By:By Walter Lohman and Robert Warshaw
Known globally for headlines about brutal military crackdowns on protestors, incarceration of over 2,000 political prisoners, rampant corruption, ethnic war, press censorship, and shady dealings with North Korea—involving potentially the development of nuclear weapons—the reclusive nation of Burma has recently attracted attention for nominal reforms, among them the November 2010 election that created a “civilian” government and the subsequent release of Nobel Peace Prize winner Aung San Suu Kyi from house arrest.
As most of the rhetoric and “reforms” are either institutional window dressing or have been seen before,[1] they could very well prove nothing more than an extensive public relations campaign ahead of a decision on whether Burma chairs the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) in 2014. Burma remains far from taking action on the key indicators of real reform. Until it does, the U.S. should hold fast its sanctions and limit future engagement.
Burmese Reforms: Beyond the Surface
Few observers question that last November’s election was farcical at best. President Obama denounced it, asserting that it “failed to meet any of the internationally accepted standards associated with legitimate elections.”[2] Despite widespread criticism, the elections elevated former general and Prime Minister Thein Sein to the presidency.
Aung San Suu Kyi’s release from house arrest and August’s hour-long meeting with Thein Sein were positive steps—but hardly ones taken for benevolent reasons. Simply put, President Thein Sein has likely calculated that her followers no longer threaten his regime, at least not until the 2015 elections. Indeed, with her National League for Democracy party banned from political activism, her movements closely scrutinized, and her appearances restricted, the Nobel Prize winner enjoys only a modicum of freedom. Earlier this month, she published her first article in the Burmese media in many years, yet the government slashed all political reference within it. Meanwhile, over 2,000 political prisoners are still languishing in Burmese prisons.
Burma still ranks abysmally in the annual Freedom House rankings, receiving the lowest score possible. Transparency International’s Corruption Perception Index lists Myanmar as the world’s second most corrupt nation,[3] and The Heritage Foundation’s Index of Economic Freedom ranks Burma as Asia’s second-least-free economy, behind only North Korea. Burma has also “failed demonstrably” on counter-narcotics[4] and is “of particular concern” regarding religious freedom.[5] While few expected dramatic change after one year of civilian rule, policymakers should not forget the realities in Burma as characterized by these various rankings.
Frankly, Burma is still miles away from meriting the lifting of sanctions. U.S. Special Representative and Policy Coordinator for Burma Derek Mitchell’s recent fact-finding trip to Burma did nothing to change this outlook. Mitchell met separately with government and opposition leaders, discussing a broad range of issues. However, he admitted to “no outcomes that were tangible” and recognized that this trip’s purpose was to engage relevant parties, build relationships, and foster trust.
What Should the U.S. Want from Burma, and What Should It Expect?
What the U.S. should want from Burma is simple: rule of law, respect for internationally recognized human right standards, and stability. This will not happen overnight. At the most realistic levels, the U.S. should want Burma to take demonstrable steps toward developing a genuine democratic system, permitting real political dissent, further loosening restrictions on Aung San Suu Kyi, freeing political prisoners, protecting basic human rights, combating its drug trade, and severing its ties with North Korea.
What the U.S. should expect, however, is not so encouraging. The current regime still views maintaining power as its top priority, and without democratic legitimacy, brute force is ultimately its only claim to power. Any genuine challenge to its prerogatives of power will be swiftly extinguished. It will certainly entertain no changes that facilitate such challenge.
Stay the Course
With ASEAN set to decide soon whether Burma will assume the 2014 ASEAN chairmanship, the Burmese regime knows that any political crackdown would seriously jeopardize its standing. To that end, Burma, acting in its national interest, should demonstrate with its actions that its reforms are not merely a public relations campaign.
Until then, U.S. sanctions, outlined through executive orders and congressionally passed mandates,[6] should continue to push Burma toward more substantial political reforms and should not be lifted for the foreseeable future.
Recommendations
- Push for a U.N. Commission of Inquiry for Burma. The Administration has publicly supported the inquiry into crimes against humanity and war crimes but refrained from exercising any diplomatic influence to make it happen. As currently constituted, this makes it either a cynical ploy to appease human rights groups or another effort at “leading from behind” that is actually not “leading” at all.
- Limit engagement with the Burmese regime to the special envoy level. Two years ago, President Obama accommodated the Burmese junta in order to convene the first ever U.S.–ASEAN Leaders Summit—he consented to attend despite the presence of the Burmese prime minister. If that is the price the U.S. must pay to engage ASEAN as a whole at the head-of-government level, it was a tolerable deal. But that annual meeting is where presidential-level engagement should end.
- Establish concrete, identifiable benchmarks for continued diplomatic engagement. These should include releasing political prisoners, lifting political censorship, ending the regime’s war against ethnic minorities, and measurably improving its overall human rights conditions. Further engagement by Ambassador Mitchell should be contingent on identifiable steps toward these benchmarks.
- Make clear to ASEAN that, under current circumstances, Burma’s 2014 chairmanship is unacceptable. Without major, irreversible political changes in Burma, it is absolutely inconceivable that any U.S. Administration will continue diplomatic engagement through Burma’s chairmanship year. ASEAN should fully understand that if Burma is permitted the chairmanship in 2014, this means no U.S. participation in ASEAN-centered meetings—most notably the U.S.–ASEAN Summit, the East Asia Summit, and the ASEAN Regional Forum—and no new initiatives in the lead-up and through its chairmanship.
Sustain Pressure on Naypyidaw
U.S. sanctions alone have not yielded satisfactory results in Burma, but that does not mean the absence of sanctions would promote reform. In fact, a persuasive argument can be made that a sanctions policy involving the full weight of American diplomacy has never been tried.
Certainly, removing sanctions now would do more to bless the superficial changes that have taken place since 2010 in Burma than they deserve. With the 2014 ASEAN chairmanship in Burma’s sights, a new campaign of U.S.-led pressure, along with continued sanctions, is needed to bring real reform to Burma.
Walter Lohman is Director of, and Robert Warshaw is a Research Assistant in, the Asian Studies Center at The Heritage Foundation.
Credit :heritage.org
Secretary-General Ban Ki-moon (right) addresses high-level meeting of the Group of Friends on Myanmar
Recent developments bode well for progress in Myanmar, Secretary-General Ban Ki-moon said today, while calling on the new Government to do more to ensure to bring about an inclusive transition.
A new Government was established in the South-East Asian nation six months ago, and more recently the country has received a series of high-level bilateral visits. In addition, President Thein Sein has made a pledge for Myanmar to “catch up with the changing world.”
“Real opportunities for progress exist, but the Government must step up its efforts for reform if it is to bring about an inclusive – and irreversible – transition,” Mr. Ban said in a press statement issued after the ministerial meeting of the Group of Friends on Myanmar, which was held at UN Headquarters on the margins of the 66th session of the General Assembly.
“In particular, the authorities must cultivate improved dialogue with all political actors and release all remaining political prisoners,” he said.
Mr. Ban said change is not only possible, but necessary, adding that the international community has a responsibility to support Myanmar’s change.
Formed in 2007, the Group of more than a dozen nations and regional blocs is designed to serve as a consultative forum for developing a shared approach in support of the Secretary-General’s good offices mandate on Myanmar.
Meanwhile, Myanmar’s Foreign Minister told the Assembly’s high-level debate today that the Government has launched a series of political, economic and social reforms aimed at improving the welfare of its people, but voiced regret that these efforts are being hampered by international economic sanctions.
Wunna Maung Lwin said that States that imposed unilateral sanctions against Myanmar should lift them now that it has “emerged as a new democratic nation in accordance with the constitution approved by the overwhelming majority of the people.”
He stated that Myanmar attached great importance to the promotion and protection of human rights, and that fundamental rights are guaranteed by the “relevant provisions of the constitution.”
As a gesture of “national reconsolidation,” the Government had last month offered an olive branch to all “national race armed groups,” Mr. Lwin said, adding that some of the groups had accepted the reconciliation offer.
He also highlighted what he said was the granting of an amnesty to 20,000 prisoners by Mr. Sein in May and that all of them had been released by the end of July.
“The President in exercising the mandate vested upon him by the constitution will further grant an amnesty at an appropriate time in the near future.”
The Government is also reaching out to the international community, Mr. Lwin said, pointing out that Myanmar had received visits by heads of State and high-level delegations from regional and international organisations over the past five months. The President also made official visits to Indonesia and China.
Credit : UN News
အေမရိကန္ ဝါရွင္တန္ဒီစီ အေျခစိုက္ US Campaign for Burma မွ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ ရဲ့ လက္မွတ္ေရးထိုး ေတာင္းဆိုမႈ စာလႊာေပါင္း တေသာင္းသံုးေထာင္ ကို အေမရိကန္ သမၼတအိုဘားမား ထံေပးပို႕လိုက္ၾကပါတယ္။
ဒီစာေတြထဲမွာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္း ျဖစ္ပြားေနတဲ့ လူသားထု အေပၚလူမဆန္ စြာ ခ်ိဳးေဖါက္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈ ေတြကို သမၼတအိုဘားမား အစိုးရ က ဦးေဆာင္ျပီး အဆံုးသတ္ေစေရး၊ ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္သူ ေတြကိုလည္း ကုလသမဂၢ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ မွ ေဖၚထုတ္ အေရးယူေရး ကို အေမရိကန္ ျပည္သူေတြ က လက္မွတ္ ေရးထိုး ေတာင္းဆိုလိုက္ ၾကတါပါ။
ျပီးခဲ့တဲ့ နွစ္က သမၼတ အိုဘားမား က ကုလစံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္ ေပၚေပါက္ေရး ကို အျပည့္အဝ ေထာက္ခံခဲ့ ေပမယ့္ အေျပာနဲ့ တင္ မဟုတ္၊ အလုပ္နဲ့ပါ လက္ေတြ႕ျပဖို႕ေတာင္းဆိုျကတာကို ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ႕က ဉပေဒေရးရာ ဒါရိုက္တာ ဂ်ယ္နီဖါကြစ္ဂလီ က ဘီဘီစီ ကို ေျပာျပပါတယ္။ျမန္မာအစိုးရ ဖက္ကလည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ေတြ ျပုလုပ္ေနတာ ကို အေမရိကန္ အစိုးရ ကို ေရာ နိုင္ငံတကာ အစိုးရေတြ ကိုပါ ေစာင့္ျကည့္ ေစလိုတဲ့ သေဘာ ေျပာတာကို လက္ခံတဲ့ အသြင္ေဆာင္ပံု ကိုလည္း ဂ်ယ္နီဖါကြစ္ဂလီ က ဘီဘီစီ ကိုရွင္းျပပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ လည္းက်င္းပ ေနျပီမို့ ျမန္မာ့အေရး ထိေရာက္စြာ ေျဖးရွင္းေပး ေရး လိုလားၾကပံု ကို အေမရိကန္ ျပည္သူေတြေရာ ကမၻာေက်ာ္ ဂီတဝိုင္း ယူတူးမွ တီးဝိုင္းေခါင္းေဆာင္ ဘိုနို ကပါ လံႈ႕ေဆာ္ ေတာင္းဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Credit : USCB
ဒီစာေတြထဲမွာ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္း ျဖစ္ပြားေနတဲ့ လူသားထု အေပၚလူမဆန္ စြာ ခ်ိဳးေဖါက္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈ ေတြကို သမၼတအိုဘားမား အစိုးရ က ဦးေဆာင္ျပီး အဆံုးသတ္ေစေရး၊ ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္သူ ေတြကိုလည္း ကုလသမဂၢ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္ မွ ေဖၚထုတ္ အေရးယူေရး ကို အေမရိကန္ ျပည္သူေတြ က လက္မွတ္ ေရးထိုး ေတာင္းဆိုလိုက္ ၾကတါပါ။
ျပီးခဲ့တဲ့ နွစ္က သမၼတ အိုဘားမား က ကုလစံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္ ေပၚေပါက္ေရး ကို အျပည့္အဝ ေထာက္ခံခဲ့ ေပမယ့္ အေျပာနဲ့ တင္ မဟုတ္၊ အလုပ္နဲ့ပါ လက္ေတြ႕ျပဖို႕ေတာင္းဆိုျကတာကို ျမန္မာ့အေရးလႈပ္ရွားတဲ့ အဖြဲ႕က ဉပေဒေရးရာ ဒါရိုက္တာ ဂ်ယ္နီဖါကြစ္ဂလီ က ဘီဘီစီ ကို ေျပာျပပါတယ္။ျမန္မာအစိုးရ ဖက္ကလည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ေတြ ျပုလုပ္ေနတာ ကို အေမရိကန္ အစိုးရ ကို ေရာ နိုင္ငံတကာ အစိုးရေတြ ကိုပါ ေစာင့္ျကည့္ ေစလိုတဲ့ သေဘာ ေျပာတာကို လက္ခံတဲ့ အသြင္ေဆာင္ပံု ကိုလည္း ဂ်ယ္နီဖါကြစ္ဂလီ က ဘီဘီစီ ကိုရွင္းျပပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ လည္းက်င္းပ ေနျပီမို့ ျမန္မာ့အေရး ထိေရာက္စြာ ေျဖးရွင္းေပး ေရး လိုလားၾကပံု ကို အေမရိကန္ ျပည္သူေတြေရာ ကမၻာေက်ာ္ ဂီတဝိုင္း ယူတူးမွ တီးဝိုင္းေခါင္းေဆာင္ ဘိုနို ကပါ လံႈ႕ေဆာ္ ေတာင္းဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Credit : USCB
For Immediate Release
September 26, 2011
Media Contact: Jennifer Quigley at (202) 234 8022
Note: Letter to Ambassador Stephen Rapp is attached.
(Washington DC September 26, 2011) Today the U.S. Campaign for Burma delivered 13,000 petition signatures from American citizens to the Obama administration, calling on them to provide stronger global leadership to end crimes against humanity in Burma. The petition signatures were delivered today to mark the 4th anniversary of Burma’s military regime’s violent suppression of the 2007 Saffron Revolution led by peacefully protesting Buddhist monks.
“A year ago President Obama finally declared his support for an UN Commission of Inquiry into crimes against humanity in Burma, but he has yet to turn his words into action. Civil war and human rights abuses are escalating in Burma and U.S. leadership is crucial to bringing justice to the country,” said Myra Dahgaypaw, Campaigns Coordinator at the U.S. Campaign for Burma. Dahgaypaw herself was an IDP/refugee for 20 years because of the military regime’s attacks against civilians in Karen State.
In the past seven months civil war has restarted in Northern Burma after decades old ceasefire agreements between the regime and ethnic groups was broken by the Burmese army. This has lead to the displacement of 70,000+ new people as well as an increase in human rights abuses such as sexual violence and forced labor. This is in addition to decades of attacks against ethnic minority civilians resulting in the displacement and destruction of over 3,700 villages. This increase in crimes continues despite the fact that Burma claims to have transitioned into a “civilian” government.
As the Burmese military’s offensives against ethnic troops have gone along with atrocities against innocent civilians in the war zones, Burmese soldiers are destroying ethnic villages; raping women and girls; forcing people into slave labor, leaving them no choice but to flee their homeland. As there is no chance the domestic legal system will protect the abused or prosecute the perpetrators, the calls by the people of Burma to the international community to help them to be free from atrocities have grown much louder.
Over the last few months, USCB members worked together with the band, U2 led by Bono, and organized their fans to sign onto this petition, calling for the United States government to take leadership in organizing other nations to support an UN Commission of Inquiry in Burma, during U2 concerts in several cities in the United States this summer.
“Justice is a crucial part of national reconciliation in any country. Burma cannot move forward until these attacks stop and the rule of law is realized. Four years ago peaceful monks were massacred, and yet the perpetrators of these atrocities have never been held accountable. How long will the Obama administration wait before taking real action to help find justice?” said Aung Din, Executive Director of U.S. Campaign for Burma. Aung Din personally hand delivered the petitions to Ambassador Stephen Rapp, U.S. Ambassador-At-Large for the Office of War Crime Issues at the State Department today.
The U.S. Campaign for Burma is a Washington, DC-based leading coalition of Burmese activists in exile and American human rights campaigners working to promote freedom, justice and democracy and to end crimes against humanity and the culture of impunity in the Southeast Asian country of Burma.
Photo Attached: U.S. Campaign for Burma Executive Director Aung Din with U.S. Ambassador Stephen Rapp
Read the letter to Ambassador Rapp here.
Credit : USCB
September 26, 2011
Media Contact: Jennifer Quigley at (202) 234 8022
Note: Letter to Ambassador Stephen Rapp is attached.
(Washington DC September 26, 2011) Today the U.S. Campaign for Burma delivered 13,000 petition signatures from American citizens to the Obama administration, calling on them to provide stronger global leadership to end crimes against humanity in Burma. The petition signatures were delivered today to mark the 4th anniversary of Burma’s military regime’s violent suppression of the 2007 Saffron Revolution led by peacefully protesting Buddhist monks.
“A year ago President Obama finally declared his support for an UN Commission of Inquiry into crimes against humanity in Burma, but he has yet to turn his words into action. Civil war and human rights abuses are escalating in Burma and U.S. leadership is crucial to bringing justice to the country,” said Myra Dahgaypaw, Campaigns Coordinator at the U.S. Campaign for Burma. Dahgaypaw herself was an IDP/refugee for 20 years because of the military regime’s attacks against civilians in Karen State.
In the past seven months civil war has restarted in Northern Burma after decades old ceasefire agreements between the regime and ethnic groups was broken by the Burmese army. This has lead to the displacement of 70,000+ new people as well as an increase in human rights abuses such as sexual violence and forced labor. This is in addition to decades of attacks against ethnic minority civilians resulting in the displacement and destruction of over 3,700 villages. This increase in crimes continues despite the fact that Burma claims to have transitioned into a “civilian” government.
As the Burmese military’s offensives against ethnic troops have gone along with atrocities against innocent civilians in the war zones, Burmese soldiers are destroying ethnic villages; raping women and girls; forcing people into slave labor, leaving them no choice but to flee their homeland. As there is no chance the domestic legal system will protect the abused or prosecute the perpetrators, the calls by the people of Burma to the international community to help them to be free from atrocities have grown much louder.
Over the last few months, USCB members worked together with the band, U2 led by Bono, and organized their fans to sign onto this petition, calling for the United States government to take leadership in organizing other nations to support an UN Commission of Inquiry in Burma, during U2 concerts in several cities in the United States this summer.
“Justice is a crucial part of national reconciliation in any country. Burma cannot move forward until these attacks stop and the rule of law is realized. Four years ago peaceful monks were massacred, and yet the perpetrators of these atrocities have never been held accountable. How long will the Obama administration wait before taking real action to help find justice?” said Aung Din, Executive Director of U.S. Campaign for Burma. Aung Din personally hand delivered the petitions to Ambassador Stephen Rapp, U.S. Ambassador-At-Large for the Office of War Crime Issues at the State Department today.
The U.S. Campaign for Burma is a Washington, DC-based leading coalition of Burmese activists in exile and American human rights campaigners working to promote freedom, justice and democracy and to end crimes against humanity and the culture of impunity in the Southeast Asian country of Burma.
Photo Attached: U.S. Campaign for Burma Executive Director Aung Din with U.S. Ambassador Stephen Rapp
Read the letter to Ambassador Rapp here.
Credit : USCB
By Zin Linn>>
When the Kachin Independence Organization (KIO) did not support the Myitsone Dam project in Burma, the military-backed President Thein Sein government launched a major offensive, recently targeting the KIA’s Brigade 4 which occupied a key position near the Sino-Burma border.
After a new military conflict started between the Burmese army and the KIA in June in Kachin State, the KIA post along the Myitkyina-Kambaiti route banned trucks loaded with construction materials and equipment, according to truck drivers on that road. The KIA also damaged key bridges on the road using mines. Part of the Stilwell Road (also called Ledo) was reconstructed in 2006 at a cost of 97 million Yuan (US$15.2 million) by Chinese companies from Yunnan province.
The Kachin Independence Organization (KIO) has waged revolutionary war for self-determination, including having more power over natural resources in Kachin State. Since June 9, skirmishing has escalated between the KIA and government troops.
The warfare is related to the outsized developmental dam projects on the Irrawaddy River being built by China.
Construction continues on a $3.6 billion hydropower dam project on the Irrawaddy River in the face of widespread objections from many environmentalists and social activists, including several celebrities.
The Myitsone Dam, a joint effort by Burma’s previous military regime and the China Power Investment Corp., is estimated to generate 6,000 megawatts of electricity and 90 percent of the output to be exported to China. Under an agreement signed by Chinese and Burmese officials, CPI will receive 70 percent of the project’s profits. CPI has a plan to build and manage six additional dams on the Irrawaddy and its tributaries.
Most analysts believe that Burma Army’s new military maneuver in Kachin State aims to protect the Chinese benefits than the Kachin people’s basic rights. The Burma Army has launched a storm-offensive using more than 1,000 soldiers against the KIA’s Brigade 4, based in Northern Shan State, quoting local witnesses Kachin News Group said Saturday.
According to KIA brigade officers, the battle is continuing at Huphet, Manje, Mung Hkawm, Bang Hpik and Dima. Government troops are firing mortars into the villages in the fighting area.
Burma Army’s Bureau of Special Operations-2 (BSO-2), Lt-Gen Aung Than Htut is the commander of the offensive, KIA officers said. KIA’s Battalion 2, Battalion 8 and Battalion 9 are resisting the government’s offensive by two Light Infantry Divisions, LID No. 88 and No. 99, which consist of 18 battalions. Magway-based LID No. 88 and Meiktila-based LID No. 99 launched the offensive early Saturday morning. Burmese troops mainly fired mortar rounds at the KIA post in Loi Lem Bum in the evening, said a KIA Brigade officer.
The battle is the largest offensive against the KIA troops since the civil war started on June 9. Many Burmese soldiers were killed in action and more than 60 injured in the fighting, confirmed a KIA Brigade officer. The Burma Army’s storm-offensive aims to do away with the KIA’s Brigade 4 troops from the area where the oil and gas pipelines to China will cross in Northern Shan State, said the KIA officers.
According to local sources, civilians in the war zone are being told to leave their villages by the KIA. Thousands of local ethnic Kachin and Shan Internally Displaced Persons (IDPs) in the war zone are fleeing to safe areas and the China border. However, China is strictly refusing entry to ethnic refugees (IDPs) from Burma who are seeking to cross its border, said local witnesses.
Over 100 Chinese People’s Liberation Army soldiers and over 80 Border Guard Force troops have jointly blocked Burmese IDPs from crossing into Chinese territory at the Chinese Manghai border gate, opposite Mongkoe, said Mongkoe residents. Chinese citizens in Mongkoe and other places in Shan State are allowed to return to their homeland, said witnesses.
Currently, over 20,000 Kachin IDPs are seeking shelter at the KIA headquarters at Laiza and other areas close to China. China is also blocking the delivery of food, emergency shelter and medicines from China for the Kachin IDPs, referring refugee aid groups, Kachin News Group said.
Now, there are some hot questions among the citizens. What is the objective of the Burma Army’s current large offensive against the KIO, and why have their peace talks been discontinued? Has the Thein Sein government an objective to colonize the Kachin State under China’s orders?
Credit : Zin Linn
ေမသၾကၤန္ဟိန္း(ျမစ္မခ)
စက္တင္ဘာ ၂၆၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
ဒီေန႕ နံနက္ကတည္းက အလွဴပြဲေတြ၊ အခမ္းအနားေတြ ရွိတာကို ၾကားရ သိရပါတယ္။ သတင္း ဂ်ာနယ္ ႏွစ္ေစာင္အတြက္ သတင္းေတြပို႕ေပးေနရလို႕ ရံုးကေန ထြက္ခြင္႕ရတဲ႕အခ်ိန္က ေန႕လည္ ၁၁ နာရီ ေက်ာ္ေနပါၿပီ။
ဆူးေလဘုရားအနီး၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမ ေရွ႕ကို ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ ၁၂နာရီ ထိုးၿပီး ၁၅ မိနစ္ပါ။ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕က ႕ မီဒီယာေကာ္နာေရွ႕မွာ က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း ကင္မရာ ကိုယ္စီနဲ႕ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။
ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕မွာေတာ႕ ယူနီေဖာင္းအျပည္႕အစံု၀တ္ လံုထိန္းေတြကို တင္ထားတဲ႕ ကား ၆ စီးနဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအနီးမွာ ေစာင္႕ေနတဲ႕ ရဲကား ၃ စီးကို ျမင္ေတြ႕ေနရပါတယ္။
ေန႕လည္ ၁နာရီ ထိုးၿပီး ၃ မိနစ္ေလာက္မွာပဲ မိုးစက္ေတြက ေ၀ါကနဲ႕ သြန္ခ်လိုက္ပါတယ္။ မိုးစက္ေတြနဲ႕အတူ အ၀ါေရာင္တီရွပ္အက်ီာၤေတြ ၀တ္ထားတဲ႕ အမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီး အေယာက္ ၃၀ ေလာက္က ကားေတြ၊ လိုင္းကားေတြ၊ ရဲကားေတြကို ျဖတ္ၿပီး မဟာဗႏၶဳလပန္းျခံေရွ႕ကေန ဆူးေလ ဘုရားေပၚကို တက္သြားၾကပါေတာ႕တယ္။
အဲဒီအ၀ါေရာင္တီရွပ္ေတြ ေနာက္ကို ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲ ၂၀ ေလာက္က ေျပးလိုက္သြားၾကသလို၊ ကင္မရာကိုင္ သတင္းသမား ၃၀ ေလာက္နဲ႕ ၊ အရပ္၀တ္ထားတဲ႕ ရဲ ၂၀ ေလာက္ကလည္း အေျပးအလႊား ေျပးလိုက္ၾကပါတယ္။
ဆူးေလဘုရားေပၚမွာေတာ႕ ဘုရားဖူးသူ နည္းနည္း လံုျခံဳေရးခ်ထားတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲ၊ ရဲအရာရွိမ်ား၊ အရပ္၀တ္ရဲမ်ားမ်ားနဲ႕ သတင္းသမားေတြက၀ိုင္းၿပီး အ၀ါေရာင္လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသူေတြ၊ ဆုေတာင္းေနၾကသူေတြကို ေမးျမန္းၾက၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနဲ႕ပါပဲ။မိုးေတြကလည္း တေ၀ါေ၀ါရြာလုိ႕၊ သတင္းသမားေတြရဲ႕ တေယာက္တခြန္းေမသံေတြနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကသူေတြၾကားမွာအ၀ါေရာင္၀တ္သူေတြကေတာ႕ တည္တည္ျငိမ္ၿငိမ္ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႕ပါပဲ။
`ဘာေၾကာင္႕ခုလို လမ္းေလွ်ာက္ဆုေတာင္းၾကတာပါလဲ`ဆိုတဲ႕ အေမးအဆံုးမွာ ပန္းေတြ ေပြ႕ထားတဲ႕ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳနဲ႕ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားက ေလသံေအးေအးနဲ႕ပဲ ေျဖပါတယ္။
`၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး အထိမ္းအမွတ္ ႏွစ္ပတ္လည္ပါ။ၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ရဲ႕ ရဲေဘာ္ေတြျဖစ္တဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့သူေတြကို ရည္စူးၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္တာပါ။ အကၤ်ီ၀ါကို ၀တ္ဆင္ရျခင္းကလည္း ၂၀၀၇ ျဖစ္စဥ္ကိုပဲ ရည္ရြယ္ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၀တ္ဆင္တာပါ။ ဒီအထိမ္းအမွတ္ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံ ေနရသူေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ အဂၤါ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းအဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္ေတြပါပါတယ္” လို႕ သူက ေအးေဆးစြာပဲ ေျပာပါတယ္။
ခဏၾကာေတာ႕ ရဲအရာရွိၾကီးေတြက အ၀ါေ၇ာင္တီရွပ္၀တ္ေတြနဲ႕ စကားေတြ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။မိုးစက္သံေတြနဲ႕ ရပ္ေနရာကေန ဘာေတြ ေျပာၾကသလဲဆို မၾကားရလိုက္ေပမဲ႕၊ ကမၻာေအးကေန ေရာက္လာမဲ႕ အဖြဲ႕ကို ေစာင္႕ေနတာကိုေတာ႕ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။
က်န္တဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြကေတာ႕ မိုးေရေတြထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ထိုင္ေနၿပီး ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကတယ္။ သူတို႕ဟာ စိုးရြံ႕ေနပံုမရဘူး၊ ပ်ာယာလည္း ခတ္မေနၾကဘူး၊ ျပာယာခတ္ေနတဲ႕ သူေတြ ဟိုပံုရိုက္ ဒီပံုရိုက္နဲ႕ ကင္မရာ၊ ဗီဒီယို ကင္မရာ ကိုင္ထားၾကသူေတြ ၾကားမွာ အ၀ါေရာင္သူေတြကေတာ႕ ေအးေဆးစြာနဲ႕ ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကပါရဲ႕။
ကမၻာေအး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းတဲ႕ အဖြဲ႕ တဖြဲ႕ရွိေသးတယ္၊ သူတုိ႕နဲ႕လည္းဆူးေလမွာပဲ ဆံုဖို႕ ခ်ိန္းထားတယ္ဆိုတဲ႕ စကားေၾကာင္႕ မီဒီယာသမားေတြ ကမၻာေအး ဘုရားဘက္ကို ေရြ႕ဖို႕ ျပင္ၾကတယ္။
ဆူးေလနဲ႕ ကမၻာေအးဘုရား လူခြဲၿပီး ေနၾကမယ္ဆိုၿပီး မီဒီယာသမားေတြ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၿပီး ကမၻာေအးဘက္ကို ေရြ႕ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ က်မလည္းပါတာေပါ႕။
ကားငွားၿပီး ထြက္ခဲ႕ေပမဲ႕ ေရႊဂံုတိုင္ေရာက္ေတာ႕ မိုးေရေတြက လမ္းေပၚတက္ၿပီး ကားဆက္သြားလို႕မရေတာ႕ဘူး၊ သိတယ္မဟုတ္လား၊ ရန္ကုန္မွာ မိုးရြာရင္ မိုးရြာလို႕ နာရီ၀က္မျပည္႕ခင္ လမ္းေတြေပၚေရေတြေရာက္လာတာ ကားေဘာ္ဒီေအာက္ပိုင္း ျမွဳပ္တယ္ေလ၊ အဲဒါနဲ႕ ဆူးေလဘက္ ျပန္လွည္႕လာေတာ႕ ဦးေထာင္ဘိုလမ္းထိပ္မွာ ေရႊဂံုတိုင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ အ၀ါေရာင္အဖြဲ႕ကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ေလာက္နဲ႕ ၄ ေယာက္တတြဲလမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ သူေတြပါ။ အမ်ိဳးသမီးအမ်ိဳၚသားေတြနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြေလွ်ာက္လာၾကတာပါပဲ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္စျပဳလာၿပီ အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေတြလည္း ရြဲရြဲစိုစိုနဲ႕ ေဘးနားကလိုက္ၾကည္႕သူေတြလည္း မိုးေရေတြ ရြဲစိုေနၾကပါတယ္။ ကားေပၚကေန လိုက္လာတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲအရာရွိေတြကေတာ႕ မပါဘူးေပါ႕ေနာ္။
လမ္းေလွ်ာက္သူေတြနဲ႕ သူတို႕နားေဘးနားမွာေတာ႕ အရပ္၀တ္နဲ႕ ရဲေတြပါ၊ သူတုိ႕မွာလည္း ကင္မရာေတြ နဲ႕ပါပဲ။ သတင္းေထာက္နဲ႕ စံုေထာက္ေတြလည္း မ်က္လံုးခ်င္း မၾကာခဏ စံုမိၾကပါရဲ႕။ အျမဲေတြ႕ေတြ႕ေနရတဲ႕ သူေတြမို ႕ သူတုိ႕ေတြကလည္း က်မတို႕ေတြကို မွတ္မိ၊ က်မတို႕သတင္းသမားေတြကလည္း သူတို႕ေတြကို မွတ္မိနဲ႕ပါ။လမ္းေလွ်ာက္သူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ၾကရင္း ေရႊဂံုတိုင္မီးပိြဳင္႕မွာ ရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။
ကမၻာေအး အဖြဲ႕က လူစုကြဲသြားၿပီ ဆူးေလကို ျပန္ၾကရေအာင္ဆိုလို႕ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည္႕ၿပီး ထြက္လာေတာ႕ညေန ၃နာရီ ခြဲကာနီးပါပီ။
ဆူးေလမွာ ျပန္ဆံုၾကေတာ႕ ညေန၄နာရီပါ။ ဆူးေလမွာ သံလ်င္က လာတဲ႕အဖြဲ႕နဲ႕ ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႕အဖြဲ႕ ဆံုၾကၿပီး ဆုေတာင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္စံုေတြနဲ႕ အ၀ါေရာင္ပန္းခက္ေတြကိုင္ၿပီး ညီညီထိုင္လို႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ရြတ္ဆို ဆုေတာင္းၾကတာပါ။
`ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင္႕ အက်ဥ္းေထာင္အသီးသမီးတြင္ ေထာင္က်အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုးျပန္လည္း လႊတ္ေျမာက္ပါေစ၊ နယ္စပ္ေဒသအသီးသီးတြင္ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႕ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုၾကီး တရပ္လံုးျငိမ္းခ်မ္း သာယာေစ ရန္ အတြက္ တန္းတူညီမွ်တဲ႕ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းမႈမ်ားႏွင္႕ ေျဖရွင္းႏိုင္ပါေစ`ဆိုၿပီး ဆုေတာင္းၾကတယ္။
ဆုေတာင္းေနတဲ႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ ဟန္ပန္နဲ႕ အမူအရာကလည္း ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ပါတယ္။ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ ရုိငး္စိုင္းျခင္း စတဲ႕ဟန္ပန္မ်ိဳၚလံုး၀ မရွိၾကပါဘူး၊ သတင္းသမားမ်ား၊ အရပ္၀တ္ ရဲမ်ား၊ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲမ်ားႏွင္႕ အတူ လာေရာက္ၾကည္႕ရွႈၾကေသာ ျပည္သူလူထုမ်ားႏွင္႕ ဆူးေလဘုရား ေနာက္ဘက္မုဒ္ႏွင္႕ေျမာက္ဘက္မုဒ္ၾကားျပည္႕ညွပ္သြားေတာ႕တယ္။
`တိုငး္ျပည္ႏွင္႕ျပည္သူလူထုၾကီး အက်ိဳးႏွင္႕ ဆန္႕က်င္ေသာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံေရးကိစၥ ျပည္သူလူထုၾကီးဆႏၵႏွင္႕ အညီ ျဖစ္ေပၚပါေစ`ဟု အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူ၅၀ ၀န္းက်င္ခန္႕က ဆုေတာင္းခဲ႕ၾကတယ္။
အဲဒီေနာက္ေတာ႕ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုး လႊတ္ေျမာက္ေရး ဆိုတဲ႕ ဆႏၵအေပၚမွာ ျပည္သူလူထုတည္ရွိေနတဲ႕ ဆႏၵကို စည္းကမ္းရွိစြာ ၊ ယဥ္ေက်းစြာႏွင္႕ ဒီေန႕ျဖစ္ေပၚေနတဲ႕ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးအေပၚကို ရွငး္ရွင္းလင္းလင္း ျမင္ျမင္သာသာနဲ႕ အားေပးေထာက္ခံလိုက္တဲ႕ သက္ေသျပခ်က္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ႕အတြက္ ဒီေန၇ာမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆံုးေၾကာင္း အမ်ိဳးသားတဦးက ေၾကညာခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ႕ အ၀ါေရာင္ေတြ လူစု ခြဲလိုက္ၾကပါတယ္။ က်မတို႕ေတြလည္း ကင္မရာသိမ္းၿပီး ျပန္ဖုိ႕ျပင္ၾကပါၿပီ။
ညေနလူစုခြဲေတာ႕ ၄နာရီ ေက်ာ္ပါၿပီ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္ပါၿပီ။ ေအာင္ျမင္တဲ႕အတြက္ ေက်နပ္ၾကသူေတြ၊ အဖမ္းအဆီးခံရသူ မရွိလို႕ စိတ္ေအးခ်မ္းၾကသူေတြနဲ႕ပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ၄ ႏွစ္ျပည္႕အထိမ္းအမွတ္ ဆူးေလ ဆုေတာင္းပြဲကေတာ႕ မိုးေရေတြၾကားမွာပဲ ျပီးစီးခဲ႕ပါၿပီ။
က်မတို႕လို သတင္းသမားေတြကတာ႕ အေျပးအလႊားနဲ႕ ရံုးကို ျပန္ၿပီး စာေရးဖုိ႕ အသည္းအသန္ပါပဲ။ ဒၤီေန႕ ဆုေတာင္းပြဲ သတင္းကို ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဖာ္ျပခြင္႕ရမရ မေသခ်ာၾကေပမဲ႕ သတင္းသမားေတြက ေတာ႕ သတင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆာင္းပါးပါးျဖစ္ျဖစ္ေရးၾကမွာပါ။
ဘယ္မွာမွ ေဖာ္ျပခြင္႕မရခဲ႕ရင္လည္း ကိုယ္႕ facebook မွာကိုယ္တင္ၾကမယ္ဆိုတဲ႕က်မလို သတင္းသမားေတြလည္း ရွိေနၾကမွာပါ။
မိတ္ေဆြမ်ားအား ေလးစားခင္မင္လ်က္
ေမသၾကၤန္ဟိန္း
Credit : Dawnmanhon
ဆူးေလဘုရားေပၚမွာေတာ႕ ဘုရားဖူးသူ နည္းနည္း လံုျခံဳေရးခ်ထားတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲ၊ ရဲအရာရွိမ်ား၊ အရပ္၀တ္ရဲမ်ားမ်ားနဲ႕ သတင္းသမားေတြက၀ိုင္းၿပီး အ၀ါေရာင္လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသူေတြ၊ ဆုေတာင္းေနၾကသူေတြကို ေမးျမန္းၾက၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနဲ႕ပါပဲ။မိုးေတြကလည္း တေ၀ါေ၀ါရြာလုိ႕၊ သတင္းသမားေတြရဲ႕ တေယာက္တခြန္းေမသံေတြနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကသူေတြၾကားမွာအ၀ါေရာင္၀တ္သူေတြကေတာ႕ တည္တည္ျငိမ္ၿငိမ္ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႕ပါပဲ။
`ဘာေၾကာင္႕ခုလို လမ္းေလွ်ာက္ဆုေတာင္းၾကတာပါလဲ`ဆိုတဲ႕ အေမးအဆံုးမွာ ပန္းေတြ ေပြ႕ထားတဲ႕ မ်က္ႏွာ ခ်ိဳခ်ိဳနဲ႕ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဳးသားက ေလသံေအးေအးနဲ႕ပဲ ေျဖပါတယ္။
`၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး အထိမ္းအမွတ္ ႏွစ္ပတ္လည္ပါ။ၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ရဲ႕ ရဲေဘာ္ေတြျဖစ္တဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့သူေတြကို ရည္စူးၿပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ လုပ္တာပါ။ အကၤ်ီ၀ါကို ၀တ္ဆင္ရျခင္းကလည္း ၂၀၀၇ ျဖစ္စဥ္ကိုပဲ ရည္ရြယ္ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၀တ္ဆင္တာပါ။ ဒီအထိမ္းအမွတ္ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံ ေနရသူေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြ၊ အဂၤါ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္းအဖြဲ႕က အဖြဲ႕၀င္ေတြပါပါတယ္” လို႕ သူက ေအးေဆးစြာပဲ ေျပာပါတယ္။
ခဏၾကာေတာ႕ ရဲအရာရွိၾကီးေတြက အ၀ါေ၇ာင္တီရွပ္၀တ္ေတြနဲ႕ စကားေတြ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။မိုးစက္သံေတြနဲ႕ ရပ္ေနရာကေန ဘာေတြ ေျပာၾကသလဲဆို မၾကားရလိုက္ေပမဲ႕၊ ကမၻာေအးကေန ေရာက္လာမဲ႕ အဖြဲ႕ကို ေစာင္႕ေနတာကိုေတာ႕ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။
က်န္တဲ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြကေတာ႕ မိုးေရေတြထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ထိုင္ေနၿပီး ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကတယ္။ သူတို႕ဟာ စိုးရြံ႕ေနပံုမရဘူး၊ ပ်ာယာလည္း ခတ္မေနၾကဘူး၊ ျပာယာခတ္ေနတဲ႕ သူေတြ ဟိုပံုရိုက္ ဒီပံုရိုက္နဲ႕ ကင္မရာ၊ ဗီဒီယို ကင္မရာ ကိုင္ထားၾကသူေတြ ၾကားမွာ အ၀ါေရာင္သူေတြကေတာ႕ ေအးေဆးစြာနဲ႕ ဘုရား၀တ္ျပဳေနၾကပါရဲ႕။
ကမၻာေအး ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းတဲ႕ အဖြဲ႕ တဖြဲ႕ရွိေသးတယ္၊ သူတုိ႕နဲ႕လည္းဆူးေလမွာပဲ ဆံုဖို႕ ခ်ိန္းထားတယ္ဆိုတဲ႕ စကားေၾကာင္႕ မီဒီယာသမားေတြ ကမၻာေအး ဘုရားဘက္ကို ေရြ႕ဖို႕ ျပင္ၾကတယ္။
ဆူးေလနဲ႕ ကမၻာေအးဘုရား လူခြဲၿပီး ေနၾကမယ္ဆိုၿပီး မီဒီယာသမားေတြ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္ၿပီး ကမၻာေအးဘက္ကို ေရြ႕ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ က်မလည္းပါတာေပါ႕။
ကားငွားၿပီး ထြက္ခဲ႕ေပမဲ႕ ေရႊဂံုတိုင္ေရာက္ေတာ႕ မိုးေရေတြက လမ္းေပၚတက္ၿပီး ကားဆက္သြားလို႕မရေတာ႕ဘူး၊ သိတယ္မဟုတ္လား၊ ရန္ကုန္မွာ မိုးရြာရင္ မိုးရြာလို႕ နာရီ၀က္မျပည္႕ခင္ လမ္းေတြေပၚေရေတြေရာက္လာတာ ကားေဘာ္ဒီေအာက္ပိုင္း ျမွဳပ္တယ္ေလ၊ အဲဒါနဲ႕ ဆူးေလဘက္ ျပန္လွည္႕လာေတာ႕ ဦးေထာင္ဘိုလမ္းထိပ္မွာ ေရႊဂံုတိုင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ အ၀ါေရာင္အဖြဲ႕ကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ေလာက္နဲ႕ ၄ ေယာက္တတြဲလမ္းေလွ်ာက္လာတဲ႕ သူေတြပါ။ အမ်ိဳးသမီးအမ်ိဳၚသားေတြနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြေလွ်ာက္လာၾကတာပါပဲ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္စျပဳလာၿပီ အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူေတြလည္း ရြဲရြဲစိုစိုနဲ႕ ေဘးနားကလိုက္ၾကည္႕သူေတြလည္း မိုးေရေတြ ရြဲစိုေနၾကပါတယ္။ ကားေပၚကေန လိုက္လာတဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲအရာရွိေတြကေတာ႕ မပါဘူးေပါ႕ေနာ္။
လမ္းေလွ်ာက္သူေတြနဲ႕ သူတို႕နားေဘးနားမွာေတာ႕ အရပ္၀တ္နဲ႕ ရဲေတြပါ၊ သူတုိ႕မွာလည္း ကင္မရာေတြ နဲ႕ပါပဲ။ သတင္းေထာက္နဲ႕ စံုေထာက္ေတြလည္း မ်က္လံုးခ်င္း မၾကာခဏ စံုမိၾကပါရဲ႕။ အျမဲေတြ႕ေတြ႕ေနရတဲ႕ သူေတြမို ႕ သူတုိ႕ေတြကလည္း က်မတို႕ေတြကို မွတ္မိ၊ က်မတို႕သတင္းသမားေတြကလည္း သူတို႕ေတြကို မွတ္မိနဲ႕ပါ။လမ္းေလွ်ာက္သူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ၾကရင္း ေရႊဂံုတိုင္မီးပိြဳင္႕မွာ ရပ္လိုက္ၾကပါတယ္။
ကမၻာေအး အဖြဲ႕က လူစုကြဲသြားၿပီ ဆူးေလကို ျပန္ၾကရေအာင္ဆိုလို႕ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည္႕ၿပီး ထြက္လာေတာ႕ညေန ၃နာရီ ခြဲကာနီးပါပီ။
ဆူးေလမွာ ျပန္ဆံုၾကေတာ႕ ညေန၄နာရီပါ။ ဆူးေလမွာ သံလ်င္က လာတဲ႕အဖြဲ႕နဲ႕ ေဒၚေနာ္အုန္းလွတို႕အဖြဲ႕ ဆံုၾကၿပီး ဆုေတာင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။
အ၀ါေရာင္၀တ္စံုေတြနဲ႕ အ၀ါေရာင္ပန္းခက္ေတြကိုင္ၿပီး ညီညီထိုင္လို႕ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ရြတ္ဆို ဆုေတာင္းၾကတာပါ။
`ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားေၾကာင္႕ အက်ဥ္းေထာင္အသီးသမီးတြင္ ေထာင္က်အက်ဥ္းက်ခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုးျပန္လည္း လႊတ္ေျမာက္ပါေစ၊ နယ္စပ္ေဒသအသီးသီးတြင္ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႕ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုၾကီး တရပ္လံုးျငိမ္းခ်မ္း သာယာေစ ရန္ အတြက္ တန္းတူညီမွ်တဲ႕ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုရွင္းလင္းမႈမ်ားႏွင္႕ ေျဖရွင္းႏိုင္ပါေစ`ဆိုၿပီး ဆုေတာင္းၾကတယ္။
ဆုေတာင္းေနတဲ႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ ဟန္ပန္နဲ႕ အမူအရာကလည္း ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ပါတယ္။ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ ရုိငး္စိုင္းျခင္း စတဲ႕ဟန္ပန္မ်ိဳၚလံုး၀ မရွိၾကပါဘူး၊ သတင္းသမားမ်ား၊ အရပ္၀တ္ ရဲမ်ား၊ ယူနီေဖာင္း၀တ္ ရဲမ်ားႏွင္႕ အတူ လာေရာက္ၾကည္႕ရွႈၾကေသာ ျပည္သူလူထုမ်ားႏွင္႕ ဆူးေလဘုရား ေနာက္ဘက္မုဒ္ႏွင္႕ေျမာက္ဘက္မုဒ္ၾကားျပည္႕ညွပ္သြားေတာ႕တယ္။
`တိုငး္ျပည္ႏွင္႕ျပည္သူလူထုၾကီး အက်ိဳးႏွင္႕ ဆန္႕က်င္ေသာ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံေရးကိစၥ ျပည္သူလူထုၾကီးဆႏၵႏွင္႕ အညီ ျဖစ္ေပၚပါေစ`ဟု အ၀ါေရာင္၀တ္ဆင္သူ၅၀ ၀န္းက်င္ခန္႕က ဆုေတာင္းခဲ႕ၾကတယ္။
အဲဒီေနာက္ေတာ႕ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အျမန္ဆံုး လႊတ္ေျမာက္ေရး ဆိုတဲ႕ ဆႏၵအေပၚမွာ ျပည္သူလူထုတည္ရွိေနတဲ႕ ဆႏၵကို စည္းကမ္းရွိစြာ ၊ ယဥ္ေက်းစြာႏွင္႕ ဒီေန႕ျဖစ္ေပၚေနတဲ႕ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးအေပၚကို ရွငး္ရွင္းလင္းလင္း ျမင္ျမင္သာသာနဲ႕ အားေပးေထာက္ခံလိုက္တဲ႕ သက္ေသျပခ်က္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္တဲ႕အတြက္ ဒီေန၇ာမွာ ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆံုးေၾကာင္း အမ်ိဳးသားတဦးက ေၾကညာခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ႕ အ၀ါေရာင္ေတြ လူစု ခြဲလိုက္ၾကပါတယ္။ က်မတို႕ေတြလည္း ကင္မရာသိမ္းၿပီး ျပန္ဖုိ႕ျပင္ၾကပါၿပီ။
ညေနလူစုခြဲေတာ႕ ၄နာရီ ေက်ာ္ပါၿပီ။ မိုးေတြလည္း ကင္းစင္ပါၿပီ။ ေအာင္ျမင္တဲ႕အတြက္ ေက်နပ္ၾကသူေတြ၊ အဖမ္းအဆီးခံရသူ မရွိလို႕ စိတ္ေအးခ်မ္းၾကသူေတြနဲ႕ပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ၄ ႏွစ္ျပည္႕အထိမ္းအမွတ္ ဆူးေလ ဆုေတာင္းပြဲကေတာ႕ မိုးေရေတြၾကားမွာပဲ ျပီးစီးခဲ႕ပါၿပီ။
က်မတို႕လို သတင္းသမားေတြကတာ႕ အေျပးအလႊားနဲ႕ ရံုးကို ျပန္ၿပီး စာေရးဖုိ႕ အသည္းအသန္ပါပဲ။ ဒၤီေန႕ ဆုေတာင္းပြဲ သတင္းကို ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ေဖာ္ျပခြင္႕ရမရ မေသခ်ာၾကေပမဲ႕ သတင္းသမားေတြက ေတာ႕ သတင္းျဖစ္ျဖစ္၊ ေဆာင္းပါးပါးျဖစ္ျဖစ္ေရးၾကမွာပါ။
ဘယ္မွာမွ ေဖာ္ျပခြင္႕မရခဲ႕ရင္လည္း ကိုယ္႕ facebook မွာကိုယ္တင္ၾကမယ္ဆိုတဲ႕က်မလို သတင္းသမားေတြလည္း ရွိေနၾကမွာပါ။
မိတ္ေဆြမ်ားအား ေလးစားခင္မင္လ်က္
ေမသၾကၤန္ဟိန္း
Credit : Dawnmanhon
Photo: Contributor/IRIN
CHIANG MAI, 26 September 2011 (IRIN) - Human rights activists are reporting an increased incidence of rape against Kachin women in areas of recent military attacks by government forces in northern Myanmar.
In Kachin State alone, at least 18 cases of rape - sometimes aggravated with murder - were documented over an eight-day period in June by the Kachin Women's Association of Thailand (KWAT), following renewed fighting between government and Kachin forces.
In September to date, the number of reported rapes has risen to 37 in areas where government troops are active.
The attacks reportedly came within days of the government breaking the 17-year ceasefire with the Kachin Independence Army (KIA) by attacking ethnic forces in central Kachin State on 9 June.
The rape survivors included two 15-year-old girls and a 50-year-old woman - who was murdered after her granddaughter was killed, according to the report.
"For many years, the civilian population has been oppressed. If they [Myanmar's military] suspect that the people are giving information to the KIO, well, sometimes they disappear. Everyone is very afraid to speak out," KWAT spokesperson Ah Noh said.
David Scott Mathieson, a researcher for Human Rights Watch, added: "The use of sexual violence is one of the most serious within a whole litany of abuses that include forced labour, torture and ill-treatment and extra-judicial execution."
More than 25,000 people are now believed displaced by fighting in Kachin alone.
Burmese generals insist they are attempting to bring security to the country by demanding that all Myanmar's armed ethnic groups come under a single Border Guard Force (BGF), controlled by the military.
But many analysts believe the real reason is to access and control areas containing multiple energy resources such as hydropower dam sites, set to be built to supply neighbouring China with electricity.
 Photo: Contributor/IRIN |
| A group of displaced Kachin women along the Burmese-Chinese border |
The past year has seen an escalation in fighting as the military has pushed further into Shan, Karen and Kachin areas, bordering China, Laos and Thailand.
Amnesty International's Benjamin Zawicki says the KWAT report is consistent with previous internal conflicts.
"During retaliatory strikes, they are often targeting civilians," explained the Thailand-based spokesman. "This was the nature of our report in 2008, Crimes Against Humanity in Eastern Myanmar."
"For us as a women's organization we also want to focus on violence against women, particularly state violence like rape as a weapon of war...," said Shan Women's Action Network (SWAN) spokesperson Jam Thong.
She contributed to the 2004 report License to Rape, detailing incidents of sexual violence involving 625 girls and women.
"It was committed with impunity by the military regime until today and it continues."
"We document what is happening in Shan state and our sister organization in Karen State. Even in the ceasefire areas of Mon and Chin State and now Kachin State," she said.
At least 12 rape cases have been documented during the Burmese army's offensive in northern Shan State since March, including a 12-year-old girl who was reportedly raped in front of her mother in July, according to the SWAN report.
Veteran Kachin general Je Naw La Zing, who maintains the "War Room" in the KIO capital of Laiza, is not surprised that the attacks have occurred.
"The Burmese soldiers rape the women and kill the villagers and all of this happens but they never report this to their commanders.... They never report to their own base because they think it's not important to let the commander know. They want to wipe out our ethnic group and force us to become Buddhists like them, speak like them and become one of them," he claimed.
While there is little evidence of any state-sponsored policy to support such an assertion, activists have little doubt such attacks are occurring. Moreover, few have been charged or convicted of such crimes by the government.
"Sexual assault is probably the most repulsive tactic that they use. It's the most serious," explains HRW's Mathieson. "These reports have been very well documented over a period of years in lots of areas by very credible groups. To dismiss the allegations would be criminal."
Credit :IRIN Asia
Subject: (wwbn) တကယ္အလုပ္လုပ္တဲ့၇ခုိင္ေတြကအစြန္းမေ၇ာက္ဘူး
To: WorldwideBurmanet@yahoogroups.ca
Cc: CYC-LMP@yahoogroups.com, Myanmar_News@yahoogroups.com, Myanmardigitalvillage@yahoogroups.com, NLDmembrsnSupportersofCRPPnNLDnDASSK@yahoogroups.com, Rohingya@yahoogroups.com, SanghaOnline@yahoogroups.com, WHOISROHINGYA@yahoogroups.com
Received: Sunday, September 25, 2011, 10:11 PM
အြင္လိုင္းမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား
တမ်ိဳးသားလံုးအတိုင္းအတာေဆာင္တဲ့issueေတြတက္လာတိုင္းကုလားဗမာ၇ခိုင္-၇ိုဟင္ဂ်ာဘာသာေ၇းလူမ်ိုးေ၇းျပသနာေတြက အြန္လိုင္းေပၚေ၇ာက္ေ၇ာက္လာတယ္။
အခုလည္းျကည့္။ ျမစ္ဆံုျပသနာဒီမိုကေ၇စီေ၇းအမ်ိုးသားတန္းတူေ၇းျပသနာေတြေ၇ခ်ိန္ျမင့္ေနခ်ိန္မွာ၇ိုဟင္ဂ်ာျပသနာေတြကေပၚလာျပန္ျပီ။
၇ိုဟင္ဂ်ာတကယ္၇ွိမ၇ွိ ႏိုင္ငံသား၇သင့္မ၇သင့္ကိစၥမျငင္းလိုဒါေပမယ့္စစ္အစိုး၇မျပုတ္မခ်င္းကြ်န္ေတာ္တုိ႔အေနနဲ႔ဘာမွလုပ္ႏိုင္တာမ၇ွိဘူးဆိုတာသေဘာေပါက္ျကပါ။
ေနာက္တခုထပ္ေျပာခ်င္တယ္။
၇ိုဟင္ဂ်ာကို၇ွိမ၇ွိ
ႏိုင္ငံသားျဖစ္သင့္မသင့္ကိုေျပာေနျကတဲ့ ၇ခုိင္ေတြဗမာေတြ ၇ခုိင္နိုင္ငံေ၇းကို
ဘယ္ေလာက္ေလ့လာထားျကျပီလဲ။
၇ခုိင္အမ်ိုးသားေ၇းအတြက္ဘာေတြလုပ္ခဲ့ျကေပးဆပ္ခဲ့ျကျပီးျပီလဲလို႔ေမးခ်င္တယ္။တကယ္လုပ္ခဲ့ျက
ႏိုင္ငံသားျဖစ္သင့္မသင့္ကိုေျပာေနျကတဲ့ ၇ခုိင္ေတြဗမာေတြ ၇ခုိင္နိုင္ငံေ၇းကို
ဘယ္ေလာက္ေလ့လာထားျကျပီလဲ။
၇ခုိင္အမ်ိုးသားေ၇းအတြက္ဘာေတြလုပ္ခဲ့ျကေပးဆပ္ခဲ့ျကျပီးျပီလဲလို႔ေမးခ်င္တယ္။တကယ္လုပ္ခဲ့ျက
လုပ္ေနျကတဲ့တုိးတက္တဲ့အေတြးအေခၚ၇ွိတဲ့၇ခုိင္နိုင္ငံေ၇းေတာ္လွန္ေ၇းသမားေတြကခင္ဗ်ားတို႔လို
အေျခာက္တိုက္ေန၇င္း လူမ်ိုးေ၇းေသြးမျကီး ဘ၀င္မျမင့္ျကဘူး။ ၇ခုိင္ေတာ္လွန္ေ၇းမွာ
၇ခုိင္ျပည္လံုး၀လြတ္ေျမာက္ေ၇းအတြက္တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ Alp ပါတီကိုယ္တိုင္က
၇ိုဟင္ဂ်ာကို ၇ခိုင္တိုင္း၇င္းသားမ်ိုးနြယ္စုတစ္ခုအေနနဲ႔ ၁၉၈၉ကတည္းကလက္ခံထားျပီးျဖစ္တယ္။
ကေန႔တက္ျကြတဲ့၇ခုိင္လူငယ္အင္အားစုေတြျဖစ္တဲ့ ကိုဓူ၀ံ (NEED), ကိုေက်ာ္ခုိင္
(Arakan Oil Watch)၊ ကို၀င္းေအာင္ (Shwe Gas)တို႔လိုလူငယ္ေတြကလည္း ၇ိုဟင္ဂ်ာကို
ဌာေနတိုင္း၇င္းသားတခုအေနနဲ႔လက္ခံျကတယ္။ အခ ၇ိုဟင္ဂ်ာကို လက္မခံဘူးေျပာေနတဲ့လူေတြထဲမွာ ဒီလူေတြေလာက္ဒီမိုကေရစီေ၇း ၇ခုိင္အမ်ိုးသားေ၇းမွာတက္ျကြစြာပါ၀င္ဖူးတဲ့လူ၇ွိ၇င္ေျပာပါ။
အလုပ္မလုပ္ဘဲအေျပာမ်ားတဲ့ အစြန္းေ၇ာက္၇ခိုင္ (၇ခုိင္အေခၚ-က်ီးအာသီး၊ ဗမာအေခၚ-လူ႔ေပါက္ပန္း)ေတြေျကာင့္၇ခုိင္တမ်ုိးသားလံုးကိုအ၇ိုင္းအစိုင္းေတြလူမ်ိုးေ၇းအစြန္းေ၇ာက္ေတြလို့နိုင္ငံတကာက မျမင္ျကပါေစနဲ့။
အားလံုးကိုေလးစားလ်က္
ဖေလာင္းျဖူ
2011/9/25 Ng Ag <ngag@rocketmail.com>
> **
>
>
> အြန္လုိင္း မိတ္ေဆြမ်ား အားလုံးနွင့္ ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူးသုိ႔
>
> အရင္ကေျပာတဲ့အတုိင္းပါဘဲ စစ္အာဏာရွင္ နဲ႔ စစ္ဗုိလ္ေတြ ဗုိလ္က်စုိးမုိးေနသေရြ႕
> ျမန္မာျပည္မွာ ကုိယ့္အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တရားဥပေဒ ေဘာင္ထဲက
> ကာကြယ ္လုိ႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
>
> ကုိယ့္အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကုိ ကယ္တင္ကာကြယ္ခ်င္ရင္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္နဲ႕
> စစ္ဗုိလ္ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ေခါင္းမေထာင္နုိင္ေအာင္ အရင္ လုပ္ၾကပါ။
>
> မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား ၀ါဒျဖန္႕ခ်ီတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တေယာက္နွင့္တေယာက္ အျပန္အလွန္
> စာေရးသား မည္ဆုိပါက ကာယကံ၇ွင္ မ်ားထံသုိ႔ တဦးခ်င္းဆီ လိပ္မူျပီး
> စာျပန္ျခင္းေရးသား ျခင္းျပဳၾကပါလုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံလုိပါတယ္
> (မည္သုိ႔လုပ္ရမည္မွန္းမသိပါက အကူအညီေပးနုိင္ပါတယ္)။ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး
> လူသားခ်င္းစိတ္၀မ္းကြဲေစမည့္ စာမ်ိဳးကုိ ဂရုေမးလ္ထဲသုိ႔ မပုိ႔ၾကပါနဲ႔ လုိ႔
> ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။
>
> ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူး ကုိ (ဒီရာဟူး ၈၈၈၈ ဂရုေမးလ္ တာ၀န္ရွိသူတဦးအေနနွင့္) ေမတၱာ
> ရပ္ခံလုိသည္မွာ ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး အစြန္းေရာက္ေသာ အီးေမးမ်ားကုိ ဂရုေမးထဲသုိ႔
> ျဖန္႕
> ေ၀ျခင္း မျပဳနုိင္ရန္ တားဆီးေပးေစလုိပါတယ္။ ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူး အေနနွင့္လည္း
> ဤသုိ႔ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး ကုိတုိက္ခုိက္ ထိခုိက္ေသာ စာမ်ားအား လူအမ်ား ကုိ
> ဖတ္ရႈေစလုိမွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္။
>
> တကယ္လုိ႔မ်ား ရခုိ္င္အမ်ိဳးသားမ်ားကေသာ္၎ ရုိဟင္ဂ်ာ မ်ားကေသာ္၎ တဦးနွင့္တဦး
> တမ်ိဳးနွင့္ တမ်ိဳး အတူယွဥ္တြဲ၍ ေန၍မျဖစ္ပါဟု ဆုိၾကလ်င္ အင္တာနက္
> အီးေမးလ္မ်ားျဖင့္
> ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီျခင္းမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ ရခုိင္မ်ား ရုိဟင္ဂ်ာမ်ားကုိ မေတြ႔ေတြ႔ေအာင္
> ရွာျပီး ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ မက်န္ေအာင္ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ၾကပါ။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ
> ဂရုေမးလ္ထဲကုိ ဆက္ျပီး ေသြးခြဲစာမ်ား ဆက္ျဖန္႔ေနၾကမည္ဆုိရင္
> ခင္ဗ်ားတုိ႔အားလုံးကုိ ေသြးေၾကာင္တဲ႔ ၾကီးေၾကာင္ၾကာေပါ ၾကီးမ်ားလုိ႔ဘဲ သတ္မွတ္
> လုိက္ပါမည္ ဆုိသည္႔အေၾကာင္း။
>
> သတၱ၀ါအားလုံးကုိ ကုိယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်မၼာခ်မ္းသာေစ လုိသျဖင့္
>
> ေအာင္နုိင္ေအာင္
၇ိုဟင္ဂ်ာကို ၇ခိုင္တိုင္း၇င္းသားမ်ိုးနြယ္စုတစ္ခုအေနနဲ႔ ၁၉၈၉ကတည္းကလက္ခံထားျပီးျဖစ္တယ္။
ကေန႔တက္ျကြတဲ့၇ခုိင္လူငယ္အင္အားစုေတြျဖစ္တဲ့ ကိုဓူ၀ံ (NEED), ကိုေက်ာ္ခုိင္
(Arakan Oil Watch)၊ ကို၀င္းေအာင္ (Shwe Gas)တို႔လိုလူငယ္ေတြကလည္း ၇ိုဟင္ဂ်ာကို
ဌာေနတိုင္း၇င္းသားတခုအေနနဲ႔လက္ခံျကတယ္။ အခ ၇ိုဟင္ဂ်ာကို လက္မခံဘူးေျပာေနတဲ့လူေတြထဲမွာ ဒီလူေတြေလာက္ဒီမိုကေရစီေ၇း ၇ခုိင္အမ်ိုးသားေ၇းမွာတက္ျကြစြာပါ၀င္ဖူးတဲ့လူ၇ွိ၇င္ေျပာပါ။
အလုပ္မလုပ္ဘဲအေျပာမ်ားတဲ့ အစြန္းေ၇ာက္၇ခိုင္ (၇ခုိင္အေခၚ-က်ီးအာသီး၊ ဗမာအေခၚ-လူ႔ေပါက္ပန္း)ေတြေျကာင့္၇ခုိင္တမ်ုိးသားလံုးကိုအ၇ိုင္းအစိုင္းေတြလူမ်ိုးေ၇းအစြန္းေ၇ာက္ေတြလို့နိုင္ငံတကာက မျမင္ျကပါေစနဲ့။
အားလံုးကိုေလးစားလ်က္
ဖေလာင္းျဖူ
2011/9/25 Ng Ag <ngag@rocketmail.com>
> **
>
>
> အြန္လုိင္း မိတ္ေဆြမ်ား အားလုံးနွင့္ ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူးသုိ႔
>
> အရင္ကေျပာတဲ့အတုိင္းပါဘဲ စစ္အာဏာရွင္ နဲ႔ စစ္ဗုိလ္ေတြ ဗုိလ္က်စုိးမုိးေနသေရြ႕
> ျမန္မာျပည္မွာ ကုိယ့္အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ တရားဥပေဒ ေဘာင္ထဲက
> ကာကြယ ္လုိ႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
>
> ကုိယ့္အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကုိ ကယ္တင္ကာကြယ္ခ်င္ရင္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္နဲ႕
> စစ္ဗုိလ္ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ေခါင္းမေထာင္နုိင္ေအာင္ အရင္ လုပ္ၾကပါ။
>
> မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား ၀ါဒျဖန္႕ခ်ီတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တေယာက္နွင့္တေယာက္ အျပန္အလွန္
> စာေရးသား မည္ဆုိပါက ကာယကံ၇ွင္ မ်ားထံသုိ႔ တဦးခ်င္းဆီ လိပ္မူျပီး
> စာျပန္ျခင္းေရးသား ျခင္းျပဳၾကပါလုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံလုိပါတယ္
> (မည္သုိ႔လုပ္ရမည္မွန္းမသိပါက အကူအညီေပးနုိင္ပါတယ္)။ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး
> လူသားခ်င္းစိတ္၀မ္းကြဲေစမည့္ စာမ်ိဳးကုိ ဂရုေမးလ္ထဲသုိ႔ မပုိ႔ၾကပါနဲ႔ လုိ႔
> ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။
>
> ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူး ကုိ (ဒီရာဟူး ၈၈၈၈ ဂရုေမးလ္ တာ၀န္ရွိသူတဦးအေနနွင့္) ေမတၱာ
> ရပ္ခံလုိသည္မွာ ဘာသာေရး လူမ်ိဳးေရး အစြန္းေရာက္ေသာ အီးေမးမ်ားကုိ ဂရုေမးထဲသုိ႔
> ျဖန္႕
> ေ၀ျခင္း မျပဳနုိင္ရန္ တားဆီးေပးေစလုိပါတယ္။ ကုိေက်ာ္ျမတ္ထူး အေနနွင့္လည္း
> ဤသုိ႔ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရး ကုိတုိက္ခုိက္ ထိခုိက္ေသာ စာမ်ားအား လူအမ်ား ကုိ
> ဖတ္ရႈေစလုိမွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္။
>
> တကယ္လုိ႔မ်ား ရခုိ္င္အမ်ိဳးသားမ်ားကေသာ္၎ ရုိဟင္ဂ်ာ မ်ားကေသာ္၎ တဦးနွင့္တဦး
> တမ်ိဳးနွင့္ တမ်ိဳး အတူယွဥ္တြဲ၍ ေန၍မျဖစ္ပါဟု ဆုိၾကလ်င္ အင္တာနက္
> အီးေမးလ္မ်ားျဖင့္
> ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီျခင္းမ်ိဳးမလုပ္ဘဲ ရခုိင္မ်ား ရုိဟင္ဂ်ာမ်ားကုိ မေတြ႔ေတြ႔ေအာင္
> ရွာျပီး ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ မက်န္ေအာင္ သတ္ျဖတ္သုတ္သင္ၾကပါ။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ
> ဂရုေမးလ္ထဲကုိ ဆက္ျပီး ေသြးခြဲစာမ်ား ဆက္ျဖန္႔ေနၾကမည္ဆုိရင္
> ခင္ဗ်ားတုိ႔အားလုံးကုိ ေသြးေၾကာင္တဲ႔ ၾကီးေၾကာင္ၾကာေပါ ၾကီးမ်ားလုိ႔ဘဲ သတ္မွတ္
> လုိက္ပါမည္ ဆုိသည္႔အေၾကာင္း။
>
> သတၱ၀ါအားလုံးကုိ ကုိယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်မၼာခ်မ္းသာေစ လုိသျဖင့္
>
> ေအာင္နုိင္ေအာင္
By Dr. Habib Siddiqui
September 25, 2011
2. Analysis: The Land and the Indigenous People of Arakan
To incite violence and bigotry against Rohingya Muslims of Arakan, Khin Maung Saw does not waste any time. He starts with a picture of a Muslim congregational prayer on the front page, followed by a photo of some soldiers (or possibly guerillas) sitting on the ground. The connotation is quite obvious.
However, such fear-mongering tactics will not succeed and would only lay bare the hideous character of their accusers, as it did in Norway. After all, of all the various communities that call Arakan their home, it is the Rakhine Maghs of Burma that have continued to practice violence; they want a ‘free’ Arakan away from the no less monstrous military brutes of Burma, while still purporting to retain its racist, non-democratic and fascist character that does not allow integration and multi-culture.
In his prologue Saw mentions the story of an ‘ungrateful’ camel that had dislodged its master from the tent. He does not duck the connotation by stating that the Rohingyas of Burma are like that camel in the story that are trying to dislodge the ‘owner’ of the tent. By ‘owner’, he obviously means his own race - the Rakhine Magh.
Fact is, however, opposed to this make-belief fictional story put forth by the chauvinist Rakhine: the Rohingyas are neither the guests of Arakan nor are they trying to dislodge anyone. Far from the false Rakhine propaganda of being the outsiders who had settled in Arakan during the British rule of Arakan -- a persistent theme in the propaganda materials of Aye Kyaw, Aye Chan, Khin Maung Saw and other ultra-chauvinist racists of Arakan -- the existence of the Rohingya in the soil of Arakan predates the Magh influx to the territory from Tibet and other parts of Burma.
As credible research work by unbiased historians and researchers have amply shown, these Rohingyas, derogatorily called the Kalas (by the racist Maghs of Arakan), are the descendants of the indigenous people of Arakan – the true Bhumiputras (adibashis) -- of the land.
Separated to the north by the high hills and deep forests of the Chin State and to the east by the almost insurmountable Arakan Yoma mountain range which divides the Arakan coastal area from the rest of Burma, the region came to be known as the land of the ‘Kala Mukh’ (Land of the ‘Black Faces’), inhabited by these dark brown-colored Indians who had much in common with the people (today’s Bangladeshis, or more particularly Chittagonians) living on the north-western side of the Naaf River, along the adjoining coastal areas of the Bay of Bengal. The resemblance was not limited to physical features like skin color, shape of head and nose alone, but also in shared culture and beliefs. They thrived on rice cultivation on the fertile planes and the abundant supply of fish in the nearby rivers, streams and the Bay of Bengal. The one-mile wide Naaf River was no barrier to sustain family and cultural ties between these sea-faring people living on either side of the river. Arakan’s northern part Mayu, as noted by Dr. Moshe Yegar, can be seen as ‘an almost direct continuation of eastern Bengal’ [Bangladesh].
The Arakan Mountain range also served as a barrier inhibiting Burmese invasions, and allowing Arakan to develop as a separate political entity. As also concurred by all historians the influx of the Sino-Tibetans (with Mongoloid features) in Arakan, resembling today’s Rakhine stock, did not happen until after the collapse of the Vaisali kingdom in the 10th century CE.
What happened to the region in the centuries before and after this invasion? As evidenced by numerous archeological finds, it is obvious that the Hindu colonists, fuelled by their need for trade and commerce, gold and silver, first colonized the region in the early 1st century CE. According to Dr. Emil Forchhammer, a Swiss Professor of Pali at Rangoon College, and Superintendent of the newly founded Archaeological Survey (1881): “The earliest dawn of the history of Arakan reveals the base of the hills, which divide the lowest courses of the Kaladan and Lemro rivers, inhabited by sojourners from India… Their subjects are divided into the four castes of the older Hindu communities…”
By the 3rd century (CE), the coastal region of Kala Mukh (Arakan) had been settled with the colonists dominating and coexisting warily with the indigenous people. In the sites of major habitation Sanskrit became the written language of the ruling class, and the religious beliefs were those prevalent at that time in south-Asia (or Indian sub-continent). The Hindu kings that ruled the coastal territories of Chittagong also ruled the crescent of Arakan. Presumably, the indigenous people of Arakan, much like their brothers and sisters living to the north-west of the Naaf River in (today’s) Chittagong, practiced some loose form of Hinduism.
The second phase of Indianization of Arakan occurred between the 4th and the 6th century CE, by which time the colonists had established their kingdom, and named their capital Vaishali. As a port city, Vaishali was in contact with Samatat (the planes of lower Bangladesh) and other parts of India and Ceylon (Sri Lanka). Historically, these early rulers came to be known as the Chandras and controlled the territories as far north as Chittagong.
The Anand Chandra Inscription, which contains 65 verses (71 and a half lines) and now sited at the Shitthaung pagoda, provides some information about these early rulers. Interestingly, neither the name of the kingdom or the two premier cities – Dhanyavati and Vaishali – is mentioned. This 11-foot high monolith, unique in entire Burma, has three of its four faces inscribed in a Nagari script, which is closely allied to those of Bengali and north-eastern India. As noted rightly by Noel Singer had it not been for Professor E.H. Johnston of Balliol College, Oxford, who translated the Sanskrit script and the Indian epigraphists before him, the contents of the Inscription which remained inaccessible for well over a thousand years would never have been known.
The script on the panel on the east face is believed by Johnston to be the oldest. According to Pamela Gutman it was similar to the type of script used in Bengal (Bangladesh) during the early 6th century CE. As to the panel on the north face, Johnston mentioned that several smaller inscriptions in Bengali characters had been added in the 10th century. Gutman however felt that the principal text in this section is of the mid-11th century CE. The panel on the west face, which is reasonably preserved, is believed by Gutman to be of the earlier part of the 8th century. This priceless document not only lists the personalities of each monarch but also some of the major events of every reign.
So who is this Ananda Chandra? In verse 64, it clearly says that he was a descendant of the Saiva-Andhra monarchs [presumably of Banga or Bangladesh] whose kingdom was located between the Godavari and Krishna Rivers of Bengal, and close to the Bay of Bengal. The founder of this new dynasty was Vajra Sakti who reigned circa 649-665 CE. His successor was Sri Dharma Vijaya, who reigned from circa 665-701. As noted by Singer, and much in contrast to Rakhine claims, Dharma Vijaya was not a Theravada Buddhist, but probably a Mahayanist. The next in line was Narendra Vijaya who reigned from circa 701 to 704 CE. The next to rule was Sri Dharma Chandra, who reigned from 704 to 720 CE. He was the father of Ananda Chandra who was a munificent patron of Mahayana Buddhism and Hindu institutions.
As can be clearly seen from the above brief review, the rulers that ruled Arakan, in centuries before the Sino-Tibetan invasion, were of Indian descent, as were the people (the so-called Kalas) who lived there. They had much in common with Banga, or today’s Bangladesh.
So what happened to those indigenous people after the invasion of Arakan in 957 CE by the Sino-Tibetan race? We have absolutely no historic evidence to suggest that they were exterminated. It is not difficult to understand that while the kingdom had changed hands, a majority of those indigenous people (the ‘Kalas’) continued on with their lives as usual, paying taxes (e.g., in grains) to their new rulers, as they had done before to the previous rulers. Some perhaps changed their faith to Buddhism, while many retained their ancestral religion. Theravada Buddhism, imported mostly from Sri Lanka, took centuries to take its root in Arakan, gradually replacing the Mahayanist Buddhism of the latter Vaisali rulers.
It is also important to note that many of the Sinhalese Buddhists, who later came as monks and settlers to Arakan, were the descendants of Bengali Buddhists who had fled the country as a result of internecine wars that took place between the forces of Hinduism and Buddhism in nearby Bengal in the centuries before Islam came to the region. As Buddhism was almost wiped out in Bengal by the Hindu rulers and the Brahmin clergy, it found a safe haven in Sri Lanka where it flourished. And who would have thought that centuries later those Singhalese Buddhists (with a remarkable facial similarity with the people of Bengal), the progenies of fleeing Buddhists from Bengal, would one day become the harbinger of the new faith - Theravada Buddhism -- in Arakan and rest of Burma?
While the previous Vaishali rulers looked westward, the newer Sino-Tibetan rulers looked eastward, thus allowing mixing of its race with Burman people of today’s Myanmar proper. Over the centuries, two communities emerged – one the indigenous with Indian (Bengali/Arakanese) features (the forefathers of today’s Rohingya Hindus and Muslims) and the other, the new-comer with Mongoloid features (the forefathers of today’s Rakhine Buddhists). It is not difficult to also conclude that in those days of porous borders across land and sea there were migration of other races and religions to this region. Buddhist monks, e.g., came from Sri Lanka bringing in their Theravada Buddhism, as did others, slowly changing the culture of the people living there.
It is simply regrettable to notice how today’s ultra-chauvinist Rakhine and Burman intelligentsia with tunnel-vision refuses to widen their knowledge of the ‘other’ people, Hindus and Muslims, who share the same territory. Anything Indian/Bengali/Chittagonian is usually looked down and frowned upon. It is pure racism at its worst.
[Dr Siddiqui’s book - The Forgotten Rohingya: Their Struggle for Human Rights in Burma – is available from Amazon.com]
To be continued.................
ယေန႔ၿမန္မာႏိုင္ငံအတြက္အေရးတၾကီးလိုအပ္ခ်က္မ်ား။
ၿမန္မာႏိုင္ငံ၏အဓိကၿပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးရမည့္လုပ္ငန္းစဥ္
(၈)ရပ္ရွိသည္။
၁။ ၿပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး။
၂။ က်န္းမာေရး။
၃။ ပညာေရး။
၄။ လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာန ေပၚေပါက္ေရး။
၅။ လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ရန္အင္အားနည္းပါးသူမ်ားႏွင့္လုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားကို
ကာကြယ္ေရး။
၆။ သတင္းမီဒီယာမ်ားလြတ္လပ္စြာထုတ္ေဝခြင့္၊ေရးသားခြင့္၊အသံလႊင့္ခြင့္၊ရိုက္ကူးခြင့္ရရွိေရး။
၇။ လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရွိေရး။
၈။ ဂုဏ္ၾကက္သေရရွိေသာအမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္အသြင္ၿပန္လည္ေၿပာင္းလဲႏိုင္ေရး။
တို႔ကိုအားေကာင္းလာေစ ရန္ၿပဳစုပ်ိဳး ေထာင္ေပးေရးၿဖစ္သည္။
၁။ ၿပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး။
ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံတြင္ၿပည္တြင္းစစ္ၿဖစ္ေနပါကထိုႏိုင္ငံသည္မုခ်ၿပည္သူၿပည္သားမ်ား၏စားဝတ္ေနေရး၊
က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးတို႔ထက္စစ္ႏိုင္ေရးကိုေဇာင္းေပးလုပ္ေနရသၿဖင့္တိုင္းၿပည္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတြင္လည္း
ေကာင္း၊ လူမွဳ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတြင္လည္းေကာင္းနိမ့္က်ေနမည္ၿဖစ္သည္။ ၿပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ကိုယ့္တိုင္း
ရင္းသား အခ်င္း ခ်င္း သတ္ၿဖတ္မွဳ၊ စစ္နယ္ေၿမအတြင္းဥပေဒမဲ့ၾကမ္းၾကဳတ္မွဳမ်ား၊ ရက္စက္မွဳမ်ားမလြဲမေသြၿဖစ္လာ
ခဲ့ရသည္။ ထိုမွတဆင့္တဦးကိုတဦးလူမ်ိဳးေရးအရမုန္းတီးမွဳ၊ အခဲမေၾကမွဳအာဃာမ်ားၾကီးမားလာၿပီးဂ်ာေအးသူ႔အေမ ရိုက္သလိုမိမိတိုင္းရင္းသားတၿပည္တည္းသားအခ်င္းခ်င္းရန္သူၾကီးမ်ားသဖြယ္အေသအေၾကတိုက္ခိုက္ၾကရင္း
ၿပည္တြင္းစစ္သံသရာမွရုန္းမထြက္ႏိုင္ဘဲၿဖစ္ရသည္။ ၿပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္တပ္မေတာ္အသုံးစားရိတ္
ၾကီး မား လာသၿဖင့္တိုင္းၿပည္အတြက္ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးပိလာသလိုတပ္သည္လည္းအင္အားၾကီးမားလာၿပီး၊
ၿပည္သူကိုကာ ကြယ္ရန္ဖြဲ႔စည္းထားသည့္တပ္ဘဝမွၿပည္သူကိုဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္သည့္တပ္ဘဝသို႔ေလွ်ာက်ေရာက္ရွိလာခဲ့ရသည္ဆိုကမမွားေခ်။
အင္အားၾကီးမားလာေသာတပ္ကိုစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားကမိမိတို႔ကိုယ္က်ိဳးအၿမတ္အတြက္ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အ
ၿဖစ္ေၿပာင္းလဲအသုံးခ်ကိုယ္က်ိဳး ရွာၿပီးသဘာဝအရင္းအၿမစ္မ်ားကိုလက္ညွိဳးထိုးေရာင္း ခ်ခဲ့ၾကသည့္အတြက္
သည့္ ၿပည္သူတို႔ ဆင္းရဲတြင္းမွမတက္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ၿမန္မာနိုင္ငံတိုး တက္ ဖြံ႔ၿဖိဳး
ေရးလုပ္ငန္းမ်ားမစခင္၊ ဆင္းရဲမွဳပေပ်ာက္ေရး မစခင္ ၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံၾကီးကိုဆင္းရဲတြင္းသို႔တြန္းပို႔ခဲ့သည့္
ၿပည္တြင္းစစ္ကိုအရင္ရပ္ဆိုင္း ေအာင္လုပ္ဘို႔လိုသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္
(၁)။ ပထမအဆင့္တၿပည္လုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကိုရဲရဲဝံဝံ ေၾက ညာရဲဘို႔လိုသည္။
(၂)။ ဒုတိယဆင့္စားပြဲဝိုင္းတြင္ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးညွိႏွိဳင္းၾကဘို႔လိုသည္။
(၃)။ တတိယအဆင့္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကိုအေၿခခံဥပေဒထဲတြင္ထည့္သြင္းအတည္ၿပဳဘို႔လိုသည္။
စားပြဲဝုိင္းေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ပြင့္လင္းၿမင္သာမွဳ ရွိရမည့္အၿပင္ေစ့စပ္ညွိႏွိဳင္းေပးႏွိဳင္သည့္ ကုလသမဂၢႏွင့္၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားပါဝင္ႏိုင္လွ်င္ေကာင္းပါသည္။ ထို႔ၿပင္ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားေလးစား ယံုၾကည္ ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားပါဝင္ႏိုင္လွ်င္ေဆြးေႏြးစဥ္ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္တင္းမာမွဳမ်ားေပၚေပါက္လာခဲ့ပါကဝင္ေရာက္
ညွိဳႏွိဳင္းၿဖန္ေၿဖေပးၿခင္းၿဖင့္အားလုံးသေဘာတူညီခ်က္ကိုရယူႏိုင္လိမ့္မည္ ၿဖစ္သည္။
ထိုကဲ့သို႔မလုပ္ႏိုင္ပါကတပ္မေတာ္သည္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုအၿမစ္မၿဖတ္ႏိုင္သလို၊
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလဲႏိုင္ေအာင္မတိုက္ႏိုင္ဘဲ ေနာင္အႏွစ္၅၀ ေက်ာ္ေသာ္လည္းၿပည္
တြင္း စစ္ သံသရာ မွမထြက္ႏိုင္ဘဲ တဝဲလည္လည္ ၿဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။
ယေန႔ ဝ ၿပည္နယ္သည္ဗဟိုအစိုးရလက္ေအာက္မွတရားဝင္ေၾကၿငာခ်က္မထုတ္ေသာ္လည္း ပထမဦးဆုံးကိုယ္ ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရၿပည္နယ္ၿဖစ္သည္ကိုဘယ္သူမွမၿငင္းႏိုင္ေခ်။ ဝတို႔အားနယ္ၿခားေစာင့္တပ္ေၿပာင္းလဲရန္ဖိအား ေပးမွဳကိုတရားဝင္ရုပ္သိမ္းေပးရၿခင္းသည္တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးကိုအၿမစ္ၿပတ္မတိုက္ႏိုင္ေၾကာင္းသက္
ေသ ၿပခ်က္တခုၿဖစ္သည္။ တရက္အပစ္ရပ္လွ်င္တရက္လူ႔အသက္တေခ်ာင္းကိုကယ္ႏွိုင္သည္၊ အပစ္အခတ္
ရပ္စဲထား စဥ္ကာလပိုလွ်ံလာေသာစစ္သံုးစားရိတ္မ်ားကိုတိုင္းၿပည္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္အသံုးၿပဳၿခင္းၿဖင့္ မ်ားစြာ အက်ိဳးေက်းဇူးရရွိၾကမည္ၿဖစ္သည္။ တရက္အပစ္ရပ္ေရးမွတသက္အပစ္ရပ္ေရးသို႔ၾကိဳးစားအေကာင္ အထည္ေဖၚႏိုင္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ ၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဖြံ႔ၿဖိဳး ရန္အတြက္အေၿခအေနေပးၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲၾကီး အာမခံႏိုင္ၿပီၿဖစ္သည္။ ဒုတိယစစ္ၾကီးတြင္ရႈံးႏိုမ့္သြားၿပီးေနာက္
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ၁% ထက္ပိုသုံး ခြင့္ မ ရသည့္အတြက္္တိုင္းၿပည္ဝင္ေငြကိုဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၊
စက္မွဳလက္မွဳနည္းပညာ၊ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး တို႔တြင္ပံုေအာသံုးစြဲ သည့္အတြက္ဆယ္စုႏွစ္တခုအတြင္းစစ္ရႈံးႏိုင္ငံဘဝမွေန၍
ကမၻာ့အတိုးတက္ဆံုးႏိုင္ငံအၿဖစ္ သ႔ိုၿပန္လည္တက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအေနႏွင့္ၿပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုပထမေၿခလွမ္းအၿဖစ္ရဲဝံစြာလွမ္းႏိုင္ဘို႔လိုသည္။
၂။ က်န္းမာေရး။
က်န္းမာေရးမေကာင္းလွ်င္ဘာမွမလုပ္နိုင္ဆိုသည္ကိုေၿပာဘို႔လိုမည္မထင္ပါလူတိုင္းသိေလာက္မည္ဟုထင္ပါသည္။
ယေန႔ၿမန္မာနိုင္ငံတြင္ HIV/AIDS ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းသည့္ေရာဂါသည္မ်ားမည္မွ်ရွိသည္ကို အစိုးရမွ
စာရင္းအတိအက်ထုတ္ၿပန္မေပးေသာ္လည္းေရာဂါသည္သိန္းေက်ာ္ရွိေၾကာင္းခန္႔မွန္းၾကသည္။တီဘီေရာဂါ
သည္ မ်ား၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါသည္မ်ား၊ အသဲေရာင္အသားဝါေရာဂါသည္မ်ား၊အဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ေနသည့္ခေလးမ်ား
စ သည့္ သူမ်ားအားလံုးကုစားရန္ေဆးဝါးလံုေလာက္မွဳမရွိ ၊ ေဆးရုံတင္ရန္ကုတင္မလံု ေလာက္၊ကုသရန္
ပိုက္ဆံ မရွိၿခင္းစသည္တုိ႔ကိုအစိုးရသစ္အေနႏွင့္ပထမဆံုးအေလးထားဦးစားေပးေၿဖရွင္းေပးရမည့္အလုပ္ၿဖစ္သည္။ အဆမတန္ယူထားေသာကာကြယ္ေရးအသံုးစားရိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်ၿပီးက်န္းမာေရးနွင့္ပညာေရးကိုမွ်ေပးၿခင္းၿဖင့္
လည္းေကာင္း၊ၿပည္တြင္းၿပည္ပအစိုးရမဟုတ္ေသာအင္ဂ်ီအိုမ်ားကိုပြင့္လင္းၿမင္သာစြာဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မွဳမ
လုပ္ဘဲလြပ္လပ္စြာကူညီနိုင္ခြင့္ေပးသည့္ဥပေဒမ်ားကိုလည္းေကာင္းအၿမန္ဆံုးထုတ္ၿပန္ေပးဘို႔လိုသည္။
ကာယညာဏလုပ္သားမ်ား၊ခေလးလူငယ္မ်ားက်န္းမာသန္စြမ္းမွသာတိုင္းၿပည္တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းကိုလုပ္နိင္မည္ၿဖစ္သည္။
၃။ ပညာေရး။
နအဖလက္ထက္တြင္ပညာသင္ၾကားေရးထက္ေက်ာင္သားမ်ားကိုမစုစည္းႏိုင္ေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ေဝးလံ
ေခါင္သီေသာေနရာမ်ားတြင္အဖြဲ႔တည္ေထာင္ထားခဲ့ေသာရပ္ေဝးေကာလိပ္မ်ား၊တကၠသိုလ္မ်ားကိုဖ်က္သိမ္း၍
ၿမိဳ႕ၾကီးမ်ားတြင္ၿပန္လည္ေနရာခ်ထားေပးၿခင္း၊တကၠသိုလ္ဂုဏ္အဂၤါႏွင့္ညီညြတ္ေသာေက်ာင္းပရဝဏ္မ်ုားကိုဖန္တီးေပးၿခင္း၊တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားကိုဖ်က္သိမ္းၿပီးရုံးမ်ား၊အလုပ္ဌာနမ်ားလုပ္ထားၿခင္းကိုၿပန္လည္၍ယၡင္အတိုင္း
တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားအၿဖစ္ၿပန္လည္ထားေပးၿခင္းတို႔အၿပင္၊ ေနၿပည္ေတာ္တြင္လည္းကမၻာ့အဆင့္မွီ
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းၾကီးတခုကိုတည္ေဆာက္ၿခင္း၊ပိတ္ထားေသာေရဆင္းတကၠသိုလ္ကိုၿပန္လည္ဖြင့္ေပးၿခင္းတို႔ကိုၿပဳလုပ္ရမည္။
အလြတ္က်က္၊ ထမင္းခြန္႔ပညာေရးစံနစ္မွ ဆရာ တပည့္ အၿပန္အလွန္ေဆြးေႏြးသည့္စံနစ္သို႔ေၿပာင္းၿခင္း၊
အဆင့္ၿမင့္ပညာေရးအတြက္လိုအပ္သည့္ဓါတ္ခြဲခန္းပစၥည္းမ်ား၊ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္မ်ားလံုေလာက္ေအာင္ထုတ္
ေဝေပးၿခင္း၊ ႏိုင္ငံရပ္ၿခားေရာက္ေနသည့္ အရည္အခ်င္းၿပည့္ဝသည့္ ၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကိုစည္းရုံး၍ေက်ာင္းမ်ား
တြင္ သင္ ၾကားေစၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္လိုအပ္လွ်င္ႏိုင္ငံၿခား သားဆရာမ်ားကိုပါငွါးရမ္းေပး
ၿခင္း၊ အထူးအေရးၾကီးသည့္အခ်က္မွာတကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုအကုန္အက်ခံၿပီးဦးစားေပးအဆင့္ၿမင့္စာၾကည့္တိုက္မ်ား အၿဖစ္ေၿပာင္းလဲပစ္ရမည္၊စာၾကည့္တိုက္တြင္အေနာက္တိုင္းပံုစံအတိုင္းသုေတသနၿပဳေနသူေက်ာင္းသား မ်ားကိုကူညီပံ့ပိုးေပးမည့္ေဖၚေရြေသာစာၾကည့္တိုက္မွဴးမ်ားထားရွိေပးရမည့္အၿပင္ကမၻာ့အႏွံအခ်က္အလက္မ်ားကိုအင္တာနက္မွရွာေဖြႏိုင္ရန္
ေက်ာင္းသားဦးေရႏွင့္မွ်တစြာသံုးနိုင္ ေသာလံုေလာက္ေသာကြန္ၿပဴတာမ်ားထား ရွိေပးရန္လိုသည္၊ေက်ာင္းမ်ားတြင္အင္တာနက္ႏွင့္ကြန္ၿပဴတာကိုအခမဲ့သံုးစြဲခြင့္ၿပဳရမည္၊သို႔မွသာေက်ာင္းသား
မ်ားကိုယ္ေလ့လာလိုေသာပညာရပ္မ်ားကိုဝက္ဆိုက္မ်ားမွထုတ္ယူေလ့လာႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။ ေက်ာင္းမ်ား
တြင္ သာမဟုတ္ၿပည္နယ္တိုင္းအသီးသီးတြင္လည္း စာၾကည့္တိုက္အသစ္မ်ားတည္ေဆာက္ၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္
အက်ိဳးရွိမည့္ၿပည္တြင္းႏွင့္ႏိုင္ငံ တကာစာအုပ္စာတမ္းမ်ားကိုစာၾကည့္တိုက္မ်ားအတြက္မွာယူၿပီး
ကူညီေထာက္ ပံ့ေပးၿခင္း၊ပုဂၢလိကစာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုေထာက္ပံ့ကူညီၿခင္း၊စာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုလူမ်ိဳးမေရြးဘာသာမေရြး
လြတ္လပ္စြာ စာဖတ္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ကို အၿမင္က်ယ္က်ယ္ ထားၿပီးခြင့္ၿပဳရမည္။
ထို႔ၿပင္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊စာဖတ္အသင္းမ်ားဖြဲ႕စည္းၿခင္းမ်ားကိုလည္းႏွစ္ႏွစ္ကာကာအားေပးၿခင္းအ
ၿပင္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးပြင့္လင္းစြာေတြ႔ဆံုၿခင္း၊ ေဆြးေႏြးၿခင္း၊
လူငယ္တင္ၿပခ်က္မ်ားကိုတ ေလးတစားနားေထာင္ၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္အက်ိဳးရွိသည့္ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကိုလိုက္ေလ်ာ
ေပးၿခင္းတို႔ၿဖင့္ ကူညီၿခင္းၿဖင့္ အစိုးရႏွင့္ေက်ာင္းသားမ်ား အၾကားႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ
ဆက္ဆံေရး ကို အၿပန္ အလွန္ ေလးစားမွဳၿဖင့္ယံုၾကည္မွဳကို တည္ေဆာက္ရမည္။
၄။ လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာန ေပၚေပါက္ေရး။
လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာနေပၚေပါက္ေရးသည္ဒီမိုကေရစီရွိၿပီးႏိုင္ငံႏွင့္တည္ေဆာက္ဆဲႏိုင္ငံတို႔တြင္မရွိမၿဖစ္လိုအပ္သည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာနသည္အစိုးရၾသဇာအာဏာစက္မွသီးၿခား
ကင္းလြတ္ေနရသည္၊ဗဟိုတရားရုံးတရားသူၾကီးခ်ဳပ္ႏွင့္အေပါင္းအပါအဖြဲ႔ဝင္ဗဟိုတရားသူၾကီးမ်ားကိုသမတမွ
ေရြးခ်ယ္ေပးေသာ္လည္းအထက္လႊတ္ေတာ္မွဖြဲ႔စည္းေပးလိုက္ေသာစစ္ေဆးေရးေကာ္မီတီမွအၿပန္ၿပန္အလွန္လွန္စစ္ေဆး ၿပီးအတည္ၿပဳမွသာတရားသူၾကီးတာဝန္ကိုထမ္းေဆာင္ခြင့္ရသည္၊တခ်ိဳ႕စစ္ေဆးေနစဥ္အၿပစ္အနာအဆာမ်ားေပၚလာသၿဖင့္ ႏွဳတ္ထြက္ရသူမ်ားလည္းရွိသည္။ထိုဗဟိုတရားသူၾကီးအဖြဲ႔သည္သမတကိုပင္တရားဥပေဒခ်ိဳး ေဖါက္ပါကၿဖဳတ္ခ် ပစ္ႏိုင္သည့္အာဏာရွိသည္၊
တရားဥပေဒအထက္တြင္ဘယ္သူမွမရွိဆိုသည့္ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္းက်င့္သံုးၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတည္
ေဆာက္စတြင္တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္လြန္စြာမွအေရးၾကီးသည္၊အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ားအက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမွဳ
မ်ားကိုအေရးယူရာ၌လြတ္လပ္၍သမာဓိရွိေသာတရားသူၾကီးမ်ားရွိဘို႔လိုသည္၊သိုမွသာအက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကိုထိေရာက္စြာတိုက္ဖ်က္ႏိုင္မည္ၿဖစ္ေပသည္။
အစိုးရအရာရွိၾကီးမ်ား၏အက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကိုထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူနိုင္သည့္တရားေရးဌာနရွိၿခင္းေၾကာင့္မတရားဖမ္းဆီးအေရး ယူမွဳမ်ား၊အမွဳဆင္ေထာင္ခ်မွဳမ်ား၊ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းမွဳမ်ား၊အာဏာအလြန္အကြ်ံသံုးစြဲမွဳမ်ားကိုဟန္႔တားႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။တရားဥပေဒစိုးမိုးလာသည့္အခါၿပည္သူမ်ားေၾကာင့္က်ကင္းစြာလုပ္ကိုင္စား
ေသာက္ခြင့္ရရွိလာၾကမည္ၿဖစ္သည္။ ဘက္မလိုက္ေသာတရားေရးမ႑ိဳင္သည္ဒီမိုကေရစီက်င့္သုံးေသာ ႏိုင္ငံအတြက္အသက္တမွ်အေရးၾကီးသည္။တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္ဘက္မလိုက္ေသာတရားေရးမ႑ိဳင္ရွိမွေအာင္ၿမင္ႏိုင္သည္။
သို႔မဟုတ္ပါက မတရား ဥပေဒက်င့္သုံးသူမ်ားကအ ႏိုင္ယူသြားတတ္သည္ကိုသတိၿပဳမိဘို႔လိုသည္။
၅။ လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ရန္အင္အားနည္းပါးသူမ်ားႏွင့္လုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားကို ကာကြယ္ေရး။
ယေန႔ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ၿဖင့္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏အခြင့္ထူးခံစီးပြါးေရးသမားမ်ားကတိုင္းၿပည္၏သံယံဇာတမ်ား ကိုလိုင္စင္မ်ားရယူလ်က္လွိဳင္လွိဳင္ထုတ္ေရာင္းၿခင္း၊ကားတင္သြင္းခြင့္ပါမစ္မ်ား၊တယ္လီဖံုးလိုင္းပါမစ္မ်ား၊ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ သစ္ကြက္မ်ား၊ငါးဖမ္းကြက္မ်ား၊ပင္လယ္ကမ္းေၿခရွိအပန္းေၿဖေသာင္ကမ္းမ်ားအားလံုးကိုရယူပိုင္ဆိုင္ထားလွ်က္ရွိသည္၊ ထိုေခတ္ပ်က္သူေဠးမ်ားႏွင့္သာမန္ၿပည္သူမ်ားယွဥ္ၿပိုင္ႏိုင္ေသာအင္အားမရွိေခ်၊ထို႔ေၾကာင့္အစိုးရမွစီးပြါးေရးလုပ္ႏိုင္ရန္ အကာအကြယ္ေပးသည့္ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားဥပေဒမ်ားကိုထုတ္ၿပန္ေပးရမည္။ထိုမွတဆင့္အေသးစားအိမ္တြင္း စက္မွဳလက္မွဳလုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားတေၿဖးေၿဖးၾကီးထြားလာၿပီး၊ၿပည္သူမ်ားစားသံုးရန္ၿပည္တြင္းကုန္ေခ်ာ ထုတ္လုပ္မွဳအား ေကာင္းလာမည္ၿဖစ္သည္။အေသးစားစက္မွဳလက္မွဳလုပ္ငန္းမ်ားဖြံ႔ၿဖိဳးလာသည့္အေလွ်ာက္အလုပ္အကိုင္မ်ားေပါမ်ား လာၿပီးၿပည္သူမ်ားစားဝတ္ေနေရးေခ်ာင္လည္လာၾကခါထိုမွဆင့္လူေနမွဳအဆင့္အတန္းၿမင့္မားလာနိုင္မည္ၿဖစ္သည္။
၆။ သတင္းမီဒီယာမ်ားလြတ္လပ္စြာထုတ္ေဝခြင့္၊ေရးသားခြင့္၊အသံလႊင့္ခြင့္၊ရိုက္ကူးခြင့္ရရွိေရး။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတခုတြင္သတင္းမီဒီယာလြတ္လပ္မွဳသည္အထူးေၿပာစရာမလိုေသာကိစၥရပ္တခုၿဖစ္သည္၊
ထိုေၿပာစရာမလိုေသာကိစၥကိုၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေၿပာေန၊ေတာင္းေနရၿခင္းသည္ကပင္၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအၿဖစ္မ
ေရာက္ေသးေၾကာင္းေဖၚၿပေနသည္။အစိုးရကသတၱိရွိရွိ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ေပးၿခင္းေၾကာင့္ႏွစ္ေပါင္းမ်ား
စြာအ ၿမစ္တြယ္ေနေသာအဂတိလိုက္စားမွဳမ်ား၊အာဏာအလြန္အကြ်ံသံုးစြဲမွဳမ်ားကိုမီဒီယာမွေရးသားဖြင့္ခ်ၿခင္း
ေဖၚၿပ ၿခင္းေၾကာင့္ မတရားလုပ္သူမည္သူမဆိုအေရးယူ အၿပစ္ဒါဏ္ေပးၿခင္းၿဖင့္ အက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကို
အစိုးရမွတရား ဥပေဒစိုးမိုးေရးကိုေရွးရွဳ၍ထိေရာက္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္အခြင့္အလမ္းရရွိႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။
အစိုးရကမွန္မွန္ ကန္ကန္လုပ္ေနသမွ်မီီဒီယာသည္မတရားမွဳကိုေဖၚထုတ္ေပးသည့္အေထာက္အကူၿပဳမိတ္ေဆြၿဖစ္သည္။
သို႔ရာတြင္မွန္မွန္ကန္ကန္မလုပ္ေသာအစိုးရ၊ တည္ဆဲတရားဥပေဒမ်ားကိုခ်ိဳးေဖါက္ေနေသာအစိုးရ
အတြက္မီဒီ ယာသည္ရန္သူၿဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ အေမရိကန္သမတရစ္ခ်က္နစ္ကဆင္သည္သူ႔ၿပိဳင္ဖက္ဒီမိုကရက္တစ္
ပါတီ ေၿပာစကားမ်ားကိုခိုးယူအသံဖမ္းခိုင္းၿခင္းကိုမီဒီယာမွဖြင့္ခ်ခဲ့သၿဖင့္သမတရားထူးမွႏွဳတ္ထြက္ခဲ့ရၿခင္းသည္မီဒီ
ယာလြတ္လပ္ခြင့္ေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။ နစ္ကဆင္က“မီဒီယာဟာငါ့ရန္သူကြ” ဟုသူ႔လူမ်ားကိုေၿပာေသာတယ္လီ
ဖံုးမွတ္တမ္းကိုထုတ္ၿပန္သည္အခါတြင္ဖတ္ရသည္။ နစ္ကဆင္သည္ဒီမိုကေရစီစံနစ္ႏွင့္တက္လာေသာသမတၿဖစ္ေသာ္လည္းဘာ့ေၾကာင့္မီဒီယာကိုရန္သူဟုၿမင္သနည္း?
ေမးစရာရွိသည္။ အေၿဖကရွင္းသည္ သူမဟုတ္တာလုပ္ေနသည့္အတြက္ မီဒီယာကိုမုန္းၿခင္းၿဖစ္သည္။
မီဒီယာသည္မဟုတ္တာလုပ္သည့္ သူမ်ားေၾကာက္စရာ၊မုန္းစရာၿဖစ္သလို တရားဥပေဒကိုေလးစားလိုက္နာ
ေသာသူမ်ားအတြက္အားကိုးအားထားၿပဳရာမိတ္ေဆြေကာင္းၿဖစ္သလိုၿပည္သူမ်ားအတြက္လည္းအလင္းၿပမီး
တိုင္ၿဖစ္သည္။
၇။ လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရွိေရး။
လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား(Civil Soceity) အေၾကာင္းကိုယၡင္ေဆာင္းပါးမ်ားတြင္ေရးသား ၿပီးၿဖစ္ သၿဖင့္ အထူးမေရးလိုေတာ့ပါ။
အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္မွဳမွသီးၿခားကင္းလြတ္ေသာ လြတ္လပ္ေသာ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔ အစည္းမ်ားတြင္လူထုလူတန္းစားအဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစုံပါဝင္သည္။
ဥပမာအားၿဖင့္ေတာင္သူလယ္သမားအစည္း အရုံး၊ အလုပ္သမားအစည္းအရုံးမ်ား၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၊
ေရွ႕ေနအသင္းမ်ား၊ ဘာသာေရးအသင္းမ်ား၊ အမ်ိဳးသမီးအသင္းအဖြဲ႔မ်ား၊ စာဖတ္အသင္းမ်ား၊ စသည္ၿဖင့္တို႔လြတ္လပ္စြာဖြဲ႔စည္းခြင့္ရွိၿခင္း။
ထိုအဖြဲ႔အစည္းမ်ား သည္မိမိအဖြဲ႔ဝင္မ်ားအေပၚအစိုးရမွအာဏာအလြန္အကြ်ံမသုံးစြဲႏိုင္ရန္ကာကြယ္ခြင့္ရွိသည့္အတြက္၊မတရားလုပ္
ရပ္မ်ားက်င့္သံုးလာသည့္အခါမိမိအဖြဲ႔သားမ်ားအခြင့္အေရးကိုတရားဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွေနအစိုးရလုပ္ရပ္ကိုဆန္႔က်င္ရင္ဆိုင္ရင္းတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးကိုအေထာက္အကူၿပဳၾကားကန္ေပးသၿဖင့္လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားအာမခံ ခ်က္ရရွိလာသည္။ ထိုအခါတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအားေကာင္းလာၿပီးခိုင္မာေသာဒီမီုကေရစီႏိုင္ငံၾကီးအၿဖစ္ေပၚ ေပါက္လာ မည္ၿဖစ္သည္။
၈။ ဂုဏ္ၾကက္သေရရွိေသာအမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္အသြင္ၿပန္လည္ေၿပာင္းလဲႏိုင္ေရး။
ဂုဏ္သေရရွိေသာတပ္မေတာ္ေပၚေပါက္ေရးသည္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတိုင္းတြင္မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခ်က္
တစ္ရပ္ ျဖစ္ သည္။ ယေန႔တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ဆိုသည္ထက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏
ကိုယ္ပိုင္ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းခံထားရသည့္ တပ္မေတာ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ထို႔အတြက္
တိုင္းျပည္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ပဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြါးကို
ကာကြယ္ေရး အျပင္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူတို႔ကို ႏွိပ္ကြပ္သည့္တပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။
၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒအရ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္သည္ လိုအပ္လွ်င္ တိုင္းျပည္၏ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာကို
တရား၀င္ သိမ္းယူႏိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ထည့္သြင္းထားခ်က္သည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရအဖြဲ႔အစည္းက
တပ္မေတာ္ကို ျပန္ေႀကာက္ေနရမည့္သေဘာမ်ိဳးျဖစ္သည္။ “မင္းတို႔ ငါတို့တပ္မႀကိဳက္တာကို မလုပ္နဲ႔
လုပ္လွ်င္ တရား၀င္အာဏာ သိမ္းလို႔ရတယ္ကြ” ဟု ေျပာေနသလို ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္
ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏အာဏာကို ဖီဆန္ႏိုင္သည့္ အေနအထားမ်ိဳး ဖန္တီးထားသည့္ အေျခခံဥပေဒ ကိုျပန္လည္ျပဳျပင္ဖို႔အထူးလိုအပ္သည္။
တပ္မေတာ္တြင္ “တပ္မေတာ္သာလွ်င္အမိ တပ္မေတာ္ သာလွ်င္အဖ”
ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္သည္ အလြန္ရိုင္းျပေသာမိဘျပည္သူႏွင့္ တပ္ကို ေသြးခြဲထားသည့္ ေဆာင္ပုဒ္ျဖစ္သည္။
ျပည္သူကို အေလးမထားပဲ စစ္ကြ်န္အျဖစ္ တပ္မေတာ္၏ အင္အားကို အသံုးျပဳရန္ စနစ္တက် စီမံထားေသာစိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရး
ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။ ထိုအရုပ္ဆိုးလွေသာ ေဖာက္ျပန္သည့္ အေတြးအေခၚကို ေျပာင္းလဲ၍
တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူမွ ေမြးဖြားလာ သည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္သည္ဆိုသည့္ မူလအေတြးအေခၚကို တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြင္း
ျပန္လည္ရွင္သန္လာေစရန္ ၿပဳလုပ္ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔လိုသည္။ “ၿပည္သူ သာလွ်င္အမိ ျပည္သူသာလွ်င္အဖ”
ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးေသာ တပ္မေတာ္အျဖစ္သို႔ အသြင္ျပန္လည္ေျပာင္းလဲျပီး
ဒီမိုကေရစီနည္းအရ တက္လာေသာ အစိုးရကို သစၥာခံေသာ တပ္မေတာ္၊ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို
ႀကိဳးစား စြမ္းေဆာင္ေသာ တပ္မေတာ္၊ ျဖစ္ဖို႔ အေတာ္ႀကိဳး စား ယူရအံုးမည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္
တိုင္းၿပည္ကာကြယ္ေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူကို
ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ တပ္မေတာ္ မျဖစ္ေစရ။ ျပည္သူတို႔ ေလးစားယံုႀကည္ေသာ တပ္မေတာ္သာ ျဖစ္ေစရမည္။
ထို႔အတြက္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္သည္ -
(၁)
တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးအတြက္ စစ္ေရးသက္သက္ ကြ်မ္းက်င္သူ (Professional) မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထား
သည့္ တိုက္စြမ္းရည္ျမင့္ တပ္မေတာ္ျဖစ္ရမည္။
(၂)
တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေရွာင္ႀကင္ရမည္။ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီအေျခခံဥပေဒအရေရြးေကာက္
ဖြဲ႔စည္းထား ေသာ အစိုးရကို သစၥာေစာင့္သိ ရိုေသရမည္။
(၃)
တပ္မေတာ္သည္ စီးပြါးေရးလုပ္ကြက္မ်ားကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေရွာင္ႀကင္ရမည္။
(၄)
တပ္မေတာ္သည္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ဦးထိပ္ထား၍ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း
ျဖစ္ရမည္။ ဖိႏိွပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ယႏၱယား မျဖစ္ေစရ။
ထိုအခ်က္ေလးခ်က္သည္
ယေန႔တပ္မေတာ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးအေနႏွင့္
ထိုအခ်က္မ်ားကို တစ္ခုျပီးတစ္ခု ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ႏိုင္လွ်င္
အလြန္ေကာင္းမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက တစ္ေန႔တြင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၏ အာဏာသိမ္းမွဳကို
ခံရႏိုင္ေျခရွိသည္။
ယေန႔ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသည္နအဖအက်င့္အၾကံမ်ားႏွင့္လားလားမွမတူသည့္အၿပဳအမူကိုၿပသဘို႔လိုသည္။
စစ္အာဏာရွင္လမ္းေၾကာင္းသို႔ဦးလွည့္ႏိုင္သည့္စစ္ဦးစားေပးမတရားဥပေဒမ်ားကိုဖ်က္သိမ္းပစ္ၿခင္း၊ဒီမိုကေရစီစံနစ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာဥပေဒမ်ားကိုၿပဌါန္းၿခင္း၊မိမိအစိုးရသည္ယၡင္စစ္အစိုးရႏွင့္မတူေၾကာင္းကိုၿပသသည့္အေန
ၿဖင့္စစ္အာဏာစက္ၿဖင့္မတရားပုဒ္မတပ္ဖမ္းဆီးထားေသာအတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးအ က်ဥ္းသားမ်ားကိုခြ်င္း
ခ်က္ မရွိလႊတ္ေပးၿခင္း ၿဖင့္မိမိ၏ေကာင္းမြန္ေသာေစတနာကိုအမ်ားကိုၿပသရန္လိုေပသည္။
ဦးသိန္းစိန္အစုိးရသည္အမွန္တကယ္ေစတနာၿဖင့္ၿပည္သူၿပည္သားမ်ားအားဒီမိုကေရစီေပးခ်င္မေပးခ်င္ဆိုသည္ကိုယခုအခ်ိန္အထိေရေရရာရာမရွိေသးေခ်၊
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ႏိုင္ငံတကာႏွင့္တၿပည္လံုးလိုလားေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကိုမလႊတ္ေသး၍ၿဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ဒီမီုကေရစီအင္အားစုမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္မိမိတို႔၏က်ိဳးစားအားထုတ္ေနသည့္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကိုမူလရည္မွန္းခ်က္မ်ားအတိုင္းဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရင္းသတိႏွင့္ေစာင္ၾကည့္ေနဖို႔လိုေပသည္။
စစ္မွန္ေသာဖဒရယ္ၿပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး၊
ၿပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ေပၚေပါက္ေရးတို႔ကိုမ်က္ေၿခမၿပတ္ဖို႔လည္းလိုေပသည္။
ထြန္းေအာင္ေက်ာ္
၂၄ရက္၊ ၉လ ၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္
ၿမန္မာႏိုင္ငံ၏အဓိကၿပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးရမည့္လုပ္ငန္းစဥ္
(၈)ရပ္ရွိသည္။
၁။ ၿပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး။
၂။ က်န္းမာေရး။
၃။ ပညာေရး။
၄။ လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာန ေပၚေပါက္ေရး။
၅။ လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ရန္အင္အားနည္းပါးသူမ်ားႏွင့္လုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားကို
ကာကြယ္ေရး။
၆။ သတင္းမီဒီယာမ်ားလြတ္လပ္စြာထုတ္ေဝခြင့္၊ေရးသားခြင့္၊အသံလႊင့္ခြင့္၊ရိုက္ကူးခြင့္ရရွိေရး။
၇။ လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရွိေရး။
၈။ ဂုဏ္ၾကက္သေရရွိေသာအမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္အသြင္ၿပန္လည္ေၿပာင္းလဲႏိုင္ေရး။
တို႔ကိုအားေကာင္းလာေစ ရန္ၿပဳစုပ်ိဳး ေထာင္ေပးေရးၿဖစ္သည္။
၁။ ၿပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး။
ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံတြင္ၿပည္တြင္းစစ္ၿဖစ္ေနပါကထိုႏိုင္ငံသည္မုခ်ၿပည္သူၿပည္သားမ်ား၏စားဝတ္ေနေရး၊
က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးတို႔ထက္စစ္ႏိုင္ေရးကိုေဇာင္းေပးလုပ္ေနရသၿဖင့္တိုင္းၿပည္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတြင္လည္း
ေကာင္း၊ လူမွဳ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတြင္လည္းေကာင္းနိမ့္က်ေနမည္ၿဖစ္သည္။ ၿပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ကိုယ့္တိုင္း
ရင္းသား အခ်င္း ခ်င္း သတ္ၿဖတ္မွဳ၊ စစ္နယ္ေၿမအတြင္းဥပေဒမဲ့ၾကမ္းၾကဳတ္မွဳမ်ား၊ ရက္စက္မွဳမ်ားမလြဲမေသြၿဖစ္လာ
ခဲ့ရသည္။ ထိုမွတဆင့္တဦးကိုတဦးလူမ်ိဳးေရးအရမုန္းတီးမွဳ၊ အခဲမေၾကမွဳအာဃာမ်ားၾကီးမားလာၿပီးဂ်ာေအးသူ႔အေမ ရိုက္သလိုမိမိတိုင္းရင္းသားတၿပည္တည္းသားအခ်င္းခ်င္းရန္သူၾကီးမ်ားသဖြယ္အေသအေၾကတိုက္ခိုက္ၾကရင္း
ၿပည္တြင္းစစ္သံသရာမွရုန္းမထြက္ႏိုင္ဘဲၿဖစ္ရသည္။ ၿပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္တပ္မေတာ္အသုံးစားရိတ္
ၾကီး မား လာသၿဖင့္တိုင္းၿပည္အတြက္ဝန္ထုတ္ဝန္ပိုးပိလာသလိုတပ္သည္လည္းအင္အားၾကီးမားလာၿပီး၊
ၿပည္သူကိုကာ ကြယ္ရန္ဖြဲ႔စည္းထားသည့္တပ္ဘဝမွၿပည္သူကိုဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္သည့္တပ္ဘဝသို႔ေလွ်ာက်ေရာက္ရွိလာခဲ့ရသည္ဆိုကမမွားေခ်။
အင္အားၾကီးမားလာေသာတပ္ကိုစစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားကမိမိတို႔ကိုယ္က်ိဳးအၿမတ္အတြက္ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အ
ၿဖစ္ေၿပာင္းလဲအသုံးခ်ကိုယ္က်ိဳး ရွာၿပီးသဘာဝအရင္းအၿမစ္မ်ားကိုလက္ညွိဳးထိုးေရာင္း ခ်ခဲ့ၾကသည့္အတြက္
သည့္ ၿပည္သူတို႔ ဆင္းရဲတြင္းမွမတက္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ၿမန္မာနိုင္ငံတိုး တက္ ဖြံ႔ၿဖိဳး
ေရးလုပ္ငန္းမ်ားမစခင္၊ ဆင္းရဲမွဳပေပ်ာက္ေရး မစခင္ ၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံၾကီးကိုဆင္းရဲတြင္းသို႔တြန္းပို႔ခဲ့သည့္
ၿပည္တြင္းစစ္ကိုအရင္ရပ္ဆိုင္း ေအာင္လုပ္ဘို႔လိုသည္။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္
(၁)။ ပထမအဆင့္တၿပည္လုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကိုရဲရဲဝံဝံ ေၾက ညာရဲဘို႔လိုသည္။
(၂)။ ဒုတိယဆင့္စားပြဲဝိုင္းတြင္ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးညွိႏွိဳင္းၾကဘို႔လိုသည္။
(၃)။ တတိယအဆင့္ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကိုအေၿခခံဥပေဒထဲတြင္ထည့္သြင္းအတည္ၿပဳဘို႔လိုသည္။
စားပြဲဝုိင္းေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ပြင့္လင္းၿမင္သာမွဳ ရွိရမည့္အၿပင္ေစ့စပ္ညွိႏွိဳင္းေပးႏွိဳင္သည့္ ကုလသမဂၢႏွင့္၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားပါဝင္ႏိုင္လွ်င္ေကာင္းပါသည္။ ထို႔ၿပင္ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားေလးစား ယံုၾကည္ ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားပါဝင္ႏိုင္လွ်င္ေဆြးေႏြးစဥ္ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္တင္းမာမွဳမ်ားေပၚေပါက္လာခဲ့ပါကဝင္ေရာက္
ညွိဳႏွိဳင္းၿဖန္ေၿဖေပးၿခင္းၿဖင့္အားလုံးသေဘာတူညီခ်က္ကိုရယူႏိုင္လိမ့္မည္ ၿဖစ္သည္။
ထိုကဲ့သို႔မလုပ္ႏိုင္ပါကတပ္မေတာ္သည္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကိုအၿမစ္မၿဖတ္ႏိုင္သလို၊
တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလဲႏိုင္ေအာင္မတိုက္ႏိုင္ဘဲ ေနာင္အႏွစ္၅၀ ေက်ာ္ေသာ္လည္းၿပည္
တြင္း စစ္ သံသရာ မွမထြက္ႏိုင္ဘဲ တဝဲလည္လည္ ၿဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။
ယေန႔ ဝ ၿပည္နယ္သည္ဗဟိုအစိုးရလက္ေအာက္မွတရားဝင္ေၾကၿငာခ်က္မထုတ္ေသာ္လည္း ပထမဦးဆုံးကိုယ္ ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရၿပည္နယ္ၿဖစ္သည္ကိုဘယ္သူမွမၿငင္းႏိုင္ေခ်။ ဝတို႔အားနယ္ၿခားေစာင့္တပ္ေၿပာင္းလဲရန္ဖိအား ေပးမွဳကိုတရားဝင္ရုပ္သိမ္းေပးရၿခင္းသည္တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးကိုအၿမစ္ၿပတ္မတိုက္ႏိုင္ေၾကာင္းသက္
ေသ ၿပခ်က္တခုၿဖစ္သည္။ တရက္အပစ္ရပ္လွ်င္တရက္လူ႔အသက္တေခ်ာင္းကိုကယ္ႏွိုင္သည္၊ အပစ္အခတ္
ရပ္စဲထား စဥ္ကာလပိုလွ်ံလာေသာစစ္သံုးစားရိတ္မ်ားကိုတိုင္းၿပည္တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္အသံုးၿပဳၿခင္းၿဖင့္ မ်ားစြာ အက်ိဳးေက်းဇူးရရွိၾကမည္ၿဖစ္သည္။ တရက္အပစ္ရပ္ေရးမွတသက္အပစ္ရပ္ေရးသို႔ၾကိဳးစားအေကာင္ အထည္ေဖၚႏိုင္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ ၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဖြံ႔ၿဖိဳး ရန္အတြက္အေၿခအေနေပးၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲၾကီး အာမခံႏိုင္ၿပီၿဖစ္သည္။ ဒုတိယစစ္ၾကီးတြင္ရႈံးႏိုမ့္သြားၿပီးေနာက္
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၏ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ၁% ထက္ပိုသုံး ခြင့္ မ ရသည့္အတြက္္တိုင္းၿပည္ဝင္ေငြကိုဖြံ႔ၿဖိဳးေရး၊
စက္မွဳလက္မွဳနည္းပညာ၊ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး တို႔တြင္ပံုေအာသံုးစြဲ သည့္အတြက္ဆယ္စုႏွစ္တခုအတြင္းစစ္ရႈံးႏိုင္ငံဘဝမွေန၍
ကမၻာ့အတိုးတက္ဆံုးႏိုင္ငံအၿဖစ္ သ႔ိုၿပန္လည္တက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအေနႏွင့္ၿပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိုပထမေၿခလွမ္းအၿဖစ္ရဲဝံစြာလွမ္းႏိုင္ဘို႔လိုသည္။
၂။ က်န္းမာေရး။
က်န္းမာေရးမေကာင္းလွ်င္ဘာမွမလုပ္နိုင္ဆိုသည္ကိုေၿပာဘို႔လိုမည္မထင္ပါလူတိုင္းသိေလာက္မည္ဟုထင္ပါသည္။
ယေန႔ၿမန္မာနိုင္ငံတြင္ HIV/AIDS ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းသည့္ေရာဂါသည္မ်ားမည္မွ်ရွိသည္ကို အစိုးရမွ
စာရင္းအတိအက်ထုတ္ၿပန္မေပးေသာ္လည္းေရာဂါသည္သိန္းေက်ာ္ရွိေၾကာင္းခန္႔မွန္းၾကသည္။တီဘီေရာဂါ
သည္ မ်ား၊ ငွက္ဖ်ားေရာဂါသည္မ်ား၊ အသဲေရာင္အသားဝါေရာဂါသည္မ်ား၊အဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ေနသည့္ခေလးမ်ား
စ သည့္ သူမ်ားအားလံုးကုစားရန္ေဆးဝါးလံုေလာက္မွဳမရွိ ၊ ေဆးရုံတင္ရန္ကုတင္မလံု ေလာက္၊ကုသရန္
ပိုက္ဆံ မရွိၿခင္းစသည္တုိ႔ကိုအစိုးရသစ္အေနႏွင့္ပထမဆံုးအေလးထားဦးစားေပးေၿဖရွင္းေပးရမည့္အလုပ္ၿဖစ္သည္။ အဆမတန္ယူထားေသာကာကြယ္ေရးအသံုးစားရိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်ၿပီးက်န္းမာေရးနွင့္ပညာေရးကိုမွ်ေပးၿခင္းၿဖင့္
လည္းေကာင္း၊ၿပည္တြင္းၿပည္ပအစိုးရမဟုတ္ေသာအင္ဂ်ီအိုမ်ားကိုပြင့္လင္းၿမင္သာစြာဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မွဳမ
လုပ္ဘဲလြပ္လပ္စြာကူညီနိုင္ခြင့္ေပးသည့္ဥပေဒမ်ားကိုလည္းေကာင္းအၿမန္ဆံုးထုတ္ၿပန္ေပးဘို႔လိုသည္။
ကာယညာဏလုပ္သားမ်ား၊ခေလးလူငယ္မ်ားက်န္းမာသန္စြမ္းမွသာတိုင္းၿပည္တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းကိုလုပ္နိင္မည္ၿဖစ္သည္။
၃။ ပညာေရး။
နအဖလက္ထက္တြင္ပညာသင္ၾကားေရးထက္ေက်ာင္သားမ်ားကိုမစုစည္းႏိုင္ေစရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ေဝးလံ
ေခါင္သီေသာေနရာမ်ားတြင္အဖြဲ႔တည္ေထာင္ထားခဲ့ေသာရပ္ေဝးေကာလိပ္မ်ား၊တကၠသိုလ္မ်ားကိုဖ်က္သိမ္း၍
ၿမိဳ႕ၾကီးမ်ားတြင္ၿပန္လည္ေနရာခ်ထားေပးၿခင္း၊တကၠသိုလ္ဂုဏ္အဂၤါႏွင့္ညီညြတ္ေသာေက်ာင္းပရဝဏ္မ်ုားကိုဖန္တီးေပးၿခင္း၊တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားကိုဖ်က္သိမ္းၿပီးရုံးမ်ား၊အလုပ္ဌာနမ်ားလုပ္ထားၿခင္းကိုၿပန္လည္၍ယၡင္အတိုင္း
တကၠသိုလ္ေကာလိပ္မ်ားအၿဖစ္ၿပန္လည္ထားေပးၿခင္းတို႔အၿပင္၊ ေနၿပည္ေတာ္တြင္လည္းကမၻာ့အဆင့္မွီ
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းၾကီးတခုကိုတည္ေဆာက္ၿခင္း၊ပိတ္ထားေသာေရဆင္းတကၠသိုလ္ကိုၿပန္လည္ဖြင့္ေပးၿခင္းတို႔ကိုၿပဳလုပ္ရမည္။
အလြတ္က်က္၊ ထမင္းခြန္႔ပညာေရးစံနစ္မွ ဆရာ တပည့္ အၿပန္အလွန္ေဆြးေႏြးသည့္စံနစ္သို႔ေၿပာင္းၿခင္း၊
အဆင့္ၿမင့္ပညာေရးအတြက္လိုအပ္သည့္ဓါတ္ခြဲခန္းပစၥည္းမ်ား၊ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္မ်ားလံုေလာက္ေအာင္ထုတ္
ေဝေပးၿခင္း၊ ႏိုင္ငံရပ္ၿခားေရာက္ေနသည့္ အရည္အခ်င္းၿပည့္ဝသည့္ ၿမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကိုစည္းရုံး၍ေက်ာင္းမ်ား
တြင္ သင္ ၾကားေစၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္လိုအပ္လွ်င္ႏိုင္ငံၿခား သားဆရာမ်ားကိုပါငွါးရမ္းေပး
ၿခင္း၊ အထူးအေရးၾကီးသည့္အခ်က္မွာတကၠသိုလ္စာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုအကုန္အက်ခံၿပီးဦးစားေပးအဆင့္ၿမင့္စာၾကည့္တိုက္မ်ား အၿဖစ္ေၿပာင္းလဲပစ္ရမည္၊စာၾကည့္တိုက္တြင္အေနာက္တိုင္းပံုစံအတိုင္းသုေတသနၿပဳေနသူေက်ာင္းသား မ်ားကိုကူညီပံ့ပိုးေပးမည့္ေဖၚေရြေသာစာၾကည့္တိုက္မွဴးမ်ားထားရွိေပးရမည့္အၿပင္ကမၻာ့အႏွံအခ်က္အလက္မ်ားကိုအင္တာနက္မွရွာေဖြႏိုင္ရန္
ေက်ာင္းသားဦးေရႏွင့္မွ်တစြာသံုးနိုင္ ေသာလံုေလာက္ေသာကြန္ၿပဴတာမ်ားထား ရွိေပးရန္လိုသည္၊ေက်ာင္းမ်ားတြင္အင္တာနက္ႏွင့္ကြန္ၿပဴတာကိုအခမဲ့သံုးစြဲခြင့္ၿပဳရမည္၊သို႔မွသာေက်ာင္းသား
မ်ားကိုယ္ေလ့လာလိုေသာပညာရပ္မ်ားကိုဝက္ဆိုက္မ်ားမွထုတ္ယူေလ့လာႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။ ေက်ာင္းမ်ား
တြင္ သာမဟုတ္ၿပည္နယ္တိုင္းအသီးသီးတြင္လည္း စာၾကည့္တိုက္အသစ္မ်ားတည္ေဆာက္ၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္
အက်ိဳးရွိမည့္ၿပည္တြင္းႏွင့္ႏိုင္ငံ တကာစာအုပ္စာတမ္းမ်ားကိုစာၾကည့္တိုက္မ်ားအတြက္မွာယူၿပီး
ကူညီေထာက္ ပံ့ေပးၿခင္း၊ပုဂၢလိကစာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုေထာက္ပံ့ကူညီၿခင္း၊စာၾကည့္တိုက္မ်ားကိုလူမ်ိဳးမေရြးဘာသာမေရြး
လြတ္လပ္စြာ စာဖတ္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ကို အၿမင္က်ယ္က်ယ္ ထားၿပီးခြင့္ၿပဳရမည္။
ထို႔ၿပင္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊စာဖတ္အသင္းမ်ားဖြဲ႕စည္းၿခင္းမ်ားကိုလည္းႏွစ္ႏွစ္ကာကာအားေပးၿခင္းအ
ၿပင္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးပြင့္လင္းစြာေတြ႔ဆံုၿခင္း၊ ေဆြးေႏြးၿခင္း၊
လူငယ္တင္ၿပခ်က္မ်ားကိုတ ေလးတစားနားေထာင္ၿခင္း၊ တိုင္းၿပည္အတြက္အက်ိဳးရွိသည့္ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကိုလိုက္ေလ်ာ
ေပးၿခင္းတို႔ၿဖင့္ ကူညီၿခင္းၿဖင့္ အစိုးရႏွင့္ေက်ာင္းသားမ်ား အၾကားႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ
ဆက္ဆံေရး ကို အၿပန္ အလွန္ ေလးစားမွဳၿဖင့္ယံုၾကည္မွဳကို တည္ေဆာက္ရမည္။
၄။ လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာန ေပၚေပါက္ေရး။
လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာနေပၚေပါက္ေရးသည္ဒီမိုကေရစီရွိၿပီးႏိုင္ငံႏွင့္တည္ေဆာက္ဆဲႏိုင္ငံတို႔တြင္မရွိမၿဖစ္လိုအပ္သည္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံတြင္လြတ္လပ္ေသာတရားေရးဌာနသည္အစိုးရၾသဇာအာဏာစက္မွသီးၿခား
ကင္းလြတ္ေနရသည္၊ဗဟိုတရားရုံးတရားသူၾကီးခ်ဳပ္ႏွင့္အေပါင္းအပါအဖြဲ႔ဝင္ဗဟိုတရားသူၾကီးမ်ားကိုသမတမွ
ေရြးခ်ယ္ေပးေသာ္လည္းအထက္လႊတ္ေတာ္မွဖြဲ႔စည္းေပးလိုက္ေသာစစ္ေဆးေရးေကာ္မီတီမွအၿပန္ၿပန္အလွန္လွန္စစ္ေဆး ၿပီးအတည္ၿပဳမွသာတရားသူၾကီးတာဝန္ကိုထမ္းေဆာင္ခြင့္ရသည္၊တခ်ိဳ႕စစ္ေဆးေနစဥ္အၿပစ္အနာအဆာမ်ားေပၚလာသၿဖင့္ ႏွဳတ္ထြက္ရသူမ်ားလည္းရွိသည္။ထိုဗဟိုတရားသူၾကီးအဖြဲ႔သည္သမတကိုပင္တရားဥပေဒခ်ိဳး ေဖါက္ပါကၿဖဳတ္ခ် ပစ္ႏိုင္သည့္အာဏာရွိသည္၊
တရားဥပေဒအထက္တြင္ဘယ္သူမွမရွိဆိုသည့္ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္းက်င့္သံုးၾကသည္။ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတည္
ေဆာက္စတြင္တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္လြန္စြာမွအေရးၾကီးသည္၊အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ားအက်င့္ပ်က္လာဘ္စားမွဳ
မ်ားကိုအေရးယူရာ၌လြတ္လပ္၍သမာဓိရွိေသာတရားသူၾကီးမ်ားရွိဘို႔လိုသည္၊သိုမွသာအက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကိုထိေရာက္စြာတိုက္ဖ်က္ႏိုင္မည္ၿဖစ္ေပသည္။
အစိုးရအရာရွိၾကီးမ်ား၏အက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကိုထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူနိုင္သည့္တရားေရးဌာနရွိၿခင္းေၾကာင့္မတရားဖမ္းဆီးအေရး ယူမွဳမ်ား၊အမွဳဆင္ေထာင္ခ်မွဳမ်ား၊ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းမွဳမ်ား၊အာဏာအလြန္အကြ်ံသံုးစြဲမွဳမ်ားကိုဟန္႔တားႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။တရားဥပေဒစိုးမိုးလာသည့္အခါၿပည္သူမ်ားေၾကာင့္က်ကင္းစြာလုပ္ကိုင္စား
ေသာက္ခြင့္ရရွိလာၾကမည္ၿဖစ္သည္။ ဘက္မလိုက္ေသာတရားေရးမ႑ိဳင္သည္ဒီမိုကေရစီက်င့္သုံးေသာ ႏိုင္ငံအတြက္အသက္တမွ်အေရးၾကီးသည္။တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္ဘက္မလိုက္ေသာတရားေရးမ႑ိဳင္ရွိမွေအာင္ၿမင္ႏိုင္သည္။
သို႔မဟုတ္ပါက မတရား ဥပေဒက်င့္သုံးသူမ်ားကအ ႏိုင္ယူသြားတတ္သည္ကိုသတိၿပဳမိဘို႔လိုသည္။
၅။ လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္ရန္အင္အားနည္းပါးသူမ်ားႏွင့္လုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားကို ကာကြယ္ေရး။
ယေန႔ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္လက္ဝါးၾကီးအုပ္စီးပြါးေရးစံနစ္ၿဖင့္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏အခြင့္ထူးခံစီးပြါးေရးသမားမ်ားကတိုင္းၿပည္၏သံယံဇာတမ်ား ကိုလိုင္စင္မ်ားရယူလ်က္လွိဳင္လွိဳင္ထုတ္ေရာင္းၿခင္း၊ကားတင္သြင္းခြင့္ပါမစ္မ်ား၊တယ္လီဖံုးလိုင္းပါမစ္မ်ား၊ေလေၾကာင္းလိုင္းမ်ား၊ သစ္ကြက္မ်ား၊ငါးဖမ္းကြက္မ်ား၊ပင္လယ္ကမ္းေၿခရွိအပန္းေၿဖေသာင္ကမ္းမ်ားအားလံုးကိုရယူပိုင္ဆိုင္ထားလွ်က္ရွိသည္၊ ထိုေခတ္ပ်က္သူေဠးမ်ားႏွင့္သာမန္ၿပည္သူမ်ားယွဥ္ၿပိုင္ႏိုင္ေသာအင္အားမရွိေခ်၊ထို႔ေၾကာင့္အစိုးရမွစီးပြါးေရးလုပ္ႏိုင္ရန္ အကာအကြယ္ေပးသည့္ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားဥပေဒမ်ားကိုထုတ္ၿပန္ေပးရမည္။ထိုမွတဆင့္အေသးစားအိမ္တြင္း စက္မွဳလက္မွဳလုပ္ငန္းရွင္ေလးမ်ားတေၿဖးေၿဖးၾကီးထြားလာၿပီး၊ၿပည္သူမ်ားစားသံုးရန္ၿပည္တြင္းကုန္ေခ်ာ ထုတ္လုပ္မွဳအား ေကာင္းလာမည္ၿဖစ္သည္။အေသးစားစက္မွဳလက္မွဳလုပ္ငန္းမ်ားဖြံ႔ၿဖိဳးလာသည့္အေလွ်ာက္အလုပ္အကိုင္မ်ားေပါမ်ား လာၿပီးၿပည္သူမ်ားစားဝတ္ေနေရးေခ်ာင္လည္လာၾကခါထိုမွဆင့္လူေနမွဳအဆင့္အတန္းၿမင့္မားလာနိုင္မည္ၿဖစ္သည္။
၆။ သတင္းမီဒီယာမ်ားလြတ္လပ္စြာထုတ္ေဝခြင့္၊ေရးသားခြင့္၊အသံလႊင့္ခြင့္၊ရိုက္ကူးခြင့္ရရွိေရး။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတခုတြင္သတင္းမီဒီယာလြတ္လပ္မွဳသည္အထူးေၿပာစရာမလိုေသာကိစၥရပ္တခုၿဖစ္သည္၊
ထိုေၿပာစရာမလိုေသာကိစၥကိုၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေၿပာေန၊ေတာင္းေနရၿခင္းသည္ကပင္၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအၿဖစ္မ
ေရာက္ေသးေၾကာင္းေဖၚၿပေနသည္။အစိုးရကသတၱိရွိရွိ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ေပးၿခင္းေၾကာင့္ႏွစ္ေပါင္းမ်ား
စြာအ ၿမစ္တြယ္ေနေသာအဂတိလိုက္စားမွဳမ်ား၊အာဏာအလြန္အကြ်ံသံုးစြဲမွဳမ်ားကိုမီဒီယာမွေရးသားဖြင့္ခ်ၿခင္း
ေဖၚၿပ ၿခင္းေၾကာင့္ မတရားလုပ္သူမည္သူမဆိုအေရးယူ အၿပစ္ဒါဏ္ေပးၿခင္းၿဖင့္ အက်င့္ပ်က္မွဳမ်ားကို
အစိုးရမွတရား ဥပေဒစိုးမိုးေရးကိုေရွးရွဳ၍ထိေရာက္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္အခြင့္အလမ္းရရွိႏိုင္မည္ၿဖစ္သည္။
အစိုးရကမွန္မွန္ ကန္ကန္လုပ္ေနသမွ်မီီဒီယာသည္မတရားမွဳကိုေဖၚထုတ္ေပးသည့္အေထာက္အကူၿပဳမိတ္ေဆြၿဖစ္သည္။
သို႔ရာတြင္မွန္မွန္ကန္ကန္မလုပ္ေသာအစိုးရ၊ တည္ဆဲတရားဥပေဒမ်ားကိုခ်ိဳးေဖါက္ေနေသာအစိုးရ
အတြက္မီဒီ ယာသည္ရန္သူၿဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ အေမရိကန္သမတရစ္ခ်က္နစ္ကဆင္သည္သူ႔ၿပိဳင္ဖက္ဒီမိုကရက္တစ္
ပါတီ ေၿပာစကားမ်ားကိုခိုးယူအသံဖမ္းခိုင္းၿခင္းကိုမီဒီယာမွဖြင့္ခ်ခဲ့သၿဖင့္သမတရားထူးမွႏွဳတ္ထြက္ခဲ့ရၿခင္းသည္မီဒီ
ယာလြတ္လပ္ခြင့္ေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။ နစ္ကဆင္က“မီဒီယာဟာငါ့ရန္သူကြ” ဟုသူ႔လူမ်ားကိုေၿပာေသာတယ္လီ
ဖံုးမွတ္တမ္းကိုထုတ္ၿပန္သည္အခါတြင္ဖတ္ရသည္။ နစ္ကဆင္သည္ဒီမိုကေရစီစံနစ္ႏွင့္တက္လာေသာသမတၿဖစ္ေသာ္လည္းဘာ့ေၾကာင့္မီဒီယာကိုရန္သူဟုၿမင္သနည္း?
ေမးစရာရွိသည္။ အေၿဖကရွင္းသည္ သူမဟုတ္တာလုပ္ေနသည့္အတြက္ မီဒီယာကိုမုန္းၿခင္းၿဖစ္သည္။
မီဒီယာသည္မဟုတ္တာလုပ္သည့္ သူမ်ားေၾကာက္စရာ၊မုန္းစရာၿဖစ္သလို တရားဥပေဒကိုေလးစားလိုက္နာ
ေသာသူမ်ားအတြက္အားကိုးအားထားၿပဳရာမိတ္ေဆြေကာင္းၿဖစ္သလိုၿပည္သူမ်ားအတြက္လည္းအလင္းၿပမီး
တိုင္ၿဖစ္သည္။
၇။ လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရွိေရး။
လြတ္လပ္ေသာလူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား(Civil Soceity) အေၾကာင္းကိုယၡင္ေဆာင္းပါးမ်ားတြင္ေရးသား ၿပီးၿဖစ္ သၿဖင့္ အထူးမေရးလိုေတာ့ပါ။
အစိုးရထိန္းခ်ဳပ္မွဳမွသီးၿခားကင္းလြတ္ေသာ လြတ္လပ္ေသာ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႔ အစည္းမ်ားတြင္လူထုလူတန္းစားအဖြဲ႔အစည္းေပါင္းစုံပါဝင္သည္။
ဥပမာအားၿဖင့္ေတာင္သူလယ္သမားအစည္း အရုံး၊ အလုပ္သမားအစည္းအရုံးမ်ား၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၊
ေရွ႕ေနအသင္းမ်ား၊ ဘာသာေရးအသင္းမ်ား၊ အမ်ိဳးသမီးအသင္းအဖြဲ႔မ်ား၊ စာဖတ္အသင္းမ်ား၊ စသည္ၿဖင့္တို႔လြတ္လပ္စြာဖြဲ႔စည္းခြင့္ရွိၿခင္း။
ထိုအဖြဲ႔အစည္းမ်ား သည္မိမိအဖြဲ႔ဝင္မ်ားအေပၚအစိုးရမွအာဏာအလြန္အကြ်ံမသုံးစြဲႏိုင္ရန္ကာကြယ္ခြင့္ရွိသည့္အတြက္၊မတရားလုပ္
ရပ္မ်ားက်င့္သံုးလာသည့္အခါမိမိအဖြဲ႔သားမ်ားအခြင့္အေရးကိုတရားဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွေနအစိုးရလုပ္ရပ္ကိုဆန္႔က်င္ရင္ဆိုင္ရင္းတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးကိုအေထာက္အကူၿပဳၾကားကန္ေပးသၿဖင့္လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားအာမခံ ခ်က္ရရွိလာသည္။ ထိုအခါတရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအားေကာင္းလာၿပီးခိုင္မာေသာဒီမီုကေရစီႏိုင္ငံၾကီးအၿဖစ္ေပၚ ေပါက္လာ မည္ၿဖစ္သည္။
၈။ ဂုဏ္ၾကက္သေရရွိေသာအမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္အသြင္ၿပန္လည္ေၿပာင္းလဲႏိုင္ေရး။
ဂုဏ္သေရရွိေသာတပ္မေတာ္ေပၚေပါက္ေရးသည္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတိုင္းတြင္မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခ်က္
တစ္ရပ္ ျဖစ္ သည္။ ယေန႔တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ဆိုသည္ထက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏
ကိုယ္ပိုင္ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းခံထားရသည့္ တပ္မေတာ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ထို႔အတြက္
တိုင္းျပည္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ပဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြါးကို
ကာကြယ္ေရး အျပင္ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူတို႔ကို ႏွိပ္ကြပ္သည့္တပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။
၂၀၀၈အေျခခံဥပေဒအရ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္သည္ လိုအပ္လွ်င္ တိုင္းျပည္၏ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာကို
တရား၀င္ သိမ္းယူႏိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ထည့္သြင္းထားခ်က္သည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအစိုးရအဖြဲ႔အစည္းက
တပ္မေတာ္ကို ျပန္ေႀကာက္ေနရမည့္သေဘာမ်ိဳးျဖစ္သည္။ “မင္းတို႔ ငါတို့တပ္မႀကိဳက္တာကို မလုပ္နဲ႔
လုပ္လွ်င္ တရား၀င္အာဏာ သိမ္းလို႔ရတယ္ကြ” ဟု ေျပာေနသလို ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္
ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏အာဏာကို ဖီဆန္ႏိုင္သည့္ အေနအထားမ်ိဳး ဖန္တီးထားသည့္ အေျခခံဥပေဒ ကိုျပန္လည္ျပဳျပင္ဖို႔အထူးလိုအပ္သည္။
တပ္မေတာ္တြင္ “တပ္မေတာ္သာလွ်င္အမိ တပ္မေတာ္ သာလွ်င္အဖ”
ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္သည္ အလြန္ရိုင္းျပေသာမိဘျပည္သူႏွင့္ တပ္ကို ေသြးခြဲထားသည့္ ေဆာင္ပုဒ္ျဖစ္သည္။
ျပည္သူကို အေလးမထားပဲ စစ္ကြ်န္အျဖစ္ တပ္မေတာ္၏ အင္အားကို အသံုးျပဳရန္ စနစ္တက် စီမံထားေသာစိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရး
ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။ ထိုအရုပ္ဆိုးလွေသာ ေဖာက္ျပန္သည့္ အေတြးအေခၚကို ေျပာင္းလဲ၍
တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူမွ ေမြးဖြားလာ သည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္သည္ဆိုသည့္ မူလအေတြးအေခၚကို တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြင္း
ျပန္လည္ရွင္သန္လာေစရန္ ၿပဳလုပ္ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔လိုသည္။ “ၿပည္သူ သာလွ်င္အမိ ျပည္သူသာလွ်င္အဖ”
ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္အတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးေသာ တပ္မေတာ္အျဖစ္သို႔ အသြင္ျပန္လည္ေျပာင္းလဲျပီး
ဒီမိုကေရစီနည္းအရ တက္လာေသာ အစိုးရကို သစၥာခံေသာ တပ္မေတာ္၊ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို
ႀကိဳးစား စြမ္းေဆာင္ေသာ တပ္မေတာ္၊ ျဖစ္ဖို႔ အေတာ္ႀကိဳး စား ယူရအံုးမည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္
တိုင္းၿပည္ကာကြယ္ေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူကို
ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေသာ တပ္မေတာ္ မျဖစ္ေစရ။ ျပည္သူတို႔ ေလးစားယံုႀကည္ေသာ တပ္မေတာ္သာ ျဖစ္ေစရမည္။
ထို႔အတြက္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္သည္ -
(၁)
တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးအတြက္ စစ္ေရးသက္သက္ ကြ်မ္းက်င္သူ (Professional) မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထား
သည့္ တိုက္စြမ္းရည္ျမင့္ တပ္မေတာ္ျဖစ္ရမည္။
(၂)
တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေရွာင္ႀကင္ရမည္။ စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီအေျခခံဥပေဒအရေရြးေကာက္
ဖြဲ႔စည္းထား ေသာ အစိုးရကို သစၥာေစာင့္သိ ရိုေသရမည္။
(၃)
တပ္မေတာ္သည္ စီးပြါးေရးလုပ္ကြက္မ်ားကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမွ ေရွာင္ႀကင္ရမည္။
(၄)
တပ္မေတာ္သည္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ဦးထိပ္ထား၍ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း
ျဖစ္ရမည္။ ဖိႏိွပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ယႏၱယား မျဖစ္ေစရ။
ထိုအခ်က္ေလးခ်က္သည္
ယေန႔တပ္မေတာ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးအေနႏွင့္
ထိုအခ်က္မ်ားကို တစ္ခုျပီးတစ္ခု ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ႏိုင္လွ်င္
အလြန္ေကာင္းမည္ ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက တစ္ေန႔တြင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္၏ အာဏာသိမ္းမွဳကို
ခံရႏိုင္ေျခရွိသည္။
ယေန႔ဦးသိန္းစိန္အစိုးရသည္နအဖအက်င့္အၾကံမ်ားႏွင့္လားလားမွမတူသည့္အၿပဳအမူကိုၿပသဘို႔လိုသည္။
စစ္အာဏာရွင္လမ္းေၾကာင္းသို႔ဦးလွည့္ႏိုင္သည့္စစ္ဦးစားေပးမတရားဥပေဒမ်ားကိုဖ်က္သိမ္းပစ္ၿခင္း၊ဒီမိုကေရစီစံနစ္ႏွင့္ကိုက္ညီေသာဥပေဒမ်ားကိုၿပဌါန္းၿခင္း၊မိမိအစိုးရသည္ယၡင္စစ္အစိုးရႏွင့္မတူေၾကာင္းကိုၿပသသည့္အေန
ၿဖင့္စစ္အာဏာစက္ၿဖင့္မတရားပုဒ္မတပ္ဖမ္းဆီးထားေသာအတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးအ က်ဥ္းသားမ်ားကိုခြ်င္း
ခ်က္ မရွိလႊတ္ေပးၿခင္း ၿဖင့္မိမိ၏ေကာင္းမြန္ေသာေစတနာကိုအမ်ားကိုၿပသရန္လိုေပသည္။
ဦးသိန္းစိန္အစုိးရသည္အမွန္တကယ္ေစတနာၿဖင့္ၿပည္သူၿပည္သားမ်ားအားဒီမိုကေရစီေပးခ်င္မေပးခ်င္ဆိုသည္ကိုယခုအခ်ိန္အထိေရေရရာရာမရွိေသးေခ်၊
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ႏိုင္ငံတကာႏွင့္တၿပည္လံုးလိုလားေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကိုမလႊတ္ေသး၍ၿဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ဒီမီုကေရစီအင္အားစုမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသည္မိမိတို႔၏က်ိဳးစားအားထုတ္ေနသည့္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကိုမူလရည္မွန္းခ်က္မ်ားအတိုင္းဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရင္းသတိႏွင့္ေစာင္ၾကည့္ေနဖို႔လိုေပသည္။
စစ္မွန္ေသာဖဒရယ္ၿပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး၊
ၿပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ေပၚေပါက္ေရးတို႔ကိုမ်က္ေၿခမၿပတ္ဖို႔လည္းလိုေပသည္။
ထြန္းေအာင္ေက်ာ္
၂၄ရက္၊ ၉လ ၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္
ေလမွာ၀ဲပ်ံ ခြပ္ေဒါင္းအလံ( ေမာင္ေမာင္၀မ္း )
ေလမွာ၀ဲပ်ံ ခြပ္ေဒါင္းအလံ
- ၿမန္မာႏုိင္ငံ၏လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ႕သမုိင္း၊အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးသမုိင္း၊ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ႔သမုိင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားထု၏ကိုယ္စားၿပဳ တုိက္ပြဲ၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံအား အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု၊နယူးေယာက္ၿပည္နယ္၊ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ႕တြင္ ေဒသဆုိင္ရာ တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွ တရား၀င္လြင္႔ထူခြင္႔ေပးခဲ႔သည္မွာ ယခုအႀကိမ္သည္..ဒုတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ၿဖစ္ပါသည္။
-
- မူလက ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္..ေက်ာင္းသားထု၏ကုိယ္စားၿပဳ အထြတ္အၿမတ္ထားရာ သေကၤတၿဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း သမုိင္း၏ေတာင္းဆုိခ်က္အရ….ၿပည္သူလူထုတရပ္လုံး၏ ႏွလုံးသည္းပြတ္ ၊တုိက္ပြဲ၀င္ နမိတ္ပုံ အားမာန္ၿဖစ္ခဲ႔ပါသည္။
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္…ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးရရွိရန္ႀကိဳးပမ္းမူ႕ ခရီးႀကမ္း၏…အထြတ္အၿမတ္ ထားရာ….ပုံရိပ္တခုလည္းၿဖစ္သည္။
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္သည္…အာဏာရွင္မ်ားကုိဆန္႔က်င္ရာ…မတရားမႈ႔ကုိေတာ္လွန္ရာ၏..မုိးႀကိဳးသြားလက္ႏွက္လည္းၿဖစ္သည္…..
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိဦးညြတ္ၿခင္းသည္…..အာဏာရွင္ကုိဆန္႔က်င္ၿခင္း၊မတရားမႈ႕ကုိတြန္းလွန္ၿခင္း…ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးကုိတာ၀န္ယူၿခင္းဟူေသာအဓိပၸါယ္မ်ားၿဖင္႔ၿပည္႔ႏွက္ေနယုံမက…ၿပည္သူလူထုတရပ္လုံးအား ဦးခုိက္လုိက္ၿခင္းလည္းၿဖစ္သည္။
- ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိ အသိမွတ္ၿပဳၿခင္းသည္…အထက္ေဖာ္ၿပပါ..အခ်က္မ်ားကုိ အေလးထားၿခင္းဟူေသာ..သေဘာထားၿဖစ္ယုံမက…ၿမန္မာၿပည္သူလူထုအားတန္ဘုိးထားၿခင္းလည္း ၿဖစ္သည္ဟု…အေလးအနက္ယုံႀကည္ပါသည္။ယင္းအတြက္အသိမွတ္ၿပဳေပးေသာအေမရိကန္ၿပည္ ေထာင္စုအစုိးရႏွင္႔ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသူ၊ႏုိင္ငံသားမ်ားအားလုံးကုိလည္း အထူးပင္ေက်းဇူးဥပကာရ တင္ရွိပါသည္။
ယေန႔ၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္သည္အာဏာရွင္မ်ား၏လက္ေအာက္မွမလြတ္ေၿမာက္ေသးေသာနုိင္ငံတႏုိင္ငံ ၿဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီႏွင္႔ လူ႔အခြင္႔ေရးဆိတ္သုဥ္းဆဲႏုိင္ငံတႏုိင္ငံၿဖစ္သည္။
- စစ္အာဏာရွင္မ်ားမွေမြးဖြားေပးလုိက္ေသာစစ္အသြင္ေၿပာင္းအရပ္သားအစုိးရသည္…လူထုေခါင္း ေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ႏွင္႔အၿပဳသေဘာေဆာင္ေသာေတြ႔ဆုံမႈ႔မ်ားရွိလင္႔ကစား..အၿပဳသေဘာ ေဆာင္ေသာ အက်ိဳးရလာဒ္မ်ားယေန႔တုိင္ေကာင္းမြန္စြာထြက္ေပၚလာၿခင္းမရွိေသးပါ….
- သုိ႔ၿဖစ္ပါေသာေႀကာင္႔….ယေန႔က်ေရာက္ေသာ…သမုိင္း၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံလႊင္႔ထူၿခင္း အခန္းအနားမွ ေတာ္လွန္ေရး၊ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားအေနၿဖင္႔…ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကုိေတာင္းဆုိလုိက္ပါသည္။
ၿပည္တြင္းစစ္မ်ားကုိရပ္စဲၿပီး စစ္မွန္ေသာၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိအၿမန္ဆုံး အေကာင္ထည္ေဖာ္ရန္၊
ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ခၽႊင္းခ်က္မရွိအၿမန္ဆုံးလႊတ္ေပးရန္။
အမ်ိဳးသားၿပန္လည္သင္႔ၿမတ္ေရးကုိ အစြမ္းကုန္အေကာင္ထည္ေဖာ္ရန္ ႏွင္႔
ယေန႔လတ္တေလာၿဖစ္ေပၚေနေသာ….ႏုိင္ငံေတာ္၏သဘာ၀အရင္းအၿမစ္မ်ားႏွင္႔လူသား
မ်ားအားဒုကၡၿဖစ္ေပၚေစႏုိင္မည္႔… ဧရာ၀တီၿမစ္ပ်က္စီးေရးမည္သည္႔စီမံကိန္းမဆုိ ရပ္တန္႔ရန္
တုိ႔ၿဖစ္သည္။
ဒါကေတာ႔ …ယေန႔က်ေရာက္သည္႔ အလံတင္အခန္းနားအတြက္ ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ား၏ သေဘာထားထုတ္ၿပန္ေက်ၿငာခ်က္……အေမရိကန္ေဒသတလြားဆီမွ ႏုိင္ငံေရး ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားအင္တုိက္အားတုိက္ေရာက္ရွိလာႀကတယ္…. အေ၀းေရာက္ညြန္ေပါင္းအစုိးရအဖြဲ႔ရဲ႕၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာစိန္၀င္း ကစလုိ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ ၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ၊ႏုိင္ငံေရးတက္ႀကြလႈတ္ရွားသူေတြ၊ အမိ်ဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ၀င္ေတြ….ေတာ္ေတာ္စုံလုိ႔…
အလံေတာ္ကုိလႊင္႔ထူဖုိ႔အခ်ိန္ေရာက္လာေတာ႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားရဲ႕ဂုဏ္ၿပဳတပ္ဖြဲ႔ကေနရာယူလုိက္တယ္….ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုေတြက အသင္႔အေနအထား…အားလုံးက ၿငိမ္သက္လွ်က္…ဂုဏ္ၿပဳတပ္ဖြဲ႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ကုိသန္းစုိးရဲ႕ရဲ႕တပ္ဖြဲ႔အမိန္႔ေပးသံက…ေလထုကုိေဖာက္ခြဲရင္း…
တုိက္ပြဲ၀င္ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္အား…..အေလးၿပဳ
အားလုံးရဲ႕ဦးညြတ္မႈ႔မွာ ထြက္ေပၚလာတဲ႔…ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းသံက…က်က္သေရရွိလုိက္တာ….ဒီအခ်ိန္မွာ အားလုံးဟာ စုံညီ ပီတိေတြနဲ႔ရင္ခုန္ေနမယ္ဆုိတာကုိေၿပာႏုိင္ပါတယ္ေလ……….
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာစိန္၀င္း က လက္ရွိၿဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအခင္းအက်ဥ္းကုိ မိန္႔ခြန္းေခၽႊၿပီး…အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစိအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လြတ္ေၿမာက္နယ္ေၿမ -အေမရိကန္ဌာနခြဲ ဥကၠဌ ကုိမ်ိဳးသန္႔က…ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္အေႀကာင္းကုိတင္ၿပခဲ႔တယ္…၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိေမာင္ေမာင္၀မ္းက ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားရဲ႕ သေဘာထားေက်ၿငာခ်က္ကုိ ဖတ္ႀကားသြားခဲ႔ၿပီးေနာက္…ဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတ ( ေရႊ၀ါေရာင္ဆရာေတာ္ ) ကလည္း ေရႊ၀ါေရာင္နဲ႔စပ္လ်ဥ္းတဲ႔ အေႀကာင္းအရာမ်ားကုိ ေဟာေၿပာသြားခဲ႔ပါတယ္…။
ေနာက္မွာေတာ႔…တက္ေရာက္လာတဲ႔ ေဒသအသီးသီးမွ ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားက..ဂုဏ္ၿပဳအမွာစကားေတြ ေၿပာႀကားၿပီး…ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ( ABSDF ) ၊ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ( လြတ္ေၿမာက္နယ္ေၿမ ) ၊ ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ( ႏုိင္ငံၿခားေရးရာေကာ္မတီ ) ၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ ဒီမုိကရက္တစ္အပါ၀င္…အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက သ၀ဏ္လႊာမ်ားကုိဖတ္ႀကားခဲ႔ႀကတယ္…….
ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကေတာ႔…အေမရိကန္ၿပည္ေထာင္စု၊နယူးေရာက္ၿပည္နယ္။ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ႕ရဲ႕က်က္သေရေဆာင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕ေက်ာက္တုိင္ ပန္းၿခံ၀န္းရဲ႕ တုိင္ထိပ္မွာ ႀကြားႀကြား၀ံ႔၀ံ႔ ငြားငြားစြံ႔စြံ႔…….
အလံဆုိတာ မိမိယုံႀကည္ခ်က္၊ခံယုံခ်က္ေတြကုိၿမႈတ္ႏွံပူေဇာ္ၿခင္းရဲ႕သေကၤတလကၡဏာတခုပါ…..ခြပ္ေဒါင္းအလံမွာ ၿမန္မာၿပည္သူေတြရဲ႕…….ဒီမုိကေရစီနဲ႔လူ႔အခြင္႔ေရးၿငိမ္းခ်မ္းေရး။တန္းတူညီမွ်ေရးဆုိတဲ႔ယုံႀကည္မႈ႔ေတြကိန္း၀ပ္ ေနတယ္……က်ဆုံးသြားတဲ႔ ေက်ာင္းသားၿပည္သူ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔ရဲ႕၀ိဥာဥ္ေတြရွင္သန္ေနတယ္။…အာဏာရွင္မွန္သမွ် မတရားမႈ႔မွန္သမွ်ကုိ ေၿခာက္လွန္႔ဖယ္ရွားပစ္မဲ႔ ခြန္အားသစ္ေတြအၿမဲလန္းဆန္းေနတယ္…..
မႀကာခင္တေန႔ အမိႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ေၿမေပၚမွာ ခြပ္ေဒါင္းအလံေတာ္ကုိအၿမင္႔ဆုံးထိလႊင္႔ထူႏုိင္ေအာင္…..တုိ႔ရဲ႕မနက္ၿဖန္ေတြကုိအေကာင္ထည္ေဖာ္ႀကပါစို႔…..
အားလုံးကုိေလးစားစြာၿဖင္႔
ေမာင္ေမာင္၀မ္း
Credit : Maung Maung Wann -Facebook
by S RAMAKRISHNAN
EU official permitted to meet Suu Kyi
European Union’s top aid official has completed his visit to Myanmar and was allowed to meet the peace icon Aung San Suu Kyi. The official stated that the Myanmar authorities encouraged more humanitarian access to more areas of Myanmar. This was stated by the Humanitarian Aid Commissioner Kristalina Georgieva in Brussels. European Union donated more than 22 million Euros this year for humanitarian aid to Burma and also to refugees in Thailand.
Change of mind seen in military junta
This is really a good change from the Burmese government. Earlier, the Burmese government controlled by the military junta jailed Suu Kyi for many years. Recently it conducted elections and installed a puppet civil government in Yangon. After this, Suu Kyi herself was released from prison and allowed to freely move anywhere in Burma. She even met the President Thein Sein. The State-run television reported that both parties set aside their differences and discussed common interests and areas of potential cooperation for the benefit of the country and the people. Suu Kyi stated that she was happy and satisfied about the meeting. A day after this meeting, Suu Kyi was allowed to travel to Naypitaw, the new capital in the middle of the jungle, to attend a government sponsored workshop on economic development. There, she mingled freely with Ministers and other ruling party leaders.
Suu Kyi is now tired because of age
There is a change visible on both sides. Suu Kyi, because of her age (she is 66) and also because of her spending two decades of her life in prison, has become tired. Age and time mellow feelings and emotions. She has become more matured now. She has realised that she could achieve nothing by opposing the military junta and the government. Now she wants to spend time for her family and friends. She does not want to land in prison again and spend years in isolation. So she is opting for reconciliation.
Suu Kyi is given a little liberty outside the domain of politics
The military junta, on the other hand, thinks that by giving Suu Kyi a little bit of liberty outside the domain of politics, the stigma around it in the international community could be removed and more aid will be forthcoming. More aid means more cash and more cash means more bank balance for the military leaders. Thus the military wants to make money through Suu Kyi. As long as Suu Kyi does not talk about politics, it is prepared to give her freedom.
Not actually a civilian government
Members of the Myanmar’s army-dominated Parliament have called for a sweeping jail amnesty scheme through which about 2000 prisoners of conscience could be released. These 2000 members belong to Suu Kyi’s NLD party (National League for Democracy). The old era of military regime seems to have ended and the new era of civilian rule, with all its imperfections, has begun. But we should not forget the fact that this civilian government is not actually a civilian government, but a government imposed by the military junta. In fact the ‘civilian’ government contains only retired military officers.
Suu Kyi may again be imprisoned if she exceeds her freedom
Suu Kyi will roam about in Burma with freedom. She can spend time with her family and people. But if she again begins to talk politics or make inflammatory speech, the military junta will put her behind bars. This is the stark reality in Burma.
Source : here
__._,_.___
By Kanbawza Win>>
It came to no surprise and is well expected that ICG, (International Crisis Group) came up on the side of the Burmese military bullies against the entire people of Burma and the international community as it had always done, since the Burmese Junta assumes power in 1988. But I would humbly like to point out some of the fallacies.
(1) The conclusions of the ICG seems to recognize that the current Burmese regime’s “Dubious Constitution” and its’ “Sham Elections” to be legally binding and that the people of Burma and the international community should recognized the done deal, implementing Machiavelli’s theory of “the end justifies the means.”
(2) It seems to recognize the theory that dictators can change the name of the country and the national flag without the consent of the people and the country because ICG continue to use the word Myanmar and not Burma? The word Myanmar is phonetically wrong. It comes from the word Mrama a South Indian word because the Burman believe that they originated from India as the Burmese saying goes in Burmese as Myan Ma Ah Sa Ta Kaung Ka (ျမန္မာအစတေကာင္းက). Hence it should be spell MYANMA without the R as the end MA is pronounced softly in the English word of MOTHER. Besides in the contemporary history of Burma during the independence struggle against the British, Bogyoke Aung San, founder of modern Burma stated with Doh Burma A Se Ayone (ဒုိ႔ဗမာအစည္းအရံုး) and not Doh Myanmar A Se A Yone (ဒုိ႔ျမန္မာအစည္းအရံုး). It must be remembered that founded on 1947 Pangong Concordat where most of the ethnic leaders and people willingly decided to join the Union of Burma of its free will and hence the word MYANMAR is politically wrong. So the name MYANMAR is both phonetically and politically wrong.
(3) As announced that the current regime have repudiated the Panglong Agreementwhich explicitly means that it does not recognize the Union of Burma and make it appear that Myanmar was a monolithic whole since time immemorial save the British interlude and that the ethnic nationalities were a rebellious bent on Balkanization hindering the creation of a nation state. The ICG seems to believe this hypothesis and hence unwittingly encouraging the ethnic cleansing policy imposed by the Myanmar over the Non Myanmar.
(4) Yes! Daw Aung San Suu Kyi, Ambassador Derek Mitchell, Secretary of State for Southeast Asia and Pacific Affairs, Kurt Campbell have all admitted that there is a possibility of change, but so far there not a single concrete step has been taken in terms of the release of more than 2000 political prisoners placed in inhuman conditions. Most importantly there is no cessations of offensives to the resistance ethnic nationalities, not to mention restoration of basic civil liberties or lifting the media censorship.
(5) ICG statement reads “The Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) seems convinced that Myanmar is heading in the right direction and may soon confer upon it the leadership of the organization for 2014” One cannot comprehend this statement when the Indonesia Foreign Minister and the group’s chairperson Marty M Natalegawa is still yet to go to Burma for a fact finding mission before putting up to the ASEAN Board for decision. We do hope that ICG is not keen on putting US in an awkward position knowing full well that Burma by then will have the play the role of the coordinator between America and ASEAN.
(6) Even though ICG is a not profiting, non partisan and prestigious organization depending on the dole out of the corporate, one will not dare not to make any wild accusations it, but our interest is very much aroused when its made its assertions in flowery Burmese, when writing so much about Africa or Arabs none of them are in their native tongues? In view of the fact that Burma has a surplus petro dollars via the oil companies we pray that you are not trying to wean out the Burmese pro democracy forces from the ethnic nationality brethren.
Perhaps ICG should not construe Burma to be Brussels’ Noire Chocolat (sans sucre et lait), a black chocolate for diabetics, as it is not like by the majority of the people
(1) The conclusions of the ICG seems to recognize that the current Burmese regime’s “Dubious Constitution” and its’ “Sham Elections” to be legally binding and that the people of Burma and the international community should recognized the done deal, implementing Machiavelli’s theory of “the end justifies the means.”
(2) It seems to recognize the theory that dictators can change the name of the country and the national flag without the consent of the people and the country because ICG continue to use the word Myanmar and not Burma? The word Myanmar is phonetically wrong. It comes from the word Mrama a South Indian word because the Burman believe that they originated from India as the Burmese saying goes in Burmese as Myan Ma Ah Sa Ta Kaung Ka (ျမန္မာအစတေကာင္းက). Hence it should be spell MYANMA without the R as the end MA is pronounced softly in the English word of MOTHER. Besides in the contemporary history of Burma during the independence struggle against the British, Bogyoke Aung San, founder of modern Burma stated with Doh Burma A Se Ayone (ဒုိ႔ဗမာအစည္းအရံုး) and not Doh Myanmar A Se A Yone (ဒုိ႔ျမန္မာအစည္းအရံုး). It must be remembered that founded on 1947 Pangong Concordat where most of the ethnic leaders and people willingly decided to join the Union of Burma of its free will and hence the word MYANMAR is politically wrong. So the name MYANMAR is both phonetically and politically wrong.
(3) As announced that the current regime have repudiated the Panglong Agreementwhich explicitly means that it does not recognize the Union of Burma and make it appear that Myanmar was a monolithic whole since time immemorial save the British interlude and that the ethnic nationalities were a rebellious bent on Balkanization hindering the creation of a nation state. The ICG seems to believe this hypothesis and hence unwittingly encouraging the ethnic cleansing policy imposed by the Myanmar over the Non Myanmar.
(4) Yes! Daw Aung San Suu Kyi, Ambassador Derek Mitchell, Secretary of State for Southeast Asia and Pacific Affairs, Kurt Campbell have all admitted that there is a possibility of change, but so far there not a single concrete step has been taken in terms of the release of more than 2000 political prisoners placed in inhuman conditions. Most importantly there is no cessations of offensives to the resistance ethnic nationalities, not to mention restoration of basic civil liberties or lifting the media censorship.
(5) ICG statement reads “The Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) seems convinced that Myanmar is heading in the right direction and may soon confer upon it the leadership of the organization for 2014” One cannot comprehend this statement when the Indonesia Foreign Minister and the group’s chairperson Marty M Natalegawa is still yet to go to Burma for a fact finding mission before putting up to the ASEAN Board for decision. We do hope that ICG is not keen on putting US in an awkward position knowing full well that Burma by then will have the play the role of the coordinator between America and ASEAN.
(6) Even though ICG is a not profiting, non partisan and prestigious organization depending on the dole out of the corporate, one will not dare not to make any wild accusations it, but our interest is very much aroused when its made its assertions in flowery Burmese, when writing so much about Africa or Arabs none of them are in their native tongues? In view of the fact that Burma has a surplus petro dollars via the oil companies we pray that you are not trying to wean out the Burmese pro democracy forces from the ethnic nationality brethren.
Perhaps ICG should not construe Burma to be Brussels’ Noire Chocolat (sans sucre et lait), a black chocolate for diabetics, as it is not like by the majority of the people
Credit : Professor Kanbawza Win
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္နိုင္တဲ့ လကၡဏာေတြ ရွိေနျပီလို႕ တခ်ိဳ႕က ေျပာေပမယ့္ ကမၻာ့ တရားမွ်တေရး အဖြဲ႕ (Global Justice Center) ကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အေျပာင္း အလဲ မျဖစ္နိုင္ေသးဘူးလို႕ ေျပာပါတယ္။ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ျပဌာန္းထားတဲ့ ၂၀ဝ၈ ခုနွစ္ အေျခခံဥပေဒ ေအာက္မွာ ဘယ္နိုင္ငံေရး တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈ မွ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို့ Global Justice Center အဖြဲ႕က ဥကၠဌ လည္းျဖစ္ နိုင္ငံတကာ ဥပေဒ ပညာရွင္ လည္းျဖစ္တဲ့ မစၥက္ ဂ်ဲနက္ ဘန္းရႈက ဘီဘီစီကို ေျပာပါတယ္။
ဒီ အေျခခံ ဥပေဒ မွာ စစ္တပ္ နဲ႕စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ ေတြ က နိုင္ငံ ရဲ့ အခ်ုဳပ္အျခာ အာဏာေတြကို သီးျခားရယူထားသလို ျဖစ္ေနတယ္လို့ ေျပာပါတယ္။တကယ္တမ္း အရပ္သားအစိုးရပဲ အာဏာရလာရင္ေတာင္ ဒီ ဖြဲ႕စည္းပံု အရဆိုရင္ ဥပမာအားျဖင့္ ကုလသမဂၢ ကေန ျမန္မာစစ္တပ္ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းရဲ့ လူ့အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈ ေတြကို အေရးယူ ပါလို႕ညႊန္ၾကားရင္ေတာင္ အစိုးရ အေနနဲ႕အေရးယူ နိုင္တဲ့ အေျခ အေန မရွိဘူးလို႕သူက ေျပာပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေပၚ လာေတာ့မယ္ ေမွ်ာ္လင့္နိုင္ေျကာင္း မျကာခင္ ကာလေတြအတြင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ျပီး နိုင္ငံတကာ ပဋိပကၡ ေလ့လာေရး အဖြဲ႕ (ICG) ကလည္း ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အေျပာင္း အလဲေတြ ျဖစ္နိုင္တဲ့ အေျခအေနေရာက္ေနလို႕နိုင္ငံတကာ အသိုင္း အဝိုင္း ကေန ျမန္မာနိုင္ငံ နဲ့ အျပဳသေဘာပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ ကို အျမင့္ဆံုး အဆင့္ အထိ လုပ္ၾကဖို႕အႀကံျပဳထားပါတယ္။
(bbc).
Credit : Dawnmanhon
-
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
ပါလီမန္အမတ္ဦးေရႊေမာင္ၿပည္သူ႔လြတ္ေတာ္တြင္ရခိုင္ၿပည္နယ္၌ၿဖစ္ပြါးခဲ့ေသာအေရးအခင္းနဲ့ ပတ္သက္၍ေဆြးေနြးတင္ၿပၿခင္း။ (14th day of regular ses... -
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
-
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law...
-
The custodian of Two Holy Mosques King Abdullah bin Abdul Aziz Al Saud Aug 11 The custodian of Two Holy M... -
ရခိုင္ျပည္နယ္သို.ေရာက္ရွိေ နေသာ ၈၈ မ်ိုးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား ယခုတေလာ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ပဋိပကၡႏွင့္ပတ္သတ္၍ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီး... -
Read More in PDF here Download here -
The region of South East Asia is almost entirely Buddhist. To account for Islam in Burma is to account for Islam in a Buddhist environment. ...
-
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi... -
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
