ့ကာလကို ရည္ၫြန္း ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ၁၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားရဲ႕ လူမဆန္စြာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအ ေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြ ဒုကၡပင္လယ္ေဝခဲ့ၾကရတယ္။ အခုထိလည္းအဲဒီဒုကၡစက္ကြင္းထဲက မလြတ္ႏုိင္ၾကေသးပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာညအခ်ိန္မေတာ္ “ဆုိင္ကယ္သံ” ၾကားရင္ ေသြးလန္႔ေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ တစစီၿပိဳကြဲခဲ့ၾကရတာ၊ အခ်င္းခ်င္း သူတျပန္ ငါတလွည့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ကြဲအက္ခဲ့ ၾကရတာ၊ ခြဲထြက္ခဲ့ၾကတာေတြမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးစနက္ မကင္းခဲ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၈ ကေန “ေျပာင္းလဲလာၿပီ” လို႔ေျပာေနၾကတဲ့ ယေန႔ကာလအထိ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ “အသည္းနာ၊ ကမၻာမေၾက ဒီမိုကေရစီဇာတ္ လမ္းရွည္ႀကီး” ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၾကတဲ့အခါတိုင္း ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ “အဓိကဗီလိန္” ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ကို ဘယ္သူမွဖယ္ရွားႏုိင္လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး။ လကၤာဒီပခ်စ္သူဆုိၿပီး ဒႆဂီရိကို ဇာတ္လိုက္ လုပ္ၿပီးေရးသလို ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကိုဇာတ္လိုက္လုပ္ၿပီး ေရးဖြဲ႔ႏုိင္ဖို႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဇာဂနာကလည္း ဇာတ္ၫြန္းေရးၿပီး မွတ္တမ္းတင္ရုပ္ရွင္ကားလည္း ရုိက္လိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။ အိမ္တိုင္ယာေရာက္သြား ဂါရဝျပဳတယ္လုိ႔ ေတာ့ၾကားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာသြားေတြက်ိဳးခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကို ရယ္စရာအျဖစ္ ေျပာခဲ့ေသးသလားေတာ့ မသိပါ။
ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ လူနည္းစုက ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ/ဒီမုိကေရစီအေရးလိုလားသူေယာင္ေယာင္ သံုးသပ္ေရးသားေဖၚျပၾက တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာအက်ိဳးစီးပြားကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီးေရးတာမဟုတ္ရင္ေတာ့၊ သူတို႔ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕မင္းသားေခါင္း ေဆာင္း ထားတဲ့ အေပၚယံပရိယာယ္ေတြၾကားမွာ အလွည့္စားခံရသူေတြသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕တကယ့္မူမွန္၊ အတြင္းသရုပ္ျဖစ္တဲ့ အစြယ္ျပဴးျပဴး ဘီလူးရုပ္ကိုေတာ့ ဘဝေတြ၊ အသက္ေတြ၊ ခႏၱာကိုယ္ေတြ၊ မိသားစုေတြ ပါရင္းၿပီးခံလုိက္ၾကရတဲ့ အဲဒီကာလႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုမ်ားက အခ်က္အလက္အခိုင္အမာနဲ႔ သက္ ေသခံၾကပါ လိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အဓိကေဒါက္တုိင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ (ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ “ဘာလဲ ဟဲ့ လူ႔ငရဲ” စာအုပ္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ)။ အဲဒီကာလကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ သတင္းစာေတြကိုျပန္လွန္ၾကည့္ပါ။ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ပံုမပါတဲ့ သတင္းစာမရွိ သေလာက္ ရွားတယ္ဆိုတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း ကုိရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေတြ႔ျမင္ ရမွာက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕ ရႈတင္းတင္းမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ရုပ္ပံုလႊာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ (ဇာဂနာရဲ႕ ျပက္လံုးကိုလည္းအမွတ္ရၾကပါလိမ့္မယ္)
မိုးေကာင္းခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ အရာက်သြားေတာ့လည္း ျဖဳတ္ကနဲပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ထဲက ဂုိဏ္းတိုက္ပြဲတစ္ခု။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုပြဲတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္လုပြဲေတြႏႊဲတဲ့ အခါတုိင္းလည္း စစ္တပ္ကို မီးေသေအာင္ကုိင္ထားႏုိင္သူကသာ ဗိုလ္စြဲေအာင္ပြဲခံတာပါ။
ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္တင္ဦး (လန္ဘား) လည္း ဒီလိုဇာတ္သိမ္းခဲ့ဖူးတာပဲ။
ေလာကဓံတရားကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသူေတြနဲ႔ “ကံ – ကံ၏ အက်ိဳး” ကို ေထြးပုိက္ထားၾကၿပီး စာနာသနားေနၾကသူေတြအဖို႔ ေတာ့ ဗိုလ္ ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ “ျဖစ္- ပ်က္” နဲ႔ “တက္-က်” ဟာ သံေဝဂရစရာ၊ တရားက်စရာပါပဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုသာၾကည့္ၿပီးသံေဝဂရ၊ တရားက်ေနသူေတြကို ျမင္ရ၊ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသတုန္လႈပ္မိပါတယ္။ နာက်ည္းခံျပင္း စိတ္လည္းေပၚပါ တယ္။ တကယ္တန္း လူ႔ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ေမတၱာပြားၿပီး၊ စာနာသနားၾကရမွာက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕လူမဆန္တဲ့ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ိဳးစံုကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္က သူလက္ဦးမႈမဲ့ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြကုိ “မင္းတုိ႔အခ်င္းခ်င္းမညီၫြတ္၍ ယခုလုိျဖစ္ရတာ” လို႔ေျပာ ေၾကာင္း ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။
အဲဒီရွင္းလင္းခ်က္ထဲမွာပဲ ဗုိလ္သန္းေရႊ- ဗိုလ္ေမာင္ေအး – ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ဟာ “ ကပၸတိန္၊ ေမဂ်ာေလာက္မွစၿပီး အတူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ လာသည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္ေၾကာင္း” ေဖၚျပပါရွိပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အခ်က္ ၂ ခ်က္နဲ႔ ျဖဳတ္ထုတ္လုိက္တာပါ။
● အမိန္႔မနာခံမႈ
● အဂတိလိုက္စားမႈ၊လာဘ္ယူမႈမ်ား ဆိုၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိကအခ်က္က နံပတ္ဝမ္းကို အံတုတဲ့ (အမိန္႔မနာခံမႈလို႔အမည္တပ္ထားတဲ့) အမႈသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ လာဘ္ယူမႈ ဆုိတာနဲ႔ စစ္အုပ္စုထဲမွာ ဘယ္သူေတြမ်ားကင္းရွင္းလို႔လဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ကိုင္တြယ္လုိက္တဲ့ျဖစ္ရပ္ကပဲ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပေလ့လာသူေတြၾကားမွာ ဘယ္သူနံပတ္ဝမ္းလဲဆိုတဲ့အျငင္းပြားမႈကုိ ရွင္း လင္းတဲ့ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုတြင္းက ခြာရာတုိင္းလာသူေတြကို သင္ခန္းစာေပးလုိက္တာလဲျဖစ္ပါတယ္။
အဆိပ္သိပ္ျပင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အစြယ္ခ်ဳိးလိုက္သူဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ အစြယ္က်ိဳး ေႁမြ။
အစြယ္က်ိဳးသြားတဲ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ “ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး”ဆုိတဲ့ စကားကို အိမ္ခ်ဳပ္ကေနလြတ္လာတာနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီစကားက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တင္မကဘူး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြအကုန္ေပးခဲ့ရတဲ့ ကတိစကားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အစြယ္က်ိဳးသြားၿပီဆုိ တာ ေဖၚျပတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိပဲ ကတိေပးေပး ေျခမၿမဲလက္ၿမဲေအာင္ ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) နဲ႔ပဲလႊတ္ေပးလုိက္တာပါ။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုသူကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးပါဘူး။
တစ္ခ်ိန္က နံပတ္ဝမ္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းကို အံတုခဲ့ဖူးသူျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးနဲ႔ (မဆလ) တပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းမ်ားရဲ႕သာဓက ေတြလည္း ရွိထားဖူးေလေတာ့၊ လက္ရွိနံပတ္ဝမ္း ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အကြက္ေစ့ေစ့ စဥ္းစားခဲ့ပံုလည္းေပၚပါတယ္။
အံတုခဲ့သူေတြက အခြင့္အခါေကာင္းေပၚတာနဲ႔ ထႂကြေလ့ရွိပါတယ္။ အခြင့္အခါေကာင္းဆိုတာ လူထုအံုႂကြမႈကိုဆိုလုိတာပါ။ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ဟာ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕လိႈင္းကိုစီးၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို ရာဇဝင္ ေႂကြးေတာင္း ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လွန္အံတုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အံတုမႈဟာ အခုိက္အတံ့အားျဖင့္သာ မီးရွဴးမီးပန္းလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စစ္အုပ္စုဝင္ခ်င္း ဝံသာႏုစိတ္ ဓါတ္ကိုေတာ့ အျပည့္အဝထားရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီးကို ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလုိက္ပို႔တာဟာ စံက်တဲ့ စစ္အုပ္စုဝံသာႏုစိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပတာပါ။
ေနာက္ထပ္ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမ်ိဳး မေပၚေပါက္ႏုိင္ပါဘူးလို႔ ဘယ္သူမွအာမမခံႏုိင္သလို ေပၚလာတဲ့အခါ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလို တစ္ တပ္တအား ဝင္မႏႊဲဘူးလို႔လည္း ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။
ဒါေတြကိုတြက္ခ်က္ၿပီး ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ရဲ႕တပည့္သားေျမးေတြကိစၥကို ကိုင္တြယ္ခဲ့ပံုေပၚပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ေနရာကို ဖန္တီးစီရင္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရဘူး၊ ပညာေရးက႑မွာေတာ့ နာယကအျဖစ္နဲ႔ေနေပေတာ့။
တစ္ခ်ိန္က ဘာႀကီးျဖစ္ခဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့ အခုခ်ိန္မွာ အရင္းအႏွီးရဲ႕လက္ေအာက္မွာ (ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ လက္ေအာက္မွာ) ဝန္ထမ္းျဖစ္ရၿပီလို႔ သံုး သပ္ရင္ အဲဒီသံုးသပ္ခ်က္ဟာ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္၊ အေပၚယံက်တဲ့ သံုးသပ္ခ်က္သာျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးရဲ႕သေဘာဆႏၵ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ “နာယကေနရာ” ေပးထားတာ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုနံပတ္ဝမ္းရဲ႕ ၫြန္ၾကားခ်က္၊စီမံ၊ ေနရာခ်ထားမႈေတြထဲက တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူရမွာပါ။ သံုးသပ္ရမွာပါ။ ေဇကမၻာ ဦးခင္ေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို စီမံကိုင္တြယ္ႏုိင္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကသာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊကိုစီမံကုိင္တြယ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အတိတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ ဟာ ယခုျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦး (ဗိုလ္) ေရႊမန္းနဲ႔ ခမည္းခမက္ေတာ္စပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အာဏာနဲ႔ အရင္းအႏွီးရဲ႕ စံက်တဲ့ ေပါင္းစည္းမႈတစ္ခုပါ။ “ျမရိပ္ညိဳ ေဖာင္ေဒးရွင္း”ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး ဦး (ဗိုလ္) ခင္ေအာင္ျမင့္ရဲ႕ ဆႏၵျပဳခ်က္နဲ႔အညီဖြဲ႔စည္းထူေထာင္တာပါ။
ဒီေတာ့ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို နာယကအျဖစ္ထားဖို႔ကိစၥမွာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးသေဘာဆႏၵနဲ႔ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ ခ်တာမျဖစ္ ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက နာမည္ခံတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒီေနရာမွာ နံပတ္ဝမ္းဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ေျပာစကားကို မူရင္းအတုိင္းကိုးကားေဖၚျပပါရေစ။
“ — ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊန႔ဲ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔က လႊတ္ေတာ္မွာေကာ၊ အစုိးရမွာေကာ၊ ပါတီမွာေကာ သက္ ဆုိင္ ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ လံုးဝအနားယူသြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကိစၥေတြ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥရပ္ေတြကေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြခ်မွတ္ေပးသြားတာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးထြက္သံယိုမႈမရွိဘဲ အေျခခံဥပေဒေပၚေပါက္ေအာင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲေတြေပၚေပါက္ေအာင္၊ အစုိးရ ေပၚေပါက္ေအာင္၊ ႏုိင္ငံတကာလက္ခံႏုိင္ေအာင္၊ ျပည္သူမ်ားကလက္ခံႏုိင္ ေအာင္ပံုေဖၚေပးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ အားလံုး ဒီေန႔လုိက္နာၿပီးေဆာင္ရြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႔ခ်မွတ္ေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလိုေဆာင္ရြက္ တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔မပါေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့ လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လုိ႔မကုန္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္— ”
“သူတို႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လို႔မကုန္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္” တဲ့။ မွတ္ခ်က္ေပးစရာမလိုေအာင္ရွင္းေနပါ တယ္။
ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ ကို “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ခန္႔အပ္လုိက္တဲ့အခ်က္ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္း ပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြအတြက္ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအေနနဲ႔ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘဲြ႔တံဆိပ္” တုိက္ရုိက္ေပးလုိ႔မျဖစ္လို႔ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက တဆင့္ “နာယကဆုလဒ္”ေပးလုိက္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔သူတုိ႔မိသားစုေတြကိုပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ္ကားလုိက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ မိသားစုေတြအေပၚကို မစာနာတ့ဲ၊ မေထာက္ထားတဲ့သေဘာထားနဲ႔လုပ္ရပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခန္႔ထားမႈက အစြယ္အခ်ဳိးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ နာယကအျဖစ္ ပန္းပန္လ်က္ပဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေဖၚျပေနသလိုျဖစ္ ေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုျမင္ရတဲ့အခါနဲ႔ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔သတင္းကိုၾကားရတဲ့ အခါမွာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့အသည္းနာကမၻာမေၾက ဒီမုိကေရစီဇာတ္လမ္းႀကီးရဲ႕ အဓိကဗီလိန္လူဆိုးႀကီးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ခါးသည္း နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း သတိရေနၾကမည္သာျဖစ္ပါတယ္။
ၫြန္း ● “ယေန႔ႏုိင္ငံေတာ္၌ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနေသာအေျခအေနမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီဝင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၏ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္ အျပည့္အစံု” ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔၊ ကုန္းျမင့္သာ၊ ေဇယ်ာသီရိဗိမာန္ခန္းမ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
● ရန္ကုန္တုိင္းမ္ (The YANGON TIMES) အတြဲ ၈ ၊ အမွတ္ (၁) ဇန္နဝါရီ ၅- ၁၁၊ ၂၀၁၂ ။ စာမ်က္ႏွာ အခ်ပ္ပို (ခ)၊
တခ်ိန္တခါဆိုတာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားလူမဆန္စြာ (ဦးဝင္းတင္ေရးသလို တိရိစၦာန္ဆန္စြာ) ဆိုးသြမ္းခဲ့တဲ့ (၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလမ်ား – မွ – ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔အထိ) ၁၆ ႏွစ္နီးပါးၾကာျမင့္ခဲ့တဲ့ကာလကို ရည္ၫြန္း ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ၁၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားရဲ႕ လူမဆန္စြာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအ ေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြ ဒုကၡပင္လယ္ေဝခဲ့ၾကရတယ္။ အခုထိလည္းအဲဒီဒုကၡစက္ကြင္းထဲက မလြတ္ႏုိင္ၾကေသးပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာညအခ်ိန္မေတာ္ “ဆုိင္ကယ္သံ” ၾကားရင္ ေသြးလန္႔ေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ တစစီၿပိဳကြဲခဲ့ၾကရတာ၊ အခ်င္းခ်င္း သူတျပန္ ငါတလွည့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ကြဲအက္ခဲ့ ၾကရတာ၊ ခြဲထြက္ခဲ့ၾကတာေတြမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးစနက္ မကင္းခဲ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၈ ကေန “ေျပာင္းလဲလာၿပီ” လို႔ေျပာေနၾကတဲ့ ယေန႔ကာလအထိ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ “အသည္းနာ၊ ကမၻာမေၾက ဒီမိုကေရစီဇာတ္ လမ္းရွည္ႀကီး” ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၾကတဲ့အခါတိုင္း ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ “အဓိကဗီလိန္” ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ကို ဘယ္သူမွဖယ္ရွားႏုိင္လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး။ လကၤာဒီပခ်စ္သူဆုိၿပီး ဒႆဂီရိကို ဇာတ္လိုက္ လုပ္ၿပီးေရးသလို ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကိုဇာတ္လိုက္လုပ္ၿပီး ေရးဖြဲ႔ႏုိင္ဖို႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဇာဂနာကလည္း ဇာတ္ၫြန္းေရးၿပီး မွတ္တမ္းတင္ရုပ္ရွင္ကားလည္း ရုိက္လိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။ အိမ္တိုင္ယာေရာက္သြား ဂါရဝျပဳတယ္လုိ႔ ေတာ့ၾကားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာသြားေတြက်ိဳးခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကို ရယ္စရာအျဖစ္ ေျပာခဲ့ေသးသလားေတာ့ မသိပါ။
ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ လူနည္းစုက ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ/ဒီမုိကေရစီအေရးလိုလားသူေယာင္ေယာင္ သံုးသပ္ေရးသားေဖၚျပၾက တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာအက်ိဳးစီးပြားကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီးေရးတာမဟုတ္ရင္ေတာ့၊ သူတို႔ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕မင္းသားေခါင္း ေဆာင္း ထားတဲ့ အေပၚယံပရိယာယ္ေတြၾကားမွာ အလွည့္စားခံရသူေတြသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕တကယ့္မူမွန္၊ အတြင္းသရုပ္ျဖစ္တဲ့ အစြယ္ျပဴးျပဴး ဘီလူးရုပ္ကိုေတာ့ ဘဝေတြ၊ အသက္ေတြ၊ ခႏၱာကိုယ္ေတြ၊ မိသားစုေတြ ပါရင္းၿပီးခံလုိက္ၾကရတဲ့ အဲဒီကာလႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုမ်ားက အခ်က္အလက္အခိုင္အမာနဲ႔ သက္ ေသခံၾကပါ လိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အဓိကေဒါက္တုိင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ (ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ “ဘာလဲ ဟဲ့ လူ႔ငရဲ” စာအုပ္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ)။ အဲဒီကာလကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ သတင္းစာေတြကိုျပန္လွန္ၾကည့္ပါ။ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ပံုမပါတဲ့ သတင္းစာမရွိ သေလာက္ ရွားတယ္ဆိုတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း ကုိရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေတြ႔ျမင္ ရမွာက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕ ရႈတင္းတင္းမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ရုပ္ပံုလႊာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ (ဇာဂနာရဲ႕ ျပက္လံုးကိုလည္းအမွတ္ရၾကပါလိမ့္မယ္)
မိုးေကာင္းခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ အရာက်သြားေတာ့လည္း ျဖဳတ္ကနဲပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ထဲက ဂုိဏ္းတိုက္ပြဲတစ္ခု။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုပြဲတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္လုပြဲေတြႏႊဲတဲ့ အခါတုိင္းလည္း စစ္တပ္ကို မီးေသေအာင္ကုိင္ထားႏုိင္သူကသာ ဗိုလ္စြဲေအာင္ပြဲခံတာပါ။
ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္တင္ဦး (လန္ဘား) လည္း ဒီလိုဇာတ္သိမ္းခဲ့ဖူးတာပဲ။
ေလာကဓံတရားကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသူေတြနဲ႔ “ကံ – ကံ၏ အက်ိဳး” ကို ေထြးပုိက္ထားၾကၿပီး စာနာသနားေနၾကသူေတြအဖို႔ ေတာ့ ဗိုလ္ ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ “ျဖစ္- ပ်က္” နဲ႔ “တက္-က်” ဟာ သံေဝဂရစရာ၊ တရားက်စရာပါပဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုသာၾကည့္ၿပီးသံေဝဂရ၊ တရားက်ေနသူေတြကို ျမင္ရ၊ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသတုန္လႈပ္မိပါတယ္။ နာက်ည္းခံျပင္း စိတ္လည္းေပၚပါ တယ္။ တကယ္တန္း လူ႔ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ေမတၱာပြားၿပီး၊ စာနာသနားၾကရမွာက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕လူမဆန္တဲ့ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ိဳးစံုကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္က သူလက္ဦးမႈမဲ့ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြကုိ “မင္းတုိ႔အခ်င္းခ်င္းမညီၫြတ္၍ ယခုလုိျဖစ္ရတာ” လို႔ေျပာ ေၾကာင္း ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။
အဲဒီရွင္းလင္းခ်က္ထဲမွာပဲ ဗုိလ္သန္းေရႊ- ဗိုလ္ေမာင္ေအး – ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ဟာ “ ကပၸတိန္၊ ေမဂ်ာေလာက္မွစၿပီး အတူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ လာသည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္ေၾကာင္း” ေဖၚျပပါရွိပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အခ်က္ ၂ ခ်က္နဲ႔ ျဖဳတ္ထုတ္လုိက္တာပါ။
● အမိန္႔မနာခံမႈ
● အဂတိလိုက္စားမႈ၊လာဘ္ယူမႈမ်ား ဆိုၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိကအခ်က္က နံပတ္ဝမ္းကို အံတုတဲ့ (အမိန္႔မနာခံမႈလို႔အမည္တပ္ထားတဲ့) အမႈသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ လာဘ္ယူမႈ ဆုိတာနဲ႔ စစ္အုပ္စုထဲမွာ ဘယ္သူေတြမ်ားကင္းရွင္းလို႔လဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ကိုင္တြယ္လုိက္တဲ့ျဖစ္ရပ္ကပဲ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပေလ့လာသူေတြၾကားမွာ ဘယ္သူနံပတ္ဝမ္းလဲဆိုတဲ့အျငင္းပြားမႈကုိ ရွင္း လင္းတဲ့ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုတြင္းက ခြာရာတုိင္းလာသူေတြကို သင္ခန္းစာေပးလုိက္တာလဲျဖစ္ပါတယ္။
အဆိပ္သိပ္ျပင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အစြယ္ခ်ဳိးလိုက္သူဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ အစြယ္က်ိဳး ေႁမြ။
အစြယ္က်ိဳးသြားတဲ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ “ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး”ဆုိတဲ့ စကားကို အိမ္ခ်ဳပ္ကေနလြတ္လာတာနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီစကားက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တင္မကဘူး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြအကုန္ေပးခဲ့ရတဲ့ ကတိစကားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အစြယ္က်ိဳးသြားၿပီဆုိ တာ ေဖၚျပတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိပဲ ကတိေပးေပး ေျခမၿမဲလက္ၿမဲေအာင္ ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) နဲ႔ပဲလႊတ္ေပးလုိက္တာပါ။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုသူကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးပါဘူး။
တစ္ခ်ိန္က နံပတ္ဝမ္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းကို အံတုခဲ့ဖူးသူျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးနဲ႔ (မဆလ) တပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းမ်ားရဲ႕သာဓက ေတြလည္း ရွိထားဖူးေလေတာ့၊ လက္ရွိနံပတ္ဝမ္း ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အကြက္ေစ့ေစ့ စဥ္းစားခဲ့ပံုလည္းေပၚပါတယ္။
အံတုခဲ့သူေတြက အခြင့္အခါေကာင္းေပၚတာနဲ႔ ထႂကြေလ့ရွိပါတယ္။ အခြင့္အခါေကာင္းဆိုတာ လူထုအံုႂကြမႈကိုဆိုလုိတာပါ။ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ဟာ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕လိႈင္းကိုစီးၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို ရာဇဝင္ ေႂကြးေတာင္း ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လွန္အံတုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အံတုမႈဟာ အခုိက္အတံ့အားျဖင့္သာ မီးရွဴးမီးပန္းလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စစ္အုပ္စုဝင္ခ်င္း ဝံသာႏုစိတ္ ဓါတ္ကိုေတာ့ အျပည့္အဝထားရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီးကို ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလုိက္ပို႔တာဟာ စံက်တဲ့ စစ္အုပ္စုဝံသာႏုစိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပတာပါ။
ေနာက္ထပ္ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမ်ိဳး မေပၚေပါက္ႏုိင္ပါဘူးလို႔ ဘယ္သူမွအာမမခံႏုိင္သလို ေပၚလာတဲ့အခါ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလို တစ္ တပ္တအား ဝင္မႏႊဲဘူးလို႔လည္း ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။
ဒါေတြကိုတြက္ခ်က္ၿပီး ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ရဲ႕တပည့္သားေျမးေတြကိစၥကို ကိုင္တြယ္ခဲ့ပံုေပၚပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ေနရာကို ဖန္တီးစီရင္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရဘူး၊ ပညာေရးက႑မွာေတာ့ နာယကအျဖစ္နဲ႔ေနေပေတာ့။
တစ္ခ်ိန္က ဘာႀကီးျဖစ္ခဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့ အခုခ်ိန္မွာ အရင္းအႏွီးရဲ႕လက္ေအာက္မွာ (ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ လက္ေအာက္မွာ) ဝန္ထမ္းျဖစ္ရၿပီလို႔ သံုး သပ္ရင္ အဲဒီသံုးသပ္ခ်က္ဟာ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္၊ အေပၚယံက်တဲ့ သံုးသပ္ခ်က္သာျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးရဲ႕သေဘာဆႏၵ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ “နာယကေနရာ” ေပးထားတာ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုနံပတ္ဝမ္းရဲ႕ ၫြန္ၾကားခ်က္၊စီမံ၊ ေနရာခ်ထားမႈေတြထဲက တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူရမွာပါ။ သံုးသပ္ရမွာပါ။ ေဇကမၻာ ဦးခင္ေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို စီမံကိုင္တြယ္ႏုိင္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကသာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊကိုစီမံကုိင္တြယ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အတိတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ ဟာ ယခုျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦး (ဗိုလ္) ေရႊမန္းနဲ႔ ခမည္းခမက္ေတာ္စပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အာဏာနဲ႔ အရင္းအႏွီးရဲ႕ စံက်တဲ့ ေပါင္းစည္းမႈတစ္ခုပါ။ “ျမရိပ္ညိဳ ေဖာင္ေဒးရွင္း”ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး ဦး (ဗိုလ္) ခင္ေအာင္ျမင့္ရဲ႕ ဆႏၵျပဳခ်က္နဲ႔အညီဖြဲ႔စည္းထူေထာင္တာပါ။
ဒီေတာ့ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို နာယကအျဖစ္ထားဖို႔ကိစၥမွာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးသေဘာဆႏၵနဲ႔ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ ခ်တာမျဖစ္ ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက နာမည္ခံတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒီေနရာမွာ နံပတ္ဝမ္းဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ေျပာစကားကို မူရင္းအတုိင္းကိုးကားေဖၚျပပါရေစ။
“ — ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊန႔ဲ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔က လႊတ္ေတာ္မွာေကာ၊ အစုိးရမွာေကာ၊ ပါတီမွာေကာ သက္ ဆုိင္ ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ လံုးဝအနားယူသြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကိစၥေတြ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥရပ္ေတြကေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြခ်မွတ္ေပးသြားတာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးထြက္သံယိုမႈမရွိဘဲ အေျခခံဥပေဒေပၚေပါက္ေအာင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲေတြေပၚေပါက္ေအာင္၊ အစုိးရ ေပၚေပါက္ေအာင္၊ ႏုိင္ငံတကာလက္ခံႏုိင္ေအာင္၊ ျပည္သူမ်ားကလက္ခံႏုိင္ ေအာင္ပံုေဖၚေပးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ အားလံုး ဒီေန႔လုိက္နာၿပီးေဆာင္ရြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႔ခ်မွတ္ေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလိုေဆာင္ရြက္ တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔မပါေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့ လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လုိ႔မကုန္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္— ”
“သူတို႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လို႔မကုန္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္” တဲ့။ မွတ္ခ်က္ေပးစရာမလိုေအာင္ရွင္းေနပါ တယ္။
ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ ကို “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ခန္႔အပ္လုိက္တဲ့အခ်က္ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္း ပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြအတြက္ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအေနနဲ႔ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘဲြ႔တံဆိပ္” တုိက္ရုိက္ေပးလုိ႔မျဖစ္လို႔ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက တဆင့္ “နာယကဆုလဒ္”ေပးလုိက္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔သူတုိ႔မိသားစုေတြကိုပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ္ကားလုိက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ မိသားစုေတြအေပၚကို မစာနာတ့ဲ၊ မေထာက္ထားတဲ့သေဘာထားနဲ႔လုပ္ရပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခန္႔ထားမႈက အစြယ္အခ်ဳိးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ နာယကအျဖစ္ ပန္းပန္လ်က္ပဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေဖၚျပေနသလိုျဖစ္ ေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုျမင္ရတဲ့အခါနဲ႔ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔သတင္းကိုၾကားရတဲ့ အခါမွာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့အသည္းနာကမၻာမေၾက ဒီမုိကေရစီဇာတ္လမ္းႀကီးရဲ႕ အဓိကဗီလိန္လူဆိုးႀကီးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ခါးသည္း နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း သတိရေနၾကမည္သာျဖစ္ပါတယ္။
ၫြန္း ● “ယေန႔ႏုိင္ငံေတာ္၌ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနေသာအေျခအေနမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီဝင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၏ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္ အျပည့္အစံု” ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔၊ ကုန္းျမင့္သာ၊ ေဇယ်ာသီရိဗိမာန္ခန္းမ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
● ရန္ကုန္တုိင္းမ္ (The YANGON TIMES) အတြဲ ၈ ၊ အမွတ္ (၁) ဇန္နဝါရီ ၅- ၁၁၊ ၂၀၁၂ ။ စာမ်က္ႏွာ အခ်ပ္ပို (ခ)၊
Credit : တူေမာင္ညိဳ (Moe Ma Ka)
-
လူသားတိုင္း ရသင့္ရထိုက္ေသာ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ မ်ားကို လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ရရွိသင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ Human Rights – (လူ႔အခြင့္အေရး) ကိုတန္ဖို... -
Please see the rest of the video by clicking below>>>
-
By United to End Genocide October 1, 2014 The Rohingya Muslim ethnic minority in Burma have been called “the most oppressed peo...
-
Evidence of Myanmar's official Rohingya genocide as told by world press clipping from 1978 -
Ro Mayyu Ali's book collection was destroyed when his home in Maungdaw was burned down [Ro Mayyu Ali/Al Jazeera] By Ro Mayyu Al... -
In this June 25, 2014, file photo, a Rohingya refugee holds her daughter who suffers from a skin disease in their makeshift tent at Dar Pa... -
သို႔/- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။ ... -
Kuwait News Agency (KUNA) June 13, 2013 The European Parliament Thursday passed a resolution condemning the "grave violations of human... -
(Photo: The Nation) Santipark Ramasutra The Nation July 26, 2013 Representatives from the Royal Embassy of Saudi Arabia in Thail... -
In this Dec. 2, 2016 file photo, Mohsena Begum, a Rohingya who escaped to Bangladesh from Myanmar, holds her child and sits at the entran...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
