ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ တုိက်ဳိျမိဳ႕တြင္ က်င္းပေသာ မဟာမဲေခါင္ညီလာခံကုိ တက္ေရာက္ေနသည့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကုိ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ေတြ႔ရစဥ္။
Source :RFA-Burmese
With no water, food and toilet, Delhi Police have kept them in a jungle area of Vasant Kunj
New Delhi: Dildar Begum was around 13 when her parents with many others from their community and locality set out for India two years back as the cruelty of the military regime became unbearable. Miles and miles they walked on foot through the jungle on the India-Myanmar border to reach India. But two years later today, Begum, now 15, and several hundreds of the Muslim refugees of her country are still in jungle – now not on border, but in the national capital of Delhi.
The Delhi Police have kept them in a jungle area of Vasant Kunj locality on Mahipalpur Road in South-West Delhi. They have no access to water, food and toilet. There could a humanitarian crisis in a few days as the police are not allowing any relief to them.
Sucheta, Students Union president of Jawaharlal Nehru University, has been trying to provide them with some health aid. But the Delhi Police have denied them access to the refugees. “When I asked them to show the order, they just pushed us out of the Vasant Kunj Police Station,” Sucheta told TCN.
These Muslim refugees of Myanmar have been staying in different parts including Jammu & Kashmir of India for last several years. But a few months back they moved to Delhi collectively – they are around 3 thousand in number – to put pressure on the UN office that looks into the cases of refugees. They want official status of refugees. They have met UN officials but they are giving date after date. Next date of meeting is on 15th May
Naseeruddin, a young refugee, said “they (UN officers) are just holding meetings. They are not granting us refugee status.” Narrating the cruelty of the military regime in Myanmar he said: They had capture our property. They would use us as bonded labor. They took us to camps for hard labor and returned in the evening without money. When we reach home we found our women have faced their cruelty at home. In that situation we decided to leave our country.”
Dildar Begum says “not only Muslims, some other communities including Hindus have come to India, and they have been granted refugee status, but they are discriminating against us as we are Muslims.”
TCN told Naseeruddin that government is changing in Myanmar. Democracy is returning there. So he should think to return to his own country. He said: “Yes, we will go but only after the new government returns our property and all the communities who have migrated from Myanmar are ready to come back.”
Sucheta of JUN says humanitarian crisis is looming large here. “Last night when I came here I saw a woman refugee with a newborn baby was crying for help to reach hospital. I do not know whether her baby is alive or not. They have no access to water, leave alone medical facilities.” She demands the UN and Indian government that they should be given refugee status without any further delay.By Mumtaz Alam Falahi, TwoCircles.net,
Source here
New Delhi: Dildar Begum was around 13 when her parents with many others from their community and locality set out for India two years back as the cruelty of the military regime became unbearable. Miles and miles they walked on foot through the jungle on the India-Myanmar border to reach India. But two years later today, Begum, now 15, and several hundreds of the Muslim refugees of her country are still in jungle – now not on border, but in the national capital of Delhi.
The Delhi Police have kept them in a jungle area of Vasant Kunj locality on Mahipalpur Road in South-West Delhi. They have no access to water, food and toilet. There could a humanitarian crisis in a few days as the police are not allowing any relief to them.
Sucheta, Students Union president of Jawaharlal Nehru University, has been trying to provide them with some health aid. But the Delhi Police have denied them access to the refugees. “When I asked them to show the order, they just pushed us out of the Vasant Kunj Police Station,” Sucheta told TCN.
These Muslim refugees of Myanmar have been staying in different parts including Jammu & Kashmir of India for last several years. But a few months back they moved to Delhi collectively – they are around 3 thousand in number – to put pressure on the UN office that looks into the cases of refugees. They want official status of refugees. They have met UN officials but they are giving date after date. Next date of meeting is on 15th May
Naseeruddin, a young refugee, said “they (UN officers) are just holding meetings. They are not granting us refugee status.” Narrating the cruelty of the military regime in Myanmar he said: They had capture our property. They would use us as bonded labor. They took us to camps for hard labor and returned in the evening without money. When we reach home we found our women have faced their cruelty at home. In that situation we decided to leave our country.”
Dildar Begum says “not only Muslims, some other communities including Hindus have come to India, and they have been granted refugee status, but they are discriminating against us as we are Muslims.”
TCN told Naseeruddin that government is changing in Myanmar. Democracy is returning there. So he should think to return to his own country. He said: “Yes, we will go but only after the new government returns our property and all the communities who have migrated from Myanmar are ready to come back.”
Sucheta of JUN says humanitarian crisis is looming large here. “Last night when I came here I saw a woman refugee with a newborn baby was crying for help to reach hospital. I do not know whether her baby is alive or not. They have no access to water, leave alone medical facilities.” She demands the UN and Indian government that they should be given refugee status without any further delay.By Mumtaz Alam Falahi, TwoCircles.net,
Source here
သန္းဝင္းလႈိင္
ေမ ၁၃၊ ၂၀၁၂
ျမန္မာျပည္တြင္ နာမည္ဆိုးႏွင့္ေက်ာ္ၾကားခဲ့သည့္ ကြယ္လြန္သူ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ ဥကၠ႒၊ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီဥကၠ႒၊ သမၼ တေဟာင္းႏွင့္စစ္အာဏာရွင္ အၿငိမ္းစားဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းသည္ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔ဦးစီးေသာ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးမွ အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ၿပီး၊ ဂ်ပန္စစ္ပညာသင္ စတုတၳအသုတ္အဖြဲ႕ဝင္လည္း ျဖစ္သည္။
အၿငိမ္းစားဗိုလ္္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း၏ အမည္အရင္းမွာ ကို႐ႈေမာင္ျဖစ္သည္။ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔ဦးစီးေသာ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးသို႔ ဝင္ေရာက္လာေသာအခါ သခင္႐ႈေမာင္ျဖစ္လာသည္။ ဂ်ပန္စစ္ပညာသင္တန္းတက္စဥ္က ဂ်ပန္အမည္မွာ တကာစုဂိစုစုမု (Takasugi Susumu) ျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ၂၆ ရက္ေန႔၌ ဗိုလ္အမည္ခံယူရာတြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကိုဖ်က္သိမ္း၍ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီစတင္ဖြဲ႕စည္းခ်ိန္တြင္ ဦးေနဝင္းျဖစ္လာသည္။
ဦးေနဝင္းကို ၁၉၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၆ ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ျပည္ခ႐ိုင္၊ ေပါင္းတလည္ၿမိဳ႕နယ္ ေခ်ာင္ေးဂါင္းရြာ၌ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ဦးေနဝင္း ၏ေမြးသကၠရာဇ္ကို Who’s Who in Burma စာအုပ္ႏွင့္ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ေရးသားေသာ ‘ျမန္မာႏိုင္ငံေရးခရီးႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း’ စာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၆၉ ၌ - ၁၉၁၁ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၄ ရက္ဟူ၍ေဖာ္ျပထားသလို၊ ဦးေနဝင္းကြယ္လြန္ၿပီး သံုးရက္အၾကာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ ဘာလ ၇ ရက္ေန႔၌ အစိုးရပိုင္သတင္းစာမ်ား နာေရးေၾကာ္ျငာတြင္လည္း ယင္းအတုိင္းပင္ေဖာ္ျပထားသည္။ အခ်ဳိ႕စာအုပ္မ်ား၌ ဦးေနဝင္း၏ ေမြးသကၠရာဇ္ကို ၁၉၁၁ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၄ ရက္ တနဂၤေႏြ ေန႔ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားသည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေနဝင္း၏ဇာတာကို အၿမဲတမ္းစစ္ေဆးေပးေသာ ေဝဒပညာ႐ွင္ ေဒါက္တာေဖဉာဏ္က အဆိုပါခုႏွစ္မ်ားမွာ မမွန္ဟုဆိုၿပီး၊ ၁၉၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၆ ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႔သာ အမွန္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ထုိ႔အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံစစ္အစိုးရလက္ထက္ အဆက္ဆက္ထုတ္ေဝေသာစာအုပ္မ်ား၌ ဦးေနဝင္း၏မိဘအမည္ကို အဖဦးဖိုးခ၊ အမိ ေဒၚမိ ေလး ဗမာလူမ်ဳိး ဗုဒၶဘာသာဝင္ဟုေဖာ္ျပေနေသာလည္း ဦးဖိုးခမွာ တ႐ုတ္ျပည္ ကြမ္တုံေဒသမွ ဟပ္ကလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ဝက္ကုန္သည္ဟု ဝါ ရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးႏွင့္ ဗဟိုတရား႐ုံးခ်ဳပ္ေရွ႕ေနႀကီး မြန္ဦးဖိုးခ်ိဳက စာေရးသူအားေျပာျပဖူးသည္။ ဦးေနဝင္း၏မိခင္ ေဒၚမိေလးမွာ ေပါင္း တလည္ႏွင့္မလွမ္းမကမ္းမွ ေပါက္ေခါင္းသူျဖစ္သည္။ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္၏ ‘ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးခရီးႏွင့္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း’ စာအုပ္ စာမ်က္ ႏွာ ၇၀ ၌ ...
“အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေသာအခါ ဦးဖိုးခက ဇနီးကို ေပါင္းတလည္အစြန္ ‘ေအာင္သြယ္မရွာ’ ရြာတြင္ အိုးအိမ္ထူေပးသည္။ သားဦးကိုေမြးဖြား ခဲ့ေသာအိမ္သည္ ယခုမရွိေတာ့ၿပီ။ အိမ္ေနရာ၊ ပႏၷက္ႏွင့္ ဆူးျခံဳဖံုးေသာ ေပပင္ငုတ္တိုတို႔သာ က်န္သည္။ ေအာင္သြယ္မရွာရြာမွ အိမ္ေထာင္ မ်ားသည္ ေမာင္႐ႈေမာင္တို႔ ခပ္ငယ္ငယ္ကပင္ ေပါင္းတလည္သို႔ေရႊ႕ၾကသည္။ ဦးဖိုးခ ေဒၚမိေလးတို႔လည္း ေရႊ႕ေျပာင္းရာတြင္ပါသည္” ဟူ ၍ေဖာ္ျပထားသည္။ ဦးေနဝင္း၏ငယ္မည္ “႐ႈေမာင္” ကိုလည္း ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္စာအုပ္၌ သားဦးကိုခ်စ္၍လည္းမဆံုး၊ ေမာ္၍လည္း မဆံုး ဖခင္မိခင္တို႔၏ မ်က္႐ႈဟူေသာအဓိပၸါယ္ျဖင့္ ‘႐ႈေမာင္’ ဟုေခၚျခင္း”ဟု ေရးသားထားေသာ္လည္း ဦးဖိုးခက ၎၏႐ုပ္ရည္သန္႔ျပန္႔သည္ဟူ ေသာ တ႐ုတ္ေဝါဟာရျဖင့္ “႐ႈ”ထည့္ကာ ႐ႈေမာင္ဟုမွည့္ေခၚခဲ့ျခငး္ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။
ထို႔ေနာက္ ေမာင္႐ႈေမာင္သည္ ေပါင္းတလည္ၿမိဳ႕ ျမန္မာစာသင္ေက်ာင္း၊ ျပည္အမ်ိဳးသားအထက္တန္းေက်ာင္း၊ ျပည္အစိုးရ အထက္တန္း ေက်ာင္းတို႔တြင္ ပညာသင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၉ ခုႏွစ္တြင္ ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၂၉-၃၁ တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၌ ဆက္လက္ပညာ သင္ၾကားခဲ့ရာ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ ဥပစာသိပၸံ (ခ) တန္းစာေမးပြဲ၌ ပါဏေဗဒ (ယခင္ေခတ္ ဇီဝေဗဒ) ဘာသာရပ္တြင္ က်႐ႈံးခဲ့သျဖင့္ ေက်ာင္း ထြက္ခဲ့ရသည္။
ယင္းေနာက္ ၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ ကို႐ႈေမာင္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၃၅ လမ္းတြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္အခန္းငွား၍ ရန္ကုန္မီးရထား စာတုိက္႒ာန၌ စာေရးအျဖစ္ တစ္ႏွစ္ခန္႔ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္တြင္ စာတုိက္ႏွင့္ေၾကးနန္း႒ာနစာေရးအျဖစ္ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္အထိ အမႈထမ္း ခဲ့သည္။ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ဦးေလးသခင္ညီကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္၊ သခင္ေအာင္သန္း (ဗိုလ္စၾကာ) တို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးရာမွ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ခဲ့ရာ သခင္႐ႈေမာင္ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလတြင္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး ႏွစ္ျခမ္းကြဲေသာအခါ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္ အုပ္စု တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၌္ ပါဝင္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ စစ္ပညာသင္ရန္အတြက္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ၈ရက္ေန႔တြင္ ကိုရိယုမာ႐ူး (Koriyu Maru) သေဘာၤျဖင့္ ဂ်ပန္သို႔ ေစလႊတ္ ေသာ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္စတုတၳအသုတ္တြင္ သခင္႐ႈေမာင္သည္ပါဝင္ခဲ့သည္။ ယင္းအသုတ္သည္ ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္၏ ေနာက္ဆံုးအသုတ္ ျဖစ္သည္။ ယင္းအဖြဲ႕၌ သခင္ထြန္းအုပ္သည္ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ၿပီး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္ (ဗိုလ္မိုးညိဳ)၊ သခင္ေငြ (ဗိုလ္ေစာေအာင္)၊ သခင္ သစ္ (ဗိုလ္ေစာေနာင္)၊ သခင္စံလႈိင္ (ဗိုလ္ေအာင္)၊ သခင္ထြန္းခင္ (ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ)၊ သခင္ထြန္းလြင္ (ဗိုလ္ဗလ)၊ သခင္ေမာင္ေမာင္ (ဗိုလ္ဉာဏ)၊ သခင္လွ (ဗိုလ္မင္းေရာင္)၊ သခင္သန္းၫြန္႔ (ဗိုလ္ဇင္ေယာ္) တို႔ပါဝင္သည္။
ဂ်ပန္စစ္ပညာသင္ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္အဖြဲ႕တြင္ အဓိကသခင္အဖြဲ႕ႀကီးႏွစ္ဖြဲ႕ ပါဝင္သည္။ က်န္ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕မွျဖစ္ၿပီး၊ တသီး ပုဂၢလတစ္ဦး ပါဝင္သည္။
• သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ား
(၁) သခင္ေအာင္ဆန္း - ဗိုလ္ေတဇ(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)
(၂) သခင္လွၿမိဳင္ - ဗိုလ္ရန္ေအာင္
(၃) သခင္လွေဖ - ဗိုလ္လက္်ာ
(၄) သခင္ေအးေမာင္ - ဗိုလ္မိုး
(၅) သခင္ေစာလြင္ - ဗိုလ္မင္းေခါင္
(၆) သခင္စိုး - ဗိုလ္ျမင့္ေအာင္
(၇) သခင္တင္ေအး - ဗိုလ္ဘုန္းျမင့္
(၈) သခင္ထြန္းေရႊ - ဗိုလ္လင္းယုန္
(၉) သခင္သန္းတင္(၂) - ဗိုလ္ျမဒင္
(၁၀) သခင္ခင္ေမာင္ဦး - ဗိုလ္တာရာ
(၁၁) သခင္စံျမ - ဗိုလ္ေတာက္ထိန္
(၁၂) သခင္ထြန္းလြင္ - ဗိုလ္ဗလ
(၁၃) သခင္စံလႈိင္ - ဗိုလ္ေအာင္
(၁၄) သခင္ေမာင္ေမာင္ - ဗိုလ္ဉာဏ
(၁၅) သခင္လွ - ဗိုလ္မင္းေရာင္
(၁၆) သခင္သန္းၫႊန္႔ - ဗိုလ္ဇင္ေယာ္
(၁၇) သခင္ဘဂ်မ္း - ဗိုလ္လေရာင္
• သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးဝင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ား
(၁၈) သခင္ထြန္းအုပ္ - အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပညာသင္ၾကား၍ ဗိုလ္ဘြဲ႕မခံ
(၁၉) သခင္ေအာင္သန္း - ဗိုလ္စၾကာ
(၂၀) သခင္႐ႈေမာင္ - ဗိုလ္ေနဝင္း
(၂၁) သခင္ထြန္းခင္ - ဗိုလ္ျမင့္ေဆြ
(၂၂) သခင္ေငြ - ဗိုလ္ေစာေအာင္
(၂၃) သခင္သစ္ - ဗိုလ္ေစာေနာင္
(၂၄) သခင္ေက်ာ္စိန္ - ဗိုလ္မုိးညိဳ
(၂၅) သခင္သန္းတင္ (၁) - ဗိုလ္ဘြဲ႕မရမီတုိင္ေပေဆး႐ုံတြင္ကြယ္လြန္
• ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕
(၂၆) ကိုလွေမာင္ - ဗိုလ္ေဇယ်
(၂၇) ကိုေရႊ- ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ
(၂၈) ကိုထြန္းရွိန္ - ဗိုလ္ရန္ႏိုင္
(၂၉) ကိုေအာင္သိန္း - ဗိုလ္ရဲထြဋ္
• တသီးပုဂၢလအဖြဲ႕
(၃၀) ကိုေဆာင္း - ဗိုလ္ထိန္ဝင္း (တိုက်ိဳၿမိဳ႕လက္မႈပညာအတတ္သင္တကၠသိုလ္တြင္ ပညာသင္ၾကားေနသူ)
သခင္႐ႈေမာင္တို႔ပါဝင္ေသာ စတုတၳအသုတ္သည္ ရွန္ဟိုင္းသို႔ ၁၉၄၁ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ၂၂ရက္ေန႔တြင္ေရာက္ရွိၿပီး ရွန္ဟိုင္းမွ ေလယာဥ္ျဖင့္ ဂ် ပန္သို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာရာ ဇူလိုင္လ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ က်ဴး႐ွဴးကြၽန္း နာဂါဆာကီၿမိဳ႕အနီးရွိ ေရတပ္စခန္းသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္။ ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ဟိုင္းနန္ကြၽန္းသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ဟိုင္နန္ကြၽန္းႏွင့္ ထိုင္ဝမ္ကြၽန္းတြင္ စစ္ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကား ခဲ့သည္။
ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္မ်ားကို တပ္ဖြဲ႕(၃) ဖြဲ႕ခြဲ၍ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၅ ရက္ေန႔မွစ၍ ဟိုင္နန္ကြၽန္းရွိ ခန္းယ စစ္ပညာသင္တန္းေက်ာင္းတြင္ သင္ ၾကားေပးခဲ့သည္။ သခင္႐ႈေမာင္ကို တပ္မေတာ္သမိုင္းစာအုပ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔၏တပ္ဖြဲ႕ (၃) တြင္ ထည့္သြင္းထားေသာ္လည္း ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာက ၎၏ကိုယ္တုိင္ေရးအတၳဳပၸတၱိစာအုပ္၌ တပ္ဖြဲ႕ (၂)၊ ျပည္တြင္းသူပုန္အဖြဲ႕၌ သာ ပါရွိသည္ဟူ၍ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
တပ္ဖြဲ႕(၂)တြင္ပါဝင္ခဲ့ေသာ အေရွ႕ရန္ကင္းဂ်ဴပလက္ အမွတ္၁၄၀(က)ေန ဗိုလ္တာရာကလည္း သူတို႔တပ္ဖြဲ႕တြင္ သခင္ေက်ာ္စိန္ (ဗိုလ္မိုး ညိဳ)၊ သခင္ေငြ (ဗိုလ္ေစာေအာင္)၊ သခင္ေစာလြင္ (ဗိုလ္မင္းေခါင္)၊ ကိုထြန္းရွိန္ (ဗိုလ္ရန္ႏိုင္)၊ သခင္သစ္ (ဗိုလ္ေစာေနာင္)၊ သခင္သန္းတင္ (၂) (ဗိုလ္ျမဒင္)၊ သခင္႐ႈေမာင္ (ဗိုလ္ေနဝင္း) ႏွင့္ သူ (ဗိုလ္တာရာ) ပါဝင္ေၾကာင္း၊ အေျခခံစစ္ပညာ၊ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးေရးနည္းပညာမ်ား ေထာက္လွမ္းေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးပညာရပ္မ်ား အေလးထားသင္ယူရၿပီး သင္တန္းဆရာမွာ ဗိုလ္တာရာျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။ ဗိုလ္ေန ဝင္းသည္ ေမြးရာပါ ဖ်က္ဆီးေရးသမားျဖစ္သည္။ ကေလးဘဝကပင္ အၾကမ္းဖက္မႈႏွင့္ဖ်က္ဆီးေရးတို႔တြင္ သူ႔အစြမ္းအစကိုျပသခဲ့သည္။ ေပါက္ေခါင္းတြင္ သူတက္ေနေသာမူလတန္းေက်ာင္းကို မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးရန္ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူသည္ ေက်ာင္း ပညာကိုမသင္လိုေသာေၾကာင့္ဟု ဆိုသည္။ ဟိုင္နန္ကြၽန္းတြင္လည္း အဖ်က္အေမွာင့္လုပ္ငန္း (Sabotage)၊ ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးအေႏွာင့္အယွက္ေပးရန္ ေသြးေဆာင္ႏိုင္စြမ္း (Subversion) ကို ျပသခဲ့သည္။
ယင္းေနာက္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ားအားလံုး စန္းယစစ္ပညာသင္တန္းေက်ာင္းမွ တ႐ုတ္တိုင္ေပကြၽန္း တာမာဆာတိုၿမိဳ႕ (Tamasato) ဗိုလ္ သင္တန္းေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕၍ တပ္စု၊ တပ္ခြဲတိုက္ပြဲမ်ား၊ ညတုိက္ပြဲမ်ား၊ စစ္ေျမပံုတုိက္ပြဲမ်ား၊ တပ္ရင္း၊ တပ္မဟာ၊ တပ္မတုိက္ ပြဲမ်ား၊ လက္နက္ငယ္၊ လက္နက္ႀကီး (စိန္ေျပာင္း၊ အလတ္အႀကီး၊ တင့္ကားပစ္အေျမာက္) ပစ္ခတ္နည္းမ်ား၊ အင္ဂ်င္နီယာလုပ္ငန္း (တံ တားေဆာက္မိုင္းမ်ားခြဲျခင္း) မ်ားႏွင့္ ေရကူးသင္ျခင္း၊ ကင္ဒို (ဓားသိုင္း)၊ ဂ်ဴဒို၊ လွံစြပ္ထိုးစသည့္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို အေျခခံမွစ၍ သင္ ၾကားခဲ့ရသည္။
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္မ်ားအားလံုး မီနာမီကန္၏အစီအစဥ္ျဖင့္ အသုတ္လိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ရွိ အဂၤလိပ္ပိုင္ ေဘာ္နီယိုကုမၸဏီကိုသိမ္းယူကာ ႒ာနခ်ဳပ္ျပဳလုပ္၍ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား မ်က္စိအထူးကုဆရာဝန္ႀကီး ဦးထြန္း ေဖအိမ္တြင္ ဗိုလ္ဘြဲ႕ခံယူရာ သခင္႐ႈေမာင္သည္ ဗိုလ္ေနဝင္းျဖစ္လာသည္။
ဗိုလ္ေတဇေခၚ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီအိုင္ေအ) ျမန္မာျပည္အတြင္းသို႔မဝင္မီ ဗိုလ္ေန ဝင္းအား ျပည္တြင္းသူပုန္တပ္ဖြဲ႕ကိုဦးေဆာင္ကာ ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ဝင္ေရာက္၍ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ရန္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္ ခဲ့သည္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းေခါင္းေဆာင္သည့္ ျပည္တြင္းသူပုန္တပ္ဖြဲ႕သည္ ရဟိုင္းမွတဆင့္ ထိုင္း-ျမန္ မာနယ္စပ္ရွိ သာေဆာင္ရမ္းကိုျဖတ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂ ရက္ေန႔ တြင္ ၎တို႔အဖြဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တြင္ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီမွ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္း (ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး) ႏွင့္ေတြ႕ဆံု၍ ပဲခူး ဘက္၌ စစ္ပညာသင္တန္းေပးျခင္း၊ စစ္လက္နက္ငယ္ပစ္ခတ္နည္းအပါအဝင္ ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ သည္။
ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ႏွင့္ ဂ်ပန္တပ္မ ၅၅ တို႔ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ဘီအိုင္ေအတပ္မႀကီး (၂) ၏တပ္မမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္ေန႔ တြင္ ဘီအိုင္ေအကိုဖ်က္သိမ္း၍ ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီဒီေအ) ဖြဲ႕စည္းေသာအခါ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ ဘီဒီေအ တပ္ရင္း ၁ ၏ တပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္သည္။ ယင္းေနာက္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးအဆင့္ျဖင့္ ဗမာအမ်ိဳးသားတပ္မေတာ္ (Burma National Army) ၌ စစ္ေသနာပတိအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
၁၉၄၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဂ်ပန္တို႔ထံမွ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ အစိုးရအဖြဲ႕တြင္ စစ္ဝန္ႀကီး (ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး) ျဖစ္လာၿပီး ဗမာ့တပ္မေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြက္ စစ္ဝန္ႀကီး႐ုံးေပၚလာသည္။ ၎၏လက္ေအာက္တြင္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံး လည္း ေပၚလာသည္။ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္းအုပ္တို႔ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ညီၫြတ္ေရးအတြက္ ထိုစဥ္က ၎တို႔၏ သခင္ဂိုဏ္းမွ ဗိုလ္မွဴး ႀကီးေနဝင္းကို စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံးတြင္ စစ္ဦးစီး႒ာနခ်ဳပ္မွဴးအျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ခန္႔အပ္ခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ တာဝန္ႏွင့္ဝတၱရားကိုေကာင္းစြာမလုပ္ဘဲ အေပ်ာ္အပါးလုိက္စားကာ ေလာင္းကစားဝိုင္းမ်ား၌သာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေန သျဖင့္ စစ္ဦးစီး႒ာနခ်ဳပ္မွဴးရာထူးမွျဖဳတ္ခ်ၿပီး စစ္ဝန္ႀကီး႐ုံးလက္ေအာက္ရွိ ရိကၡာႏွင့္ေထာက္ပံ့ေရး႒ာန ႀကီးမွဴးေနရာသို႔ အဆင့္ခ်၍ ေျပာင္း ေရႊ႕လုိက္သည္။ ၎၏မူလရာထူးေနရာကိုမူ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေဇယ်သို႔ လႊဲေျပာင္းခဲ့သည္။
၁၉၄၄ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ႀကီးပတ္လမ္း (ယခုနတ္ေမာက္လမ္း) ႏွင့္ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္းေထာင့္ရွိ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေနအိမ္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီ၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ဖက္ဆစ္တုိက္ဖ်က္ ေရးျပည္သူ႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (A.F.O) ဖြဲ႕စည္းေရးအစည္းအေဝးျပဳလုပ္ရာ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေနဝင္းသည္ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ သည္။
၁၉၄၄ခုႏွစ္စက္တင္ဘာလ၁၄ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ဆႏၵအရ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေနဝင္းအား ဗိုလ္မွဴးရဲထြဋ္ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါ တီမွ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔ႏွင့္အတူ ေဒးဒရဲရွိ သခင္စိုးထံ လွ်ိဳ႕ဝွက္သြားေရာက္၍ ဖြဲ႕စည္းၿပီးျဖစ္ေသာ ဖက္ဆစ္တုိက္ဖ်က္ေရးျပည္သူ႔အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႕စည္းေရး၊ တပ္မေတာ္အတြင္းရွိလက္ဝဲအင္အားစုမ်ား၊ ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုပါတီႏွင့္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီတို႔ကို တစ္ပါတီ တည္းအျဖစ္ ပူးေပါင္းဖြဲ႕စည္းေရးႏွင့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ျပင္ဆင္စည္း႐ုံးမႈလုပ္ငန္းမ်ားေဆြးေႏြးရန္ ေစခိုင္းခဲ့သည္။
၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ၂၇ ရက္ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းအား တုိင္း (၂) ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚအေရွ႕ပိုင္း (ဟံသာဝတီ၊ ဖ်ာပံု၊ မအူပင္)တုိင္းမွဴး၊ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တာဝန္ယူေစခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ေပးထား ေသာတာဝန္ကို လံုးဝမလုပ္ဘဲ အေပ်ာ္အပါးလုိက္မႈ၊ စာရိတၱပ်က္ျပားမႈ၊ တပ္တြင္းဂိုဏ္းခြဲလုပ္ေဆာင္မႈ၊ ၎တာဝန္က်ရာေဒသ၌ ေဒသခံ ႏုိင္ငံေရးေကဒါမ်ားႏွင့္ မေျပလည္မႈ၊ ျပႆနာအႀကိမ္ႀကိမ္တက္မႈတို႔ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တုိင္ အေတာ္ပင္မေက်မနပ္ျဖစ္ကာ စစ္တပ္မွထုတ္ပယ္ရန္ အျခားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္တုိင္ပင္ခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရးကာလမၿပီးဆံုးမီ ဗိုလ္ေနဝင္းအားထုတ္ပယ္ပစ္ပါက နယ္ ခ်ဲ႕တို႔ႏွင့္ပူးေပါင္း၍ အာဏာရွင္စနစ္ဂိုဏ္းခြဲေရးႏွင့္ အျခားမလိုလားအပ္ေသာ ျပႆနာမ်ား႐ႈပ္ေထြးလာႏိုင္သျဖင့္ ေခတၱသည္းခံရန္ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ေျဖာင္းဖ်ခဲ့မႈေၾကာင့္ မထုတ္ပစ္ခဲ့ေခ်။
ယင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာက ေနာင္တြင္ သူ၏ကိုယ္ေရးအတၳဳပၸတၱိစာအုပ္၌ ေအာက္ပါအတုိင္းေရးသားေဖာ္ျပ ထားေလသည္။
“က်ေနာ္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေရာက္ၿပီး ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီးေနာက္ပိုင္း ပါတီဥကၠ႒ သခင္ဗသိန္းတင္ကလည္း စကားစပ္မိၿပီး က်ေနာ့္ကိုေျပာတာက ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးခါစ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဗိုလ္ေနဝင္းအေပၚ အေတာ္တူးတူးခါးခါးမေက် နပ္မႈေတြျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္က အၿပီးအပိုင္ဖယ္႐ွားထုတ္ပယ္ခ်င္ေနတာကို ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ တိုင္ပင္ေၾကာင္းကို သခင္သန္းထြန္း က ဗဟိုေကာ္မတီဝင္အခ်ဳိ႕ကို ေျပာခဲ့ေၾကာင္းေျပာျပသည္ကို က်ေနာ္မွတ္မိေနပါသည္။
ဒီလိုထုတ္ပစ္လုိက္ဖို႔ စိုင္းျပင္းေနရင္းေနာက္ပိုင္း မထုတ္ပစ္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ယင္းတြင္ အေၾကာင္းအရင္း (၂) ခုရွိသည္ဟု ထင္ရသည္။ ပထမအ ေၾကာင္းက ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕အကင္းပါၿပီး ေကာက္က်စ္လွည့္စားႏိုင္မႈျဖစ္သည္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္သူေတြႏွင့္ေပါင္းၿပီး ဘယ္သူေတြကို ခြာရ မည္။ ဘယ္သူေတြကို ကန္ထုတ္နင္းေခ်ရမည္တို႔ကို နားလည္က်င့္သံုးတတ္သူျဖစ္ ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဗိုလ္ေနဝင္းကိုမထုတ္ပစ္ႏိုင္သည့္အေၾကာင္းႏွစ္ခုအနက္ အျခားအေၾကာင္းတစ္ခု က်ေနာ့္အထင္ ထိုအခ်ိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွာ ေတာ္ လွန္ေရးအၿပီး ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေနစရာအိုးအိမ္မရွိဘဲ အိမ္ေထာင္ႏွင့္ကေလးေတြႏွင့္ မ်ားစြာအခက္အခဲျဖစ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဗိုလ္ေနဝင္းမွာ သူစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဘဝက တုိက္အိမ္ႀကီးႏွစ္လံုးကို ဘယ္လိုနည္းႏွင့္ ပိုင္ဆိုင္ထားသည္မသိ။ တစ္လံုးမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေနထိုင္ခဲ့၍ ယခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္လုပ္ထားေသာ တာဝါလိန္းလမ္း (ယခုဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျပတိုက္လမ္း) က တုိက္အိမ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး၊ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးၿပီးခါစက သူတက္ေနသည္။ ေနာက္တစ္လံုးမွာ ထိုတာဝါလိန္းကုန္းအိမ္ႀကီး၏ေျခရင္း ကားလမ္းေဘးရွိ တုိက္အိမ္ ျဖစ္သည္။ ၎အိမ္မွာ အေပၚအိမ္ႀကီးေလာက္ မေကာင္းေပ။ ဗိုလ္ေနဝင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုဆြဲေခၚလာၿပီး တာဝါလိန္းကုန္းေပၚရွိ တိုက္အိမ္ႀကီးကိုအတင္းထိုးေပးၿပီး သူကိုယ္တိုင္က ထိုအိမ္ေလာက္မေကာင္းေသာ ကုန္းေအာက္ေျခကတုိက္အိမ္တြင္ဆင္းေနသည္။
ဤတြင္ ႐ိုးသားေသာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအဖို႔ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ စိတ္ရင္းမဆိုး မေကာင္းသည့္အက်င့္စ႐ိုက္အခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕အားနည္းခ်က္ေတြရွိေနတာျဖစ္သည္။ ျပဳျပင္သြားရင္ ရနုိင္သည္။ အထူးသျဖင့္ သူ႔အေပၚ ဒီေလာက္ေလးစားသျဖင့္ သူႀကိဳးကိုင္သြားလို႔ ရႏုိင္သည္။ စြန္႔ပစ္လုိက္ရေအာင္အထိမဆိုးဟု တြက္ခ်က္ပံုရသြားသည္ဟု ထင္ရသည္။
ထိုအေၾကာင္းႏွစ္ခုေၾကာင့္ ဗိုလ္ေနဝင္းကို ထိုစဥ္က တပ္ကထုတ္ပစ္ေရးကိုမလုပ္ျဖစ္ၾကတာဟု ယူဆပါသည္။”
ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ေမလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ (ဘီအင္န္ေအ) သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းယူခဲ့သည္။ ေမ ၇ ရက္တြင္ ေရဒီယိုမွတဆင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းယူခဲ့ေၾကာင္း ဗိုလ္ေနဝင္း စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးျဖင့္ အသံလႊင့္ေၾကညာခဲ့သည္။ ယင္းအသံလႊင့္ေၾကညာ ခ်က္မွာ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးႏွင့္ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔တိုင္ပင္စီစဥ္၍ ဦးခင္ေမာင္လတ္ (ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအစိုးရလက္ထက္ လုပ္သားျပည္သူ႔ေန႔ စဥ္အဂၤလိပ္သတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္) က အဂၤလိပ္လိုေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။ မိန္႔ခြန္းပါရာထူးအဆင့္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တာဝန္မဲ့လုပ္ရပ္ ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ ၿဗိတိသွ်စစ္တပ္အား ဝန္ခံခဲ့ရသည္။
၁၉၄၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္က်င္းပေသာ ေနသူရိန္လူထုအစည္းအေဝးတြင္ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဗဟိုဦးစီးအဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္စတင္တည္ေထာင္ေသာ ျပည္သူ႔လြတ္လပ္ေရးပါတီ (ဆိုရွယ္လစ္ပါ တီ၊ျမန္မာျပည္) တြင္လည္းေကာင္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
၁၉၄၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၄ ရက္ေန႔တြင္ တပ္မေတာ္ေရးရာေဆြးေႏြးရန္ သီဟိုဠ္ကြၽန္း(သီရိလကၤာႏိုင္ငံ) ကႏၵီၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕တြင္ ပါဝင္ခဲ့သည္။
ကႏၵီစာခ်ဳပ္သေဘာတူညီခ်က္အရ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းသည့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္တြင္ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ျဖင့္ ဗမာ့ေသနတ္ကိုင္ တပ္ရင္း (၄) ဒုတိယ တပ္ရင္းမွဴး၊ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၆ ရက္ေန႔တြင္ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ေျမာက္ပိုင္းစစ္႒ာနခ်ဳပ္တိုင္းမွဴး ျဖစ္လာခဲ့သည္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၆ ရက္၌ စတင္ဖြဲ႕စည္းသည့္ လက္ဝဲညီၫြတ္ေရးေကာင္စီတြင္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေနဝင္းသည္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ သည္။ အတြင္းေရးမွဴးမွာ ဦးသိန္းေဖျမင့္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ဝဲညီၫြတ္ေရးေကာင္စီ၏ အာဏာသိမ္းေရးအစီအစဥ္ကို ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ဒုတိယစစ္ဦးခ်ဳပ္၊ ဒုတိယစစ္ေသနာပတိ၊ ၾသဂုတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ကရင္အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕(ေကအင္ဒီအို) အေရးအခင္းေၾကာင့္ အစိုးရက တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္စမစ္ဒြန္းအား ရာထူးမွဖယ္ရွား၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းအား ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္၊ စစ္ေသ နာပတိ ခန္႔အပ္ခံရသည္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေရာင္စံုသူပုန္မ်ား၏ ဆူပူေသာင္းက်န္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုးရသည္ ရန္ကုန္အစိုး ရဟုေခၚရေလာက္ေအာင္ အေျခအေနဆိုးရြားလာခဲ့သည္။ ထိုသို႔ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန ဆိုးရြားေနသည့္အတြက္ ဖဆပလအစိုးရက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းအား တုိင္းျပည္အေျခအေနကို ဝင္ေရာက္ထိန္းသိမ္းေပးရန္အတြက္ အစိုးရအဖြဲ႕သို႔ဝင္ရန္ ဖိတ္ေခၚခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းသည္ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအဖြဲ႕ ၌ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းအား အစိုးရက ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဆင့္သို႔ တိုးျမႇင့္ေပးခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ အစိုးရအဖြဲ႕မွ ျပန္လည္ႏႈတ္ထြက္၍ စစ္တပ္သို႔ ျပန္သြားခဲ့သည္။
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူး တိုးျမႇင့္ခံရသည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သည္ သန္႔ရွင္းဖဆပလႏွင့္ တည္ၿမဲဖဆပလဟူ၍ ႏွစ္ျခမ္းအတိအလင္းကြဲခဲ့သည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ၉ ရက္ ေန႔တြင္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ပါလီမန္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အထူးအစည္းအေဝးတြင္ တည္ၿမဲဖဆပလမွ ဦးဗေဆြက ဦးႏုေခါင္းေဆာင္ေသာအစိုးရအေပၚ အယံုအၾကည္မရွိ အဆိုတင္သြင္းခဲ့ရာ အဆိုကို ေထာက္ခံသူ ၁၁၉ မဲ၊ ကန္႔ကြက္သူ ၁၂၇ မဲရရွိၿပီး ကန္႔ကြက္သည့္ဘက္က ၈ မဲအသာျဖင့္ ႐ႈံးနိမ့္သြားသည့္ အတြက္ ဦးႏုအစိုးရသည္ ဆက္လက္အာဏာတည္ၿမဲခဲ့ေသာ္လည္း သန္႔ရွင္း တည္ၿမဲဖဆပလ ႏွစ္ဖက္အုပ္စုကြဲျပားမႈဂယက္ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံ ေရးအေျခအေနမ်ား တေန႔တျခား တင္းမာလာခဲ့သည္။ ထိုအေျခအေနကိုအခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုအား အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးရန္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေအာင္ႀကီးႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္တို႔မွတဆင့္ေတာင္းဆိုခိုင္းရာ ဦးႏုက စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္း ေရးအစီအစဥ္ကိုလက္မခံဘဲ လႊတ္ေတာ္မွတဆင့္ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးမႈအျဖစ္ ႏိုင္ငံေရးကုလားဖန္ထိုးကာ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းကိုယ္တုိင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ အစိုးရအဖြဲ႕သစ္တစ္ဖြဲ႕ကိုဖြဲ႕စည္းၿပီးလွ်င္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမကုန္မီအ တြင္း လြတ္လပ္၍တရားမွ်တေသာ အေထြေထြေ႐ြးေကာက္ပြဲႀကီးကိုက်င္းပႏိုင္ေအာင္ လိုအပ္သည့္အစီအစဥ္မ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ပန္ၾကားထားသည့္စာကိုေပးပို႔ခဲ့သည္။ ယင္းေန႔မွာပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုထံ အစီအစဥ္ကိုလက္ခံသည့္ ျပန္ ၾကားစာကို ေပးပို႔ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါေပးစာႏွစ္ေစာင္စလံုးကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုပင္ ေရးသားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရေပသည္။
ယင္းေနာက္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရးတပ္ေပါင္းစု (ပမညတ) အပါအဝင္ အတုိက္အခံႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားက ကန္႔ ကြက္ေနသည့္ၾကားမွပင္ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝး၌ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ အဆိုတင္သြင္းခဲ့သည္။ ေအာက္တိုဘာလ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းေခါင္းေဆာင္ေသာ အစိုးရအဖြဲ႕သစ္ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆို၍ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတဦးဝင္းေမာင္သည္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခ ခံဥပေဒပုဒ္မ ၅၆ (၂) အရ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ခန္႔အပ္သည္။
အစိုးရအဖြဲ႕ယင္ဝန္ႀကီးမ်ားမွာ ..
(၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း - ႏိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရးဌာန၊ အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းဌာန။
(၂) အဂၢမဟာသေရစည္သူသတိုးသီရိသုဓမၼ ဦးသိမ္းေမာင္ - ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန၊ သာသနာေရးဌာန၊ က်န္းမာေရးဌာန၊ ျပည္သူ႔ဝန္ထမ္းဌာန။
(၃) စဝ္ဝဏၰ - ကယားျပည္နယ္ဌာန။
(၄) မဟာသေရစည္သူဦးခင္ေမာင္ျဖဴ - ပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ျပန္ၾကားေရးဌာန၊ ဒီမိုကေရစီေဒသႏၱရအဖြဲ႕မ်ား ဝန္ႀကီးဌာန၊ လူဝင္မႈႀကီး ၾကပ္ေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ေရးဝန္ႀကီးဌာန။
(၅) သတိုးမဟာသေရစည္သူ ဦးခ်န္ထြန္းေအာင္ - တရားေရးဝန္ႀကီးဌာန။
(၆) ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း - ဘ႑ာေရးႏွင့္အခြန္ေတာ္ဝန္ႀကီးဌာန။
(၇) စည္သူဦးဘၾကား - ကုန္သြယ္မႈတိုးတက္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ သမဝါယမႏွင့္ကုန္စည္ျဖန္႔ျဖဴးေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ပစၥည္းေထာက္ပံ့ေရး ဝန္ႀကီး ဌာန။
(၈) သေရစည္သူ ဦးစံၫြန္႔ - သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး၊ စာတိုက္ႏွင့္ေၾကးနန္းဝန္ႀကီးဌာန၊ ေရေၾကာင္းႏွင့္ ၿမိဳ႕ျပေလေၾကာင္းဝန္ႀကီးဌာန၊ ျပည္သူ႔လုပ္ငန္း၊ အိမ္ယာေဆာက္လုပ္ေရး ႏွင့္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးဝန္ႀကီးဌာန။
(၉) ဦးကာ - ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ သစ္ေတာေရးရာဝန္ႀကီးဌာန၊ လယ္ယာေျမႏိုင္ငံပိုင္ျပဳလုပ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန။
(၁၀) သီရိပ်ံခ်ီ ဦးခ်စ္ေသာင္ - စက္မႈလက္မႈဝန္ႀကီးဌာန၊ သတၱဳတြင္းႏွင့္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စုယဥ္ေက်းမႈဝန္ႀကီးဌာန တို႔ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းဦးေဆာင္ေသာ အိမ္ေစာင့္အစိုးရသည္ (၆) လျပည့္သည့္တုိင္ေအာင္ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမေပးႏိုင္၍ ပါလီ မန္အမတ္မဟုတ္သူတစ္ေယာက္ (၆) လထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီး ဝန္ႀကီး (သို႔မဟုတ္) ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လုပ္ခြင့္မျပဳဆိုသည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပ ေဒပုဒ္မ (၁၁၆) ကိုျပင္ဆင္၍ ေနာက္ထပ္ (၆) လတိုးေပးရန္ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ ပါလီမန္၌ အတုိက္အခံမ်ား၏ အျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္ျခင္း ခံရသည္။ ယင္းေနာက္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းက ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတထံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရာ ထူးမွ ႏႈတ္ထြက္လႊာတင္သြင္းသည္။
၁၉၅၉ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္က်င္းပေသာ ပါလီမန္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ လႊတ္ေတာ္ ၂ ရပ္ တြဲဖက္ညီ လာခံတြင္ သိမ္ျဖဴေတာင္ပိုင္းအမတ္ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက အေျခခံဥပေဒပုဒ္မ (၁၁၆) ကိုျပင္ဆင္ရန္ အဂၤလိပ္ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ေရးဆြဲထား သည့္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ဥပေဒၾကမ္းကို တင္သြင္းခဲ့သည္။ ဥပေဒၾကမ္းကို သေဘာတူသူ ၃၀၄မဲ၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၂၉ မဲျဖင့္ အဆိုကိုအတည္ျပဳခဲ့သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းသည္ ပါလီမန္တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ျပန္လည္ေရြးေကာက္ခံရၿပီး ညေန ၅ နာရီတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းႏွင့္ အစိုးရသစ္ဝန္ႀကီးမ်ား က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းသည္ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္ ဧၿပီလအထိ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးႏွင့္ အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းဝန္ႀကီး တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ တ႐ုတ္-ျမန္မာႏွစ္ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ျပႆနာဆိုင္ရာ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၉၆၀ ျပည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၆ ရက္ေန႔တြင္ ပါလီမန္ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကိုက်င္းပၿပီးေနာက္ အႏိုင္ရရွိေသာ သန္႔႐ွင္းဖဆပလအဖြဲ႕(ေနာင္ပထစပါတီ) အား အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးခဲ့သည္။
အာဏာလႊဲအပ္ၿပီး ၁ ႏွစ္ ၁၀ လ ၂ ရက္အၾကာ ၁၉၆၂ ခု ႏွစ္မတ္လ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းဦးေဆာင္ေသာ ေတာ္လွန္ေရး ေကာင္စီက ပထစအစိုးရကိုျဖဳတ္ခ်ဖယ္ရွားကာ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို ဒုတိယအႀကိမ္သိမ္းယူခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီသည္ ႏိုင္ငံ ေတာ္အာဏာသိမ္းယူၿပီးေနာက္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုဖ်က္သိမ္း၍ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၄ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ ပါတီကို စတင္တည္ေထာင္၍ ပါတီဥကၠ႒အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့သည္။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ အၿငိမ္းစားယူ၍ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသစ္ကို ေရးဆြဲအတည္ျပဳျပ႒ာန္း၍ တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ျဖင့္ ဆို ရွယ္လစ္စီးပြားေရးစနစ္ကိုက်င့္သံုးခဲ့ရာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဥကၠ႒အျဖစ္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္အထိလည္းေကာင္း၊ မဆလပါတီ ဥကၠ႒အျဖစ္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိလည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ေကာင္စီဥကၠ႒အျဖစ္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္အထိလည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတအျဖစ္ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္အထိလည္းေကာင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
ဦးေနဝင္းဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီေခၚ တစ္ပါတီအာဏာ႐ွင္ေခတ္အတြင္း ေလးႏွစ္စီမံကိန္းမ်ားျဖင့္ အေကာင္အ ထည္ေဖာ္ခဲ့ေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈမရရွိျခင္း၊ ျပည္ပေစ်းကြက္သို႔ ပို႔ကုန္မ်ားတိုးခ်ဲ႕မတင္ပို႔ႏိုင္ျခင္း၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈခြဲေဝပံုမွားယြင္းျခင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးညံ့ဖ်င္းျခင္း၊ ႏိုင္ငံျခားေငြသံုးစြဲမႈလိုေငြႀကီးမားလာျခင္း၊ ျပည္ပေႂကြးၿမီမ်ား အဆမတန္ ျမင့္မားလာျခင္း၊ ျပည္သူလူထုစားဝတ္ေနေရးတျဖည္းျဖည္းက်ပ္တည္းလာျခင္း၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ားမသမာမႈမ်ား၊ ကိုယ္က်ဳိးရွာမႈမ်ားတုိးပြားလာကာ ျပည္သူလူထုသည္ ႏိုင္ငံ ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးက႑ေပါင္းစံု ဒုကၡဆင္းရဲမႈမ်ိဳးစံု ႀကံဳေတြ႕လာခဲ့ရသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ သယံဇာတေပါႂကြယ္ဝလွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ မဆလ၂၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ဒုကၡဆင္းရဲတြင္း နက္သည္ထက္နက္ကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ လ၁၁ရက္ေန႔တြင္က်င္းပခဲ့ေသာ အေထြေထြညီလာခံတြင္ (၉၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အစည္းအေဝးဆံုးျဖတ္ခ်က္ (၄၂/၄၈) အရ ကမၻာ့ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ အနည္းဆံုးႏိုင္ငံအျဖစ္ စာရင္းဝင္သြားခဲ့ရေပသည္။
ဤသို႔ လူထုတရပ္လံုးဆင္းရဲတြင္းနက္ေနစဥ္အတြင္း ‘ဗူးေလးရာဖ႐ုံဆင့္ပမာ’ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ တႏိုင္ငံလံုး၌ လွည့္ ပတ္သံုးစြဲလ်က္ရွိေသာ က်ပ္ ၁၀၀ တန္၊ ၂၅ က်ပ္တန္၊ ၂၀ တန္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုဘဏ္မွ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ထုတ္ေဝထားေသာ ၇၅ က်ပ္တန္၊ ၂၅ က်ပ္တန္၊ ၃၅ က်ပ္တန္၊ ေငြစကၠဴမ်ားကို ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ တရားဝင္ေငြအျဖစ္မွ ရပ္စဲလုိက္မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း လူထုတရပ္လံုး ေခြၽးနဲစာျဖင့္ စုေဆာင္းသိမ္းဆည္းထားေသာေငြစကၠဴမ်ားသည္ စကၠဴစုတ္ျဖစ္ကာ မေက်နပ္မႈမ်ား ေပါက္ကြဲအံုႂကြလာေတာ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္ယူေနစဥ္အတြင္း ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၂ ၇က္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ႀကိဳ႕ကုန္း ဘူတာအနီး စႏၵာဝင္းလၻက္ရည္ဆိုင္၌ ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႏွင့္ ရပ္ကြက္ေကာင္စီဥကၠ႒၏သားတို႔ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားရာမွစ၍ အေထြေထြမေက်နပ္မႈစတင္ေပါက္ကြဲကာ လူထုအံုႂကြေသာ ရွစ္ဆယ့္ရွွစ္ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုျဖစ္ပြားေနစဥ္၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၂၃ ရက္ေန႔တြင္ အေရးေပၚပါတီညီလာခံက်င္းပ၍ တစ္ပါတီစနစ္မွ ပါတီစံု စနစ္အျဖစ္ေျပာင္းလဲရန္ေၾကညာၿပီး ပါတီဥကၠ႒ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ခဲ့သည္။ ႏႈတ္ထြက္သည့္ေန႔၌ ပါတီညီလာခံတြင္ ဦးေနဝင္းက “ေနာက္ ကို လူစုလူေဝးနဲ႔ဆူဆူပူပူလုပ္လို႔ရွိရင္ေတာ့ စစ္တပ္ဆိုတာ ပစ္ရင္ မွန္ေအာင္ပစ္တယ္။ မိုးေပၚေထာင္ၿပီး ေျခာက္တာမပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေနာင္ကို ဆူဆူပူပူလုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တပ္ကိုသံုးလို႔ရွိရင္ေတာ့ အဲဒါဆူတဲ့လူေတြ မသက္သာဘူးသာမွတ္ေပေတာ့လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ဒီကေန႔ ေျပာပါတယ္”ဟူ၍ေျပာၾကားကာ တပ္ႏွင့္ျပည္သူကို ေသြးခြဲခဲ့ေလသည္။
ဦးေနဝင္းသည္ ၎၏ဘဝတေလွ်ာက္ တရားဝင္အိမ္ေထာင္ေပါင္း (၇) ႀကိမ္ခန္႔က်ခဲ့ၿပီး ပထမဆံုးအိမ္ေထာင္အျဖစ္ ေဒၚသိန္းၫြန္႔ႏွင့္လက္ ထပ္၍ သားေက်ာ္သိန္း (တာတီး) ထြန္းကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒၚတင္တင္ႏွင့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ျပဳကာ သားေငြစိုးႏွင့္ ေအးေအာင္တို႔ ထြန္းကားသည္။ ယင္းေနာက္ ခြဲစိတ္ကုသမားေတာ္ႀကီးေဒါက္တာဘသန္း၏သမီး ကစ္ကီဘသန္းေခၚ ေဒၚခင္ေမသန္းႏွင့္ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္တြင္ထိမ္းျမားလက္ထပ္၍ သမီးစႏၵာဝင္း၊ ေၾကးမံုဝင္း၊ ၿဖိဳးေနဝင္းတို႔ထြန္းကားခဲ့သည္။ ေဒၚခင္ေမသန္း၏ ပထမအိမ္ေထာင္မွာ ေဒါက္တာေတာင္ႀကီး (ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုသမီး ေဒၚစန္းစန္းႏု၏ခင္ပြန္း ဗိုလ္မွဴးသက္တင္၏အစ္ကို) ျဖစ္ၿပီး ၎ႏွင့္ သမီးလီလီဝင္းႏွင့္ အႁမႊာ သမီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ သီတာဝင္း၊ ေသာ္တာဝင္းတို႔ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ေဒါက္တာေတာင္ႀကီးႏွင့္ တရားဝင္ျပတ္စဲျခင္းမရွိဘဲ ေဒၚခင္ေမ သန္းအားလက္ထပ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ဥပေဒျဖင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဦးေနဝင္းအား ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးမွဖယ္ရွားရန္ စီစဥ္ေန စဥ္အတြင္း ဝိဓူရသခင္ခ်စ္ေမာင္အပါအဝင္ အျခားႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ဝိုင္းဝန္းတာျမစ္ခဲ့သျဖင့္ မျဖဳတ္ပစ္ခဲ့ရေပ။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚခင္ေမသန္းကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ ေဒၚနီနီျမင့္ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ ေဒၚနီနီျမင့္ႏွင့္ သားသမီးမထြန္းကားခဲ့ေပ။ ယင္းေနာက္ ေဒၚနီနီျမင့္ႏွင့္ ကြာရွင္းၿပီးေနာက္ June Rose Bellamy ေခၚ အိမ္ေရွ႕စံ ကေနာင္မင္းသားႀကီး၏ျမစ္ ရတနာနတ္မယ္ႏွင့္ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔ တြင္ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ခဲ့သည္။ ရတနာနတ္မယ္၏မိခင္မွာ လင္းပင္မင္းသားႀကီး၏ သမီးေတာ္ ထိပ္တင္မလတ္ျဖစ္ၿပီး ဖခင္မွာ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသား အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး ဘြတ္ကီျမင္းပြဲဒိုင္ Mr. Herbert Bellamy ျဖစ္သည္။ ရတနာနတ္မယ္ႏွင့္ ဦးေနဝင္းသည္ သားသမီး မထြန္းကားခဲ့ေသာ္လည္း ရတနာနတ္မယ္၏ပထမအိမ္ေထာင္မွာ အီတာလ်ံလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႕မွ ျမန္မာျပည္တြင္တာဝန္က် ေနေသာဆရာဝန္ျဖစ္ၿပီး ယင္းႏွင့္သားႏွစ္ေယာက္ရခဲ့သည္။ ရတနာနတ္မယ္ႏွင့္ တစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ အိမ္ေထာင္ေရးၿပိဳကြဲကာ ေဒၚနီနီျမင့္ (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သမိုင္းသုေတသန ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း) ႏွင့္ ျပန္လည္ေပါင္းသင္းခဲ့သည္။ ယခုအခါ ရတနာနတ္မယ္သည္ အီ တလီႏိုင္ငံ၌ ျပန္လည္ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။ ထို႔ေနာက္ ၎အသက္ ၇၇ ႏွစ္တြင္ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ ရခိုင္အမ်ိဳးသမီး ေဒၚၾကာဆန္အား လက္ထပ္ခဲ့ျပန္သည္။
ဦးေနဝင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဏာ႐ွင္စနစ္ကို ထူေထာင္ကာ (၂၆) ႏွစ္တုိင္ လူထုအား နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ ႏွိပ္ကြပ္ဖိႏွိပ္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ကာ သံယံဇာတေပါႂကြယ္ဝ၍ လူသားအရင္းအျမစ္ဖြ႕ံၿဖိဳးေနေသာႏိုင္ငံေတာ္အား ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုႏိုင္ငံ စာရင္းဝင္ျဖစ္ေအာင္ ထူးခြၽန္ေျပာင္ ေျမာက္စြာ ေဆာင္ရြက္သြားခဲ့သည္။ သူ၏အာဏာသက္တမ္းတေလွ်ာက္ မည္ကဲ့သို႔ေသာစိန္ေခၚမႈမ်ိဳးႏွင့္ သူ႔အားဆန္႔က်င္သူမွန္သမွ်ကို လက္ဦးမႈယူကာ အကြက္က်က်ၿဖိဳခြင္းသြားႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ ကမၻာ့အာဏာရွင္မ်ားကပင္ အံ့ၾသခဲ့ရေပသည္။
ဦးေနဝင္းသည္ ၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးေၾကာင့္ မဆလပါတီမွႏႈတ္ထြက္သြားရၿပီးေနာက္ ေခတၱတိမ္ျမႇဳပ္ေနခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ ၁၉၈၉ ခု ႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ရက္ (၄၄) ႏွစ္ေျမာက္ေတာ္လွန္ေရးေန႔တြင္ စစ္ဝတ္စံုအျပည့္ဝတ္၍ တပ္မေတာ္ညစာစားပြဲတြင္ တပည့္လက္သားသြား ေလသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ အျခားၾကည္းေရေလ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ စားပြဲဝိုင္းတြင္အတူ ထိုင္ကာ လူထုအားရယ္သြမ္းျပေနပံုကို ပထမဆံုးေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည္။ တဖန္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘလတြင္ အင္ဒိုနီးရွားသမၼတဆူဟာတိုထံ ေခတၱအလည္သြားၿပီးေနာက္ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေဆးစစ္မႈခံယူရန္အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ စကၤာပူသို႔သြား ေရာက္ခဲ့သည္။ သူ၏ေနာက္ဆံုးျပည္ပခရီးစဥ္အျဖစ္ ထိုခရီးစဥ္၏သတင္းဓာတ္ပံုတြင္ ဇရာေထာင္း၍ ဖြတ္ဖြတ္ေၾကေနသည့္ သူ၏႐ုပ္သြင္၌ အတၱ၊ မာနတို႔ လံုးဝမက်ေသးေၾကာင္း ေပၚလြင္ေနသည္။
သူသည္ ပညာဉာဏ္နည္းၿပီး ေလာဘသကၠယႀကီးသူျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ သခၤါရတရားႏွင့္ ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ဂမၻီရဆန္ဆန္ အယူသီးမႈမ်ားႏွင့္ လံုးေထြးရစ္ပတ္ေနျပန္သည္။ သူသည္ ဂဏန္းေဗဒင္အရ ‘၆’ဂဏန္းသမားျဖစ္ရာ ‘၉’ ဂဏန္းကို သူ႔ဘဝ၏ အေရးပါအရာ ေရာက္ေသာ က်ိဳးေပးဂဏန္းဟု မွတ္ယူထားထားပံုရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာေမာင္ကို အာဏာသိမ္းခိုင္းစဥ္မွာပင္ ‘၉’ဂဏန္းသက္ေရာက္ေစရန္ ‘နဝတ’ ဟု အမည္ေပးခဲ့သည္။ (န=၇ + ဝ=၄ + တ=၇) ထို႔အျပင္ ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီးအား စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ သူ ကိုယ္တုိင္တြက္ခ်က္၍ အာဏာသိမ္းခုိင္းသည္။ သူ႔အသက္ ၇၇ ႏွစ္တြင္ အသက္ ၉၉ ႏွစ္အထိ ဆြဲဆန္႔လိုသျဖင့္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ စက္ တင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ မည္သည့္ႏိုင္ငံမွမထုတ္ေဝဘူးေသာ ၄၅ က်ပ္တန္ႏွင့္ ၉၀ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴကို ထုတ္ေဝခိုင္းခဲ့သည္။ တဖန္ သူ႔အသက္ ၉၀ တြင္ အသက္ ၉၉ ႏွစ္အထိဆြဲဆန္႔လိုသျဖင့္ အားလံုးေပါင္းလွ်င္ ‘၉’ ဂဏန္းက်ေရာက္ေသာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၁ ရက္ ေန႔တြင္ ဆီဒိုးနားဟိုတယ္ႀကီး၌ သိကၡာရင့္ဝါႀကီးဆရာေတာ္ႀကီး (၉၉) ပါးကိုပင့္ေဆာင္ၿပီး ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မဆလေခတ္တပည့္ တပန္းမ်ား အပါအဝင္ ဧည့္သည္ေတာ္ (၅၀၄) ေယာက္ကိုဖိတ္ေခၚ၍ ဆြမ္းကပ္ခဲ့ျပန္သည္။ ေလာကီအစီအမံမ်ားျဖင့္ သူ႔အသက္ကို ၉၉ ႏွစ္ဆြဲဆန္႔ခဲ့ ေသာ္လည္း သူ႕ဆႏၵမျပည့္ဝဘဲ ၉၂ ႏွစ္သာ အသက္ရွည္ခဲ့ရသည္။ မည္သုိ႔ဆိုေစ ဓမၼပဒလာ “ပညာလည္းမရွိ၊ တည္ၾကည္ျခင္းလည္း မရွိေသာသူ၏ အႏွစ္တစ္ရာပတ္လံုး အသက္႐ွည္ျခင္းထက္ ပညာရွိ၍ ကမၼ႒ာန္း႐ႈေသာသူ၏ ၁ ရက္တာမွ် အသက္႐ွည္ျခင္းသည္ သာ၍ ျမတ္၏” ဟူေသာတရားစကားကို သူသည္ သိပံုမေပၚေခ်။
ယင္းေနာက္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္က်င္းပျပဳလုပ္ေသာ သူ႔သမီးခင္စႏၵာဝင္း၏လက္ထပ္မဂၤလာ (၂၆) ႏွစ္ေျမာက္ အ ခမ္းအနားတြင္ သူ႔ကို မျမင္ခ်င္အဆံုး တဖန္ေတြ႕ရျပန္သည္။ သူတို႔၏ အလွ်ံပယ္ေကြၽးေမြးဧည့္ခံမႈႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးကခုန္မႈမ်ားက ျမန္ မာျပည္တဝွမ္းတြင္ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးကာ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနေသာ ျပည္သူလူထု၏ ခံစားမႈေဝဒနာအေပါင္းကို ျပက္ရယ္မႈျပဳသကဲ့သို႔ ျဖစ္ ေနခဲ့ျပန္သည္။
ထို႔ေနာက္ ျမန္မာစစ္အာဏာ႐ွင္တို႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးဦးေနဝင္းသည္ သူ႔ထက္လက္ေစာင္းထက္ခဲ့ေသာ စစ္အာဏာရွင္လက္သစ္ ဗိုလ္ ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊလက္ထက္၌ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၇ ရက္ေန႔တြင္ မေအာင္ျမင္ေသာ အာဏာသိမ္းရန္ၾကံစည္မႈျဖင့္ ဦးေနဝင္းအပါအဝင္ သူ၏အခ်စ္ဆံုးသမီးခင္စႏၵာဝင္း၊ ၎၏သားမက္ေအးေဇာ္ဝင္းႏွင့္ သူ၏ေျမးခ်စ္မ်ားျဖစ္သည့္ ေအးေနဝင္း၊ ေက်ာ္ေနဝင္း၊ ဇြဲေနဝင္းတို႔သည္ ဖမ္းဆီးအေရးယူခံရသည္။ ယင္းအမႈတြင္ ခင္စႏၵာဝင္းသည္ အတြင္းက်က်ပါဝင္ပတ္သက္ခဲ့သည္ဆိုေသာ္လည္း အစြပ္အစြဲခံ သူ႔ေယာက္်ား ႏွင့္ သားမ်ားေထာင္က်ခဲ့ရေသာ္လည္း ခင္စႏၵာဝင္းႏွင့္သူ႔ဖခင္ ဦးေနဝင္းတို႔မွာ အိမ္တြင္းအက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ခံရသည္။ တန္ခိုးအာဏာ တခ်ိန္က မည္မွ်ပင္ႀကီးထြားေစခဲ့ပါမူ တေန႔တြင္ တန္ျပန္ခံရၿပီး၊ မေကာင္းမႈစိတ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့မႈအစုစုသည္ လွည္းဘီးသည္ ဝန္ကိုေဆာင္ေသာ ႏြား၏ ေျခရာသို႔ အစဥ္လိုက္သကဲ့သို႔ မေကာင္းမႈသည္ အစဥ္လုိက္သည္ကို သူသိရွိသြားမည္ထင္ပါသည္။
ဤသို႔ျဖင့္ စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲဘဝျဖင့္ ဦးေနဝင္းသည္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔ သူ႔အသက ္၉၂ ႏွစ္တြင္ ေနာက္ဆံုးဇီဝိန္ခ်ဳပ္ သြားခဲ့ရေလသည္။ သြားေလသူ ဆရာ့ဆရာႀကီးဦးေနဝင္း၏အသုဘကို ႏိုင္ငံေတာ္စ်ာပနလုပ္ဖို႔ေဝးစြ နဝတစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား မည္သူမွ် လာေရာက္ေမးျမန္မႈပင္ မျပဳခဲ့ၾကေခ်။ သူ၏နာေရးသတင္းကို အစိုးရက တရားဝင္ထုတ္ျပန္ေၾကညာမႈမျပဳခဲ့သည့္အျပင္ သူ၏နာေရးသ တင္းကို အစိုးရထုတ္သတင္းစာမ်ား၌ သူကြယ္လြန္ၿပီး (၃) ရက္အၾကာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ၇ရက္ေန႔က်မွ စာေပစိစစ္ေရး၏ ျဖတ္ ေတာက္မႈျဖင့္ မိသားစုက ထုတ္ျပန္ခြင့္ရခဲ့သည္။
နာေရးသတင္းမွာ-
ဦးေနဝင္း (အသက္၉၃ႏွစ္) [၁၉၁၁ ခု၊ ေမလ၂၄ ရက္ေန႔ဖြား] အမွတ္ (၁၉) ေမခလမ္း၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္တုိင္းေန ေဒၚခင္ေမသန္း (ကြယ္လြန္) ၏ခင္ပြန္း၊ ဦးသိန္းၫႊန္႔၊ ဦးေငြစိုး၊ ဦးေအးေအာင္၊ လီလီဝင္း၊ သီတာဝင္း၊ ေဒါက္တာေသာ္တာဝင္း၊ ခင္စႏၵာဝင္း၊ ေၾကးမံုဝင္း၊ ၿဖိဳးေနဝင္းတို႔၏ဖခင္။ ေအးေနဝင္း၊ ေက်ာ္ေနဝင္း၊ ဇြဲေနဝင္းတို႔၏အဖိုးသည္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔ နံနက္ ၇ နာရီ ၃၀ မိနစ္တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီး ကြယ္လြန္သူ၏ဆႏၵအရ သူ၏႐ုပ္အေလာင္းကို ေရေဝးသုႆန္၌ ေန႔လည္ ၁ နာရီ ၃၀ မိနစ္တြင္ မီးသၿဂႋဟ္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း။ လုိက္ပါပို႔ေဆာင္သူမ်ား၊ သူ႔မက်န္းမမာစဥ္ႏွင့္ ေက်းဇူးရွင္ဖခင္၏ အသုဘအစီအစဥ္တြင္ ကူညီမႈေပးခဲ့ၾကသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
က်န္ရစ္သူမိသားစု။
မည္သုိ႔ဆိုေစ… ၉ ဂဏန္းကို ျမတ္ႏိုးစံုမက္လွေသာ သူ၏ေနာက္ဆံုးခရီး၌ ကား ‘၉’ စီး၊ မိသားစုဝင္ ‘၉’ ဦးျဖင့္ မလွမပပို႔ေဆာင္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရ၍ တိုက္ဆိုင္မႈပင္ေလာ။ သို႔တည္းမဟုတ္ အာဏာရွင္တို႔၏ ေနာက္ဆံုးဇာတ္သိမ္းပိုင္းသည္ ဤသို႔ပင္ျဖစ္ခဲ့ရသည္ပါတကားဟု သံ ေဝဂရရွိေနမိပါေတာ့သည္။
Myanmar pro-democracy leader Aung San Suu Kyi
WASHINGTON (Reuters) - The United States is matchingMyanmar's tentative steps toward democracy after decades of harsh military rule with a calibrated re-engagement, aware of the potential for setbacks, a senior U.S. diplomat said on Friday.
Patrick Murphy, the State Department's deputy special representative for Myanmar, said Washington is deepening its engagement with the reformist government, looking at easing more sanctions and likely to appoint a U.S. ambassador "in coming weeks."
"We embrace these changes that are taking place with eyes wide open," he said in remarks at the Carnegie Endowment for International Peace, a Washington think tank.
Washington was pleased so far with dramatic developments over the past year that have seen the freeing of hundreds of political prisoners, a more liberal media environment and the seating in parliament of democracy icon Aung San Suu Kyi and her fellow National League for Democracy lawmakers, said Murphy.
But he said the nascent reform process in the former British colony also known as Burma remained a work in progress.
"What it's not, however, is a change that is guaranteed. It's fragile and it's incomplete," said Murphy.
Experts note that poverty is widespread in the resource-rich Southeast Asian country, hundreds of political prisoners remain in jail, the army that ruled the country for 50 years is still at war with some ethnic minority groups, notably in the Kachin state in the north.
"Anything less than stable, prosperous, freer spells trouble for the region and it spells trouble for the country's population of roughly 60 million," said Murphy.
Under an "action for action" policy, Washington has gradually peeled back some of the economic sanctions imposed on Myanmar since 1990, allowing technical assistance by international financial institutions and authorizing financial transactions for selected non-profit projects.
The State Department is working with stakeholders, including the U.S. Congress, on revising U.S. sanctions, said Murphy, who noted the complexity of penalties covered by five federal laws and four presidential executive orders issued from 1990-2008.
"To really describe all of our sanctions and how they can be adjusted, I'd need a team of 20 lawyers and the rest of the day," he said.
(Reporting By Paul Eckert; Editing by Doina Chiacu)
Source : Reuters
အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္) ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ X2O သႀကၤန္မ႑ပ္ ဗံုးကဲြမႈတြင္ ပတ္သက္သည္ဟူေသာ သံသယျဖင့္ ဖမ္းဆီးထားသည့္ ကုိၿဖိဳးေ၀ေအာင္ကို ေသဒဏ္ႏွင့္ တျခားၾကီးေလးေသာ ျပစ္ဒဏ္မ်ား ဆုံးျဖတ္ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္းသည္ ျမန္မာ့တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္ ႏွင့္ ရာဇဝတ္မႈ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးစနစ္ မည္မွ်ခြ်တ္ယြင္းပ်က္ဆီးေနေၾကာင္း မီးေမာင္းထိုးျပလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ကုိၿဖိဳးေ၀ေအာင္၏အမႈကို တရားစီရင္ရာတြင္ လြတ္လပ္မႈ၊ ပြင့္လင္းမႈ မရိွသည့္အျပင္ တရားခံဘက္မွ ေခ်ပေျပာဆိုႏိုင္ေသာ အခြင့္အလမ္းမ်ားလည္း ဆံုးရံႈးခဲ့သည့္အတြက္ တရားစီရင္ေရးစနစ္ အေရးတႀကီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရန္ လိုေနၿပီဟု ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢလူ႔အခြင့္အေရး ကိုယ္စားလွယ္ ေသာမတ္အိုေဟး ကင္တာနားက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းကို အေလးဂ႐ုျပဳရမည္။
ကိုၿဖိဳးေဝေအာင္ကို ရန္ကုန္တိုင္း ရဲအဖြဲ႔ရံုးမွ ရဲအရာရွိမ်ားက ၉ ရက္တိတိ ညွဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခဲ့ၿပီး ေျဖာင့္ခ်က္ေပးခံခိုင္းျခင္းကို အေရးယူေပးပါရန္ ဇနီးျဖစ္သူ မေဌးေဌးက တင္ျပခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚခင္မာေဆြက အမႈကို ျပန္လည္စစ္ေပးပါရန္ အသနားခံစာတင္သြင္းခဲ့ေသာ္လည္း တစံုတရာအေၾကာင္း ျပန္ၾကားျခင္း မရွိခဲ့ေခ်။
ေဟာင္ေကာင္အေျခစိုက္ အာရွလူ႕အခြင့္အေရးအဖြဲ႕က လက္ခံရရွိထားေသာ အသနားခံစာ မိတၱဴထဲတြင္ ကိုၿဖိဳးေဝေအာင္ကို ဧၿပီလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ ေနအိမ္မွ လာေရာက္ ဖမ္းဆီးသြားခဲ့ေၾကာင္း၊ ေအာင္သေျပစစ္ေၾကာေရး စခန္းတြင္ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ၿပီး ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သည္ဟု ဝန္ခံခိုင္းခဲ့ေၾကာင္း၊ ၂ ရက္ႏွင့္ ၂ ည မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းထားျခင္း၊ ေခါင္းကိုရိုက္ျခင္း၊ ေျခေထာက္ျဖင့္ကန္ျခင္း၊ ဒေခါက္ခြက္ကိုေျချဖင့္ တက္နင္းျခင္း၊ ကိုယ္လံုးတီးခၽြတ္ျပီး ေက်ာက္ခဲမ်ားေပၚတြင္ ဒူးေထာက္ထိုင္ခိုင္းျခင္း၊ ေယာက်ာ္းအဂၤါကို မီးႏွင့္တို႔ျခင္း၊ ရိုက္ႏွက္ကန္ေက်ာက္ျခင္း စသည့္ နည္းမ်ိဳးစံုသံုးျပီး ေဖာက္ခြဲမႈကို က်ဴးလြန္ပါသည္ဟု ထြက္ဆိုခိုင္းေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
အစိုးရႏွင့္ စတင္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေနၿပီျဖစ္သည့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ တခုျဖစ္ေသာ “ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး” အဖြဲ႕ဝင္ဟု စြပ္စြဲခံရသူ ကိုသူရေဇာ္ႏွင့္ ကုမၸဏီတခုတည္းတြင္ အလုပ္တြဲလုပ္ခဲ့သည့္အတြက္ႏွင့္ တရားခံမ်ား ျပည္ပကို ထြက္ေျပးၿပီျဖစ္သည့္ အတြက္ ကိုျဖိဳးေဝေအာင္ကို ဝန္ခံသည္အထိ ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရဲမွႉးတင္ကြန္းက ေျပာသည့္အျပင္ အင္းစိန္ေထာင္ အတြင္းရွိ ရဲအုပ္ ခင္ေမာင္ရီႏွင့္ ရဲအုပ္ ေက်ာ္စိန္ထြန္းတို႔က ၆ ရက္တိုင္တိုင္ ထပ္မံညွဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္ခဲ့ေသးသည္။
အဓိက ညွဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္ခဲ့သူတို႔မွာ ရန္ကုန္တိုင္း ရဲတပ္ဖြဲ႔မွ ရဲမႉး တင္ကြန္း၊ ရဲအုပ္ ခင္ေမာင္ရီႏွင့္ ရဲအုပ္ ေဆြလင္း၊ ရဲအုပ္ ေက်ာ္စိန္ထြန္း၊ ဒုရဲအုပ္ ေအးမင္းႏိုင္၊ ဒုရဲအုပ္ ေအးေက်ာ္၊ ဒုရဲအုပ္ ဘိုဘို၊ ဒုရဲအုပ္ စည္သူတို႔ ၈ ဦး ျဖစ္သည္။
တရားခံကို အျမန္ဆုံးေဖာ္ထုတ္ခ်င္ရသည့္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမွာ ယင္းကာလက ေခတ္စားခဲ့သည့္ ယူဆခ်က္တရပ္ျဖစ္ေသာ ဗုံးေဖာက္ခြဲမႈသည္ (အၿငိမ္းစား) ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ ေျမး ကိုေနေရႊေသြးေအာင္ကို ပစ္မွတ္ထား လုပ္ႀကံခဲ့သည္ဟု မွတ္ယူေသာေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာ လံုၿခဳံေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ားအေနျဖင့္ အထက္သို႕ အျမန္ဆုံး တရားခံရွာေပးရန္ ဖိအားေပးခံေနရရာ ကိုၿဖိဳးေဝေအာင္အေပၚ လုံးလုံး အျပစ္ပုံခ်ဖို႕ အေၾကာင္းဖန္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။
ရာဇဝတ္မႈ စုံစမ္းစစ္ေဆးရာတြင္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ရွိ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ား၏ လူမဆန္မႈ၊ တရားနည္းလမ္း မက် ျပဳမူဆက္ဆံမႈမွာ ကိုၿဖိဳးေဝေအာင္ တမႈတည္းသာ မဟုတ္ေပ။
လြန္ခဲ့သည့္ မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔ကလည္း အသက္ ၂၀ အရြယ္ရွိ ရွမ္းတုိင္းရင္းသူ မနန္းဝိုးဖန္ကို သူဝယ္ယူထားေသာ ေျမယာအမႈအတြက္ အထူးစုံစမ္း စစ္ေဆးေရး ဦးစီးဌာန (စသုံးလုံး) က ေခၚယူစစ္ေဆးစဥ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းရွိ စသုံးလုံး႐ုံး ၅ ထပ္ အေဆာက္အအုံေပၚမွ ျပဳတ္က် ေသဆုံးခဲ့ေသးသည္။
ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသား မစၥတာ နာမဆဲ မုိတုိဟိကိုႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ၿပီး ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသား၏ ပုိင္ဆုိင္မႈေငြေၾကးမ်ားႏွင့္ နာမည္ခံ ၀ယ္ယူထားေသာ ေျမကြက္မ်ားကိစၥႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းၿပီး မနန္း၀ုိးဖန္ကို စသုံးလုံးက ေခၚယူစစ္ေမးစဥ္ ေသဆုံးရေသာေၾကာင့္ သက္ဆိုင္သူမိသားစုဝင္မ်ားက စသုံးလုံးဌာနကို အေရးယူေပးရန္ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ ရဲစခန္းတြင္ အမႈဖြင့္တုိင္ၾကားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရန္ကုန္တုိင္းရဲမႉးႀကီး ေအာင္ဒုိင္းက အထက္အမိန္႔အရ အမႈဖြင့္ခြင့္မေပးဟု အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံသားတဦး တရားဥပေဒမဲ့ အသက္ဆုံးရွုံးရသည္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႉရသနည္းဟု ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာခဲ့ရသည္။
အေျဖက ရွင္းသည္။ မဆလ၊ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရ သက္တမ္းတေလွ်ာက္လံုး တရားပေဒ စိုးမိုးေရး ဆိုေသာ စကားကို အာဏာပိုင္မ်ားက တြင္တြင္သံုးခဲ့၊ ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ေက်ာသားရင္သား မခြဲျခားသည့္ လြတ္လပ္ေသာ တရားစီရင္ေရး မ႑ိဳင္ဟူ၍ ျမန္မာျပည္တြင္ လံုးဝ မရွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားရုံး၊ ျပည္သူ႕ရဲႏွင့္ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသည္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအတြက္ မဟုတ္ဘဲ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္ေရးယႏၲရားမ်ားအျဖစ္သာ တာဝန္ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကရသည္။
ထိုသို႔ တရားစီရင္ေရးမ႑ိဳင္ အရင္အတိုင္း မေျပာင္းမလဲ တည္ရွိၿမဲျဖစ္ေနျခင္းမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ၏ လတ္တေလာ အေတာ္ကေလး အရွိန္ရလာၿပီျဖစ္သည့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး မူဝါဒျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ေနာက္မွ ဆြဲထားသကဲ့သို႕ ျဖစ္ေနသည္။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ အမွန္တကယ္ ရွိသည္ကို ယံုၾကည္မွသာ ျပည္သူတရပ္လံုး အေၾကာက္တရား ကင္းမဲ့ႏိုင္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာ၏အကူအညီႏွင့္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား ေျခေျချမစ္ျမစ္ ဝင္ေရာက္လာႏိုင္မည္။
တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ အမွန္တကယ္ တည္ေဆာက္ရန္ လြတ္လပ္ေသာ တရားေရးစနစ္၊ ယင္းစနစ္ကို ထိန္းေက်ာင္းအားေကာင္းေစမည့္ ပညာ၊ သိကၡာ၊ သီလႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ ကြၽမ္းက်င္လုပ္သားမ်ားဦးစီးသည့္ တရားရုံး၊ ရဲတပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ အက်ဥ္းေထာင္တို႕ကို အျမန္တည္ေထာင္သင့္ေပၿပီ။ သို႔မဟုတ္ပါက ကိုၿဖိဳးေဝေအာင္ကဲ့သို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား မတရားညွဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္မႈ ေဘးအႏၲရာယ္စက္ကြင္းေဟာင္းမွ ရုန္းမလြတ္ႏိုင္ ျဖစ္ေနမည္သာ။
Source : ဧရာ၀တီသတင္းဌာန
ပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္ဆန္းသည္ စစ္တကၠသိုလ္အပတ္စဥ္ (၁၁) က ျဖစ္ၿပီး လက္ရိွ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေ႐ႊမန္းႏွင့္ တပတ္စဥ္တည္း ေက်ာင္းဆင္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ယခင္က တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အေပးအယူ မွ်ၿပီး ခင္မင္ ရင္းႏွီးၾကသည္။ ယခုအခါတြင္မူ ဦးေက်ာ္ဆန္းသည္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ပိုမိုနီးစပ္သြားသျဖင့္ သူရဦးေ႐ႊမန္းႏွင့္ သင့္ျမတ္ျခင္း မရိွေတာ့ေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။
ျပီးခ့ဲေသာႏွစ္ ဇြန္လက ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ သူရဦးေရႊမန္းက ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးအစိုးရ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား၊ အမတ္မ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးအား မိန္႔ခြန္းေျပာၾကားခ့ဲေသာ္လည္း သူရဦးေရႊမန္း၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကုိ ဦးေက်ာ္ဆန္း ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသည့္ မီဒီယာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပျခင္း မရိွသည္က လူသိထင္ရွား အျဖစ္ဆုံးေသာ အကဲြအျပဲ ျဖစ္ခ့ဲသည္။
ဦးေက်ာ္ဆန္းသည္ တပ္မေတာ္အစုိးရက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ယူ ျပင္ဆင္ျပီး ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္တြင္ ဖဲြ႔စည္းလုိက္ေသာ အရပ္သားအစိုးရသစ္တြင္လည္း ယခင္အတိုင္း ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးတာဝန္ကို ဆက္လက္ ခန္႕ထားခံရသူျဖစ္သည္။
ထုိသုိ႔ ဆက္လက္ တာဝန္ေပးခံရျခင္းမွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ အနားယူသြားသည့္ ဦးသန္းေ႐ႊ ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ဦးသန္းေရႊ၏ မိသားစုတုိ႔ႏွင့္ လည္းေကာင္း နီးစပ္ ဝင္ဆန္႔သူ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ဟု သိရသည္။
ဦးေက်ာ္ဆန္းသည္ ယခင္ နယက အစိုးရ လက္ထက္တြင္ စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္း ေရာင္းဝယ္ေရး ဒုတိယဝန္ႀကီး၊ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး စသည့္ တာဝန္မ်ားကို ဆက္တိုက္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သျဖင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားအေပၚ ခ်ယ္လွယ္ခြင့္ရ႐ွိခဲ႕၍
အလြန္အကြ်ံ ၾကြယ္ဝ ခ်မ္းသာေနသူ ျဖစ္သည္။
ဦးေက်ာ္ဆန္း၏ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစၥမ်ား အနက္ လူသိမ်ားၿပီး ေငြေၾကး အေျမာက္အမ်ား ရ႐ွိသည့္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္သည္။
၁) MRTV 4 ထုတ္လႊင့္ခြင့္ ရ႐ွိသူ FOREVER ကုမၸဏီပိုင္႐ွင္ ဦးဝင္းေမာ္ႏွင့္ အက်ိဳးတူ႐ွယ္ယာလုပ္ေဆာင္လ်က္႐ွိျခင္း။
FOREVER ကုမၸဏီ သည္ လစဥ္ က်ပ္ သိန္းတစ္ေထာင္ခန္႕ အျမတ္ ရ႐ွိေနသည္။
ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းက သူ ရွယ္ယာပါ၀င္ေသာ ထုိလုပ္ငန္းအတြက္ ရုပ္သံ ထုတ္လႊင့္မွဳ ဆုိင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ား ေပးအပ္ထားသည္။
ရွယ္ယာပါ၀င္သည္ ဆုိေသာ္လည္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္း စီမံခန္႔ခဲြဖုိ႔ မလုိ၊ ေငြအရင္းအႏွီး ျမွဳပ္ႏွံရန္ မလုိအပ္ဘဲ ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္း အတြက္ ၀င္ေငြ အထူးေကာင္းေသာ လုပ္ငန္း ျဖစ္ေနသည္။
၂) MRTV 4 ၏ တိုက္႐ိုက္ထုတ္လႊင့္မွဳမ်ားအတြက္ ဆင္ဆာ ျဖတ္ေတာက္မႈ သက္သာခြင့္ ေပးထားျခင္း။
လုပ္ငန္းႀကီးႀကီး လုပ္ကုိင္လုိသူမ်ား တပါးသူထက္ ႏွာတဖ်ားသာပါက သက္ဆုိင္ရာ ဝန္ႀကီး၊ ညႊန္ခ်ဳပ္တုိ႔ကုိ ကုိယ့္အိတ္ထဲ ထည့္ထားလွ်င္ လုပ္ငန္းအဆင္ေျပသည္ဟူေသာ ေဖာ္ျမဴလာ ျဖစ္သည္။ ဝန္ႀကီးဦးေက်ာ္ဆန္းက ရွယ္ယာရ (ဆက္ေၾကး ပုံမွန္ရ) သျဖင့္ FOREVER အား ရုပ္သံလုပ္ငန္းႀကီး လုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ေပးထားရုံသာမက FOREVER ၏ မီဒီယာႀကီးအား ဆင္ဆာျဖတ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး သက္သာခြင့္ ေပးထားျခင္း ျဖစ္သည္။
၃) FOREVER ကုမၸဏီက ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနသို႕ ေပးသြင္းရမည့္ ႏိုင္ငံျခားေငြ ေဒၚလာ (၃) သန္းႏွင့္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ သိန္းေသာင္းဂဏန္းကို ေတာင္းခံျခင္းမျပဳဘဲ ကင္းလြတ္ခြင့္ေပးထားျခင္း။
ဤသုိ႔ ကင္းလြတ္ခြင့္အတြက္ ကုမၸဏီ ႏွင့္ ဝန္ႀကီးအား မည္သုိ႔ သေဘာတူညီခ်က္ ရထားသည္ကုိ မသိရေပ။
၄) MOVIE 5 CHANNAL ထုတ္လႊင့္ခြင့္ႏွင့္ ေၾကာ္ျငာလုပ္ငန္းကို ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္း၏ သမီးျဖစ္သူက ဦးစီး ေဆာင္႐ြက္လ်က္႐ွိၿပီး တစ္လလွ်င္ အျမတ္ေငြ သိန္း ၆ဝဝ ခန္႔ ရ႐ွိေနျခင္း။
သမီးျဖစ္သူ၏ ႐ုံးခန္းႏွင့္ ေၾကာ္ျငာ ႐ံုးခန္းအား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ လိွဳင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ၆ မိုင္ခြဲ႐ွိ ေ႐ွးေဟာင္းသုေတသန႐ံုး၏ တစ္ဝက္ခန္႔ကို ေနရာယူ၍ ေဆာင္႐ြက္လ်က္႐ွိျခင္း။
ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနသည္ ဦးေက်ာ္ဆန္း တာဝန္ယူရေသာ ယဥ္ေက်းမႈဝန္ႀကီးဌာန၏ လက္ေအာက္ခံ ျဖစ္သည္။ MOVIE 5 သည္ FOREVER ကုမၸဏီ၏ ရုပ္သံလုပ္ငန္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိကုမၸဏီသည္ ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္း၏ မိသားစုလုပ္ငန္းႀကီးတခု ျဖစ္လာသည္။
ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ယဥ္ေက်းမႈဝန္ႀကီးဌာနတုိ႔မွ အရာရိွမ်ား၊ ဝန္ထမ္းမ်ားသည္လည္း တခါတရံ ထုိကုမၸဏီအရာရိွမ်ား၏ ညႊန္ၾကားမႈေအာက္သုိ႔ ေရာက္ေနတတ္သည္။
၅) SKY NET ရုပ္သံ လုပ္ငန္း ထံမွလည္း အျမတ္ေငြ၏ ၂၅% ခန္႕ကို ရ႐ွိေနျခင္း။
လုပ္ငန္း အဆင္ေျပေရးအတြက္ ဝန္ႀကီးကုိ အိတ္ထဲ ထည့္ျခင္း ဟူေသာ ေဖာ္ျမဴလာကုိ ေ႐ႊသံလြင္ ကုမၸဏီကလည္း က်င့္သုံးလ်က္ရိွရာ ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းက အမည္ခံေပးရုံ သက္သက္ျဖင့္ SKY NET ၏ ဝင္ေငြ ေလးပုံတပုံကုိ အလုိအေလ်ာက္ ရေနသည္။
လုပ္ပုိင္ခြင့္အာဏာကုိ စနစ္တက် တလဲြ အသုံးခ်သည့္ ဝန္ႀကီးလည္း ဝင္ေငြ အလြန္ေကာင္းေသာ လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး ျဖစ္လာသည္။
ဤသုိ႔ျဖင့္ ျမန္မာျပည္၏ အခေပး ရုပ္သံလုိင္း ေစ်းကြက္သုိ႔ ဝင္ေရာက္လုိသူမ်ားအတြက္ ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းသည္ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရ မျဖစ္မေန ညိွႏိႈင္းရမည့္ အစုိးရေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ေနၿပီး တဘက္တြင္လည္း ရွယ္ယာ တနင့္တပုိး ေပးရမည့္ လုပ္ငန္းရွင္ဝန္ႀကီး ျဖစ္ေနသည္။
၆) ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕မ်ား႐ွိ အမ်ိဳးသားကဇာတ္႐ံုမ်ားကို FOREVER ကုမၸဏီသို႕ ႏွစ္ (၃ဝ) ငွားရမ္းခြင့္ ရ႐ွိေရးအား ဝန္ႀကီးက ၾကပ္မတ္ ေဆာင္႐ြက္ေပးျခင္း။
ယဥ္ေက်းမွဳ ဝန္ႀကီးဌာန ႏွင့္ FOREVER တုိ႔ အသက္သာဆံုးေစ်းႏွဳန္းျဖင့္ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ႏိုင္ေရးအတြက္ အရိွန္အဝါသုံး ေဆာင္ရြက္ျခင္း။
၇) ဝန္ႀကီးအရိွန္အဝါသုံးျပီး သားျဖစ္သူ၏ ဥပေဒမ့ဲ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအား အကာအကြယ္ ေပးျခင္း။
ဝန္ႀကီး၏သားျဖစ္သူသည္ ယခင္ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ ျမင့္ေဇာ္၏ သမီးျဖစ္သူႏွင့္ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေ႐ႊလက္ထက္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕မ်ား ျပႆနာတက္ခ်ိန္တြင္ သူ၏သားအား အိမ္ေထာင္ဘက္ႏွင့္ အတင္း ကြာ႐ွင္း ခိုင္းခဲ့ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေ႐ႊအေပၚ မ်က္ႏွာလုပ္ခဲ့သည္။
ယခုအခါ ဝန္ႀကီး၏သားျဖစ္သူသည္ စိတ္ၾကြေဆး အပါအဝင္ မူးယစ္ေဆးဝါးစြဲေနၿပီး အေရာင္းအဝယ္ပင္ ျပဳလုပ္ေနသည္။ ရဲတပ္ဖြဲ႕၏ ဖမ္းဆီးမွဳ၊ စစ္ေဆးမွဳမ်ား မၾကာခဏခံရေသာ္လည္း ဝန္ႀကီး၏ အရိွန္အဝါ ႏွင့္ ဖိအားေပးမွဳေၾကာင့္ ဥပေဒအရအေရးယူျခင္းမခံရဘဲ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္လ်က္ ႐ွိေနသည္။
၈) ျပည္ပသြင္းကုန္ လုပ္ပုိင္ခြင့္မွ ေကာ္မရွင္ခ ရယူျခင္း။
ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန၏ ျပည္ပသြင္းကုန္မ်ားအား FOREVER ကုမၸဏီမွ အမႈေဆာင္ အရာရိွခ်ဳပ္ ဦးဝင္းေမာ္ႏွင့္အဖြဲ႕ကိုသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးထားသည္။ အက်ဳိးအျမတ္ မ်ားျပားေသာ ထုိလုပ္ငန္းအတြက္ FOREVER က ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းအား ေကာ္မ႐ွင္ခ အမ်ားအျပား ရခ့ဲသည္ဟု သိရိွရသည္။
ျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီးတစ္ဦး၏ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစၥမ်ားကုိ ေဖာ္ျပခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္။
အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈမ်ား၊ အဂတိလုိက္စားမႈမ်ားကုိ Myanmar Whistleblower တြင္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပသြားပါမည္။
Source : ဧရာ၀တီဘေလာ့ .
ျပည္ပကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံ တိုးတက္ေရး အတြက္ ျပန္လာၾကဖို႔ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ထပ္ၿပီး ဖိတ္ေခၚလိုက္ေပမဲ့ ျပန္လာခ်င္သူေတြေရာ ျပည္တြင္းကေန ႏိုင္ငံရပ္ျခား အေတြ႔အႀကံဳ ယူခ်င္သူေတြ အတြက္ပါ အခက္အခဲေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေနတယ္လို႔ တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူေတြက ေျပာပါတယ္။ ေမလ ၁၁ ရက္ေန႔တုန္းက ေနျပည္ေတာ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးနဲ႔ ေဒသဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးေတြကို ပိုၿပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေရးဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းညိႇႏိႈင္း အစည္းအေ၀းတရပ္ က်င္းပခဲ့ၿပီး အဲဒီအစည္းအေ၀းမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ထပ္မံဖိတ္ေခၚလိုက္တာပါ။ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ကလည္း ပထမအႀကိမ္ ဖိတ္ေခၚခဲ့သလို အခု ဒုတိယအႀကိမ္ ဖိတ္ေခၚမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြရဲ႕ အျမင္ကို ဦးေရာ္နီညိမ္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္း တင္ျပထားပါတယ္။
ျပည္ပက ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ျပန္လာဖို႔ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ ထည့္သြင္းဖိတ္ေခၚတဲ့ ကိစၥကို (၈၈) မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုႀကီးကို ဗီြအိုေအက စၿပီး ေမးျမန္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။
ျပည္ပက ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ျပန္လာဖို႔ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ ထည့္သြင္းဖိတ္ေခၚတဲ့ ကိစၥကို (၈၈) မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုႀကီးကို ဗီြအိုေအက စၿပီး ေမးျမန္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။
“သမၼတကိုယ္တိုင္ေျပာတဲ့ဟာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေလးနက္တာ မွန္ေပမဲ့ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြ အားလံုး ျပန္လာဖို႔အတြက္ ေသခ်ာခိုင္လံုတဲ့ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္လို အမိန္႔မ်ိဳးနဲ႔ ဥပေဒျပဌာန္းၿပီး ဖိတ္ေခၚတာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ျပည္ပကလူေတြ ျပန္လာတဲ့အခါမွာလည္း ဂုဏ္သိကၡာရိွရိွ အာမခံခ်က္ရိွရိွ ျပန္လာႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေပးသင့္သလို၊ ျပည္တြင္းကေနၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔လို ေထာင္ကထြက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ passport မရေသးတဲ့ကိစၥ၊ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ မရေသးတဲ့ကိစၥဟာလည္း တဘက္မွာက်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔က ျပည္ပမွာ အေတြ႔အႀကံဳေတြ ရယူဖို႔ သင္တန္းေတြ တက္ဖို႔ စတဲ့ကိစၥမ်ိဳးေတြမွာလည္း အခုခ်ိန္အထိ ပိတ္ပင္ထားဆဲ အေျခအေနမ်ိဳးေတြ ႀကံဳေနရတာ အားလံုးကို ဆက္စပ္ၿပီးေတာ့ ဒါကို ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတအေနနဲ႔ ဥပေဒေဘာင္၀င္ေအာင္ အမိန္႔ေၾကညာခ်က္တစ္ခုမ်ိဳး သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထုတ္ေပးသင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္”
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ တိုက်ိဳၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ နာဂိုယာတကၠသိုလ္(Nagoya University) မွ ပါရဂူ ႏွစ္ဘဲြ႔ရ တိုက်ိဳျမန္မာ့ေရးရာရံုး ညႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒါက္တာမင္းညိဳကိုလည္း သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ဖိတ္ေခၚမႈအေပၚ သူ႔ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္ကိုလည္း ေမးၾကည့္ပါတယ္။
“သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ထပ္မံဖိတ္ေခၚမႈကို ၾကားရတဲ့အတြက္ အင္မတန္လည္း ၀မ္းသာတယ္၊ ႀကိဳလည္း ႀကိဳဆိုတယ္။ ဟိုတုန္းက ဦးေန၀င္း လက္ထက္မွာက ႏိုင္ငံျခားကို ပညာလာသင္တယ္ ဆိုရင္၊ အစိုးရရဲ႕ ပညာေတာ္သင္ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာေတြတတ္တတ္ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့ဘူးေလ။ အခု ဦးသိန္းစိန္ သမၼတျဖစ္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ အသိအမွတ္ ျပဳလာတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ေတြကို ျပန္လာပါလို႔ ဖိတ္ေခၚတဲ့အတြက္ ၀မ္းလည္း ၀မ္းသာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ကလည္း ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးကို ေစာင့္ေနတာေလ။ က်ေနာ္တုိ႔တတ္တဲ့ ပညာေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ ဆိုတဲ့ဟာကိုပဲ က်ေနာ္တို႔က စဥ္းစားတယ္။ အရင္တုန္းက လုပ္ခ်င္ေပမဲ့ လုပ္လို႔မရဘူး။ အသိအမွတ္လည္း မျပဳဘူးေလ။ အခုက်ေတာ့ အသိအမွတ္လည္း ျပဳတယ္ဆိုတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မိုလို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာနဲ႔ ျပန္ၿပီး လုပ္ခ်င္တယ္လို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။”
ဦးမင္းညိဳ ဆိုရင္ အစိုးရနဲ႔အတုိက္အခံ ျပည္ပမွာထင္ရွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီအတိုင္း ျပန္သြားလို႔ျဖစ္မလား၊ အဲဒါလည္း သိခ်င္ပါတယ္။ -
“အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အေထြေထြ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ဆိုတဲ့ဟာကိုေတာ့ ေပးသင့္တယ္လို႔ေတာ့ ထင္တာေပါ့။ အဲဒါက ဦးေန၀င္းေခတ္မွာေတာ့ ေပးေတာ့ေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံေရး မျပဳျပင္တာေၾကာင့္မို႔၊ ေျပာရင္ေတာ့ ေထာင္ဘယ္ေလာက္ပဲ ခါခါ ေနာက္ပိုင္းေထာင္မွာ လူေတြ ျပန္ျပည့္လာတာပဲေလ။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြ။ ဒါေပမဲ့ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အတိုက္အခံေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိလာၿပီဆိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကလည္း ဒါကို တရား၀င္ေတာင္းဆိုၿပီးေတာ့ အေထြေထြ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ေတာ့ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ ျမင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပညာ ေလ့လာသူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ေျပာရရင္ေတာ့ အဲဒီလို အေထြေထြ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ မေပးဘူးဆုိရင္ေတာ့ ခုနက ျပန္ခ်င္တဲ့သူေတြ၊ ျပန္လို႔မရႏိုင္တဲ့ဟာေတြ ရွိတာေတာ့ မေကာင္းတာ အမွန္ပဲ။”
ႏိုင္ငံေရးပါတီ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအင္အားစု NDF ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးခင္ေမာင္ေဆြကိုလည္း ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဗြီအိုေအက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။
“ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္ေရးအပိုင္းကၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ သမၼတ ဖိတ္ေခၚတာကို ႀကိဳဆိုသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆပါတယ္။ တ႐ုတ္ျပည္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဗီယက္နမ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ စီးပြား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတာဟာ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူျပည္သား အစုအေ၀းႀကီး ျပန္လာၿပီးေတာ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ၊ နည္းပညာေတြ၊ တတ္စြမ္းတဲ့ သူတို႔ရဲ႕စြမ္းရည္ေတြေပါ့။ ဒါေတြကို စီးပြားဖြံ႔ၿဖိဳးေအာင္ ေပါင္းထည့္ၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုရင္ တုိင္းျပည္ဟာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ပိုၿပီးေတာ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈဘက္ကို ပိုၿပီး ေရာက္သြားႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔မွာရွိၿပီးသား အဆက္အသြယ္ေတြကေန တဆင့္ က်ေနာ္တို႔ ဒီကေန National market ထဲမွာ ဆက္သြယ္မႈေတြလည္း ရႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြ ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ မိုလို႔ တိုင္းျပည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဘက္က ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဖိတ္ေခၚမႈအပိုင္းကိုေတာ့ျဖင့္ ႀကိဳဆိုသင့္တယ္လို႔ က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆပါတယ္။
“လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးဘဲနဲ႔ ဖိတ္ေခၚကမ္းလာတဲ့ ကိစၥေတြမွာ အခက္အခဲေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ သက္ဆုိင္ရာ သံ႐ံုးေတြကေနတဆင့္ ေမးျမန္းၿပီးေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ လံုၿခံဳေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ျပန္လာသင့္ မလာသင့္ဆိုတာ ႀကိဳတင္ၿပီးေတာ့ သိႏိုင္စြမ္းရွိလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ပထမအႀကိမ္ တတိယလႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမွာ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးနဲ႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ကို ထုတ္ျပန္ေပးဖို႔ ဆိုၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ပါတီက တင္သြင္းၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သမၼတဟာ သူ ေျပာထားတဲ့စကားကို သူ တည္ေအာင္လုပ္ဖုိ႔ေတာ့ လိုတာေပါ့ဗ်ာ။ ဖိတ္ၾကားၿပီးတဲ့အခါမွာ ဘာေၾကာင့္ညာေၾကာင့္ ဆိုတာ ျဖစ္တဲ့ဟာေတြဆိုေတာ့ သက္ဆုိင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ အဆင့္ျမင့္ဆံုး အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြက ရွင္းဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။”
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားသူေတြကို ျပန္လာဖို႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ဖိတ္ေခၚတာကို ျပည္တြင္း ႏုိင္ငံေရးကၽြမ္းက်င္သူေတြရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ေတြကို ကိုေရာ္နီညိမ္း စုစည္း တင္ျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
Source By ဦးေရာ္နီညိမ္း (ဗီြအုိေအ-ျမန္မာပိုင္း)
ေမ ၁၂၊ ၂၀၁၂ (YPI)
မင္းကုိႏိုင္၊ကိုကိုၾကီး ၊ကိုျပဳံးခ်ိဳတို႔ဦးေဆာင္ေသာ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕ ပုသိမ္ ျမိဳ႕ သို႔ ယေန႔နံနက္ ၉ နာရီတြင္ ေရာက္ရွိလာျပီး မူလက လူထုကုိေဟာေျပာရန္ စီစဥ္ထားသည့္ ေျမာင္းျမေက်ာင္းတြင္ ေဟာေျပာခြင့္ မရသျဖင့္ ျမိဳ႕တြင္းသို႔လွည့္လည္ကာ ေရႊမုေ႒ာဘုရား ၊ေရၾကည္ဦးဘုရား ၊တို႔ကိုလွည္လည္ဖူးေျမာ္ခဲ့ရာ လမ္းခရီးတြင္ ပုသိမ္ျမိဳ႕လူထု က ၾကိဳဆိုလုိက္ပါခဲ့ၾကသည္။
၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕ ႏွင့္အတူ Generation Wave အဖဲြ႕၀င္မ်ား၊မအူပင္ ေက်ာင္းသား သမဂၢအဖဲြ႕၀င္မ်ား ပါ၀င္ၾကျပီး ပုသိမ္ျမိဳ႕တြင္း လမ္းတေလွ်ာက္တြင္လမ္းမ်ားပိတ္ေအာင္အထိ ပုသိမ္ျမိဳ႕ခံတို႔က ဘုရားမ်ားသို႔လိုက္လံပါ၀င္ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့့သည္။
ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုႀကီး ပုသိမ္လူထုကို ႏႈတ္ဆက္ေနစဥ္
ဘုရားဖူးအျပီး ၈၈ အဖဲြ႕ႏွင့္ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ခဲ့သူ မ်ားကို ေျမာင္းျမေက်ာင္းပရိယတိၱစာသင္တိုက္တြင္အလွဴရွင္မ်ား
က ေန႔လည္စာေကၽြးေမြးျပီ ထိုမွ တဆင့္ ျမိဳ.နယ္ NLD ရံုး သို႔ ၈၈ အဖဲြ႕၀င္မ်ား ကိုယ္တိုင္လမ္းေလွ်ာက္ ျပီးသြားေရာက္
ကာ ျငိမ္္းခ်မ္းေရးႏွင္းပြင့္လင္းလူ႔အဖဲြ.အစည္း ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဟာေျပာခဲ့သည္။
ထိုသို႔ ေဟာေျပာရာတြင္ ကိုမင္းကိုႏိုင္က ‘ အစလာတုန္းက ေတာ့လူထုကုိမေၾကာက္ေအာင္ေဟာဖို.ပဲ၊ ဒါေပမယ့္အခု
ေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြကိုုမေၾကာက္ေအာင္ေျပာရေတာ့မယ္ မွန္တာလုပ္တဲ့သူမွန္သမွ် ကၽြန္ေတာ္ တို.ကို ေၾကာက္စရာမလုိ.ဘူးဆိုတာ ဒီကေနေျပာပါရေစ’ ဟုေျပာၾကားခဲ့သည္။
ကုိမင္းကုိႏိုင္ေဟာေျပာျပီးေနာက္ ၊ကိုကုိၾကီး၊ကိုိုေ႒းၾကြယ္ တို.က အစဥ္လုိက္ေဟာေျပာျပီးကို ဘုန္းေမာ္ေန႔တြင္
အတူတူက်ဆံုးခဲ့ေသာ ပုသိမ္ျမိဳ႕ သား ကုိစုိးႏိုင္အတြက္ ပန္းကုံးကုိ ကုိစိုးႏိုင္၏ အစ္မ အရင္းထံေပးအပ္ခဲ့ ကာ ေဟာေျပာဖဲြ. အခမ္းအနားျပီးလွ်င္ ၈၈ မွေက်ာင္းသားအခ်ိဳလို ကုိဂ်င္မီ ဦးေဆာင္ကာေငြေဆာင္ဘက္သို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာမည္ဟုသိရ သည္။
ေခ်ာင္းသာႏွင့္ေငြေဆာင္တုိ႔တြင္ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေျမယာေျမယာသိမ္းမႈမ်ားကိုေျဖရွင္းေပးရန္လာေရာက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟုလည္း မင္းကိုႏိုင္ကေျပာဆုိခဲ့သည္။ ။
Source :Yangon Press International
Source :RFA-Burmese
ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္ ၿပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏ (၁၂.၅.၂၀၁၂) ေကာ့မွဴးခရီးစဥ္ (ဓါတ္ပုံ-ေနာင္ေတာ္ေလး-Facebook)
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦး အျဖစ္ သူတာဝန္ရွိတဲ့ ရန္ကုန္တိုင္း ေကာ့မွဴးျမိဳ႕နယ္က ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ့ အခက္အခဲကို ဒီကေန႔ လက္ေတြ႔ ကြင္းဆင္း ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ေဒသခံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြနဲ႔လည္း ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ကိုယ္ေရးအရာရွိတဦး ျဖစ္တဲ့ ဦးခြန္သာျမင့္က RFA ကို ေျပာပါတယ္။ "ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းကုိ သြားေရာက္ ကန္ေတာ့အျပီး ေကာ့မွဴး ေက်းရြာေပါင္းစုံမွာ ရွိတဲ့ ဘြဲ႔ရ အလုပ္လက္မဲ့ လူငယ္ ၁၅၀ ခန္႔ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတြ႔ဆုံခဲ့ပါတယ္။ သူတုိရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ေတြ သူတုိ႔ ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြကုိ ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ ခရစ္ယာန္၊ မူဆလင္၊ ဗုဒၶဘာသာ အသင္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံျပီး ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေကာ့မွဴးျမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ေရရွားပါးလုိ႔ ေရရရွိေရး ျပဳလုပ္ေပးေနၾကေသာ ပညာရွင္မ်ား၊ အလွဴရွင္မ်ားနဲ႔ေဆြးေႏြးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ျမိဳ႔နယ္ ေဆးရုံက ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ၾကီးနဲ႔ ေတြ႔ျပီး က်န္းမာေရးအတြက္ ဘာေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ လုိသလဲလုိ႔ ေမးပါတယ္။ အခု ေလာေလာဆယ္မွာ ျမိဳ႔နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးနဲ႔ စကားေျပာေနပါတယ္။" အခုလို ေကာ့မွဴးေဒသခံေတြနဲ႕ေတြ႕ဆံုေျပာဆိုခဲ့ရာမွာ အထူးသျဖင့္ လက္ရွိ အခက္အခဲ (၂) မ်ိဳး ေတြ႕ရတယ္လို႔ ဦးခြန္သာျမင့္ က ေျပာပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ အလုပ္လက္မဲ့ ျပႆနာနဲ႕ လယ္သမားေတြရဲ့ အခက္အခဲျဖစ္ၿပီး က်န္အခက္အခဲေတြကေတာ့ ပညာေရးနဲ႕ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ဒီေန႔ ခရီးစဥ္မွာ မိဘမဲ့ ေက်ာင္းတေက်ာင္းနဲ႔ မူၾကိဳေက်ာင္း တေက်ာင္းကိုလည္း ဝင္ေရာက္ၾကည့္ရႈၿပီး ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာခဲ့ပါတယ္။
Source :RFA-Burmese
ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ ေကအိုင္အိုအေပၚ ထိုးစစ္ဆင္ေနတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ UNFC အဖဲြ႕၀င္ေတြဟာ ေမလ (၈) ရက္နဲ႔ (၉) ရက္ေန႔က ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ တစ္ေနရာမွာ အထူးအစည္းအေ၀းတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအစည္းအေ၀းကို သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရနဲ႔ မၾကာေသးခင္ကမွ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲထားတဲ့ ကရင္အမ်ဳိးသား အစည္းအရံုး KNU၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၊ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း SSA တပ္မေတာ္နဲ႔ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း SSDP တပ္ အပါအ၀င္ ကရင္နီ အမ်ဳိးသား
တိုးတက္ေရးပါတီ KNPP အဖဲြ႕၀င္ေတြ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခြန္ဥကၠာက -
"ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီအပစ္ရပ္ထားတဲ့ UNFC အဖြဲ႕ဝင္ေတြအေနနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ မေက်နပ္မႈကို ထုတ္ေဖာ္ျပသတဲ့ အေနနဲ႔ အပစ္ရပ္ထားတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္တာဝန္ ေရွ႕လုပ္ရမည့္ လုပ္ငန္းေတြကို ျပန္လည္ သံုးသပ္သြားမယ္ဆိုတဲ့ ဒီဟာကို ထုတ္ေဖာ္တာပါ။ ကခ်င္မွာ အပစ္ရပ္ဖို႔ေပါ့။ အပစ္မရပ္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ က်န္တဲ့အဖြဲ႕ေတြ ဆက္ျပီးေတာ့ အပစ္ရပ္တာ အဓိပၸာယ္မရိွဘူးဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး၊ ျပန္လည္သံုးသပ္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး တင္ျပတာပါ" လို႔ ေျပာပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း စစ္တပ္အင္အား အလံုးအရင္းနဲ႔ ထိုးစစ္ဆင္ တိုက္ခိုက္ေနတာေတြဟာ ေဒသတြင္းက ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို အကာအကြယ္ေပးဖို႔ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံျခား အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္းအေပၚ ျပင္းထန္တဲ့ စစ္ပဲြေတြ ဖန္တီးေနတဲ့အေပၚ UNFC အဖဲြ႕၀င္ေတြက ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း
ေမလ (၁၀) ရက္ေန႔က ထုတ္ျပန္တဲ့ ေၾကညာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ စစ္ပဲြေတြ မရပ္တန္႔ရင္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္း အေနနဲ႔
ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရးဆိုင္ရာ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူထားတာေတြကို ဆိုင္းင့ံတာ၊ ရုပ္သိမ္းတာေတြ မလုပ္ဘဲ ေစာင့္ၾကည့္ အကဲခတ္ဖို႔ UNFC အေနနဲ႔ တိုက္တြန္းေၾကာင္းလည္း ေၾကညာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
Source : RFA
Washington. D.C. Prof. Dr. Wakar Uddin, Director General of Arakan Rohingya Union (ARU) and Chairman of the Burmese Rohingya Association of North America (BRANA), accompanied by Nay San Oo, the Information Secretary of BRANA, met with U.S. State Department’s Policy Coordinator for Burma, Ambassador Derek Mitchell, on Friday, May 11, 2012. The meeting was part of the ongoing coordination of ARU and BRANA with U.S. State Department for seeking a peaceful solution for Rohingya political and human right issues in Burma. No details of the meeting are available at this point. BRANA, a signatory of ARU, is dedicated to resolution of Rohingya issues on the principle of engagement with various sectors and entities in Burma through building mutual understanding and trust following a process with transparency.
 |
| Prof. Dr. Wakar Uddin meets with Ambassador Derek Mitchell at the State Department. |
 |
| Ambassador Derek Mitchell, Prof. Dr. Wakar Uddin, and BRANA Information Secretary Nay San Oo at the State Department. |
The operator of the Tokyo Stock Exchange announced last month a deal with Myanmar’s central bank to open a stock market in the country formerly known as Burma along with Japan’s Daiwa Securities, after years of discussions.
Executives from Asia’s largest bourse plan to travel to Myanmar later this month to ink the agreement.
But they face competition from South Korea, whose exchange also aims to open a stock market in the state, according to a spokesman for Korea Exchange in Seoul.
Its director recently visited the capital Naypyidaw for talks with Myanmar’s central bank governor about developing the country’s capital markets.
But experts say the Japanese are unlikely to let the opportunity slip away.
“The Japanese need it more and they’ll be very, very competitive about getting into that market,” Tony Nash, a managing director for IHS Consulting in Singapore, told AFP.
He said there was a sense that the Tokyo Stock Exchange felt left out of recent consolidation between global market operators and needed “a growth enhancer to make them a little more attractive in terms of an exchange tie-up.” The Japanese consortium has stolen a march on the Koreans, thanks to a little known but 16-year-old stock market tucked away in a crumbling building in downtown Yangon offering over-the-counter deals in two stocks.
The Myanmar Securities Exchange Centre, a joint venture between Daiwa’s research arm and the government-run Myanma Economic Bank, has a skeleton staff of about 10 and just a few customers visiting every day.
But it is a market minnow with big ambitions, aiming to transform itself into a full-fledged bourse by 2015 using the technology and trading platforms of the Tokyo Stock Exchange.
Its low turnover is not due to a lack of interest. The two stocks listed — a bank and a timber company, both majority-owned by the government — offered attractive dividend yields of about 25-30 percent last year.
“Share trading is very tiny — there are so many buyers but no sellers,” Myanmar Securities Exchange Centre managing director Shigeto Inami said in an interview at the bourse’s offices, where a small board displays the day’s prices of the two stocks printed on sheets of paper the old-fashioned way.
As well as interest among Burmese, foreign investors are eager not to be left out of what could be Asia’s next big economic boom, as the European Union and other countries start to roll back sanctions.
But investing in a country whose economy has been left in tatters by nearly half a century of military rule is not without risks.
“Due to its location, population and resources Myanmar is the holy grail for frontier investors, but it is still early in its reform process,” said Douglas Clayton, founder and CEO of Cambodia-based Leopard Capital, which specialises in emerging markets and plans to launch a Myanmar fund.
“There are severe capacity constraints in human resources and physical infrastructure. Myanmar is simply not ready to absorb the tidal wave of projects foreigners can imagine starting there,” he said.
Much of Myanmar’s industry is currently controlled by companies owned by the government or their cronies, although the government’s economic reforms could lead to increased competition from new rivals.
But the real goldmine — abundant oil, gas and other natural resources — are largely dominated by foreign companies, with the exception of logging. Most of these companies are unlikely to be listed on the local stock market.
Even those that are listed may not be willing to sell their shares to overseas investors for now.
While there is no law against foreigners holding Myanmar stocks, taking even a small stake means the company has to change its status to a foreign company, leading to restrictions in areas such as land ownership, said Inami.
His message for prospective foreign investors?
“I recommend them to marry a Myanmar lady and to buy in the name of the wife,” he said with a smile.
Such drastic measures may not be necessary for long, however, as the new quasi-civilian government seeks to overhaul its antiquated laws introduced during decades of rule by a repressive junta.
A new investment law, expected to be enacted later in the fiscal year, could pave the way for more companies to list their stocks on the Myanmar Securities Exchange, said Inami.
“There are so many good companies here in Myanmar but they are waiting for the new companies act and securities exchange law,” he added.
Yet while investors salivate over one of Asia’s last frontier markets, experts warn that nerves of steel may be needed.
“Myanmar is an incredible long term opportunity but patience and hard work will be required. You can’t modernise a substantial nation overnight,” said Clayton. -- AFP
Sources:
Myanmar's government must allow reforms in the judicial system, and the first step is to guarantee its independence
 Progress must be based on an established rule of law, argues Aung San Suu Kyi [EPA] | ||
| It was the trial result Phyo Wai Aung's family must have been dreading. Having been kept in prison for more than two years, reportedly heavily tortured and given an unfair trial at a court on May 8, the judge finally slammed his gavel. Phyo Wai Aung was given the death sentence. According to the court, Phyo Wai Aung was a "terrorist bomber", responsible for the explosions during Myanmar's annual water festival celebrations in 2010. As revellers splashed water on each other, at the popular X20 stage, three explosions killed ten and injured 168. One week later, Phyo Wai Aung, a 31-year-old engineer, was arrested and blamed for the incident. Right from the beginning he was denied a fair trial, exposing a severe lack of the rule of law in Myanmar, which could hamper progress if not immediately addressed by MPs. Straight after the explosion took place, rumours went flying around the country and along its borders. Some spoke of the involvement of one or more of the various ethnic armies that oppose the state military's oppression of their people.
A potential reason for the race to find a culprit could be the rumoured targeting of Nay Shwe Thway Aung, the grandson of former regime leader Than Shwe, who is known to circulate among the stages during the water festival. Being the "favourite grandson" of the feared regime leader, the officers in charge of the case would have been feeling overwhelming pressure to find a suspect as soon as possible. Further rumours suggest that infighting between "junta kids" led to the explosion, another reason for the rush to "solve" the case. Judicial reform? Regardless of the real story, and even if Phyo Wai Aung was guilty, his arrest, trial and detention all show that, while reforms may be taking place in Myanmar, the judicial system remains the same as it has been for decades under military rule, where anyone can find themselves in the same position as Phyo Wai Aung. Since his arrest, Phyo Wai Aung has repeatedly denied his involvement in the bombing. Despite having witnesses at his construction company who say he was there the day of the bombing, the court has ignored this evidence, and rejected any calls for the witnesses to be called to court. According to the Assistance Association for Political Prisoners (AAPP), an NGO in exile which has spent the past ten years documenting countless cases of a similar nature, Phyo Wai Aung was severely tortured until he confessed to the crime. During his interrogation, Phyo Wai Aung says he was handcuffed and forced to stand for two days, blindfolded and severely beaten. He was forced to kneel, naked, on sharp gravel with his arms raised above his head for long periods of time while his genitals were burnt with a flame by the interrogators. According to relatives, an officer in charge of his interrogation, police Lt Swe Lin, threatened him, saying: "Even if you die during the interrogation, we will be okay." After his family finally visited him three weeks later, he was tortured for another six days. Phyo Wai Aung's health had deteriorated so much, and his torture was so violent, that the prison's superintendent is reported to have sat in on the interrogation in case he died. It was after all this abuse, sleep deprivation, psychological damage and physical violence, that Phyo Wai Aung "confessed" to being responsible for the bombing. A confession, when the torture had finished, he quickly rejected and went on to plead innocent to all the charges throughout his trial. Since Pyo Wai Aung was imprisoned, AAPP reports that he has been denied any medical treatment and external examination. He suffers from Hepatitis B, which could become life threatening if not properly treated. He has not been allowed out of his cell for exercise and has been denied visits from both his family and his lawyer. He has also been denied access to a copy of his file, and police have been listening in on phone conversations with his lawyer. For many Myanma, Phyo Wai Aung's unfair trial came as no surprise; the rule of law in the country has long been non-existent. Thousands of prisoners, political or otherwise, have faced similar conditions and draconian laws, which have led to unfair detentions for long periods of time.
Meanwhile, Than Zaw continues to languish in a dark prison cell suffering from health problems and missing the best part of his life, for a crime he seemingly didn't do. 'Progress it deserves' As opposition leader Aung San Suu Kyi told this writer: "You cannot have genuine reforms without judicial reforms, it is no use introducing investment laws if we don't have a good judicial system to make sure the laws are properly applied. I think without an established rule of law, there can be no real progress." At present, the government can apply the laws to stop any person or group from doing something that may threaten their hold on power. Farmers who have become increasingly mobilised against land confiscation have been feeling this the most. Seen to be concerned about the increasingly united front being formed by the farmers, the government has been arresting farmers on the most draconian of laws. U Ko Myint Naing, who led 300 farmers to protest against land grabbing in the Irrawaddy delta, was arrested for not seeking permission from government censors to copy a video tape of the protest. The worry is, regardless of any new laws, without judicial reform, those in power will continue to oppress any threat to their existence with impunity. This is, of course, not a good sign for the business vultures lurking around the country. While new investment laws are soon to be introduced, foreign and domestic companies will have little guarantee that their investments will be safe until the judicial system is completely cleansed of its regime-like tendencies. All should now be calling for certain benchmarks in order to establish a rule of law. A first step would be to completely separate the justice system from the state. At the moment, judges are manipulated by the government. Government officials also need to be subject to the same laws as everyone else. New laws need to be respected and any inconsistencies with old laws need to be addressed to make laws as clear and comprehensive as possible, so that everyone can be treated equally. Whether or not Phyo Wai Aung is guilty, his case (like countless others), shows that Myanmar is lacking a real rule of law. Like many other prisoners, numerous incidents throughout his trial have breached the Universal Declaration of Human Rights and the International Covenant for Civil and Political rights. This has been the same for countless civilians, farmers, monks, businessmen - and even a few foreigners - who have ended up in Myanmar's courts. In order to show a genuine will to reform the country, and progress to a democratic state, senior government ministers and opposition MPs should be calling for the immediate retrial of Pyo Wai Aung under fair and impartial conditions. This would set the new standard for any future trial in the country, and could herald a new dawn for Myanmar's judicial system. If attention is not given to the case of Phyo Wai Aung, and thousands of other prisoners who have been given an unfair trial, whether they be alleged murderers or accused environmental activists, Myanmar will never really enjoy the progress it deserves. William Lloyd George is a freelance correspondent reporting on under reported stories around the globe. Sources: |
ဦးဝိစာရလမ္းရိွအလယ္ကြ်န္းမ်ားဖ်က္ခဲ့ရျခင္းနွင့္ပတ္သက္၍ရန္ကုန္ျမို့ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ ဥကၠဌ ျမို့ေတာ္ဝန္ ဦးလွျမင့္ ရွင္းလင္း ေနစဉ္။ ဓာတ္ပံု -ေစာသိန္းဝင္းဦးဝိစာရလမ္းရိွ အလယ္ကြ်န္းမ်ား ဖ်က္ခဲ့ရျခင္းနွင့္ပတ္သက္ ၍ ရန္ကုန္ျမို့ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီက သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြျပုလုပ္ ခဲ့ေျကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြ ကို ရန္ကုန္ျမို့ေတာ္ စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီခန္းမ(၄)တြင္ ေမ ၁၁ရက္က ျပုလုပ္ခဲ့ျပီး ရန္ကုန္ျမို့ေတာ္စည္ပင္သာ ယာေရးေကာ္မတီဥကၠဌနွင့္ ယင္းဌာနမွ အရာရိွျကီးမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည္။
''ယာဉ္ေျကာ ရွင္းလင္း ဖို့အတြက္ လမ္းတိုးခဲ့်တဲ့အခါ ဦးဝိစာရလမ္း အလယ္ ကြ်န္းက ေရတမာပင္ ၁၆ပင္ ပါသြားပါ တယ္။ အပင္ျကီး ျဖစ္ေတာ့ အျမစ္ေတြက ဘယ္လိုမွ ေရွြ့ေျပာင္းစိုက္လဲ မရွင္နိုင္ပါ ဘူး။ အပင္လတ္ ခေရပင္ ၁၅ပင္ကို ေရွြ့ေျပာင္း စိုက္ပါတယ္။ အပင္ခုတ္တာ လိုအပ္ ခ်က္ရိွလို့ လုပ္ရတာပါ။ ရန္ကုန္ျမို့ေတာ္ စိမ္းလန္းဖို့ စည္ပင္မွာ အမ်ားျကီး တာဝန္ ရိွပါတယ္။ သစ္ပင္ကို ခ်စ္တဲ့စိတ္၊ ျမတ္နိုး တြယ္တာစိတ္ရိွပါတယ္။ သူမ်ားခုတ္ရင္ ကာကြယ္ရ တဲ့သူျဖစ္ ပါ တယ္။ မတတ္သာ လို့ သစ္ပင္ကို ဖယ္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္'' ဟု ျမို့ေတာ္ဝန္ဦးလွျမင့္က ရွင္းလင္းေျပာ ျကားသည္။
စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ အေနျဖင့္ နွစ္စဉ္ သစ္ပင္စိုက္ပို်းျခင္းကို ေဆာင္ရြက္ျပီး စိုက္ျပီးသစ္ပင္ ရွင္သန္မႈ ရိွမရိွကိုပါ စစ္ေဆးကာ ယခုနွစ္မိုးရာသီ တြင္လည္း စိုက္ပို်းရန္ ျပင္ဆင္ထား ေျကာင္း၊ စိုက္ျပီးသစ္ပင္မ်ား၏ ရာခိုင္နႈန္း ၇၀ ခန့္မွာ ရွင္သန္မႈ ရိွသည္ဟု သိရသည္။ ယာဉ္ေျကာပိတ္ဆို့မႈ ေလ်ာ့က် ေစရန္အတြက္ ဦးဝိစာရလမ္းကို တိုးခဲ့်ရ ျခင္းျဖစ္ျပီး လမ္းတိုးခဲ့်ျခင္းမျပုမီ ဧျပီ ၂၀ ရက္မွ စတင္ကာ ရွစ္ရက္ျကာ ကြင္းဆင္း ၍ ေဒတာေကာက္ယူခဲ့ေျကာင္း၊ ဘယ္ ေကြ့ကား မ်ားမွာ မလိုအပ္ဘဲ ယာဉ္ေျကာ ပိတ္ဆို့မႈမ်ားရိွေန၍ ယင္းသို့ေဆာင္ရြက္ ျခင္းျဖစ္ေျကာင္း သိရသည္။
ယာဉ္ေျကာ ရွင္းလင္းေရး အတြက္ ေလးလမ္းသြား ကားလမ္းမ်ားတြင္ ေလးလမ္းစလံုး အျပည့္အဝ ဖြင့္နိုင္ရန္အတြက္ မီးပိြုင့္မ်ား၌ ဘယ္ေကြ့ ယာဉ္ေျကာနွင့္ညာ ေကြ့ယာဉ္ေျကာမ်ားကို လမ္းခဲ့်ျခင္းနွင့္ လမ္းခင္းျခင္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ ရန္တင္ျပျပီး ပထမဆံုး အေနျဖင့္ ဦးဝိစာရမီးပိြုင့္ကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေျကာင္း အင္ဂ်င္နီယာဌာန (လမ္း၊ တံတား) မွ ဌာနမႉး ဦးတင္ေမာင္ ျကည္က ေျပာျကားခဲ့သည္။
ရန္ကုန္တိုင္း
Jawaharlal Nehru University Students’ Union on Thursday took to the streets demanding that the government as well as the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) take immediate steps to address the “pathetic and abysmal” condition of Myanmar refugees in Delhi.
The JNUSU presented a memorandum to the High Commissioner who they said has promised to “negotiate with the government to grant refugee status to the Burmese.”
The refugee camp was earlier located behind the UNHCR office in Vasant Vihar. It has now been shifted to the premises of a mosque in Sultangarhi in the Vasant Kunj-Mahipalpur area.
The refugees who had got onto a bus to reach the protest venue, were stopped from leaving the camp premises by police. Only a few members were able to reach the protest venue. In Vasant Vihar, students were not allowed to reach the UNHCR office.
“We could not allow them to protest because Section 144 is imposed in the area,” said a senior police officer.
The refugees said they used whatever little space they had in the camp for cooking and sanitary purposes. As a result, diseases like diarrhoea and malaria were spreading, apart from several cases of dehydration. Women and children were the worst affected.
JNUSU President Sucheta De said, “It is indeed shocking that neither the UNHCR nor the government is showing even the minimum humanitarian concerns to address the basic needs of these refugees. JNUSU has been visiting the refugee camp and trying to organise some relief by collecting funds from the JNU community. But it is an enormous task and public bodies have to be pressurised to address the urgent needs of these refugees.”.
“The issue of refugees languishing on the streets of Delhi for more than a month in the summer heat has to be addressed immediately. As of now, the refugees only have an asylum status. The government and the UNHCR must grant official a refugee status to them so that they can avail their basic rights with a sense of dignity,” De said.
Over 600 Rohingya Muslim families had fled from Western Myanmar to India about two years ago after facing “considerable repression under the military regime” in Myanmar. They arrived in Delhi on April 9, seeking refugee status instead of ‘asylum status that has been granted to them by the UNHCR.
The JNUSU presented a memorandum to the High Commissioner who they said has promised to “negotiate with the government to grant refugee status to the Burmese.”
The refugee camp was earlier located behind the UNHCR office in Vasant Vihar. It has now been shifted to the premises of a mosque in Sultangarhi in the Vasant Kunj-Mahipalpur area.
The refugees who had got onto a bus to reach the protest venue, were stopped from leaving the camp premises by police. Only a few members were able to reach the protest venue. In Vasant Vihar, students were not allowed to reach the UNHCR office.
“We could not allow them to protest because Section 144 is imposed in the area,” said a senior police officer.
The refugees said they used whatever little space they had in the camp for cooking and sanitary purposes. As a result, diseases like diarrhoea and malaria were spreading, apart from several cases of dehydration. Women and children were the worst affected.
JNUSU President Sucheta De said, “It is indeed shocking that neither the UNHCR nor the government is showing even the minimum humanitarian concerns to address the basic needs of these refugees. JNUSU has been visiting the refugee camp and trying to organise some relief by collecting funds from the JNU community. But it is an enormous task and public bodies have to be pressurised to address the urgent needs of these refugees.”.
“The issue of refugees languishing on the streets of Delhi for more than a month in the summer heat has to be addressed immediately. As of now, the refugees only have an asylum status. The government and the UNHCR must grant official a refugee status to them so that they can avail their basic rights with a sense of dignity,” De said.
Over 600 Rohingya Muslim families had fled from Western Myanmar to India about two years ago after facing “considerable repression under the military regime” in Myanmar. They arrived in Delhi on April 9, seeking refugee status instead of ‘asylum status that has been granted to them by the UNHCR.
နယူးေဒလီ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာမန္မိုဟန္ဆင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ မသြားေရာက္မီတြင္ အိႏၵိယ
ေကာ္ပိုေရးရွင္းမ်ား၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား အရွိန္ျမႇင့္လာေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အေျခခံ အေဆာက္အအံု ခ်ဳိ႕တဲ့မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး မေရရာမႈမ်ားေၾကာင့္ အိႏၵိယကုမၸဏီမ်ားအတြက္သြားေရာက္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံရန္ ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့ရေသာ္လည္းယခုအေျခအေနတြင္မူ ေျပာင္းလဲသြားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ONGC Videsh ေရနံကုမၸဏီက ယူဆသည္။
“ဒါေပမယ့္ ဝန္းက်င္အေနအထားဆိုတာကေတာ့ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ကို ေျပာင္းလဲေနတာပါ။ လတ္တေလာ ႏိုင္ငံေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံခ်င္ဖြယ္ရာ ေနရာတခုအျဖစ္ ျပဳႏိုင္ စြမ္းခဲ့ပါတယ္” ဟု ONGC Videsh စီမံခန္႔ခြဲေရး မန္ေနဂ်ာ D K Sarraf အား ကိုးကား၍ The Econimic Times တြင္ ေရးသားထားသည္။
ONGC Videsh မွာ ေရႊ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ကြက္ ႏွစ္ခုတြင္ ေဒၚလာသန္းတေထာင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားသည္။
ထိုသို႔ေသာ ေျမေအာက္သယံဇာတလုပ္ငန္းတြင္ သာမက အျခားေသာ က႑မ်ား၌လည္း ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံရန္ အိႏၵိယမွ ဆႏၵရွိၾကေၾကာင္းလည္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုသည္။
“အိႏၵိယ ေကာ္ပိုရိတ္ေတြအေနနဲ႔ က်န္းမာေရးတို႔၊ နည္းပညာတို႔၊ ဆက္သြယ္ေရးတို႔၊ အေျခခံ အေဆာက္အအံုတို႔ ကိစၥမ်ဳိးေတြမွာလည္း စိတ္ဝင္စားမႈရွိေၾကာင္း ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အိႏၵိယအတြက္ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြဆီ ထြက္ရာတံခါးၾကီး ျဖစ္လာရမွာပဲလို႔ နားလည္ထားၾကၿပီးသားပါ” ဟု နယူးေဒလီ အေျခစိုက္ သုေတသနႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္အဖြဲ႔ၾကီး RIS မွ အၾကီးတန္း အသင္းဝင္ Ram Upendra Das က ဆိုသည္။
အိႏၵိယအစိုးရမွ ျမန္မာအား ထပ္မံေပးအပ္ထားသည့္ ေဒၚလာ သန္း ၅ဝဝ (ပစၥည္းျဖင့္) ေခ်းေငြသည္လည္း အိႏၵိယ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးမ်ားအတြင္ အခြင့္အလမ္းတခုအျဖစ္ ရႈျမင္ေနၾကသည္။
အျခားေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအနက္ Tata Mortors ၊ RITES ႏွင့္ United Bank of India (UBI) တို႔မွာ
ျမန္မာျပည္တြင္း စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္လုပ္ကိုင္လ်က္ ရွိေနၾကသည္။ UBI ဘဏ္မွာ ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္ သံုးခုႏွင့္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္မ်ား ခ်ဳပ္ဆိုထားၿပီး လြန္ခဲ့ေသာ ေလးႏွစ္တာ ကာလကတည္းက နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးကိစၥမ်ား
ေဆာင္ရြက္လာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ ဗဟိုဘဏ္ RBI သည္လည္း မၾကာမီ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ကိုယ္စားလွယ္႐ုံးခြဲ ဖြင့္လွစ္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ေကာ္ပိုေရးရွင္းမ်ား၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား အရွိန္ျမႇင့္လာေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
“ဒါေပမယ့္ ဝန္းက်င္အေနအထားဆိုတာကေတာ့ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ကို ေျပာင္းလဲေနတာပါ။ လတ္တေလာ ႏိုင္ငံေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံခ်င္ဖြယ္ရာ ေနရာတခုအျဖစ္ ျပဳႏိုင္ စြမ္းခဲ့ပါတယ္” ဟု ONGC Videsh စီမံခန္႔ခြဲေရး မန္ေနဂ်ာ D K Sarraf အား ကိုးကား၍ The Econimic Times တြင္ ေရးသားထားသည္။
ONGC Videsh မွာ ေရႊ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔လုပ္ကြက္ ႏွစ္ခုတြင္ ေဒၚလာသန္းတေထာင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားသည္။
ထိုသို႔ေသာ ေျမေအာက္သယံဇာတလုပ္ငန္းတြင္ သာမက အျခားေသာ က႑မ်ား၌လည္း ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံရန္ အိႏၵိယမွ ဆႏၵရွိၾကေၾကာင္းလည္း ေလ့လာသူမ်ားက ဆိုသည္။
“အိႏၵိယ ေကာ္ပိုရိတ္ေတြအေနနဲ႔ က်န္းမာေရးတို႔၊ နည္းပညာတို႔၊ ဆက္သြယ္ေရးတို႔၊ အေျခခံ အေဆာက္အအံုတို႔ ကိစၥမ်ဳိးေတြမွာလည္း စိတ္ဝင္စားမႈရွိေၾကာင္း ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အိႏၵိယအတြက္ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြဆီ ထြက္ရာတံခါးၾကီး ျဖစ္လာရမွာပဲလို႔ နားလည္ထားၾကၿပီးသားပါ” ဟု နယူးေဒလီ အေျခစိုက္ သုေတသနႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္အဖြဲ႔ၾကီး RIS မွ အၾကီးတန္း အသင္းဝင္ Ram Upendra Das က ဆိုသည္။
အိႏၵိယအစိုးရမွ ျမန္မာအား ထပ္မံေပးအပ္ထားသည့္ ေဒၚလာ သန္း ၅ဝဝ (ပစၥည္းျဖင့္) ေခ်းေငြသည္လည္း အိႏၵိယ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီးမ်ားအတြင္ အခြင့္အလမ္းတခုအျဖစ္ ရႈျမင္ေနၾကသည္။
အျခားေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားအနက္ Tata Mortors ၊ RITES ႏွင့္ United Bank of India (UBI) တို႔မွာ
ျမန္မာျပည္တြင္း စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္လုပ္ကိုင္လ်က္ ရွိေနၾကသည္။ UBI ဘဏ္မွာ ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏ္ သံုးခုႏွင့္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္မ်ား ခ်ဳပ္ဆိုထားၿပီး လြန္ခဲ့ေသာ ေလးႏွစ္တာ ကာလကတည္းက နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးကိစၥမ်ား
ေဆာင္ရြက္လာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ ဗဟိုဘဏ္ RBI သည္လည္း မၾကာမီ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ကိုယ္စားလွယ္႐ုံးခြဲ ဖြင့္လွစ္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
YANGON — Myanmar's president has urged the nation's millions-strong diaspora to return, state media reported Saturday, as the country seeks skilled workers to help smooth the passage of reform.
Several million people fled Myanmar's corrupted economy and political repression under army rule, leaving the nation desperately short of professionals to help it manage massive economic and political change.
Pledging to help emigres establish businesses as resource-rich Myanmar braces for a surge of foreign investment and an expected economic boom, President Thein Sein asked migrants who left for "various reasons" to return.
"Offers are being constantly extended to Myanmar citizens who have been abroad for various reasons to come back home," he was quoted as saying by English-language state newspaper the New Light of Myanmar
"Those who were abroad include technicians, experts, businessmen as well as those who are engaged in different careers.
"The state would render necessary assistance to them if they have any difficulties in doing business in the nation."
Many exiles have been emboldened to return by a surprising series of political and economic reforms since Thein Sein took office last year.
The diaspora -- a significant proportion of the roughly 60 million population -- include skilled workers who have made successful lives overseas.
The new military-backed civilian government that took power last year has surprised observers with a series of conciliatory gestures to its opponents.
Opposition leader Aung San Suu Kyi took a seat in parliament after her pro-democracy party swept April by-elections and hundreds of political prisoners have been freed, although many others remain behind bars.
The European Union has responded by suspending for one year a wide range of trade, economic and individual sanctions, although it left intact an arms embargo.
But the United States maintained its main sanctions on Myanmar, hoping to use them to press the regime to end ongoing ethnic violence, which has marred the regime's reformist image.
Several million people fled Myanmar's corrupted economy and political repression under army rule, leaving the nation desperately short of professionals to help it manage massive economic and political change.
Pledging to help emigres establish businesses as resource-rich Myanmar braces for a surge of foreign investment and an expected economic boom, President Thein Sein asked migrants who left for "various reasons" to return.
"Offers are being constantly extended to Myanmar citizens who have been abroad for various reasons to come back home," he was quoted as saying by English-language state newspaper the New Light of Myanmar
"Those who were abroad include technicians, experts, businessmen as well as those who are engaged in different careers.
"The state would render necessary assistance to them if they have any difficulties in doing business in the nation."
Many exiles have been emboldened to return by a surprising series of political and economic reforms since Thein Sein took office last year.
The diaspora -- a significant proportion of the roughly 60 million population -- include skilled workers who have made successful lives overseas.
The new military-backed civilian government that took power last year has surprised observers with a series of conciliatory gestures to its opponents.
Opposition leader Aung San Suu Kyi took a seat in parliament after her pro-democracy party swept April by-elections and hundreds of political prisoners have been freed, although many others remain behind bars.
The European Union has responded by suspending for one year a wide range of trade, economic and individual sanctions, although it left intact an arms embargo.
But the United States maintained its main sanctions on Myanmar, hoping to use them to press the regime to end ongoing ethnic violence, which has marred the regime's reformist image.
-
က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာ...
-
Cox's Bazar: A 19-member delegation comprised of diplomats from western countries has recently visited the Burmese Muslim refugee camps...
-
High quality global journalism requires investment. Please share this article with others using the link below, do not cut & paste the a...
-
There is a government publication called New Light of Myanmar founded in 1914 .It is a far cry from the free wheeling, irrepressible Ph...
-
RB News October 14, 2013 Buthidaung, Arakan – Township Administrator of Buthidaung Township in Arakan State warned Rohingya Muslims... -
သို႔/- ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၊ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။ ... -
Richard Potter RB Opinion October 13, 2013 All people actively participating in their governments, however they disagree with... -
Thousands of displaced Rohingya Muslims live in refugee camps in Myanmar's Rakhine state. AFP: Ye Aung Thu By Clara Tran ABC ... -
Bangkok Post March 6, 2013 Thein Sein, on the first-ever visit to Brussels by a Myanmar president, received on Tuesday new pledges... -
By Alan Morison and Chutima Sidasathian PHUKET: Public exposure of the large number of Rohingya boatpeople being apprehended or '...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
