တိုးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈေတြ
အခုဆိုရင္ အားလုံးသိၾကတဲ့အတိုင္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ လိပ္ခဲတည္းလည္း တအုံေႏြးေႏြးျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥႀကီးႏွစ္ခု ေျပလည္သြားၿပီ ျဖစ္တယ္ဗ်။ တစ္ခုက ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအာဆီယံဥကၠ႒တာဝန္ထမ္း ေဆာင္ခြင့္ရရွိေရးျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ခုက ဒီခ်ဳပ္ မွတ္ ပုံတင္ေရး ျဖစ္တယ္ဗ်။ အဲဒီျပႆနာႀကီးႏွစ္ခု ေျပလည္ သြားမႈရဲ႕ အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္ကာ လအတြင္း ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခား ေရးဝန္ႀကီးတစ္ဦး ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံကို မၾကာခင္ အလည္အပတ္ေရာက္ရွိလာေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ အျခား အျခားေသာ သံတမန္ဆက္ဆံေရး ေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈ ေတြလည္း အမ်ားအျပား ျဖစ္ေပၚေနတယ္ဗ်။
ဘာေတြ အျမင္မတူၾကတာလဲ
ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္က ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးရဲ႕ ''အျမင္မတူတာေတြ'' ဆိုတဲ့ စကားကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ၾကည့္ေနမိတယ္ဗ်ာ။ ဘယ္အျမင္ေတြမွာ မတူတာလဲ။ ဘာေၾကာင့္ မတူၾကတာလဲ။ ဘယ္အျမင္က ယထာဘူတ က်သလဲ၊ စတာေတြကို ခုႏွစ္စဥ္အမွ်င္တန္း ေတြးၾကည့္ ေနမိတာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
အားလုံးသိၾကတဲ့အတုိင္း ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွာ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးဟာ အသြင္သဏၭာန္ေရာ၊ အႏွစ္ သာရပါ လုံးဝေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္ဗ်ာ။ ၁၄ ႏွစ္သက္ တမ္းပဲ ရွိခဲ့ရွာတဲ့ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီဟာ လက္စတုံးခံလိုက္ရတယ္။ ဆန္႔က်င္သူေတြက ''စစ္အာဏာရွင္ စနစ္'' လို႔ အမည္တပ္ခဲ့ၾကတဲ့ အဲဒီႏိုင္ငံေရးစနစ္ အ ေျပာင္းအလဲကို ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကသူေတြက ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔က သူတို႔လုပ္ရပ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရး ဆင္ႏႊဲလုိက္ျခင္းလို႔ ေမာ္ကြန္းထိုးခဲ့ၾကေပမဲ့ သူတို႔နဲ႔ သေဘာထားခ်င္း မတူကြဲ ျပားသူေတြကေတာ့ အဲဒီေန႔ကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရ စီကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားတဲ့ ေန႔အျဖစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုပိုၿပီး ႐ႈျမင္လာခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ အထင္အရွားျဖစ္တယ္ ဗ်ာ။ ဆိုလိုတာက အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ မွာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ျခားနား တဲ့ အျမင္ႏွစ္ခုေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏုိင္တယ္ဗ်။
အျမင္ႏွစ္ရပ္ကို ကိုယ္စားျပဳ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ဒီကေန႔တည္ရွိေနတဲ့ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရနဲ႔ လူထု ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ အင္အားစုတို႔ဟာ အဲဒီမတူကြဲျပားျခားနားတဲ့ အျမင္ႏွစ္ရပ္ ကို ကိုယ္စားျပဳေနၾကသူေတြလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္ဗ်ာ။ မ ၾကာေသးမီက ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦး ေျပာဆိုခဲ့ၾကတဲ့ ''မတူ တဲ့ သေဘာထားအျမင္ေတြ'' ဆုိတာဟာ အဲဒီႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေက်ာ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံး တည္ရွိလာခဲ့ တဲ့ အျမင္မတူမႈေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ေတာ့ ယူဆတယ္ဗ်။
ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ သေဘာထား
အျမင္မတူတာေတြကို ခဏေဘးဖယ္ထားၿပီး အ ျမင္တူတာေတြကို ပူးေပါင္းလက္တြဲလုပ္ေဆာင္ၾကမယ္ ဆိုတာ ဒီကေန႔လို ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသားျပန္ လည္ သင့္ျမတ္ေရး အသည္းအသန္လိုအပ္ေနတဲ့ ကာ လမ်ိဳးမွာ မျဖစ္မေနထားရွိရမယ္ အင္မတန္မွ ေလ်ာ္ကန္ သင့္ျမတ္တဲ့ သေဘာထားျဖစ္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ အမွန္တကယ္ ႀကံ႕ခိုင္ေတာင့္တင္းေရရွည္ခံတဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ အဲဒီမတူတဲ့ အျမင္ဆိုတဲ့ ျပႆနာကို တစ္ေန႔မွာ မလြဲမေသြ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမွာပဲ ျဖစ္တယ္ ဗ်။ အဲသလို တစ္ေန႔ေန႔မွာ မလြဲမေသြကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရ မယ့္ ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခုကတည္း က ေလ့လာသင့္တာေတြ ေလ့လာ၊ စဥ္းစားသင့္တာေတြ စဥ္းစားထားခဲ့ရင္ အခ်ိန္က်တဲ့အခါ ပိုၿပီးလြယ္လြယ္ ကူကူ ေျဖရွင္းႏိုင္လိမ့္မယ္။ အနည္းဆုံးေတာ့ ဘယ္ျပ ႆနာကိုေတာ့ ပထမ၊ ဘယ္ျပႆနာကိုေတာ့ ဒုတိယ၊ စသည္ျဖင့္ အမွတ္စဥ္ထုိးၿပီး ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္လိမ့္ မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ယူဆတယ္ဗ်။
ဒါေတြမွာ အျမင္မတူႏိုင္ဘူး
အဲဒီေတာ့ အျမင္မတူမႈလို႔ ေျပာစရာ ရွိႏိုင္တာေတြ ထဲက အေရးပါအေျခခံက်တဲ့ အျမင္ေတြကို စဥ္းစားၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ေဟာဒါေတြ ထြက္လာတယ္ဗ်။
(၁) ၆၂ အာဏာသိမ္းမႈဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက သိမ္းတာလား၊ တပ္မေတာ္က သိမ္းတာလား၊ အာဏာသိမ္းတာဟာ သိမ္းဖို႔ လိုအပ္လို႔လား၊ အာဏာ လိုခ်င္လို႔ သိမ္းတာလား။
(၂) စစ္မွန္တဲ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုမူဆိုတာ ျပည္ေထာင္စုကို ၿဖိဳခြဲမယ့္မူလား၊ ျပည္ေထာင္စုကို ပိုမခိုင္မာက်စ္လ်စ္ေစမယ့္မူလား။
(၃) နယ္စပ္ေဒသက တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြဟာ ေသာင္းက်န္းသူေတြလား၊ ေတာ္လွန္ေရး သမားေတြလား။
(၄) ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္ကာလအတြင္း ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ အေရးအခင္းေတြဟာ ဆူပူအ ၾကမ္းဖက္မႈေတြလား၊ အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုတဲ့ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈေတြလား။
(၅) ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စကားလုံးေရွ႕မွာ 'စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ' ဆိုတဲ့ နာမဝိေသသန ထည့္ဖို႔ လုိအပ္သလား၊ မလိုအပ္ဘူးလား။
(၆) ဒီမိုကေရစီမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြအတြက္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ အျခားႏိုင္ငံေတြအတြက္ ဒီမိုကေရစီဆိုၿပီး ႏွစ္ခုရွိသလား။
(၇) တပ္မေတာ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးမွာ ပါဝင္သင့္သလား၊ မပါဝင္သင့္ဘူးလား။
(၈) ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ရွိသလား၊ မရွိဘူးလား။
အဲဒါေတြဟာ ႐ုတ္တရက္ ကြၽန္ေတာ္စဥ္းစားလို႔ ရသေလာက္ ေကာက္ေရးခ်လုိက္တာသာ ျဖစ္တာမို႔ ကြၽန္ ေတာ္ မစဥ္းစားမိတာေတြလည္း ရွိခ်င္ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ တယ္ဗ်။
အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ ၫႇိယူရမယ္
အခုတင္ျပခဲ့တဲ့ အျမင္မတူမႈေတြကို ၾကည့္လိုက္ မယ္ဆိုရင္ အားလုံးဟာ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု ဆက္စပ္ေန တယ္ဆိုတာကို ေတြ႕ၾကရမယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ တခ်ိဳ႕ ေသာ အျမင္မတူမႈေတြဟာ နက္႐ႈိင္းက်ယ္ျပန္႔တာေၾကာင့္ အခ်ိန္ယူၫႇိႏိႈင္းမွ တေရြ႕ေရြ႕နီးစပ္လာႏိုင္စရာရွိတဲ့ အျမင္ မ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာ အျမင္မတူမႈေတြကေတာ့ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တကယ္ပဲ အေလး အနက္ထားတယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ အျမန္ဆုံး ၫႇိယူ ၾကရမယ့္ အျမင္ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္သေဘာ ရတယ္ဗ်။
အက်ဥ္းသား အေခၚအေဝၚ
ဥပမာတစ္ခု ျပရမယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ျပႆနာျဖစ္တယ္ဗ်။ အခုဆိုရင္ အဲဒီအသုံးအႏႈန္းနဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီး အစိုးရဘက္က ပုဂၢိဳလ္ေတြမႏွစ္သက္မွန္းသိ လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အင္အားစုဘက္က 'ယုံၾကည္ခ်က္အက်ဥ္းသား' လို႔ ေျပာင္းလဲေျပာဆို သုံးႏႈန္းလာ ေနၾကတာ အားလုံးသိတယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြ ဘက္ကလည္း သူတို႔ကို ရာဇဝတ္သားေတြနဲ႔ တစ္တန္း တစ္စားတည္း သေဘာထားတာမ်ိဳးကိုေတာ့ သူတို႔ လုံးဝ လိုလားႏွစ္သက္ျခင္း မရွိၾကဘူးဗ်။
ဂဠဳန္ဆရာစံ ရာဇဝတ္သားလား
မၾကာေသးခင္က ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဆာင္း ပါးရွင္ ေမာင္ကိုနီ (တရား႐ုံးခ်ဳပ္ေရွ႕ေန)က ဂဠဳန္ဆရာ စံဟာ ရာဇဝတ္သားလား၊ မ်ိဳးခ်စ္ေတာ္လွန္ေရးသမား လားဆိုတဲ့ ေမြးခြန္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုတဲ့ အဓိ ပၸာယ္ကို ရွင္းျပဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ဗ်။ ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕ေတြဘက္က ၾကည့္ရင္ ဆရာစံဟာ ႏိုင္ငံ ေတာ္ပုန္ကန္မႈကို က်ဴးလြန္တဲ့ရာဇဝတ္သား အမွန္ပဲေပါ့။ ေတာင္သူလယ္သမားေတြနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားထဲမွာေတာ့ ဆရာစံဟာ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပုံေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္လို႔ပဲ စြဲၿမဲေနမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
၈၈ ေက်ာင္းသားနဲ႔ မုဒိမ္းသမား
အလားတူပါပဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လုံးထဲမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ လူငယ္ဘဝတစ္ခုလုံးနီးပါး အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ကုန္ ဆုံးသြားခဲ့ၾကရၿပီျဖစ္တဲ့ ၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ဟိုတေလာတုန္းက ဂ်ပန္တိုးရစ္မ ေလးတစ္ေယာက္ကို အဓမၼျပဳက်င့္သတ္ျဖတ္မႈနဲ႔ ျပစ္ ဒဏ္က်ခံခဲ့ရသူရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ႏိႈင္းယွဥ္ျမင္ေယာင္မိတယ္ ဗ်။ သူတို႔ကိုသာ ရာဇဝတ္သားခ်င္း အတူတူပဲလို႔ ျမင္ လုိက္ရင္ျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားရဲ႕ အသားႏုတက္ ေတာ့မလိုလိုျဖစ္ေနတဲ့ ရင္ထဲက အနာ ဆားနဲ႔ အပက္ ခံလိုက္ရသလိုမ်ား ျဖစ္သြားေလမလားလို႔ ေတြးၿပီး သက္ျပင္းပူႀကီးတစ္လုံးကို မႈတ္ထုတ္လိုက္မိတယ္ဗ်ာ။
Credit here
By Ben Bland in Rangoon
The tightly orchestrated press conference featuring Hillary Clinton and Aung San Suu Kyi at the Burmese opposition leader’s lakeside residence on Friday had an unmistakably presidential feel.
After lengthy talks, the two women went for a stroll in the garden before emerging to face the media from the veranda of the house where Ms Suu Kyi was detained by Burma’s military dictators for 15 years until her release last November.
The political theatre was to be expected given that both women were once close to assuming the leadership of their respective countries. But while Mrs Clinton is thought unlikely to seek the presidential nomination again, Ms Suu Kyi is re-entering the rough and tumble of politics after a long, enforced hiatus.
Mrs Clinton’s visit to Burma, the first by a US secretary of state for more than 50 years, is part of a wider US strategy of re-engaging with south-east Asian nations to balance the growing clout of Beijing. But speaking alongside Mrs Clinton on Friday, Ms Suu Kyi suggested Burma should not have to choose between the world’s two great powers. “I was very pleased to read today that the Chinese foreign ministry put out a statement welcoming the engagement of the US in Burma,” she told reporters, adding: “This shows that we have the support of the whole world and [I am] particularly pleased because we hope to maintain good, friendly relations with China, our very close neighbour.”
While Ms Suu Kyi’s return to mainstream politics was welcomed by Mrs Clinton, questions abound over what role the opposition leader, admired by her supporters for her adherence to principle over pragmatism, can play in the new Burma. Last month, her National League for Democracy said it would reregister as a political party to fight the by-elections, in which 48 parliamentary seats will be contested. Ms Suu Kyi is widely expected to win one of them.
The decision, which was criticised by some hardliners within her party, marked a significant shift in position by Ms Suu Kyi, who for more than 20 years refused to acknowledge the legitimacy of a junta that had annulled the 1990 general election, which the NLD won by a landslide. Nyi Nyi Win, an NLD activist and former political prisoner, is among those who worry the government is trying to co-opt Ms Suu Kyi before it has guaranteed genuine freedoms and human rights. “The generals are trying to strengthen their position by shedding their uniforms,” he says. “I’m not pleased but I will follow my leader.”
Ms Suu Kyi’s about-turn has been caused by unexpected moves to open up the country taken in recent months by Thein Sein, the president and a former general who took the helm of a nominally civilian government in March. The government has opened direct talks with Ms Suu Kyi, freed more than 200 political prisoners, eased censorship and vowed to implement further political and economic reforms.
Mr Thein Sein and Ms Suu Kyi have developed an unlikely rapport, according to people who have worked with both. The Oxford-educated democracy campaigner says she believes her former jailer is genuine in his efforts to establish more freedom and encourage development in one of Asia’s poorest nations.
Mrs Clinton said she supported Ms Suu Kyi’s decision to stand for election and she would make “an excellent addition” to Burma’s parliament. But the US secretary of state warned her she would find politics tough, not least because in Burma “the rules are being written as you engage”.
If she does get into parliament, Ms Suu Kyi, her supporters and the government will all face difficult choices as they seek to define her role. Until now she has been highly influential both inside Burma and around the world. But the risk, according to one foreign diplomat, is that she goes from being the international face of Burma’s democracy movement to “just another MP”.
Mr Thein Sein and other senior officials know they need her onside if they are to persuade the US and other western nations to ease the sanctions that have contributed to Burma’s isolation and impoverishment.
In the tea shops and foreign embassies of Rangoon, there has been talk the government may try to offer her a symbolic or advisory role, although most think it unlikely that she would join at this stage. Some critics within her party and beyond believe she is cosying up too quickly and not drawing enough concessions, with hundreds of political prisoners still in jail, freedoms still limited and the economy in the hands of the generals and their cronies.
“For 20 years, the regime viewed her as a liability but now they are trying to turn her to their advantage,” says one local activist. Others argue she is moving too late and that she delayed the reform process through her previous principled stance.
Either way, as she returns to the political fray wrapped in a new cloak of pragmatism, “The Lady”, as she is widely known, is likely to face many more “slings and arrows” – in Mrs Clinton’s words.
Credit here
Rohingya fishermen pull a boat near a refugee camp in Teknaf, Bangladesh. In 1982 Burma passed a law that made it impossible for Rohingya to get full citizenship (Reuters)
A group of Rohingya refugees attempting to reach Malaysia have been given prison sentences of one and a half years each by a Burmese court after their boat ended up on the shores of southern Burma.
The boatload of 63 had travelled from Bangladesh, where up to 300,000 Rohingya reside having fled decades of persecution in their native Arakan state in western Burma. A BBC Burmese report says they were left stranded at sea by their broker 16 kilometres from the coastal town of Kawthaung in Tennasserim division.
Despite the hazardous nature of the journey, hundreds of Rohingya attempt the nearly 2,000-kilometre voyage from Bangladesh to Malaysia each year in search of work. The 63 however are thought to be the first Rohingya jailed under immigration charges in Burma, signifying how government policy works to ensure they are not considered Burmese citizens.
A law passed in 1982 made it impossible for the Muslim minority group to gain citizenship in Burma. The Buddhist government there claims they are of Bengali origin and thus should not be afforded the same rights as Burmese. Various Rohingya advocacy groups argue however that their roots in western Burma can be traced back to before the spread of the now-dominant Theravada Buddhism in the country.
Of the hundreds of thousands living in Bangladesh, only around 28,000 are registered by the UN. Dhaka is concerned that offering official support to all refugees would create a pull-factor for those still living in Arakan state, meaning that the majority eke out a perilous existence in unofficial camps and slums on the edge of Chittagong in eastern Bangladesh.
Following talks in Naypyidaw this week between Bangladeshi Prime Minister Sheikh Hasina and Burmese President Thein Sein, however, the Dhaka-based Financial Express claimed Thein Sein had agreed to take back the refugees “after verifying them and as per the agreed criterion between the two countries”.
Kitty McKinsey, regional spokesperson for the UN High Commission for Refugees (UNHCR), said that while in principle she would welcome any positive solution for the Rohingya, “we will wait to see an official government statement confirming this” before drawing any conclusions from the meeting.
Chris Lewa, head of The Arakan Project, which advocates for the rights of the Rohingya, said she doubted whether Hasina’s visit prompted a breakthrough in the protracted issue of whether the Burmese would accept the refugees back, many of whom have been living in Bangladesh for decades.
The issue of the ‘boatpeople’ shot to global attention in January 2009 when a large group that washed up on the Thai coast were towed back out to sea by coastguards and left to die. Thailand last month intercepted another boatload but later released them.
The boatload of 63 had travelled from Bangladesh, where up to 300,000 Rohingya reside having fled decades of persecution in their native Arakan state in western Burma. A BBC Burmese report says they were left stranded at sea by their broker 16 kilometres from the coastal town of Kawthaung in Tennasserim division.
Despite the hazardous nature of the journey, hundreds of Rohingya attempt the nearly 2,000-kilometre voyage from Bangladesh to Malaysia each year in search of work. The 63 however are thought to be the first Rohingya jailed under immigration charges in Burma, signifying how government policy works to ensure they are not considered Burmese citizens.
A law passed in 1982 made it impossible for the Muslim minority group to gain citizenship in Burma. The Buddhist government there claims they are of Bengali origin and thus should not be afforded the same rights as Burmese. Various Rohingya advocacy groups argue however that their roots in western Burma can be traced back to before the spread of the now-dominant Theravada Buddhism in the country.
Of the hundreds of thousands living in Bangladesh, only around 28,000 are registered by the UN. Dhaka is concerned that offering official support to all refugees would create a pull-factor for those still living in Arakan state, meaning that the majority eke out a perilous existence in unofficial camps and slums on the edge of Chittagong in eastern Bangladesh.
Following talks in Naypyidaw this week between Bangladeshi Prime Minister Sheikh Hasina and Burmese President Thein Sein, however, the Dhaka-based Financial Express claimed Thein Sein had agreed to take back the refugees “after verifying them and as per the agreed criterion between the two countries”.
Kitty McKinsey, regional spokesperson for the UN High Commission for Refugees (UNHCR), said that while in principle she would welcome any positive solution for the Rohingya, “we will wait to see an official government statement confirming this” before drawing any conclusions from the meeting.
Chris Lewa, head of The Arakan Project, which advocates for the rights of the Rohingya, said she doubted whether Hasina’s visit prompted a breakthrough in the protracted issue of whether the Burmese would accept the refugees back, many of whom have been living in Bangladesh for decades.
The issue of the ‘boatpeople’ shot to global attention in January 2009 when a large group that washed up on the Thai coast were towed back out to sea by coastguards and left to die. Thailand last month intercepted another boatload but later released them.
A Rohingya refugee boy carries firewood at a refugee camp (photo: Dr Habib Siddiqui)
Myanmar President Thein Sein yesterday agreed to pursue the repatriation of ethnic Rohingya during bilateral talks with Bangladesh Prime Minister Sheikh Hasina, though questions remain about how any agreement would be carried out. Hasina traveled to the administrative capital Naypyidaw for a three-day state visit that ended today, during which the regional neighbors also discussed closer cooperation on energy, trade and transportation, according to the Bangladesh national news agency.
“We would … take back all Rohingya refugees from Bangladesh after verifying them and as per the agreed criterion between the two countries,” Thein Sein was quoted as saying by the news agency.
Myanmar first expressed its willingness to consider repatriation when the state visit was announced in October, though few details have emerged about how the process would be carried out.
The UN Office of the High Commissioner for Refugees has granted official refugee status to 28,000 Rohingya living in camps near the two countries’ border.
However, an estimated 200,000 unofficial refugees live in makeshift camps with no legal protections and little access to food and health care.
Grave human rights abuses have driven the largely Muslim Rohingya across the border to Bangladesh to escape forced labor, restrictions on movement and no acknowledgment of citizenship within Myanmar, among other abuses documented by human rights groups.
Phil Robertson, deputy director of the Asia division of Human Rights Watch, said the announcement raises serious questions in the international community about the legitimacy of the proposed repatriation.
“Bangladesh has been willfully failing in its obligations to receive refugees,” he said, adding that the root problem is “human rights abuses against the Rohingya in Burma, aided and abetted by the horrendous treatment they receive in Bangladesh.”
“Rather than working with the international community, these two governments have reached an in-the-dark agreement with no details and no recognition of human rights abuses.”
Nural Haq, 19, a Rohingya living in Cox’s Bazar, told ucanews.com that he would only return to Myanmar if the government guaranteed his safety.
“We will go back to our country if the government assures us that we can live there in peace. We must be provided with all basic human rights.”
မွ/
ၿငိမ္းခ်မ္းေအး
သာမန္ ဗမာႏိုင္ငံသား တစ္ဦး၊
ဘရစ္စဘိန္းၿမိဳ႕၊
ၾသစေၾတးလ် ႏိုင္ငံ။
ရက္စြဲ - ၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၇) ရက္။
သို႕/
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး၊
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊
အမွတ္ (၉၇/ခ)၊ အေနာက္ေရႊဂံုတိုင္လမ္း၊
ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ဗမာႏိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနနဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ သို႕ တင္ျပခ်က္၊ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ။
ခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ခင္ဗ်ား..။
ကၽြန္ေတာ္ယခု အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို တင္ျပခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက ယခင္ကတည္းက တင္ျပခ်င္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ လတ္တေလာေရးျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ခုေလးတင္ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း(အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းမဟုတ္) ဆီက စာရလို႕ျဖစ္ပါတယ္။ စာထဲမွာလက္ရွိ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ႕ လူေတြအေပၚထိခိုက္မႈကို အဓိက စိတ္ခံစားမႈ အသားေပးၿပီးေရးထားတယ္။ စာဖတ္ၿပီးေတာ့ စစ္ပြဲၾကားမွာ ေနရတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ ဘဝကို ပိုၿပီး စာနာနားလည္းလာမိတယ္။ စစ္ဆိုတာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာတခုတည္း ဖ်က္ဆီးႏုိင္တာ မဟုတ္ဘူး။ စစ္ေၾကာင့္ရတဲ့ စိတ္ဓတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖ်က္ဆီးခံရမႈ၊ စိတ္ဒဏ္ရာ အနာတရ (Psychological Trauma) က ပိုဆိုးတယ္လို႕ ထင္မိတယ္။ ရုပ္ဝထၱဳပစၥည္းဖ်က္ဆီးခံရတာက ျပန္တည္ေဆာက္ရင္ခဏပဲ ၾကာတာ၊ စိတ္ဒဏ္ရာက ေရရွည္ကုစားရတာ၊ ကေလးေတြဆိုရင္ ေပ်ာက္ဖို႕ေတာင္မလြယ္ဘူးလို႕ ယူဆမိတယ္။ ရာစုႏွစ္ေတြခ်ီၿပီ စစ္ပဲြၾကားမွာေနခဲ့ရတဲ့၊ ခုခ်ိန္ထိလည္းေန ေနရတဲ့ လူေတြ(ကေလး/လူႀကီး) ရဲ႕ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဘဝကို စိတ္ကူးနဲ႕ေတာင္ေတြးမၾကည့္ရဲပါဘူး ခင္ဗ်ား။
သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္...မေန႕တစ္ေန႕ကပဲ အစိုးရတပ္ သူတို႕ၿမိဳ႕က နတ္စင္မွာ နတ္ျပျပီး KIA ကို အျပတ္တြယ္မယ္ဆိုျပီးတက္သြားတယ္တဲ့..။ ကခ်င္ျပည္နယ္က လူေတြကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေမွ်ာ္ေနၾကသတဲ့..။
ခုခ်ိန္မွာ ေလကိုသာ ေရလိုသံုးၿပီး တစ္ျပည္လံုး(တစ္ကမၻာလုံးလို႕လဲ ေျပာလို႕ရတယ္) မွာ လုပ္သမွ်တင့္တယ္ေနတဲ့ ၾကတ္ေျပးက စစ္တပိုင္း အစိုးရကိုေတာ့ ဘာမွအျပစ္မေျပာလိုဘူး။ အစကတည္းက ေစတနာမွန္လိမ့္မယ္လို႕လဲ မယူဆခဲ့ဘူး။ တခါတေလ ပ်ဥ္ဖိုးနားမလည္ဘဲနဲ႕ (ကန္ေတာ့ ပါရဲ႕) အရူးခ်ီးပန္းေျပာတဲ့ စကားေတြကို ဒီတခါေတာ့ အဟုတ္ေျပာတာေနမွာပဲလို႕ ဟုတ္လိမ့္ႏိုးႏိုးစိတ္နဲ႕ ယံုမိဒါေတာ့ရွိတယ္။ ဒါလည္း ေျပာတိုင္းမဟုတ္ခဲ့ရင္ ဒီလူတြ အၿမဲတမ္း အေၿပာတစ္မ်ိုး၊ အလုပ္တစ္မ်ိဳးနဲ႕ဟာ၊ မင္းကသြားယံုတာ မင္းအျပစ္ပဲဆိုၿပီး ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ပဲ အျပစ္တင္ၿပီး ေျဖသိမ့္လိုက္တယ္။ ေနာက္ဆံုး နားၾကားျပင္းမတရားကတ္လာရင္ လူမႈကြန္ယက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ အျပစ္တင္ေဝဖန္၊ ဒါမွမဟုတ္..ယုတ္စြအဆံုး (နားနဲ႕မနာဖဝါး နဲ႕နာပါ ခင္ဗ်ား။) ဆဲေရးတိုင္းထြာၿပီး ကိုယ့္ေဒါသကို ေျဖလိုက္တယ္။ ေျဖလို႕ရတယ္။ ဒီ့ထက္မပိုဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက သူတို႕ကို အစထဲက ခ်စ္ခင္ေလးစားယံုၾကည္မႈ မရွိေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွ မခံစားရဘူး၊ ခံစားခ်က္ မရွိဘူး၊ ဥပကၡာျပဳ ႏိုင္တယ္။ အဂၤလိပ္လိုဆိုရင္ "To me, they are hopeless already." ေပါ့။
ဒါေပမဲ့... (ဒီ..'ဒါေပမဲ့' က ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးတဲ့ 'ဒါေပမဲ့' ပါ ခင္ဗ်ား။)
ကိုယ္အစကတည္းက ခ်စ္တဲ့၊ ေလးစားတဲ့၊ ယံုၾကည္တဲ့၊ အေမွ်ာ္လင့္ႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကိုေတာ့ အဲ့ဒီလို ဥပကၡာ မျပဳႏိုင္ဘူး။ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေဟ့.. ဆိုၿပီး ေပလ်ာကံ မထားႏိုင္ဘူး။ ခံစားမႈမရွိႏိုင္၊ ဥပကၡာျပဳႏုိင္တဲ့ အေျခအေန ျဖစ္သြားမွာကို မၾကည့္ရက္၊ မျမင္ရက္၊ မၾကားရက္လို႕ ဒီအိတ္ဖြင့္ေပးစာ ေရးရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ခ်စ္ေနတုန္းပဲ အမုန္းစကား ဆုိခ်င္ပါတယ္၊ ဆိုပါရေစ...ခင္ဗ်ား။
"ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္း၊ ဒုတိယ ပင္လံု၊ ကိုယ္စြမ္၊ ဥာဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ တိုင္းရင္းသား ေဒသေတြမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္ ဆိုတဲ့ ကတိ" စတဲ့..စတဲ့.. ျပည္သူလူထုကို ကတိေပးခဲ့တဲ့ စကားေတြကိုေတာ့ ခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႕ မေမ့ေစခ်င္ဘူး ခင္ဗ်ာ့။ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတယ္(ဒါမွမဟုတ္) လုပ္မယ္လို႕လဲ ခုခ်ိန္အထိ ယံုၾကည္ေနပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို စြန္႕ၿပီး ခု ပါတီမွတ္ပံုျပန္တင္တာ၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္တာကိုလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႕ကြက္စရာ မရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္အရ ဒီဆံုျဖတ္ခ်က္က စံႏႈန္းေတြနဲ႕ ၾကည့္ရင္ လက္ခံခ်င္စရာ မရွိေပမဲ့၊ ပကတိိအေျခအေနအရ အလုပ္သင့္ဆံုးလမ္းဆိုတာ လက္ခံပါတယ္။ 'Pragmatic thinking' ကလက္ေတြ႕ဘဝမွာ 'Normative thinking' ထက္ပိုၿပီး ထိေရာက္တယ္၊ အမွန္တရားေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ၊ ဟုတ္မယ္၊ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႕ အလုပ္ျဖစ္တယ္၊ ဆိုတာကို ရင္နာနာနဲ႕ လက္ခံထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ အခုသြားမယ္ဆိုၿပီး ေရြးလိုက္တဲ့လမ္းကို ေထာက္ခံပါတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးပိုမ်ားလာေစမယ္လို႕လည္း ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို အေကာင္အထည္မေဖာ္ႏိုင္ခဲ့လို႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ က တရားဝင္ေတာင္းပန္ခဲ့တာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦးတည္းသေဘာထားအေနနဲ႕၊ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အသက္မျပည့္လို႕ မဲမေပးခဲ့ရတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕၊ ႏွစ္(၂၀) ေက်ာ္ စစ္အစိုးရရဲ႕ ျပင္းထန္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈ၊ ပရိယာယ္ေ၀၀ုစ္၊ ဥာဏ္မ်ားမႈဒဏ္ကို ႀကံႀကံခံရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႕အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရဲ႕ အေျခအေနကို စာနာနားလည္ေပးႏိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ေနနဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေတာင္းပန္တာကို လက္ခံပါတယ္၊ ေက်နပ္ပါတယ္။ အျပစ္တင္စရာ မရွိပါ ခင္ဗ်ား။ (တျခား တစ္ကယ္မဲေပးခဲ့တဲ့ မဲဆႏၵရွင္ေတြရဲ႕ သေဘာထားေတာ့ မသိပါ။)
ေနာက္တစ္ခု တင္ျပခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြ နဲ႕ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္အျမင္အရ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ထုတ္ရံုသက္သက္နဲ႕ေတာ့ ေခါင္းမာတဲ့၊ သူတို႕သြားခ်င္တဲ့လမ္းကို အမ်ားစုရဲ႕ ဆႏၵပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ၊ တရားသည္ျဖစ္ေစ၊ မတရားသည္ျဖစ္ေစ၊ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းေတြနဲ႕ ကိုက္ညီသည္ျဖစ္ေစ၊ မကိုက္ညီသည္ျဖစ္ေစ၊ သူတို႕ရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား၊လံုၿခံဳမႈကို ဦးစားေပးၿပီး စနစ္တက် ပံုေဖာ္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့၊ အင္အားႀကီးမာေနၿပီျဖစ္တဲ့ စစ္တပိုင္းအစိုးရရဲ႕ ပကတိ သေဘာထားကို ေျပာင္လဲႏိုင္လိမ့္လို႕ မယူဆမိပါ ခင္ဗ်ား။
ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ သင့္ေတာ္တဲ့ အေရးယူမႈေတြ ေဆာင္ရြက္ရမယ္လို႕ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ ဥပမာ- ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ျခြင္းခ်က္မရွိ အကုန္လြတ္ေပးရမယ္လို႕ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ၿပီး အခ်ိန္ကာလတခုအတြင္းမွာ အစိုးရဘက္က အျပည့္အဝ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိရင္ ပိုၿပီးထိေရာက္တဲ့၊ ျပင္းထန္တဲ့ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ (follow-up action) အေနာက္က လိုက္ဖို႕လိုတယ္လို႕ ထင္ၿမင္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ လက္မွတ္ေရးထိုးေတာင္းဆိုမႈ ေနာက္က လိုက္ခဲ႕ေပမဲ့ အလုပ္မျဖစ္တာ လက္ရွိေထာင္ထဲမွာရွိေနဆဲ ပုဂၢဳိလ္ေတြက သက္ေသပါ။ ပိုမိုထိေရာက္တဲ့၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ အေျခခံ အၾကမ္းမဖက္ေရး လမ္းစဥ္ကို မထိခိုက္တဲ့၊ လႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္ႏုိင္ပါေသးတယ္ ခင္ဗ်ား။ ဥပမာ- အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကဦးေဆာင္ၿပီး တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႕ လူထုအစည္းအေဝးေတြ ေခၚ၊ လူထုဆႏၵေဖာ္ထုတ္ပြဲေတြ လုပ္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားလြတ္ေပးေရး စတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ အေရးယူေဆာင္ရြက္ဖို႕ အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတဲ့ ျပသာနာေတြကို အလ်င္အျမန္ ေျဖရွင္းေပးဖို႕ အစိုးရကို ေတာင္းဆိုႏုိင္ပါေသးတယ္လို႕ ထင္ျမင္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ကၽြန္ေတာ္႕အျမင္ကို အားနာဝမ္းနည္းစြာနဲ႕ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းတင္ျပရရင္ လြန္ခဲ့တဲ့အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္အတြင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္ေတြ၊ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဗမာႏိုင္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ အေရးယူဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ (resolution statements)၊ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမႈး အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ထိေရာက္တဲ့ အလုပ္မပါဘဲ ဗမာျပည္အတြက္စိုးရိမ္မိပါတယ္ဆိုတဲ့ နားဝင္ခ်ိဳတဲ့ စကားသက္သက္ေတြဟာ ယခင္စစ္အစိုးရအေပၚ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပလို႕ရႏိုင္ေအာင္ ထိေရာက္မႈမရွိခဲ့ပါ ခင္ဗ်ား။
ယခင္စစ္အစိုးရရဲ႕ အထိုက္အသင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့မႈေတြ (ဥပမာ - (၁၅) ႏွစ္နီးပါး အခ်ိန္ဆြဲလာတဲ့ အေျခခံ ဥပေဒကို အဆံုးသတ္ေရးဆြဲျခင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးျခင္း၊ နအဖ အစိုးရ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ မွ အရပ္သားအစိုးရသစ္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ထံသို႕ တိုင္းျပည္အာဏာ လႊဲေျပာင္းျခင္း၊ လြတ္ေတာ္ေခၚယူေပးျခင္း စတာေတြ..)၊ ယခင္စစ္အစိုးရ လက္ထက္တုန္းက ေသနပ္ခါးၾကားထိုးၿပီး "ေရဗူးေပါက္တာ မလိုခ်င္ဘူး၊ ေရပါတာပဲလိုခ်င္တယ္"၊ "တပ္မေတာ္သာအမိ၊ တပ္မေတာ္သာအဖ" စတဲ့ စကားေတြကို ေျပာၿပီး ျပည္သူကို အမိန္႕ေပးပံုစံနဲ႕ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး ယခု အစိုးရသစ္မွာလဲပါလာတဲ့ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းႀကီးေတြ အရင္တုန္းက ေလသံေတာင္မၾကားရဲဘဲ ခုမွ လ်ာတစ္ယားယားနဲ႕ တြင္တြင္ေျပာေနတဲ့ "လူ႕အခြင့္အရးေတြ၊ ဒီမိုကေရစီေတြ၊ ျပည္သူလူထု ဆႏၵကို ေလးစားရမယ္၊ အမိန္႕ေပးအုပ္ခ်ဳပ္လို႕မရဘူး စတဲ့..စကားအလွေတြေျပာင္းေျပာၿပီး အႏွစ္မပါတဲ့ စစ္မိုကေရစီ (Militarized Democracy) တရားေရလည္ေဟာေနတာေတြ၊ စတဲ့..ေျပာင္လဲမႈလို႕ အေကာင္းျမင္ေခၚခ်င္ရင္ေခၚလို႕ရတဲ့ အေပၚယံေျပာင္လဲမႈေတြဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အပါအဝင္ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူမ်ား (၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ား အပါ) ရဲ႕ ႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ မဆုတ္မနစ္ ေပးဆပ္မႈ၊ ႏိုင္ငံတကာဖိအား စတဲ့ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္လို႕ ေျပာရင္ လက္ခံပင္မဲ့၊ (ကၽြန္ေတာ္႕အျမင္အရ) ျပည္သူလူထုအင္အား (People Power) ကို ေၾကာက္လို႕ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းက အဓိကက်တယ္လို ထင္ျမင္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ၾကတ္ေျပးကို ေျပာင္းၿပီး အစိုးရရံုးဆိုက္ရျခင္း ကိုက ယၾတာေၾကာင့္ဆိုတာထက္ လူထုအံုၾကြမႈျဖစ္ရင္ အစိုးရယႏၱယားမပ်က္ေအာင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္သြားတာပါလို႕ ယူဆပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ အတိုခ်ဳပ္ေျပာရရင္ ယခုေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈေတြဟာ လက္ငင္းအေၾကာင္း (Immediate Cause) ၂၀၀၇ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ ႏွင့္ ယခင္စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊရဲ႕ အာဏာရွင္ေတြ ကမၻာ့သမိုင္းအဆက္ဆက္ဆိုးရြားခဲ့တဲ့ဘဝနိဂံုး သမိုင္းသင္ခန္းစာကို လိမၼာပါးနပ္စြာသင္ယူၿပီး ကြ်မ္းက်င္စြာ (သူ႕အက်ိဳးအတြက္/ျပည္သူ႕အက်ိဳးမပါ) လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ တိုးတက္မႈလို႕ သံုးသပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ေနာက္တစ္ခု ထပ္မံတင္ျပခ်င္တာက စိတ္ရွည္သည္းခံမႈပါ။ တခ်ိဳ႕ ပုဂၢဳိလ္ေတြေျပာသလို လက္ရွိအစိုးရဲ႕ တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ခဏေလး စိတ္ရွည္သည္းခံေစာင့္ၾကည့္ေပးဖို႕ ေျပာတဲ့ အယူအဆပါ။ (ဒီအယူအဆဟာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရဲ႕ သေဘာထားလို႕ မဆိုလိုပါ၊ အေၾကာင္းအရာ ဆက္စပ္ေနလို႕ တင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။) ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႕ လက္ရွိအစိုးရရဲ႕ ယခင္နဲ႕ မတူတဲ့ လုပ္ရပ္တခ်ိဳ႕၊ အေျပာင္းအလဲတခ်ိဳ႕ကို အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ေရွ႕မွာလည္း ဆက္လက္ျပဳျပင္ေျပာင္လဲ သြားလိမ့္မယ္ ဆိုၿပီး ယံုၾကည္စိတ္ခ်တဲ့စိတ္၊ အေကာင္ျမင္တဲ့စိတ္နဲ႕ ေနႏိုင္ပါတယ္။ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းမႈေတြရဲ႕ အေဝးမွာရွိေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္လိုလူအေနနဲ႕ အစိုးရရဲ႕ တစ္ဆင့္ျခင္း ေျပာင္းလဲေနပါတယ္ ဆိုတဲ့ ျဖစ္စဥ္ကို စိတ္ရွည္သည္းခံေစာင့္ၾကည့္ေပးဖို႕ ကိစၥက မခက္ခဲပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းလို စစ္ပြဲၾကားမွာေန ေနရတဲ့၊ စစ္ရဲ႕ အနိဌာရံု ေတြကို ေန႕စဥ္ ျမင္ေတြ႕ၿပီး လက္ေတြ႕ ခံစားေနရတဲ့ လူေတြ၊ ေထာင္ထဲမွာ အျပစ္မရွိဘဲ ႏွစ္ရွည္လမ်ား သြားေနရၿပီး ဒုကၡ၊သုကၡမ်ိဳးစံု ခံစားေနရတဲ့ လူေတြ (သူတို႕ရဲ႕ မိသားစုေတြ အပါအဝင္)၊ လူမႈဒုကၡမ်ိဳးစံုခံစားေနရတဲ့ အေျခခံ ျပည္သူလူထုေတြ၊...စတဲ့ ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ ဘဝကို ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ်ရင္ဆိုင္ ေနရတဲ့လူေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္လို စိတ္ရွည္သည္းခံေစာင့္ၾကည့္ေပးဖို႕ အမ်ားႀကီးခက္ခဲမယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ႕ အတူတြဲလ်က္ တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ 'အေျပာင္းအလဲ' ရဲ႕ တကယ့္ အဓိတ္ပါယ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္အပါအဝင္ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္တာက လက္ရွိဗမာျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ဆက္တိုက္ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ (ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တဲ့) အေျပာင္းအလဲက အၿငိမ္းစား စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းႀကီးမ်ားရဲ႕ အတြင္းသေဘာထားေျပာင္းလဲျခင္းပါ။ ဒီေန႔ တိုးတက္တဲ့ေျခလွမ္းအေနနဲ႕ ကုိမင္းကိုႏုိင္ကို လႊတ္ေပးမယ္၊ မနက္ျဖန္ ကုိမင္းကိုႏုိင္က အစိုးရရဲ႕ မူဝါဒတစ္ခုခုကို ေဝဖန္မယ္၊ သဘက္ခါ ကုိမင္းကိုႏုိင္ကို ျပန္ဖမ္းၿပီး ေထာင္ထဲ ႏွစ္ (၂၀) ေလာက္ထည့္ထားမယ္။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင္ စစ္မွန္တဲ့ တကယ့္အေျပာင္းအလဲလို႕ ေျပာလို႕မရပါ။ သူတို႕ဟာ အေျပာင္းအလဲကို ဦးတည္ေနၿပီလို႕ေတာင္ ေျပာမရပါ။ "We are beginning to see the beginning of change" လို႕လည္း (ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦးတည္း အျမင္အရ) မယူဆႏို္င္ပါ ခင္ဗ်ား။
'အေျပာင္းအလဲ' ရဲ႕ တကယ့္ အဓိတ္ပါယ္ အစစ္အမွန္က လြတ္လပ္ျခင္း၊ တရားမွ်တျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ တန္းတူအခြင့္အေရး ေတြေပၚမွာ အေျခခံတဲ့၊ လူအမ်ားစုရဲ႕ သေဘာထားဆႏၵကို အဓိကထား ဦးစားေပး ဆံုးျဖတ္တဲ့ စနစ္ျဖစ္ေပမဲ့ လူနည္းစုရဲ႕ အျမင္သေဘာထား၊ ရပိုင္ခြင့္ေတြကို ေလးစားအသိအမွတ္ ျပဳတဲ့၊ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ အပါအဝင္ မည္သည့္ နာမဝိေသသန မွမပါရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ ျပည့္ဝတဲ့အႏွစ္သာရ (Virtues of Democracy) အေပၚ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းႀကီးေတြရဲ႕ သေဘာထားလက္ခံမႈနဲ႕ လက္ခံၿပီးေနာက္ တကယ္ ယံုၾကည္က်င့္ႀကံအားထုတ္သြားမယ္ဆိုတဲ့ ခိုင္မာထက္သန္တဲ့စိတ္၊ ဒီမိုကေရစီ အျမစ္တြယ္ ရွင္သန္ခိုင္မာမွ၊ တနည္းအားျဖင့္ "Democratic Consolidation" ရွိမွ ဒို႕တိုင္းျပည္ ႀကီးပြာတိုးတက္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာမွာ ေအာက္တန္းေနာက္တန္းေရာက္ေနတဲ့ ဘဝက လြတ္ၿပီး လူရာဝင္လာမယ္လို႕ မုခ်ယံုၾကည္တဲ့စိတ္၊ စတဲ့ အေျခခံပကတိစိတ္ အေျပာင္းအလဲ (Mindset Change) ျဖစ္မွသာ စစ္မွန္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈလို႕ ယူဆႏိုင္မွာပါ ခင္ဗ်ား။
ေနာက္ဆုံးတစ္ခု တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြအေပၚ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ သေဘာထားပါ ခင္ဗ်ား။ ဗမာျပည္လို ဆင္းရဲမြဲေတမႈက ေရာဂါတစ္ခုသဖြယ္ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ လူမႈေရးလုပ္ငန္းလုပ္တာဟာ ဝမ္းသာအားရ ႀကိဳဆိုေထာက္ခံရမယ့္ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ (၂၀) နီးပါး အခက္အခဲအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားက စဥ္ဆက္မျပတ္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ပါဝင္မႈကို ခ်ီးမြမ္းဝမ္းေျမာက္ သာဓုအႀကီမ္ႀကီမ္ေခၚမိပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနာက္ဆံုးအႀကီမ္ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္က လြတ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္း လူမႈေရးကြန္ရက္၊ ပညာေရးကြန္ရက္ေတြဖြဲ႕စည္းၿပီး ပညာေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့တာဟာ မွတ္တမ္းတင္ေလာက္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုပါ ခင္ဗ်ား။ ခုလည္း တုိင္းရင္းသားမ်ား ပညာေရးရံပံုေငြ အတြက္ အႏုပညာရွင္ေတြပူးေပါင္းၿပီး ဂီတပြဲေတြလုပ္မယ္ဆိုတာ သိရေတာ့ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးရပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ အတြင္းသား(အႏွစ္) ရည္မွန္းခ်က္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေဆာက္အအံုမွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ လူထုအေျချပဳ လူမႈေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြ(Community Based Organizations) ဖြဲ႕စည္းႏုိင္မႈ၊ အဲ့ဒီလို အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ျပည္သူလူထုပိုမို ပါဝင္လာေစရန္ ေလ့က်င့္ေပးမႈ စတဲ့ ဒီမိုကေရစီလူမႈပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြကို ျပည္သူလူထု က်င့္ႏိုင္ေအာင္ အမ်ားသိၿပီးျဖစ္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြ (Celebrities)ရဲ႕ အကူအညီယူၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့၊ ေဆာင္ရြက္မဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို အျပည့္အဝ ေထာက္ခံပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ဒါေပမဲ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကို ေဇာင္းေပးလုပ္ေနရံုနဲ႕ ဗမာျပည္ရဲ႕ ပင္မ ျပသာနာဟာ ေပ်ာက္မသြား၊ ေလ်ာ႔မသြားႏိုင္ပါဘူး ခင္ဗ်ား။ဆင္းရဲသားေတြကို အတိုးမဲ့ေငြေခ်းေပးတာေကာင္းပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဆင္းရဲသားေတြအပါအဝင္ လူတန္းစားအားလံုး အခြင့္အေရးတန္းတူေပးတဲ့ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ စီးပြားေရးစနစ္တစ္ခုကို အာမခံခ်က္ ေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးစနစ္ တစ္ခုကို အျမန္ဆံုး ထူေထာင္ေပးႏိုင္ျခင္းက တိုင္းျပည္အတြက္ ေရရွည္ပိုေကာင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိေခ်ာင္းမင္း ေရခင္းျပသလုိ ျဖစ္ရင္ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေရာဂါေဝဒနာသည္တစ္ဦး ေရာဂါေၾကာင့္ နာက်င္ခံစားေနရတာကို အနာေပ်ာက္ေဆး (Painkiller) သက္သက္ေပးလို႕ ခဏတာပဲ နာက်င္မႈသက္သာေစမွာပါ။ အနာေပ်ာက္ေဆးနဲ႕အတူ ပင္မေရာဂါကို ကုစားႏိုင္တဲ့ ေဆးပါတြဲေပးမွ ေဝဒနာသည္ အျမန္ဆံုးသက္သာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
နိဂုံးခ်ဳပ္ရရင္ ဆင္းရဲျခင္း၊ စာမတတ္ျခင္၊ အက်င့္ပ်က္ျခင္း စတဲ့ ဗမာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေရာဂါရဲ႕ အဆြယ္အပြား ေတြကို ကုပါ၊ ပိုၿပီး အဓိကက်တဲ့ ပင္မေရေသာက္ျမစ္ ေရာဂါျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးျပသာနာ ကို အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႕ ယခုထက္ပိုမို အေလးထား ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲဝင္ၿပီး အျမန္ဆံုး ေျဖရွင္းေပးေစလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားကိစၥ၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ကိစၥေတြကို ဒီထက္ပိုၿပီ ေရွ႕ေဆာင္ဦးရြက္ျပဳ တိုက္ပြဲဝင္ေစခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို (အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ လို) မ်က္စိႀကီး၊ နားႀကီး၊ ဥာဏ္ပညာ အေျမာ္အျမင္ႀကီး၊ အက်င့္သီလ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လူပုဂၢဳိလ္ တစ္ေယာက္(အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္) အေနနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အထက္မွာ တင္ျပခဲ့တဲ့ လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ပကတိေျခအေနေတြ၊ အေၾကာင္းအရာေတြ၊ သာမန္ျပည္သူလူထုရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ပိုမိုသိရွိၿပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားသံုးသပ္ၿပီး အသင့္ေလ်ာ္ဆံုး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြခ်မွတ္၊ ေရွ႕ဆက္လုပ္ဆိုင္ႏုိင္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
ယခုအိတ္ဖြင့္ေပးစာကိုလည္း ေဝဖန္စာလို႕ မယူဆေစလိုပါ ခင္ဗ်ား။ ဆရာႀကီးေလသံပါသြားခဲ့ရင္လည္း မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္တာလို႕ သေဘာထားေစလိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေဝဖန္ျပစ္တင္ၿပီး နာမည္ႀကီးခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး သမားလည္းမဟုတ္ပါ ခင္ဗ်ား။ ေရျခားေျမျခားမွာ ဘဝရပ္တည္ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ေနတဲ့ သာမန္ လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို တင္ျပတာသာ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ဘဘ ဦးေအာင္ေရႊ၊ ဒုဥကၠဌ ဘဘ ဦးတင္ဦး၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး အေမ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ဘဘ ဦးဝင္းတင္ အပါအဝင္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕ဝင္ လူႀကီး၊လူငယ္ အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာ၍ တိုင္းျပည္တာဝန္ေတြကို ဆထက္တပိုး ထမ္းေဆာင္နိုင္ပါေစလို႕ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အတြင္းေရးမႉးေဟာင္း ဘဘ ဦးလြင္ မေန႕ညက ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္သြားေၾကာင္း သိရလို႕ မိသားစုနဲ႕ ထပ္တူ၊ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႕ ထပ္တူ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲ ရပါေၾကာင္း တပါတည္း ေျပာလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ား။
အစဥ္အၿမဲ ေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္
ၿငိမ္းခ်မ္းေအး
(၇-၁၂-၂၀၁၁)
ဓါတ္ပံု - NLD Facebook
Credit : Nyein Chan Aye
Ashin Nyanissara, left, greets the Dalai Lama in New Delhi.
By BA KAUNG,
Exiled Tibetan spiritual leader the Dalai Lama expressed his desire last week to visit Burma to pay homage at the country’s holiest shrine of the Shwedagon Pagoda in Rangoon.The message was conveyed to leaders of Burmese Buddhist monks at the Global Buddhist Congregation 2011 held in New Delhi, India, on Nov. 27.
“The Dalai Lama said he has a great friendship with Burmese monks because they are well-versed in Buddhist scripture and also strictly follow the code of conduct of monk-hood. And he wants to pay a pilgrimage to Shwedagon,” said Ashin Nyanissara, an influential Burmese Buddhist monk who joined the event in Delhi.
Burmese Buddhist monks responded to the Dalai Lama by saying that he would be invited to Burma at an appropriate time, Ashin Nyanissara said in a note posted on the internet.
But it is not clear when the Dalai Lama intends to come to Burma or if the Burmese government, a major ally of China, would issue a visa. Naypyidaw has already angered Beijing recently through the suspension of the Chinese-backed hydropower dam project in northern Burma.
The Chinese government has frequently objected to foreign nations granting the exiled Tibetan leader entry to their countries. The Dalai Lama had to cancel his plans to join the 80th birthday celebration of fellow Nobel Laureate Desmond Tutu in South Africa this October after being denied a visa.
He has called for a genuine autonomy for Tibetans living in Chinese-controlled Tibet, but Beijing views him as a dangerous “separatist” who wishes to remove Tibet from China.
The Dalai Lama courted controversy in the region when he joined other Nobel Peace Prize winners, including Desmond Tutu, in Thailand in 1993 to protest about Aung San Suu Kyi’s house arrest.
Thailand eventually agreed to provide him with a 24-hour visa to attend the event despite fierce protests from Beijing.
Credit :Irrawaddy News
Cox’s Bazar, Bangladesh: Kutupalong registered camp police personnel had destroyed and fired a refugee shack of unregistered refugee camp on December 4, according to a refugee elder from the camp.
“The camp police personnel with plain cloth went to Mawgu’ shack - a unregistered refugee - to arrest with false allegation to extort money from him where the wife of Mawgu and his daughter with other female refugee attacked him for not showing arrest warrant and without uniform on December 3 at about 9:00pm.”
“The police who was attacked by refugee female appeared with uniform in the camp on December 4 morning to searched Mawgu’s shack and had beaten the Mawgu’s wife and daughter when the police not found Mawgu in the shack.”
“The police personnel also burned all the belongings of Mawgu inside the shack which also destroyed the shack.”
“Both female are seriously injured for beating by police personnel and are taking treatment in MSF (Holland) clinic,” said a female refugee near their shack.
It is learned that the police personnel with cooperation of police inspector Jawnail are trying to extort money from refugee with help of police aide of refugee in the camp.
“We had fled from our home land for discrimination and harassment of Burmese authority. Here, we also are facing same as inside Arakan in the camp.”
Credit : Kaladan Press
“We came Bangladesh for our safety and security of our life, but here we also are facing same as Burma, where shall we will get our safety and security.”
ဘဂၤလား ျမန္မာ နယ္စပ္ကေနပင္လယ္ျဖတ္ ထြက္လာတဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာ ေျခာက္ဆယ္သုံးေယာက္ကုိ တနသာၤရီတုိင္း ေကာ့ေသာင္းျမဳိ႔နယ္ တရားရုံးက လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးပုဒ္မနဲ႔ ေထာင္းဒဏ္ တႏွစ္ခြဲစီ ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။
သူတုိ႔ဟာ မေလးရွားႏုိင္ငံမွာ အလုပ္ လုပ္ဖုိ႔ ေလွနဲ႔ ပင္လယ္ျဖတ္ ထြက္လာၾကတာ ျဖစ္ျပီး ပြဲစားက ေကာ့ေသာင္းျမိဳ႔ ဆယ္မုိင္ ကမ္းစပ္မွာ တင္ထားခဲ့တုန္း ျမိဳ႔အာဏာပုိင္ေတြက ဖမ္းဆီးခဲ့ပါတယ္။
သူတုိ႔ဟာ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒနဲ႔ပထမဦးဆုံး ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့ရသူေတြျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႔ဟာ ဘဂၤလားေဒရွ္႔ႏုိင္ငံက ေရပုိင္နက္ကေန ပြဲစားကုိ တသိန္းခြဲကေန သုံးသိန္းထိ ေပးျပီးထြက္လာၾက တာလုိ႔ သိရပါတယ္။
ရုိဟင္ဂ်ာေတြကူိ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္က ျပဌာန္းထားတဲ့ လူဝင္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး အေရးေပၚ ျပဌာန္းခ်က္ အက္အမွတ္ (၃၁)ပုဒ္မ ၆ ပုဒ္မခြဲ ၂ အရ ေထာင္ဒဏ္ တႏွစ္နဲ႔ ေျခာက္လ အမိန္႔ခ်တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အရင္က ထုိင္း။နုိင္ငံဘက္မွာသာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်တာမ်ိဳး ေတြ႔ရေပမယ့္ ခု ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္ျခမ္းမွာ ေထာင္ခ်တာခုအၾကိမ္ဟာ ပထမဆုံးျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိဝင္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႔မွာလဲ ထုိင္းႏုိင္ငံ ခ်ဳံေဖာ္နဲ႔ ရေနာင္းခရုိင္ ေရပုိင္နက္မွာ ရုိဟင္ဂ်ာ တရာ့ သုံးဆယ္ ကုိဖမ္းဆီးျပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ ေရလမ္းကျပန္လႊတ္ေပးလုိက္တဲ့ အတြက္ မေလးရွားေရပုိင္နက္ထဲ ေရာက္သြား ခဲ့တယ္လုိ႔ သတင္းရရွိပါတယ္။
တခ်ိဳ႔ကေတာ့ စျပီး ခုလုိ ပြင့္လင္းရာသီ ေရာက္တုိင္း ရုိဟင္ဂ်ာေတြဟာ ရာနဲ႔ေထာင္ခ်ီျပီး ထုိင္းႏုိင္ငံကုိ ခုိးဝင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Credit : BBC Burmese
ေမး။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ လစာ ဘယ္ေလာက္ရပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က တလကုိ က်ပ္ေငြ သိန္း ၅၀ ရပါတယ္။
ေမး။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္လစာက တျခားႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ နည္းေနပါသလား
ေျဖ။ ။ က်ပ္ သိန္း၅၀ ဆုိတာ တရား၀င္ေငြလဲႏွဳန္း တေဒၚလာ ၆က်ပ္နဲ့တြက္ရင္ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရမဲ့ လစာဟာ တလကုိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈သိန္း ၃ေသာင္း ေက်ာ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရား၀င္ေငြလဲႏွဳန္ူနဲ့ တြက္ရင္ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ႔လစာက အေမရိကန္သမၼတ ၾကီး အုိဘားမားရဲ့ တလ ၀င္ေငြထက္ ၂၅ ဆ မ်ားေနသလုိ တလ ေဒၚလာ ၂ေသာင္းခြဲရတဲ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ထက္လဲ ၄ ဆနီးပါး မ်ားေနပါတယ္။ တြက္ရလြယ္ေအာင္ တေဒၚလာကုိ ေမွာင္ခုိေစ်း က်ပ္တေထာင္ထားတြက္ရင္ေတာာင္ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ့လစာက တလကုိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅ ေထာင္ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ အာရွတုိက္က ႏုိင္ငံအၾကီးအကဲေတြလစာနဲ႔စာရင္ ဘယ္လုိေနပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ေမွာင္ခုိေငြလဲႏွဳန္းနဲ့ဆုိရင္ေတာင္ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ့လစာက ျမန္မာကုိ အကူအညီေပးေနတဲ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ့ အမ်ိဳးသမီးသမၼတ ၾကီး ပရာဒိဗၺ ေဒ၀ီဆင္းပေတၱးလ္ ထက္ ေဒၚလာ ၂ ေထာင္မ်ားေနသလုိ အိႏိၵယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ မန္းမုိဟန္ဆင္း လစာထက္ ေဒၚလာ တေထာင္မ်ားေနပါေသးတယ္။ အာဆီယံအဖြဲ့၀င္ ဗီယက္နမ္ သမၼတ ရဲ့ လစာက ေဒၚလာ ၂၄၀ သာရွိတာမုိ႔ ေမွာင္ခုိေငြလဲႏွဳန္းနဲ့ဆုိရင္ေတာင္ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္ရဲ့လစာက ဗီယက္နမ္သမၼတ လစာထက္ အဆ ၂၀ မ်ားေနပါတယ္။
ေမး။ ။ ျမန္မာျပည္သူေတြ ဆင္းရဲတြန္းနက္လုိ႔ စီးပြားက်ပ္ေနခ်ိန္မွာ သမၼတလစာကုိ ခုေလာက္အမ်ားၾကီးေပးထားတာ သင့္ေတာ္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ ဘယ္လုိမွ မသင့္ေတာ္ပါ။ တေန႔ တေဒၚလာေအာက္ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြက တုိင္းျပည္လူဦးေရရဲ့ ၃၂% ရွိေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမ်ိဳးမွာ၊ တဦးခ်င္း GDP 469 ေဒၚလာသာရွိတဲ့ ျမန္မာလုိ ႏုိင္ငံမ်ိဳးမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့လစာက ျပည္သူတဦးခ်င္း ဂ်ီဒီပီထက္ ဆယ္ဆေက်ာ္ မ်ားေနတာမုိ႔ ႏုိင္ငံတကာကၾကည့္ရင္ အျမင္မေတာ္ ဆင္ေတာ္နဲ့ခေလာက္ဆုိတဲ့ကိန္း ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေမး။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကုိ လစာေတြ ခုေလာက္အမ်ားၾကီးေပးဖို႔ ဘယ္သူက ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါသလဲ။ တျခား ဘာခံစားခြင္႔ေတြ ေပးထားပါေသးလဲ။
ေျဖ။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကုိ လစာေတြ ခုေလာက္အမ်ားၾကီးေပးဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊ တဦးတည္းက စစ္အစုိးရလက္ထက္မွာ လ်ိဳ့၀ွက္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ သူထုတ္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒကုိ ထုတ္ခြင့္ရဖို႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒက ခြင့္ျပဳထားပါတယ္။ အရပ္သားအစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မဲ့သူေတြရဲ႔ လစာကုိ ခ်ီးျမွင့္ေငြ စရိတ္နဲ့ အေဆာင္ေယာင္မ်ားဆုိင္ရာ ဥပေဒ ၅ မ်ိဳးနဲ႔ ထုတ္ျပန္ သတ္မွတ္ခဲ့တာပါ။ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္အတြက္ ကား ၆ စီးနဲ့ ယာဥ္ေမာင္း ၆ ဦး ဆုိပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊက ဥပေဒနဲ့ ျပဌာန္း ေပးထားပါတယ္။
ေမး။ ။ တျခားေဆာင္အေယာင္ေတြ ဦးသိန္းစိန္အတြက္ ဘာေပးထားပါသလဲ
ေျဖ။ ။
၁။အိမ္ေတာ္၀န္နဲ႔ အိမ္ေတာ္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ (ပစၥည္းထိန္း၊ စားဖုိမႉး၊ စားပြဲထုိး၊ ခ၀ါ၊ အိမ္အကူ၊ သန္႔ရွင္းေရး စသည္မ်ား)
၂။ အိမ္ေတာ္နဲ႔ အိမ္ေတာ္၀န္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး အခမဲ့ ခံစားခြင့္၊
၃။ အိမ္ေတာ္ဆုိင္ရာ လုိအပ္တဲ့ ပရိေဘာဂနဲ႔ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈ စရိတ္
၄။ လုံျခံဳေရးအေစာင့္အေရွာက္၊
၅။ ကုိယ္ရံေတာ္ အရာရွိႏွစ္ဦးနဲ႔ ကုိယ္ေရးအရာရွိ ၂ ဦး
၆။ ေရအခမဲ့ သုံးစြဲခြင့္၊
၇။ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အခမဲ့ သုံးစြဲခြင့္
၈။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ဖုန္းအခမဲ့ေျပာဆုိခြင့္
၉။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၆ စီး။
၁၀။ ယာဥ္ေမာင္း ၆ ဦး။
၁၁။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၆ စီးအတြက္ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္သုံးဆီ၊
၁၂။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၆ စီးအတြက္ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္ဆီႏွင့္ ေခ်ာဆီ။
ေမး။ ။ သမၼတ ၾကီး ဦးသိန္းစိန္မွာ ႏုိင္ငံံတာ၀န္ထမ္းဘုိ႔အတြက္ ကား ၆ စီးေတာင္ လုိပါသလား
ေျဖ။ ။ ဘယ္လုိကားမ်ိဳးေတြ ဘယ္ေလာက္တန္တဲ့ကားေတြလုိ႔ သတ္မွတ္မထားတဲ့အတြက္ ကမၻာမွာေစ်းအၾကီးဆုံးကားမ်ိဳးကုိေတာင္ ႏုိင္ငံံဘ႑ာေငြနဲ့ ၀ယ္စီးခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့သေဘာ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္လုိ တျခားႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြေရာ ကား ၆ စီးေတာင္သုံးသလားဆိုတာ ျပန္ၾကည့္ဘုိ့လုိပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံထက္ စီးပြားေရးေကာင္းတဲ့ အာဆီယံအဖြဲ့၀င္ အင္ဒုိနီးရွား သမၼတဆုိရင္ Mercedes Benze S600L W221 အမ်ိဳးအစား က်ည္ကာကား ၂ စီးကုိသာ သုံးပါတယ္။ တစီးကုိသာ သမၼတ စီးပီး က်န္တစီးကုိ လုံျခံဳေရးအတြက္ တည္ၾကက္ကားအျဖစ္သုံးပါတယ္။ဒါေၾကာင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္က အင္ဒိုနီးရွားသမၼတ ထက္ ကားအစီးေရ ၃ ဆ ပုိသုံးထားပါတယ္။
မေလးရွား၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဆုိရင္လဲ ကား ၃ စီးဘဲ သုံးပါတယ္။ ျမန္မာထက္ စီးပြားေရးတုိးတက္တဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ အဖိဆစ္ဆုိရင္ Mercedes Benze S600L- W220 က်ည္ကာကား တစီး BMW 730LI (E66) တစီးနဲ႔ Range Rover က်ည္ကာကား တစီး ေပါင္း ၃ စီးသာသုံးပါတယ္။ ေတာင္ကုိရီးယားသမၼတ ဆုိရင္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ထဲက၀ယ္ထားတဲ့ BMW7 Series ကားတစီးဘဲသုံးပါတယ္။ မၾကာခင္ကမွ သမၼတ အတြက္ ျပည္တြင္းျဖစ္ ဟြန္ဒုိင္း က်ည္ကာကား ၃ စီး ထပ္၀ယ္ေပးထားပါတယ္။
ေမး။ ။ ဒုသမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမင္ဦးနဲ႔ စုိင္းေမာက္ခမ္းတုိ႔ေရာ လစာနဲ႔ အေဆာင္အေယာင္ ဘယ္လုိရပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ဒုသမၼတ လစာကုိ တလ က်ပ္ေငြ သိန္း၄၀ ေပးထားပါတယ္။ အေဆာင္အေယာင္ေတြကေတာ့
၁။အိမ္ေတာ္၀န္နဲ႔ အိမ္ေတာ္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ (ပစၥည္းထိန္း၊ စားဖုိမႉး၊ စားပြဲထုိး၊ ခ၀ါ၊ အိမ္အကူ၊ သန္႔ရွင္းေရး စသည္မ်ား)
၂။ အိမ္ေတာ္နဲ႔ အိမ္ေတာ္၀န္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး အခမဲ့ ခံစားခြင့္၊
၃။ အိမ္ေတာ္ဆုိင္ရာ လုိအပ္တဲ့ ပရိေဘာဂနဲ႔ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈ စရိတ္
၄။ လုံျခံဳေရးအေစာင့္အေရွာက္၊
၅။ ကုိယ္ရံေတာ္ အရာရွိတဦးနဲ႔ ကုိယ္ေရးအရာရွိ ၂ ဦး
၆။ ေရအခမဲ့ သုံးစြဲခြင့္၊
၇။ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အခမဲ့ သုံးစြဲခြင့္
၈။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ ဖုန္းအခမဲ့ေျပာဆုိခြင့္
၉။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၅ စီး။
၁၀။ ယာဥ္ေမာင္း ၅ ဦး။
၁၁။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၅ စီးအတြက္ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္သုံးဆီ၊
၁၂။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၅ စီးအတြက္ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္ဆီႏွင့္ ေခ်ာဆီ။
ေမး။ ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ ဦးေရႊမန္း အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္ နဲ့ ျပည္ေထာင္စု တရားသူၾကီးခ်ဳပ္ ၃ ဦးလစာက ဘယ္ေလာက္ရပါသလဲ
ေျဖ။ ။ ခ်ီးျမွင့္ေငြ စရိတ္နဲ့ အေဆာင္ေယာင္မ်ားဆုိင္ရာ ဥပေဒအရ တဦးကုိ တလ က်ပ္ေငြ ၃၅ သိန္း ေပးထားပါတယ္။ အေဆာင္အေယာင္ေတြကေတာ့-
-အစိုးရအိမ္တြင္ အခမဲ့ ေနထုိင္ရမည္
-ေနအိမ္ ပရိေဘာဂစရိတ္ အခမဲ့
-လုံျခံဳေရးအေစာင့္အေရွာက္
-ျပည္တြင္း ျပည္ပ အခမဲ့ ေဆးကုသခြင့္ (ဒီအခ်က္ကုိ သမၼတနဲ႔ ဒုသမၼတမွာ ထဲ့မထားပါ)
-ေရအခမဲ့သုံးခြင့္
-လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အခမဲ့သုံးခြင့္
-ျပည္တြင္းေခၚဆုိမႈအတြက္ တယ္လီဖုန္းအခမဲ့သုံးခြင့္ (ျပည္ပအတြက္ ဘယ္သူက က်ခံရမယ္ဆုိတာ ေရးမထားပါ)
-ကုိယ္ေရးအရာရွိတဦး
-အိမ္အကူႏွစ္ဦး
-ထမင္းခ်က္ႏွစ္ဦး
-ဥယ်ာဥ္ထိန္းသိမ္းစရိတ္ အခမဲ့
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၄ စီး
-ယာဥ္ေမာင္း ၄ ဦး
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၄ စီးအတြက္ တစီးကုိ တလ စက္သုံးဆီ ဂါလံ ၆၀ ႏႈန္း
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၄ စီးအတြက္ တလ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္ဆီႏွင့္ ေခ်ာဆီ
ေမး။ ။ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီးတဦးကုိ လစာနဲ႔ အေဆာင္အေယာင္ ဘယ္လုိေပးထားပါသလဲ
ေျဖ။ ။ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီးတဦးကုိ တလက်ပ္ သိန္း၃၀ ေပးပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဒု ဥကၠဌ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဒု ဥကၠဌေတြရဲ့လစာနဲ့ အတူတူ ျဖစ္ပါတယ္။ အေဆာင္အေယာင္ေတြကေတာ့
-အစိုးရအိမ္တြင္ အခမဲ့ ေနထုိင္ရမည္
-ေနအိမ္ ပရိေဘာဂစရိတ္ အခမဲ့ (မေပးပါ)
-လုံျခံဳေရးအေစာင့္အေရွာက္
-ျပည္တြင္း အခမဲ့ ေဆးကုသခြင့္
-ေရအခမဲ့သုံးခြင့္
-လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အခမဲ့သုံးခြင့္
-ျပည္တြင္းေခၚဆုိမႈအတြက္ တယ္လီဖုန္းအခမဲ့သုံးခြင့္ (ျပည္ပအတြက္ ဘယ္သူက က်ခံရမယ္ဆုိတာ ေရးမထားပါ)
-ကုိယ္ေရးအရာရွိတဦး
-အိမ္အကူႏွစ္ဦး
-ဥယ်ာဥ္လုပ္သားႏွစ္ဦး
-ဥယ်ာဥ္ထိန္းသိမ္းစရိတ္ အခမဲ့
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီး
-ယာဥ္ေမာင္း ၃ ဦး
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီးအတြက္ တစီးကုိ တလ စက္သုံးဆီ ဂါလံ ၆၀ ႏႈန္း
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီးအတြက္ တလ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္ဆီႏွင့္ ေခ်ာဆီ
ေမး။ ။ ျပည္ေထာင္စု ဒု၀န္ၾကီးတဦးကုိေတာ့ တလ က်ပ္ေငြ သိန္း ၂၀ ေပးပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တရားသူၾကီး၊ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခုံရုံးအဖြဲ႔၀င္၊ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔၀င္၊ ဒု ေရွ႔ေနခ်ဳပ္၊ ဒု စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ျပည္ေထာင္စု ရာထူး၀န္အဖြဲ႔ အဖြဲ့၀င္ေတြနဲ့ လစာ အေဆာင္ေယာင္တူပါတယ္။ အေဆာင္အေယာင္ေတြကေတာ့-
-အစိုးရအိမ္တြင္ အခမဲ့ ေနထုိင္ရမည္
-ေနအိမ္ ပရိေဘာဂစရိတ္ အခမဲ့
-လုံျခံဳေရးအေစာင့္အေရွာက္
-ျပည္တြင္း အခမဲ့ ေဆးကုသခြင့္
-ေရအခမဲ့သုံးခြင့္
-လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား အခမဲ့သုံးခြင့္
-ျပည္တြင္းေခၚဆုိမႈအတြက္ တယ္လီဖုန္းအခမဲ့သုံးခြင့္ (ျပည္ပအတြက္ ဘယ္သူက က်ခံရမယ္ဆုိတာ ေရးမထားပါ)
-ကုိယ္ေရးအရာရွိတဦး
-အိမ္အကူတဦး
-ဥယ်ာဥ္လုပ္သားတဦး
-ဥယ်ာဥ္ထိန္းသိမ္းစရိတ္ အခမဲ့
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီး
-ယာဥ္ေမာင္း ၃ ဦး
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီးအတြက္ တစီးကုိ တလ စက္သုံးဆီ ဂါလံ ၆၀ ႏႈန္း
-ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၃ စီးအတြက္ တလ အမွန္ကုန္က်သည့္ စက္ဆီႏွင့္ ေခ်ာဆီ
ေမး။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊက ခုလို ဥပေဒမ်ိဳးကုိ သူ့သေဘာနဲ့သူ ဘာေၾကာင့္ထုတ္ခြင့္ရခဲ့ပါသလဲ
ေျဖ။ ။ အဲသလုိလုပ္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္းကုိ အေျခခံဥပေဒ ၂၀၀၈ ပုဒ္မ ၄၄၃ မွာထဲက ျပဌာန္းထားလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္ ဒီဥပေဒ ၅ မ်ိဳးကုိ နအဖက ထုတ္တယ္လုိ႔ဆုိတဲ့အတြက္ နအဖအဖြဲ့ဆုိတာ အဲဒီဥပေဒထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဗိုလ္္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊနဲ့ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးေမာင္ေအး ၂ ဦးသာက်န္ေတာ့တဲ့ အဖြဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရတဖြဲ႔လုံးရဲ႔ လစာ စရိတ္နဲ့ အေဆာင္အေယာင္ေတြကုိ ဗိ္ုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊတဦးတည္းက ဆုံးျဖတ္ပီး ဥပေဒထုတ္ ျပဌာန္းခဲ့တာပါ။
ေမး။ ။ ဒီ ဥပေဒကုိ ျပင္ႏုိင္မဲ့အလားအလာ ရွိပါသလား
ေျဖ။ ။ ဒီဥပေဒေတြကို မတရားဘူးဆုိပီး လႊတ္ေတာ္မွာ အတုိက္အခံက ျပင္ႏုိင္သလားဆုိရင္ အတုိက္အခံ အားနည္းေနတဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္ ပထမ ၅ႏွစ္သက္တမ္းအတြင္း ျပန္ျပင္ဘုိ့ မျဖစ္ႏုိင္တာ ေသခ်ာေနပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌေတြျဖစ္တဲ့ သူရဦးေရႊမန္း ဦးခင္ေအာင္ျမင့္တုိ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာခုံရုံး ဥကၠဌ ဦးသိန္းစိုးတုိ့ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ ဦးတင္ေအးတုိ႔ ၅ ႏွစ္အတြင္း ရထားတဲ့ ကား ၄ စီးကုိ စိတ္ခ်လက္ခ်သုံးႏုိ္္င္သလုိ နာဂ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဥကၠဌလုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကလဲ ေလရွီး လဟယ္ နန္းယြန္းဘက္ေတြမွာ ကား ၃ စီးနဲ့ ၅ ႏွစ္ထိ (ေမာင္းစရာေနရာ ရွိရွိ မရွိရွိ) စိတ္ေအးလက္ေအး ေမာင္းႏွင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ သမၼတ အပါအ၀င္ အရပ္သား အစိုးရသစ္တဖြဲ႔လုံး လစာသစ္ကုိ အျပည့္အ၀ မခံစားေသးဘဲ နအဖလက္ထက္ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္ေတြ ခံစားတဲ့လစာကုိသာ ခံစားသြားမယ္လုိ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေျပာတဲ့အေၾကာင္း ျမန္မာသတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အစိုးရသစ္က ဘာေၾကာင့္ လစာေလွ်ာ့ယူပါသလဲ
ေျဖ။ ။ အဓိကအခ်က္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊအမိန္႔နဲ႔ ေပးထားတဲ့ သူတုိ႔လစာေတြက ျပည္သူေတြရဲ႔၀င္ေငြနဲ့ အရမ္းကြာေနေတာ့ ျပည္သူေတြ အုံၾကြမွာ စိုးရိမ္ပီး ေခြ်းသိပ္တဲ့အေနနဲ႔ လုပ္ျပတာပါ။ ရာသက္ပန္ ေလွ်ာ့ယူမယ္လုိ႔ မေျပာသလုိ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ ေလွ်ာ့ယူမယ္လဲ ကတိေပးမထားပါ။
ေမး။ ။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ မိန့္ခြန္းအရဆုိရင္ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႔ လက္ရွိအေျခေန ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႔ ေငြေၾကးအေျခအေနနဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ့ အက်ိဳးကုိ ေရွ့ရွဳတဲ့အေနနဲ႔ လစာသစ္ကုိ မခံစားေသးဘဲ နအဖလက္ထက္က လစာေဟာင္းကုိသာ အစိုးရတဖြဲ့လုံး ခံစားမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ မဟုတ္ပါ။ ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႔ လက္ရွိအေျခေန ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႔ ေငြေၾကးအေျခအေနနဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ့ အက်ိဳးကုိ ေရွ့ရွဳတယ္ဆုိရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊအမိန္႔နဲ႔ ထုတ္ထားတဲ့ ဥပေဒကုိ ဖ်က္သိမ္းမွသာ ျပည္သူက ယုံမွာျဖစ္ပါတယ္။
နအဖလက္ထက္က လစာေဟာင္းဆုိတာလဲ သိသူနည္းပါတယ္။ စစ္အစိုးရအာေဘာ္လုိ႔ လူသိမ်ားတဲ့ ပိေတာက္ေျမ ဘေလာ့ဆုိက္အာေဘာ္အရဆုိရင္ တလ က်ပ္ေငြ သိန္း၅၀ ရမဲ ့သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ယခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးေဟာင္း ဦးသန္းေရႊ ယူခဲ့တဲ့ လစာ တလ က်ပ္ေငြ ၁၂သိန္းသာယူမွာျဖစ္ပီး တလက်ပ္ေငြ သိန္း ၃၀ ရမဲ့ ၀န္ၾကီးေတြက နအဖ၀န္ၾကီးလစာ တလကုိ ၆သိန္း သိန္း၂၀ ရမဲ့ ဒု၀န္ၾကီးေတြက ယခင္ နအဖဒု၀န္ၾကီးလစာ ၄ သိန္းသာ ယူမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမို့က ႏုိင္ငံျခားသတင္းစာဆရာတဦးကေတာ့ နအဖ၀န္ၾကီးတဦးလစာက ပိေတာက္ေျမ ဘေလာ့ဆုိက္ေျပာသလုိမဟုတ္ဘဲ တလက်ပ္ေငြ ၄ သိန္းျဖစ္ပီး ဒု၀န္ၾကီးလစာက ၃ သိန္းသာျဖစ္တယ္လုိ႔ ေျပာတဲ့အတြက္ ဘယ္လစာကုိ အမွန္ထားပီး အစိုးရသစ္က ခံစားမယ္ဆုိတာ မသဲမကြဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။
နအဖအစိုးရလက္ထက္ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့လစာကုိ နအဖက မထုတ္ျပန္ခဲ့လုိ႔ အတိအက် မသိရတဲ့လစာမ်ိဳးကုိ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရသစ္က ခံစားမယ္လုိ႔သာေျပာပီး လစာကိန္းဂဏန္းကုိ သမၼတ က ထဲ့မေျပာလုိ႔ ဘယ္ေလာက္ေလွ်ာ့ယူမလဲဆုိတာ တုိင္းျပည္ကုိ မထုတ္ျပန္ဘဲ ရသလားဆုိတာလဲ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊရဲ့ ေနာက္ဆုုံးတုုိးတဲ့လစာဆိုုရင္ ၁၂ သိန္းျဖစ္ပီး ဒု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးေမာင္ေအးရဲ႔လစာက ၁ဝ သိန္းျဖစ္ပါတယ္။ ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္ ဧျပီ တရက္ေန့မွာတုိးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊရဲ့ အေျခခံလစာက တသိန္း၅ေသာင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွာ ထပ္တုိးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊရဲ့လစာက တလကုိ ၁၂ သိန္းျဖစ္တာမို့ ၆ႏွစ္အတြင္း ၇ဝဝ ရာခုိင္ႏွဳန္းတုိးလုိက္တဲ့ သေဘာျဖစ္ပါတယ္။
၂ဝဝဝ ခုႏွစ္ ဧျပီ တရက္ေန့မွာတုိးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ၾကီးတဦးရဲ့လစာက တလကုိ တသိန္းဘဲရွိပါတယ္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွာ ထပ္တိုးတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတဦးရဲ့လစာသစ္က ရွစ္သိန္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၆ႏွစ္အတြင္း ျမန္မာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတဦးရဲ့လစာလဲ ၇ဝဝ ရာႏွဳန္းတက္လာပါတယ္။
ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္တဦးရဲ့လစာက ၃သိန္းရွိပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္တဦးရဲ့လစာက ၄သိန္းရွိပါတယ္၊ စစ္အစိုးရ ဝန္ၾကီးတဦးရဲ႔လစာကုိလဲ ၄ သိန္းေပးထားတဲ့အတြက္ ဝန္ၾကီးတဦးနဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တဦး တန္းတူ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒုတိယ ဗ္ိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတဦးရဲ့လစာကုိ ၆သိန္းေပးထားပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတဦးရဲ့လစာကုိ ၈သိန္းေပးထားပါတယ္။
ဆုိလုိတဲ့သေဘာက တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာဝန္ယူထားရတဲ့ နအဖေခတ္ ဝန္ၾကီးတဦးက ဒု ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီးတဦးေလာက္ အေရးမပါတဲ့သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖေခတ္ ဒုဝန္ၾကီး တဦးရဲ႔လစာကုိလဲ ၃ သိန္းေပးထားတာမုိ့ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္တဦးနဲ့ တန္းတူ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တဘက္ၾကည့္ေတာ့လဲ လစာ ၄သိန္းသာရတဲ့ တခ်ိဳံဝန္ၾကီးေတြ ကား ၂ဒါဇင္ေက်ာ္ ထည္လဲ စီးေနတာ ဘယ္ကရတဲ့ေငြနဲ့ဝယ္တာလဲလို့ ေမးစရာရွိပါတယ္။
အေပၚယံၾကည့္ရင္ လူထုက ဆင္းရဲေနခ်ိန္မွာ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြက လစာသစ္ကုိ အျပည့္မခံစားထုိက္ဘူးလုိ႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေျပာတာ ၾကိဳဆုိထုိက္တယ္လုိ႔ ထင္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လစာသစ္ကုိ လုံး၀မခံစားေတာ့ဘူးလုိ႔ ဦးသိန္းစိန္ေျပာတာမဟုတ္သလုိ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ နအဖအစိုးရအဖြဲ႔ လစာေဟာင္းနဲ့ေနမယ္ဆုိတာလဲ သမၼတ သစ္က ကတိေပးထားတာ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လပုိင္းအတြင္းမွာဘဲ လစာသစ္ကုိ ျပန္လည္ခံစားတယ္ဆုိပီး လုပ္ခြင့္ရွိေနတယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေက်ာ္လွေမာင္(ေက်ာက္ျဖဴ) ဒီဇင္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၁
Source:
-ခ်ီးျမင့္ေငြ စရိတ္နဲ့ အေဆာင္အေယာင္မ်ားဆုိင္ရာ ဥပေဒ ၅ မ်ိဳး
-Press reports
Credit here
Myanmar has agreed to take back from Bangladesh the Rohingya refugees who have been recently verified by the Myanmar authorities as per agreed criteria.
Myanmar President U Thein Sein gave the assurance to Prime Minister Sheikh Hasina during official talks at the President’s Office Tuesday.Some 28,000 Mynamar refugees have been staying in camps in Cox’s Bazar for a long period of time.
The Prime Minister said the presence of the Myanmar refugees has been creating social, financial and environmental challenges to Bangladesh. Appreciating the Myanmar President’s assurance of taking back the refugees, she suggested that a joint working group could be set up to put an end to the refugee problem.
Briefing reporters on the outcome of the talks that lasted for two and half hours, PM’s press secretary Abul Kalam Azad said that a delegation from Myanmar will visit Bangladesh soon to facilitate the repatriation of the Myanmar refugees.
On import of gas and electricity from Myanmar, President U Thein said his government has already committed to export gas to China. He, however, said Myanmar would give preference to Bangladesh if new gas is found in the future.
Hasina said the development process in Bangladesh is being hampered due to shortage of gas and electricity. She said that since Myanmar is a dependable friend, it could share its hydro-electricity potential with Bangladesh.
She said Bangladesh is willing to be either an investment partner or equity share holder in generating hydro-electricity or a direct purchaser of power from Myanmar.
The Prime Minister said Bangladesh wants to import gas for power, fertilizer and other industries. She also emphasized on increasing the multi-modal connectivity with Myanmar, a close neighbour.
Foreign Minister Dipu Moni, Ambassador at Large M Ziauddin, Foreign Secretary Mijarul Quayes, Nazmul Hasan MP, and Bangladesh Ambassador to Myanmar Anup Kumar Chakma were present.
Credit Here
နယူးေဒလီ (မဇၩိမ ) ။ ။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိၾကေသာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ဒုကၡသည္မ်ားအား ျပန္လည္လက္ခံမည္ဟု ျမန္မာအစိုးရက သေဘာတူလိုက္သည္ဟု The Daily Star သတင္းဌာန က ေရးသားထားသည္။
တနလၤာေန႔မွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သံုးရက္ၾကာအလည္အပတ္ေရာက္ရွိေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာဇီနာ Sheikh Hasina ႏွင့္ ျမန္မာသမၼတ ဦးသိန္းစိန္တို႔ အဂၤါေန႔က ေတြ႔ဆံုစဥ္ သေဘာတူညီမႈ ရခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု The Daily Star က ေရးသားထားသည္။
မၾကာေသးမီက ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ သတ္မွတ္စံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညွိထားၿပီးျဖစ္သည့္ ဒုကၡသည္မ်ားအားျပန္လည္ လက္ခံမည္ ျဖစ္ၿပီး ေကာက္ဘဇားရွိ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ ၂၈,၀၀၀ ခန္႔ ေနထိုင္ၾကလိုသည္ဟု ဆိုသည္။
၎ဒုကၡသည္မ်ား ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတြင္ လူမႈေရး၊ ဘ႑ာေရးႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ စိန္ေခၚမႈမ်ား ဖန္တီးေနေၾကာင္း ရွိတ္ဟာဇီနာက ေျပာသည္။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦး ႏွစ္နာရီခြဲၾကာ ေတြ႔ဆံုမႈအၿပီး ရွိတ္ဟာဇီနာ၏ သတင္းေရးရာ အတြင္းဝန္ Abul Kalam Azad က သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားရာတြင္ ဒုကၡသည္မ်ား ျပန္ပို႔ေရး ကိစၥ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔ တခု မၾကာမီ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ရန္ရွိသည္ဟု ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ျမန္မာႏွင့္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ထုတ္လုပ္ လည္ပတ္ေရးတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံဖက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစုစပ္ဝင္ အျဖစ္ ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္လိုၿပီး ျမန္မာမွ စြမ္းအင္ တိုက္႐ိုက္ ဝယ္ယူလိုသည့္ ဆႏၵရွိေၾကာင္းလည္း ရွိတ္ဟာဇီနာက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲံသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ႏွင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ နည္းပါးမႈေၾကာင့္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေန ရသျဖင့္ ျမန္မာဘက္မွ တင္သြင္းလိုေၾကာင္း ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးသိန္းစိန္က ယခုေတြ႔ရွိေနရေသာ ျမန္မာ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔မ်ားမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာင္းထားၿပီးျဖစ္၍ အသစ္ထပ္မံေတြ႔ရွိရပါက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အား ဦးစားေပးေရာင္းခ်မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ႏိုဝဘၤာ လကုန္ပိုင္းက ျမန္မာတပ္မေတာ္ ဒုတိယ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးစိုးဝင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ခဲ့အၿပီး တပ္မေတာ္ႏွစ္ရပ္ ခ်စ္ၾကည္မႈ တိုးျမႇင့္ေရးႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ကိစၥမ်ားကို အဓိကထားေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မလာေရာက္မီ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဖရြတ္ခန္း Faruk Khan က အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီး ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ တူးေဖာ္ေရးႏွင့္ ေရာင္းဝယ္ေရးကိစၥမ်ားကို ျမန္မာ စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးႏွင့္ခဲ့ေသး သည္။ သို႔ေသာ္ သေဘာတူညီခ်က္ တစံုတရာ မရရွိခဲ့ေပ။
စီးပြားေရး အလားအလာေကာင္းသည့္ ကမ္းလြန္ေရနံႏွင့္သဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္မ်ားအတြက္ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား အျငင္းပြားေနသည္မွာ ႏွစ္ၾကာရွည္ခဲ့ၿပီျဖစ္ၿပီး အျငင္းပြားမႈသည္ မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ပိုမိုျပင္းထန္လာခဲ့ရာ ပင္လယ္ျပင္ ဥပေဒဆုိင္ရာ ကုလသမဂၢ ႏိုင္ငံတကာ တရား႐ံုး (ITLOS)တြင္ ရင္ဆိုင္ေနရလ်က္ ရွိသည္။
Credit Here
တနလၤာေန႔မွစ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သံုးရက္ၾကာအလည္အပတ္ေရာက္ရွိေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာဇီနာ Sheikh Hasina ႏွင့္ ျမန္မာသမၼတ ဦးသိန္းစိန္တို႔ အဂၤါေန႔က ေတြ႔ဆံုစဥ္ သေဘာတူညီမႈ ရခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု The Daily Star က ေရးသားထားသည္။
မၾကာေသးမီက ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ သတ္မွတ္စံႏႈန္းမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညွိထားၿပီးျဖစ္သည့္ ဒုကၡသည္မ်ားအားျပန္လည္ လက္ခံမည္ ျဖစ္ၿပီး ေကာက္ဘဇားရွိ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားတြင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ ၂၈,၀၀၀ ခန္႔ ေနထိုင္ၾကလိုသည္ဟု ဆိုသည္။
၎ဒုကၡသည္မ်ား ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတြင္ လူမႈေရး၊ ဘ႑ာေရးႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ စိန္ေခၚမႈမ်ား ဖန္တီးေနေၾကာင္း ရွိတ္ဟာဇီနာက ေျပာသည္။
ႏွစ္ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦး ႏွစ္နာရီခြဲၾကာ ေတြ႔ဆံုမႈအၿပီး ရွိတ္ဟာဇီနာ၏ သတင္းေရးရာ အတြင္းဝန္ Abul Kalam Azad က သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာၾကားရာတြင္ ဒုကၡသည္မ်ား ျပန္ပို႔ေရး ကိစၥ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ျမန္မာ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႔ တခု မၾကာမီ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ရန္ရွိသည္ဟု ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ျမန္မာႏွင့္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ ထုတ္လုပ္ လည္ပတ္ေရးတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံဖက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အစုစပ္ဝင္ အျဖစ္ ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္လိုၿပီး ျမန္မာမွ စြမ္းအင္ တိုက္႐ိုက္ ဝယ္ယူလိုသည့္ ဆႏၵရွိေၾကာင္းလည္း ရွိတ္ဟာဇီနာက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲံသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ႏွင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ နည္းပါးမႈေၾကာင့္ အဟန္႔အတား ျဖစ္ေန ရသျဖင့္ ျမန္မာဘက္မွ တင္သြင္းလိုေၾကာင္း ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးသိန္းစိန္က ယခုေတြ႔ရွိေနရေသာ ျမန္မာ့ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔မ်ားမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာင္းထားၿပီးျဖစ္၍ အသစ္ထပ္မံေတြ႔ရွိရပါက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အား ဦးစားေပးေရာင္းခ်မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ႏိုဝဘၤာ လကုန္ပိုင္းက ျမန္မာတပ္မေတာ္ ဒုတိယ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးစိုးဝင္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ခဲ့အၿပီး တပ္မေတာ္ႏွစ္ရပ္ ခ်စ္ၾကည္မႈ တိုးျမႇင့္ေရးႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ကိစၥမ်ားကို အဓိကထားေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မလာေရာက္မီ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး ဝန္ႀကီး ဖရြတ္ခန္း Faruk Khan က အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီး ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ တူးေဖာ္ေရးႏွင့္ ေရာင္းဝယ္ေရးကိစၥမ်ားကို ျမန္မာ စြမ္းအင္ဝန္ႀကီးႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးႏွင့္ခဲ့ေသး သည္။ သို႔ေသာ္ သေဘာတူညီခ်က္ တစံုတရာ မရရွိခဲ့ေပ။
စီးပြားေရး အလားအလာေကာင္းသည့္ ကမ္းလြန္ေရနံႏွင့္သဘာဝဓါတ္ေငြ႔သိုက္မ်ားအတြက္ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား အျငင္းပြားေနသည္မွာ ႏွစ္ၾကာရွည္ခဲ့ၿပီျဖစ္ၿပီး အျငင္းပြားမႈသည္ မၾကာေသးခင္ ႏွစ္မ်ားအတြင္း ပိုမိုျပင္းထန္လာခဲ့ရာ ပင္လယ္ျပင္ ဥပေဒဆုိင္ရာ ကုလသမဂၢ ႏိုင္ငံတကာ တရား႐ံုး (ITLOS)တြင္ ရင္ဆိုင္ေနရလ်က္ ရွိသည္။
Credit Here
တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ့အစည္းေတြနဲ့ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနေသးေပမယ့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ နိုဝင္ဘာလကုန္ပိုင္းက မီးရထားဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းကိုယ္တိုင္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ကိုလာျပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ့ေတြ ေကအန္ယူ၊ အက္စ္အက္စ္ေအ၊ ေကအန္ပီပီ စတဲ့ အဖြဲ့ ၄၊ ၅ ဖြဲ့နဲ့ ေတြ႕ပါတယ္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအတြက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးရာမွာ လိုက္ပါ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သူ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊကို ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊ
နိုဝင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန့က ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္မွာ ေတြ႕ၾကတဲ့အဖြဲ့ေတြေပါ့၊ အက္စ္အက္စ္ေအ၊ ေကအိုင္ေအ လည္းပါမယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေတြ႕ဆံုပြဲကို ဝင္ေရာက္ျပီး ၾကားဝင္ေျပာေပးဖို့က အစိုးရဘက္က ေခၚတာလား၊ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့ သြားတာလား။
“ပထမဆံုးကေတာ့ က်ေနာ္နဲ့ ဦးေအာင္မင္း(မီးရထားဝန္ၾကီး) နဲ့ေတြ႕ၾကရာမွာ သူက က်ေနာ့္ကို အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတယ္။ တိုင္းရင္းသား အပစ္အခတ္ ရပ္စဲဖို့ကိစၥကို ဘယ္လိုလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာ သူကေမးတာေပါ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီျပႆနာေတြက ျဖစ္လာတာၾကာျပီ၊ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရမယ္၊ တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲေတြ လုပ္ရမယ္။ အဲလိုမ်ိဳး ျဖစ္လာမွျဖစ္မယ္လို့ က်ေနာ္က အၾကံေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူနဲ့ရန္ကုန္မွာ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ သူက အက္စ္အက္စ္ေအ (ေတာင္ပိုင္း) ဗိုလ္မႉးရြက္ဆစ္တို့အဖြဲ့နဲ့ ညွိေပးလို့ရမလားလို့ ေမးတယ္။ က်ေနာ္က ဘယ္လိုေျဖလည္းဆိုေတာ့ ညွိေပးလို့ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္လုပ္လာတဲ့ တကာလလံုးမွာ နိုင္ငံေရးပါလာတဲ့ ေနရာမွာ ရွမ္းအတြက္ပဲလုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့မွ တိုင္းရင္းသားအကုန္လံုးအတြက္ ကူထားတာရွိတယ္။ ဆိုေတာ့ ဝန္ၾကီးကေန ရွမ္းအဖြဲ့နဲ့ေတြ႕မယ္ဆိုရင္ တျခားအဖြဲ့ေတြနဲ့လည္း ေတြ႕သင့္တယ္လို့ အၾကံေပးလိုက္တယ္။ အစတုန္းကေတာ့ သူလက္ခံတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူက အဲဒါဆိုရင္ လုပ္ေပးပါဆိုျပီးေတာ့ ေျပာလာတယ္။”
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့ ရွမ္းအက္စ္အက္စ္ေအ တဖြဲ့တည္းနဲ့ ေစ့စပ္ညွိႏွိ္ဳင္းေပးတာထက္ က်န္တဲ့ အဖြဲ့ေတြကိုလည္း ဝင္ညွိႏွိဳင္းေပးခ်င္တယ္ဆိုျပီး ျဖစ္တာေပါ့။ အခုေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးခဲ့ၾကျပီ။ သတင္းလည္း သံုးပတ္ေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့ ဒီတိုက္ပြဲေတြ ရပ္စဲမႈမွာ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရလဒ္ေတြမွာ ဘယ္လိုရခဲ့လဲ။
“ဒီဇင္ဘာ ၂ ရက္ေန့က ေတာင္ၾကီးျမို့မွာ အက္စ္အက္စ္ေအ (ေတာင္ပိုင္း) အဖြဲ့ကေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထိုးလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္တဖြဲ့ကေတာ့ ခ်င္း (စီအန္အက္ဖ္) အဖြဲ့ကေတာ့ ဇန္နဝါရီထဲမွာ သူတို့က ခ်င္းျပည္ကို သြားျပီးေတာ့မွ လက္မွတ္သြားထိုးပါမယ္။ ေကအန္ယူနဲ့ ေကအန္ပီပီ ကရင္နီအဖြဲ့ကေတာ့ သူတို့ရဲ့ ဗဟိုကို ျပန္တင္ျပျပီးေတာ့မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ယူမယ္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲလုပ္ဖို့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲဖို့ကေတာ့ မူအရလက္ခံတယ္ေပါ့။”
ေကအန္ယူတို့ ေကအန္ပီပီတို့ အက္စ္အက္စ္ေအတို့ ေကအိုင္အိုတို့ ပါဝင္တဲ့ ယူအန္အက္ဖ္စီ (ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ) အဖြဲ့ကေန တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးခဲ့တာကို ျပန္သံုးသပ္တဲ့ အစည္းအေဝးလုပ္တယ္။ ေတြ႕ဆံုမႈကို ဦးေအာင္မင္းလည္း လာတယ္။ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးေရးက မမွန္ကန္တဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးမႈလို့ သံုးသပ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာေကာ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“ဒါကေတာ့ သူတို့ဘယ္လိုသံုးသပ္လည္း က်ေနာ္တို့မသိဘူး။ အခ်က္အလက္ေတြ သူတို့ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွိသလားဆိုတာ က်ေနာ္တို့မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အေနနဲ့ ျမင္တာက သူတို့သံုးသပ္ေနတာက မွားေနလားလို့ ျမင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ယူအန္အက္ဖ္စီ မူအရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအဆင့္က တဖြဲ့ခ်င္းေတြ႕လို့ရတယ္။ အခု တဖြဲ့ခ်င္း ေတြ႕ေနတာက အပစ္အခတ္ ရပ္စဲလုပ္ဖို့ပဲ ေတြ႕ေနၾကတယ္။ ေနာက္တဆင့္ နိုင္ငံေရးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္လာရင္ အကုန္ပါရမယ္ေလ။ ဝန္ၾကီးဦးေအာင္မင္းလည္း ေျပာတယ္။ သူတို့တင္ျပတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကလည္း အဲဒီအတိုင္းေျပာတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီဟာက ယူအန္အက္ဖ္စီက ခ်ထားတဲ့မူနဲ့လည္း မလြဲဘူးလို့ျမင္တယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဒီအပစ္အခတ္ ရပ္စဲလုပ္သြားတဲ့အဖြဲ့ အက္စ္အက္စ္ေအ ေတာင္ပိ္ဳင္းကလည္း ေျပာတာကေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲတာနဲ့မလံုေလာက္ဘူး။ နိ္ဳင္ငံေရးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္ရမယ္။ တျပည္လံုးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္ရမယ္။ သူတို့ကေျပာတယ္။ ဆိုေတာ့ အမွန္ကလည္း ယူအန္အက္ဖ္စီ မူနဲ့ ကိုက္တယ္လို့ က်ေနာ္ျမင္တယ္ေလ။”
ယူအန္အက္ဖ္စီ ဒီလိုေဆြးေနြးတဲ့အေပၚမွာေတာ့ ဦးဟန္သေဘာထားကို က်ေနာ္တို့ သိရျပီ။ ဘာပဲေျပာေျပာ နိ္ဳဝင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန့ထဲက ေဆြးေနြးလာခဲ့ၾကျပီးေတာ့ အခ်ိဳ့လည္း လက္မွတ္ထိုးတာေတြ ရွိတယ္။ ဒီေကဘီေအတို့နဲ့ သီးသန့္လက္မွတ္ထိုးတာေတာ့ ဦးေအာင္ေသာင္းတို့နဲ့။ ဆိုေတာ့ အစိုးရဘက္က ဦးေအာင္ေသာင္းတို့ လႊတ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဦးေမာင္ေမာင္သိန္းတို့ လႊတ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဒီဘက္္မွာလည္း ဦးထြန္းရီနဲ့လည္း ေတြ႕တယ္။ သူတို့က တိုင္းရင္းသားအားလံုးကို တဖြဲ့တည္းနဲ့ မလုပ္ဘဲနဲ့ ဟိုလူနဲ့ ဒီဘက္မွာလုပ္။ ဒီလူနဲ့ဒီဘက္မွာလုပ္။ သူတို့မွာေကာ တိတိက်က် မရွိဘဲနဲ့ ၾကံုသလို လုပ္ေနတာမ်ိဳး အစိုးရဘက္ကေကာ ျဖစ္နိ္ဳင္လား။
“အဲဒီဟာလည္း တခ်ိဳ့ေနရာမွာ ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္တယ္။ အခုေတြ႕တဲ့ အဖြဲ့ေတြလည္း သူတို့ အစိုးရကို ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲဒါမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ့၊ တကယ္ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ့ပဲ လုပ္ပါ၊ ဥပမာ ျပည္နယ္က လာမယ္ဆိုရင္လည္း ျပည္နယ္က တဖြဲ့လာ၊ ျပႆနာမရွိဘူး။ ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ့ လာမယ္ဆိုရင္လည္း ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ့လာ၊ ျပႆနာမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူလာလိုက္၊ ေနာက္တဖြဲ့လာလိုက္ တမ်ိဳးေျပာလိုက္၊ အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ပါနဲ့ဆိုေတာ့ ဒီအဖြဲ့ေတြက ေျပာတာျဖစ္တယ္။”
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ တိုက္ပြဲေတြလည္း ျပန္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ေကအန္ယူနဲ့ျဖစ္ေနတာ။ ကခ်င္မွာဆိုလည္း မေန့ကဆို တိုက္ပြဲေတာ္ေတာ္ ၾကီးၾကီးမားမား ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအေပၚေတြေကာ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“ဥပမာ ကရင္မွာ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ သဘာဝက်တယ္။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမႈ မရမခ်င္းေတာ့ တိုက္ရမွာပဲ။ ရွမ္းျပည္မွာလည္း အက္စ္အက္စ္ေအ ေတာင္ပိ္ဳင္းကလည္း တိုက္တာပဲ။ ဒီဇင္ဘာ ၂ ရက္ေန့မွာ သူတို့က အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထိုးၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိ္ဳင္းမွာ တိုက္ပြဲေတြ ဆက္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ျပႆနာရွိမယ္။ အဲဒီလက္မွတ္မထိုးခင္မွာ တိုက္ပြဲျဖစ္တာ သဘာဝက်တယ္။ ကခ်င္မွာေတာ့ သူ့ျပႆနာက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ထင္တာကေတာ့ တမ်ိဳးမွားေနတယ္လို့ ျမင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကခ်င္ေလာက္ အစိုးရကို ကူထားတဲ့အဖြဲ့မရွိဘူး။ အမ်ိဳးသားညီလာခံလည္း သူကပါခဲ့တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို့လည္း သူတို့က ၾကိုးစားခဲ့တယ္။ သူတို့က အစိုးရသစ္တက္လာတာကိုလည္း ၾကိုဆိုတယ္။ သမၼတၾကီး လုပ္ေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲကိုလည္း ေထာက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲေတြ ျပင္းထန္လာသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီထက္ဆိုးလာသလဲ။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္ဆိုရင္ တမ်ိဳးေတာ့မွားေနျပီ။ အဲဒါကို ျပင္ဖို့လိုမယ္။”
မွားေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္အရာမွာမွားေနလဲ။ ကခ်င္မွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြမ်ားေနတယ္။ ကရင္မွာလည္း ရွိေနေသးတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ေျပာေနၾကတာ အစိုးရတပ္ေတြက ထိုးစစ္ေတြလုပ္ေနလို့ေျပာတယ္။ အစိုးရဘက္က ထိုးစစ္မလုပ္ဘဲနဲ့ ေလ်ွာ့ေပးလိုက္ရင္ေကာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးက အလိုလို ျဖစ္မသြားနိုင္ဘူးလား။
“အဲဒါပါပဲ။ က်ေနာ္ေျပာေနတဲ့ မွားေနတယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သြားညွိႏွိဳင္းတယ္ဆိုရင္ သူက အဆင္ေျပသင့္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကခ်င္ဘက္ကလည္း က်ေနာ္သိတာက သူတို့မတိုက္ခ်င္ဘူး။ ဇူလိုင္လကုန္ အထိေတာင္မွ က်ေနာ္သူတို့နဲ့ေဆြးေနြးတယ္။ သူတို့က လက္မွတ္ထိုးဖို့ အဆင္သင့္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ဒီထက္ဆိုးသြားတာလဲ။ စစ္တပ္ဘက္က ပိုျပီးေတာ့ ဝင္တိုက္လို့ျဖစ္မယ္။ အေျခအေနၾကည့္လိုက္ရင္ အခုတိုက္ပြဲေတြ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ေနတာက အရင္တုန္းက အစိုးရသတ္မွတ္ထားတဲ့ ေကအိုင္အို နယ္ေျမထဲမွာျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ အစိုးရတပ္ေတြက က်ူးေက်ာ္ေနတယ္။ သူတို့နယ္ေျမထဲေရာက္ေနတယ္။ အဲဒါသူတို့က တိုက္ရမွာပဲ။ သဘာဝက်တယ္။ အစိုးရတပ္က ဆုတ္ေပးတယ္ဆိုရင္ အလိုလို အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျဖစ္သြားနိ္ဳင္တယ္။”
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့က အစိုးရဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းက ေခၚယူတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ မေကာင္းဘူးဆိုျပီး ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ တခ်ိဳ့ေျပာေနတာက ဦးဟန္ေညာင္ေရႊက အစိုးရနဲ့ ေပါင္းတယ္၊ အစိုးရခိုင္းတာ လုပ္ေနတယ္ဆိုျပီး ေျပာေနတာေတြ ရွိတယ္။ ဒီေပၚမွာေကာ ကိုယ္က ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးထားတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။
“က်ေနာ္ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲထဲဝင္လာတဲ့ ကာလပတ္လံုးက က်ေနာ္က တိုင္းျပည္ေကာင္းဖို့ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဘာမွ ဒီဘက္ ဟိုဘက္ မဝင္ဘဲနဲ့ တတ္နိ္ဳင္သမ်ွ အကုန္လံုးေကာင္းေအာင္ ၾကိုးစားခဲ့တယ္။ က်ေနာ္နဲ့တြဲျပီး လုပ္လာတဲ့လူတိုင္းက သိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ေျပာစရာမလိုဘူး။ က်ေနာ္က ဘာရခ်င္လို့၊ အစိုးရနဲ့ သြားေပါင္းတယ္။ သူတို့ခိုင္းလို့ လုပ္တယ္။ ဒါေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မသိတဲ့လူေတြျဖစ္မယ္။ မဟုတ္ဘဲနဲ့ တမင္တကာ ေျပာခ်င္တဲ့လူေတြျဖစ္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္နဲ့သိလာတဲ့ လူတိုင္းကေတာ့ ဘယ္သူလာခိ္ဳင္းခိ္ဳင္း အမွန္မဟုတ္ရင္ က်ေနာ္မလုပ္ပါဘူး။ အမွန္တရားထဲမပါရင္ က်ေနာ္မလုပ္ပါဘူး။ အခုနေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ ဒီေနရာမွာက အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမလုပ္ဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး နည္းလမ္းမရွာဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္တို့က ဆက္တိုက္သြားဖို့ပဲ ရွိတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ တိုက္သြားမယ္။ ဒီဟာက အက်ိဳးမျဖစ္ဘူး။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ့က အခုအေနနဲ့ အစိုးရကလည္း ကမ္းလွမ္းလာတယ္။ အစိုးရကလည္း တကယ္လုပ္ပါမယ္လို့ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။”
ေစာေစာကေျပာသလို အစိုးရတပ္ေတြက ထိုးစစ္ေတြလုပ္ေနတယ္။ သူတို့ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ဆုတ္ျပီးေတာ့မွ ဆက္လက္ ထိုးစစ္မလုပ္ဘဲနဲ့ စကားေျပာရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို့။ တကယ္တမ္းေတာ့ အခုရက္ပိုင္းမွာကို ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ကခ်င္စခန္းေတြကို အစိုးရက ထပ္သိမ္းတာတို့၊ ဒါမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္ေနတာ။ တကယ္လို့ စကားေျပာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ ထိုးစစ္ေတြ မလုပ္သင့္ဘူးေပါ့။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဦးဟန္ေညာင္ေရႊကိုယ္တိုင္ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတာရယ္။ ေရွ့အလားအလာကို ျငိမ္းခ်မ္းေရး တကယ္ျဖစ္သြားမယ္လို့ ထင္သလား။ အဟန့္အတားေတြက ရွိေနေတာ့။ အဲဒါေနာက္ဆံုး အေနနဲ့ရွင္းျပပါလား။
“က်ေနာ္ထင္တာ ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအေနနဲ့ သူတို့ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္တဲ့သေဘာနဲ့ ဒီစစ္တပ္ကို ဆုတ္ေပးဖို့ လိုမယ္လို့ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ အခုက မယံုၾကဘူး။ တကယ္လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ အရင္က အေတြ႕အၾကံုအရ ကခ်င္က အပစ္အခတ္ရပ္စဲလုပ္တယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၁၇ ႏွစ္ေစာင့္ခဲ့တယ္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲ မျဖစ္ဘဲနဲ့ တိုက္ပြဲေတြျဖစ္လာတယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ စိုးရိမ္မႈရွိတယ္။ တကယ္ပဲ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လိုခ်င္ရင္ေတာ့ အစိုးရဘက္က စိတ္ရင္း ေစတနာရင္းရွိတယ္ဆိုတာ ျပရမယ္။ အေကာင္းဆံုးက တပ္ရုပ္သိမ္းတာ အေကာင္းဆံုးပဲလို့ အဲဒီလိုပဲ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။”
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအတြက္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးရာမွာ လိုက္ပါ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သူ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊကို ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊ
နိုဝင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန့က ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္မွာ ေတြ႕ၾကတဲ့အဖြဲ့ေတြေပါ့၊ အက္စ္အက္စ္ေအ၊ ေကအိုင္ေအ လည္းပါမယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေတြ႕ဆံုပြဲကို ဝင္ေရာက္ျပီး ၾကားဝင္ေျပာေပးဖို့က အစိုးရဘက္က ေခၚတာလား၊ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့ သြားတာလား။
“ပထမဆံုးကေတာ့ က်ေနာ္နဲ့ ဦးေအာင္မင္း(မီးရထားဝန္ၾကီး) နဲ့ေတြ႕ၾကရာမွာ သူက က်ေနာ့္ကို အၾကံဉာဏ္ေတာင္းတယ္။ တိုင္းရင္းသား အပစ္အခတ္ ရပ္စဲဖို့ကိစၥကို ဘယ္လိုလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာ သူကေမးတာေပါ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီျပႆနာေတြက ျဖစ္လာတာၾကာျပီ၊ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ရမယ္၊ တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲေတြ လုပ္ရမယ္။ အဲလိုမ်ိဳး ျဖစ္လာမွျဖစ္မယ္လို့ က်ေနာ္က အၾကံေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူနဲ့ရန္ကုန္မွာ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ သူက အက္စ္အက္စ္ေအ (ေတာင္ပိုင္း) ဗိုလ္မႉးရြက္ဆစ္တို့အဖြဲ့နဲ့ ညွိေပးလို့ရမလားလို့ ေမးတယ္။ က်ေနာ္က ဘယ္လိုေျဖလည္းဆိုေတာ့ ညွိေပးလို့ ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္လုပ္လာတဲ့ တကာလလံုးမွာ နိုင္ငံေရးပါလာတဲ့ ေနရာမွာ ရွမ္းအတြက္ပဲလုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေနတယ္။ ျပီးေတာ့မွ တိုင္းရင္းသားအကုန္လံုးအတြက္ ကူထားတာရွိတယ္။ ဆိုေတာ့ ဝန္ၾကီးကေန ရွမ္းအဖြဲ့နဲ့ေတြ႕မယ္ဆိုရင္ တျခားအဖြဲ့ေတြနဲ့လည္း ေတြ႕သင့္တယ္လို့ အၾကံေပးလိုက္တယ္။ အစတုန္းကေတာ့ သူလက္ခံတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူက အဲဒါဆိုရင္ လုပ္ေပးပါဆိုျပီးေတာ့ ေျပာလာတယ္။”
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့ ရွမ္းအက္စ္အက္စ္ေအ တဖြဲ့တည္းနဲ့ ေစ့စပ္ညွိႏွိ္ဳင္းေပးတာထက္ က်န္တဲ့ အဖြဲ့ေတြကိုလည္း ဝင္ညွိႏွိဳင္းေပးခ်င္တယ္ဆိုျပီး ျဖစ္တာေပါ့။ အခုေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးခဲ့ၾကျပီ။ သတင္းလည္း သံုးပတ္ေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့ ဒီတိုက္ပြဲေတြ ရပ္စဲမႈမွာ၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရလဒ္ေတြမွာ ဘယ္လိုရခဲ့လဲ။
“ဒီဇင္ဘာ ၂ ရက္ေန့က ေတာင္ၾကီးျမို့မွာ အက္စ္အက္စ္ေအ (ေတာင္ပိုင္း) အဖြဲ့ကေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထိုးလိုက္ပါျပီ။ ေနာက္တဖြဲ့ကေတာ့ ခ်င္း (စီအန္အက္ဖ္) အဖြဲ့ကေတာ့ ဇန္နဝါရီထဲမွာ သူတို့က ခ်င္းျပည္ကို သြားျပီးေတာ့မွ လက္မွတ္သြားထိုးပါမယ္။ ေကအန္ယူနဲ့ ေကအန္ပီပီ ကရင္နီအဖြဲ့ကေတာ့ သူတို့ရဲ့ ဗဟိုကို ျပန္တင္ျပျပီးေတာ့မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ယူမယ္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲလုပ္ဖို့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲဖို့ကေတာ့ မူအရလက္ခံတယ္ေပါ့။”
ေကအန္ယူတို့ ေကအန္ပီပီတို့ အက္စ္အက္စ္ေအတို့ ေကအိုင္အိုတို့ ပါဝင္တဲ့ ယူအန္အက္ဖ္စီ (ညီညြတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ) အဖြဲ့ကေန တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးခဲ့တာကို ျပန္သံုးသပ္တဲ့ အစည္းအေဝးလုပ္တယ္။ ေတြ႕ဆံုမႈကို ဦးေအာင္မင္းလည္း လာတယ္။ ဦးဟန္ေညာင္ေရႊ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးေရးက မမွန္ကန္တဲ့ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးမႈလို့ သံုးသပ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာေကာ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“ဒါကေတာ့ သူတို့ဘယ္လိုသံုးသပ္လည္း က်ေနာ္တို့မသိဘူး။ အခ်က္အလက္ေတြ သူတို့ျပည့္ျပည့္စံုစံု ရွိသလားဆိုတာ က်ေနာ္တို့မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အေနနဲ့ ျမင္တာက သူတို့သံုးသပ္ေနတာက မွားေနလားလို့ ျမင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ယူအန္အက္ဖ္စီ မူအရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအဆင့္က တဖြဲ့ခ်င္းေတြ႕လို့ရတယ္။ အခု တဖြဲ့ခ်င္း ေတြ႕ေနတာက အပစ္အခတ္ ရပ္စဲလုပ္ဖို့ပဲ ေတြ႕ေနၾကတယ္။ ေနာက္တဆင့္ နိုင္ငံေရးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္လာရင္ အကုန္ပါရမယ္ေလ။ ဝန္ၾကီးဦးေအာင္မင္းလည္း ေျပာတယ္။ သူတို့တင္ျပတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကလည္း အဲဒီအတိုင္းေျပာတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီဟာက ယူအန္အက္ဖ္စီက ခ်ထားတဲ့မူနဲ့လည္း မလြဲဘူးလို့ျမင္တယ္။ ျပီးေတာ့မွ ဒီအပစ္အခတ္ ရပ္စဲလုပ္သြားတဲ့အဖြဲ့ အက္စ္အက္စ္ေအ ေတာင္ပိ္ဳင္းကလည္း ေျပာတာကေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲတာနဲ့မလံုေလာက္ဘူး။ နိ္ဳင္ငံေရးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္ရမယ္။ တျပည္လံုးေဆြးေနြးပြဲ ျဖစ္ရမယ္။ သူတို့ကေျပာတယ္။ ဆိုေတာ့ အမွန္ကလည္း ယူအန္အက္ဖ္စီ မူနဲ့ ကိုက္တယ္လို့ က်ေနာ္ျမင္တယ္ေလ။”
ယူအန္အက္ဖ္စီ ဒီလိုေဆြးေနြးတဲ့အေပၚမွာေတာ့ ဦးဟန္သေဘာထားကို က်ေနာ္တို့ သိရျပီ။ ဘာပဲေျပာေျပာ နိ္ဳဝင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန့ထဲက ေဆြးေနြးလာခဲ့ၾကျပီးေတာ့ အခ်ိဳ့လည္း လက္မွတ္ထိုးတာေတြ ရွိတယ္။ ဒီေကဘီေအတို့နဲ့ သီးသန့္လက္မွတ္ထိုးတာေတာ့ ဦးေအာင္ေသာင္းတို့နဲ့။ ဆိုေတာ့ အစိုးရဘက္က ဦးေအာင္ေသာင္းတို့ လႊတ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဦးေမာင္ေမာင္သိန္းတို့ လႊတ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဒီဘက္္မွာလည္း ဦးထြန္းရီနဲ့လည္း ေတြ႕တယ္။ သူတို့က တိုင္းရင္းသားအားလံုးကို တဖြဲ့တည္းနဲ့ မလုပ္ဘဲနဲ့ ဟိုလူနဲ့ ဒီဘက္မွာလုပ္။ ဒီလူနဲ့ဒီဘက္မွာလုပ္။ သူတို့မွာေကာ တိတိက်က် မရွိဘဲနဲ့ ၾကံုသလို လုပ္ေနတာမ်ိဳး အစိုးရဘက္ကေကာ ျဖစ္နိ္ဳင္လား။
“အဲဒီဟာလည္း တခ်ိဳ့ေနရာမွာ ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္တယ္။ အခုေတြ႕တဲ့ အဖြဲ့ေတြလည္း သူတို့ အစိုးရကို ေတာင္းဆိုတယ္။ အဲဒါမ်ိဳး မလုပ္ပါနဲ့၊ တကယ္ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ့ပဲ လုပ္ပါ၊ ဥပမာ ျပည္နယ္က လာမယ္ဆိုရင္လည္း ျပည္နယ္က တဖြဲ့လာ၊ ျပႆနာမရွိဘူး။ ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ့ လာမယ္ဆိုရင္လည္း ျပည္ေထာင္စုအေနနဲ့လာ၊ ျပႆနာမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလူလာလိုက္၊ ေနာက္တဖြဲ့လာလိုက္ တမ်ိဳးေျပာလိုက္၊ အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ပါနဲ့ဆိုေတာ့ ဒီအဖြဲ့ေတြက ေျပာတာျဖစ္တယ္။”
တခ်ိန္တည္းမွာပဲ တိုက္ပြဲေတြလည္း ျပန္ျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ့ ေကအန္ယူနဲ့ျဖစ္ေနတာ။ ကခ်င္မွာဆိုလည္း မေန့ကဆို တိုက္ပြဲေတာ္ေတာ္ ၾကီးၾကီးမားမား ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအေပၚေတြေကာ ဘာေျပာခ်င္လဲ။
“ဥပမာ ကရင္မွာ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္ ဆိုတာေတာ့ သဘာဝက်တယ္။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမႈ မရမခ်င္းေတာ့ တိုက္ရမွာပဲ။ ရွမ္းျပည္မွာလည္း အက္စ္အက္စ္ေအ ေတာင္ပိ္ဳင္းကလည္း တိုက္တာပဲ။ ဒီဇင္ဘာ ၂ ရက္ေန့မွာ သူတို့က အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထိုးၾကတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိ္ဳင္းမွာ တိုက္ပြဲေတြ ဆက္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ျပႆနာရွိမယ္။ အဲဒီလက္မွတ္မထိုးခင္မွာ တိုက္ပြဲျဖစ္တာ သဘာဝက်တယ္။ ကခ်င္မွာေတာ့ သူ့ျပႆနာက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္ထင္တာကေတာ့ တမ်ိဳးမွားေနတယ္လို့ ျမင္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကခ်င္ေလာက္ အစိုးရကို ကူထားတဲ့အဖြဲ့မရွိဘူး။ အမ်ိဳးသားညီလာခံလည္း သူကပါခဲ့တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖို့လည္း သူတို့က ၾကိုးစားခဲ့တယ္။ သူတို့က အစိုးရသစ္တက္လာတာကိုလည္း ၾကိုဆိုတယ္။ သမၼတၾကီး လုပ္ေနတဲ့ အေျပာင္းအလဲကိုလည္း ေထာက္ခံတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲေတြ ျပင္းထန္လာသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီထက္ဆိုးလာသလဲ။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္ဆိုရင္ တမ်ိဳးေတာ့မွားေနျပီ။ အဲဒါကို ျပင္ဖို့လိုမယ္။”
မွားေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္အရာမွာမွားေနလဲ။ ကခ်င္မွာေတာ့ တိုက္ပြဲေတြမ်ားေနတယ္။ ကရင္မွာလည္း ရွိေနေသးတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ေျပာေနၾကတာ အစိုးရတပ္ေတြက ထိုးစစ္ေတြလုပ္ေနလို့ေျပာတယ္။ အစိုးရဘက္က ထိုးစစ္မလုပ္ဘဲနဲ့ ေလ်ွာ့ေပးလိုက္ရင္ေကာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးက အလိုလို ျဖစ္မသြားနိုင္ဘူးလား။
“အဲဒါပါပဲ။ က်ေနာ္ေျပာေနတဲ့ မွားေနတယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ သြားညွိႏွိဳင္းတယ္ဆိုရင္ သူက အဆင္ေျပသင့္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကခ်င္ဘက္ကလည္း က်ေနာ္သိတာက သူတို့မတိုက္ခ်င္ဘူး။ ဇူလိုင္လကုန္ အထိေတာင္မွ က်ေနာ္သူတို့နဲ့ေဆြးေနြးတယ္။ သူတို့က လက္မွတ္ထိုးဖို့ အဆင္သင့္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ ဒီထက္ဆိုးသြားတာလဲ။ စစ္တပ္ဘက္က ပိုျပီးေတာ့ ဝင္တိုက္လို့ျဖစ္မယ္။ အေျခအေနၾကည့္လိုက္ရင္ အခုတိုက္ပြဲေတြ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ေနတာက အရင္တုန္းက အစိုးရသတ္မွတ္ထားတဲ့ ေကအိုင္အို နယ္ေျမထဲမွာျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ အစိုးရတပ္ေတြက က်ူးေက်ာ္ေနတယ္။ သူတို့နယ္ေျမထဲေရာက္ေနတယ္။ အဲဒါသူတို့က တိုက္ရမွာပဲ။ သဘာဝက်တယ္။ အစိုးရတပ္က ဆုတ္ေပးတယ္ဆိုရင္ အလိုလို အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ျဖစ္သြားနိ္ဳင္တယ္။”
ဦးဟန္ေညာင္ေရႊအေနနဲ့က အစိုးရဝန္ၾကီး ဦးေအာင္မင္းက ေခၚယူတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ မေကာင္းဘူးဆိုျပီး ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ တခ်ိဳ့ေျပာေနတာက ဦးဟန္ေညာင္ေရႊက အစိုးရနဲ့ ေပါင္းတယ္၊ အစိုးရခိုင္းတာ လုပ္ေနတယ္ဆိုျပီး ေျပာေနတာေတြ ရွိတယ္။ ဒီေပၚမွာေကာ ကိုယ္က ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးထားတဲ့ ကိစၥေတြမွာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။
“က်ေနာ္ ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲထဲဝင္လာတဲ့ ကာလပတ္လံုးက က်ေနာ္က တိုင္းျပည္ေကာင္းဖို့ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဘာမွ ဒီဘက္ ဟိုဘက္ မဝင္ဘဲနဲ့ တတ္နိ္ဳင္သမ်ွ အကုန္လံုးေကာင္းေအာင္ ၾကိုးစားခဲ့တယ္။ က်ေနာ္နဲ့တြဲျပီး လုပ္လာတဲ့လူတိုင္းက သိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ေျပာစရာမလိုဘူး။ က်ေနာ္က ဘာရခ်င္လို့၊ အစိုးရနဲ့ သြားေပါင္းတယ္။ သူတို့ခိုင္းလို့ လုပ္တယ္။ ဒါေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကို မသိတဲ့လူေတြျဖစ္မယ္။ မဟုတ္ဘဲနဲ့ တမင္တကာ ေျပာခ်င္တဲ့လူေတြျဖစ္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္နဲ့သိလာတဲ့ လူတိုင္းကေတာ့ ဘယ္သူလာခိ္ဳင္းခိ္ဳင္း အမွန္မဟုတ္ရင္ က်ေနာ္မလုပ္ပါဘူး။ အမွန္တရားထဲမပါရင္ က်ေနာ္မလုပ္ပါဘူး။ အခုနေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ ဒီေနရာမွာက အပစ္အခတ္ ရပ္စဲမလုပ္ဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး နည္းလမ္းမရွာဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္တို့က ဆက္တိုက္သြားဖို့ပဲ ရွိတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္၊ ေျခာက္ဆယ္ တိုက္သြားမယ္။ ဒီဟာက အက်ိဳးမျဖစ္ဘူး။ ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ့က အခုအေနနဲ့ အစိုးရကလည္း ကမ္းလွမ္းလာတယ္။ အစိုးရကလည္း တကယ္လုပ္ပါမယ္လို့ ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။”
ေစာေစာကေျပာသလို အစိုးရတပ္ေတြက ထိုးစစ္ေတြလုပ္ေနတယ္။ သူတို့ နည္းနည္းျဖစ္ျဖစ္ ဆုတ္ျပီးေတာ့မွ ဆက္လက္ ထိုးစစ္မလုပ္ဘဲနဲ့ စကားေျပာရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို့။ တကယ္တမ္းေတာ့ အခုရက္ပိုင္းမွာကို ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ကခ်င္စခန္းေတြကို အစိုးရက ထပ္သိမ္းတာတို့၊ ဒါမ်ိဳးေတြလည္း ျဖစ္ေနတာ။ တကယ္လို့ စကားေျပာတယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ ထိုးစစ္ေတြ မလုပ္သင့္ဘူးေပါ့။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဦးဟန္ေညာင္ေရႊကိုယ္တိုင္ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးတာရယ္။ ေရွ့အလားအလာကို ျငိမ္းခ်မ္းေရး တကယ္ျဖစ္သြားမယ္လို့ ထင္သလား။ အဟန့္အတားေတြက ရွိေနေတာ့။ အဲဒါေနာက္ဆံုး အေနနဲ့ရွင္းျပပါလား။
“က်ေနာ္ထင္တာ ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအေနနဲ့ သူတို့ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္တဲ့သေဘာနဲ့ ဒီစစ္တပ္ကို ဆုတ္ေပးဖို့ လိုမယ္လို့ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ အခုက မယံုၾကဘူး။ တကယ္လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ အရင္က အေတြ႕အၾကံုအရ ကခ်င္က အပစ္အခတ္ရပ္စဲလုပ္တယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၁၇ ႏွစ္ေစာင့္ခဲ့တယ္။ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးပြဲ မျဖစ္ဘဲနဲ့ တိုက္ပြဲေတြျဖစ္လာတယ္။ ဆိုေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ စိုးရိမ္မႈရွိတယ္။ တကယ္ပဲ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လိုခ်င္ရင္ေတာ့ အစိုးရဘက္က စိတ္ရင္း ေစတနာရင္းရွိတယ္ဆိုတာ ျပရမယ္။ အေကာင္းဆံုးက တပ္ရုပ္သိမ္းတာ အေကာင္းဆံုးပဲလို့ အဲဒီလိုပဲ က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။”
1. In Burma, people’s right to public assemblies and processions has already been enacted in the Police Act, 1945. Under Chapter 5 of that law, with the title ‘Maintenance of Law and Order,’ section 31 provides as follows:
(1) The District Superintendent or any Assistant or Deputy Superintendent of Police, may, as occasion requires, direct the conduct of all assemblies and processions on the public roads, or in the public streets or thoroughfares, and prescribe the routes by which, and the times at which, such processions may pass.
(2) The District Superintendent or any Assistant or Deputy Superintendent may also, on being satisfied that it is intended by any persons or class of persons to convene or collect an assembly in any such road, street or thoroughfare, or to form a procession, which would, in his opinion, be likely to cause a breach of the peace if uncontrolled, require by general or special notice that the persons convening or collecting such assembly or directing or promoting such procession shall apply for an obtain a license.
(3) On such application being made, he may issue a license specifying the names of the licensees and defining the conditions on which alone such assembly or such procession is to be permitted to take place and otherwise giving effect to this section.
2. The question of Burma is the question of the rule of law, that is, the successive military regimes, including the one led by Thein Sein, did not activate the existing laws, inter alia, including Chapter 5 of the Police Act 1945, by which people could exercise their basic rights with minimum restrictions. Rather, the regime provides more draconian laws. During the period between 1948 and 1962, with the background of the 1947 Constitution and under the Police Act 1945, people were able to enjoy their rights to assemblies and processions peacefully and effectively.
3. Unfortunately, the Law on the Right to Peaceful Assemblies and Processions provided for by the regime on December 2, 2011, reaffirmed the unreasonable exceptions mentioned in the 2008 Constitution; and, contrary to the Police Act 1945, it has also extended restrictions enormously. As such, under the newly enacted law, people will never be able to exercise their basic rights with minimum restrictions and democracy will never be achieved.
The Burma Lawyers’ Council December 5, 2011
Download PDF here
By Zin Linn
Ongoing civil war in Kachin State has been on the rise in various fronts. Burmese government armed forces expanded their offensive without listening the people’s voices for peace talks in Kachin State.
There was a skirmish between Burmese government soldiers and Kachin Independence Army’s (KIA) last week. Burma Army’s Light Infantry Battalion No. 386 based in Namma was attacked by KIA troops in two separate locations according to local eyewitnesses’ report. Three government soldiers were killed in action in northern Kachin state, where in recent months the worst hostilities has been taken place and damage the country’s peace and stability within almost two decades.
On 3 November, one government soldier was killed and three others injured after an assault on a convoy roaming near Lagawng Kahtawng village located between the Mogaung ferry station and Lawa. The attack was made by the Kachin Independence Army’s battalion No. 14 under the command of the Hugawng valley-based KIA’s 2nd Brigade and fighters from the People’s Army. The People’s Army is separate from the KIA and instead led by a civilian command under the Kachin Independence Organization’s Department of General Administration, as said by the Kachin News Group (KNG).
On 4 November, two more government soldiers from the same military column were killed and many more injured after a mine planted by the KIA’s Battalion 14 exploded as a Burmese convoy travelled the well-known Stillwell Road (also known as Ledo Road). According to local witnesses, the explosion took place on the Lawa to Dumbung section of the road near the Sai Lin Hka stream.
The bodies of two government soldiers were buried near the stream whereas other injured soldiers were transported to Mogaung for treatment. In accordance with eyewitnesses’ report, before wounded soldiers were moved their uniforms were changed with civilians clothes, the local witnesses said.
A source close to the Burmese army said that the convoy under attack had been on its way to help 5 wounded government soldiers who had survived an attack on 2 December at Dai Kri. At some point in the Dai Kri attack, which occurred between Ma-U Pyin and Nam Ya in the Hpakant jade mining area, the Kachin resistance guerrillas killed five soldiers and seized a variety of guns and ammunition, KNG said.
Moreover, a surprise attack by the Kachin Independence Army in Mongkoe in Shan state killed at least 18 Burmese army personnel early Monday morning, as said by eyewitnesses’ report. The attack was occurred in downtown Mongkoe where the Government’s Military Strategic Office stationed and a police station at its next-door.
Among the dead was Major Maung Maung Myo, the commander of the Infantry Battalion No. 129 based in Chin-shwe-hawy (Nyan-kun), the KIA confirmed. Although most of the slain were soldiers, two of the dead were members of the local police force, the KIA officers said.
Several housings and offices in the military compound of the Strategic Bureau were also destroyed during the raid, a local resident said. The battle of Mongkoe near the Sino-Burma border was the most recent clash between the KIA and the government forces in an increasingly violent conflict that began in June this year.
In keeping with the Kachin News Group referring a KIA official, the raid was lasted just about 45-minute and done by KIA Battalions 36 and 38 under the 4th Brigade based in Northern Shan State. In addition, Corporal Sumlut Gam Seng of the KIA’s Battalion 36 died in action during the raid, the KIA official said.
During a military offensive against the KIA, Burmese armed forces shattered electricity power supply cables using artillery fire in Ga Ra Yang village on Nov. 1, referring KIO officials the Kachin News Group reported.
Since then on, residents of Myitkyina, the capital city of Kachin state, have been living without electricity at present. The Burmese Army knowingly destroyed the power supply lines to the Kachin Independence Organization (KIO) controlled area, said KIO officials.
While fighting between the KIO and the Burmese army continues, preliminary talks between the two sides stay behind lacking any hopeful result. Late last month representatives from the KIO met with Burmese government representatives in both Thailand and China to thrash out ending the war which began in last June.
Some analysts believe armed conflicts in Kachin State possibly will become wider since the Kachin resistance groups refuse to accept the junta’s new constitution which says Burma Army is the only military institution in the country.
The Kachin rebels also consider the nominally civilian government which steadfast in the 2008 constitution will not let their basic rights or self-determination in accordance with the 1947 Panglong Agreement.
The KIO leadership has constantly declared that it will not make an armistice without facts that a truce will be pursued by crucial political dialogue.
Credit here
By Laurinda Luffman for SOS children
The media is full of news about the recent visit to Myanmar (formerly Burma) made by the US secretary of state, Hilary Clinton. Mrs Clinton’s time with Aung San Suu Kyi and her meeting with the Burmese government are seen as hopeful signs that Burma’s rulers may finally be open to reform. But as these stirrings of optimism grow, there seems little hope for a change in the situation of Myanmar’s most persecuted people – the Rohingya.
The Rohingya are a Muslim ethnic minority who were persecuted by the military junta in Myanmar. In 1991, to flee persecution, a large number crossed the border into Bangladesh from the Arakan state of western Myanmar. Some estimates put the number of Rohingya in Bangladesh as high as 300,000. Around 35,000 of the displaced live in registered refugee camps and receive some aid from non-governmental organisations (NGOs). But over a quarter of a million live around towns and villages along the Bangladesh-Myanmar border, where most live in miserable conditions.
Bangladesh is not a signatory to the International Refugee Convention, where countries agree to give refugees favorable treatment and access to services. Therefore, there is no official recognition of the Rohingya and their needs. Any assistance is provided by outside agencies. So for example, 21 primary schools are operated by the UN Children’s Fund alongside other NGOs.
Without any rights, the Rohingya face widespread discrimination in Bangladesh and NGOs have expressed regular concerns about intimidation and abuse of the refugees. In a recent article on the plight of the Rohingya, the Guardian highlights just one example, the case of a badly-burned young girl. The family who took her in as a servant tried to burn the orphan girl to death in order to hide their crimes against her. Doctors at the Lada refugee camp in southern Bangladesh have been trying to care for her, though she has only a slim chance of survival. Staff at the camp do not have access to the kind of advanced treatments which might save her.
Because of the pitiful conditions in which many Rohingya refugees live and the daily struggle of families simply to survive, the BBC has dubbed these people “one of the world’s most persecuted minority groups”. Even if Myanmar’s rulers do now decide to relax their iron grip over the Burmese people, it is unlikely they will restore the rights of the Muslim Rohingya people to own land or receive state services. (In Myanmar, the Rohingya are even forbidden to marry and have children without government permission.) But until their citizenship is reinstated, these desperate people have nowhere to go and will continue to suffer abuse and the life of the unwanted.
Taung Pyu (Taungbro), Maungdaw
Dec 01-06, 2011
From the beginning of 1st December, there are many onslaught conspiracies to extort money from the Rohingya with the help of Na Sa Ka Collaborators named Sajedullah (Ex-Chairman of Ra Ya Ka), Hafez Mohammed Tayub and Din Mohammed ( Ex-WFP Interpreter from Mee Thait).
According to our correspondent of Taung Pyu, Major Than Thait Aung (Sector 3 Commander in Chief) charged the following villagers of Kyunthi Pin with false allegation of possession of Bangla mobile phones as the collaborators' information. The villagers were compelled to pay 150,000 (One lac fifty thousand Kyats) each as bribe to relieve from false allegation. The victims are-
1. Hafez Muztafiz s/o Muzaffar
2. Fayazul Islam s/o Basa Meah
3. Yousoff s/o Noor Bashar
4. Khaled s/o Noorul Amin
5. Birahman s/o Osiur Rahman
6. Zafar Alam s/o Bashir
7. Kalim Ullah s/o Rahmatullah
8. Moulvi Ejaz s/o Jamal
9. Salim Ullah s/o Fakir Ahmed
10. Mohammed Islam s/o Noorul Haque
All the villagers of Kyunthi Pin and its surroundings are now passing their days in terrified situation and it is the worst election after-math situation. The Sector Commander Than Thait Aung has taken 10,00000 (One Million Kyat) as bribe from Mosque Committee of Sanmakara village (Quarter 3) for allegation of repairing of a toilet of the mosque. The Major Than Thait Aung also has charged 10,000 (Ten Thousand Kyat) from each sacrificial animal at the time of Eid-ul-Adha (Kurbani Eid).
At this moment, International interfere is most crucial and inevitable.
Source : Arakan Rohingya Union (ARU)
Rohingya have successfully submitted a memorandum to the British Government, appealing British intervention to the cause of Rohingya in Burma.
About 200 Rohingyas from Kuala Lumpur city took part in the event in time of the memorandum submission. Memorandum was handed over to the British High Commission in Jalan Ampang, Kuala Lumpur at 10:40am.
British High Commission welcomed 3 members delegation to enter High Commission premise, where Admin Officer Ms. Helen Paterson has received the Memorandum on behalf of British High Commissioner to Malaysia. During this time, both the High Commission Representative and Rohingya delegates exchanged views and opinions.
High Commissioner Representative advised the Rohingya delegates to approach to other diplomatic missions in order to focus the Rohingya issues and assured the Rohingya delegates that she and her High Commissioner would pass the memorandum to the concerned authorities of the British Government for due consideration.
At the event, Rohingya placed various kinds of posters including showing strong support to authentic media groups like BBC, VOA and RFA which always interested to broadcast Rohingya news and information.
3 Members of Rohingya delegates are Mr. Mohammad Sadek, Mr. Mohammed Rafique and Mr. Mohammed Amin who are the active members of the Rohingya organization in Malaysia, the National Democratic Party for Human Rights (NDPHR) exile, which is one of the elected parties in 1990s multi-party general election in Burma.
For further information, please feel free to contact:
Mohammad Sadek
Tel:+60163094599
-
More than 400,000 Rohingya have fled from Myanmar to neighbouring Bangladesh By BBC News September 17, 2017 Myanmar's de ... -
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
12/07/2012 Joint press release HUMANITY GONE ... -
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi... -
By Dr. Maung Zarni Since the first wave of Rohingya genocide in Feb 1978 which expelled nearly 200,000 refugees from all across Wester... -
RB News May 17, 2013 Maung Daw, Arakan - After the warnings on Mahasen cyclone had been issued, the displaced Rohingyas from the ... -
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p... -
RB News March 31, 2018 Minbya, Arakan State : On March 30 morning, a Prayer Leader or Imam was brutally beaten and injured by a Rakh... -
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law... -
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
