ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဥိးဟာ စကၤာပူက ျပန္ လာျပီးေနာက္ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေမလ (၃) ရက္ေန႔ကတည္းက ႏွဳတ္ထြက္ စာတင္ခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းသတင္းမီဒီယာေတြကို ကိုးကားျပိး Asian News International သတင္းမွာ ေရးသားထားပါတယ္။
ဒီဗီြဘီ
Transcript
EMMA ALBERICI, PRESENTER: With the easing of sanctions on Burma comes concern that the unique built heritage of the country, in effect preserved by years of isolation, will be lost if something's not done to protect it.
In particular, historians, architects and planners are working together to develop a plan to preserve the unique street scape of the city of Rangoon, once said to be the wealthiest city in Asia.
For the moment, many of the grand buildings of the era of the British are still standing, but they're at risk of being bulldozed by developers.
South-East Asia correspondent Zoe Daniel reports.
ZOE DANIEL, REPORTER: Desperately poor and crumbling it may be, but there's no hiding Rangoon's former glory. Boom-time buildings from the early 1900s still stand, frozen out of global progress by repression.
In their shadow, I take a walk with Burma's leading historian and driver of the new Yangon Heritage Trust. He leads me on a journey back in time to the days when Burma was a global trading hub under British control.
THANT MYINT-U, HISTORIAN: I think it would've looked very much like an Indian city of the time because the population would've been overwhelmingly Indian and then you would've had a sizeable both European, mainly British, mainly Scottish population. And also a lot of people of mixed descent. And the Burmese would've been a very clear minority, perhaps only about 10 per cent of the population.
ZOE DANIEL: Burma's population remains extraordinarily diverse and in Rangoon the cityscape hasn't changed much either with a style reminiscent of Victorian Glasgow. It's one of the few positive side effects of years of isolation and lack of development and there's a real push on to preserve it.
THANT MYINT-U: Well this area used to be the commercial and the financial heart of British Burma. It's right in the middle of Rangoon. You have Chinatown and the Muslim quarter off to one side and then you have the docks area off to the other.
It was a very, very cosmopolitan place in the early 20th Century and it's a place that to some extent has been almost perfectly preserved for over 50 years.
ZOE DANIEL: While there's plenty left that's worth keeping, it's estimated that about half of the city's heritage buildings have already been lost to the wrecking ball. With sanctions now being eased, there's only a short window of opportunity to draft preservation guidelines before an influx of money leads to insensitive development.
UN Habitat, newly set up in one of Rangoon's classic buildings, is supporting the local push.
MICHAEL SLINGSBY, UN HABITAT: Yes, indeed. No, it's a wonderful opportunity. The chances are here to preserve what is here before ad hoc development has taken place and to avoid the sort of mistakes that Singapore did and let all the shop houses be demolished and then just end up with a few streets that are preserved in a rather artificial way. There's a chance here to keep the whole fabric of the inner city preserved.
ZOE DANIEL: Many of the city buildings are former administrative offices, effectively abandoned when the Government built a new capital in Napidor and moved. But they're not all necessarily empty. Many buildings are being used by the poor, who call them home.
MICHAEL SLINGSBY: It's also important to take into account the fact that many poor people live in old buildings and they need to be dealt with very sensitively when it comes to renovation and provided with adequate accommodation in the same building or alternative accommodation which is acceptable to them.
ZOE DANIEL: The building styles are diverse, and while many were built not colonial era, a highly fraught period of Burmese history, the country's architects say it's a time that should be remembered.
CHAW KALYAR, MYANMAR ARCHITECTS ASSOCIATION: It is part of our history. We cannot erase them. We all have to accept that it is part of our history and it is the link between our past and our future. So these buildings are important in our history as well because we've been a colony for a hundred years.
ZOE DANIEL: Burma's president has agreed to a temporary moratorium on the demolition of buildings while the Yangon Heritage Trust puts together a plan which it'll present to the government in June.
New guidelines will aim to regulate renovation as well as sales so that private houses like this one are saved as well as government landmarks.
You find houses like this all over the city: doing it hard, clearly, but just waiting for a future, much like the country itself.
THANT MYINT-U: What would be great is if we could keep the overall sort of cityscape. I mean, the fact that you have people from so many different cultural backgrounds and religions living within a square mile and you have so many other aspects of the old city that are still around.
So rather than just sort of keeping a few big buildings as tourist attractions, if we can preserve as much of this cosmopolitan part of the city as possible, I think that would be a very useful - not just useful thing economically and perhaps in terms of tourist - drawing in tourists in the future, but also an important thing for this country as a multi-ethnic country going forward as well.
ZOE DANIEL: It's hard to fathom what these buildings have seen as they've stood through a century of war, dictatorship and sheer neglect. Those fighting for them now want to make sure they see progress and a place in the country's future.
Zoe Daniel, Lateline.
In particular, historians, architects and planners are working together to develop a plan to preserve the unique street scape of the city of Rangoon, once said to be the wealthiest city in Asia.
For the moment, many of the grand buildings of the era of the British are still standing, but they're at risk of being bulldozed by developers.
South-East Asia correspondent Zoe Daniel reports.
ZOE DANIEL, REPORTER: Desperately poor and crumbling it may be, but there's no hiding Rangoon's former glory. Boom-time buildings from the early 1900s still stand, frozen out of global progress by repression.
In their shadow, I take a walk with Burma's leading historian and driver of the new Yangon Heritage Trust. He leads me on a journey back in time to the days when Burma was a global trading hub under British control.
THANT MYINT-U, HISTORIAN: I think it would've looked very much like an Indian city of the time because the population would've been overwhelmingly Indian and then you would've had a sizeable both European, mainly British, mainly Scottish population. And also a lot of people of mixed descent. And the Burmese would've been a very clear minority, perhaps only about 10 per cent of the population.
ZOE DANIEL: Burma's population remains extraordinarily diverse and in Rangoon the cityscape hasn't changed much either with a style reminiscent of Victorian Glasgow. It's one of the few positive side effects of years of isolation and lack of development and there's a real push on to preserve it.
THANT MYINT-U: Well this area used to be the commercial and the financial heart of British Burma. It's right in the middle of Rangoon. You have Chinatown and the Muslim quarter off to one side and then you have the docks area off to the other.
It was a very, very cosmopolitan place in the early 20th Century and it's a place that to some extent has been almost perfectly preserved for over 50 years.
ZOE DANIEL: While there's plenty left that's worth keeping, it's estimated that about half of the city's heritage buildings have already been lost to the wrecking ball. With sanctions now being eased, there's only a short window of opportunity to draft preservation guidelines before an influx of money leads to insensitive development.
UN Habitat, newly set up in one of Rangoon's classic buildings, is supporting the local push.
MICHAEL SLINGSBY, UN HABITAT: Yes, indeed. No, it's a wonderful opportunity. The chances are here to preserve what is here before ad hoc development has taken place and to avoid the sort of mistakes that Singapore did and let all the shop houses be demolished and then just end up with a few streets that are preserved in a rather artificial way. There's a chance here to keep the whole fabric of the inner city preserved.
ZOE DANIEL: Many of the city buildings are former administrative offices, effectively abandoned when the Government built a new capital in Napidor and moved. But they're not all necessarily empty. Many buildings are being used by the poor, who call them home.
MICHAEL SLINGSBY: It's also important to take into account the fact that many poor people live in old buildings and they need to be dealt with very sensitively when it comes to renovation and provided with adequate accommodation in the same building or alternative accommodation which is acceptable to them.
ZOE DANIEL: The building styles are diverse, and while many were built not colonial era, a highly fraught period of Burmese history, the country's architects say it's a time that should be remembered.
CHAW KALYAR, MYANMAR ARCHITECTS ASSOCIATION: It is part of our history. We cannot erase them. We all have to accept that it is part of our history and it is the link between our past and our future. So these buildings are important in our history as well because we've been a colony for a hundred years.
ZOE DANIEL: Burma's president has agreed to a temporary moratorium on the demolition of buildings while the Yangon Heritage Trust puts together a plan which it'll present to the government in June.
New guidelines will aim to regulate renovation as well as sales so that private houses like this one are saved as well as government landmarks.
You find houses like this all over the city: doing it hard, clearly, but just waiting for a future, much like the country itself.
THANT MYINT-U: What would be great is if we could keep the overall sort of cityscape. I mean, the fact that you have people from so many different cultural backgrounds and religions living within a square mile and you have so many other aspects of the old city that are still around.
So rather than just sort of keeping a few big buildings as tourist attractions, if we can preserve as much of this cosmopolitan part of the city as possible, I think that would be a very useful - not just useful thing economically and perhaps in terms of tourist - drawing in tourists in the future, but also an important thing for this country as a multi-ethnic country going forward as well.
ZOE DANIEL: It's hard to fathom what these buildings have seen as they've stood through a century of war, dictatorship and sheer neglect. Those fighting for them now want to make sure they see progress and a place in the country's future.
Zoe Daniel, Lateline.
၀န္ၾကီး ဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အစုိးရ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႔နဲ႔ ေဒါက္တာ ေရႊခါး ဦးေဆာင္တဲ့ CNF ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦးတုိ႔ဟာ ဒီကေန႔ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကျပီး အခ်က္ (၁၆) ကုိ သေဘာတူညီမႈ ရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
၀န္ၾကီးဦးေအာင္မင္း ဦးေဆာင္သည့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အစုိးရ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦး ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၆ ရက္တြင္ ေတြ႔ဆံုစဥ္။
ဒီေဆြးေႏြးပြဲကုိ ခ်င္းျပည္နယ္ ဟားခါးျမိဳ႕ ျပည္ေထာင္စုရိပ္သာမွာ က်င္းပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ ႏွစ္ဘက္ သေဘာတူညီခ်က္ေတြအရ CNF နဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔တုိ႔အၾကား ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြ အားလံုးနီးပါး ေျပလည္မႈ ရရွိသြားျပီလုိ႔ အစုိးရျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔၀င္ ျပည္ေထာင္စု သစ္ေတာ၀န္ၾကီး ဦး၀င္းထြန္းက RFA ကုိ အခုလို ေျပာပါတယ္။
" ျခံဳေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အားလံုးႏွစ္ဘက္ သေဘာတူညီမႈရခဲ့ပါျပီ။ ပထမအခ်က္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ယခင္တုန္းကဟာေတြကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္မွာ ျပန္ျပီးေတာ့ သေဘာတူပါတယ္ ဆိုတာကို ျပန္ေျပာတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ယာယီအေျချပဳ ေနထိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ သေဘာတူညီခ်က္ေပါ့။ အဲတာကေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ Hard case ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီဘက္က တပ္မေတာ္ တုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္
ေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္နဲ႔ ဒီျပည္နယ္မွာရိွတဲ့ လံုျခံဳေရးနဲ႔ နယ္စပ္ဝန္ၾကီးနဲ႔ ေနာက္တဘက္က ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦးရဲ႕ တပ္မေတာ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကီးအကဲေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီဘက္က ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ေယာက္က သူတို႔ကို မူေပးျပီးေတာ့ နယ္ေျမခြဲတဲ့ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးေစပါတယ္။ အဲတာေတြ အားလံုးလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ သေဘာတူညီခ်က္ရခဲ့ပါတယ္"
ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦးနဲ႔ ျမန္မာအစုိးရအၾကား ပထမအၾကိမ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲကုိ အခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၆) ရက္ေန႔က ဟားခါးျမိဳ႕မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး အခ်က္ (၉) ခ်က္ပါ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ပဏာမ သေဘာတူညီခ်က္ကုိ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီေဆြးေႏြးပြဲက သေဘာတူညီခ်က္္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ခ်င္းျပည္နယ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥကုိ တာ၀န္ယူထားတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ သစ္ေတာေရးရာ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦး၀င္းထြန္းကုိ RFA အဖြဲ႔သား ကုိေက်ာ္ေက်ာ္ေအာင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတာ နားဆင္ႏုိင္ပါတယ္။
ဒီေဆြးေႏြးပြဲကုိ ခ်င္းျပည္နယ္ ဟားခါးျမိဳ႕ ျပည္ေထာင္စုရိပ္သာမွာ က်င္းပခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ ႏွစ္ဘက္ သေဘာတူညီခ်က္ေတြအရ CNF နဲ႔ အစုိးရအဖြဲ႔တုိ႔အၾကား ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥေတြ အားလံုးနီးပါး ေျပလည္မႈ ရရွိသြားျပီလုိ႔ အစုိးရျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔၀င္ ျပည္ေထာင္စု သစ္ေတာ၀န္ၾကီး ဦး၀င္းထြန္းက RFA ကုိ အခုလို ေျပာပါတယ္။
" ျခံဳေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အားလံုးႏွစ္ဘက္ သေဘာတူညီမႈရခဲ့ပါျပီ။ ပထမအခ်က္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ယခင္တုန္းကဟာေတြကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္မွာ ျပန္ျပီးေတာ့ သေဘာတူပါတယ္ ဆိုတာကို ျပန္ေျပာတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ယာယီအေျချပဳ ေနထိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ သေဘာတူညီခ်က္ေပါ့။ အဲတာကေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ Hard case ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီဘက္က တပ္မေတာ္ တုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္
ေတြရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္နဲ႔ ဒီျပည္နယ္မွာရိွတဲ့ လံုျခံဳေရးနဲ႔ နယ္စပ္ဝန္ၾကီးနဲ႔ ေနာက္တဘက္က ခ်င္းအမ်ဳိးသားတပ္ဦးရဲ႕ တပ္မေတာ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အၾကီးအကဲေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီဘက္က ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ေယာက္က သူတို႔ကို မူေပးျပီးေတာ့ နယ္ေျမခြဲတဲ့ ကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးေစပါတယ္။ အဲတာေတြ အားလံုးလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ သေဘာတူညီခ်က္ရခဲ့ပါတယ္"
ခ်င္းအမ်ိဳးသားတပ္ဦးနဲ႔ ျမန္မာအစုိးရအၾကား ပထမအၾကိမ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲကုိ အခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၆) ရက္ေန႔က ဟားခါးျမိဳ႕မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး အခ်က္ (၉) ခ်က္ပါ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ပဏာမ သေဘာတူညီခ်က္ကုိ လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီေဆြးေႏြးပြဲက သေဘာတူညီခ်က္္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ခ်င္းျပည္နယ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥကုိ တာ၀န္ယူထားတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ သစ္ေတာေရးရာ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး ဦး၀င္းထြန္းကုိ RFA အဖြဲ႔သား ကုိေက်ာ္ေက်ာ္ေအာင္က ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားတာ နားဆင္ႏုိင္ပါတယ္။
RFA
Chittagong, Bangladesh: Hundreds Rohingya men, women and children from Burma, belonging to Burmese Rohingya community – Muslim community- have made temporary sheds of polythene sheets by the rear compound wall of the UNHCR office in B-2 Block of Vasant Vihar in south Delhi since April 9, seeking refugee status, according to Mamoon Rafique, one of the protesters - originally a resident of Mangdaw district of Arakan region and now working as teacher in Jammu.
Mamoon Rafique, an asylum seeker in India
“The UNHCR officials are discriminating against us because we are Muslims. Non-Muslim asylum-seekers – Chin, Rakhin, Kachin and others - from Myanmar get their refugee status card within months or even days but we are being kept waiting for years. Instead of proper refugee cards, we are being issued cards which say that we are ‘asylum seekers’ and even this card is issued without our father’s name and address.”
“The UNHCR cards which were given to us were no use as we could not seek admission into any school for our children or get employment for ourselves while in India.”
“We will not leave here till we are recognized as refugees,” said Shamsul Alam, another protester
“I came from Maungdaw. I fled from the Burmese government’s human rights abuses and formerly lived in Bangladesh. Later, we moved to India because we believed that this is a democratic country with sympathy and peace, where we can take refuge. If we cannot live here as refugees, we want to go to another country where we can live as refugees.”
Hundreds Rohingya men, women and children of Rohingya community from Burma have made temporary sheds of polythene sheets by the rear compound wall of the UNHCR office in B-2 Block of Vasant Vihar in south Delhi
"We were issued an asylum seeker card in August 2011 by the UNHCR, but it deprives us from lot of facilities that a refugee would get. We want a refugee card. Our children need education, better living conditions like water to drink and toilets. But we are deprived of this as we don't have a refugee card," said Zia-ul-Rahman, a asylum seeker and now lives in Muzaffarnagar, Uttar Pradesh.
"We don't use the term Rohingya - we refer to this group as Muslims from northern Rakhine state. In India, there is no national legal framework for refugees, and because of this there are different approaches to different groups of people," Nayana Bose, associate external relations officer UNHCR, told IANS.
"We have already registered around 1,800 Rohingya as asylum seekers In India and issued identity cards to each one. The card is similar to the refugee card as it helps to protect them from harassment, arbitrary arrest, detention and expulsion, and to prevent them from being forced back to a country where their life or freedom may be in danger," Bose said.
“As for right to health care and education, this is available for everybody. They can access free education at government schools.”
However, the UNHCR officials say that they discussed the issue with the refugees four to five times, but were not persuaded by their arguments and will meet 10 representatives of the community again on May 20.
Around 10 to 15 thousand Arakanses Muslims - Rohingya community - are living in different parts of India at present where some of our people are incarcerated in Andaman jail, according to Mamoon while interview to Milli Gazette.
“We are on the edge of starvation due to the apathy of UNHCR towards our plight. We are living on the food offered to us by the local Muslims from across the road and are deprived of basic amenities and medical facilities.”
Mamoon Rafique, an asylum seeker in India
“The UNHCR officials are discriminating against us because we are Muslims. Non-Muslim asylum-seekers – Chin, Rakhin, Kachin and others - from Myanmar get their refugee status card within months or even days but we are being kept waiting for years. Instead of proper refugee cards, we are being issued cards which say that we are ‘asylum seekers’ and even this card is issued without our father’s name and address.”
“The UNHCR cards which were given to us were no use as we could not seek admission into any school for our children or get employment for ourselves while in India.”
“We will not leave here till we are recognized as refugees,” said Shamsul Alam, another protester
“I came from Maungdaw. I fled from the Burmese government’s human rights abuses and formerly lived in Bangladesh. Later, we moved to India because we believed that this is a democratic country with sympathy and peace, where we can take refuge. If we cannot live here as refugees, we want to go to another country where we can live as refugees.”
Hundreds Rohingya men, women and children of Rohingya community from Burma have made temporary sheds of polythene sheets by the rear compound wall of the UNHCR office in B-2 Block of Vasant Vihar in south Delhi
"We were issued an asylum seeker card in August 2011 by the UNHCR, but it deprives us from lot of facilities that a refugee would get. We want a refugee card. Our children need education, better living conditions like water to drink and toilets. But we are deprived of this as we don't have a refugee card," said Zia-ul-Rahman, a asylum seeker and now lives in Muzaffarnagar, Uttar Pradesh.
"We don't use the term Rohingya - we refer to this group as Muslims from northern Rakhine state. In India, there is no national legal framework for refugees, and because of this there are different approaches to different groups of people," Nayana Bose, associate external relations officer UNHCR, told IANS.
"We have already registered around 1,800 Rohingya as asylum seekers In India and issued identity cards to each one. The card is similar to the refugee card as it helps to protect them from harassment, arbitrary arrest, detention and expulsion, and to prevent them from being forced back to a country where their life or freedom may be in danger," Bose said.
“As for right to health care and education, this is available for everybody. They can access free education at government schools.”
However, the UNHCR officials say that they discussed the issue with the refugees four to five times, but were not persuaded by their arguments and will meet 10 representatives of the community again on May 20.
Around 10 to 15 thousand Arakanses Muslims - Rohingya community - are living in different parts of India at present where some of our people are incarcerated in Andaman jail, according to Mamoon while interview to Milli Gazette.
“We are on the edge of starvation due to the apathy of UNHCR towards our plight. We are living on the food offered to us by the local Muslims from across the road and are deprived of basic amenities and medical facilities.”
Myanmar’s military contains smart people who have no intention of seizing back power as the former dictatorship transitions to democracy, according to President Thein Sein’s top political adviser.
“The military has to accept the election result,” Ko Ko Hlaing said in an e-mail. “Our military is a very obedient one, senior officials are well educated and I hope there will be no more coups.”
Thein Sein has won praise from world leaders after freeing political prisoners, easing media restrictions and convincing opposition chief Aung San Suu Kyi to stand for parliament since taking power 14 months ago. His party’s election win in 2010, while criticized by Western nations at the time, ended about five decades of direct military control.
Investors are watching to see whether Myanmar’s political opening will proceed quickly or face opposition from entrenched interests as the country looks ahead to national elections in 2015. Thein Sein remains undecided on whether he will stand for a second term, Ko Ko Hlaing said.
“Our president hasn’t revealed any desire on the next term,” he said in the e-mail. “So I couldn’t say whether he will run or not in the next election.” Hlaing said in a May 2 interview in Yangon that Thein Sein had “laid the foundation” for political reform and if his tenure is “quite successful, he may be content with his works.”
Presidential Contender
Another contender for the presidency in 2015 is Shwe Mann, the former No. 3 in the junta and now the speaker of parliament’s lower house, according to the International Crisis Group.
“There is a broad consensus among the political elite on the need for fundamental reform,” the Brussels-based policy research group said in an April 11 report. “This makes the risk of a reversal relatively low.”
Suu Kyi took office last week after her National League for Democracy party won 43 of 44 seats it contested in by-elections last month, giving it control of less than 10 percent of the 664-member parliament. The NLD boycotted the 2010 national elections, during which the Nobel Peace Prize winner was detained at her lakeside home in Yangon.
To contact the reporter on this story: Daniel Ten Kate in Bangkok at dtenkate@bloomberg.net
“The military has to accept the election result,” Ko Ko Hlaing said in an e-mail. “Our military is a very obedient one, senior officials are well educated and I hope there will be no more coups.”
Thein Sein has won praise from world leaders after freeing political prisoners, easing media restrictions and convincing opposition chief Aung San Suu Kyi to stand for parliament since taking power 14 months ago. His party’s election win in 2010, while criticized by Western nations at the time, ended about five decades of direct military control.
Investors are watching to see whether Myanmar’s political opening will proceed quickly or face opposition from entrenched interests as the country looks ahead to national elections in 2015. Thein Sein remains undecided on whether he will stand for a second term, Ko Ko Hlaing said.
“Our president hasn’t revealed any desire on the next term,” he said in the e-mail. “So I couldn’t say whether he will run or not in the next election.” Hlaing said in a May 2 interview in Yangon that Thein Sein had “laid the foundation” for political reform and if his tenure is “quite successful, he may be content with his works.”
Presidential Contender
Another contender for the presidency in 2015 is Shwe Mann, the former No. 3 in the junta and now the speaker of parliament’s lower house, according to the International Crisis Group.
“There is a broad consensus among the political elite on the need for fundamental reform,” the Brussels-based policy research group said in an April 11 report. “This makes the risk of a reversal relatively low.”
Suu Kyi took office last week after her National League for Democracy party won 43 of 44 seats it contested in by-elections last month, giving it control of less than 10 percent of the 664-member parliament. The NLD boycotted the 2010 national elections, during which the Nobel Peace Prize winner was detained at her lakeside home in Yangon.
To contact the reporter on this story: Daniel Ten Kate in Bangkok at dtenkate@bloomberg.net
(Mizzima) – Burma will issue visas-on-arrival and business visas starting June 1 to accommodate businessmen and foreign travelers, local media reported on Friday.
Rangoon International Airport Photo: MizzimaThe visa-on-arrival was withdran in September 2010 ahead of Burma’s general election in November 2011.
Business visa priority will be given to citizens of countries which do business with Myanmar while the visa-on-arrival will be provided to travelers from member countries of the Association of Southeast Asian Nations (Asean), said the Yangon Times.
According to official statistics, the number of tourists arrival at Burma’s Yangon International Airport alone reached 359,359 in 2011. The figure is expected to reach 1.5 million in 2012 for the gateway.
Other statistics by the Ministry of Hotels and Tourism showed that arrivals at all entry points totaled over 800,000 in 2011, up more than 24,000 or 3 per cent from over 790,000 in 2010.
The figures for the two months of January and February 2012 represented 98,486, according to the Myanmar Tourism Promotion Board.
Meanwhile, as of February 2012, hotels in Burma numbered 739 including 22 foreign-invested hotels, four joint-venture hotels, six government hotels and 707 privatelyowned hotels.
Burma earned US$ 319 million in 2011 from the hotel and tourism sector, up 26 per cent from $254 million in 2010.
The tourism sector is expected to increase rapidly as sanctions are being withdrawn by most nations.
Rangoon International Airport Photo: MizzimaThe visa-on-arrival was withdran in September 2010 ahead of Burma’s general election in November 2011.
Business visa priority will be given to citizens of countries which do business with Myanmar while the visa-on-arrival will be provided to travelers from member countries of the Association of Southeast Asian Nations (Asean), said the Yangon Times.
According to official statistics, the number of tourists arrival at Burma’s Yangon International Airport alone reached 359,359 in 2011. The figure is expected to reach 1.5 million in 2012 for the gateway.
Other statistics by the Ministry of Hotels and Tourism showed that arrivals at all entry points totaled over 800,000 in 2011, up more than 24,000 or 3 per cent from over 790,000 in 2010.
The figures for the two months of January and February 2012 represented 98,486, according to the Myanmar Tourism Promotion Board.
Meanwhile, as of February 2012, hotels in Burma numbered 739 including 22 foreign-invested hotels, four joint-venture hotels, six government hotels and 707 privatelyowned hotels.
Burma earned US$ 319 million in 2011 from the hotel and tourism sector, up 26 per cent from $254 million in 2010.
The tourism sector is expected to increase rapidly as sanctions are being withdrawn by most nations.
မေလးရွားနိုင္ငံမွ ျမန္မာ နိုင္ငံသူနွစ္ဦး နိုင္ငံကူးလက္မွတ္အတုမ်ား ျဖင့္ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္တြင္ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေျကာင္း အဆိုပါေလဆိပ္မွ စံု စမ္း သိရသည္။ဧျပီ ၂၉ ရက္ နံနက္၁၁နာရီက မေလး ေလေျကာင္းလိုင္းခရီးစဉ္ အမွတ္ MH-740 ျဖင့္လိုက္ပါလာေသာ မျငိမ္းျငိမ္း (၃၁)နွစ္နွင့္ မသက္ေထြး(၁၉)နွစ္တို့နွစ္ဦး သည္ အျခားသူမ်ား၏ နိုင္ငံကူးလက္မွတ္ မ်ားကို ျပုျပင္ကိုင္ ေဆာင္လာေျကာင္း ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္တြင္ စံုစမ္းေတြ့ ရိွရသျဖင့္ ၄င္းတို့အား ေလဆိပ္စစ္ ဆင္ေရး အဖဲြ့ (၁)မွ မဂၤလာဒံုရဲစခန္းသို့ တရားလို ျပုလုပ္တိုင္တန္းခဲ့သည္။
''သူတို့နွစ္ဦးက ကရင္ျပည္နယ္ ဘက္က၊ တစ္ဦးက မုဒံု၊ တစ္ဦးက ဇင္း ကို်က္မွာေနတာ။ မေလးနိုင္ငံကေန အလုပ္ လုပ္ျပီး ျပန္လာျကတာလို့ေတာ့ ေလာေလာ ဆယ္သိထားရတယ္။ အေသးစိတ္ေတြကို ေတာ့ စံုစမ္း ေနတုန္း ပဲ။ လိမ္လည္မႈအျပင္ လဝကအက္ဥပေဒနဲ့ပါ အေရးယူမွာပါ'' ဟု ယင္းအမႈနွင့္ဆက္စပ္သည့္ ရဲအရာရိွတစ္ဦး က ေျပာသည္။
ယခုအခါ ျပည္ပနိုင္ငံမ်ား မွ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္သို့ နိုင္ငံကူး လက္မွတ္ မသမာ မႈျပုလုပ္၍ဝင္ေရာက္ လာေသာျဖစ္စဉ္မ်ား ယခင္ထက္ပို၍ မ်ား လာေျကာင္း ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္မွ သိရသည္။''အခုတေလာ ဒီလိုနိုင္ငံကူးလက္ မွတ္မသမာမႈေတြနဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကိုလာျက တဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ့ေနရတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို့ေလဆိပ္က တာဝန္ရိွသူေတြ အေနနဲ့လဲ ျပည္ပထြက္ခြာမယ့္သူေတြေရာ၊ ျပန္ေရာ က္လာ တဲ့သူေတြကို တစ္ဦးခ်င္း ေသခ်ာစစ္ ေဆးတယ္။ အရင္ထက္ပိုျပီး စိစစ္ ေနပါတယ္''ဟု ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္မွ တာဝန္ရိွသူတစ္ဦးက ေျပာသည္။ အဆိုပါအမႈကို မဂၤလာဒံုရဲစခန္းမွ (ပ)၂၅၉/ ၁၂၊ ပုဒ္မ ၄၂၀၊ ၄၆၈/၄၇၁ တို့ျဖင့္စစ္ေဆး ေနေျကာင္း သိရသည္။
Yangon Media Group
ဒုသမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးကုိ မတ္လ ၁၃ ရက္၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္က ေတြ႔ရစဥ္။
ျမန္မာ ဒု-သမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ႏႈတ္ထြက္စာတင္သြင္းတဲ့ကိစၥ အပါအ၀င္ အစိုးရ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ႐ံုးမွာ ဒီေန႔ တနလၤာေန႔မွာ အစည္းအေ၀းတရပ္ က်င္းပၿပီး သတင္းထုတ္ျပန္ေပးဖြယ္ ရွိတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ႐ံုးနဲ႔ နီးစပ္တဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဗြီအိုေအကို ေျပာပါတယ္။ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး မလိုလားသူ၊ သေဘာထားတင္းမာသူ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ လက္သင့္ရာဦးစားေပးသူ အျဖစ္ နံမည္ႀကီးၿပီး၊ သူ႔ရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္မႈဟာ ျမန္မာအစိုးရအတြက္ ထူးကဲတဲ့ျဖစ္စဥ္တရပ္ ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ ရန္ကုန္သံတမန္ သတင္းရပ္ကြက္ကို ကိုးကားၿပီး ေမလ ၆ ရက္ေန႔ထုတ္ Financial Times သတင္းစာမွာလည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒုတိယ သမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ရာထူးကေန ႏႈတ္ထြက္ဖို႔ စာတင္ထားတဲ့ သတင္းကို ဗီြအုိေအ ျမန္မာပိုင္းက မေန႔က ထုတ္လြင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဗြီအုိေအက စုံစမ္း သိရွိရသမွ်ေတြကုိ မသင္းသီရိက တင္ျပေပးထားပါတယ္။
မၾကာခင္ရက္ပိုင္းကမွ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ ေဆးကုသမႈခံယူၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ဒုတိယ သမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ လက္ရွိရာထူးကေန ႏႈတ္ထြက္ဖို႔ စာကို ေမလ ၃ ရက္ေန႔မွာ သမၼတဆီ စာတင္ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္လို႔ အစိုးရနဲ႔ နီးစပ္သူေတြက ဗီြအုိေအ ျမန္မာပုိင္းကုိ ေျပာပါတယ္။ ဒီသတင္းကိုလည္း ဗီြအုိေအ ျမန္မာပိုင္းက စေနေန႔ညပိုင္း အစီအစဥ္မွာ ထုတ္လြင့္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကေန႔ ထပ္မံ စံုစမ္းသိရသေလာက္ကေတာ့ ႏႈတ္ထြက္စာထဲမွာ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ မပါဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိမွာ က်န္းမာေရးလည္း သိပ္မေကာင္းသလို႔ လည္ေခ်ာင္းမွာ ကင္ဆာလို၊ အဖုအႀကိတ္မ်ိဴး စစ္ေဆး ေတြ႔ရွိခဲ့တာေၾကာင့္ ရာထူးကေန အနားယူဖို႔ ႏႈတ္ထြက္စာ တင္ထားတာ ျဖစ္တယ္လို႔ အမည္ မေဖာ္လိုသူ အစိုးရအဖြဲ႔နဲ႔ နီးစပ္သူေတြက ေျပာပါတယ္။ သူရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္စာကို လက္ခံမယ္ လက္မခံဘူး ဆုိတာကေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေပၚမွာ မူတည္တယ္ လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ အခု ေမွာ္ဘီက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာ ရဟန္းခံထားတယ္လို႔လည္း ေျပာဆိုမႈေတြ ရွိေနပါတယ္။
တခါ ဒီသတင္းနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ သမၼတ အႀကံေပး တဦးျဖစ္တဲ့ ဦးကိုကိုလိႈင္ကိုလည္း က်မ ဆက္သြယ္ ေမးၾကည့္ေတာ့ လက္ရွိ ဒီကေန႔ထိေတာ့ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ရာထူးကေန ႏုတ္ထြက္မယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွမသိရေသးဘူူးလို႔ ေျဖပါတယ္။
"က်ေနာ္တုိ႔ေတာ့ ဘာမွ မသိေသးပါဘူးခင္ဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ေနျပည္ေတာ္က ေမလ ၁ ရက္ေန႔က ျပန္လာတာေပါ့ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ထိေတာ့ ဘာမွ မၾကားခဲ့ပါဘူး။ က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္းပဲ ဘာမွေတာ့ ေျပာသံ ဆုိသံ မၾကားမိပါဘူး။ ဒီလုိပဲ ၀က္ဘ္ဆုိက္ေတြမွာေရာ၊ တျခား ေနရာေတြမွာေရာ သတင္းေတြကေတာ့ ျပန္႔ေနတာပါပဲ။ ဒါမ်ဳိး သတင္းေတြလည္း ေပၚေပၚလာတတ္တာ ရွိတယ္။ ဟုိ . . . အတည္ျပဳလုိ႔လည္း မရဘူးေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့လည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘာမွေတာ့ ေရေရရာရာ မသိပါဘူး။"
တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီလို သတင္းမ်ဴိးေတြကို အတည္ျပဳခ်က္ရဖို႔ အေတာ္ ခက္ခဲပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ႐ံုးေတြ၊ အစိုးရအဖြဲ႔႐ံုးက တာ၀န္ရွိသူေတြဆီ ဆက္သြယ္ေပမဲ့လည္း အတည္ျပဳခ်က္ မရသလို ဘာမွ မသိရေသးဘူးလို႔သာ ေျဖၾကပါတယ္၊။ ဒီလို သတင္းမ်ိဴးေတြကိုလည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရဘက္က ႀကိဳတင္အသိေပး ထုတ္ျပန္တဲ့ အစဥ္အလာလည္း
မရွိခဲ့ပါဘူး။
ဒုသမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ အခု အစိုးရအဖြဲ႔ထဲမွာ သေဘာထား တင္းမာသူ တဦး ျဖစ္တယ္လို႔ အမ်ားသံုးသပ္ထားတာမို႔ ဒီသတင္းကို အေတာ္မ်ားမ်ားက စိတ္၀င္စားေနၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးနဲ႔ တပ္မမွဴး၊ တိုင္းမွဴးဘ၀မွာ ဆံုခဲ့ဖူးသူ တဦးျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာေနတဲ့ စစ္သံမွဴးေဟာင္း ဦးေအာင္လင္းထြဋ္ကေတာ့ သူသိတဲ့ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕ စိတ္ေန သေဘာထားေတြကို အခုလို ေျပာျပပါတယ္။
"သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး အေနနဲ႔ ဒီအစိုးရထဲမွာေတာ့ နံပါတ္တစ္ သေဘာထား တင္းမာဆံုးလို႔ ေျပာရပါမယ္။ သူဟာစစ္တပ္ထဲမွာ ေနစဥ္တုန္းကလည္း အင္မတန္မွ သေဘာထား တင္းမာတဲ့သူ။ က်ေနာ္တို႔ စစ္တပ္ထဲမွာေတာ့ အေျပာအဆိုလည္း ၾကမ္းတယ္။ အခုလည္း ကင္ဆာျဖစ္တယ္လို႔ ၾကားတာပဲ။ အခု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀င္ဖို႔ မ၀င္ဖို႔ ကိစၥေတြ၊ ေနာက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ဖို႔ မလႊတ္ဖို႔ကိစၥ၊ ေနာက္ မစၥတာယက္ေတာနဲ႔ ျပန္ဖမ္းတဲ့ ကိစၥေတြ ရွိတယ္ဗ်ာ၊ ေနာက္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး တပတ္အၾကာမွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပန္လႊတ္ေပးတာ ဒါေတြဟာ သူတို႔ပေယာဂေတြ မကင္းပါဘူး ခင္ဗ်။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ေလာက္က က်ေနာ္ သိရသေလာက္ေပါ့ေလ အခု လက္ရွိသမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ ကိုယ္တိုင္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ခံစားၿပီးေတာ့မွ အစည္းအေ၀း ခန္းကေနၿပီးေတာ့မွ ဆြဲေခၚ ထုတ္သြားခဲ့ရတဲ့ အေနအထားမ်ိဴးေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းမ်ိဴးေတြ ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီခ်ိန္ခါတုန္းကေတာ့ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးအေနနဲ႔ က်န္းမာေရး ေကာင္းၿပီးေတာ့မွ aggressive ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့ေလ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ျမစ္ဆံု Dam (ဆည္) ကိစၥေတြ ျဖစ္တဲ့အခါမွာ ျဖစ္ပါတယ္။"
ဒါကေတာ့ အေမရိကားမွာ ေနတဲ့ စစ္သံမွဴးေဟာင္း ဦးေအာင္လင္းထြဋ္ ေျပာျပခဲ့တာပါ။ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ DSA စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ (၁၂) ေက်ာင္းဆင္း တဦးျဖစ္ၿပီး အရင္စစ္အစိုးရ လက္ထက္မွာေတာ့ အေရွ႕ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမွဴးအျဖစ္နဲ႔ တာ၀န္ယူခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု အရပ္သားအစိုးရ တရပ္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့တဲ့ အထဲမွာေတာ့ စစ္တပ္ရဲ႕ ေထာက္ခံမႈ အျပည့္နဲ႔ ဒုတိသမၼတ ျဖစ္လာတာလို႔လည္း ေျပာဆိုႀကတာေတြ ရွိပါတယ္။
VOA
By Gwen Robinson in Bangkok
Tin Aung Myint Oo built substantial personal wealth and connections that included Chinese interests and tycoons
Reports of the resignation of one of Myanmar’s two vice-presidents, influential conservative Tin Aung Myint Oo, have heightened speculation about an imminent cabinet reshuffle.
Myanmar media and the local language service of Voice of America reported on Sunday that Tin Aung Myint Oo, a former, a general and protégé of retired dictator Than Shwe, resigned as vice-president on May 3 for health reasons after receiving medical treatment in Singapore.
High quality global journalism requires investment.
Government officials could not be contacted on Sunday night but Yangon-based diplomats said rumours of Tin Aung Myint Oo’s impending departure had intensified last week. The vice-president – known as an abrasive figure and critic of some of the president’s reforms – has dropped from public view in recent weeks.
His exit would be “very significant” said one diplomat, not only because of his opposition to political and some economic reforms, but also because of his support for the old-style “crony capitalist” model of business.
Tin Aung Myint Oo’s departure, however, would not necessarily signify a triumph for reformers. Under Myanmar’s political system, any replacement for the vice-president must be nominated by the parliamentary bloc that voted him in – in this case the 160 or so military representatives who are allocated 25 per cent of seats in the combined houses of parliament.
As a former chief of the Trade Council, which oversaw export and import licenses, Tin Aung Myint Oo built up substantial personal wealth and connections that included Chinese interests and tycoons such as Zaw Zaw, owner of the Max Myanmar group of companies.
He was also known to be heavily involved in negotiations with China for some big natural resources and infrastructure projects in Myanmar. These included the controversial $3.6bn Myitsone Dam in the country’s north, which was abruptly suspended last September by Thein Sein, the president, amid growing public outcry over the dam’s environmental impact.
News of his resignation comes as Mr Thein Sein prepares to overhaul his cabinet, according to people close to the government. About five or six so-called “hardliners” in the 37-member cabinet – including Kyaw Hsan, minister for information and culture; Zaw Min, one of two ministers for electric power; and Myint Hlaing, minister for agriculture – could be moved or see responsibilities downgraded, the sources said.
The shift highlights growing political confidence on the part of the president to tackle conservatives in his administration after western governments moved to ease sanctions following the April 1 by-elections. The polls delivered a sweeping victory for opposition leader Aung San Suu Kyi and her National League for Democracy, which won 43 of 45 seats contested, and was a stinging blow for the government-backed USDP party.
In a move seen as a response to the entry of Ms Suu Kyi and 42 other NLD MPs to parliament last week, the military on April 23 replaced 59 of its parliamentary representatives with more senior officers. Some analysts say they could take a more conservative stance towards the opposition and the reform process than their predecessors.
Others, however, noted that armed forces commander-in-chief General Min Aung Hlaing – who selects the military’s parliamentary representatives – had been supportive of the president’s reforms. “Senior representatives are more likely, not less so, to think independently and vote on an individual basis,” said Richard Horsey, an independent Myanmar analyst.
“Tin Aung Myint Oo is regarded by many as a hardliner who was not really comfortable with the recent reforms,” said Mr Horsey “His replacement could lead to greater cohesion at the top of the administration but it remains to be seen who will be chosen as his successor.”
Tin Aung Myint Oo built substantial personal wealth and connections that included Chinese interests and tycoonsReports of the resignation of one of Myanmar’s two vice-presidents, influential conservative Tin Aung Myint Oo, have heightened speculation about an imminent cabinet reshuffle.
Myanmar media and the local language service of Voice of America reported on Sunday that Tin Aung Myint Oo, a former, a general and protégé of retired dictator Than Shwe, resigned as vice-president on May 3 for health reasons after receiving medical treatment in Singapore.
High quality global journalism requires investment.
Government officials could not be contacted on Sunday night but Yangon-based diplomats said rumours of Tin Aung Myint Oo’s impending departure had intensified last week. The vice-president – known as an abrasive figure and critic of some of the president’s reforms – has dropped from public view in recent weeks.
His exit would be “very significant” said one diplomat, not only because of his opposition to political and some economic reforms, but also because of his support for the old-style “crony capitalist” model of business.
Tin Aung Myint Oo’s departure, however, would not necessarily signify a triumph for reformers. Under Myanmar’s political system, any replacement for the vice-president must be nominated by the parliamentary bloc that voted him in – in this case the 160 or so military representatives who are allocated 25 per cent of seats in the combined houses of parliament.
As a former chief of the Trade Council, which oversaw export and import licenses, Tin Aung Myint Oo built up substantial personal wealth and connections that included Chinese interests and tycoons such as Zaw Zaw, owner of the Max Myanmar group of companies.
He was also known to be heavily involved in negotiations with China for some big natural resources and infrastructure projects in Myanmar. These included the controversial $3.6bn Myitsone Dam in the country’s north, which was abruptly suspended last September by Thein Sein, the president, amid growing public outcry over the dam’s environmental impact.
News of his resignation comes as Mr Thein Sein prepares to overhaul his cabinet, according to people close to the government. About five or six so-called “hardliners” in the 37-member cabinet – including Kyaw Hsan, minister for information and culture; Zaw Min, one of two ministers for electric power; and Myint Hlaing, minister for agriculture – could be moved or see responsibilities downgraded, the sources said.
The shift highlights growing political confidence on the part of the president to tackle conservatives in his administration after western governments moved to ease sanctions following the April 1 by-elections. The polls delivered a sweeping victory for opposition leader Aung San Suu Kyi and her National League for Democracy, which won 43 of 45 seats contested, and was a stinging blow for the government-backed USDP party.
In a move seen as a response to the entry of Ms Suu Kyi and 42 other NLD MPs to parliament last week, the military on April 23 replaced 59 of its parliamentary representatives with more senior officers. Some analysts say they could take a more conservative stance towards the opposition and the reform process than their predecessors.
Others, however, noted that armed forces commander-in-chief General Min Aung Hlaing – who selects the military’s parliamentary representatives – had been supportive of the president’s reforms. “Senior representatives are more likely, not less so, to think independently and vote on an individual basis,” said Richard Horsey, an independent Myanmar analyst.
“Tin Aung Myint Oo is regarded by many as a hardliner who was not really comfortable with the recent reforms,” said Mr Horsey “His replacement could lead to greater cohesion at the top of the administration but it remains to be seen who will be chosen as his successor.”
Sources:
A former top general close to Burma's retired dictator Than Shwe has resigned as vice-president, Burmese media reported, ending the hardliner's role in the reformist government.
The Telegraph
Burmese general resigns ending Than Shwe's influence
A former top general close to Burma's retired dictator Than Shwe has resigned as vice-president, Burmese media reported, ending the hardliner's role in the reformist government.
Tin Aung Myint Oo, 61, submitted his resignation on May 3 for health reasons after returning from Singapore for medical treatment, the Burma language service of Voice of America reported on Sunday.
The report could not be immediately confirmed.
Tin Aung Myint Oo, a former four-star general, was one of two vice-presidents and considered a leader among hardliners in the year-old military-backed government that replaced the often-brutal junta who ruled for half a century.
Tin Aung Myint Oo graduated from the Defence Services Academy in 1970, becoming northeastern military commander near the Chinese border late 1990s.
He was promoted to Secretary-1 of the former junta in 1997, a year when the army rounded up hundreds of pro-democracy activists in Aung San Suu Kyi's National League for Democracy to prevent them from attending a party congress.
Suu Kyi and 42 other members of her party took their seats in parliament last week following a historic by-election in a year of dramatic reforms in the former British colony also known as Burma.
In 2009, Tin Aung Myint Oo was appointed military adviser to then-Senior General Than Shwe. He was elected to the lower house a year later as a candidate for the army-backed Union Solidarity and Development Party, and was quickly nominated as vice president by military delegates.
Source: Reuters
In 2009, Tin Aung Myint Oo was appointed military adviser to then-Senior General Than Shwe. He was elected to the lower house a year later as a candidate for the army-backed Union Solidarity and Development Party, and was quickly nominated as vice president by military delegates.
Source: Reuters
ဒုတိယ သမၼတ တစ္ဦးဦး ႏႈတ္ထြက္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေျခခံဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္
ဒုတိယ သမၼတ ႏုတ္ထြက္စာတင္ျပီလား
ျမန္မာအစုိးရ လက္ရွိ ဒုတိယ သမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးဟာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ထံ ႏုတ္ထြက္စာ တင္ထားတယ္လို႔ သတင္းေတြ ထြက္ေနပါတယ္။ျမန္မာအစိုးရက ဒီသတင္းကို အတည္မျပဳေသးေပမယ့္ ေနျပည္ေတာ္က ထိပ္တန္းအရာရွိ တစ္ဦးကေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္္ဟာ က်န္းမာေရး အေၾကာင္းျပခဲ့တဲ့ ဒု သမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕ ႏႈတ္ထြက္စာကို လက္ခံဖို႔ စဥ္းစားေနေၾကာင္း၊ လက္ရွိ ဖြဲ႕စည္းပံုဥပေဒအရ ႏႈတ္ထြက္စာကို လက္ခံမယ္ဆိုရင္ ၂၁ ရက္အတြင္း လႊတ္ေတာ္ေခၚယူကာ တျခားပုဂိၢဳလ္တစ္ဦးကို ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ခန္႔အပ္ တာ၀န္ေပးရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လာမယ့္ ဇူလိုင္လဆန္း လႊတ္ေတာ္ ျပန္လည္ မက်င္းပခင္အတြင္း ဒီသတင္းကို ေၾကညာမွာမဟုတ္ေၾကာင္း RFA ကိုေျပာပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ၀န္ႀကီးတခ်ိဳ႕ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီလ ၁၆ ရက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရာထူးတာ၀န္ ေျပာင္းလဲဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိခဲ့ေပမယ့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္ေတြ လႊတ္ေတာ္တက္ဖို႔ ျငင္းဆန္တဲ့ ျပႆနာေၾကာင့္ ေရႊ႔ဆိုင္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒီ၀န္ႀကီးေတြ ရာထူးတာ၀န္ ေျပာင္းလဲမယ့္ ကိစၥကိုလည္း ဇူလိုင္လ လႊတ္ေတာ္ျပန္စၿပီးမွ ေၾကညာဖို႔ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။
အဲဒီလုိ ရာထူးတာဝန္ေတြ ေျပာင္းလဲတဲ့အခါ လက္ရွိ ျပန္ၾကားေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းဟာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး တာဝန္ကုိ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခုကိုပဲ ဆက္လက္တာ၀န္ယူမွာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ေနျပည္ေတာ္ရွိ အမည္မေဖာ္လိုတဲ့ အရာရွိတစ္ဦးက RFA ကိုေျပာပါတယ္။
RFA
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အျငင္းပြားမွဳ ေၾကာင့္ ဒုသမၼတႏုတ္ထြက္
လက္ရွိအစုိးရအဖြဲ႔ထဲမွာ သေဘာထားတင္းမာသူလို႔ နံမယ္ျကီးတဲ့ ဒုသမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ရာထူးကေန နွဳတ္ထြက္သြားေၾကာင္း ေမလ (၇) ရက္ေန႔ ရန္ကုန္ကေပးပို႔တဲ့ Asian News International သတင္းမွာ ေရး သားထားပါတယ္။ အသက္ ၆၁ နွစ္အရြယ္ရွိ ဥိးတင္ေအာင္ျမင့္ဥိးဟာ သမၼတဥိးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ လက္ရွိ အစုိးရအဖြဲ႔အတြင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လိုသူေတြနဲ႔ သေဘာထားတင္းမာသူေတြအျကား အျငင္းပြားမွဳ ေၾကာင့္ အခုလို နွဳတ္ထြက္သြားတာလို႔ သတင္းမွာ ေရးထားပါတယ္။
ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဥိးဟာ စကၤာပူက ျပန္ လာျပီးေနာက္ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေမလ (၃) ရက္ေန႔ကတည္းက ႏွဳတ္ထြက္ စာတင္ခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းသတင္းမီဒီယာေတြကို ကိုးကားျပိး Asian News International သတင္းမွာ ေရးသားထားပါတယ္။
ဒီဗီြဘီ
ဒါ့အျပင္ ၀န္ႀကီးတခ်ိဳ႕ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီလ ၁၆ ရက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရာထူးတာ၀န္ ေျပာင္းလဲဖို႔ အစီအစဥ္ ရွိခဲ့ေပမယ့္ NLD ကိုယ္စားလွယ္ေတြ လႊတ္ေတာ္တက္ဖို႔ ျငင္းဆန္တဲ့ ျပႆနာေၾကာင့္ ေရႊ႔ဆိုင္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒီ၀န္ႀကီးေတြ ရာထူးတာ၀န္ ေျပာင္းလဲမယ့္ ကိစၥကိုလည္း ဇူလိုင္လ လႊတ္ေတာ္ျပန္စၿပီးမွ ေၾကညာဖို႔ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။
အဲဒီလုိ ရာထူးတာဝန္ေတြ ေျပာင္းလဲတဲ့အခါ လက္ရွိ ျပန္ၾကားေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းဟာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး တာဝန္ကုိ ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာန တစ္ခုကိုပဲ ဆက္လက္တာ၀န္ယူမွာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ေနျပည္ေတာ္ရွိ အမည္မေဖာ္လိုတဲ့ အရာရွိတစ္ဦးက RFA ကိုေျပာပါတယ္။
RFA
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး အျငင္းပြားမွဳ ေၾကာင့္ ဒုသမၼတႏုတ္ထြက္
ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဥိးဟာ စကၤာပူက ျပန္ လာျပီးေနာက္ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ေမလ (၃) ရက္ေန႔ကတည္းက ႏွဳတ္ထြက္ စာတင္ခဲ့တာျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းသတင္းမီဒီယာေတြကို ကိုးကားျပိး Asian News International သတင္းမွာ ေရးသားထားပါတယ္။
ဒီဗီြဘီ
ဧၿပီ၁ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပၿပီးစီးခဲ့ေသာ ၾကားၿဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေနၿပည္ေတာ္မဲဆႏၵနယ္မ်ားတြင္ USDP ရႈံုးနိမ့္မႈေၾကာင့္ ညႊန္ခ်ဳပ္အဆင့္ရာထူးမ်ား အေၿပာင္းအလဲ ၿဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ၀န္ထမ္းအသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ သတင္းၿဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိသည္ကို ၾကားသိရသည္။
ၾကားၿဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရႈံးနိမ့္မႈတြင္ ၀န္ထမ္းမ်ားအား မစည္းရံုးႏိုင္ၿခင္းေၾကာင့္ ရံႈးနိမ့္ရၿခင္း ၿဖစ္သည္ဟု ယူဆ၍ ၀န္ထမ္းမ်ားကို စည္းရံုးႏိုင္ၿခင္းမရွိေသာ ညြန္ခ်ဳပ္အဆင့္ လည္ပယ္တူမ်ားကို ၿဖဳတ္ခ်သည္အထိပင္ ေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္ဟု သံုးသပ္ေၿပာဆိုေနၾကၿပီး စဥ္းစားသံုးသပ္ေနသည့္ သေဘာရွိေၾကာင္း ၀န္ထမ္းအသုိင္းအ၀ိုင္းမွ သိရသည္။
Hot News
ၾကားၿဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ရႈံးနိမ့္မႈတြင္ ၀န္ထမ္းမ်ားအား မစည္းရံုးႏိုင္ၿခင္းေၾကာင့္ ရံႈးနိမ့္ရၿခင္း ၿဖစ္သည္ဟု ယူဆ၍ ၀န္ထမ္းမ်ားကို စည္းရံုးႏိုင္ၿခင္းမရွိေသာ ညြန္ခ်ဳပ္အဆင့္ လည္ပယ္တူမ်ားကို ၿဖဳတ္ခ်သည္အထိပင္ ေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္ဟု သံုးသပ္ေၿပာဆိုေနၾကၿပီး စဥ္းစားသံုးသပ္ေနသည့္ သေဘာရွိေၾကာင္း ၀န္ထမ္းအသုိင္းအ၀ိုင္းမွ သိရသည္။
Hot News
မၾကာခင္က ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာသြားတဲ႔အခါ ထူးျခားမႈတစ္ခုကေတာ႔၊ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC)၊ ကုလ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA) တို႔ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ လာမယ္႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀ွမ္း သန္ေခါင္းစာရင္း ေကာက္ယူႏိုင္ေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ႔သမိုင္းကိုၾကည့္ရင္ ေညာင္ရမ္းေခတ္မွာ သာလြန္မင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ဖူးတယ္ ဆိုတာကလြဲလို႔၊ သူ႔အရင္ေကာ ေနာက္ေနာင္မင္းေတြလက္ထက္မွာပါ တိုင္းျပည္လူဦးေရကိစၥ စိတ္၀င္စားပံု မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေတာင္ သာလြန္မင္း ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ လူဦးေရစာရင္း ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်ဆိုတဲ႔ မွတ္တမ္းအတိအက်ကို မေတြ႔ရပါဘူး။ အျခားတိုင္းရင္းသားေဒသေတြရဲ႕ လူဦးေရဆိုတာလည္း သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ေကာက္္ယူခဲ႔တာ မၾကားဖူးသလုိ၊ ဗမာမင္းေတြလည္း စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ၿဗိတိသွ်တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ကာလအတြင္း ၁၈၇၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္သန္းေခါင္စာရင္းပံုမွန္ ေကာက္ယူခ႔ဲပါတယ္။ၿဗိတိသွ်တို႔ကေတာ႔ ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အဓိကအေရးႀကီဆံုးအလုပ္က သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူေရးဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး လူဦးေရက ၁၈၉၁ ခုႏွစ္မွာ ၇.၇၇၂ သန္း၊ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၀.၅ သန္း၊ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၂.၁၁ သန္း၊ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၃.၂၁ သန္း ရွိပါတယ္။
ေနာက္ အဂၤလိပ္က ေၾကးတိုင္နဲ႔ ေျမစာရင္း ဌာနတည္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုကို အတိအက် အခ်ိန္ယူေရးဆြဲတယ္။ ေအာက္ျမန္မာျပည္မွာ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧကေတြ ေဖာ္တယ္။ သူတို႔ လိုခ်င္တဲ႔ ထုတ္ကုန္အတြက္ ဗမာ႔လူဦးေရနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ႔ ခ်စ္တီးကုလားေတြ အိႏၵိယက မခ်လာတယ္။ ေနာက္ ဆန္စက္ေတြ တည္ၿပီး ကမၻာ႔ဆန္စပါး အထြက္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကိုလိုနီအစိုးရျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တို္င္းျပည္အတြက္ စီးပြားေရး လူမႈေရး မူ၀ါဒေတြ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရတဲ႔အခါ လူဦးေရ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈက အေရးႀကီးဆံုးနဲ႔ အေျခခံအက်ဆံုး ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ။
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လက္ထက္မွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္း ႏွစ္ႀကီမ္ပဲ ေကာက္ယူခဲ႔ပါတယ္။ မဆလေခတ္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္နဲ႔ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တို႔ကပါ။
ဒီအရင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ႏိုင္ငံ႔ဘ႑ာေငြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေပမဲ႔၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႔ မေကာက္ယူႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ အေတာ္တန္ တည္ၿငိမ္လာျပန္ေတာ႔လည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဖို႔နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာ ျဖစ္ေရးေလာက္သာ အာရုံက်ေနေတာ႔က၊ ဒီအလုပ္ကို ေခါင္းထဲ ထည့္ပံုမရဘူး။ ဒီဘက္ န၀တ နအဖ ေခတ္က်ေတာ႔လည္း လူဦးေရစာရင္းကိစၥကို ေလွေလွာ္သဘင္နဲ႔ သစ္သီး၀လံျပပြဲေလာက္ အေရးပါတယ္လို႔ကို ထင္ပံုမရဘူး။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးစာရင္းေကာက္ယူမႈအရ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ လူဦးေရ ၃၅ သန္းေက်ာ္ (၃၅,၄၄၂,၉၇၂) ရွိတယ္လို႔ တရား၀င္္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူတာ မရွိေတာ႔တဲ႔အတြက္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရဟာ သန္း ၅၀ လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို၊ သန္း ၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းၿပီး ႀကံဳသလို ေျပာေနၾကရတာပါပဲ။
ေနာက္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနစာရင္းမွာ မ၀င္ဘဲ ေမြးလာၾက ေသသြားၾကသူေတြဟာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင္႔ ေတာင္တန္းေဒသ၊ လူမ်ဳိးစုေဒသေတြနဲ႔ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ႔ ေဒသေတြမွာ ေသသာသြားေရာ ႏိုင္ငံသားမျဖစ္လိုက္ရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တို္င္းျပည္အတြက္ အဖက္ဖက္က ဆံုးရံႈးမႈႀကီးပါပဲ။
ျမန္မာ႔သမိုင္းကိုၾကည့္ရင္ ေညာင္ရမ္းေခတ္မွာ သာလြန္မင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ဖူးတယ္ ဆိုတာကလြဲလို႔၊ သူ႔အရင္ေကာ ေနာက္ေနာင္မင္းေတြလက္ထက္မွာပါ တိုင္းျပည္လူဦးေရကိစၥ စိတ္၀င္စားပံု မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေတာင္ သာလြန္မင္း ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ လူဦးေရစာရင္း ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်ဆိုတဲ႔ မွတ္တမ္းအတိအက်ကို မေတြ႔ရပါဘူး။ အျခားတိုင္းရင္းသားေဒသေတြရဲ႕ လူဦးေရဆိုတာလည္း သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ေကာက္္ယူခဲ႔တာ မၾကားဖူးသလုိ၊ ဗမာမင္းေတြလည္း စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ၿဗိတိသွ်တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ကာလအတြင္း ၁၈၇၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္သန္းေခါင္စာရင္းပံုမွန္ ေကာက္ယူခ႔ဲပါတယ္။ၿဗိတိသွ်တို႔ကေတာ႔ ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အဓိကအေရးႀကီဆံုးအလုပ္က သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူေရးဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး လူဦးေရက ၁၈၉၁ ခုႏွစ္မွာ ၇.၇၇၂ သန္း၊ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၀.၅ သန္း၊ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၂.၁၁ သန္း၊ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၃.၂၁ သန္း ရွိပါတယ္။
ေနာက္ အဂၤလိပ္က ေၾကးတိုင္နဲ႔ ေျမစာရင္း ဌာနတည္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုကို အတိအက် အခ်ိန္ယူေရးဆြဲတယ္။ ေအာက္ျမန္မာျပည္မွာ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧကေတြ ေဖာ္တယ္။ သူတို႔ လိုခ်င္တဲ႔ ထုတ္ကုန္အတြက္ ဗမာ႔လူဦးေရနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ႔ ခ်စ္တီးကုလားေတြ အိႏၵိယက မခ်လာတယ္။ ေနာက္ ဆန္စက္ေတြ တည္ၿပီး ကမၻာ႔ဆန္စပါး အထြက္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကိုလိုနီအစိုးရျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တို္င္းျပည္အတြက္ စီးပြားေရး လူမႈေရး မူ၀ါဒေတြ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရတဲ႔အခါ လူဦးေရ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈက အေရးႀကီးဆံုးနဲ႔ အေျခခံအက်ဆံုး ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ။
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လက္ထက္မွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္း ႏွစ္ႀကီမ္ပဲ ေကာက္ယူခဲ႔ပါတယ္။ မဆလေခတ္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္နဲ႔ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တို႔ကပါ။
ဒီအရင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ႏိုင္ငံ႔ဘ႑ာေငြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေပမဲ႔၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႔ မေကာက္ယူႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ အေတာ္တန္ တည္ၿငိမ္လာျပန္ေတာ႔လည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဖို႔နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာ ျဖစ္ေရးေလာက္သာ အာရုံက်ေနေတာ႔က၊ ဒီအလုပ္ကို ေခါင္းထဲ ထည့္ပံုမရဘူး။ ဒီဘက္ န၀တ နအဖ ေခတ္က်ေတာ႔လည္း လူဦးေရစာရင္းကိစၥကို ေလွေလွာ္သဘင္နဲ႔ သစ္သီး၀လံျပပြဲေလာက္ အေရးပါတယ္လို႔ကို ထင္ပံုမရဘူး။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးစာရင္းေကာက္ယူမႈအရ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ လူဦးေရ ၃၅ သန္းေက်ာ္ (၃၅,၄၄၂,၉၇၂) ရွိတယ္လို႔ တရား၀င္္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူတာ မရွိေတာ႔တဲ႔အတြက္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရဟာ သန္း ၅၀ လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို၊ သန္း ၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းၿပီး ႀကံဳသလို ေျပာေနၾကရတာပါပဲ။
ေနာက္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနစာရင္းမွာ မ၀င္ဘဲ ေမြးလာၾက ေသသြားၾကသူေတြဟာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင္႔ ေတာင္တန္းေဒသ၊ လူမ်ဳိးစုေဒသေတြနဲ႔ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ႔ ေဒသေတြမွာ ေသသာသြားေရာ ႏိုင္ငံသားမျဖစ္လိုက္ရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တို္င္းျပည္အတြက္ အဖက္ဖက္က ဆံုးရံႈးမႈႀကီးပါပဲ။
လူအေရအတြက္သက္သက္ မဟုတ္
Census ဆိုတ႔ဲ စကားကုိ သန္းေခါင္းစာရင္းလို႔ ျမန္မာမႈ ဘယ္သူ စခဲ႔လဲေတာ႔မသိပါ။ လူဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူရတဲ႔အခါ ညသန္းေခါင္ လူေျခတိတ္ အားလံုးအိပ္ေမာက်ခ်ိန္မွာ အလစ္အငိုက္ စာရင္း၀င္ေကာက္ရတာေၾကာင္႔ ဒီစကား ျဖစ္လာပံုရပါတယ္။ အရင္က ဧည့္စာရင္းစစ္သလိုမ်ဳိး လုပ္ခဲ႔တာျဖစ္ပါမယ္။ အဲဒီလုပ္ရပ္ကို သာလြန္မင္း ထြင္ခဲ႔သလား၊ အဂၤလိပ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ႔သလား မဆိုတတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ဒီကေန႔ေခတ္ Census ေကာက္ယူတဲ႔အခါ လူဦးေရစာရင္းတင္ မကေတာ႔ဘဲ၊ ႏိုင္ငံ႔နယ္နမိတ္အတြင္းရွိ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေပါင္းစံုရဲ႕ demography ကိုပါ စာရင္းယူရတာ ျဖစ္ေတာ႔ ညသန္းေခါင္မွာတင္ လုပ္လုိ႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။
demography ဆိုရာမွာ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အသက္အရြယ္၊ ပ်မ္းမွ်သက္တမ္း၊ ႏွစ္စဥ္ေမြးဖြားမႈႏွႈန္း၊ အရြယ္မတို္င္မီ ေသဆံုးမႈႏႈန္း (infant mortality rates) ေသဆံုးမႈႏႈန္း (death rates)၊ လူဦးေရ အတက္အက်၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ဦးေရ၊ မွီခို္သူဦးေရ၊ မသန္စြမ္းသူဦးေရ၊ စာတတ္ေျမာက္သူဦးေရ၊ ဘြဲ႔ရဦးေရ၊ အလုပ္လက္မဲ႔၊ လက္လုပ္လက္စား၊ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူ၊ လယ္ပိုင္သူ၊ အိိမ္ပိုင္ၿခံပိုင္ရွိသူ၊ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြ၊ ၀င္ေငြအခ်ဳိးအစား ကြာဟမႈ၊ ေဒသအလိုက္ ေနထိုင္သူဦးေရ အခ်ဳိးအစား၊ လူမ်ဳိးစုမ်ား၊ အလုပ္အကိုင္အမ်ဳိးအစား၊ လယ္ယာစြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေရႊ႕ေျပာင္းသူ ဦးေရ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္ခြာသူဦးေရ စတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြ ပါ၀င္ေအာင္ ေကာက္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ လူဦးေရနဲ႔ demography စာရင္းေတြေပၚ အေျခခံၿပီးမွ မူ၀ါဒေရးဆြဲသူေတြက ကိုယ္႔တို္င္းျပည္ေဒသ၊ လူမ်ဳိးအေျခအေနေတြနဲ႔ ကိုက္မယ္႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ္႔ စီမံကိန္းေတြ ခ်မွတ္ရပါတယ္။ census မွာ ေဖာ္ျပတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲကိုင္ စဥ္းစားၿပီးမွ သြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ေစ်းကြက္၊ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ စာတာေတြကို အေသးစိတ္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရြးခ်ယ္ၿပီး မူ၀ါဒေတြခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။
အဲဒီကမွ တိုင္းျပည္အမ်ဳိးသား၀င္ေငြ၊ စုစုေပါင္း ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ တို႔ဆိုတဲ႔ အမ်ဳိးသားႀကီးပြားမႈ ပံုမွန္ျဖစ္ေနေအာင္ တာ၀န္ယူသူေတြက စီမံရပါတယ္။ ေနာက္ census ကေပးတဲ႔ အခ်က္လက္ေဒတာေတြေပၚကေနမွ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး စီမံကိန္းေတြ၊ က်န္းမားေရးစတဲ႔ social welfare လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူထု လံုၿခံမႈရွိေရးအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ၾကရပါတယ္။
ဥပမာ၊ အဂၤလန္ဆိုရင္ ၁၈၀၁ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ သန္းေခါင္စာရင္းကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ပုံမွန္ေကာက္လာခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဂၤလန္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ေမြးႏႈန္း ေသႏႈန္း၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ အခြန္ေဆာင္သူဦးေရ၊ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ ေငြေၾကး စတာကေန၊ ႏိုင္ငံမွာေန႔စဥ္ထြက္တဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ေလယာဥ္၊ လက္နက္၊ ဇြန္ခရင္း၊ ဆပ္ျပာ၊ အပ္ေခ်ာင္း အထိ တစ္ခုခ်င္းစီကို အတိအက် စာရင္းတင္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီကမွ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေ၀မႈေတြ၊ ရင္းႏွီးျမွႈပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ လိုအပ္တဲ႔ စီမံကိန္းေတြကို စဥ္းစားႏိုင္ၾကတယ္။
ေျပာရရင္ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လုပ္ခဲ႔သမွ် စီမံကိန္းေတြ မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာက လူထုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အေျခခံစာရင္းအင္းေတြကို ေကာက္ယူမႈမရွိတာ၊ မေကာက္ယူဘဲ လုပ္ခဲ႔တာေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။ ဆည္ေတြေဆာက္တာ ေဒသခံလူထု တကယ္လိုအပ္ေနတာလား၊ ကန္ထရိုက္တာ လိုအပ္တာလား ဆာေဗးမရွိဘူး။ ဦးတည္ရာမဲ႔ စီမံကိန္းေတြကိုဆိုတာ ေျပာလို႔မကုန္ႏိုင္ဘူး။ စာရင္းအင္းေဒတာမရွိ၊ ဆာေဗးမရွိေလေတာ႔ ေမ်ာက္လက္ထဲ ဥယာဥ္ၿခံေရာက္သလိုပဲ၊ စီမံကိန္းလုပ္ဟန္ေဆာင္သူနဲ႔ လုပ္စားသူေတြၾကားမွာ၊ တို္င္းျပည္ အေျခအေန ဆိုးခဲ႔ရၿပီး၊ လူထုက ကုိယ္႔တာ၀န္ကိုယ္ယူ ကိုယ္႔ျပႆနာကိုယ္ရွင္းပါပဲ။
တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ သန္းေခါင္စာရင္း
ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ ကမၻာ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယမွာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ခဲ႔တယ္။ သူတို႔ စာရင္းေကာက္တဲ႔ လုပ္ပုံကိုင္ပံုေတြက စိတ္၀င္စားစရာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
တရုတ္မွာ မိသားစု အိမ္ေျခေပါင္း သန္း ၄၀၀ ရွိပါတယ္။ စာရင္းလိုက္ေကာက္တဲ႔ လူကခ်ည္း ၆ သန္း ရွိၿပီး တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ ေကာက္ယူၾကတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးမွာ ၆ ႀကိမ္ေျမာက္ လူဦးေရစာရင္းေကာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ အကူအညီမွ မယူဘဲ အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္ ေဒၚလာ ၁၀၄ သန္း အကုန္ခံ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ စာရင္းထုတ္ျပန္မႈအရ တရုတ္မွာ လူဦးေရ ၁.၃၄ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔သံုးရာေက်ာ္) ရွိပါတယ္။
တရုတ္ ဒုသမၼတ ရွီက်င္ပင္း က “လူဦးေရစာရင္းေကာက္္ခံမႈဟာ တရုတ္ျပည္ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးအတြက္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ လူဦးေရ demography ရဲ႕ ရွင္းလင္းတဲ႔ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ရမွ စီမံကိန္းေကာင္းေတြ ဆက္ေရးဆြဲႏိုင္မယ္။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အိမ္ယာ၊ ပင္စင္ စတဲ႔ ျပည္သူ႔လုပ္ငန္းေတြ ဒီထက္ အသက္၀င္လာေအာင္ ေဆာင္္ရြက္ေပးႏိုင္မယ္” လို႔ စီအင္အင္ သတင္းဌာနကို ေျပာခဲ႔ပါတယ္။
လူဦးေရစာရင္းသစ္ကေန တရုတ္အစိုးရအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၃၀ က တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ႏႈန္း ခ်မွတ္ခဲ႔တာေၾကာင္႔ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္က်ရင္ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ပိုမ်ားေနမယ္။ ႏွစ္စဥ္ လူ ၁၀ သန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေတြကို စြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ေနတယ္။ တိုင္းျပည္ခ်မ္းသာလာေပမဲ႔ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္၊ ကမ္းရိုးတမ္းနဲ႔ အတြင္းပိုင္း ကြာဟမႈေတြ ရွိေနတယ္။ ေနာက္သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္္တာကို အခြန္ေကာက္ဖို႔လို႔ ယူဆၿပီး ထြက္ေျပးေရွာင္ေနၾကတဲ႔ အခက္အခဲေတြလည္း ႀကံဳရတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ စာရင္းအရ အိႏၵိယလူဦးေရကလည္း ၁.၂၁ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔ႏွစ္ရာေက်ာ္) ရွိေနတယ္။ အိႏၵိယက လူဦးေရ ထိ္န္းခ်ဳပ္မႈမရွိတဲ႔အတြက္ ၂၀၃၀ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကမၻာ႔လူဦးေရအမ်ားဆုံး ျဖစ္လာမယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္သူ ၂.၇ သန္းက အိႏၵိယ ၿမိဳ႕ေပါင္း ၇ ေထာင္နဲ႔ ေက်းရြာ ၆ သိန္းေက်ာ္ကို ကြင္းဆင္း ေကာက္ယူခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အိႏၵိယရဲ႕ ျပႆနာကေတာ႔ ေယာက္်ားေလးဦးေရက မိန္းကေလးထက္ မ်ားတာ (မိန္းကေလးေမြးရင္ သတ္ပစ္တာ)၊ စာမတတ္သူ အေရအတြက္ မ်ားေနေသးတာ၊ အိမ္ေျခမဲ႔ေတြ မ်ားျပားေနတာပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သန္းေခါင္စာရင္းအသစ္ေတြက စီးပြားေရးမွစၿပီး လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာစကားေတြအထိ ေရွ႕အနာဂတ္ စီမံကိန္းသစ္အတြက္ အေထာက္အကူ အမ်ားႀကီးရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ေ၀ဖန္သူေတြလည္း စာရင္းအင္းလို
အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂၀၁၄ ဧၿပီလမွာ စၿပီး ၃၁ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA)နဲ႔ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC) တို႔က အကူအညီေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ သန္းေခါင္စာရင္းသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသလို၊ ေနာက္ေနာင္ အစုိးရေတြရဲ႕ စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ အေရးပါေနလိမ္႔မယ္။ အတို္က္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔လည္း census က ေဖာ္ျပတဲ႔ စာရင္းအင္း အခ်က္အလက္သစ္ေတြကေန အစိုးရ စီမံကိန္းေတြရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းညံ့ဖ်င္းခ်က္ေတြကုိ ပိုၿပီးစနစ္တက် ေ၀ဖန္ေထာက္ျပလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀င္႔ထန္း
Census ဆိုတ႔ဲ စကားကုိ သန္းေခါင္းစာရင္းလို႔ ျမန္မာမႈ ဘယ္သူ စခဲ႔လဲေတာ႔မသိပါ။ လူဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူရတဲ႔အခါ ညသန္းေခါင္ လူေျခတိတ္ အားလံုးအိပ္ေမာက်ခ်ိန္မွာ အလစ္အငိုက္ စာရင္း၀င္ေကာက္ရတာေၾကာင္႔ ဒီစကား ျဖစ္လာပံုရပါတယ္။ အရင္က ဧည့္စာရင္းစစ္သလိုမ်ဳိး လုပ္ခဲ႔တာျဖစ္ပါမယ္။ အဲဒီလုပ္ရပ္ကို သာလြန္မင္း ထြင္ခဲ႔သလား၊ အဂၤလိပ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ႔သလား မဆိုတတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ဒီကေန႔ေခတ္ Census ေကာက္ယူတဲ႔အခါ လူဦးေရစာရင္းတင္ မကေတာ႔ဘဲ၊ ႏိုင္ငံ႔နယ္နမိတ္အတြင္းရွိ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေပါင္းစံုရဲ႕ demography ကိုပါ စာရင္းယူရတာ ျဖစ္ေတာ႔ ညသန္းေခါင္မွာတင္ လုပ္လုိ႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။
demography ဆိုရာမွာ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အသက္အရြယ္၊ ပ်မ္းမွ်သက္တမ္း၊ ႏွစ္စဥ္ေမြးဖြားမႈႏွႈန္း၊ အရြယ္မတို္င္မီ ေသဆံုးမႈႏႈန္း (infant mortality rates) ေသဆံုးမႈႏႈန္း (death rates)၊ လူဦးေရ အတက္အက်၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ဦးေရ၊ မွီခို္သူဦးေရ၊ မသန္စြမ္းသူဦးေရ၊ စာတတ္ေျမာက္သူဦးေရ၊ ဘြဲ႔ရဦးေရ၊ အလုပ္လက္မဲ႔၊ လက္လုပ္လက္စား၊ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူ၊ လယ္ပိုင္သူ၊ အိိမ္ပိုင္ၿခံပိုင္ရွိသူ၊ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြ၊ ၀င္ေငြအခ်ဳိးအစား ကြာဟမႈ၊ ေဒသအလိုက္ ေနထိုင္သူဦးေရ အခ်ဳိးအစား၊ လူမ်ဳိးစုမ်ား၊ အလုပ္အကိုင္အမ်ဳိးအစား၊ လယ္ယာစြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေရႊ႕ေျပာင္းသူ ဦးေရ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္ခြာသူဦးေရ စတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြ ပါ၀င္ေအာင္ ေကာက္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ လူဦးေရနဲ႔ demography စာရင္းေတြေပၚ အေျခခံၿပီးမွ မူ၀ါဒေရးဆြဲသူေတြက ကိုယ္႔တို္င္းျပည္ေဒသ၊ လူမ်ဳိးအေျခအေနေတြနဲ႔ ကိုက္မယ္႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ္႔ စီမံကိန္းေတြ ခ်မွတ္ရပါတယ္။ census မွာ ေဖာ္ျပတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲကိုင္ စဥ္းစားၿပီးမွ သြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ေစ်းကြက္၊ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ စာတာေတြကို အေသးစိတ္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရြးခ်ယ္ၿပီး မူ၀ါဒေတြခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။
အဲဒီကမွ တိုင္းျပည္အမ်ဳိးသား၀င္ေငြ၊ စုစုေပါင္း ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ တို႔ဆိုတဲ႔ အမ်ဳိးသားႀကီးပြားမႈ ပံုမွန္ျဖစ္ေနေအာင္ တာ၀န္ယူသူေတြက စီမံရပါတယ္။ ေနာက္ census ကေပးတဲ႔ အခ်က္လက္ေဒတာေတြေပၚကေနမွ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး စီမံကိန္းေတြ၊ က်န္းမားေရးစတဲ႔ social welfare လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူထု လံုၿခံမႈရွိေရးအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ၾကရပါတယ္။
ဥပမာ၊ အဂၤလန္ဆိုရင္ ၁၈၀၁ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ သန္းေခါင္စာရင္းကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ပုံမွန္ေကာက္လာခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဂၤလန္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ေမြးႏႈန္း ေသႏႈန္း၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ အခြန္ေဆာင္သူဦးေရ၊ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ ေငြေၾကး စတာကေန၊ ႏိုင္ငံမွာေန႔စဥ္ထြက္တဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ေလယာဥ္၊ လက္နက္၊ ဇြန္ခရင္း၊ ဆပ္ျပာ၊ အပ္ေခ်ာင္း အထိ တစ္ခုခ်င္းစီကို အတိအက် စာရင္းတင္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီကမွ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေ၀မႈေတြ၊ ရင္းႏွီးျမွႈပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ လိုအပ္တဲ႔ စီမံကိန္းေတြကို စဥ္းစားႏိုင္ၾကတယ္။
ေျပာရရင္ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လုပ္ခဲ႔သမွ် စီမံကိန္းေတြ မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာက လူထုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အေျခခံစာရင္းအင္းေတြကို ေကာက္ယူမႈမရွိတာ၊ မေကာက္ယူဘဲ လုပ္ခဲ႔တာေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။ ဆည္ေတြေဆာက္တာ ေဒသခံလူထု တကယ္လိုအပ္ေနတာလား၊ ကန္ထရိုက္တာ လိုအပ္တာလား ဆာေဗးမရွိဘူး။ ဦးတည္ရာမဲ႔ စီမံကိန္းေတြကိုဆိုတာ ေျပာလို႔မကုန္ႏိုင္ဘူး။ စာရင္းအင္းေဒတာမရွိ၊ ဆာေဗးမရွိေလေတာ႔ ေမ်ာက္လက္ထဲ ဥယာဥ္ၿခံေရာက္သလိုပဲ၊ စီမံကိန္းလုပ္ဟန္ေဆာင္သူနဲ႔ လုပ္စားသူေတြၾကားမွာ၊ တို္င္းျပည္ အေျခအေန ဆိုးခဲ႔ရၿပီး၊ လူထုက ကုိယ္႔တာ၀န္ကိုယ္ယူ ကိုယ္႔ျပႆနာကိုယ္ရွင္းပါပဲ။
တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ သန္းေခါင္စာရင္း
ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ ကမၻာ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယမွာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ခဲ႔တယ္။ သူတို႔ စာရင္းေကာက္တဲ႔ လုပ္ပုံကိုင္ပံုေတြက စိတ္၀င္စားစရာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
တရုတ္မွာ မိသားစု အိမ္ေျခေပါင္း သန္း ၄၀၀ ရွိပါတယ္။ စာရင္းလိုက္ေကာက္တဲ႔ လူကခ်ည္း ၆ သန္း ရွိၿပီး တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ ေကာက္ယူၾကတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးမွာ ၆ ႀကိမ္ေျမာက္ လူဦးေရစာရင္းေကာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ အကူအညီမွ မယူဘဲ အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္ ေဒၚလာ ၁၀၄ သန္း အကုန္ခံ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ စာရင္းထုတ္ျပန္မႈအရ တရုတ္မွာ လူဦးေရ ၁.၃၄ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔သံုးရာေက်ာ္) ရွိပါတယ္။
တရုတ္ ဒုသမၼတ ရွီက်င္ပင္း က “လူဦးေရစာရင္းေကာက္္ခံမႈဟာ တရုတ္ျပည္ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးအတြက္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ လူဦးေရ demography ရဲ႕ ရွင္းလင္းတဲ႔ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ရမွ စီမံကိန္းေကာင္းေတြ ဆက္ေရးဆြဲႏိုင္မယ္။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အိမ္ယာ၊ ပင္စင္ စတဲ႔ ျပည္သူ႔လုပ္ငန္းေတြ ဒီထက္ အသက္၀င္လာေအာင္ ေဆာင္္ရြက္ေပးႏိုင္မယ္” လို႔ စီအင္အင္ သတင္းဌာနကို ေျပာခဲ႔ပါတယ္။
လူဦးေရစာရင္းသစ္ကေန တရုတ္အစိုးရအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၃၀ က တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ႏႈန္း ခ်မွတ္ခဲ႔တာေၾကာင္႔ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္က်ရင္ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ပိုမ်ားေနမယ္။ ႏွစ္စဥ္ လူ ၁၀ သန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေတြကို စြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ေနတယ္။ တိုင္းျပည္ခ်မ္းသာလာေပမဲ႔ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္၊ ကမ္းရိုးတမ္းနဲ႔ အတြင္းပိုင္း ကြာဟမႈေတြ ရွိေနတယ္။ ေနာက္သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္္တာကို အခြန္ေကာက္ဖို႔လို႔ ယူဆၿပီး ထြက္ေျပးေရွာင္ေနၾကတဲ႔ အခက္အခဲေတြလည္း ႀကံဳရတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ စာရင္းအရ အိႏၵိယလူဦးေရကလည္း ၁.၂၁ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔ႏွစ္ရာေက်ာ္) ရွိေနတယ္။ အိႏၵိယက လူဦးေရ ထိ္န္းခ်ဳပ္မႈမရွိတဲ႔အတြက္ ၂၀၃၀ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကမၻာ႔လူဦးေရအမ်ားဆုံး ျဖစ္လာမယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္သူ ၂.၇ သန္းက အိႏၵိယ ၿမိဳ႕ေပါင္း ၇ ေထာင္နဲ႔ ေက်းရြာ ၆ သိန္းေက်ာ္ကို ကြင္းဆင္း ေကာက္ယူခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အိႏၵိယရဲ႕ ျပႆနာကေတာ႔ ေယာက္်ားေလးဦးေရက မိန္းကေလးထက္ မ်ားတာ (မိန္းကေလးေမြးရင္ သတ္ပစ္တာ)၊ စာမတတ္သူ အေရအတြက္ မ်ားေနေသးတာ၊ အိမ္ေျခမဲ႔ေတြ မ်ားျပားေနတာပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သန္းေခါင္စာရင္းအသစ္ေတြက စီးပြားေရးမွစၿပီး လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာစကားေတြအထိ ေရွ႕အနာဂတ္ စီမံကိန္းသစ္အတြက္ အေထာက္အကူ အမ်ားႀကီးရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ေ၀ဖန္သူေတြလည္း စာရင္းအင္းလို
အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂၀၁၄ ဧၿပီလမွာ စၿပီး ၃၁ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA)နဲ႔ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC) တို႔က အကူအညီေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ သန္းေခါင္စာရင္းသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသလို၊ ေနာက္ေနာင္ အစုိးရေတြရဲ႕ စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ အေရးပါေနလိမ္႔မယ္။ အတို္က္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔လည္း census က ေဖာ္ျပတဲ႔ စာရင္းအင္း အခ်က္အလက္သစ္ေတြကေန အစိုးရ စီမံကိန္းေတြရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းညံ့ဖ်င္းခ်က္ေတြကုိ ပိုၿပီးစနစ္တက် ေ၀ဖန္ေထာက္ျပလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀င္႔ထန္း
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီး Melanne Verveer ကို ေမလ ၆ ရက္ေန႔က ေတြ႔ရစဥ္(ဓါတ္ပုံ-Eleven Media Group)
ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသမီးေရးရာအဖြဲ႔၏ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီး Melanne Verveer က သူမ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမႇ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏႇင့္ မိန္းကေလးငယ္မ်ား ရင္ဆိုင္ေနရေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားႏႇင့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ၾကည့္႐ႈသြားမည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
၄င္းက အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္တြင္ ေျပာၾကားသြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
''ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသမီးေရးရာအဖြဲ႔၏ အေမရိကန္ဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကြၽန္မဒီမႇာ ရက္အနည္းငယ္ဆက္ေနၿပီး အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ မိန္းကေလးငယ္ေတြ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ အခြင့္အလမ္းေတြကို ၾကည့္႐ႈသြားပါမယ္။ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြမႇာ ရႇိသမွ် လူေတြအားလံုးမႇာ ပါ၀င္စရာ အခန္းက႑ ရႇိရပါမယ္''ဟု ၄င္းက ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
Melanne Verveer သည္ အဆိုပါအဖြဲ႔အစည္း၏ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ သံတမန္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ေမလ ၆ ရက္မႇ ၁၁ ရက္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံႏႇင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းတို႔သို႔ လာေရာက္ကာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏႇင့္ မိန္းကေလးငယ္မ်ား၏အေျခအေနမ်ားအ ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးမည္ျဖစ္သည္။၄င္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ ရႇိေနစဥ္ကာလအတြင္း အရပ္ဘက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ားမႇအမ်ိဳးသမီး ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္တို႔ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။
''အေမရိကန္ အစိုးရမႇာ National Action Plan on Women Peace and Security ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္တစ္ရပ္ ရႇိပါတယ္။ အဲဒီအစီအစဥ္အရ ပဋိပကၡေဒသေတြက လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ လက္တြဲၿပီး အလုပ္လုပ္သြားဖို႔ ရႇိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ အပ္ႏႇင္းတဲ့ကိစၥေတြမႇာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အျပည့္အ၀ ပူးေပါင္းပါ၀င္ခြင့္ရႇိေစဖို႔ကြၽန္မတို႔အစိုးရကလုပ္ေဆာင္သြားမႇာပါ''ဟု၄င္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ တြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ သတင္းစာရႇင္းလင္းပြဲတြင္ သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။
၄င္းသည္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ သြားေရာက္ကာ အစိုးရအဆင့္ျမင့္ အရာရႇိႀကီးမ်ားႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းမ်ားႏႇင့္ အျခားအမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရး ကိစၥရပ္မ်ားအပါအ၀င္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ဘ၀ ျမင့္မားေရးႏႇင့္ ပတ္သတ္၍ ေဆြးေႏြးမည္ ျဖစ္သည္။
Large for Global Women's Issue (ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသမီးေရးရာအဖြဲ႔)သည္ တကမၻာလံုးရႇိ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေပးျခင္းျဖင့္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကို ျမႇင့္တင္ေပးေသာ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္ေၾကာင္း
Eleven Media Group အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာေရးသားေဖာ္ျပထားပါသည္။
SINGAPORE, May 6 (Bernama) -- Several Rohingya organisations have made a call for the 2014 census in Myanmar to be universal and inclusive of the Rohingya people.
The call was made by the Arakan Rohingya National Organisation (ARNO), Burmese Rohingya Organisation UK (BROUK), Burmese Rohingya Association Japan (BRAJ), Burmese Rohingya Community in Australia (BRCA), Burmese Rohingya Community in Norway (BRCN), Burmese Rohingya Association in Thailand (BRAT) and Burmese Rohingya for Democracy in Burma (RLDB) in a joint statement, here, Sunday.
They said recently the United Nations Population Fund (UNFPA) agreed to support Myanmar's proposed 2014 population and housing census.
"But Rights groups worry that if not conducted properly, the census could marginalise minorities such as the Rohingyas or those living in one of Myanmar's many conflict areas.
"No true census has ever taken place in Myanmar, and great injustice has been done to the ethnic Rohingyas.
-- BERNAMA
The call was made by the Arakan Rohingya National Organisation (ARNO), Burmese Rohingya Organisation UK (BROUK), Burmese Rohingya Association Japan (BRAJ), Burmese Rohingya Community in Australia (BRCA), Burmese Rohingya Community in Norway (BRCN), Burmese Rohingya Association in Thailand (BRAT) and Burmese Rohingya for Democracy in Burma (RLDB) in a joint statement, here, Sunday.
They said recently the United Nations Population Fund (UNFPA) agreed to support Myanmar's proposed 2014 population and housing census.
"But Rights groups worry that if not conducted properly, the census could marginalise minorities such as the Rohingyas or those living in one of Myanmar's many conflict areas.
"No true census has ever taken place in Myanmar, and great injustice has been done to the ethnic Rohingyas.
-- BERNAMA
The Lady ဇာတ္ကား ဇာတ္ဝင္ခန္းထဲက ေဂါက္႐ိုက္ေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ
ေနျပည္ေတာ္ ေဂါက္ကြင္းမွာဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး(ေဟာင္း)ဦးသန္းေရႊတေယာက္ ေန႔စဥ္နီးပါး ေဂါက္ရုိက္ေနတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူး၊ ကြယ္လြန္ၿပီဆုိတဲ့ ေကာလာဟလ သတင္းေတြက ဦးသန္းေရႊအတြက္ေတာ့ ယၾတာေခ်ေပးလုိက္သလုိပါပဲ။
ျမင္ေတြ႔ေနရသူ တခ်ိဳ႕အေျပာအရ အဖုိးႀကီး (ဦးသန္းေရႊ) က်န္းမာေရးက ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ပါပဲ၊ ဦးေအး (ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး [ေဟာင္း] ေမာင္ေအး) နဲ႔ ေန႔တုိင္း ေဂါက္ရုိက္ေနတာပဲလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ ဒုသမၼတ သီဟသူရ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး တေယာက္ကေတာ့ က်န္းမာေရး အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အခု ေမလ ၃ ရက္ေန႔က ရာထူးကေန ႏႈတ္ထြက္ခြင့္ ေတာင္းတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ သြားေရာက္ေဆးစစ္ၾကည့္ေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါခံစားေနရၿပီး မ်က္စိလည္းမေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတယ္။
ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ေခါင္းမာဂုိဏ္းသားေတြကုိ အစုိးရအဖြဲ႔အတြင္းက ထုတ္ပယ္ပစ္ေတာ့မယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြထြက္ေပၚေနခ်ိန္မွာ တုိက္ဆုိင္စြာပဲ အခုလုိ ႏုတ္ထြက္တဲ့သတင္း ေပၚလာတာပါ။
အာဏာရ ႀကံဖြံပါတီထဲမွာလည္း ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပုိးစုိးပက္စက္ အေရးနိမ့္ခဲ့တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တဦးနဲ႔တဦး အျပစ္ဖုိ႔တဲ႔ စကားေတြ က်ယ္ေလာင္လာေနၿပီး မၾကာမီကာလမွာ ထိပ္ပုိင္း အေျပာင္းအလဲလုပ္ေတာ့မယ္လည္း ဆုိေနၾကတယ္။
ဒီလုိအေျပာင္းအလဲ လုပ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းအၾကား မညီညြတ္မႈေတြ ေပၚလာမွာမလြဲပါဘူး။ ဒီလုိ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး (ေဟာင္း) ဦးသန္းေရႊ တေယာက္ ၾကားကေန ဒုိင္လူႀကိီး လုပ္ေပးႏုိင္မလားဆုိတာ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ရန္ပိုင္
၂၀၁၂ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၆ ရက္ ေန႔စြဲၿဖင့္ ၿပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲ ေကာင္မရွင္မွ `ပါတီစာေစာင္မ်ားေရးသားထုတ္ေ၀ရာတြင္ တည္ဆဲဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္ရာေရာက္ေသာ ေရးသားမႈမ်ားမၿပဳေရး သတိေပးညြန္ၾကားၿခင္း´ ဟု ေခါင္းစဥ္တပ္၍ ရခုိင္တိုင္းရင္း သားမ်ား တုိးတက္ေရးပါတီ (RNDP) ႏွင့္ မတူကြဲၿပားၿခင္းႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ( PDP) သုိ႔ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ေပးပုိ႔ ညြန္ၾကား လာေၾကာင္း သိရသည္။အဆိုပါအေၾကာင္းၾကားခ်က္မွာ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရးပါတီမွ ၉.၉.၂၀၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမေန႔အထိမ္းအမွတ္ လက္ကမ္းစာေစာင္ႏွင့္ တိုးတက္ေရးသတင္းလႊာ အတြဲ(၂) ၊အမွတ္(၄) သတင္းလႊာ ႏွစ္ခုမွာ ၿပန္ၾကား ေရး၀န္ၾကီးဌာနက ထုတ္ေ၀ထားသည့္ ညႊန္ၾကားခ်က္ (၄၂) ပါစည္းကမ္းခ်က္မ်ားႏွင့္ ၿငိစြန္းသၿဖင့္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို ညႊန္ၾကားခ်က္ (၄၂)ႏွင့္အညီ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ေရး ၀န္ခံကတိလက္မွတ္ ေရးထုိးခဲ့ရေၾကာင္း၊ အလားတူ မတူကြဲၿပားၿခင္းႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီမွ ၃၀.၆.၂၀၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ေ၀ေသာ `ေဇကမၻာႏွင့္ေရႊနံ႔သာလယ္သမားမ်ား ၿပႆနာ´ႏွင့္ ၂၇.၃.၂၀၁၂ ထုတ္ `ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္းအရႈပ္ေတာ္ပံု´ စာေစာင္မ်ားအတြက္ ပါတီတစ္ခုခုသည္ တည္ဆဲဥပေဒပါ ၿပဌာန္းခ်က္တစ္ရပ္ ရပ္ကို လုိက္နာရမည္ၿဖစ္ၿပီး၊ နည္းဥပေဒ ၁၅(ဂ)အရ ၿပည္ေထာင္စု သမၼတၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေၿခခံဥပေဒႏွင့္ တည္ဆဲ ဥပေဒမ်ားကို ေလးစားလုိက္နာမႈမရွိလွ်င္ ယင္းပါတီအား မွတ္ပံုတင္ခြင့္ၿပဳခဲ့ၿခင္းကို ပယ္ဖ်က္ႏိုင္ေၾကာင္း ၿပဌာန္းထားသည္ၿဖစ္ ၍ ေနာင္အလားတူ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ိဳး မၿဖစ္ေစေရး တာ၀န္ရွိသူအဆင့္ဆင့္မွ အေလးထားၾကပ္မက္ေဆာင္ရြက္ၾကရန္ သတိေပး ညႊန္ၾကားလာၿခင္း ၿဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ညႊန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ RNDP မွ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးအုန္းတင္မွ မွ ` ႏိုင္ငံေရးပါတီ တစ္ခုအေနနဲ႔ ပါတီမူ၀ါဒ၊ သေဘာထားရပ္တည္ခ်က္၊ မဲဆြယ္စည္းရံုးေရးဆိုတာေတြက ေရြးေကာက္ပြဲကာလ စည္းရံုးေရး ကာလမ်ိဳးေတြေလာက္ပဲ သင့္ေတာ္တယ္။ အဲဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ မူေဘာင္အရမ္းက်ဥ္းလြန္းတယ္။ အဲဒီအတြက္ ဦးေနမ်ိဳးေ၀တို႔ ကလည္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္မယ္ဆိုၿပီး ဖိတ္ထားတယ္။ သြားတက္မွာပါ´ လုိ႔ေၿပာပါတယ္။ PDP ပါတီက ေတာ့ `ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္အေနနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ပါတီမူ၀ါဒေတြ တင္ၿပစဥ္ကတည္းက အရွည္သၿဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ၾကမည္မွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ပါတီ၀င္မ်ားသည္ တရား၀င္ေရြးေကာက္တင္ေၿမွာက္ခံရေသာ ၿပည္သူ႕ကိုယ္စားလွယ္မ်ား မဟုတ္ၾကေစကာမူ ၿပည္သူတုိ႔၏ အခက္အခဲအေၿခအေနမ်ားကို ရွာေဖြၿခင္း၊ ၿပႆနာမ်ားကို ေၿဖရွင္းနိုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ား ရွာေဖြၿခင္းႏွင့္ မိမိတို႔စုေဆာင္းရရွိေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို လက္ရွိမူ၀ါဒေရးဆြဲသူမ်ား၊ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္ ယႏၱရား အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသုိ႔ ေပးပို႔ကူညီၿခင္း လုပ္ငန္းသည္ အဓိကလုပ္ေဆာင္မည့္ အရွည္သၿဖင့္ လုပ္ငန္းစဥ္ၾကီး ၿဖစ္ေပသည္။´ ဆိုၿပီး တင္ၿပထားတာပါ။ စာကိုေသေသခ်ာခ်ာမဖတ္ၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ညႊန္ၾကားခ်က္ (၄၂)ကို မဖတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ပါတီမူ၀ါဒအတိုင္း သူတို႔လက္ခံထားတဲ့အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။ ဒါေပမယ့္ မွားတယ္ မွန္တယ္ဆိုတဲ့အေပၚမွာ အမ်ားဆံုးၿဖတ္ ခ်က္ကို ရယူမွာပါ။ အခု ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သေဘာထားမွတ္ခ်က္ ေပးႏိုင္ၾကဖို႔ ပါတီအားလံုးကို စာပို႔ထားပါ တယ္။ ၁၇.၅.၂၀၁၂ ရက္ေန႔မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ၿပီး အဲဒီသေဘာထားမွတ္ခ်က္ေတြကို ရယူပါမယ္။ RNDP ကိုလည္း ဖိတ္ၾကားထားပါတယ္။´လုိ႔ေၿပာပါတယ္။
ၿပန္ၾကားေရး ၀န္ၾကီးဌာနမွ ထုတ္ေ၀ထားေသာ ညႊန္ၾကားခ်က္ (၄၂) သည္ ပံုႏွိပ္သူမ်ားအားလံုး၊ ထုတ္ေ၀သူအားလံုး၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီအဖြဲ႕အစည္းအားလံုး အတြက္ ထုတ္ေ၀ထားၿခင္းၿဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသည္ ထုတ္ေ၀လုိသည့္ ပါတီ၏မူ၀ါဒ၊ သေဘာထားရပ္တည္ ခ်က္၊ မဲဆြယ္စည္းရံုးေရးဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္မ်ားကိုသာ ထုတ္ေ၀ရမည္ၿဖစ္ၿပီး အၿခားေသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီစာေစာင္အခ်ိဳ႕လည္း ၀န္ခံကတိလက္မွတ္ ေရးထိုးထားရေၾကာင္း သိရသည္။
Photo from AP
The plan of Myanmar President Thein Sein to continue his political carrier after the end of his term is not yet definite. The general election will be held by 2015. His top political adviser Ko Ko Hlaing said that he may be successful in this present governance but he will give the opportunity for other excellent leaders to lead the country.
This soon to be election will be a deciding factor for the group of military generals who had been ruling the country for almost 5o years if they are willing to give up their power with dignity, principle and honour, Bloomberg news reported.
Shwe Mann who now holds the lower house parliament speakership is most likely the chosen qualified candidate among all the military members of the junta to replace President Thein Sein in the 2015 election, that’s according to Hans Vriens, managing partner of Vriens & Partners, a Singapore-based firm.
The President is not seeking for another period in the political arena for he is also concerned about his deteriorating health. But things are still possible for him to reconsider this coming election in due time. As a man, he was described as a very private person spending and enjoying his leisure time by reading. He is a man of principle and dedicated to achieve his vision of implementing reforms to make Myanmar a better place to live in, the report said.
Suu Kyi’s father is known as the Father of Independence. She is very hopeful and confident that President Thein Sein is true to his words in the next phase of democratizing for the country. As many were caught by surprise with the reforms on the run, David Steinberg, a well renowned professor of Asian Studies at Georgetown University in Washington D.C. said that no one ever expected that the reforms initiated by the president would drastically change the image of Burma positively.
In being a member of the parliament, democratic icon Suu Kyi and President Thein Sein can now have better chances of dealing freely and legally important matters regarding the country and expressing their points of view for the betterment of the nation. What is highly regarded now will be the real essence of democracy which is governed by the statement “the government of the people, by the people and for the people”, Ko Ko Hlaing said.
ဒုတိယ သမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦး က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္သြားၿပီပာုု Reuters သတင္းဌာန၏ သတင္းအရ သိရိွရသည္။
စကၤာပူ ႏုိင္ငံမွ ေဆးကုသခံယူၿပီးအၿပန္ က်န္းမာေရးအေႀကာင္းၿပခ်က္ၿဖင္႔ ရာထူးမွ အနားယူလုိ ေႀကာင္း ေမလ ( ၃ ) ရက္ေန႔ကထဲက..သက္ဆုိင္ရာသုိ႔တင္ထားေႀကာင္းလည္း သိရပါသည္။
Myanmar's Vice President Tin Aung Myint Oo sprinkles fragrant water at a plaque during the opening ceremony of a children's hospital in Yangon March 13, 2011.
Credit: Reuters/Soe Zeya Tun
YANGON (Reuters) - A former top general close to Myanmar's retired dictator Than Shwe has resigned as vice-president, Burmese media reported, ending the hardliner's role in the reformist government.
Tin Aung Myint Oo, 61, submitted his resignation on May 3 for health reasons after returning from Singapore for medical treatment, the Myanmar language service of Voice of America reported on Sunday.
The report could not be immediately confirmed.
Tin Aung Myint Oo, a former four-star general, was one of two vice-presidents and considered a leader among hardliners in the year-old military-backed government that replaced the often-brutal junta who ruled for half a century.
Tin Aung Myint Oo graduated from the Defense Services Academy in 1970, becoming northeastern military commander near the Chinese border late 1990s.
He was promoted to Secretary-1 of the former junta in 1997, a year when the army rounded up hundreds of pro-democracy activists in Aung San Suu Kyi's National League for Democracy to prevent them from attending a party congress.
Suu Kyi and 42 other members of her party took their seats in parliament last week following a historic by-election in a year of dramatic reforms in the former British colony also known as Burma.
In 2009, Tin Aung Myint Oo was appointed military advisor to then-Senior General Than Shwe. He was elected to the lower house a year later as a candidate for the army-backed Union Solidarity and Development Party, and was quickly nominated as vice president by military delegates.
(Reporting by Aung Hla Tun; Writing by Jason Szep; Editing by Jeremy Laurence)
စကၤာပူ ႏုိင္ငံမွ ေဆးကုသခံယူၿပီးအၿပန္ က်န္းမာေရးအေႀကာင္းၿပခ်က္ၿဖင္႔ ရာထူးမွ အနားယူလုိ ေႀကာင္း ေမလ ( ၃ ) ရက္ေန႔ကထဲက..သက္ဆုိင္ရာသုိ႔တင္ထားေႀကာင္းလည္း သိရပါသည္။
Myanmar's Vice President Tin Aung Myint Oo sprinkles fragrant water at a plaque during the opening ceremony of a children's hospital in Yangon March 13, 2011.
Credit: Reuters/Soe Zeya Tun
YANGON (Reuters) - A former top general close to Myanmar's retired dictator Than Shwe has resigned as vice-president, Burmese media reported, ending the hardliner's role in the reformist government.
Tin Aung Myint Oo, 61, submitted his resignation on May 3 for health reasons after returning from Singapore for medical treatment, the Myanmar language service of Voice of America reported on Sunday.
The report could not be immediately confirmed.
Tin Aung Myint Oo, a former four-star general, was one of two vice-presidents and considered a leader among hardliners in the year-old military-backed government that replaced the often-brutal junta who ruled for half a century.
Tin Aung Myint Oo graduated from the Defense Services Academy in 1970, becoming northeastern military commander near the Chinese border late 1990s.
He was promoted to Secretary-1 of the former junta in 1997, a year when the army rounded up hundreds of pro-democracy activists in Aung San Suu Kyi's National League for Democracy to prevent them from attending a party congress.
Suu Kyi and 42 other members of her party took their seats in parliament last week following a historic by-election in a year of dramatic reforms in the former British colony also known as Burma.
In 2009, Tin Aung Myint Oo was appointed military advisor to then-Senior General Than Shwe. He was elected to the lower house a year later as a candidate for the army-backed Union Solidarity and Development Party, and was quickly nominated as vice president by military delegates.
(Reporting by Aung Hla Tun; Writing by Jason Szep; Editing by Jeremy Laurence)
Dhaka, May 5 (bdnews24.com) – US secretary of state Hillary Clinton has urged all political actors to settle difference through dialogue.
"I am really urging all political parties, not just the government, to do everything necessary to support democracy and find a plan to have free and fair election," she said at a joint press briefing at the Prime Minister's Office on Saturday.
Clinton arrived in Dhaka in the afternoon and had formal talks with foreign minister Dipu Moni at the PMO before the press conference.
"We discussed the recent killing of Aminul Islam (RMG activist) ... we discussed Ali (Illias Ali) and asked for proper investigations," she said.
Criticising general strikes, she said it sent a wrong signal to the international community on the climate for investment in the country.
"Five lives were lost (during the strikes) and it affects the poorer section of the people," she added.
She, however, said the US would continue to support democracy in Bangladesh and the freedom that every Bangladeshi was entitled to.
Security partnership
Dhaka and Washington would continue their cooperation against extremism to ensure that they cannot use 'Bangladesh as transit or use it as a training ground.'
Hillary commended zero-tolerance stance of Bangladesh on terrorism and said Bangladesh and the US had very fruitful talks in the security dialogue held in April.
Maritime boundary
The secretary of state said there was a scope for cooperation in protecting investments in the Bay of Bengal.
Bangladesh and Myanmar resolved their maritime boundary dispute at the ITLOS and got verdict in March this year.
Bangladesh now has clear demarcation and it can now explore the area.
US company ConocoPhilips is now exploring gas and oil in blocks 10 and 11 at the Bay and has sought another six blocks for exploration.
Grameen Bank
Clinton suggested appointing a respected managing director at the Grameen Bank in a transparent manner.
The bank had unleashed the opportunity for millions of women and "I want it to continue its good work also in future," she said.
Land bridge
"Bangladesh can connect dynamic Asia Pacific region with potential South Asia due to its geographical location," Clinton said.
"It is considered to be a potential transit country as Bangladesh has borders with both Myanmar and India."
Rohingya problem
The secretary of state said perhaps it was time to find a solution to Rohingya problem, as Myanmar had undertaken reforms programmes.
"The reform programmes will help not only Myanmar but also the people of Bangladesh," she said.
Thousands of Rohingyas have taken refuge in Bangladesh on being pushed by their own country.
Cooperation
Washington wants to further widen ties with Bangladesh and cooperate in a number of areas.
Food security, anti-terrorism, cooperation between militaries and climate change are some of the major where the two countries have cooperation, according to Clinton.
She announced that USAID would provide $30 million for the Bangladesh Climate Change Resilience Fund over the next four years.
Democratic Bangladesh
Washington wants to see Bangladesh as a prosperous and democratic country.
There must be a consensus among the political actors in order to achieve the level of development the people of Bangladesh deserved, Clinton said.
"We do not seek anything other than that."
Clinton said the US continued to urge taking hard decision necessary to establish rule of law and transparency.
She, however, said that though it was not easy, Bangladesh never gave up its efforts to achieve it.
About the relationship with New Delhi, she said Bangladesh and India were two important countries from the US.
"We see that two are the leaders regionally and globally."
Convergence and dissonance
Foreign Minister Dipu Moni in her speech said Bangladesh and the US partnership had space for both dissonance and mutual respect.
Moni said Bangladesh had demanded duty-free and quota-free market and extending of Generalised System of Preference (GSP) facilities.
"In addition, we raised the issue of Bangladesh's enrolment in the Millennium Challenge Account and repatriation of one of the self-confessed convicted killers of Father of the Nation Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman, currently residing in the US," she said.
2014 Census in Burma must be universal and inclusive of Rohingya
Recently the United Nations Population Fund UNFPA) has agreed to support Burma’s proposed 2014 population and housing census. But ‘Rights groups worry that if not conducted properly, the census could marginalize minorities such as the Rohingya or those living in one of Burma's many conflict areas.’
No true census has ever been taken in Burma, and great injustice has been done to the ethnic Rohingyas. The government of U Thein Sein is beyond exception. His current wind of change has not touched the Rohingyas yet. Rather racist and xenophobic plans have been patronized and projected against them.
In an effort to deny Rohingya’s existence in Burma, (i) Immigration Ministers U Khin Yi accused the Rohingyas of being illegal Bangladeshi immigrants; (ii) Chief Political Advisor to the President U Ko Ko Hlaing confirmed that the restriction on their (Rohingyas’) freedom of movement is necessary from so-called national security perspective; and (iii) the Director General of Burma’s Department of Population Myint Kyaing lied in a proud manner, “we have no stateless people in Myanmar and there is no Rohingya in Myanmar as well, because no Bengali people are residing in Myanmar."
Whereas Burma is surrounded by other populous neighbours such as, India, China and Thailand, why U Myint Kyaing proclaimed Burma is facing population pressures only from Bangladesh. On the contrary, due to persecution, an estimated 1.5 million Rohingyas are taking refuge in Bangladesh and other countries. Obviously these self-contradictory and politically motivated statements are nothing but preoccupation of Muslim-phobia and policies of exclusion and persecution against the Rohingyas. Under the circumstance, a credible census is very unlikely and Rohingya are likely to be excluded.
Meanwhile, to ensure the census is universal and “inclusive of all national races”, the oppressive 1982 citizenship law should be amended in conformity with international conventions, international custom and principle generally recognized with regard to nationality. In addition, it should be brought in line with the principles embodied in the Convention on the Reduction of Statelessness of 30 August 1961. Suitable arrangements should also be made for the inclusion of all Rohingya and other Burmese diasporas.
We, therefore, urge upon the UN, OIC, UK, USA, EU, ASEAN and Burma’s neighbours to put pressure on Burmese government to genuinely include Rohingya as a ‘national race’ in the Burma’s proposed census.
Signatories to this joint statement:
Arakan Rohingya National organisation (ARNO),
Burmese Rohingya Organisation UK (BROUK),
Burmese Rohingya Association Japan (BRAJ)
Burmese Rohingya Community in Australia (BRCA)
Burmese Rohingya Community in Norway (BRCN)
Burmese Rohingya Association in Thailand (BRAT)
Burmese Rohingya for Democracy in Burma (RLDB)
For more information, please contact:
Aman Ullah +880-15584 86910
Tun Khin + 44- 788 871 4866
ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး မင္းေအာင္လိႈင္က ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အဓမၼေစခိုင္းမႈေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ တပ္မေတာ္ကို ညႊန္ၾကားမယ္လို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေခတၱေရာက္ေနတဲ့ ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ Mr. Greg Vines ကို ကတိေပး ေျပာဆိုလိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္။
Photo courtesy of ILO
ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ Mr. Greg Vines (ယာ) ျဖစ္ပါသည္။
ဒါ့အျပင္ လာမယ့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ လံုးဝ ပေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ILO ၾကားမွာ သေဘာတူခဲ့တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အဲဒီသေဘာတူညီခ်က္အတိုင္း အျပည့္အဝ ျဖစ္မလာဘဲ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ ဆက္လက္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ILO အေနနဲ႔ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္မလဲလို႔ ဦးသက္ေဝက ေမးတဲ့အခါ ILO ရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ဥပေဒေဘာင္အတိုင္း အေရးယူမယ္လို႔ ျပန္လည္ေျပာဆိုေၾကာင္း ဦးသက္ေဝက ေျပာပါတယ္။
အလုပ္သမား၊ လယ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္သူ မစုစုေႏြးကေတာ့ ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒နဲ႔ သီးျခားေတြ႕ဆံုမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုေတြ႕ဆံုတဲ့အခါ အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ ပညာေပးအစီအစဥ္ေတြကို ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားနဲ႔ ႏိုင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြကေန အျမဲထုတ္လႊင့္ေပးေအာင္ ILO က ျမန္မာအစိုးရကို တိုက္တြန္းဖို႔ တင္ျပမယ္လို႔ Mr. Vines နဲ႔ မေတြ႕ခင္ မိနစ္ပိုင္းမွာ RFA ကို ေျပာပါတယ္။
ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ Mr. Greg Vines ဟာ မေန႔ကနဲ႕ ဒီေန႔ ႏွစ္ရက္အတြင္း အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ထရိတ္ဒါးေဟာ္တယ္မွာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါတယ္။
RFA-Burmese
Photo courtesy of ILO
ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ Mr. Greg Vines (ယာ) ျဖစ္ပါသည္။
ဒါ့အျပင္ လာမယ့္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ လံုးဝ ပေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ILO ၾကားမွာ သေဘာတူခဲ့တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အဲဒီသေဘာတူညီခ်က္အတိုင္း အျပည့္အဝ ျဖစ္မလာဘဲ ၂၀၁၅ အလြန္မွာ အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ ဆက္လက္ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ILO အေနနဲ႔ ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္မလဲလို႔ ဦးသက္ေဝက ေမးတဲ့အခါ ILO ရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ဥပေဒေဘာင္အတိုင္း အေရးယူမယ္လို႔ ျပန္လည္ေျပာဆိုေၾကာင္း ဦးသက္ေဝက ေျပာပါတယ္။
အလုပ္သမား၊ လယ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္သူ မစုစုေႏြးကေတာ့ ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒နဲ႔ သီးျခားေတြ႕ဆံုမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုေတြ႕ဆံုတဲ့အခါ အဓမၼခိုင္းေစမႈေတြ ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ ပညာေပးအစီအစဥ္ေတြကို ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားနဲ႔ ႏိုင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြကေန အျမဲထုတ္လႊင့္ေပးေအာင္ ILO က ျမန္မာအစိုးရကို တိုက္တြန္းဖို႔ တင္ျပမယ္လို႔ Mr. Vines နဲ႔ မေတြ႕ခင္ မိနစ္ပိုင္းမွာ RFA ကို ေျပာပါတယ္။
ILO အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ Mr. Greg Vines ဟာ မေန႔ကနဲ႕ ဒီေန႔ ႏွစ္ရက္အတြင္း အလုပ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ၊ လူပုဂၢိဳလ္ေတြကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ထရိတ္ဒါးေဟာ္တယ္မွာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါတယ္။
RFA-Burmese
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္သြားရင္ဘာေတြအေျပာင္းအလဲျဖစ္လာႏဳိင္မလဲ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းေတြဘယ္ ေလာက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မလဲဆိုတာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ေရြးေကာက္ပြဲကာလေတြမွာဦးတည္ျပီးေျပာသြားတဲ့အခ်က္(၃)ခ်က္ကိုပဲဲ ျပန္ေကာက္ျပီးေထာက္ျ ပရပါလိမ့္မယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ NLD ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲကာလရဲ့ ကတိက၀တ္ကေတာ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးတို႔ကို လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ဆိုထားပါတယ္။
ဒါဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ဆႏၵျဖစ္သလို ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္သြားရင္ေတာ့ ဆႏၵရယ္၊ လုပ္ႏုိင္စြမ္းတို႔အျပင္ လုပ္ႏုိင္တဲ့အခြင့္အလမ္း ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲဆိုတာေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚစုနဲ႔ NLD က ဒါေတြကို ဦးတည္ၿပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္သြားလိမ့္မယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္ပါတယ္။
သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ရဲ႔ ဆႏၵနဲ႔ လုပ္ႏုိင္စြမ္းေတြကို လံုး၀ယံုၾကည္တာက တစ္ပိုင္း သံသယျဖစ္တာတစ္ခုက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လုပ္ႏုိင္တဲ့အခြင့္အလမ္း ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ ဆိုတာပါဘဲ။ ဆႏၵနဲ႔ လုပ္ႏုိင္စြမ္းရွိေပမဲ့ လုပ္ေဆာင္ခြင့္ရမယ့္အခင္းအက်င္း အခြင့္အလမ္း မရွိဘူးဆိုရင္ အခက္အခဲရွိပါလိမ့္မယ္။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ေရးမွာဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ႏိုဗယ္လ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ မယ္ဆိုရင္ ႏုိင္ငံတကာကလည္း ယံုၾကည္လက္ခံၾကမယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြအပါအ၀င္ ဒီမုိကေရစီေရးအင္အားစုေတြ ကလည္း အမ်ားၾကီးပြင့္ပြင့္လင္း ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ေဆြးေႏြးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။ လက္နက္ကိုင္ထားသည္ျဖစ္ေစ မကိုင္ထားတဲ့ အင္အားစုေတြ ျဖစ္ေစေပါ႔။
သက္ဆိုင္တဲ့ အင္အားစုအားလံုးပါ၀င္ႏိုင္ၿပီး တစံုတရာ အေျဖရရွိႏိုင္တဲ့ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ တန္းတူရည္တူရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးအေျဖရွာမႈ အခင္းအက်င္းမ်ိဳးေတြ ရွိဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို ေဒၚစုက ဘယ္ေလာက္ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရ မလဲဆိုတာ လက္ရွိအာဏာရအစိုးရအေပၚမွာပဲ တည္ေနပါတယ္။ ဒါက လုပ္ေဆာင္ခြင့္ရ မရ ဆိုတဲ့ အပိုင္းေပါ့။
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ ျပန္ေျပာရရင္ လက္ရွိအစိုးရက ေဒၚေအာင္စုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ NLD ကို အႏုိင္ရၿပီး လြတ္ေတာ္တြင္း ေရာက္လာေစခ်င္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လႊတ္လပ္ျပီးတရားမ်ွတတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲအသြင္ကို ျပဳလုပ္ထားပါေသးတယ္။ ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္လဲဆို စစ္အုပ္စုရဲ႕ (road map) ႏုိင္ငံေရးလမ္းျပေျမပံုအရ ေပၚထြက္လာတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ပုိၿပီး အသက္၀င္လာေအာင္ တရား၀င္မႈပိုၿပီးရွိလာေအာင္ ေဒၚစုနဲ႔ NLD က ဒီလမ္းေၾကာင္းေအာက္ကေန ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လာ ေစခ်င္ေနတာပါ။ဘာမဆို၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပံုအေျခခံဥပေဒေအာက္ကေနပဲ ျဖစ္ေနေအာင္ပါ။ အဲဒီလိုေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ဆိုတာ ေဒၚစုနဲ႔ NLD ပါမွ ျပည့္စံုႏုိင္မွာ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပါဘဲ။
ဒီေတာ့ လြတ္ေတာ္မွာ ေဒၚစုက ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ေရးကို ေဆြးေႏြးႏုိင္ရင္ေတာင္ ကန္႔ကြက္မဲေတြနဲ႔ ပယ္ခ်လိုက္မဲ့ အေျခအေနတစ္ရပ္ကို အခိုင္အမာစိုက္ထူထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ၂၀၀၈ဖြဲ႔စည္းပံုကို အခိုင္အမာကာကြယ္ႏုိင္ေအာင္ စစ္တပ္ေနရာ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းရယ္၊ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ့ျဖဳိးေရးပါတီက အမ်ားစုေနရာယူထားတာရယ္ေၾကာင့္ အခုလိုေျပာရတာပါ။
ဒါေပမဲ့ တစ္ကယ္ဘဲ အေျပာင္းအလဲကို လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတဲ့ အစိုးရ၊ လူထုရဲ့အက်ိဳးကို ၾကည့္တဲ့အစိုးရဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ရဲ့ အဆိုျပဳမႈေတြကို အေသအခ်ာစဥ္းစားျပီး လူထုဆႏၵနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သေဘာထားေတြျဖစ္လာမယ္။ ဒါဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကို တည့္တည့္ေလွ်ာက္လွမ္းေနတယ္လို႔ ယံုၾကည္လက္ခံႏုိင္ျပီေပါ့။
ဒီလိုဆို တိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ တန္းတူေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္လာႏုိင္ေျခရွိတဲ့ ၂၁ ရာစုပင္လံုညီလာခံမ်ဳိးလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ရဲ႕ဆႏၵ၊ လူထုရဲ့ဆႏၵေတြ တျဖည္းျဖည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လာႏုိင္ေျခရွိ တဲ့ အခင္းအက်င္း အခြင့္အလမ္း ျဖစ္လာႏုိင္တယ္လို႔ဘဲျမင္ပါတယ္။
ခ်ဳပ္ၿပီးေျပာရရင္ ယေန႔ကာလ တိုင္းျပည္ရဲ့ျပႆနာဟာ တိုင္းရင္းသားတန္းတူညီမ်ွေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး ဆိတ္သုဥ္းေနတဲ့ျပႆနာပါ။ ဒါေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ဖို႔က အဓိကေသြးေၾကာျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ အာမခံ ေပးထားမွ ရမယ္။ ယံုၾကည္ႏိုင္တဲ့အခင္းအက်င္းျပင္ဆင္မႈေတြရွိေနရမယ္။ အားလံုးပါ၀င္ႏုိင္တဲ့ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ ေဖာ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ဆႏၵ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ဆႏၵ ျပည္သူလူထုရဲ့ဆႏၵနဲ႔စစ္တပ္ရဲ့အမွန္တစ္ကယ္ေစတနာဆိုတာေတြကို ျမင္ႏိုင္မွာျဖစ္လို ေရရွည္တည္တံ့တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတစ္ရပ္ကို တျဖည္းျဖည္းေဖာ္ေဆာင္သြားႏုိင္တဲ့ တည္ျငိမ္ျပီး သာယာ၀ေျပာတဲ့ တိုင္းျပည္ျဖစ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါဘဲ။
While the West lauds Myanmar for its steps towards democracy and starts to roll back sanctions, hundreds of political prisoners languishing in prison are still waiting to hear their fate.
Thaung Sein (R), seen here holding a picture of his son Aye Aung, a political prisoner detained at Kalay prison in northwest Sagaing Division, at their family home in Yangon, on May 4 While the West lauds Myanmar for its steps towards democracy and starts to roll back sanctions, hundreds of political prisoners languishing in prison are still waiting to hear their fate.
Their families hope they will not become the forgotten victims of decades of authoritarian rule in the rush to reward the new quasi-civilian government for its sweeping political reforms.
Freedom has not yet come for Aye Aung, who was arrested in 1998 and sentenced to 59 years in jail on charges including violating the emergency act as well as illegally printing and distributing leaflets.
His sentence has since been reduced to 29 years, but he was not among those to walk free in a major prisoner amnesty in January, to the dismay of his elderly parents.
"We truly expected his release," his father Thaung Sein told AFP at his Rangoon home, where a photo of a laughing Aye Aung playing a guitar hangs alongside another of him receiving an essay prize from opposition leader Aung San Suu Kyi.
"It was really painful. His mother almost collapsed when she heard, and she wept. As you know, so many people were released in the January amnesty. They didn't give any reason for not including him. My son also said he had no idea why he was not released yet, the 60-year-old said.
"I felt so sad," added his mother San Myint, her eyes filling with tears.
Amnesty International considers Aye Aung, now 36, to be a "prisoner of conscience" who was detained because of peaceful activities such as distributing leaflets and organising student demonstrations.
His parents last visited him in March at Kalay prison in northwest Sagaing Division.
"He has hemorrhoids and a gastric problem. We had to buy medicines for him. Because it is a malaria area, he sometimes feels sick," his father said.
According to Burma Campaign UK, after his arrest Aye Aung was detained for more than four months for interrogation during which he was "tortured brutally".
Myanmar said it freed more than 300 political prisoners in an amnesty in January, a move which prompted the United States to pledge it would restore full diplomatic ties.
About 200 others were let out in October 2011, and estimates of the number still behind bars vary.
The Thailand-based Assistance Association for Political Prisoners says that more than 900 political prisoners remain locked up in Myanmar, while Suu Kyi's National League for Democracy party estimates their number at about 330.
The 88 Generation Students Group, a pro-democracy movement whose key members were at the forefront of a 1988 uprising, believes there are still more than 600 political detainees, said one of their leaders.
"We have asked the home affairs ministry to release the remaining political prisoners," Thet Zaw, who was released from prison in January, told AFP.
He said even those who were accused of contact with armed rebel groups or linked to bombings should be freed because their acts were politically related.
"So we will also ask for their release as soon as possible for national reconciliation," Thet Zaw added.
Myanmar, which languished for decades under a repressive junta, has announced a series of reforms since a controversial 2010 election brought a civilian government to power -- albeit one with close links to the military.
The regime has welcomed Suu Kyi's NLD party to return to mainstream politics, leading to her election to parliament for the first time in April 1 by-elections.
The European Union has responded to what it said were "historic changes" by suspending for one year a wide range of sanctions, although it left intact an arms embargo.
At the same time the West continues to press for the release of remaining political prisoners.
The European Union's top diplomat Catherine Ashton, who visited Myanmar this week, said she had discussed the issue with President Thein Sein.
"When I asked him about political prisoners, he said they will continue to look further at who should be released and how quickly," Ashton said in a statement.
Aye Aung's parents are hopeful that the changes under way in Myanmar will lead to their son's freedom in the near future.
"The government said it is walking a path to democracy. My son also struggled for democracy. So they now have the same stance. And if they are really implementing democracy, they must release him," said his mother.
Did you know?
Their families hope they will not become the forgotten victims of decades of authoritarian rule in the rush to reward the new quasi-civilian government for its sweeping political reforms.
Freedom has not yet come for Aye Aung, who was arrested in 1998 and sentenced to 59 years in jail on charges including violating the emergency act as well as illegally printing and distributing leaflets.
His sentence has since been reduced to 29 years, but he was not among those to walk free in a major prisoner amnesty in January, to the dismay of his elderly parents.
"We truly expected his release," his father Thaung Sein told AFP at his Rangoon home, where a photo of a laughing Aye Aung playing a guitar hangs alongside another of him receiving an essay prize from opposition leader Aung San Suu Kyi.
"It was really painful. His mother almost collapsed when she heard, and she wept. As you know, so many people were released in the January amnesty. They didn't give any reason for not including him. My son also said he had no idea why he was not released yet, the 60-year-old said.
"I felt so sad," added his mother San Myint, her eyes filling with tears.
Amnesty International considers Aye Aung, now 36, to be a "prisoner of conscience" who was detained because of peaceful activities such as distributing leaflets and organising student demonstrations.
His parents last visited him in March at Kalay prison in northwest Sagaing Division.
"He has hemorrhoids and a gastric problem. We had to buy medicines for him. Because it is a malaria area, he sometimes feels sick," his father said.
According to Burma Campaign UK, after his arrest Aye Aung was detained for more than four months for interrogation during which he was "tortured brutally".
Myanmar said it freed more than 300 political prisoners in an amnesty in January, a move which prompted the United States to pledge it would restore full diplomatic ties.
About 200 others were let out in October 2011, and estimates of the number still behind bars vary.
The Thailand-based Assistance Association for Political Prisoners says that more than 900 political prisoners remain locked up in Myanmar, while Suu Kyi's National League for Democracy party estimates their number at about 330.
The 88 Generation Students Group, a pro-democracy movement whose key members were at the forefront of a 1988 uprising, believes there are still more than 600 political detainees, said one of their leaders.
"We have asked the home affairs ministry to release the remaining political prisoners," Thet Zaw, who was released from prison in January, told AFP.
He said even those who were accused of contact with armed rebel groups or linked to bombings should be freed because their acts were politically related.
"So we will also ask for their release as soon as possible for national reconciliation," Thet Zaw added.
Myanmar, which languished for decades under a repressive junta, has announced a series of reforms since a controversial 2010 election brought a civilian government to power -- albeit one with close links to the military.
The regime has welcomed Suu Kyi's NLD party to return to mainstream politics, leading to her election to parliament for the first time in April 1 by-elections.
The European Union has responded to what it said were "historic changes" by suspending for one year a wide range of sanctions, although it left intact an arms embargo.
At the same time the West continues to press for the release of remaining political prisoners.
The European Union's top diplomat Catherine Ashton, who visited Myanmar this week, said she had discussed the issue with President Thein Sein.
"When I asked him about political prisoners, he said they will continue to look further at who should be released and how quickly," Ashton said in a statement.
Aye Aung's parents are hopeful that the changes under way in Myanmar will lead to their son's freedom in the near future.
"The government said it is walking a path to democracy. My son also struggled for democracy. So they now have the same stance. And if they are really implementing democracy, they must release him," said his mother.
Did you know?
“၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပၿပီးတဲ့အခါ ျမန္မာသမၼတ ဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႔ သမၼတရာထူးကို မယူေတာ့ပဲ ေဘးထြက္ေနႏိုင္ေၾကာင္း“ သမၼတ အႀကံေပးတဦးျဖစ္သူ ဦးကိုကိုလွိဳင္က ဘလြန္းဘတ္သတင္း ကို ေမ၂ရက္ေန႔တြင္ ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ဘလြန္းဘတ္သတင္းေထာက္ကို ေျပာၾကားရာမွာ ဦးကိုကိုလွိဳင္က “သမၼတဟာ အခု ႏိုင္ငံေရး ေျပာင္းလဲမွဳမ်ားကို အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့ၿပီး အခု ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ေျပာင္းလဲမွဳေတြ ၿပီးသြားတဲ့အခါတကယ္လို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္သူဟာသူ႔ေဆာင္ရြက္ခဲ့မွဳေတြနဲ႔အတူ ေနထိုင္ေနေတာ့မွာပါ။ ဒီမိုကေရစီကို တက္လွမ္းမယ့္ ေနာက္အဆင့္ကေတာ့ ေနာက္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့လက္ထဲကို လႊဲသြားမွာပါ“ လို႔ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြဟာ ျမန္ဆန္ၿပီး တိုးတက္မွဳမ်ားစြာ ရွိေနတယ္ဆိုေသာ္လည္း တကယ္တမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ႏိုင္ငံတခု ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ကေတာ့ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္မို႔ ဦးသိန္းစိန္ ရာထူးက ထြက္ခဲ့ရင္ သူ႕ေနရာကို ဘယ္သူ ဆက္ခံမလဲဆိုတာ စဥ္းစားစရာ ပါ။ အခု ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းဟာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းထဲက ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတဲ့ သမၼတလို႔ ေျပာႏိုင္ေသာ္လည္း စစ္တပ္ဘက္က သေဘာထား တင္းမာေနသူမ်ားလို႔ အေျပာခံရတဲ့ သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦး၊ ဦးေက်ာ္ဆန္း၊ ဦးေဇာ္မင္း၊ ဦးေအာင္ေသာင္း၊ ဦးျမင့္လွိဳင္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ကိုင္တြယ္ ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္မယ့္ စနစ္တခု၊ အေျခအေနတခုကေတာ့လိုေနေသးတာအမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတအျဖစ္ ျမင္ေတြ႕လိုၾကေသာ္လည္း စစ္တပ္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီေခါင္းေဆာင္ ဦးေ႒းဦး၊ ဦးေအာင္ေသာင္းနဲ႔ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ေတြက ဒီကိစၥကို လက္သင့္ခံခ်င္မွ လက္သင့္ခံပါလိမ့္မယ္။ဒီေနရာမွာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာက ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ့ သေဘာထားအျမင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္တပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေအာင္လွိဳင္နဲ႔ လက္ရွိတပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ အရပ္ဘက္ကို ေျပာင္းသြားၿပီး လက္ရွိ အစိုးရနဲ႔ ႀကံ့ဖြတ္ပါတီထဲမွာ ရာထူး ရယူထားၾကတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားထက္ ရာထူးနိမ့္ခဲ့ေသာ္လည္း စစ္တပ္ရဲ့ အရာေရာက္မွဳ အေျခအေန ျမင့္တက္လာတဲ့အခါ (ဒါမွမဟုတ္) လက္ရွိ ႀကံ့ဖြတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက လက္ေထာက္ခ်လိုက္တဲ့အခါ တိုင္းျပည္အာဏာကို သိမ္း မသိမ္းဆိုတာ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဘာ့ေၾကာင့္ဆိုေတာ့ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒထဲမွာ စစ္တပ္ကို အာဏာသိမ္းခြင့္ေပးထားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱယားမွာ တာ၀န္ယူတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္စီရဲ့ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအတြက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္မွဳမ်ားဟာ တိုင္းျပည္ တိုးတက္ေရး၊ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား ဘ၀လံုၿခံဳေရးအတြက္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေတာ့ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္၊ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ဆိုတာထက္ အမွန္တကယ္ တိုင္းျပည္ျပည္သားအက်ိဳးအတြက္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳမယ့္ေခါင္းေဆာင္ကသာ တိုင္းျပည္ကို ဦးေဆာင္သင့္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ထို ဦးေဆာင္မွဳနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိတဲ့ စနစ္၊ယႏၱယားရွိမွလည္း တိုင္းျပည္ တိုးတက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ ဘယ္လို ေျပာင္းလဲမွဳေတြပဲ လုပ္လုပ္၊ ဘယ္သူပဲ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္လုပ္၊ တိုးတက္လာႏိုင္မယ့္ လမ္းစကို ျမင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံကုိ သြားတ့ဲ ေရနံနဲ႔ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းေျမပုံ (Map - Shwe Gas Movement)
"...သူတုိ႔ပိုင္ခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြအေပၚမွာ ေနာက္တခ်ိန္မွာ သူတုိ႔အေနနဲ႔ သာမန္ အလုပ္သမားအေနနဲ႔ လာလုပ္ရမယ့္အေနအထားတခုကို ေရာက္ေနတယ္။ ေနာက္တခုက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဆံုးရႈံးမႈဆိုရင္လည္း ရခုိင္ကေန မေကြးတိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး ေတာေတာင္ေတြကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ခုတ္ခ်င္တာခုတ္..."
ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေနာက္ဖက္ျခမ္း ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔တြင္းက ထြက္ရွိတဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ေရာင္းခ်ရေငြေတြကို ျပည္နယ္နဲ႔ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတြက္ အဓိကအသံုးျပဳဖို႔ဆိုတဲ့ စီမံကိန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ထားတာကို မေတြ႔ရွိရေသးေၾကာင္း။ ဒီလုိ စီမံကိန္းႀကီးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ပိုၿပီးပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ တင္ျပမႈေတြ တိုင္ပင္ႏီွးေႏွာမႈေတြ လုပ္သင့္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးအဖြဲ႔အစည္းႀကီးေတြဆီကို တင္ျပေျပာဆိုခဲ့တယ္လို႔ Shwe Gas Movement - ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ရဲ႕ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းေအာင္ကို ဦးသန္းလြင္ထြန္းက ေတြ႔ဆံုေမးျမန္း ေဆြးေႏြးတင္ျပပါတယ္။
ဦးသန္လြင္ထြန္း ။ ။ ဦးဝင္းေအာင္အေနနဲ႔ အခု ထုိင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္မွာအေျခစိုက္ေနၿပီး အခု ေလာေလာဆယ္ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ကို ေရာက္ေနတဲ့အေၾကာင္းေလးကို တခ်က္ေလာက္ ရွင္းျပပါလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အခု က်ေနာ္ ဝါရွင္တန္ဒီစီကို လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ဒီမွာလုပ္တဲ့ အစည္းအေဝးေတြတခ်ဳိ ႔မွာ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ အပါအဝင္ ကမာၻ႔ဘဏ္ေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚမွာ သူုတို႔အေနနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ေရွ ႔ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ့္ဟာေတြကို သူတုိ႔ေျပာတာဆိုတာရိွတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ေရွာင္ရမယ့္ဟာေတြနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ျဖစ္ေနတဲ့ဟာေတြကို က်ေနာ္တို႔ လာေရာက္တင္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ သေဘာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာျဖစ္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီေရး ေရွ ႔ရႈတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကး အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ရင္းႏီွးျမဳပ္ႏွံမႈေတြလုပ္မယ္။ ေထာက္ပံ့မႈေတြလုပ္လာမယ့္ အေနအထားေတြရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ တုိ႔အဖြဲ႔ေတြကလည္း ဒီကိစၥအေပၚမွာ - ဗမာျပည္မွာ အလုပ္ေတြလုပ္လာၿပီဆိုရင္ ဘာေတြေဆာင္ရမယ္၊ ေရွာင္ရမယ္ဆိုတာေတြကို လာၿပီးအႀကံျပဳတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္တို႔အဖြဲ႔က Shwe Gas Movement လုိ႔ေခၚတဲ့ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ဖက္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုၾကားမွာ လႈပ္ရွားမႈေလးေတြကို အသိပညာေပးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့အဖြဲ႔ဆိုေတာ့။ အဲဒီ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏီွးျမဳပ္ႏံွမႈေတြနဲ႔ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ျပည္တြင္းမွာလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းအေျခအေနေတြ ဘယ္လိုဆက္စပ္ေနတယ္ဆိုတာကို နည္းနည္းရွင္းျပေပးပါ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံမွာ အကုန္လံုးသိတဲ့အတိုင္း တိုင္းျပည္ရဲ႕ သံယံဇာတအမ်ားက အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြအပါအဝင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တင္ပို႔ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။
ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ဆုိရင္လည္း ၂၀၀၀ ဝန္းက်င္ကတည္းက ေတာင္ကိုရီးယားကုမၼဏီ နဲ႔ အိႏိၵယကုမၼဏီတုိ႔ စတင္ၿပီးလုပ္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။
အတိုင္းအတာတခုအျဖစ္ သူတုိ႔တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ထုတ္လုပ္တင္ပို႔ေရး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႔တယ္။ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြေပါ့။
လာမယ့္ႏွစ္ ၂၀၁၃ ဆိုရင္ သူတုိ႔အေနနဲ႔ အဲဒီဟာေတြကို တင္သြင္းေရာင္းခ်မယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔သိရတယ္။
အဲဒီ စီမံကိန္းေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ကတည္းက ေဒသခံေတြအတြက္ အင္မတန္ စိုးရိမ္စရာေတြကို ေတြ႔ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ တုိင္ပင္တာမ်ဳိးေတြမရွိသလို ေဒသခံေတြရဲ႕ လယ္ယာေျမသိမ္းပိုက္မႈေတြကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းေတြပါ ေရရွည္အတြက္ ဆံုးသြားတဲ့အေနအထားကို အမ်ားႀကီးေတြ႔ရတယ္။
ေနာက္တခုက ဒီ စီမံကိန္းက အေရွ ႔ေတာင္အာရွမွာ အႀကီးမားဆံုး စီမံကိန္းတခုျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ရွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္က ~ မရွိခဲ့တဲ့အေနအထားတခုမွာေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကထြက္တဲ့ သံယံဇာတပစၥည္းေတြကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကို ေရာင္းစားတဲ့အေနအထားကို အင္မတန္ကို စိုးရိမ္တယ္။ ေနာက္တခုက ဒီလုိမ်ဳိး ဒီမုိကေရစီကို က်င့္သံုးေနတဲ့အစိုးရအေနနဲ႔ ကိုယ့္တုိင္းျပည္သူေတြရဲ႕ အဓိကအေလးထားရတဲ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ လုိအပ္တဲ့စြမ္းအင္ေတြကို ဦးစားေပးသံုးၿပီးမွ က်န္တဲ့ဟာေတြကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်တာမ်ဳိးကို ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ နားလည္းလိုက္တဲ့အခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာရွိေနတဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္ဆိုတာက ကမာၻေပၚမွာ ဆဌမေျမာက္ အႀကီးဆံုးသဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီလို သဘာဝဓါတ္သိုက္ကေန သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထုတ္ေဖာ္ၿပီး ႏိုင္ငံရပ္ျခားကိုေရာင္းဖို႔။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာင္းဖို႔ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဒါက တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဝင္ေငြေတြျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလား။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဝင္ေငြျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ ေဒသအတြင္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ၊ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈေတြအတြက္ အလားအလာေကာင္း မဟုတ္ဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဥပမာေျပာရရင္ ရတနာ ရဲတခြန္မွာထြက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔၊ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာင္းလာခဲ့တာ သက္တမ္းတခုမွာ ၁၉၉၇-၉၈ ကတည္းက ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အထိ အေမရိကန္ေဒၚလာေပါင္း သန္းေထာင္ေပါင္းတစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ အနည္းဆံုးလည္ပတ္ခဲ့တာကို ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီဟာရဲ႕ တဝိုက္ေက်ာ္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ အိတ္ထဲကို တုိက္ရိုက္ေရာက္တယ္လို႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီကရတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ေတြကို ၾကည့္ရင္ အကုန္လံုးသိတဲ့အတိုင္းပဲ အဲဒီဟာေတြဟာ တကယ့္တကယ္ တုိင္းျပည္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ တျခား ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းပိုင္းေတြမွာ လံုးလံုးလ်ားလ်ားႀကီးသံုးတာမ်ဳိးေတြ မေတြ႔ရေသးဘူး။ အဓိက ျပႆနာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ ေငြေၾကးစနစ္ေတြ မရွိတာေတြ။ ေနာက္တခုက ေဒသခံေတြ နဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ေတြကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အဲဒီလိုမ်ဳိး ယႏၱရားေတြ မရွိေသးတဲ့အေနအထားတခုက အင္မတန္ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ဟာေတြကလည္း ဆံုးရႈံးခဲ့တာမ်ဳိးေတြရွိတယ္။ အခုအေနအထားမွာလည္း စံခ်ိန္စံႏႈန္းမရွိေသးတာကေတာ့ ေလာေလာဆယ္လုပ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းေတြကေတာ့ ေဒသခံေတြအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အာမခံခ်က္ေပးႏိုင္တဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ေတြကို မသိရေသးဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ရဲတခြန္ စီမံကိန္းဆိုတာက တနသၤာရီတုိင္းမွာရွိတဲ့ စီမံကိန္း ဒီ စီမံကိန္းမွာ လက္ေတြ႔အားျဖင့္ ဝင္ေငြေတြရေနၿပီ။ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာင္းစားလို႔ရေနၿပီဆိုေပမယ့္ ေဒသတြင္းမွာ တုိးတက္မႈတစံုတရာ မေတြ႔ခဲ့ရဘူးဆိုတဲ့ ဒီအခ်က္ကိုေထာက္ျပၿပီးေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္တို႔က ရခိုင္ျပည္မွာ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီဆိုရင္ေတာင္မွပဲ ရခိုင္ျပည္ထဲက ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ဳိးမရွိဘူးဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း အေျခအေနက နည္းနည္းေျပာင္းလာၿပီ မဟုတ္ဘူးလား။ အထူးသျဖင့္ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအရ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိေနၿပီ။ ရွိေနတဲ့အခါၾကေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာလည္း ရခုိင္ျပည္နယ္အစိုးရ၊ ရခိုင္ျပည္ လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိေနၿပီ။ ဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြက ေဒသတြင္း တိုးတက္မႈေတြအတြက္ တစံုတရာ ထိထိေရာက္ေရာက္ တုိက္တြန္းလာႏိုင္တာေတြ၊ လုပ္လာႏိုင္တာေတြ မရွိႏိုင္ဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အခုလိုမ်ဳိး ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီအစိုးရကို ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ေနာက္တခုက ရခိုင္ဆုိရင္လည္း ရခိုင္တိုင္းရင္းသားပါတီေတြအေနနဲ႔ တခ်ဳိ ႔ဟာမ်ဳိးေတြၾကေတာ့ ေဝဖန္တာမ်ဳိးေတြရွိတယ္။ ေထာက္ျပတာေတြရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဟာေတြက ပိုၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အာမခံခ်က္ေတြကို ေတာင္းဆိုတဲ့အေနအထားမွာေတာ့ အင္မတန္ အလွမ္းေဝးေနေသးတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ေနာက္တခုက အခုလက္ရွိ အေျခခံဥေပဒအရလည္း article (၃၇) မွာ တိုင္းျပည္ကထြက္ရွိတဲ့ သံယံဇာတ ေျမေပၚေရေအာက္ အကုန္လံုးကို ဗဟိုအစိုးရပဲ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္ ဆိုေတာ့ အဲဒီဟာေတြက အင္မတန္ကို အလွမ္းေဝးေနေသးတယ္လို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။ ရခိုင္ျပည္ကထြက္တဲ့ သံယံဇာတ၊ အထူးသျဖင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြဆုိရင္ အင္မတန္ကို တန္းဖိုးလည္းႀကီးတယ္။ ေငြေရးေၾကးေရးအရ။ ေဒသတြင္းမွာသံုးမယ္ဆိုရင္လည္း ႏွစ္ေပါင္းရာနဲ႔ခ်ီ သံုးလို႔ရတယ္။ ရခုိင္ျပည္လူထုဟာဆုိရင္လည္း ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဒုတိယအဆင္းရဲဆံုး လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားမရွိဘဲ ေနလာခဲ့တဲ့လူေတြထဲမွာပါတယ္။ အဲဒီ လူမ်ဳိးေတြအေနနဲ႔ ကိုယ္တို႔ဆီကထြက္တဲ့ သံယံဇာတေတြကို ကိုယ္တုိ႔တိုင္းျပည္၊ ျပည္နယ္မွာ သံုးခြင့္မရတာက အင္မတန္ ေစာ္ကားခံရတဲ့အေနအထားတခုလို႔ ေျပာျပခ်င္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ သေဘာက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ တက္ေနတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာ တက္ေနတဲ့ ရခိုင္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို တုိက္တြန္းေပးလို႔ရမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တိတိက်က် ဘာေတြတိုက္တြန္းေပးေစခ်င္လဲ။ အထူးသျဖင့္ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ရခိုင္တိုးတက္ေရးပါတီအပါအဝင္ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးအေနနဲ႔ ဒီ စီမံကိန္းအေျခအေနအကုန္လံုးကို ေအာက္ေျခကေနအဆံုးအထိ အတိုင္းအတာတခု အသိေပးသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီ စီမံကိန္းႀကီးက ဘယ္ဟာေတြပါမယ္။ ဘယ္လို စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေဆာက္အဦးေတြပါမယ္။ ေနာက္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ထိခုိက္မႈေတြ၊ လူေနမႈ႔ဆိုင္ရာ ထိခုိက္မႈေတြ ဘာေတြရွိလာမယ္။ ေဒသခံေတြရဲ႕ ဓေလ့ထံုစံ အပါအဝင္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အေလ့အထေတြကို သူတို႔အေနနဲ႔ အာမခံခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္မယ္။ အဲဒီဟာေတြကအစ အကုန္လံုး သိသင့္တယ္လို႔ ျမင္တယ္။ ေနာက္တခု အေရးႀကီးတာက ဒီ စီမံကိန္းရဲ႕ အကုန္လံုးစၿပီး လုပ္ကတည္းက contract လုပ္တဲ့အခါမွာ စာခ်ဳပ္ခ်ုပ္တဲ့အခါမွာ တန္းဖိုး၊ ဒီ စီမံကိန္းက ႏွစ္စဥ္ရလာမယ့္ ဝင္ေငြေတြကအစ အကုန္လံုး သိသင့္တယ္လို႔ ျမင္တယ္။ အဲဒီ စီမံကိန္းတခုလံုးရဲ႕ အေျခအေနေတြကို မသိေသးသ၍ေတာ့ ဟိုတစဒီတစ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေထာက္ျပေနသ၍ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ လိုအပ္တဲ့ လိုလားတဲ့ အတိုင္းအတာတခု ရမယ္လို႔ မထင္ဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ေလာေလာဆယ္ဆိုလို႔ရွိရင္လည္း သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြက လာမယ့္ႏွစ္အတြင္းမွာ ထြက္လာမယ့္ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိေနၿပီ။ ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ စီမံကိန္းကလည္း အေတာ္ခရီးေရာက္ေနၿပီ။ ခရီးေရာက္ေနသမွ် စီမံကိန္း လက္ရွိအေျခအေနအထိ ေဒသအတြင္းမွာ ဘာေတြမ်ား ပ်က္စီးမႈေတြ ျမင္ခဲ့ရသလဲ။ ဘာေတြမ်ား ထိခုိက္မႈေတြ ျမင္ခဲ့ရသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဒီ စီမံကိန္းက ဘယ္လိုဆိုမလဲ။ က်ေနာ္တို႔ အမ်ားဆံုးျဖစ္တာကေတာ့ လယ္ယာေျမ သိမ္းပိုက္ခံရမႈ။ လူေတြက ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လာခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့တယ္။
သူတုိ႔အေနနဲ႔ သူတုိ႔ပိုင္ခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြအေပၚမွာ ေနာက္တခ်ိန္မွာ သူတုိ႔အေနနဲ႔ သာမန္ အလုပ္သမားအေနနဲ႔ လာလုပ္ရမယ့္အေနအထားတခုကို ေရာက္ေနတယ္။
ေနာက္တခုက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဆံုးရႈံးမႈဆိုရင္လည္း ရခုိင္ကေန မေကြးတိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး ေတာေတာင္ေတြကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ခုတ္ခ်င္တာခုတ္၊ ျဖတ္ခ်င္တာကိုျဖတ္ သဘာဝပိုက္လိုင္း တရုတ္ျပည္ကိုသြားမယ့္ ပိုက္လိုင္တေလွ်ာက္မွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊ ဥပေဒေတြက မရွိတဲ့အေနအထားမွာ အဲဒီဟာေတြက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွသိရတာလည္း မရွိဘူး။
ေနာက္တခုက ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကတည္းက လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ ျဖစ္ေနတယ္ဟာေတြဆိုရင္လည္း အစိုးရရဲ႕ စီမံကိန္းက တရုတ္အစိုးရ၊ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ၊ ႏိုင္ငံေရးအရ အင္မတန္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္တဲ့ စီးပြားေရးတခုလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။
အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလို စီမံကိန္းေတြကို သူတုိ႔အေနနဲ႔ အကာအကြယ္လုပ္ဖို႔အတြက္ ၿပီးခဲ့ႏွစ္က ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပဋိပကၡျဖစ္ခဲ့တဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းမွာရွိတဲ့ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ျဖစ္တာက သိသာထင္ရွားတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး အရင္းအျမစ္ေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ အကာအကြယ္ယူတဲ့ အေနအထားမွာ ေဒသခံေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြ ျဖစ္တယ့္ဟာေတြက သိသာထင္ရွားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီ စီမံကိန္းကေန ေနာက္ပိုင္းမွာရလာႏိုင္တဲ့ ႏွစ္စဥ္ဝင္ေငြ ဘယ္ေလာက္အထိ ခန္႔မွန္းထားသလဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒီလုိ ႏွစ္စဥ္ဝင္ေငြအျပင္ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အထိ အခ်ဳိးအစား ခံစားပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို႔ ယူဆသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ေလာေလာဆယ္ စီမံကိန္းရဲ႕ တန္းဖိုးကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ တရုတ္နဲ႔ခ်ဳပ္ထားတဲ့ စာခ်ဳပ္အရဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅) ႏွစ္ကေန ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) အတြင္း၊ ေလာေလာဆယ္ အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေထာင္ေပါင္း ၂၉ သန္း ရရွိမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီဟာေတြက ထဲထဲဝင္ဝင္ႀကီးကို ေဒသခံျပည္သူေတြအတြက္ျဖစ္ျဖစ္၊ ရခုိင္ျပည္သူေတြအတြက္ျဖစ္ျဖစ္ ခြဲတမ္းခ်ေပးတာ လံုးဝမေတြ႔ရေသးဘူး။ အဲဒီ ဝင္ေငြေတြအပါအဝင္ ေနာက္တခုက ကိုယ္တို႔ဆီက ထြက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ခံစားပိုင္ခြင့္ဆုိရင္လည္း ဘာမွ အာမခံခ်က္မ်ဳိးေတြ ေပးထားတာမ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တို႔ မသိရေသးဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဥပမာအားျဖင့္ ဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီဆိုလို႔ရွိရင္ တဖက္ကလည္း ပိုက္သြယ္တန္းၿပီးေတာ့ တရုတ္ျပည္ဖက္ကို ေရာင္းတာတမ်ဳိး။ ေဒသအတြင္းမွာ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားတို႔ ဘာတို႔အတြက္ သံုးတာမ်ဳိး စီမံကိန္းမ်ဳိး မၾကားမိဘူးလား၊ မရွိဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ စီမံကိန္းေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္လာတာ ႏွစ္ေပါင္း တဆယ္ နီးပါးေလာက္ ရွိလာၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ေက်ာ္လည္း ေက်ာ္လာၿပီ။ ေဒသဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအတြက္ ကိုင္ၿပီးေတာ့ မွ်မွ်တတႀကီး ျပလို႔ရေအာင္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးက ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မေတြ႔ရေသးဘူး။ ေရရွည္မွာဆိုရင္ ဒီထက္ပိုၿပီး အေျခအေနဆိုးမယ္။ အေျခအေနဆိုးမယ္ဆိုတာက ေလာေလာဆယ္ သူတုိ႔လုပ္ေနတဲ့ အေနအထားမွာ မေတြ႔ရေသးဘူးဆိုရင္ ဒီထက္ အက်ဳိးျမတ္ရတဲ့ အေနအထားမွာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ပိုၿပီး အလွမ္းေဝးေနမယ္လို႔ က်ေနာ္အေနနဲ႔ ထင္ျမင္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ တို႔ လႈပ္ရွားေနတဲ့ လႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ရလဒ္အေနနဲ႔။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ အေနာက္ႏိုင္ငံတို႔၊ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးအဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘယ္လိုတံု႔ျပန္မႈေတြ ရွိသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ သူတို႔အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီအေျခအေန၊ အေနအထားတခုမွာ သူတို႔ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး စံခ်ိန္စံႏႈန္းေတြနဲ႔ လိုက္ၿပီးေတာ့ လုပ္လာႏိုင္တဲ့အေနအထားတခုကို က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ဒီထက္ ပိုၿပီးထဲထဲဝင္ဝင္ ေလ့လာဆန္းစစ္ၿပီးေတာ့ ေဒသခံေတြအပါအဝင္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးမႈေတြကို အေလးေပး လုပ္သင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ျမင္တယ္။ လုပ္တဲ့ေနရာေတြမွာလည္း သာမန္သူတို႔နဲ႔ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ လူတစုနဲ႔ ဆုိတာထက္ ဒီ စီမံကိန္းမွာပါဝင္ႏိုင္တဲ့ တျခား ေဒသခံ ျပည္သူလူထုေတြ အကုန္လံုးနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္တာေတြ ေလ့လာစမ္းစစ္တာေတြ။ ပိုၿပီးထိေရာက္တဲ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြနဲ႔ ဒီထက္ပိုၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ စံခ်ိန္စံႏႈန္းေတြကို ထားၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့အေနအထားတခုကို က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ လိုခ်င္တာေပါ့။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ Shwe Gas Movement လို႔ေခၚတဲ့ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ရဲ႕ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းေအာင္ ကို ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ညႊန္း - ဗီြအိုေအ အသံလႊင့္ဌာန (ျမန္မာပုိင္း) here
"...သူတုိ႔ပိုင္ခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြအေပၚမွာ ေနာက္တခ်ိန္မွာ သူတုိ႔အေနနဲ႔ သာမန္ အလုပ္သမားအေနနဲ႔ လာလုပ္ရမယ့္အေနအထားတခုကို ေရာက္ေနတယ္။ ေနာက္တခုက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဆံုးရႈံးမႈဆိုရင္လည္း ရခုိင္ကေန မေကြးတိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး ေတာေတာင္ေတြကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ခုတ္ခ်င္တာခုတ္..."
ဒီတပတ္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးရာ ေဆြးေႏြးခန္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေနာက္ဖက္ျခမ္း ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔တြင္းက ထြက္ရွိတဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ေရာင္းခ်ရေငြေတြကို ျပည္နယ္နဲ႔ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအတြက္ အဓိကအသံုးျပဳဖို႔ဆိုတဲ့ စီမံကိန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ထားတာကို မေတြ႔ရွိရေသးေၾကာင္း။ ဒီလုိ စီမံကိန္းႀကီးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ပိုၿပီးပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ တင္ျပမႈေတြ တိုင္ပင္ႏီွးေႏွာမႈေတြ လုပ္သင့္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးအဖြဲ႔အစည္းႀကီးေတြဆီကို တင္ျပေျပာဆိုခဲ့တယ္လို႔ Shwe Gas Movement - ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ရဲ႕ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းေအာင္ကို ဦးသန္းလြင္ထြန္းက ေတြ႔ဆံုေမးျမန္း ေဆြးေႏြးတင္ျပပါတယ္။
ဦးသန္လြင္ထြန္း ။ ။ ဦးဝင္းေအာင္အေနနဲ႔ အခု ထုိင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္မွာအေျခစိုက္ေနၿပီး အခု ေလာေလာဆယ္ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ကို ေရာက္ေနတဲ့အေၾကာင္းေလးကို တခ်က္ေလာက္ ရွင္းျပပါလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အခု က်ေနာ္ ဝါရွင္တန္ဒီစီကို လာရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ဒီမွာလုပ္တဲ့ အစည္းအေဝးေတြတခ်ဳိ ႔မွာ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ အပါအဝင္ ကမာၻ႔ဘဏ္ေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚမွာ သူုတို႔အေနနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ ေရွ ႔ဆက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္မယ့္ဟာေတြကို သူတုိ႔ေျပာတာဆိုတာရိွတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ေရွာင္ရမယ့္ဟာေတြနဲ႔ ေလာေလာဆယ္ျဖစ္ေနတဲ့ဟာေတြကို က်ေနာ္တို႔ လာေရာက္တင္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ သေဘာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာျဖစ္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီေရး ေရွ ႔ရႈတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ေတြအေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကး အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ရင္းႏီွးျမဳပ္ႏွံမႈေတြလုပ္မယ္။ ေထာက္ပံ့မႈေတြလုပ္လာမယ့္ အေနအထားေတြရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ တုိ႔အဖြဲ႔ေတြကလည္း ဒီကိစၥအေပၚမွာ - ဗမာျပည္မွာ အလုပ္ေတြလုပ္လာၿပီဆိုရင္ ဘာေတြေဆာင္ရမယ္၊ ေရွာင္ရမယ္ဆိုတာေတြကို လာၿပီးအႀကံျပဳတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေပါ့။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္တို႔အဖြဲ႔က Shwe Gas Movement လုိ႔ေခၚတဲ့ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္း၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ဖက္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုၾကားမွာ လႈပ္ရွားမႈေလးေတြကို အသိပညာေပးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့အဖြဲ႔ဆိုေတာ့။ အဲဒီ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏီွးျမဳပ္ႏံွမႈေတြနဲ႔ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ျပည္တြင္းမွာလုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းအေျခအေနေတြ ဘယ္လိုဆက္စပ္ေနတယ္ဆိုတာကို နည္းနည္းရွင္းျပေပးပါ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံမွာ အကုန္လံုးသိတဲ့အတိုင္း တိုင္းျပည္ရဲ႕ သံယံဇာတအမ်ားက အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြအပါအဝင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တင္ပို႔ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။
ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ဆုိရင္လည္း ၂၀၀၀ ဝန္းက်င္ကတည္းက ေတာင္ကိုရီးယားကုမၼဏီ နဲ႔ အိႏိၵယကုမၼဏီတုိ႔ စတင္ၿပီးလုပ္လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။
အတိုင္းအတာတခုအျဖစ္ သူတုိ႔တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ထုတ္လုပ္တင္ပို႔ေရး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတာကို က်ေနာ္တို႔ေတြ႔တယ္။ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြေပါ့။
လာမယ့္ႏွစ္ ၂၀၁၃ ဆိုရင္ သူတုိ႔အေနနဲ႔ အဲဒီဟာေတြကို တင္သြင္းေရာင္းခ်မယ္ဆိုတာကို က်ေနာ္တုိ႔သိရတယ္။
အဲဒီ စီမံကိန္းေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ကတည္းက ေဒသခံေတြအတြက္ အင္မတန္ စိုးရိမ္စရာေတြကို ေတြ႔ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ တုိင္ပင္တာမ်ဳိးေတြမရွိသလို ေဒသခံေတြရဲ႕ လယ္ယာေျမသိမ္းပိုက္မႈေတြကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းေတြပါ ေရရွည္အတြက္ ဆံုးသြားတဲ့အေနအထားကို အမ်ားႀကီးေတြ႔ရတယ္။
ေနာက္တခုက ဒီ စီမံကိန္းက အေရွ ႔ေတာင္အာရွမွာ အႀကီးမားဆံုး စီမံကိန္းတခုျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ရွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္က ~ မရွိခဲ့တဲ့အေနအထားတခုမွာေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကထြက္တဲ့ သံယံဇာတပစၥည္းေတြကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြကို ေရာင္းစားတဲ့အေနအထားကို အင္မတန္ကို စိုးရိမ္တယ္။ ေနာက္တခုက ဒီလုိမ်ဳိး ဒီမုိကေရစီကို က်င့္သံုးေနတဲ့အစိုးရအေနနဲ႔ ကိုယ့္တုိင္းျပည္သူေတြရဲ႕ အဓိကအေလးထားရတဲ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ လုိအပ္တဲ့စြမ္းအင္ေတြကို ဦးစားေပးသံုးၿပီးမွ က်န္တဲ့ဟာေတြကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်တာမ်ဳိးကို ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ နားလည္းလိုက္တဲ့အခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာရွိေနတဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္ဆိုတာက ကမာၻေပၚမွာ ဆဌမေျမာက္ အႀကီးဆံုးသဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒီလို သဘာဝဓါတ္သိုက္ကေန သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထုတ္ေဖာ္ၿပီး ႏိုင္ငံရပ္ျခားကိုေရာင္းဖို႔။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာင္းဖို႔ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဒါက တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဝင္ေငြေတြျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလား။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဝင္ေငြျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ ေဒသအတြင္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈ၊ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈေတြအတြက္ အလားအလာေကာင္း မဟုတ္ဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဥပမာေျပာရရင္ ရတနာ ရဲတခြန္မွာထြက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔၊ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာင္းလာခဲ့တာ သက္တမ္းတခုမွာ ၁၉၉၇-၉၈ ကတည္းက ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အထိ အေမရိကန္ေဒၚလာေပါင္း သန္းေထာင္ေပါင္းတစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ အနည္းဆံုးလည္ပတ္ခဲ့တာကို ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီဟာရဲ႕ တဝိုက္ေက်ာ္ကလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ နအဖစစ္အုပ္စုရဲ႕ အိတ္ထဲကို တုိက္ရိုက္ေရာက္တယ္လို႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီကရတဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ေတြကို ၾကည့္ရင္ အကုန္လံုးသိတဲ့အတိုင္းပဲ အဲဒီဟာေတြဟာ တကယ့္တကယ္ တုိင္းျပည္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ တျခား ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းပိုင္းေတြမွာ လံုးလံုးလ်ားလ်ားႀကီးသံုးတာမ်ဳိးေတြ မေတြ႔ရေသးဘူး။ အဓိက ျပႆနာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ ေငြေၾကးစနစ္ေတြ မရွိတာေတြ။ ေနာက္တခုက ေဒသခံေတြ နဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ေတြကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အဲဒီလိုမ်ဳိး ယႏၱရားေတြ မရွိေသးတဲ့အေနအထားတခုက အင္မတန္ကို ၿပီးခဲ့တဲ့ဟာေတြကလည္း ဆံုးရႈံးခဲ့တာမ်ဳိးေတြရွိတယ္။ အခုအေနအထားမွာလည္း စံခ်ိန္စံႏႈန္းမရွိေသးတာကေတာ့ ေလာေလာဆယ္လုပ္ေနတဲ့ စီမံကိန္းေတြကေတာ့ ေဒသခံေတြအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အာမခံခ်က္ေပးႏိုင္တဲ့ အက်ဳိးအျမတ္ေတြကို မသိရေသးဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ရဲတခြန္ စီမံကိန္းဆိုတာက တနသၤာရီတုိင္းမွာရွိတဲ့ စီမံကိန္း ဒီ စီမံကိန္းမွာ လက္ေတြ႔အားျဖင့္ ဝင္ေငြေတြရေနၿပီ။ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာင္းစားလို႔ရေနၿပီဆိုေပမယ့္ ေဒသတြင္းမွာ တုိးတက္မႈတစံုတရာ မေတြ႔ခဲ့ရဘူးဆိုတဲ့ ဒီအခ်က္ကိုေထာက္ျပၿပီးေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္တို႔က ရခိုင္ျပည္မွာ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီဆိုရင္ေတာင္မွပဲ ရခိုင္ျပည္ထဲက ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ဳိးမရွိဘူးဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း အေျခအေနက နည္းနည္းေျပာင္းလာၿပီ မဟုတ္ဘူးလား။ အထူးသျဖင့္ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအရ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိေနၿပီ။ ရွိေနတဲ့အခါၾကေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္မွာလည္း ရခုိင္ျပည္နယ္အစိုးရ၊ ရခိုင္ျပည္ လႊတ္ေတာ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရွိေနၿပီ။ ဒီအဖြဲ႔အစည္းေတြက ေဒသတြင္း တိုးတက္မႈေတြအတြက္ တစံုတရာ ထိထိေရာက္ေရာက္ တုိက္တြန္းလာႏိုင္တာေတြ၊ လုပ္လာႏိုင္တာေတြ မရွိႏိုင္ဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ အခုလိုမ်ဳိး ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီအစိုးရကို ႀကိဳဆိုပါတယ္။ ေနာက္တခုက ရခိုင္ဆုိရင္လည္း ရခိုင္တိုင္းရင္းသားပါတီေတြအေနနဲ႔ တခ်ဳိ ႔ဟာမ်ဳိးေတြၾကေတာ့ ေဝဖန္တာမ်ဳိးေတြရွိတယ္။ ေထာက္ျပတာေတြရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီဟာေတြက ပိုၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႔က်တဲ့ အာမခံခ်က္ေတြကို ေတာင္းဆိုတဲ့အေနအထားမွာေတာ့ အင္မတန္ အလွမ္းေဝးေနေသးတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ေနာက္တခုက အခုလက္ရွိ အေျခခံဥေပဒအရလည္း article (၃၇) မွာ တိုင္းျပည္ကထြက္ရွိတဲ့ သံယံဇာတ ေျမေပၚေရေအာက္ အကုန္လံုးကို ဗဟိုအစိုးရပဲ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္ ဆိုေတာ့ အဲဒီဟာေတြက အင္မတန္ကို အလွမ္းေဝးေနေသးတယ္လို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။ ရခိုင္ျပည္ကထြက္တဲ့ သံယံဇာတ၊ အထူးသျဖင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြဆုိရင္ အင္မတန္ကို တန္းဖိုးလည္းႀကီးတယ္။ ေငြေရးေၾကးေရးအရ။ ေဒသတြင္းမွာသံုးမယ္ဆိုရင္လည္း ႏွစ္ေပါင္းရာနဲ႔ခ်ီ သံုးလို႔ရတယ္။ ရခုိင္ျပည္လူထုဟာဆုိရင္လည္း ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဒုတိယအဆင္းရဲဆံုး လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားမရွိဘဲ ေနလာခဲ့တဲ့လူေတြထဲမွာပါတယ္။ အဲဒီ လူမ်ဳိးေတြအေနနဲ႔ ကိုယ္တို႔ဆီကထြက္တဲ့ သံယံဇာတေတြကို ကိုယ္တုိ႔တိုင္းျပည္၊ ျပည္နယ္မွာ သံုးခြင့္မရတာက အင္မတန္ ေစာ္ကားခံရတဲ့အေနအထားတခုလို႔ ေျပာျပခ်င္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ သေဘာက ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ တက္ေနတဲ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာ တက္ေနတဲ့ ရခိုင္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို တုိက္တြန္းေပးလို႔ရမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တိတိက်က် ဘာေတြတိုက္တြန္းေပးေစခ်င္လဲ။ အထူးသျဖင့္ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ရခိုင္တိုးတက္ေရးပါတီအပါအဝင္ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးအေနနဲ႔ ဒီ စီမံကိန္းအေျခအေနအကုန္လံုးကို ေအာက္ေျခကေနအဆံုးအထိ အတိုင္းအတာတခု အသိေပးသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဒီ စီမံကိန္းႀကီးက ဘယ္ဟာေတြပါမယ္။ ဘယ္လို စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေဆာက္အဦးေတြပါမယ္။ ေနာက္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ထိခုိက္မႈေတြ၊ လူေနမႈ႔ဆိုင္ရာ ထိခုိက္မႈေတြ ဘာေတြရွိလာမယ္။ ေဒသခံေတြရဲ႕ ဓေလ့ထံုစံ အပါအဝင္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အေလ့အထေတြကို သူတို႔အေနနဲ႔ အာမခံခ်က္ေတြ ေပးႏိုင္မယ္။ အဲဒီဟာေတြကအစ အကုန္လံုး သိသင့္တယ္လို႔ ျမင္တယ္။ ေနာက္တခု အေရးႀကီးတာက ဒီ စီမံကိန္းရဲ႕ အကုန္လံုးစၿပီး လုပ္ကတည္းက contract လုပ္တဲ့အခါမွာ စာခ်ဳပ္ခ်ုပ္တဲ့အခါမွာ တန္းဖိုး၊ ဒီ စီမံကိန္းက ႏွစ္စဥ္ရလာမယ့္ ဝင္ေငြေတြကအစ အကုန္လံုး သိသင့္တယ္လို႔ ျမင္တယ္။ အဲဒီ စီမံကိန္းတခုလံုးရဲ႕ အေျခအေနေတြကို မသိေသးသ၍ေတာ့ ဟိုတစဒီတစ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေထာက္ျပေနသ၍ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ လိုအပ္တဲ့ လိုလားတဲ့ အတိုင္းအတာတခု ရမယ္လို႔ မထင္ဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ေလာေလာဆယ္ဆိုလို႔ရွိရင္လည္း သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ေတြက လာမယ့္ႏွစ္အတြင္းမွာ ထြက္လာမယ့္ အေနအထားမ်ဳိးေတြ ရွိေနၿပီ။ ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ စီမံကိန္းကလည္း အေတာ္ခရီးေရာက္ေနၿပီ။ ခရီးေရာက္ေနသမွ် စီမံကိန္း လက္ရွိအေျခအေနအထိ ေဒသအတြင္းမွာ ဘာေတြမ်ား ပ်က္စီးမႈေတြ ျမင္ခဲ့ရသလဲ။ ဘာေတြမ်ား ထိခုိက္မႈေတြ ျမင္ခဲ့ရသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ဒီ စီမံကိန္းက ဘယ္လိုဆိုမလဲ။ က်ေနာ္တို႔ အမ်ားဆံုးျဖစ္တာကေတာ့ လယ္ယာေျမ သိမ္းပိုက္ခံရမႈ။ လူေတြက ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လာခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့တယ္။
သူတုိ႔အေနနဲ႔ သူတုိ႔ပိုင္ခဲ့တဲ့ လယ္ယာေျမေတြအေပၚမွာ ေနာက္တခ်ိန္မွာ သူတုိ႔အေနနဲ႔ သာမန္ အလုပ္သမားအေနနဲ႔ လာလုပ္ရမယ့္အေနအထားတခုကို ေရာက္ေနတယ္။
ေနာက္တခုက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဆံုးရႈံးမႈဆိုရင္လည္း ရခုိင္ကေန မေကြးတိုင္း၊ မႏၱေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီး ေတာေတာင္ေတြကို ျဖတ္ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ခုတ္ခ်င္တာခုတ္၊ ျဖတ္ခ်င္တာကိုျဖတ္ သဘာဝပိုက္လိုင္း တရုတ္ျပည္ကိုသြားမယ့္ ပိုက္လိုင္တေလွ်ာက္မွာ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊ ဥပေဒေတြက မရွိတဲ့အေနအထားမွာ အဲဒီဟာေတြက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ ဘာမွသိရတာလည္း မရွိဘူး။
ေနာက္တခုက ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကတည္းက လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡ ျဖစ္ေနတယ္ဟာေတြဆိုရင္လည္း အစိုးရရဲ႕ စီမံကိန္းက တရုတ္အစိုးရ၊ ျမန္မာအစုိးရအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ၊ ႏိုင္ငံေရးအရ အင္မတန္ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္တဲ့ စီးပြားေရးတခုလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။
အစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလို စီမံကိန္းေတြကို သူတုိ႔အေနနဲ႔ အကာအကြယ္လုပ္ဖို႔အတြက္ ၿပီးခဲ့ႏွစ္က ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ ပဋိပကၡျဖစ္ခဲ့တဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းမွာရွိတဲ့ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ျဖစ္တာက သိသာထင္ရွားတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး အရင္းအျမစ္ေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔အေနနဲ႔ အကာအကြယ္ယူတဲ့ အေနအထားမွာ ေဒသခံေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြ ျဖစ္တယ့္ဟာေတြက သိသာထင္ရွားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဒီ စီမံကိန္းကေန ေနာက္ပိုင္းမွာရလာႏိုင္တဲ့ ႏွစ္စဥ္ဝင္ေငြ ဘယ္ေလာက္အထိ ခန္႔မွန္းထားသလဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒီလုိ ႏွစ္စဥ္ဝင္ေငြအျပင္ အထူးသျဖင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္အေနနဲ႔ ဘယ္ေလာက္အထိ အခ်ဳိးအစား ခံစားပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို႔ ယူဆသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ ေလာေလာဆယ္ စီမံကိန္းရဲ႕ တန္းဖိုးကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ တရုတ္နဲ႔ခ်ဳပ္ထားတဲ့ စာခ်ဳပ္အရဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅) ႏွစ္ကေန ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) အတြင္း၊ ေလာေလာဆယ္ အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းေထာင္ေပါင္း ၂၉ သန္း ရရွိမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီဟာေတြက ထဲထဲဝင္ဝင္ႀကီးကို ေဒသခံျပည္သူေတြအတြက္ျဖစ္ျဖစ္၊ ရခုိင္ျပည္သူေတြအတြက္ျဖစ္ျဖစ္ ခြဲတမ္းခ်ေပးတာ လံုးဝမေတြ႔ရေသးဘူး။ အဲဒီ ဝင္ေငြေတြအပါအဝင္ ေနာက္တခုက ကိုယ္တို႔ဆီက ထြက္တဲ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ခံစားပိုင္ခြင့္ဆုိရင္လည္း ဘာမွ အာမခံခ်က္မ်ဳိးေတြ ေပးထားတာမ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တို႔ မသိရေသးဘူး။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ ဥပမာအားျဖင့္ ဓါတ္ေငြ႔ေတြ ထြက္လာၿပီဆိုလို႔ရွိရင္ တဖက္ကလည္း ပိုက္သြယ္တန္းၿပီးေတာ့ တရုတ္ျပည္ဖက္ကို ေရာင္းတာတမ်ဳိး။ ေဒသအတြင္းမွာ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားတို႔ ဘာတို႔အတြက္ သံုးတာမ်ဳိး စီမံကိန္းမ်ဳိး မၾကားမိဘူးလား၊ မရွိဘူးလား။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ စီမံကိန္းေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္လာတာ ႏွစ္ေပါင္း တဆယ္ နီးပါးေလာက္ ရွိလာၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ေက်ာ္လည္း ေက်ာ္လာၿပီ။ ေဒသဖြ႔ံၿဖိဳးေရးအတြက္ ကိုင္ၿပီးေတာ့ မွ်မွ်တတႀကီး ျပလို႔ရေအာင္ဆိုတဲ့ဟာမ်ဳိးက ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မေတြ႔ရေသးဘူး။ ေရရွည္မွာဆိုရင္ ဒီထက္ပိုၿပီး အေျခအေနဆိုးမယ္။ အေျခအေနဆိုးမယ္ဆိုတာက ေလာေလာဆယ္ သူတုိ႔လုပ္ေနတဲ့ အေနအထားမွာ မေတြ႔ရေသးဘူးဆိုရင္ ဒီထက္ အက်ဳိးျမတ္ရတဲ့ အေနအထားမွာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ပိုၿပီး အလွမ္းေဝးေနမယ္လို႔ က်ေနာ္အေနနဲ႔ ထင္ျမင္တယ္။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ တို႔ လႈပ္ရွားေနတဲ့ လႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ရလဒ္အေနနဲ႔။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ အေနာက္ႏိုင္ငံတို႔၊ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးအဖြဲ႔အစည္းေတြက ဘယ္လိုတံု႔ျပန္မႈေတြ ရွိသလဲ။
ဦးဝင္းေအာင္ ။ ။ သူတို႔အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီအေျခအေန၊ အေနအထားတခုမွာ သူတို႔ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး စံခ်ိန္စံႏႈန္းေတြနဲ႔ လိုက္ၿပီးေတာ့ လုပ္လာႏိုင္တဲ့အေနအထားတခုကို က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ဒီထက္ ပိုၿပီးထဲထဲဝင္ဝင္ ေလ့လာဆန္းစစ္ၿပီးေတာ့ ေဒသခံေတြအပါအဝင္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးမႈေတြကို အေလးေပး လုပ္သင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ျမင္တယ္။ လုပ္တဲ့ေနရာေတြမွာလည္း သာမန္သူတို႔နဲ႔ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ လူတစုနဲ႔ ဆုိတာထက္ ဒီ စီမံကိန္းမွာပါဝင္ႏိုင္တဲ့ တျခား ေဒသခံ ျပည္သူလူထုေတြ အကုန္လံုးနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္တာေတြ ေလ့လာစမ္းစစ္တာေတြ။ ပိုၿပီးထိေရာက္တဲ့ ေဆြးေႏြးမႈေတြနဲ႔ ဒီထက္ပိုၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ စံခ်ိန္စံႏႈန္းေတြကို ထားၿပီးေတာ့ လုပ္တဲ့အေနအထားတခုကို က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ လိုခ်င္တာေပါ့။
ဦးသန္းလြင္ထြန္း ။ ။ Shwe Gas Movement လို႔ေခၚတဲ့ ေရႊသဘာဝဓါတ္ေငြ႔ လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ရဲ႕ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ဦးဝင္းေအာင္ ကို ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ညႊန္း - ဗီြအိုေအ အသံလႊင့္ဌာန (ျမန္မာပုိင္း) here
-
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p... -
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
More than 400,000 Rohingya have fled from Myanmar to neighbouring Bangladesh By BBC News September 17, 2017 Myanmar's de ... -
ပါလီမန္အမတ္ဦးေရႊေမာင္ၿပည္သူ႔လြတ္ေတာ္တြင္ရခိုင္ၿပည္နယ္၌ၿဖစ္ပြါးခဲ့ေသာအေရးအခင္းနဲ့ ပတ္သက္၍ေဆြးေနြးတင္ၿပၿခင္း။ (14th day of regular ses... -
The custodian of Two Holy Mosques King Abdullah bin Abdul Aziz Al Saud Aug 11 The custodian of Two Holy M... -
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
-
RB ANDROID APPLICATION LAUNCHED… Now, RB News Can Be Read On Smartphone With Android OS. RB News July 4, 2013 Here is a g... -
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law...
-
Thousands of Rohingya flee religious persecution in Myanmar, many dying along the way. Thanks to Anonymous, #RohingyaNOW is trending on ... -
At Baggona, a village three miles far from and lies to the South of Maung Daw of Arakan state, more than 80 Rohingya women and girls have be...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
