After the decision to shelve a China-funded hydropower plant on the Irrawaddy caused uproar in Beijing, Qin Hui set off south to learn about the project and its opponents. He opens a three-part article.
Everywhere in Kachin, you see photos or paintings of Myitsonethe site is to this region what Mount Fuji is to Japan or Mount Kumgang to North Korea: an emblem of the nation.
On a recent trip to Myanmar also known as Burma my eyes were opened to the strength of opposition to the Myitsone dam, the China-led scheme in the northern state of Kachin suspended last September after more than a year of construction.
Groups usually positioned against each other across ethnic, religious or political lines on this issue appear united. Burmese or Kachin; existing regime or opposition; religious or secular; Christian or Buddhist; pro-West, pro-military or pro-China political factions almost all agree that the government was right to shelve the project at the source of the Irrawaddy River.
This is not to say that the dam, a project of China Power Investment Corporation (CPI), has no supporters whatsoever. After all, the junta, which governed the country in a military dictatorship from 1962 until the 2010 general election, was originally a firm advocate of the scheme. Indeed, it pushed not just for the Miyitsone dam, but for a cascade of seven hydropower plants on the Irawaddy River.
But anyone familiar with Burmese politics will know that the military government suffered periodic factional disputes throughout its rule, a dynamic that was crucial to kick-starting the current reform period. And, among those internal disagreements was a dispute over Myitsone.
Former head of state Than Shwe was replaced last year by the first civilian president in nearly 50 years, Thein Sein. Though the nominal civilian government is still backed by the military, Than Shwe has seen his clique undermined and its voice weakened. The generals supporters have failed to speak out in favour of the Myitsone dam, and even state newspaper New Light of Myanmar has published criticisms of the scheme.
Kachin state, where the majority of residents are members of the Kachin ethnic group, is home to a strong, separatist movement, led by the Kachin Independence Organisation (KIO). The organisation opposes the military-backed government and a de-facto state of war exists between the two parties. For many years, the KIO has acted as an autonomous local government, controlling most of the state, where it manages public order and economic development.
Unlike the NGO community, the KIO has in the past supported hydropower development. The KIO-governed Kachin State 2nd Special Region, for example, once turned to its only international neighbour, China, for help in this area. In fact, it was the KIO that first attracted Chinese investors to the regions hydropower potential.
But the friendship didnt last. Certain Chinese companies, preferring to cosy up to the more powerful Myanmar government, cast the KIO aside, causing the angry separatists to change their stance on several projects. A dam on the Tarpein River was one such scheme. The KIO had collaborated with Chinas Datang Corporation on the project and provided some of the funding. But when the military government intervened, Datang changed allegiance, forcing the KIO out. In order to protect the project, government soldiers were dispatched to occupy the area around the dam, leaving the Kachin down on both land and money and not at all happy about it.
In response, the KIO decided to obstruct the project, and the scheme is now paralysed. But it is important to note that the rebels are not opposed to a dam on the Tarpein itself, merely to the involvement of the Myanmar government.
The Myitsone Dam is a different case, however. While the KIO is by no means anti-dam, and was once keen to work with China on hydropower, it has never been in favour of the Myitsone project.
Even the Kachin faction closest to the Myanmar government opposes to the dam. The New Democratic Army-Kachin (NDA-K) turned itself from a communist militia into a border guard force under the aegis of the military government. Its former leader, Zahkung Tingying, suppressed internal dissent with junta help and ended up as nothing but a puppet of Than Shwe. But even he has never spoken out in favour of the Myitsone project, while other NDA-K figures have been explicit in their opposition. When I spoke to former deputy commander of the NDA-K Wu Maoyin, he described the Myitsone Dam as the single largest source of public discontent with Chinese investment.
The Kachin Baptist Convention (KBC) is an influential religious organisation in the region. I asked one of its senior members, Brother Kunsang, if there were cultural or religious reasons to oppose the dam, in addition to environmental and economic factors: Obviously, being a Christian, I dont believe there are any spirits residing at Myitsone. But as a Kachin, I see it as a symbol of our national spirit. That does not contradict my Christianity, he said. If the junta and Chinese companies come along and want to make money from it without even consulting us, of course Ill object, even if it doesnt damage the environment.
Myanmars ethnic Chinese come from a range of backgrounds: some originate from the mainland, some from the Kuomintang army (many of whose ranks fled to Myanmar after being expelled from China by the Communists) and some are members of the ethnically Chinese Wa and Kokang groups. But there is a common thread: overall, Myanmars ethnic Chinese population is comparatively successful and rich. Its members prefer to keep their heads down and make money, rather than getting involved in politics.
The growth in trade between Myanmar and China has provided many ethnic Chinese with the chance to get wealthy, and they have not wasted these opportunities. The beneficiaries of these ties do whatever is necessary to maintain friendly relations with both the military government and China and to keep a distance from anything the two governments might find objectionable. As a result, they are unlikely to discuss the Myitsone dam. When they do, however, they say it has not been handled well. Even members of the ethnic Chinese elite, who have the closest links with government, feel this way.
Li Zuqing, head of the Confucius Institute in Mandalay, is one example. He has always identified with China and approves of both the Chinese and Myanmar governments. But Li told me that, while he believes China has done many good things for Myanmar over the decades, the country has made two clear mistakes. One was encouraging ethnic Chinese students in Myanmar to become Red Guards during the Cultural Revolution. The other is the Myitsone dam: I dont know whose stupid idea it was, he said. They could have built it anywhere, and they had to build it right where it would be most taboo.
So why is the Myitsone dam so unpopular?
Opponents of the dam say it will damage the environment, impact fisheries, flood wide swaths of jungle and change the river flow downstream. And, since it is built on a geological fault, they argue it could collapse if an earthquake strikes.
There are good reasons for many of these concerns. But they also call for qualifying remarks.
First, this list of objections could apply to almost any dam. We cannot, however, rule out dam construction entirely. Instead, we need to work out the pros and the cons and identify suitable sites: if it isnt possible to build one here, where is it possible? Where would the damage be smallest? Alternative proposals are needed. Certain environmental groups appear capable only of saying where dams cannot go and not where they can. While these NGOs do have a role to play, we cannot rely solely on their advice about any specific project.
Second, some of the issues raised by opponents can be resolved through design changes, further investment or extra equipment. This doesnt have to be an all-or-nothing choice between the original proposal and no dam at all. Moreover, some of the problems flagged up are not as serious as they are made out to be. The main dam at Myitsone is designed as a concrete-face rock-fill dam, a type of barrage with a much shallower slope and wider base than arch or gravity dams, which rely on a steep narrow wall. Such dams are less prone to earthquake damage. Even if the Myitsone were damaged, there is virtually no chance of a sudden collapse; any failure would pan out over a period of time.
Third, opposition to dams can be contradictory. If the area to be flooded is sparsely-populated, it is described as a unique virgin ecosystem, which must not be touched. If it is densely populated, however, the problems of relocating local residents are played up. The outcome is that no matter what the population, the dam cannot be built. These two concerns need to be balanced.
Something else struck me during my visit to Kachin state: although environmental damage is the concern most prominently voiced by opponents to the dam, it is not the real reason they fight it.
Everywhere in Kachin, you see photos or paintings of Myitsone, the confluence of the Mail and N'Mai rivers and source of the Irrawaddy. The iconic image is visible in any public space and is a familiar sight even in non-Kachin areas (a Myitsone Restaurant near the Chinese embassy in Yangon is adorned with the image). It seems that Myitsone is to this region what Mount Fuji is to Japan or Mount Kumgang to North Korea: an emblem of the nation.
Why is this place so significant? Kachin legend has it that Father Dragon and his two sons, Hkrai Nawng and Hkrai Gam, were born here. Locals believe that, if the mountains are damaged, the dragons will awaken and bring disaster. Of course, many people dont believe this, but the point is the Kachin do and this is their land isnt it?
Besides, there are historic reasons for considering this a special place. When the people of the Tibeto-Burman language family (which includes the Burmese and the Kachin) migrated south from the Tibetan plateau, this is where they entered the Irrawaddy valley, emerging from the precipitous mountains to found a new civilisation.
Even if you dismiss the legends, the Kachin have cause to revere Myitsone as the birthplace of their culture.
I wondered why the dam threatens this special status. Myitsone will still be there, whether the dam is built or not. Wont it still be sacred even if there is a new reservoir? I asked Kata, a local writer.
No, said Kata. We cannot accept this happening to Myitsone. He paused. It isnt like Jerusalem or Mecca. We Kachin dont have buildings as symbols of our faith; we revere Myitsone in its natural state. If there was a reservoir here, then it wouldnt be Myitsone.
If they have to create a reservoir, why does it have to be here? They didnt even consult us. A few Burmese generals and Chinese bosses say do it, and its done?
NEXT: a history of Chinese involvement
Qin Hui is a professor of history at Tsinghua University.
This is an edited version of an article that first appeared in The Economic Observer.
Translated by Roddy Flagg
Homepage image by Fr餩ric Gloor shows the Myitsone section of the Irrawaddy River.
Press Release: Asian Human Rights Commission
March 26, 2012
A Statement from the Asian Human Rights Commission
Burma: Cynical Manipulation Of Legal System Prefigures Continued Authoritarianism
Two cases in Burma's courts that recently have attracted some public attention reveal aspects of a legal system being cynically manipulated, aspects that afford strong guarantees for the continuation of authoritarian practices and mentalities, large and small, after the by-elections this April.
In February the Rangoon Western District Court gave its verdict in the case of Ko Tin Maung Swe, a 36-year-old taxi driver whom a gang beat to death in December 2010. Members of the gang had apparently had an argument with some taxi drivers earlier in the evening, and around 10 young men had come to the restaurant in Sanchaung Township where Tin Maung Swe was having a meal around 11:30pm so as to set upon patrons, most of whom were drivers finishing up their shifts before going home. Tin Maung Swe tried to flee but the gang attacked him at the entrance to an adjacent hospital, and he died shortly after.
Police arrested four men over the killing and charged them with murder. But, the court shifted the charge from murder to section 325 of the Penal Code, causing grievous hurt, on the spurious reasoning that because they were armed with sticks and clubs rather than knives or swords they did not intend to kill the victim. Against two of the men it further shifted the charges from assault to simple abetment. Finally, on February 24 Deputy District Judge (3) Hoke Yi sentenced the first two men to five years in prison each: two years less than the maximum sentence even for that offence. The two men charged with abetment he sentenced to just one year and three months in jail each, minus the time held in detention during the trial, which conveniently comes to almost exactly one year and three months.
This method of convicting an accused but sentencing him to a period of time already served, so that he is released at the time of the sentence or shortly after, is an example of how the legal process in Burma is commonly and cynically manipulated, typically in cases where judges have been paid off by parties but where for various reasons they feel that they cannot order an acquittal. It is also reportedly common for judges in cases where a number of accused appear and some have money but others do not to reorganise the charges in this way so that those having the wherewithal can pay for their release, as in this instance, while the judge can still give others longer sentences, to keep up the appearance of doing his job correctly. Of course, for the purpose of higher-ups, that appearance need only be on paper: according to some reports, during the trial this particular judge showed a patent disinterest in proceedings and at times spoke at length on his mobile telephone while witnesses were deposing.
In another rather different type of case, this March the Rangoon Northern District Court gave its verdicts against Padoe Mahn Ngyein Maung, a 70-year-old central committee member of the Karen National Union, whom immigration officers arrested on 24 July 2011 as he tried to enter Burma on a false passport. A township court had already convicted Ngyein Maung over use of the passport to enter the country illegally. Then, the Special Branch police brought two cases against him for being a member of an unlawful association and for treason. Almost immediately after District Judge (3) Hla Win handed down guilty verdicts on March 13, the president issued an order pardoning Ngyein Maung and releasing him.
Although the order to release Ngyein Maung may have been politically expedient, since the government is currently in negotiations with the KNU, it made a mockery out of the legal process. Even as the cases were going to court officials reportedly informed the defendant that they would rush his case through as quickly as possible so that the president could issue the pardon and let him out. The trial was nothing more than a pantomime, one in which barely any pretence was made of legality: the charge of treason was brought without the president's sanction, as required by law; and, the two separate cases were heard simultaneously, with the single testimonies of police officers serving as evidence for both, which is illegal and in complete violation of criminal procedure.
Some attempts by the trial judge to paper over this legality with remarks that a decision was made to run the case this way in order to expedite it only make the whole thing look worse. By this reasoning, every accused facing multiple cases in Burma's courts should be tried accordingly. They also highlighted the obvious fact, that the court in Ngyein Maung's case was functioning exactly as it would have done under direct military dictatorship of prior years: following the instructions of executive officers, rather than the contents of law, only now it was speeding the case to its conclusion so as to release the accused, whereas in previous years it would have been so as to send him promptly to a remote prison.
The cases of Tin Maung Swe and Ngyein Maung together speak to two legacies of protracted military authoritarianism on the legal system in Burma: its utter degradation and corruption, its reduction to an apparatus for the trading in justice by its personnel; and, its utter politicisation and partisanship, its reduction to an apparatus for delivery of orders from the executive.
The Asian Human Rights Commission has for almost a decade now been working on these issues intensively, and has consistently drawn attention to the fact that a major obstacle to the protection of human rights in Burma is the institutionalisation in the courts, police and prosecution system of practices developed and refined over decades of dictatorship. As political, economic and social conditions have begun to change under the new semi-elected legislature, what has become increasingly obvious is that the institutions showing the greatest resistance to change are those of the judiciary and law enforcement. Within the last year, a growing number of organisations and concerned individuals working in a range of fields have chorused calls to make judicial and legal reform a top priority.
Although these calls are very welcome, and although the growing interest of people and agencies from a variety of backgrounds in the work of the legal system is a prerequisite for the major reform that the system requires, much of the current discussion lacks reflection. What is little acknowledged in all of this, but what is self evident from cases passing through the courts like those of Ko Tin Maung Swe and Mahn Ngyein Maung, is that not only are these institutions resistant to change, but also they are not really being encouraged to change as some government officials and their authorised or proxy spokesmen would have us believe. Instead, the current administration is continuing to encourage or enable most of the same types of cynical manipulation of the legal system as its predecessors.
The legacy of judicial corruption is today in the foreground of media and public debate, but the anti-corruption rhetoric that we hear is essentially a continuation of the same type of rhetoric that successive military and military-backed regimes iterated for decades. Nor are the proposals that have been made in the last year to deal with corruption anything new. Most blame and attention is being placed on judges who take bribes, rather than on the systemic features of corruption. While judges are scandalized, the participation of all parties in the legal process in the negotiations and trade in justice, including arresting police, investigating officers, station clerks, court clerks, court brokers, prosecutors, bailiffs, bureaucrats and many others in addition to the judges, and how these people network and negotiate through the offices of the system attracts inadequate attention. The specialised trade in which they engage has evolved since the colonial period, and has become extremely refined in recent decades, to the extent that it has become a parallel system for the trade of justice, fully integrated into the formal system on which it depends for its existence. Simply focusing on judges and proposing to introduce more sanctions to deal with their misdeeds will do nothing to resolve this problem, and will only make matters worse by further undermining the country's already emasculated judiciary.
Similarly, the continued making of the courts beholden to executive orders in political or "policy" cases does nothing to strengthen the judicial branch as the new government claims that it is trying to do, and instead only ensures the continuance of long-established practices. That at present the courts acting on executive instructions are working promptly to have people in some cases released rather than imprisoned is a reflection of changed political priorities, not changed behavioural patterns. The courts should not be misunderstood as cooperating in enabling political change. They are merely continuing to follow instructions from the executive, as they have been doing for the last half-century. Likewise, those persons in the executive issuing orders to see cases processed and enable the release of people who in the past would have been imprisoned are not thinking about the legal system in a qualitatively different way, only changing the direction of their thinking about how they can use the courts to serve policy oriented goals. In short, the extant mentalities and practices of long-term authoritarianism have to date been fully recycled under the new administration.
The continued cynical manipulation of the courts in Burma, be it for financial gain or political expediency, prefigures the continuation of authoritarian tendencies, large and small, well into the future. It prefigures the continuation of practices established and mastered over successive periods of dictatorship, irrespective in the short term of electoral gains made to progressive political forces, like those that many people are rightly hoping for in the by-elections of April. It is unlikely that anyone who will be elected next week will have any illusions about that fact.
People are right to be concerned that above all, it is the legal system that is going to impede the possibilities for political and social progress in Burma. But we ought not fool ourselves into thinking that the problems of the legal system are to be solved merely by electoral politics or by tinkering with those bits and pieces of the system that seem most at odds with popular aspirations. The problems of Burma's legal system are products of wider institutional arrangements of which the system is a part. More creative and wide-ranging thinking and debate is required about what can be done to address the systemic obstacles to the rule of law and human rights posed by this system. In fact, the discussion of what needs to be done about this system has not yet begun in earnest.
Read this statement online
# # #
About AHRC: The Asian Human Rights Commission is a regional non-governmental organisation that monitors human rights in Asia, documents violations and advocates for justice and institutional reform to ensure the protection and promotion of these rights. The Hong Kong-based group was founded in 1984.
Source here
(၁)‘အသည္းၾကားက မဲတျပား’ဆိုတဲ့ စကားလုံးေလးေတြက တကယ္ေတာ့ အဲဒီေခတ္ရဲ႕ သ႐ုပ္ကို ထင္ဟပ္ေစတာ ကေတာ့ အမွန္ပါ။ တန္ဘိုးရွိတဲ့ မဲတျပားဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေျပာင္းအလဲေတြမွာ အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူျပဳတယ္ ဆိုတာကို တင္စား ေျပာဆိုခဲ့ၾကတာပါ။
ဒါေပမယ့္ အခုေခတ္မွာေတာ့ အသည္းၾကားက မဲတျပားဟာ တကယ္ေကာ တန္ဘိုးရွိရဲ႕လားဆိုတာ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး နီးလာေလေလ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြဆီက၊ အထူးသျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု ပါတီေတြဆီကေန အသံေတြ ထြက္ေပၚလာေနပါတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးတုန္းက ေတြ႔ၾကဳံခဲ့ရတဲ့ ခါးသက္တဲ့ မဲလိမ္ မဲမသမာမႈေတြ၊ ၾကိဳတင္မဲေတြဟာ အခုတေခါက္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီတိုင္း အထူးသတိထား ေျပာဆိုေနၾကရတဲ့
ျပႆနာတခု ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒီႏွစ္မွာ အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ပါဝင္လာတာေၾကာင့္လည္း လက္ရွိ အာဏာရပါတီျဖစ္တဲ့
ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီက ေျပာဆိုခြင့္ရွိသူေတြက မဲမသမာမႈေတြ မျဖစ္ေအာင္၊ လြတ္လပ္မွ်တျပီး ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈရွိတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုျပီး ႏိုင္ငံတကာကိုပါ ေၾကြးေၾကာ္လာၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ဖို႔ ရက္အနည္းငယ္ပဲ လုိေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္ တႏိုင္ငံလုံးက မဲဆႏၵနယ္ ၄၈ ေနရာ လံုးမွာရွိတဲ့ မဲေပးႏိုင္သူဦးေရ စာရင္းေတြက အခုထက္ထိ မတည္ျငိမ္ေသးပါဘူး။ အိမ္ေထာင္စု စာရင္းေတြ မတိက်မႈ
ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြန႔ဲ ရပ္/ေက်း ေကာ္မရွင္ေတြ စကားမ်ားေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
“မဲစာရင္း မတိက်မႈေတြ ျဖစ္ေနတာက အိမ္ေထာင္စု စာရင္းေတြ မတိက်မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။ ဥပမာ ဒီအိမ္ေထာင္စု မွာ လူဦးေရ ၈ ဦး ရွိတယ္ ဆိုပါစို႔။ ႏွစ္ဦးက အိမ္ေထာင္ ကြဲထြက္သြားမယ္။ တဦးက ႏိုင္ငံျခား ထြက္ေနမယ္။ ေသတာ လည္း ရွိမယ္။ ဒါေပမယ့္ စာရင္းမွာေတာ့ ၈ ဦးပဲ။ ဒါေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုက္ရွာစုေဆာင္းျပီး ေကာ္မရွင္ေတြ ကို တင္ျပတဲ့အခါ အဲဒီစာရင္းေတြကို လိုက္ဖ်က္ေပးေနရတယ္”လို႔ မဂၤလာေတာင္ညြ႔န္႔ ျမိဳ႕နယ္မွာ အမ်ိဴးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ေဒၚျဖဴျဖဴသင္းနဲ႔ စည္း႐ုံးေရး ဆင္းတဲ့ေနရာမွာ လိုက္ပါကူညီေနသူ တဦးက လက္ရွိ ၾကဳံေနရတဲ့ အခက္အခဲတခုကို ေျပာျပပါတယ္။
အိမ္ေထာင္စုစာရင္းေတြ တိက်မႈ မရွိျခင္းကလည္း ရပ္ရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးေတြရဲ႕ အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီ ျပင္ဆင္မထား
ႏုိင္တဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္လည္း ပါဝင္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္ ယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ေကာ့မႉး ၿမိဳ႕နယ္မွာေတာင္ မဲေပးႏိုင္တဲ့ ဦးေရက ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ျပဳစုထားတဲ့ စာရင္းအရဆိုရင္ ၈ဝ,ဝဝဝ ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီစာရင္းေတြထဲမွာ ေသဆုံးစာရင္းေတြ၊ စာရင္းမွာ မပါဝင္ေတာ့တဲ့သူေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီလို မေသခ်ာ မေရရာတဲ့ မဲစာရင္းေတြေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ တကယ္တမ္း အၿပိဳင္အဆိုင္ ယႈဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့အခါ တန္ဖိုးရွိတဲ့ မဲတျပား ျဖစ္လာပါေတာ့မလားဆိုတာ သံသယႀကီးႀကီး ထားေနရတဲ့ အျဖစ္ကို ေရာက္ရပါေတာ့တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါတီၿပိဳင္ဘက္အျဖစ္ ယွဥ္ေနရေပမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ဆိုရင္ေတာ့ အစ္မတဦးပါပဲလို႔ ဆိုတဲ့ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက ၿပိဳင္ဘက္ ေဒါက္တာစိုးမင္းက ေကာ့မႉးနယ္မွာ သူၾကဳံရတဲ့ အခက္အခဲကေတာ့ ေရွးအဆက္ ဆက္ ေနလာခဲ့တဲ့ ေဒသခံေတြက ပုံစံ ၁ဝ အဝင္အထြက္နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး အားနည္းခဲ့တာပါပဲလို႔ ဆိုပါတယ္။
သူ႔အဆိုအရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၾကဳံရတဲ့ ေသဆုံးစာရင္းေတြ မဲစာရင္းေတြမွာ ပါတယ္ဆိုတာ လက္ခံေနတဲ့ သေဘာေဆာင္သလို သူ႔အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ထုတ္ျပန္မယ့္ ေနာက္ဆုံး မဲစာရင္းကိုသာ ေစာင့္ေတာ့ မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
(၂)
အင္အားႀကီးပါတီႏွစ္ခုထဲမွာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီကေတာ့ ၄၈ ေနရာလုံး ၿပိဳင္မွာျဖစ္ၿပီး အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကေတာ့ ၄၇ ေနရာပဲ ၿပိဳင္ျဖစ္မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီတေခါက္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာ့ အျပင္းအထန္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ႀကီးလာမယ့္ ပြဲၾကိီးပြဲေကာင္း တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီတေခါက္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲက အရင္ ၂ဝ၁ဝ တုန္းကနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္ကေတာ့ မဲစာရင္းေတြနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က စည္း႐ုံးေရး ဆင္းသူေတြက အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ေကာ္မရွင္
ေတြကို ေပးပို႔ အေၾကာင္းၾကားေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတိီဝင္ ဦးဉာဏ္ဝင္း ကေတာ့ ဒီလိုမဲစာရင္းေတြရွိေနတဲ့ အခိ်န္မွာပဲ ပါတီက ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေနရာ ၄ဝ ေလာက္မွာ အႏိုင္ရမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းေျပာဆိုထားသလို
ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးကလည္း ၄၈ ေနရာလုံးမွာ ရာႏႈန္းျပည့္ အႏိုင္ရဖို႔ မွန္းထားတယ္လို႔ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြက ေျပာဆိုေန ပါတယ္။
ဒီလို မဲစာရင္းေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးပါတီႀကီးေတြအၾကားမွာ အသက္ခပ္ျပင္းျပင္းရႉေနရတဲ့ ႏို္င္ငံေရး ပါတီငယ္ေတြကေကာ ဒီၿပိဳင္ပြဲမွာ ဘယ္အခန္းက႑ကေန ပါမလဲ ဆိုတာကလည္း ပရိသတ္ေတြ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ့္ အခ်က္တခု ျဖစ္ပါတယ္။
“လူစိတ္ဝင္စားတဲ့ ပါတီနဲ႔ ပါဝါ အင္အားႀကီးတဲ့ ပါတီႀကီးႏွစ္ခုၾကားမွာ ယွဥ္ရေပမယ့္ မေၾကာက္ပါဘူး။ ၾကိဳးစားျပီး ယႈဥ္ၿပိဳင္သြားမွာပဲ”လို႔ အမ်ိူးသားဒီမိုကေရစီ ပါတီသစ္က ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္က မီဒီယာေတြကို
ေျပာပါတယ္။
(၃)
ပါတီေတြကေတာ့ အႏိုင္ရဖုိ႔ စည္း႐ုံးေရးေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ ဆင္းေနခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြကေကာ ကိုယ့္လက္ထဲက မဲတျပားဟာ တန္ဘိုးရွိတ့ဲ မဲတျပားဆိုတာ သိၾကရဲ႕လားဆိုတာကို ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ အမ်ားစုကေတာ့ မဲေပးရမယ္ ဆိုတဲ့ အေျခခံ တာဝန္ကို သိလာၾကေပမယ့္ ပါတီနဲ႔ လူနဲ႔ ၾကားမွာ ဘယ္ဟာကို ဦးစားေပး ေရြးခ်ယ္ရမယ္ဆိုတာကို
ေဝခြဲမရ ျဖစ္ေနၾကသူေတြ မ်ားပါတယ္။
“က်မကေတာ့ ခေမာက္ပါတီကိုပဲ မဲေပးမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခ်စ္လို႔” ဆိုတဲ့ မရမ္းကုန္းျမိဳ႕နယ္မွာေနတဲ့ အသက္ ၃ဝ ေက်ာ္အရြယ္ အမ်ိဴးသမီးငယ္တဥိီး က ေျပာပါတယ္။ သာမန္အေျခခံလူတန္းစား တဦးအေနနဲ႔ ခေမာက္ ဆိုတာ အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ကိုယ္စားမျပဳေတာ့ဘူး ဆိုတာကို သူ႔အေနနဲ႔ မသိပါဘူး။
ဒီလိုပဲ “က်မကေတာ့ ျခေသ့ၤကို မႀကိဳက္လုိ႔ သူက လြဲရင္ က်န္တာေတြကို အမွန္ျခစ္ခဲ့တယ္”ဆိုျပီး ၂ဝ၁ဝ တုန္းက မဲေပးခဲ့တာကို ျပန္ေျပာျပတဲ့ မဲဆႏၵရွင္ေတြလည္း ၾကဳံပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့ အမွားဟာ တန္ဘိုးရွိတဲ့ မဲကို ပယ္မဲျဖစ္သြားေစျပီး ဘာမွ အက်ိဴးမရွိဘူး ဆိုတာကိုလည္း နားမလည္သူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။
သူ႔လိုပဲ ပါတီကို ႀကိဳက္ေပမယ့္ ကိုယ္ေပးရမယ့္ မဲဆႏၵနယ္မွာ ဘယ္သူပါလဲဆိုတာ မသိတဲ့သူေတြ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚက မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနပါတယ္။ အေျခခံလူတန္းစားေတြကို စည္း႐ုံးေရးဆင္းတဲ့ အခါမွာ လည္း ပါတီေတြ ၾကဳံရတဲ့ အခက္အခဲကေတာ့ “ပါတီက ဘာလုပ္ေပးမွာမို႔လို႔လဲ”လို႔ ျပန္ေမးခံရတာေတြပါပဲတဲ့။
“တခ်ဳိ႕က တကယ္ကိုပဲ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးကို သူတို႔ဆႏၵအရ ေပးသြားတာေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဟိုက ေငြေခ်းေပးတာတုိ႔၊ အရင္းအႏွီး ထုတ္ေပးတာတို႔ လုပ္ေပးခဲ့တာေတြေၾကာင့္၊ အမ်ားစုက ေက်းရြာေတြမွာ ျဖစ္တာ မ်ားတယ္”လို႔ ပဲခူးတိုင္း အတြင္းမွာ မဲ႐ုံမႉး တာဝန္က်ခဲ့ဖူးသူတဦးက ေျပာပါတယ္။
(၄)
ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ၿပိဳင္ဘက္ပါတီႏွစ္ခုရဲ႕ မဲေအာင္ႏိုင္မႈ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ဥပမာ ၅၂ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ၄၈ ရာခိုင္ႏႈန္း အစရွိတာေတြနဲ႔ မတိမ္းမယိမ္း အရံႈး/အႏိုင္ ရလဒ္ ေပၚထြက္ေလ့ ရွိပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ ပါတီေတြဟာ အရည္အခ်င္း သူမသာ ကိုယ္မသာ ရွိမွသာ ၿပိဳင္ပြဲက ၾကည့္လို႔ေကာင္းသလို တိုးတက္မႈလည္း ရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အတိုက္အခံပါတီ (တနည္းအားျဖင့္ ရံႈးနိမ့္တဲ့ပါတီ)ဟာ အာဏာရပါတီရဲ႕ ေနာက္တလွမ္း ႏွစ္လွမ္း အကြာဆိုရင္ အာဏာရပါတီလည္း ထင္ရာစိုင္းလို႔ မရသလို အတိုက္အခံ ပါတီကလည္း ဆက္လက္ႀကိဳးစားလိုစိတ္ ရွိပါလိမ့္မယ္။ သိပ္ကြာျခားသြားၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ စနစ္က်မႈ မရွိတဲ့ ေက်းရြာေဘာလုံးပြဲလိုပဲ တခုခု လြဲေခ်ာ္မႈ ရွိေနလို႔ပဲဆိုတာ ျငင္းခ်က္ ထုတ္စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။
အစိုးရကလည္း အခုခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံတကာက ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူေတြကို လာမယ့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘယ္ေလာက္ သန္႔ရွင္းလြတ္လပ္မွ်တတယ္ ဆိုတာ ျပဖို႔ လာေလ့လာဖို႔ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါၿပီ။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက မွားခဲ့တဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေတြကိုလည္း ေကာ္မရွင္က တတ္ႏိုင္သမွ် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ
ေနတယ္လုိ႔လည္း ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပေနတာကိုလည္း ေတြ႔ေနရပါၿပီ။
အခုဆိုရင္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ၿပိဳင္ဘက္ေကာင္း အမ်ိဴးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လည္း ကြင္းထဲကို ဝင္လာ ပါၿပီ။ ေစာင့္ၾကည့္မယ့္ဒိုင္၊ စနစ္ပိုေကာင္းလာမႈ၊ ၿပိဳင္ဘက္ေကာင္း ပါဝင္လာတဲ့ ဒီတေခါက္ ၿပိဳင္ပြဲကေတာ့ မသမာမႈ
ေတြ နည္းလာတယ္ဆိုရင္ ၾကည့္ေကာင္းဦးမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။
Source : ညီသစ္ (မဇၥ်ိမ)
ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ပုသိမ္ျမိဳ႔ မဲဆႏၵနယ္တြင္ တိုင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ သမ၀ါယမ ဒု -၀န္ႀကီး ဦးသန္းထြန္း တို႔ကိုယ္တိုင္ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြ႔ံျဖိဳးေရး ပါတီဖက္မွ အာဏာသံုးၿပီး ပါ၀င္ မဲဆြယ္ေနသည္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အန္အယ္ဒီ ပုသိမ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း ဦး၀င္းျမင့္က ေျပာသည္။
“ သူတို႔က ဘာလုပ္သလဲ ဆိုေတာ့ ေဟာေျပာပဲြ ေနရာကို ဘာသာေရး အေဆာက္အဦး ဓမၼာရံု ေတြကို သံုးတယ္။ တအိမ္ တေယာက္ မလာမေနရ ေခၚတယ္။ အဲဒီလို ၿမိဳ႔နယ္၊ ခရိုင္၊ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး အဆင့္ဆင့္ကို သံုးၿပီးေတာ့ အာဏာနဲ႔ လူေတြ စုတာကိုက ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖါက္ တာပဲေလ”ဟု ဦး၀င္းျမင့္က ေျပာသည္။
ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ မဲေအာင္ႏိုင္ေရး ကိုယ္စားလွယ္ ေတြကို ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ဆဲေရး တိုင္းထြာသလို ကြမ္းတံေတြး မ်ားႏွင့္လည္း ေထြးသည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ားလည္း ရွိသည္ဟု ေျပာသည္။ NLD စည္းရံုးေရးမွဴး မ်ားကို ရိုက္ႏွက္ ေမာင္းထုတ္ျခင္း၊ ထိုးႀကိတ္ျခင္း၊ လူစုလူေ၀းႏွင့္ လာၿပီး လစ္ရင္လစ္သလို အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စည္းရံုးေရးမွဴး မ်ားကို အေႏွာင့္အယွက္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေပးေနခဲ့ေၾကာင္း ဦး၀င္းျမင့္က ေျပာသည္။
”အခုျဖစ္ေနတာက ႀကံ့ခိုင္ေရး ပါတီေရာ ၿမိဳ႔နယ္ရပ္ကြက္က အဆင့္ဆင့္ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး (ရပ္၊ ေက်း) ေတြေရာ အားလံုးဘဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေႏွာင့္ယွက္ေနတယ္။ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ေတြက မေန႔က ဆိုရင္ မဲဆြယ္ စည္းရံုးတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ကားက အယ္အန္ဒီ ပါတီက လူေတြကို မင္းတို႔ ပါတီက ဘာပါတီ ညာပါတီေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီလိုလိုက္ၿပီး ဆဲဆုိ ၾကတယ္ေလ။ အမ်ားႀကီးပဲ”ဟု ပုသိမ္ ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။
အျခားတဖက္ တြင္လည္း အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ေထာက္ခံေသာ လုပ္ငန္းရွင္ စီးပြားေရး သမားမ်ားကို ႀကံ့ခိုင္ေရး ပါတီကို အားမေပး မပူးေပါင္းပါက က်န္သည့္ ႀကံ့ဖြံ႕ အစိုးရ သက္တမ္း (၄)ႏွစ္ အတြင္းတြင္ ဒုကၡေပးမည္ ဆိုသည့္ အေၾကာင္း ၿခိမ္းေျခာက္ ခဲ့သည္ဟု အဆုိပါ ေဒသခံက ေျပာသည္။
အလားတူ ႀကံ့ခုိင္ေရး ပါတီမွ ပုသိမ္ ေဒသခံမ်ားကို ေငြေၾကးမ်ား ထုတ္ေခ်းၿပီး မဲဆြယ္ စည္းရံုးေနေၾကာင္း သိရသည္။ ႀကံ့ခိုင္ေရး ပါတီ၏ စည္းရံုး ေဟာေျပာပဲြတြင္ အမ်ုိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ စည္းရံုး ေဟာေျပာပဲြတြင္ တက္ေရာက္ေသာ လူဦးေရ ထက္၀က္ခန္႔သာ တက္ေရာက္ ခဲ့သည္ဟု ေဒသခံ မ်ားက ေျပာသည္။
ပုသိမ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ လစ္လပ္ေနေသာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာကို အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ဦးဝင္းျမင့္၊ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုမွ ဦးတင္ဝင္းႏွင့္ ႀကံ့ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီမွ ဦးေအာင္တင္ျမင့္တုိ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။
Source : ေရႊဟသၤာသတင္းဌာန
အစိုးရသစ္ တာ၀န္ယူခဲ့ျပီးေနာက္ ပထမဆံုးက်င္းပသည့္ တပ္မေတာ္ေန႔ (ေတာ္လွန္ေရးေန႔) အခမ္းအနားကို ေနျပည္ေတာ္တြင္ ယေန႔နံနက္ပိုင္း၌ က်င္းပခဲ့ျပီး တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မင္းေအာင္လိႈင္က မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားခဲ့ကာ အဆိုမိန္႔ခြန္းကို ႏိုင္ငံပိုင္ မီဒီယာမ်ားမွ တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ ျပသခဲ့ပါသည္။
အရပ္သား အစိုးရအဖြဲ႔ လက္ထပ္တြင္ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ ေနျပည္ေတာ္၌ ျပဳလုပ္ေသာ တပ္မေတာ္ေန႔ စစ္ေရးျပ အခမ္းအနားတြင္ ထူးျခားမႈအျဖစ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ စသည့္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား အေပၚေက်းဇူးတင္ထုိက္သူမ်ားအျဖစ္ ေျပာၾကားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္၏ တပ္မေတာ္ေန႔ စစ္ေရးျပ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္လူငယ္ ရဲေဘာ္ သံုးက်ိပ္ဟာ ဂ်ပန္ေတြဆီက စစ္ပညာ သင္ယူခဲ့ၿပီး ၁၉၄၁ ဒီဇင္ဘာ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ( B.I.A ) ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ကို စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ကာလေတြမွာလဲ လူ၊လက္နက္အင္အား တိုးတက္ေအာင္၊ စစ္ပညာရပ္မ်ား ျမင့္မားေရးတို႔ကို အေျခအေနေပးသေရြ ႔နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္။
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးစ ျပည္တြင္း ျပည္ပ အႏၱရာယ္မ်ိဳးစံုနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရခ်ိန္မွာလဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း ေခါင္းေဆာင္တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ားဟာ အႏၱရာယ္ေတြကို ရင္ဆုိင္ရင္းနဲ႔ တပ္မေတာ္အင္အား တိုးခ်ဲ ႔တည္ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့တယ္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္းမွာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊဦးေဆာင္တဲ့ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ႀကည္း၊ ေရ၊ ေလ တပ္မေတာ္ တစ္ရပ္လံုးကို ေခတ္နဲ႔အညီ ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေအာင္ လက္နက္ပစၥည္း ကိရိယာမ်ား ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ တပ္မေတာ္ အဆင့္အတန္း ျမင့္မားေရး အတြက္ တပ္မေတာ္ ဆုိင္ရာ တကၠသိုလ္ စစ္ေက်ာင္းႀကီးမ်ား နဲ႔ ေလ့က်င့္ေရး ေက်ာင္းႀကီးမ်ားကို အဆင့္ျမွင့္ျခင္း ၊ ဖြင့္လွစ္ေပးျခင္း စတာေတြကို ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တယ္။
တပ္မေတာ္ ဖခင္ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္ စတင္တည္ေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဒို႔တပ္မေတာ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊတို႔က လက္ဆင့္ကမ္း အေမြဆက္ခံၿပီး စည္းကမ္းေကာင္းတဲ့ စနစ္တက်ရွိတဲ့ ေခတ္မွီ တပ္မေတာ္ အျဖစ္ ေခတ္ကာလနဲ႔ အညီ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တာကို ေက်းဇူးတင္ထိုက္စြာ ျမင္ေတြ ႔ရမွာ ျဖစ္တယ္။
၆၇ ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႔ အခမ္းအနား မွတ္တမ္း
Source : The Voice weekly
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္ ေခၚယူေနရာ ခ်ထားေရး အစီအစဥ္ သက္တမ္း ကုန္ဆံုးေတာ့မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒုကၡသည္ေတြ ဆက္လက္ လက္ခံသြားမယ္လို႔ ဂ်ပန္အစိုးရက ေျပာပါတယ္။
(Photo: Courtesy of Free Burma Rangers)
စစ္တပ္၏ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္ငူႏွင့္ ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္မွ ေျခလ်င္ေျပးလာေသာ ကရင္ဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးမ်ားကို ေတာတြင္းတေနရာ မိုးေရထဲတြင္ ေတြ႕ရပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: Courtesy of Free Burma Rangers)
ထိုင္းႏိုင္ငံ မယ္လ ဒုကၡသည္စခန္းက ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက လက္ခံေခၚယူခဲ့ရာမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေရအတြက္ မျပည့္မီခဲ့တာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ဒုကၡသည္ စခန္းႏွစ္ခုကပါ တိုးခ်ဲ႕ေခၚယူမွာျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က စတင္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္အစိုးရရဲ႕ ျမန္မာဒုကၡသည္ လက္ခံ ေနရာခ်ထားေရး အစီအစဥ္ဟာ ေနာက္ႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ သက္တမ္းကုန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ၃ ႏွစ္အတြင္း တစ္ႏွစ္ကို လူ ၃၀ ႏႈန္းနဲ႔ ျမန္မာဒုကၡသည္ ဦးေရ ၉၀ လက္ခံဖို႔ သတ္မွတ္ထားတာပါ။
အခုထိ မယ္လစခန္းက ဒုကၡသည္ မိသားစု ၉ စု၊ လူဦးေရ စုစုေပါင္း ၄၅ ေယာက္ကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ေနရာခ်ထားခဲ့ဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြက္ ေလွ်ာက္ထားသူက မိသားစု ႏွစ္စုသာ ရွိေနေသးျပီး၊ စုစုေပါင္း လူ ၁၀ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ အုန္းဖ်န္နဲ႔ ႏို႔ဘိုး ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကပါ ေခၚယူဖို႔ ဂ်ပန္အစိုးရက စီစဥ္ေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။
(Photo: Courtesy of Free Burma Rangers)
စစ္တပ္၏ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေတာင္ငူႏွင့္ ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္မွ ေျခလ်င္ေျပးလာေသာ ကရင္ဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ကေလးမ်ားကို ေတာတြင္းတေနရာ မိုးေရထဲတြင္ ေတြ႕ရပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: Courtesy of Free Burma Rangers)
ထိုင္းႏိုင္ငံ မယ္လ ဒုကၡသည္စခန္းက ျမန္မာဒုကၡသည္ေတြကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက လက္ခံေခၚယူခဲ့ရာမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေရအတြက္ မျပည့္မီခဲ့တာေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ ဒုကၡသည္ စခန္းႏွစ္ခုကပါ တိုးခ်ဲ႕ေခၚယူမွာျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္က စတင္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္အစိုးရရဲ႕ ျမန္မာဒုကၡသည္ လက္ခံ ေနရာခ်ထားေရး အစီအစဥ္ဟာ ေနာက္ႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္မွာ သက္တမ္းကုန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ၃ ႏွစ္အတြင္း တစ္ႏွစ္ကို လူ ၃၀ ႏႈန္းနဲ႔ ျမန္မာဒုကၡသည္ ဦးေရ ၉၀ လက္ခံဖို႔ သတ္မွတ္ထားတာပါ။
အခုထိ မယ္လစခန္းက ဒုကၡသည္ မိသားစု ၉ စု၊ လူဦးေရ စုစုေပါင္း ၄၅ ေယာက္ကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ေနရာခ်ထားခဲ့ဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အတြက္ ေလွ်ာက္ထားသူက မိသားစု ႏွစ္စုသာ ရွိေနေသးျပီး၊ စုစုေပါင္း လူ ၁၀ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ အုန္းဖ်န္နဲ႔ ႏို႔ဘိုး ဒုကၡသည္ စခန္းေတြကပါ ေခၚယူဖို႔ ဂ်ပန္အစိုးရက စီစဥ္ေနေၾကာင္း သိရပါတယ္။
Source : RFA
အေမရိကန္ ဒီမိုကရက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ မစၥတာ Jim Webb ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဧျပီလအတြင္း ဒုတိယအႀကိမ္ သြားေရာက္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ေအပီ သတင္းက ေဖာ္ျပပါတယ္။
(Photo: AFP)
ဧျပီလ ၁ ရက္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲအျပီး ရက္ပိုင္းအတြင္း သြားေရာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
မစၥတာ Jim Webb ဟာ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာေရာက္ခဲ့ျပီး၊ အဲဒီတုန္းက စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့တဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ အေမရိကန္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။
အေရွ႕အာရွ နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေမရိကန္မူ၀ါဒ ႀကီးၾကပ္ေရးဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္ဆပ္ေကာ္မတီကို ဦးေဆာင္သူျဖစ္တဲ့ မစၥတာ Jim Webb ဟာ ျမန္မာျပည္ကို မေရာက္ခင္ ဂ်ပန္နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံေတြကို ၀င္ေရာက္မယ္လို႕ သိရပါတယ္။
Source :RFA
(ရွမ္းျပည္နယ္ မိုင္းျဖတ္ၿမိဳ႕နယ္ဇာတိ အသက္၁၉ ႏွစ္အရြယ္မနန္း၀ိုးဖန္ သည္ ယံုၾကည္အပ္ႏွံ မႈ ပုဒ္မ ၄၀၆ ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ကိစၥျဖင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ဆိပ္ကမ္းသာလမ္း အထူးစံုစမး္စစ္ေဆးေရးဦးစီးဌာန တြင္ အစစ္အေဆးခံယူေနစဥ္ ျပီးခဲ႔သည္႔ ၂၄ ရက္ေန႔ နံနက္ငါးနာရီက အေဆာက္အအံု ပဥၥမထပ္မွ ျပဳတ္ က်ေသဆံုး ခဲ့သည္။
ေသဆံုးသူ၏ မိသားစု၀င္မ်ား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ ေနဆဲျဖစ္ရာ ေသဆံုးရသည့္ အျဖစ္ႏွင့္ ပတ္သက္ ၍ အေသးစိတ္ မသိရွိရေသးေသာ္လည္း ၎ႏွင့္ အတူ စစ္ေဆးခံခဲ့ရသူသူမ၏ေရွ႕ေန ေဒၚအိအိေအာင္အား YPI မွ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားျခင္းကို ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။)
YPI ။ ။ အစ္မတုိ႔ကိုဘယ္ေန႔က ေခၚသြားတာပါလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။၂၁ ညေနကပါ။
YPI ။ ။ဘာကိစၥနဲ႔ေခၚသြားတာပါလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ဘာကိစၥလဲဆိုေတာ႔ စီပြားေရးလမ္းေၾကာင္းလို႔ အဲဒီနန္း၀ိုးဖန္က သူ႔အမ်ိဳးသားရယ္ သူရယ္ ႏွစ္ေယာက္က အိမ္ျခံေျမေတြ၀ယ္ထားတယ္။ နန္း၀ိုးဖန္နာမည္နဲ႔ပါဘဲ ။ သူ၀ယ္တဲ႔ အိမ္ေတြျခံေတြ မွန္သမွ်က Unity ကုမၼဏီက အက်ိဳးေဆာင္ျပီး၀ယ္ထားတာ။ အကြက္က ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္၂၇ ကြက္ ၂၈ ကြက္ေလာက္ရွိတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ ေမးစရာရွိလို႔ ေျဖရွင္းျပရံုပါဘဲ ခဏပါဘဲလို႔ဆိုျပီးေခၚသြား တာပါရွင့္။
YPI ။ ။အစ္မကိုေရာဘာေၾကာင္႔ေခၚသြားတာပါလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ဟုတ္ကဲ႔ပါရွင္႔ အစစ္အေဆးခံစာရရွိတယ္။ မ၀ိုးဖန္ကေနျပီးေတာ႔ သူ႔ရဲ႕အလုပ္သမား ကိုကိုဆိုတာရွိတယ္ေလ။ အဲဒီကိုကိုနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ သူရဲ႕အိမ္ျခံေျမေတြကို အဲဒီလူက အလြဲသံုးစား လုပ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒါနဲ႔ပါတ္သက္လို႔အမႈဆြဲထားေတာ႔ ။အဲဒီိတရားခံကို ၄၀၆ နဲ႔အမႈဆြဲထားတာ။ ဆြဲတာေတာ႔ၾကာျပီ ဒါေပမယ္႔ တရားခံကမမိဘူး တရားခံေျပးျဖစ္ေနတယ္။အဲဒီမွာ တရားခံေျပး အေနနဲ႔ဆြဲေပးပါလို႔ေျပာတယ္။ ေျပာတဲ႔အခါက်ေတာ႔ အဲဒီမွာ လႈိင္သာယာက ဒုရဲအုပ္ကိုကိုေဇာ္ က ေနျပီးေတာ႔ေခၚေတြ႔ပါတယ္။ အဲဒီမွာ စီပီ ကိုယ္တိုင္က သူ႔ရံုးကို ဆက္ဆက္လာခဲ႔ပါတဲ႔ နန္း၀ိုးဖန္နဲ႔ ေဒၚအိအိေအာင္ကို ေတြ႔ခ်င္လို႔ပါ တဲ႔ ဘာေၾကာင္႔ေတြ႔ခ်င္တာလဲေမးေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူးတဲ႔ ဒီလိုမ်ိဳး ပါ စစသံုးလံုးက ေခၚစစ္ဖို႔ပါတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ကၽြန္မတို႔သြားမယ္လို႔ လိုက္ပို႔ေပးစရာမလိုဘူးလို႔ ကၽြန္မ အမွန္တရားလုပ္ထားတာ မွားတာတစ္ခုမွမပါဘူး ။ ကၽြန္မတို႔ဘာသာ ကၽြန္မတို႔ သြားမယ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး စသံုးလံုးကိုသြားျပီးမွ ဒီတရားခံေျပးမႈကို တင္ေပးမွာဆိုျပီး ဒုရဲအုပ္ကိုကိုေဇာ္ ကိုယ္တိုင္ကေျပာပါတယ္ရွင္႔။
YPI။ ။စသံုးလံုးကို ကိုယ္တိုင္ဘဲသြားခဲ႔ၾကတာလား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ သူတို႔က လိုက္ပို႔ေပးမယ္ဆိုတဲ႔အခါက်ေတာ႔ တရားခံေတြမဟုတ္ဘူးေလ ကၽြန္မတို႔ဘာသာသြားတယ္ ။ သြားခဲ႔တဲ႔အခါက်ေတာ႔CID ကအျငိမ္းစားရဲမႈး ေစာအံမတ္ ကေနဘာေၾကာင္႔ ကေလးေတြကိုေခၚေတြ႔တာလဲဘာလဲဆို လိုက္ေမးပါတယ္။ လိုက္ခဲ႔ေပးပါတယ္။ လိုက္ခဲ႔ေပးေတာ့ ရဲမႈးေစာအံမတ္ကို ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး နဲနဲေလး စစ္စရာရွိလို႔ပါ။ စီးပြားေရးလမ္းေၾကာင္းအရပါ ဆိုျပီးလူၾကီးကိုယ္တိုင္ စစ္ျပီးမွ ကၽြန္မတို႔ကိုထားခဲ႔တာပါ။
YPI။ ။ စသံုးလံုးေရာက္သြားတဲ႔အခါမွာဘာေတြေမးလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။အိက ေရွ႕ေနေလ ေရွ႕ေနနဲ႔ပါတ္သက္လို႔အမႈအေၾကာင္းေတြေမးတယ္ေလ။ ၄၂၀ ကဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ၄၀၆ ကဘယ္မွာအမႈဖြင္႔တာလဲ။ဘယ္မွာဘာျဖစ္လဲ ညာျဖစ္လဲ ။ အိ ကၾကေတာ႔ ေရွ႕ေနတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တိုင္စာလည္းေရးပိုင္ခြင္႔မရွိဘူးေလ အဲဒီအခါက်ေတာ႔ သူတို႔ဘာသူတို႔ ဘယ္မွာအမႈသြားဖြင္႔တယ္။ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ပိုက္ဆံေပးရတာမဟုတ္ဘူးေလ။ကိုယ္က အမွန္တရားေလ။အဲဒါေတြစစ္တယ္ ျပီးတဲ႔အခါက်ေတာ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ပါဆင္နယ္ကိစၥေလးေတြ နဲနဲေမးပါတယ္။
YPI ။ ။ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာကိစၥ ဘာေမးပါသလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ကၽြန္မဘာျဖစ္လဲ ညာျဖစ္လဲ ေပါ႔ ဘယ္မွာလုပ္သလဲ ေပါ႔ အဲဒါဘဲ ျပီးတဲ႔အခါက်ေတာ႔ သူနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ အေရာင္းအ၀ယ္ဘာလုပ္ထားလဲေမးတယ္ေလ။ကၽြန္မနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ အေရာင္းအ၀ယ္ရွိ တာေတြေျပာျပတယ္ေလ။အေရာင္းေတာ႔မရွိဘူး အ၀ယ္ပါ။အ၀ယ္ဆိုတာကလည္း နန္း၀ိုးဖန္ ဆိုတဲ႔ နာမည္နဲ႔ဘဲ။ ဘယ္ကေငြရလဲေတာ႔မသိဘူး ကၽြန္မတို႔က အေရာင္းအ၀ယ္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ရွိျပီဆိုကၽြန္မတို႔က ခ်ဳပ္ေပးလိုက္ရတာဘဲေလ။ အဲဒါကၽြန္မရွင္းျပလိုက္ပါတယ္ ။
ကၽြန္မကိုတစ္ညလံုးစစ္တယ္ ညမီးပ်က္သြားတယ္ တစ္နာရီ ေန႔ခင္း ၁၁ နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္မကိုျပီးသြားပါတယ္။ ကၽြန္မကိုစစ္တဲ႔လူကေတာ႔ ဘာမွေဟာက္တာဟိန္းတာေတာ႔ မရွိဘူးေပါ႔ ေအးေအးေဆးေဆးဘဲ ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ္႔သူကေျပာတာကေပါ႔ေနာ္ CID က အဘကို CID သာလိုက္လို႔ရမယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စသံုးလံုးကို လာမလိုက္နဲ႔လို႔ေတာ႔ေျပာတယ္။ အဲဒီတစ္ေယာက္က။ က်န္တာေတာ႔ အဲဒီလူက ဘာမွေဟာက္တာ ဟိန္းတာေတာ႔မရွိဘူး ေအးေအးေဆးေဆးဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ စစ္ေဆးေရး အခန္းက်ေတာ႔ နန္း၀ိုးဖန္စစ္တဲ႔အခန္းနဲ႔ ညီမ စစ္တဲ႔အခန္းမတူဘူး သူကတစ္ခန္းထားတယ္။ ညီမနားမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ထားတယ္ နန္း၀ိုးဖန္မွာလည္း တစ္ေယာက္ထားထားတယ္ ဒါေပမယ္႔ စကား တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အေျပာအဆိုလုပ္လို႔မရဘူး ျမင္ေနလို႔ေတာ႔ရတယ္။
YPI။ ။ နန္း၀ိုးဖန္ခုန္ခ်သြားတာေတြ႔လိုက္လား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ဟာ ..ခုန္ခ်တာေတာ႔မဟုတ္ဘူး နန္း၀ိုးဖန္က အရမ္းေၾကာက္တတ္တာ ။ေၾကာက္တတ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ပါ သူကအဲဒီလိုဘယ္ေတာ႔မွေလ အျမင္႔ဆိုတာေတာ႔လူတိုင္းသိပါတယ္။ တိုက္ေပၚကေန ေတာင္သူကမၾကည္႔ရဲဘူး။ ၾကည္႔ရဲတဲ့ လူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။ ျပီးေတာ႔သူကအဲဒီမွာ အစားလည္းသိပ္မစားဘူး ဓါတ္ဆားေရဘဲ ေသာက္တယ္။အသီးလိုဟာမ်ိဳး နည္းနည္းေလးဘဲစားတယ္။ သူကအသက္ကလည္း ၁၉ ႏွစ္ ရွမ္းလူမ်ိဳးလည္းျဖစ္တယ္ ျပီးေတာ႔သူက အရမ္းေၾကာက္တတ္တယ္။ စကားကို ျမန္ျမန္သြက္သြက္လည္း မေျပာတတ္ဘူး ေျပာရင္ေတာင္မွ အရမ္းအားယူျပီးေျပာရတာ။
YPI။ ။ခုန္ခ်တာမဟုတ္ရင္ျပဳတ္က်တာလား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ခုန္ခ်တာေတာ႔မဟုတ္ဘူး ျပဳတ္က်တာလို႔ထင္တယ္ ။ပထမေန႔တစ္ေခါက္က သူကသြား အန္လိုက္ေသးတယ္။ ပထမေန႔တစ္ည က မုန္႔သြားစားျပီးျပန္လာၾကတယ္ အဲဒီကေယာက်ာၤးေလး က သံုးေယာက္မိန္းခေလးက သံုးေယာက္ပါတယ္ အိတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ဆို ခုႏွစ္ေယာက္ေပါ႔ ေနာက္ျပီး အဲညမွာဘဲ ျဖစ္တဲ႔ညမွာဘဲ သြားၾကတယ္ ခုႏွစ္ေယာက္ေလ။ သြားျပီးေတာ႔ ညီမေလး(နန္း၀ိုးဖန္) ငွားထားတဲ႔တိုက္ခန္းမွာေရမိုးခ်ိဳးတယ္။ ခ်ိဳးျပီးေတာ႔ အစားအေသာက္ေတြ ဘာစားခ်င္လည္းဆိုေတာ႔ ဘူေဖးဆိုင္မွာ ခုႏွစ္ေယာက္သြားစားၾကတယ္။စားျပီး ေတာ႔ ကိုးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ မွာျပန္လာ တယ္ ျပန္လာျပီးေတာ႔ သူကအိပ္ခ်င္တယ္ဆိုတစ္ေအာင္႔အိပ္တယ္။ သူကမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ကေနျပီးအိပ္ျပီးေတာ့ ခဏနားတဲ႔အခါက်ေတာ႔ လာစစ္မယ္ဆိုျပီးသူတို႔က၀င္လာတယ္ ၀င္လည္း၀င္လာေရာ မဟုတ္ဘူး ဒီမွာအိပ္ေနတယ္ဆိုေတာ႔ နာရီ၀က္ေလာက္ေနတဲ႔ အခါက်ေတာ႔ သူကထြက္သြားတယ္။ ထြက္တဲ႔အခါမွာ အိကလည္းမသိေတာ႔ နကို တုန္းကဆိုရင္ သူျပန္လာတဲ႔ အခ်ိန္ကို သိတယ္။ သူကအိပ္ရင္ အိကမအိပ္ဘူးသိေနတယ္။အိပ္ေရးပ်က္တာလည္းမ်ားတဲ႔အခါက်ေတာ႔ သတိိမထား မိဘူး။ မနက္ေလးနာရီေလာက္က်ေတာ႔ ေခါင္းရင္းမွာသူက ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ အသံေတြၾကားလို႔တဲ႔။ အေစာင္႔ဘယ္ေရာက္လဲဆိုေတာ႔ အိမ္သာသြားေနတယ္တဲ႔။ ပထမတစ္ေခါက္ သြားအန္တယ္။ ျပန္အန္ခ်င္ေသးတယ္တဲ႔။ ပထမတစ္ေခါက္လည္းသြားအန္တယ္ ဒါေပမယ္႔ ဘာမွေတာ႔မထြက္ဘူး။ ျပီးေတာ႔သူဘာသာသူ အေစာင္႔နဲ႔ေနေနတာ။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ဘဲရွိတယ္ အသံၾကားေတာ႔ အန္မယ္ဆိုျပီးေတာ႔ သူကရြီ႕ဆိုထြက္သြားတယ္။ထြက္တဲ႔အခါမွာ အိ က သူ႔ေနာက္ကို ထပ္ခ်ပ္မကြာလိုက္ပိုင္ခြင္႔မရွိဘူး။ အိမ္သာသြားမယ္ဆိုျပီးထြက္သြားတယ္ သူ႔ေနာက္က အိကလိုက္ပိုင္ခြင္႔မရွိဘူး။
YPI။ ။ ဘယ္မွာျဖစ္တာလဲ ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ဆိမ္းကမ္းသာလမ္းက ရံုးအနီၾကီး။ငါးလြာမွာပါ။
YPI။ ။ ေရွ႕ေပါက္က ျပဳတ္က်တာလား ေနာက္ေပါက္ကျပဳတ္က်တာလား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ေရွ႕ေပါက္ကပါရွင္႔ ေရွ႕ေပါက္ကပါ။ သူက ပထမအခါအန္တဲ႔အခါက်ေတာ႔ အဲဒီနားမွာ တစ္ေခါက္သြားအန္တယ္။ေနာက္တစ္ေခါက္က အန္မယ္လို႔သာေျပာလိုက္တာ အိ ကလည္း မျမင္လိုက္ရ ဘူးထြက္သြားတာေတြ႔ေတာ႔။ အေရွ႕လည္းထြက္ၾကည္႔ေရာဘာမွမရွိဘူး ျပီးေတာ႔ဘယ္သြားမွန္းမသိဘူး အဲဒီမွာျပတင္းေပါက္က ၾကည္႔လည္းၾကည္႔ေရာ ထမီစေလးဘဲျမင္လိုက္ရတယ္။ သူကအဲဒီေန႔က ထမီ အစိမ္းေလး ၀တ္ထားေတာ႔ မီးေရာင္ေအာက္မွာဆိုေတာ႔ ကၽြန္မလည္းမ်က္လံုး မေကာင္းေတာ႔ အစိမ္းေလး ဘဲမွတ္မိတယ္ က်န္တာဘာမွမသိေတာ႔ဘူး။ အဲဒီမွာကၽြန္မေဆးရံုအထိပါသြားတယ္ ေအာက္ကိုလည္း ဆင္းလည္းဆင္းေရာ ေအာ္ေနေသးတယ္ ၀ိုး၀ိုး ၀ိုး၀ိုး နဲ႔အသံ ကၽြန္မသိတယ္။ ရုတ္တရက္မေသဘူးေပါ႔ေနာ္ ၀ိုး၀ိုးေအာ္တယ္ ။ ကၽြန္မလည္းေသတယ္မသိဘူး ေသတယ္ဆိုတာမေန႔က မနက္ကမွသိရတာပါ။ ပထမေဆးရံုကေမးတယ္ အဲဒီမွာစသံုးလံုးအဖြဲ႔ေတြခ်က္ျခင္းလိုက္ပို႔ေပးတယ္။ အိကလည္း အသိစိတ္က လြတ္သြားေတာ႔ ေဆးထိုးေပးတယ္ ေဆးသြင္းေပးတယ္ အကုန္လုပ္ေပးတယ္။ သူတို႔ေမးေတာ႔ ၇၀/၃၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းတဲ႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။ ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္တဲ႔အခါက်မွ အိကေနမယံုလို႔ က်န္တဲ႔ရဲ ဌာနဆိုင္ရာေတြလိုက္ေမးေတာ႔ ဆံုးျပီလား မဆံုးေသးဘူးလားေဆးရံုက တစ္မ်ိဳးေျပာတယ္ အဲဒီမွာ အဲေန႔မနက္ကတည္းကဆံုးသြားျပီဆိုတာသိရတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ရွမ္းက အမ်ိဳးေတြကိုလွမ္းမွာတယ္။ လွမ္းမွာေတာ႔ စသံုးလံုးကေနလက္မွတ္စီစဥ္ေပးတယ္။ ရွမ္းေတြကက်ေတာ႔ စသံုးလံုးကစီစဥ္ေပးတဲ့ လက္မွတ္ ကိုမယူဘဲနဲ႔ သူတို႔ဘာသူတို႔လာတယ္လို႔ အသံၾကားပါတယ္ရွင္႔။
YPI ။ ။အန္တယ္ဆိုတာက ဘာျဖစ္လို႔အန္တာလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲမသိဘူး ။ျပီးေတာ႔ ပရက္ရွာလည္းက်ခ်င္က်ေနမွာေပါ႔ေနာ္ ။အဲဒီေန႔က သူကပင္လယ္စာထြက္စားတယ္။ ဖရဲသီးေတြလည္းတအားစားတယ္။ ဖရဲသီးစားတယ္ ပင္လယ္စာ ဆိုသူကအရမ္းၾကိဳက္တာ ဂဏန္းတို႔ ပုဇြန္တို႔ အဲဒီညက အမ်ားၾကီးစားတာ။
YPI။ ။ ကိုယ္၀န္ေတြဘာေတြသူ႔မွာရွိသလား။
ေဒၚအိအိေအာင္ ။ ။မရွိပါဘူး မရွိပါဘူး ေကာင္မေလးမွာ အဲဒါေတာ႔လံုး၀မရွိဘူး ။ေနာက္ျပီးေတာ႔ အဲဒီေန႔က အမ်ိဳးသမီးကိစၥေတြျဖစ္ေနတဲ႔အခ်ိန္။
YPI ။ ။အစ္မအေနနဲ႔ နန္း၀ိုဖန္း ကခုန္ခ်တယ္လို႔ျမင္လားျပဳတ္ၾကတယ္လို႔ျမင္လာ။ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ခုန္ခ်တာေတာ႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးရွင္႔ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ႔ ကၽြန္မနဲ႔အေနနီး တာ ေလးလ ရွိေနျပီ။ အဲဒီလိုအျမင္႔ေတာင္မွ ၾကည္႔ၾကည္႔ပါသမီးဆို ဟင္႔အင္းသမီးမၾကည္႔ရဲဘူး ေၾကာက္တယ္ ။ သူက အဲဒီလိုအရမ္းေၾကာက္တတ္တာ ။ စကား ဆိုလည္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကအဲဒီလိုေျပာရင္ အရမ္းေၾကာက္ တတ္တဲ႔လူ။ သူကခုန္မခ်ရဲဘူး အဲဒီေလာက္လည္းသတၱိမရွိဘူး။ အရမ္းေၾကာက္တတ္တာေလ ။ စကားက လည္း သိပ္မေျပာတတ္နဲ႔ အရမ္းရိုးသားတယ္ေလ။ လက္ထိသြားရင္ လုပ္ၾကပါအုန္းလက္ထိသြားျပီ။ တစ္ခုခုျဖစ္ ရင္ေဆးခန္းျပပါ သူက ေသမွာလည္းတအားေၾကာက္တတ္တာကိုး။
YPI ။ ။ စစ္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ အေစာင္႔က လိုက္ရသလား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ အျမဲတမ္းလိုက္ရပါတယ္ ။ အိတို႔အိမ္သာသြားလည္းလိုက္ရတယ္ ။ ဟိုသြားလည္း လိုက္ရတယ္ ဒီသြားလည္းလိုက္ရတယ္။အကုန္လိုက္ရပါတယ္ရွင့္။
YPI ။ ။ ျပဳတ္က်တဲ႔အခ်ိန္မွာအေစာင္႔ေတြရွိေနပါသလား။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ အဲဒီမွာရံုးစားပြဲေတြမွာ အိတို႔က အိပ္ယာလည္းမရွိဒီအတိုင္းဘဲေလ ခဏလာျပီးသြားအိပ္ ဒီအတိုင္းဘဲေခၚစစ္ အဲဒီလိုဘဲလုပ္ၾကတာေလ။ အဲဒီဘဲ ေန႔ခင္းဘက္ စားပြဲေတြမွာ ဆက္ျပီးအိပ္တယ္။ သူကေခါင္းရင္းမွာ အိပ္တဲ႔အခါက်ေတာ့ အေစာင္႔ႏွစ္ေယာက္ကလည္းအဲလိုမ်ိဳးေပါ႔ တုန္းလံုးလွဲေနၾကတာ။ အိအေစာင္႔ကက်ေတာ႔ တံုးလံုးလွဲတယ္ သူ႔အေစာင္႔ကလည္းတံုးလံုးလွဲေနတယ္။ ေလးနာရီေလာက္က်ေတာ႔ မနန္းနင္အိပ္လိုက္ေတာ႔ေနာ္ နင္ခုႏွစ္နာရီေလာက္မွာတစ္ခါအစစ္ခံရအုန္းမွာ လို႔ေျပာေတာ႔ အိပ္အိပ္ လို႔ေျပာေတာ႔သူကလည္းလွဲအိပ္ ကၽြန္မကလည္းလွဲအိပ္ ေနတာ ။ကၽြန္မကလည္း ပင္ပန္းတာကလည္း သံုးရက္ရွိေနျပီဆိုအိပ္လိုက္တာ ။
သူကအရင္ဆံုးထြက္သြားတာ အန္မယ္ဆိုေျပးထြက္သြားတဲ႔ပံုစံမ်ိဳး အစ္မေရအန္မယ္လို႔ေျပာတယ္ သူ႔စကားကိုက်ေတာ႔ဘယ္သူသိပ္နားမလည္ဘူး ရွမ္းလိုဆိုေတာ႔ ျမန္မာစကားကသိပ္မတတ္ဘူးေလ။ အဲလိုမ်ိဳးအသံၾကားေတာ႔ အိကေနျပီးအန္မယ္လို႔ေျပာတယ္ဆိုအေစာင္႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ႔လိုက္သြားတယ္။ သြားလည္းသြားၾကည္႔ေတာ႔ ဘာမွမေတြ႔ရေတာ႔ဘူး အေစာင္႔ ႏွစ္ေယာက္ကငိုေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ လဲဆိုေတာ႔ သူတို႔ကသြားၾကည္႔ျပီးတဲ႔ပံုဘဲ။ သြားၾကည္႔တဲ႔အခါက်ေတာ႔ ထမီစေလးဘဲ အိမ်က္စိထဲမွာ အဲလိုေပါ႔ ထမီစေလးဘဲျမင္ေနရတယ္။
YPI ။ ။၀ရန္တာက ဘယ္ေလာက္ျမင္႔ပါသလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ ဗိုက္ေအာက္ေလာက္ပါဘဲ။အရမ္းၾကီးအျမင္႔ၾကီးလည္းမဟုတ္ဘူးအနိမ္႔ေလးလည္းမဟုတ္ဘူး။
YPI။ ။ အခုစသံုးလံုးက သူ႔အတြက္ဘာေတြ လုပ္ေပးေနပါသလဲ။
ေဒၚအိအိေအာင္။ ။ သူတို႔ကေတာ့ လိုအပ္တာေျပာလို႔ေျပာပါတယ္ရွင္႔ ။ ဒါေပမယ္႔ ရွမ္းေတြကေတာ႔ မလိုဘူးတဲ႔ သူတို႔ဘာသူတို႔လုပ္မယ္။ သူ႔ေယာက်ာၤးက အခုဂ်ပန္ကေန ျပန္လာခါနီးေနျပီေလ။ ခ်က္ျခင္းလာမယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ သူ႔ေယာက်ၤားလာမွ ဘာလုပ္သင္႔လဲ ဘာေတြစီစဥ္မလဲ ေနာက္ျပီး သူတို႔ကိုေၾကနပ္လား မေၾကနပ္လားေမးတယ္ သူတို႔က ေၾကနပ္တယ္လည္းမေျပာဘူး မေၾကနပ္ဘူးလို႔ လည္းမေျပာဘူး သူတို႔မွာလည္းအသိုင္းအ၀ိုင္းရွိတယ္ အဖြဲ႔အစည္းရွိတယ္ သူတို႔ရေအာင္လုပ္မယ္။ ကၽြန္မအေနနဲ႔က်ေတာ႔ဘာမွလုပ္ပိုင္ခြင္႔မရွိဘူး သူတို႔မွာသူတို႔ေရွ႕ေနရွိတယ္တဲ႔ သူတို႔ဘာသူတို႔ ဆက္လုပ္မယ္လို႔ေျပာေနတယ္။
YPI ။ ။ အခုလိုေျဖၾကားေပးတဲ႔ ေဒၚအိအိေအာင္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Credit : YPI
On 13 March the Burma Army ransacked Sin Lum Pang Mu Baptist Church in Pang Mu village, located in Bhamo district.
According to Reverend Jangmaw Gam Maw, pastor of Pang Mu Church, soldiers from the 33rd battalion of the Burma Army’s 88th Infantry Division burned bibles, destroyed church property, and stole a video player, loudspeakers and villagers’ belongings. The soldiers claimed that the property belonged to a Kachin Independence Army outpost. They also took money from the church donation boxes.
The pastor and over 1,000 church members from Pang Mu village had abandoned the village for Mai Ja Yang IDP camp on 19 November 2011.
 |
| Sin Lum Pang Mu Baptist Church |
On 10 March, Burma Army soldiers disrupted a Christian conference and threatened a Member of Parliament (MP) at gunpoint in western Burma’s Chin State, according to the Chin Human Rights Organization (CHRO).
More than 1,000 delegates from 80 local branches of the Mara (Chin) Evangelical Church at Sabawngte village, in a remote area of Matupi township, southern Chin State, had gathered for the conference, which had official permission. CHRO reports that several Burma Army soldiers disrupted the meeting and rebuked the village headman for not reporting the event to the army camp. When Pu Van Cin, an MP from the Ethnic National Development Party, saw the soldiers confronting the village headman and tried to intervene, he was threatened at gunpoint.
Benedict Rogers, East Asia Team Leader at Christian Solidarity Worldwide, said, “These incidents illustrate that there is still a very long way to go in Burma’s reform process, and for that reason, the international community should be cautious about lifting too many sanctions too quickly. We have seen very welcome progress in Burma at some levels in recent months, but the Burma Army continues to perpetrate grave violations of human rights in the ethnic areas, which include religious discrimination and persecution of minorities. Religious freedom is a fundamental value in any democratic society, and so if the Burmese government is serious about reform, it must protect religious freedom. We urge the international community to monitor the situation closely. While it is certainly right to ease some sanctions in recognition of the progress made, we urge the European Union, the United States and others to do so gradually, step by step, in proportion to the developments on the ground, and to retain some measures until further genuine change is secured. In Rangoon and the urban areas there is atmospheric change, but not yet substantial institutional, legislative and constitutional change that will make reform irreversible. In the ethnic areas, crimes against humanity continue. We call upon President Thein Sein and all reform-minded officials in the Burmese government to take action to end the military’s abuses, and to protect human rights, including religious freedom, for all.”
For further information or to arrange interviews please contact Kiri Kankhwende, Press Officer at Christian Solidarity Worldwide on +44 (0)20 8329 0045 / +44 (0) 78 2332 9663, email kiri@csw.org.uk or visitwww.csw.org.uk.
Christian Solidarity Worldwide (CSW) is a Christian organisation working for religious freedom through advocacy and human rights, in the pursuit of justice.
source here
“က်ေနာ္တို့ အိမ္ဆို မိသားစု ၇ ေယာက္ရိွတယ္။ ၄ ေယာက္ပဲ မဲစာရင္းထဲပါတယ္။ က်န္တဲ့သံုးေယာက္ ကို ထပ္ ထည့္ ေပးဖို့ သြားေျပာထားတယ္။ ေသတဲ့သူစာရင္းက မျဖုတ္၊ မနွစ္ တစ္နွစ္က အသက္ျပည့္တဲ့သူ ရဲ့ စာရင္းက်ေတာ့မပါ၊ အထက္ပိုင္းေတာ့ တရားသေယာင္လုပ္တယ္။ ေအာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ညစ္ညစ္ လာေနတာေတြ့ရတယ္” – ဟု လားရိွုး ျမို့နယ္ က်ားျဖူပါတီ ဥကၠဌ စိုင္းေအာင္ျကီးက ေျပာပါသည္။
အမို်းသားလွြတ္ေတာ္ လစ္လပ္ေနရာ သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း အမွတ္ ၃ မဲဆႏၵနယ္ အတြင္း၌ လားရိွုးျမို့အနီး အခို့် ေက်းရြာမ်ားမွာ မဲထည့္ရန္ နာမည္စာရင္းလံုး၀ မပါေျကာင္း၊ လားရိွုးျမို့ခံ မဲဆႏၵရွင္အမ်ားစုမွာလည္း မိမိ အ မည္ မပါေျကာင္း၊ ယခုလလယ္ပိုင္းက ရပ္ကြက္ဆိုင္ရာအာဏာပိုင္မ်ားထံ သြားေရာက္သတိေပးအေျကာင္းျကားေသာ္လည္း ယေန့တိုင္ အမည္ စာရင္းမေတြ့ရေသးေျကာင္း၊ ‘ျပည္ခိုင္ျဖိုးပါတီကိုသာမဲထည့္ေပးပါမယ္’ ဟု သြားေျပာသူမ်ားမွာမူ နွစ္ရက္သံုးရက္အတြင္းနာမည္ျပန္ပါလာ ေျကာင္း လားရိွုးေဒသခံမ်ားက ေျပာပါသည္။
“က်ေနာ္တို့မေန့က လားရိွုးျမို့ဆင္ေျခဖံုးေက်းရြာေတြကို သြားတယ္။ တခို့်ရြာေတြက မဲစာရင္းလံုး၀ပါဘူး၊ မဲထည့္မယ့္ လူဦးေရ စာရင္းလဲလာကပ္တာ မေတြ့ရဘူး၊ မဲထည့္ဖို့လည္း ဘာမွ မသိျကဘူး ” – ဟု NLD မွ လူငယ္တဦးက ေျပာပါ သည္။
သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း အမွတ္ ၃ မဲဆႏၵနယ္တြင္ ဝင္ေရာက္ယွဉ္ျပိုင္မည့္ အမို်းသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ့ခု်ပ္ NLD ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စိုင္းျမင့္ေမာင္ က မဲစာရင္းမွန္ကန္ဖို့ခက္ခဲေျကာင္း ဤကဲ့သို့ ေျပာျပပါသည္။
“က်ေနာ္တို့ ျကားရတာက အမို်းမို်းဘဲ၊ ေရြးေကာက္ပဲြ နီးေလေလ ညစ္ဖို့ ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္လာေလေလေတြ့ ရတယ္ ဗ်ာ့။ တခို့်ဆိုလို့ရိွရင္ ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ NLD ဘက္ကို နည္းနည္းေစာင္းတဲ့ ေနရာေတြဆိုရင္ ျကံ့ခိုင္ ေရးက ပုဂၢိဳလ္ ေတြက ခင္ဗ်ားတို့ NLD ကို ျကိုက္တယ္မဟုတ္လား၊ အမွန္ျခစ္လိုက္ေပါ့၊ က်ေနာ္တို့ ျပည္ ခိုင္ျဖိုးကို မျကိုက္ ဘူး မဟုတ္လား ျကက္ေျခခတ္လိုက္ေပါ့။ စသျဖင့္ေပါ့။ ပယ္မဲျဖစ္သြားေအာင္လုပ္တာေလ” – အမို်းသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ့ခု်ပ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စိုင္းျမင့္ေမာင္က ေျပာပါသည္။
သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း အမွတ္ ၃ အမို်းသားလွြတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ လားရိွုး၊ သိႏၵီ၊ ကြန္လံု၊ မိုင္းရယ္၊ တန့္ ယန္းျမို့နယ္ တြင္ ျပည္ခိုင္ျဖိုးပါတီက ေဒါက္တာနန္းကိန္ေဖါင္းတစ္၊ NLD က စိုင္းျမင့္ေမာင္၊ ကိုးကန့္ပါတီ က ေလာ္ရွင္းကြမ္း၊ က်ားျဖူပါတီ စိုင္းစံမင္းနွင့္ လား ဟူပါတီမွ ဦးေယာသပ္တို့ အသီးသီး ဝင္ေရာက္ယွဉ္ျပိုင္ မည္ျဖစ္ပါသည္။
Source :သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
အမွတ္(၉၇/ခ) အေနာက္ေရႊဂံုတိုင္လမ္း
ဗဟန္းျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္
ရက္စြဲ - ၂၀၁၂ခုႏွစ္ မတ္လ(၂၆)ရက္
ေၾကျငာခ်က္
၁။ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ဗန္းေမာ္၊ ဖားကန္႔ႏွင့္ မိုးေကာင္းျမိဳ႕နယ္မ်ားရိွ မဲဆႏၵနယ္မ်ားတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္းငံ့ထားျခင္းအေပၚ ယင္းမဲဆႏၵနယ္မ်ားရိွျပည္သူမ်ားက
(က) ေရြးေကာက္ပြဲမဲဆႏၵေပးရန္ အားခဲထားမႈမ်ားပ်က္ျပားသြား၍ စိတ္ပ်က္ရေၾကာင္း
(ခ) ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာ မေတြ႕ရိွရေၾကာင္း သေဘာထားမ်ား ထုတ္ေဖၚၾကသည္ကို ၾကားသိရပါသည္။
၂။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးကိုလိုလားေၾကာင္းႏွင့္ ကူညီပံ့ပိုးရန္အဆင္သင့္ရိွပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုပါသည္။
၃။ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးကိစၥကို KIA/KIA ႏွင့္ေဆြးေႏြးညိႈႏိႈင္းရန္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ဆႏၵရိွပါသည္။
ဤကဲ့သို႔ညိႈႏိႈင္းႏိုင္ရန္အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရကေသာ္လည္းေကာင္း လုပ္ေဆာင္ေပးမည္ဆိုလ်င္ ဧျပီလ(၁)ရက္ေန႔တြင္ ကခ်င္ျပည္နယ္၌ ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါေၾကာင္း ေၾကျငာလုိက္သည္။
ဗဟုိေအာင္ႏိုင္ေရးအဖြဲ႕
စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ စြမ္းေဆာင္မႈ မျပည့္မီတဲ့ လူငယ္တစ္ဦး အပါအ၀င္ ကေလးစစ္သား ၃ ဦးကုိ မိဘေတြက စစ္တပ္တြင္းက ျပန္လည္ေခၚယူဖုိ႔ ၾကိဳးပမ္းေနတာကုိ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ ဒီကေန႔ အုိင္အယ္လ္အုိ အလုပ္သမားသမဂၢကုိ သြားေရာက္ အကူအညီ ေတာင္းခံခဲ့တယ္လုိ႔ ကေလးေတြရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြက ေျပာၾကပါတယ္။
(Photo: AFP)
ကေလးစစ္သားအျဖစ္ အဓမၼ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ခံရစဥ္ အသက္ ၁၆ ႏွစ္ မျပည့္ေသးေသာ ေမာင္ဆန္းဦးအား ၂၀ဝ၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ ၁၇ ရက္က စစ္ဝတ္စံုျဖင့္ ေသနတ္ထမ္းလ်က္ ႐ိုက္ကူးထားေသာ ဓာတ္ပံု ျဖစ္ပါသည္။ ၎၏ အမႈကိုလည္း ILO သို႔ တိုင္ၾကားထားသည္။
ျမင္းၿခံၿမိဳ႕၊ ၁၄ ရပ္ကြက္ေန ေမာင္ေအာင္ေအာင္(အဘ) ဦးေမာင္သန္းဟာ ေမြးရာပါ စိတ္ပုိင္း၊ ရုပ္ပုိင္း စြမ္းေဆာင္မႈ မျပည့္မီတဲ့ ကေလးတစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕ကုိ လူတစ္ဦးက ျဖားေယာင္းၿပီး စစ္တပ္ထဲကုိ ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ရမည္းသင္း ေလ့က်င့္ေရးတပ္မွာ အခုရွိေနပါတယ္လို႔ အုပ္ထိန္းသူျဖစ္တဲ့ ဦးပါစိန္က ေျပာျပပါတယ္။
မိဘေတြ လုိက္လံစုံစမ္းခ်ိန္မွာ ေမာင္ေအာင္ေအာင္ကုိ စစ္သားစုေဆာင္းေရးက က်န္းမာေရး မျပည့္မီလုိ႔ လက္မခံပဲ ပယ္ထားၿပီးသားျဖစ္ေပမယ့္ ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းကုိ ေရာက္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ကေလးစစ္သားေတြျဖစ္တဲ့ ေမာင္ႏုိင္ဦးလြင္(အဘ) ဦးေအာင္စုိး ေတာင္ဥကၠလာနဲ႔ ေမာင္ေဇာ္မ်ိဳးဦး(အဘ) ဦး၀င္းႏုိင္ ေညာင္ေရႊတုိ႔လည္း ေလာေလာဆယ္ စစ္တပ္ထဲမွာ ရွိေနပါတယ္။
သူတုိ႔ အားလုံး မိဘရပ္ထံ ျပန္ႏုိင္ေရး၊ HRDP အဖဲြ႕က ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ ဦးေမာင္ေမာင္ေလးက "အဓိက ကေတာ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္က အသက္လံုးဝ မျပည့္ေသးဘူးေပါ့။ အဲဒီအတြက္ တပ္မေတာ္ကေန ႏႈတ္ထြက္ဖို႔ ကိစၥေပါ့ေနာ္။ ကေလးေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း တပ္ထဲကို ဝင္ခ်င္လို႔ ဝင္သြားတာ မဟုတ္ဘူး။ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ သိမ္းသြင္းျပီး တပ္ထဲေရာက္သြားတာ၊ ေနာက္ ကေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ေမာင္ေမာင္ေအာင္ကေတာ့ ေမြးရာပါ စိတ္ပုိင္း၊ရုပ္ပုိင္း စြမ္းေဆာင္မႈ မျပည့္မီတဲ့ ကေလးေပါ့။ အသက္ကေတာ့ ၂၀ ျပည့္ျပီးပါျပီ။ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ျပီး ေခၚသြားတယ္။ အဲတာ တပ္ကေန ျပန္ႏႈတ္ထြက္ခြင့္ ရဖို႔အတြက္ ဒီကိစၥေတြကို ILO ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ တုိင္ခ်က္ဖြင့္ေပးထားပါတယ္" လို႔ေျပာပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဓမၼေစခုိင္းမႈ ရပ္တန္႔ဖို႔နဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနေတြ တုိးတက္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ျမန္မာအစုိးရက ကတိ ေပးထားေပမယ့္လည္း အခုအခ်ိန္အထိ ကေလးစစ္သား စုေဆာင္းတာေတြ ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚေနစဲပဲလုိ႔ HRDP ဦးေမာင္ေမာင္ေလးက ေျပာသြားပါတယ္။
Source RFA
၁၉၉၂ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၃ ရက္ The Nation သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ ဓာတ္ပံု (ဝဲမွယာ - ကိုေက်ာ္ႏိုင္ဦး၊ မနန္းေအာင္ေထြးၾကည္၊ ကိုႏိုင္ဝင္းေအာင္၊ ကိုညီညီ၊ ကိုတိုးၾကည္)
ABSDF ရဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ပြားခ့ဲတ့ဲ ျဖစ္ရပ္မ်ားအေၾကာင္းကုိ
ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္က ဒီကေန႔ ရက္စဲြနဲ႔ ထုတ္ျပန္ ေၾကညာလုိ္က္တာကုိ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။
ABSDF ေျမာက္ပိုင္းကိစၥအေပၚ ဥကၠ႒ေဟာင္း ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္၏ ရွင္းလင္းခ်က္
ေျမာက္ပိုင္းသူလ်ဳိမ်ားအား ဖမ္းဆီးအေရးယူသည္႔ကိစၥရပ္တြင္ မွားယြင္းစြာ ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရေသာ ရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား အားလံုးကုိ မကဒတ ဥကၠ႒ ေဟာင္း တစ္ေယာက္အေနျဖင္႔ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ အျဖစ္မွန္ေဖၚထုတ္ေရးကိစၥ ေဆာင္ရြက္ၾကလွ်င္ မိမိသိသမ်ွ၊ ပါဝင္ခဲ႔ရသမွ်ကို ထိန္ခ်န္မထားဘဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေပးပါမည္။ မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မွားသည္ျဖစ္ေစ အမွန္တကယ္ သူလ်ဳိျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ အသက္ဆံုး႐ံႈးသြားသူမ်ား၏ မိဘေဆြမ်ဳိးအားလံုးကုိလည္း မျဖစ္သင့္မျဖစ္ထုိက္သည့္ ဆံုး႐ံႈးမႈျဖစ္သည့္အတြက္ ကုိယ္ခ်င္းစာမ ႈအေျခခံျဖင့္ ေလးနက္စြာ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။
မိမိေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္သည္မ်ားကုိလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးသြားပါမည္။
လတ္တေလာကာလအတြင္း ၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မ်ား၌ မကဒတ ေျမာက္ပုိင္း၌ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဖမ္းဆီး အေရးယူမႈမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ေျပာဆုိေရးသားမႈမ်ားကုိ ၾကားသိေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ မိမိအေနျဖင့္ လက္ရိွကာလတြင္`မကဒတ´အတြက္ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူတေယာက္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ထိုအခ်ိန္ကာလအတြင္း တာ၀န္ရွိခဲ့သူ တဦးအေနျဖင့္ ကာယကံရွင္မ်ား ႏွင့္ စိတ္၀င္စားသူမ်ား သိရိွ နားလည္ေစရန္အတြက္ အခ်က္အလက္မွန္မ်ားကုိ ရွင္းလင္းတင္ျပ အပ္ပါသည္။ မိမိအေနျဖင့္ စိတ္၀င္စားသူအားလံုး နားလည္သေဘာေပါက္ေစရန္ မိမိ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ.ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ အျဖစ္မွန္ မ်ားကို မျခြင္းမခ်န္ တင္ျပျခင္းသာျဖစ္၍ မည္သူတစ္ဦးတေယာက္၊ တသင္းတဖြဲ.ကိုမွ် နစ္နာေစာ္ကားလိုေသာ စိတ္ဆႏၵမရိွပါေၾကာင္း ရိုးသားစြာျဖင့္ ကနဦး ေမတၱာရပ္ခံ တင္ျပလိုပါသည္။
၎အခ်ိန္၌ ရွိေနေသာ မကဒတ၏ ေနာက္ခံအေျခအေန
(က) `မကဒတ´ ဗဟုိႏွင့္ စခန္းမ်ားအေျခအေန
`မကဒတ´ တြင္ ျဖတ္သန္းလာသူမ်ား အားလံုး `မကဒတ´အား မည္သုိ႕ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္ကုိ အားလံုး ႀကံဳဖူးခဲ့ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ နယ္ေျမ အသီးသီးမွေရာက္ရွိလာေသာ ရွစ္ေလးလံုး သပိတ္တုိက္ပဲြ၀င္ ေက်ာင္းသား၊ လူငယ္၊ လူႀကီး အေပါင္းျဖင့္ သက္ဆုိင္ရာ တုိင္းရင္းသားနယ္ေျမမ်ားတြင္ စခန္းမ်ားကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤသုိ႕ နယ္ေျမအလုိက္ စုစည္းထားေသာစခန္းမ်ားကုိ အေျခခံ၍ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီတပ္ေပါင္းစု (NDF) ၏ ကမကထျပဳမႈျဖင့္ မကဒတ ကုိ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ (၁)ရက္ေန႕တြင္ ဖဲြ႕စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကုိထြန္းေအာင္ေက်ာ္မွာ ပထမဆံုးဥကၠ႒အျဖစ္ အေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရပါသည္။ ၈၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ အတြင္းတည္ရွိခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားအုပ္စုအသီးသီး၏ အျမင္၊ အစြဲႏွင့္ ေဒသေနာက္ခံ မတူညီမႈမ်ားအေပၚတြင္ ျဖစ္တည္ခဲ႔ၾကေသာ ပဋိပကၡတခ်ိဳ.ကို `မကဒတ´ ဗဟုိေကာ္မတီအတြင္း ေျဖရွင္း မႏိုင္ျဖစ္ခဲ့သျဖင့္ တုိေတာင္းလွေသာသက္တမ္းအတြင္း အေရးေပၚညီလာခံ တရပ္ကို ေခၚယူက်င္းပကာ ဗဟိုေကာ္မတီကိုျပန္လည္ဖဲြ႕စည္းခဲ့ၾကရပါသည္။ စခန္းအမ်ားစုမွာ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ရပ္တည္ေနျခင္း၊ ဗဟုိအေပၚတြင္ ယံုၾကည္ေလးစားမႈ မရွိျခင္းတုိ႕ေၾကာင့္ ပထမအႀကိမ္ ညီလာခံ သက္တမ္း ဗဟုိေကာ္မတီမွာ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ မရွိလွပါ။ ဤကာလအတြင္း ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဟူ၍ စတင္ဖဲြ႕စည္းခဲ့သလုိ ေက်ာင္းသားအေျမာက္အမ်ား ျမန္မာျပည္သုိ႕ျပန္ျခင္း၊ ထုိင္းႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႕ ၀င္ေရာက္သြားျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။
ထိုအခ်ိန္ကာလတြင္ ကုိမုိးသီးဇြန္သည္လည္း လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသုိ႕ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး တပ္ရင္း၊ စခန္း၊ အကဲြအၿပဲ မ်ားလည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင္႔ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့ပါသည္။ `မကဒတ´ ကုိ တဆင့္ ပုိမုိက်စ္လစ္ခုိင္မာေစေသာ ဒုတိယအႀကိမ္ညီလာခံကုိ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ မင္းသမီးစခန္း၌ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ထိုညီလာခံတြင္ ကုိမုိးသီးဇြန္က ဥကၠ႒၊ မိမိက ဒု-ဥကၠ႒(စီမံ)၊ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္က အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္ခံခဲ့ရပါသည္။ ယခင္ ပထမအႀကိမ္ညီလာခံသက္တမ္း ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္အမ်ားစုမွာ ျပန္လည္ ေရြးခ်ယ္မခံရေတာ့ပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ဘန္ေကာက္သို. ေရာက္ရိွသြားႀကသလုိ၊ တခ်ဳိ႕လည္း မိခင္စခန္းမ်ားသုိ႕ ျပန္လည္ေရာက္ရွိသြားခဲ့ႀကပါသည္။ ဤကာလအတြင္း ဗဟုိႏွင့္စခန္း မ်ား၏ အာဏာခဲြေ၀မႈ၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္အတြင္း ဗဟုိဦးစီးအမိန္႕ ရရွိႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္ေနရေသာ ကာလျဖစ္ၿပီး စခန္းမ်ားအေနျဖင့္ ဗဟုိေကာ္မတီကို ႏုိင္ငံေရးအရ တစံုတရာ အသိအမွတ္ျပဳလာေသာ ကာလလည္းျဖစ္ပါသည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြ၊ ဘုရားသံုးဆူ၊ မယ္သေ၀ါထုိးစစ္ႏွင့္ န၀တ မွ ကမ္းလွမ္းလာေသာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးကိစၥမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ ကာလျဖစ္ၿပီး၊ `မကဒတ´ရဲေဘာ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း မဟာမိတ္မ်ားႏွင့္ ပူးတဲြ၍ ေရွ.တန္းစစ္ေျမျပင္ ျမန္မာျပည္ ႏုိင္ငံေရးဇတ္ခံုႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာစင္ျမင့္မ်ားတြင္ ေပၚလြင္ထင္ရွားစြာ လႈပ္ရွားႏုိင္ခဲ့ေသာ ကာလလည္းျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ `မကဒတ´အတြင္းတြင္လည္း အေတြးအေခၚတုိက္ပဲြသ႑န္ျဖင့္ ပံုေဖၚလာေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ တုိက္ပဲြမ်ားလည္း ထင္ရွားလာခဲ့ပါသည္။ မကဒတ ဗဟုိေကာ္မတီ ဌာနခ်ဳပ္ကုိ “ယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီ” ဟူေသာ ဂုိဏ္းကဲြအုပ္စုမွ လက္နက္ႏွင့္၀ုိင္းခဲ့သည့္ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးအထိ ေပၚေပါက္ခဲ့ရပါသည္။ ဤညီလာခံ သက္တမ္းကာလအတြင္း မိမိမွ ၁၉၉၀ ေရြး ေကာက္ပဲြကာလ စစ္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ မဲ႐ံုမ်ားအား စစ္ေရးအရ မတုိက္ခုိက္ရဟု ေျပာဆိုခဲ့ သည္.အေပၚ မိမိအား ေစ့စပ္ေၾကေအးေရးအေတြးအေခၚရွိသူဟု အုပ္စုဖြဲ.စြပ္စြဲတိုက္ခိုက္မႈမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ပါသည္။ မိမိအေနျဖင့္ဗဟုိေကာ္မတီအကဲြအၿပဲ မျဖစ္ေစလုိ၍ တာ၀န္မွ ႏႈတ္ထြက္ေပးခဲ့ၿပီး မိခင္တပ္ရင္းအေျချပဳရာ ဘုရားသုံးဆူစခန္းသုိ႕ ျပန္ခဲ့ပါသည္။
(ခ) မကဒတ တတိယ အႀကိမ္ညီလာခံ
တုိင္းရင္းသား မဟာမိတ္အဖြဲ.အစည္းမ်ား န၀တစစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည့္အေျခအေန၊ NLD ေရြးေကာက္ပြဲ ႏုိင္သြားသည့္အေျခအေန၊ စစ္အစိုးရက ကရင္နယ္ေျမတခုတည္းသုိ႕ ထုိးစစ္ႀကီးမ်ား အႀကီးအက်ယ္ ဆင္ႏြဲေနေသာ အေျခအေနေအာက္တြင္၊ တတိယအႀကိမ္ညီလာခံကုိ က်င္းပခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ `မကဒတ´ဗဟုိေကာ္မတီအတြင္း၌ ေစ့စပ္ေၾကေအးေရး အေတြးအေခၚသမားမ်ား လႊမ္းမုိးေနသည္ ဟူေသာ စြပ္စဲြတုိက္ခုိက္မႈျဖင့္ ယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီ ဆိုသည္႔ ဗဟုိေကာ္မတီအား ဆန္႔ က်င္သည့္ စင္ျပိဳင္လႈပ္ရွားမႈမ်ားလည္း ရွိေနသကဲ့သုိ႕ ၎ေကာ္မတီမွ မကဒတ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ကုိ လက္နက္ႏွင့္၀ုိင္းခဲ့သည့္ကိစၥ ကုိလည္း ညီလာခံတြင္ ေျဖရွင္းအေရးယူရန္ က်န္စခန္းမ်ားမွ ေတာင္းဆိုထားသည့္အေျခအေနမ်ားလည္း ရွိေနပါသည္။ ဤယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီကုိ တပ္ရင္း ၂၀၈ တပ္ရင္းမွဴး ကုိမ်ဳိးသန္႕ႏွင့္ ကုိေဇာ္ထြန္း (၂ ေယာက္စလံုး ေပ်ာက္ဆံုး) တို႔က ဦးေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ သံလြင္စခန္းတြင္ စတင္က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ မကဒတ တတိယအႀကိမ္ညီလာခံ၏ (၁၆၊ ၈၊ ၁၉၉၁) တတိယေျမာက္ေန႔ (ေန႔လည္ပိုင္း) အစည္း အေ၀းတြင္ တပ္ရင္း(၂၀၈) ယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီ၏ အယူခံလြာကိစၥကို စတင္ေဆြးေႏြးရာ တပ္ရင္းမွဴးကိုမ်ိဳးသန္.က ယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီ၏ေနာက္ကြယ္တြင္ ဥကၠ႒ျဖစ္သူ ကိုမိုးသီးဇြန္ကိုယ္တိုင္ ပါ၀င္ပတ္သက္မွုရိွခဲ့ေႀကာင္း၊ ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုသြား ခဲ့ပါသည္။
ဤအေျခအေနမ်ားေအာက္တြင္ က်င္းပ ခဲ့ရေသာ ထိုညီလာခံ၌ မိမိအေနျဖင့္ တပ္ရင္း(၁၀၁)မွ သာမန္ ညီလာခံ ကုိယ္စားလွယ္ တစ္ဦး အေနျဖင့္သာ တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီး ထိမ္းသိမ္းခံခဲ့ရသည္. ကိုေန၀င္းေအာင္ (သံလြင္စခန္းကိုယ္စားလွယ္)ႏွင့္ ကိုစိုးလင္း(ေျမာက္ပိုင္းေကာ္မတီကိုယ္စားလွယ္) တို.လည္း ယင္းညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ခဲ့ႀကပါသည္။ မကဒတ၏ ဖြဲ.စည္းပံု အေျခခံဥပေဒအရ ညီလာခံတြင္ အသစ္ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခံရသည္႔ ဗဟိုေကာ္မတီသစ္မွ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုၿပီး တရား၀င္ အာဏာ လြဲေျပာင္းရယူသည္.အခ်ိန္အထိ ယခင္ဗဟိုေကာ္မတီေဟာင္းတြင္ တာ၀န္ႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည္.အ၀ ရိွပါသည္။
ေျမာက္ပုိင္းကိစၥႏွင့္တတိယအႀကိမ္ညီလာခံ(ၾသဂုတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ မွ ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ရက္ေန႔ ၁၉၉၁ခုနွစ္) သံလြင္စခန္းညီလာခံအတြင္း တင္းမာမွဳမ်ားေပၚေပါက္ေနစဥ္ တရက္၌ ဥကၠ႒ ကိုမိုးသီးဇြန္က ေျမာက္ပိုင္းဗဟို၌ ရန္သူ သူလွ်ိဳမ်ားကို ေဖၚထုတ္ဖမ္းဆီးရမိထားေၾကာင္း၊ ထိုသူမ်ားထဲတြင္ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္မ်ားလည္း ပါ၀င္သည္ဟု ေၾကးနန္းရရိွေၾကာင္း ညီလာခံခန္းမအတြင္း၌ ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ ကိုမိုးသီးဇြန္၏ ထိုေျပာဆုိခ်က္အေပၚ ေျမာက္ပိုင္း ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ကိုစိုးလင္း အပါအ၀င္ ကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ.က အျပင္းအထန္ ကန္.ကြက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါသည္၊ ညီလာခံအတြင္း တင္းမာမူမ်ားလည္း ပိုမိုႀကီးထြားလာခဲ့ပါသည္။ မကဒတ၏ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ညီလာခံတြင္ အသစ္ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခံရသည္ ဗဟိုေကာ္မတီသစ္မွက်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုၿပီး တရား၀င္ အာဏာလြဲေျပာင္းရယူသည္.အခ်ိန္အထိ ယခင္ဗဟိုေကာ္မတီေဟာင္းတြင္ တာ၀န္ႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္အျပည့္အ၀ ရိွပါသည္။ သို.ျဖစ္၍ ေျမာက္ပိုင္းဗဟို၏ ထိုေၾကးနန္းအေပၚ ကိုမိုးသီးဇြန္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဗဟိုေကာ္မတီေဟာင္း အေနျဖင့္ မည္ကဲ့သို. ျပန္လည္ၫြန္ၾကားခဲ့ေၾကာင္းကို ထိုအခ်ိန္က သာမန္ ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္တဦးသာ ျဖစ္သည့္ မိမိအေနျဖင့္ အတိအက် မသိရိွခဲ့ပါ။ ထိုကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ကိုမိုးသီးဇြန္က ေျမာက္ပိုင္းဗဟိုကို ေၾကးနန္းတေစာင္ ျပန္ၾကားခဲ့သည္ဟုသာ မိမိအေနျဖင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပန္လည္ ၾကားသိခဲ့ရပါသည္။
စက္တင္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ဖြဲ.စည္းပံုေရးဆြဲေရးအဖြဲ႔၊ ေရွ႕လုပ္ငန္းစဥ္ ေရးဆြဲေရးအဖြဲ႔ႏွင့္ စစ္ေရးလမ္းစဥ္ေရးဆြဲ ေရးအဖြဲ.ဆိုသည္. အလုပ္အဖြဲ.(၃)ဖြဲ.ကို ဖြဲ.စည္းေပးၿပီး ညီလာခံကို ေခတၱရပ္နားခဲ့ပါသည္။ လံုျခံဳေရးအေျခအေနအရ (၁၃)ရက္ေန႔တြင္ မဟာမိတ္ ေကအင္န္ယူႏွင့္ ညီလာခံေကာင္မရွင္တို.၏ ညိွနႈိ္င္းမႈျဖင္႔ မာနာပေလာကို စတင္ေျပာင္းေရြ႔ခဲ႔ၿပီး (၁၆)ရက္ တြင္မာနာပေလာ၌ ညီလာခံကို ဆက္လက္က်င္းပခဲ့ပါသည္။ မာနာပေလာတြင္လည္း ညီလာခံအတြင္း၌ တင္းမာမွုမ်ား ဆက္လက္ေပၚေပါက္ခဲ့သျဖင့္ ညီလာခံကို မၾကာခဏ ရပ္နားလိုက္ ျပန္စလိုက္ျဖင့္ စခန္းသြားခဲ့ရပါသည္။ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ပြဲျပဳလုပ္မည္.္ စက္တဘၤာ(၂၈)ရက္ေန.တြင္ ကိုမိုးသီးဇြန္တို.ဘက္က အမ်ားစု၏ လ်ိဳ.၀ွက္ဆႏၵမဲျဖင့္ ေရြးခ်ယ္မည္.အစီအစဥ္ကို လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုခဲ့ရာမွ အေျခအေန အတင္းမာဆံုးကို ေရာက္ရိွခဲ့ရၿပီး ညီလာခံကို တဖန္ ရပ္နားခဲ့ရျပန္ပါသည္။ ေေကအင္န္ယူ အပါအ၀င္ ဒီေအဘီတပ္ေပါင္းစု ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ၾကား၀င္ေပးမွုျဖင့္ စခန္းအသီးသီးမွ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးစီပါ၀င္ေသာအဖြဲ.က ၫိွႏိွုင္းမွုမ်ား ဆက္လက္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ညီလာခံကို ေအာက္တုိဘာလ ၈ ရက္ေန႔တြင္ျပန္လည္က်င္းပၿပီး ၃ ရက္အၾကာ ေအာက္တိုဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ေျမာက္ပုိင္းမွ စပိုင္ဟုစြပ္စြဲဖမ္းဆီးခံရၿပီး ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာသူ ၃ ဦးနွင္႔ ျပဳလုပ္ေသာ နဝတ၏ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲကို ၾကားသိရပါသည္။ မကဒတ(ေျမာက္ပိုင္း)တြင္ စပိုင္ဟု စြပ္စြဲၿပီး ဖမ္းဆီးထားသူ(၄၀)ေက်ာ္ရိွေၾကာင္း၊ ဥကၠ႒ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ အပါအ၀င္ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္(၅)ဦး ပါ၀င္ေၾကာင္း၊ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိပ္စက္စစ္ေဆးခံရတဲ့အတြက္ ယခုအခါ (၅)ဦး ခန္႔ ေသဆုံးသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဆိုပါထြက္ေျပးလာသူ(၃)ဦးက ေျပာဆိုခဲ့သည္ကို စစ္အစိုးေရဒီယိုမွတဆင့္ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ. ၾကားသိခဲ့ရပါသည္။
မဟာမိတ္မ်ားမွလည္း မိမိတို႔၏အေျခအေနကို ညွိနႈိင္းေပးရင္း လက္ပမ္းၾကလာၿပီး သံလြင္စခန္းတြင္ ျပန္လည္ျပဳလုပ္ၾကရန္ ေျပာသျဖင္႔ ေအာက္တိုဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္မိမိတို႔ ေက်ာင္းသားစခန္း၌ ဆက္လက္ က်င္းပခဲ႔ဲၾကပါသည္။ `မကဒတ´တတိယအႀကိမ္ ညီလာခံႀကီးအေနျဖင့္ ျပႆနာမ်ားေျဖရွင္းရင္းႏွင့္ အကဲြအၿပဲျဖစ္သည္အထိ ေရာက္ရွိသြား ေသာေၾကာင့္ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥကို အေလးအနက္ မေဆြးေႏြးႏုိင္ခဲ႔ပါ။ ေဆြးေႏြးရန္လည္း ထိုအခ်ိန္က တာ၀န္ရိွသူမ်ားအေနျဖင့္ ညီလာခံသို. တင္ျပခဲ့ျခင္း မရွိပါ။
မိမိတုိ႕ အေနျဖင့္ ညီလာခံ ဆက္လက္က်င္းပၿပီး ဗဟိုေကာ္မတီသစ္ကို ဒီမုိကေရစီနည္းက် ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႕ ဦးေဆာင္ေသာအဖဲြ႕ွက ညီလာခံကုိ လံုး၀ မတက္ေရာက္ေတာ့ပါ။ ဘုရားသုံးဆူစခန္းမွ ခဲြထြက္သြားေသာအဖဲြ႕မ်ား၊ ယာယီေတာ္လွန္ေကာ္မတီအဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ ပထမအႀကိမ္ညီလာခံသက္တမ္းမွ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ေဟာင္းတခ်ိဳ႕ ကိုမိုးသီးဇြန္ဘက္သို႔ လိုက္ပါသြားၾကၿပီး ၎တုိ႕ဖာသာ သီးသန္႕ညီလာခံ တခုကို စင္ၿပိဳင္က်င္းပျပဳ လုပ္ခဲ့ပါသည္။မိမိတုိ႕ကလည္း က်န္ရွိေနေသာ ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္အမ်ားစုႏွင့္ ညီလာခံကုိ ဆက္လက္က်င္းပၿပီး တတိယအႀကိမ္ ညီလာခံသက္တမ္း ဗဟုိေကာ္မတီကုိ ဖဲြ႕စည္းခဲ႔ၾကပါသည္။ ေအာက္တိုဘာ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ ညီလာခံ ၿပီးဆံုးခဲ႔ပါသည္။
ဤဗဟုိေကာ္မတီကုိ`မကဒတ´ေျမာက္ပုိင္းမွ ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး ဖဲြ႕စည္းမႈထဲတြင္ ပါ၀င္လာခဲ႕ပါသည္။ ညီလာခံၿပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္း `န၀တ´ထုိးစစ္မ်ားေၾကာင့္ မာနယ္ပေလာတစ္၀ုိက္ရွိစခန္းမ်ား ထုိင္းဖက္ကမ္းသုိ႕ ေရႊ႕ေျပာင္းေနရၿပီး၊ ယေန႕ DKBA ဟု ျဖစ္လာမည့္ ျပႆနာအစကုိ မဟာမိတ္မ်ားႏွင့္ ၀ုိင္း၀န္းကူညီေျဖရွင္းေနခ်ိန္မွာပင္ မိမိတုိ႕ ဗဟုိေကာ္မတီမွ ေျမာက္ပိုင္းကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္(ကခ်င္)ကုိ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ဇႏၷဝါရီလတြင္ `မကဒတ´ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ ျပန္လည္ေစလႊတ္လုိက္ပါသည္။ ၎ႏွင့္အတူ မိမိတုိ႕ထံသုိ႕ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား အျမန္ဆံုးေပးပုိ႕ပါရန္ႏွင့္ မိမိတို႔ ဗဟိုေကာ္မတီ၏ ဗဟုိဆံုးျဖတ္ခ်က္မပါဘဲ မည္သည့္အေရးယူမႈကိုမွ် မလုပ္ရန္၊ ဗဟုိနွင့္ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ကုိ တုိက္႐ုိက္ထူေထာင္ရန္ ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ေပးလုိက္ပါသည္။
၁၉၉၂ ခုနွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၉ ရက္ေန႔ထုတ္ The Nation သတင္းစာတြင္ မကဒတေျမာက္ပုိင္း၌ စပုိင္မ်ားကုိ သတ္ျဖတ္ အေရးယူလုိက္သည္ ဆိုေသာကိစၥ ပါလာေၾကာင္း မိမိတို႔ ဘန္ေကာက္႐ံုးမွ ေပးပို႔သည္႔ေၾကးနန္း မိမိတုိ႔ ေတာတြင္းဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာခ်ိန္မွ ဤကိစၥကုိ မိမိတို႔ သိရွိရျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ၁၉၉၂ခုႏွစ္ မတ္လ ၁ ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင္႔ ဘန္ေကာက္နိုင္ငံျခားေရးရံုးမွ ေၾကျငာခ်က္တစ္ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔လည္း ေျမာက္ပိုင္းသို႔ မဟာမိတ္ KIO ထံမွတဆင့္ ေၾကးနန္းျဖင္႔ ထပ္မံေမးျမန္းၿပီး မတ္လ(၁၇)ရက္ေန႔တြင္ ေၾကျငာခ်က္တစ္ေစာင္ ထပ္မံထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔ ေတာင္ပိုင္းဗဟုိအေနနွင္႔ ဤသို႔ အေရးယူေဆာင္ရြက္လိုက္ျခင္းကို လံုးဝ မသိရွိရေၾကာင္း၊ ဆက္သြယ္မႈမွာလည္း အလွမ္းေဝးေၾကာင္းနွင့္ ဤကိစၥကို ေျဖရွင္းရာ၌လည္း နိုင္ငံတကာမွ ဝိုင္းဝန္းကူညီ ေျဖရွင္းေပးၾကပါရန္ ေတာင္းခံ ရွင္းလင္းခဲ႔ပါသည္။
၎ေနာက္တြင္ ေျမာက္ပုိင္းမွ ၎တုိ႕ေဖၚထုတ္ေတြ.ရိွခ်က္မ်ားအရ ေတာင္ပုိင္းတြင္လည္း ရန္သူ႕လူမ်ား စိမ့္၀င္ေနေၾကာင္း၊`မကဒတ´ကုိ ၿဖိဳခဲြရန္အတြက္ စီမံခ်က္ျဖင့္ လႈပ္ရွားေနေၾကာင္း၊ ဗဟုိေကာ္မတီတခုလံုးအား ယံုၾကည္ရန္ခက္ခဲေနျခင္းေၾကာင့္ ၎တုိ႕၏ထုတ္ေဖာ္ရရွိမႈမ်ားကို မေပးပုိ႕ႏုိင္ေၾကာင္း၊ ၎တုိ႕ ေျမာက္ပုိင္း၌ စစ္ေဆးေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ မကဒတေျမာက္ပုိင္း ကုိယ္စားလွယ္ ကုိစုိးလင္းကုိ ထိန္းသိမ္းထားရန္ တၿပိဳင္နက္တည္း အေၾကာင္းၾကားခဲ့သျဖင့္ ထိန္းသိမ္းေပးခဲ့သည္။ ေျမာက္ပုိင္း၏ ဤအေရးယူမႈမ်ားေၾကာင့္ `မကဒတ´ အေပၚ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ႐ုိက္ခတ္ သက္ေရာက္မႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း၊ ေျမာက္ပုိင္းမွလက္ခံႏုိင္သည့္ ကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦးကုိ မိမိတုိ႕ဗဟိုမွ ေစလႊတ္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုကာလအတြင္း မည္သည့္အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈကုိမွ လံုး၀ (လံုး၀) ထပ္မံမလုပ္ရန္ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ပါသည္။ မိမိတို႔ ဗဟုိေကာ္မတီအေနျဖင္႔ ေျမာက္ပိုင္း၌ ဖမ္းထားသူမ်ားမွာ ရန္သူ႔စပိုင္ ဟုတ္၊မဟုတ္ အေသအခ်ာ မသိရေသးေသာ္လည္း မကဒတ အကြဲအျပဲ နွင္႔ ရန္သူ႔သူလ်ဳိလုပ္ရပ္ဟု ဆက္စပ္ထားေသာေၾကာင္႔ အလြန္သတိၾကီးစြာျဖင့္ကိုင္တြယ္ခဲ့ရပါသည္။ မိမိအေနျဖင္႔လည္း ေစ့စပ္ေၾကေအးေရးသမားဟု တခ်ိန္လံုး စြပ္စဲြတိုက္ခိုက္ခံေနရသျဖင့္ ပုိမုိသတိထားရပါသည္။ ဗဟုိဦးေဆာင္ေကာ္မတီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ အဖမ္းခံေနရသူမ်ားသည္ မည္သူပင္ျဖစ္ေစ ေသဒဏ္ေပးျခင္းမ်ဳိး မလုပ္သင့္ေၾကာင္း၊ ရန္သူ႔သူလွ်ဳိျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ `မကဒတ´အတြင္းတြင္ ေနထုိင္ရန္ ခက္ခဲသြားၿပီျဖစ္သျဖင့္ လံုၿခံဳစြာ အိမ္ျပန္ႏုိင္ေရးအတြက္ စီစဥ္ရန္ႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ သြားေရာက္ရန္ မိမိအား တာ၀န္ေပးခဲ့ပါသည္။
တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပင္ မိမိတုိ႕`မကဒတ´အား စိတ္ဓါတ္ ထက္သန္စြာ ကူညီေနသည့္ USB မွ ဦးစုိင္းထြန္းက ေျမာက္ပိုင္းတြင္ သူ႕တူမျဖစ္သူ တစ္ဦး (ယခု ၾသစေၾတးလ်တြင္ေရာက္ရွိေနေသာ နန္းေအာင္ေထြးၾကည္)ပါ အဖမ္းခံေနရေၾကာင္း၊ သူ႕အေနျဖင့္ အာမခံျဖင့္ ေခၚထုတ္လုိေၾကာင္း၊ ကုန္က်မႈမ်ားအတြက္ တာ၀န္ယူေပးမည္ဟု ေျပာၾကားကမ္းလွမ္းလာေသာေၾကာင့္ မိမိအေနျဖင့္ သူႏွင့္အတူ ေျမာက္ပိုင္းသို.သြားေရာက္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ပါသည္။ ဤကာလမတုိင္မီ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာၾကက္ေျခနီေကာ္မတီ၊အျပင္ သံ႐ံုးတခ်ဳိ႕ႏွင့္ပါ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ ၿပီး စစ္သံု႕ပမ္း (သုိ႕မဟုတ္) အျခားသင့္ေတာ္ရာပံုစံတခုျဖင့္လက္ခံၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႕ ျပန္လည္ပုိ႕ေဆာင္ေပးႏုိင္ေရးအတြက္ ေမးျမန္း အကူအညီ ေတာင္းခံခဲ့ေသာ္လည္း အိမ္ရွင္တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ သေဘာဆႏၵမပါဘဲ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ ေၾကာင္း၊ စစ္သံု႕ပန္းမ်ား မဟုတ္၍ ကိုင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ခက္ခဲေၾကာင္း တံု႕ျပန္ခဲ့ၾကပါသည္။ နိုင္ငံတကာအေနျဖင့္ တရုတ္ျပည္ကိုျဖတ္ၿ၍ ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ မျဖစ္နိုင္ေၾကာင္းသိရိွခဲ့ရၿပီးေနာက္ မကဒတအေနျဖင္႔သာ တာဝန္ခံ ေျဖရွင္းရေတာ႔မည္ဟူေသာအသိျဖင့္ မိမိသည္ ဦးစုိင္းထြန္း၊ ဗုိလ္မွဴႀကီးစုိင္းလိတ္(SSPP ဥကၠ႒ေဟာင္း-က်ဆံုး) တုိ႕ႏွင့္အတူ တ႐ုတ္ျပည္သုိ႕ သြားေရာက္ခဲ့ရာ ၁၉၉၂ ုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၉ရက္ေန႔တြင္ ပါေဂ်ာင္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ႔ပါသည္။
ကခ်င္၊ ပါေဂ်ာင္ေဒသ၌ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥကုိ ေျဖရွင္းျခင္း
KIO ႏွင့္ `မကဒတ´(မပ)ရွိရာေဒသသုိ႕ ဦးစုိင္းထြန္းႏွင့္အတူ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ေန႔က ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။မိမိအေနျဖင့္ `မကဒတ´(ေျမာက္ပုိင္း) ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္မ်ား၊ တပ္မွဴးမ်ား (ေရွ႕တန္းေရာက္ေနေသာ ကုိမ်ဳိး၀င္းႏွင့္ တပ္မွဴး အခ်ဳိ႕မပါ)ႏွင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္ေဆြးေႏြးရင္း ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ခဲ့ရပါသည္။ မကဒတ ေျမာက္ပိုင္း၌ ေသဒဏ္ေပးအေရးယူမႈေၾကာင့္ `မကဒတ´(ဗဟုိ) အေပၚသုိ႔ သက္ေရာက္လာသည့္အဖဲြ႕တြင္း၊ႏွင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ႐ုိက္ခတ္သက္ေရာက္မႈမ်ား၊ ေတာင္ပုိင္း ဗဟုိေကာ္မတီ၏ အေျခအေနႏွင့္ တည္ေဆာက္မႈမ်ား၊ အခက္အခဲမ်ား ကုိ နားလည္လက္ခံလာေအာင္ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွင္းလင္းေဆြးေႏြးျပခဲ့ရပါသည္။ ေျမာက္ပုိင္းမွလည္း မိမိတုိ႕၏အခက္အခဲမ်ား အေပၚ နားလည္မႈရွိလာသည္ႏွင့္အတူ စစ္ေဆးခ်က္မ်ား၊ သက္ေသခံပစၥည္းမ်ား ထုတ္ျပခဲ့ပါသည္။
မိမိအေနျဖင့္ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီးခံေနရသူမ်ားအနက္ နန္းေအာင္ေထြးၾကည္ အပါအ၀င္ ေျမာက္ပိုင္းမွ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ.ႏွင့္ေျမာက္ပိုင္းစစ္ေဒသတြင္ တပ္ရင္းသစ္မ်ား ဖြဲ.စည္းထူေထာင္ရန္ မကဒတ ေတာင္ပိုင္း(ဗဟို)မွ တာ၀န္ေပးေစလြတ္ခဲ့ေသာရဲေဘာ္မ်ားအနက္ ဖမ္းဆီးခံရသူတခ်ိဳ.တိုကို ေျမာက္ပိုင္းတာ၀န္ခံ ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႔ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေမးျမန္းခြင့္ရရိွခဲ့ပါသည္။ ထုိ႕ေနာက္ မိမိမွ ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိေကာ္မတီႏွင့္ အေျခအေနတစ္ခုလံုးအေပၚ သံုးသပ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။
- မကဒတ(ေျမာက္ပိုင္း)၏ ေဖၚထုတ္ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ ရန္သူ႕လူမ်ား ထုိးေဖါက္၀င္ေရာက္ၿပီး ၿဖိဳခဲြရန္ ႀကိဳးစားသည္ဆုိသည္မွာ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊
- သုိ႕ေသာ္လည္း ဤမွ် မ်ားျပားသည္႔အေရအတြက္ျဖင့္ ထုိးေဖါက္၀င္ေရာက္သည္ဆိုသည္.အခ်က္မွာလည္း ေလာဂ်စ္အရ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊
- ရန္သူ၏စီမံခ်က္မ်ားကို သိသင့္သေလာက္လည္း သိၿပီးျဖစ္၍ `မကဒတ´အတြက္ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းမွာ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားအား ေဘးကင္းရာေနရာတခုသို. ပို.ေဆာင္ေေပးေရးပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့ပါသည္။
ေျမာက္ပုိင္းမွ လံုၿခံဳေရးအေနအထားအရ ခ်က္ျခင္းလႊတ္ေပးရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္းႏွင့္ တႏွစ္ျပည့္လွ်င္ မိဘမ်ားထံျပန္လည္ အပ္ႏံွေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာတူညီမႈရရိွခဲ့ပါသည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ မဟာမိတ္ KIO ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္လည္း မကဒတအေပၚ နားလည္မႈမလဲြေစရန္ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ဖမ္းဆီးခံရဲေဘာ္မ်ားအား သံေျခက်င္းမ်ား မခတ္ရန္ စားေသာက္မႈႏွင့္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ားကုိ အျခားရဲေဘာ္မ်ားနည္းတူ ခံစားခြင့္ရွိေစရန္ ညိႇႏႈိင္းခဲ့ပါသည္။ ဦးစိုင္းထြန္း၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္အရ ၄င္း၏တူမျဖစ္သူ နန္းေအာင္ ေထြးၾကည္ကို ျပန္လြတ္ေပးၿပီး ၄င္းႏွင့္အတူ တပါတည္း ထည့္ေပးလိုက္ရန္ ေျမာက္ပိုင္းဗဟိုေကာ္မတီႏွင့္ ညိွႏိႉင္းေပးခဲ့ပါသည္။
မိမိလည္း `မကဒတ´(ဗဟုိ)ႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္းအၾကား ပံုစံတက် ဆက္ဆံမႈရွိေရး၊ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ ႏုိင္ငံေရး သင္တန္းမ်ားပုိ႕ခ်ေပးေရး၊ တိုက္ရိုက္ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း ထူေထာင္ရန္ကိစၥမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။ ၎ေနာက္ မိမိလည္း ဗဟုိမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားအား ဗဟိုေကာ္မတီကို အခ်ိန္မီွတင္ျပရန္ႏွင့္ လုိအပ္သည္မ်ား ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ေမလ ၁၈ ရက္ခန္႔တြင္ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ရာ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔တြင္ ထုိင္း ႏုိင္ငံသုိ္႔ ေရာက္ရွိခဲ႔ပါသည္။
မိမိျပန္လည္ထြက္ခြာၿပီး(၃/၄)ရက္အၾကာေမလ၂၁ရက္ေန႔တြင္ ဖမ္းဆီးခံေနရသူအားလံုး ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္းၾကားသိရပါသည္။ သုိ႕ျဖစ္၍ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႕ ေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၁ ရက္ ေန႔စဲြျဖင့္ မိမိႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ အေျခအေနကုိ သေဘာထားထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ထုိ႕ေနာက္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီသုိ႕ အေျခအေနမ်ားကုိ ဆက္လက္တင္ျပအစီရင္ခံခဲ့ပါသည္။ ေျမာက္ပုိင္းေကာ္မတီမွ ရန္သူ၏ ထုိးေဖါက္ၿဖိဳခဲြေရးစီမံခ်က္ျဖစ္သည့္ ေရလိႈင္းစီမံခ်က္ ကုိ စစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎တုိ႕၏ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကုိ အေျခခံ၍ ၎တို.ထုတ္ျပန္ထားသည္. တည္ဆဲဥပေဒအရ မိမိတုိ႔ ဗဟုိေကာ္မတီ၏သေဘာထားမပါဘဲ အေရးယူေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိတို.ဗဟုိေကာ္မတီအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအရတာ၀န္ခံၿပီး ဦးေဆာင္ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းသြားရန္၊ ေတာင္ပုိင္းတြင္လည္း ဆက္လက္စံုစမ္းစစ္ေဆး ေဖၚထုတ္ရန္၊ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥကုိအေတြ႕အႀကံဳယူ၍ `မကဒတ´အတြင္း လူ႕အခြင့္အေရးမ်ားအေပၚ ျပည့္စံုစြာ နားလည္ႏုိင္ေရးအတြက္ ရဲေဘာ္မ်ားအား အသိပညာေပးမူမ်ားေဆာင္ရြက္ရန္၊ ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္၊ ဥပေဒ၊ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း ႏွင့္ သီးသန္႕ကင္းလြတ္ေသာ တရားစီရင္ေရးစံနစ္တစ္ရပ္ ေဖာ္ထုတ္ က်င့္သံုးရန္တို.ကို ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါသည္။
မိမိမွတ္မိသေလာက္ဆုိလွ်င္ ကုိခင္ေမာင္၀င္း၊ ကုိ၀င္းမင္း တုိ႕ႏွင့္တႀကိမ္၊ ကုိခင္ေမာင္၀င္း၊ ကုိေအာင္သူၿငိမ္း တုိ႕ႏွင့္တႀကိမ္။ ေျမာက္ပိုင္းသို႔ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူ.အခြင့္အေရး၊ နုိင္ငံေရးအံတုမႈသင္တန္းမ်ား သြားေရာက္ပုိ႕ခ်ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ေျမာက္ပုိင္းမွ ရဲေဘာ္မ်ား ကုိလည္း ေတာင္ပုိင္းတြင္ဖြင့္လွစ္ေသာ ေကဒါ သင္တန္းမ်ားႏွင့္ အျခားသင္တန္းမ်ားတြင္ ပါ၀င္တက္ေရာက္ေစခဲ့ပါသည္။ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥနွင့္ဆက္ႏြယ္၍ ကုိစုိးလင္းမွတစ္ဆင့္ ကုိေန၀င္းေအာင္ကုိ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့သည္။ ၎တုိ႕၂ ဦးမွ တပ္ဖြဲ.၀င္အမ်ားအျပား '2Eဟ .ပ္မံအဖမ္းခံရေစရန္ လုပ္ႀကံထြက္ဆိုခ်က္မ်ား ကို အေသအခ်ာ သတိထားစီစစ္ခဲ့ၿပီး ၎တို႔ ၂ဦးအေပၚ မွန္ကန္မွ်တေသာ တရားစီရင္မႈႏွင့္ အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရးမ်ားကုိ ေပးခဲ့ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ.အစည္းမ်ားႏွင့္ လြတ္လပ္စြာေတ႔ြ ဆုံခြင့္ေပးခဲ႔ပါသည္။
က်န္ရွိေနေသာ ေမးခြန္းမ်ား
၁။ ေျမာက္ပုိင္းတြင္ ရန္သူသူလွ်ဳိမ်ား ၀င္ေရာက္ထုိးေဖါက္မႈရွိမရွိ၊ ေျမာက္ပုိင္းေကာ္မတီ၏ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကို မွန္ကန္မႈ ရွိမရွိ၊ စစ္ေဆးႏုိင္ရန္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါႏွင့္ ယႏၱရား မိမိတုိ႔ ဗဟုိေကာ္မတီတြင္ မရွိပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ၎တုိ႕ ျပသထားေသာ အေထာက္အထားမ်ား (ဥပမာ - ရန္သူ႕ စစ္တပ္တြင္သာ အသံုးျပဳေသာလက္နက္၊ ဆက္သြယ္ေရးကိရိယာမ်ားနွင္႔ ဆက္သြယ္ေရးဝွက္စာမ်ား)မွာ တစ္ေယာက္ခ်င္းခဲြျခား စစ္ေဆးထားျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အေတာ္မ်ားမ်ား တူညီေနသည္ကို အံ့ၾသဘြယ္ ေတြ.ရိွခဲ့ရပါသည္။ ဤကိစၥ စတင္ ေပၚေပါက္ရျခင္းမွာလည္း မကဒတေျမာက္ပိုင္းတပ္မွ ထြက္ေျပးေသာ တပ္ေျပးတစ္ေယာက္ကုိ ေျမာက္ပိုင္းေကာ္မတီက ျပန္လည္ဖမ္းမိရာမွ အစျပဳေပၚလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တခ်ိဳ႔ေရးသား ေျပာဆိုေနၾကသကဲ့သို႔ ေျမာက္ပိုင္းေကာ္မတီအတြင္း အာဏာလုရင္း ျဖဳတ္၊ ထုတ္၊ သတ္ လုပ္ျခင္းေတာ့မဟုတ္ပါ။ ရန္သူ႔ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ အသီးသီးမွ ေစလြတ္ထားေသာ ေထာက္လွမ္းေရးသမားမ်ားကို အခ်င္းခ်င္းခ်ိတ္ဆက္ေပးရမည့္ မိမိတာ၀န္ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆံုးၿပီျဖစ္သျဖင့္ ျပည္တြင္းသို႔ ျပန္၀င္ရန္ ထြက္ေျပးရာမွ အဖမ္းခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တပ္ေျပးရဲေဘာ္က၀န္ခံထြက္ဆိုရာမွ ဆက္လက္ ေဖၚထုတ္အေရးယူမူမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ ရိွခဲ့ရပါသည္။
ဤသုိ႕ အေျမာက္အမ်ား ထုိးေဖါက္၀င္ေရာက္ျခင္းမွာလည္း မျဖစ္ႏုိင္ဟု ယူဆနိုင္သကဲ့သုိ႕ ရန္သူက အသံုးခ် ထုိးေဖါက္၀င္ ေရာက္ ျခင္း မရွိႏုိင္ဘူးလားဟုေမးလွ်င္ ျဖစ္ႏုိင္မွန္း လူတုိင္းနားလည္နုိင္ပါသည္။ ဤသုိ႔ အေျမာက္အမ်ား ထိုးေဖါက္၀င္ေရာက္ျခင္းမွာ မျဖစ္ႏိုင္ဟု ယူဆႏိုင္သကဲ့သို. ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား၊ အတိုက္အခံအင္အားစုမ်ားကို ၿဖိဳခြဲရန္၊ ရန္သူက ေလ့က်င့္သင္တန္း ေပးထားသူမ်ားကို တာ၀န္ေပးေစလြတ္ျခင္းမ်ားလည္း မရိွႏိုင္ဘူးလားဟု ေမးျမန္းလာလွ်င္ ရိွႏိုင္မွန္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ တြင္ ရွင္သန္ရပ္တည္ခဲ့ၾကရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း နားလည္သေဘာေပါက္ၾကပါလိမ့္မည္။ ရွစ္ေလးလံုး လူထုအေရးေတာ္ပံု ကာလအတြင္း ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားႏွင့္ သတင္းေပးမ်ားသည္ လူထုလူတန္းစား အလြာအသီးသီးအတြင္းသို. အသြင္သ႑န္မ်ိဳးစံ ု ျဖင့္ ထိုးေဖါက္၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး အဖ်က္အေမွာင့္လုပ္ငန္းမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္. သာဓကမ်ားလည္း အမ်ားအျပား ရိွခဲ့ၾကပါသည္။ မဆလ စစ္အစိုးရေခတ္ကတည္းက ေက်ာင္းသားထုအတြင္း ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားႏွင့္ သတင္းေပးမ်ားကို စနစ္ တက် ေမြးျမဴျမွပ္ႏွံထားခဲ့သျဖင့္ ၄င္းတို.ကို ခြဲျခားသိရိွႏိုင္ရန္ အလြန္ခက္ခဲမည္ကို ေတြးေတာ ဆင္ခ်င္ၾကည္.ႏိုင္ပါသည္၊ (မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေျမာက္ပုိင္းေကာ္မတီမွ ေပးပုိ႕ေသာ စစ္ခ်က္မ်ား၊ ကုိေန၀င္းေအာင္ႏွင့္ ကုိစုိးလင္းတုိ႕၏ ထြက္ဆို ခ်က္မ်ားကုိ သင့္ေတာ္ေသာ အေျခအေနတြင္ အမ်ားျပည္သူ သိရွိေအာင္ထုတ္ျပနုိင္ရန္အတြက္ လံုၿခံဳစြာ သိမ္းဆည္းထားပါသည္။ ၎တုိ႕ ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုခဲ့ေသာ နာမည္မ်ားသည္ ယေန႕တိုင္ စစ္အာဏာရွင္ဆန့္က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ တက္ၾကြစြာပါ၀င္ ေနဆဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မသင့္ေတာ္ဟု ယူဆသျဖင့္ မထုတ္ျပန္ေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
၂။ ေျမာက္ပုိင္း ေကာ္မတီမွ စစ္ေဆးေသာအခါ ညႇင္းပမ္းႏွိပ္စက္သည္မ်ားကုိ ေတာင္ပိုင္းဗဟုိမွ မသိဘူးလား၊ ေခါင္းျဖတ္ သတ္လုိက္သည္မ်ားကုိ အေရးမယူဘူးလား၊
ေျမာက္ပုိင္းကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဗဟုိသုိ႕ေရာက္လာျခင္းမ်ားရွိခဲ႔ၾကေသာ္လည္း မိမိတုိ႕ေတာင္ပိုင္းဗဟုိမွ ၎တို႔ထံ ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္း မရွိပါ။ ပေလာင္ေဒသ တြင္ `မကဒတ´တပ္ရင္း (၄၀၁) ဖဲြ႕စည္းရန္ ေစလြတ္လုိက္ေသာ ကုိသုိက္ထြန္းဦးတုိ႔အဖဲြ႔သာလမ္းေခ်ာ္၍ ေရာက္သြားခဲ့ျခင္း ရွိခဲ့ဘူးပါသည္။ တတိယအႀကိမ္ညီလာခံအထိ ေျမာက္ပုိင္းသည္ `မကဒတ´နာမည္ကို ခံယူထားေသာ္လည္း သီးျခားဖဲြ႕စည္းပံုဥပေဒႏွင့္ လြတ္လပ္ေသာအုပ္ခ်ဳပ္ပံုျဖစ္ၿပီး ေတာင္ပိုင္းဗဟုိ၏ အမိန္႕ေပးမႈ၊ႏွင့္ စီမံခန္႕ခဲြမႈေအာက္တြင္ မရွိပါ။ ၎တို႔၏ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒနွင့္ အုပ္ခ်ုဳပ္ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေျမာက္ပိုင္းကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေတာင္ပိုင္းဗဟုိသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းမ်ားရွိေသာ္လည္း ေတာင္ပိုင္းဗဟုိေကာ္မတီဝင္တြင္ပါဝင္ျခင္းမရွိပါ။ `မကဒတ´ေျမာက္ပုိင္းသည္ မဟာမိတ္ KIO ထံတြင္ စစ္ပညာမ်ားကုိ သင္ၾကားခဲ့ၾကၿပီး မဟာမိတ္တပ္ကဲ့သုိ႕ စစ္တပ္ပံုစံျဖင့္ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္စြာ အုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့ပါသည္။ အထက္အမိန္႕မ်ားကုိလည္း ဦးလည္းမသံု ခံယူရမည္ဟု လက္ခံထားေသာ စခန္းျဖစ္ပါသည္။ ရန္သူကုိလည္း ထူးထူး ခၽြန္ခၽြန္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ တုိက္ခုိက္ခဲ့သူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ မိမိ ဧၿပီလ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္ရွိစဥ္က ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားေရာ၊ က်န္ရဲေဘာ္မ်ားပါ မည္သည့္ ႏွိပ္စက္မႈကုိမွ ထုတ္ေဖၚမေျပာခဲ့ၾကပါ။
မိမိအေနျဖင္႔ နဝတ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပဲြမွ ၾကားသိရမႈမ်ားကုိ ယံုတခ်က္၊ မယုံတခ်က္ျဖစ္ရပါသည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္မွ တစစျဖင့္ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာမ်ား သိလာၾကရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
မိမိအေနျဖင့္ ရွင္းျပလုိသည္မွာ အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္က ဤမွ်အထိ ျဖစ္ျခင္းကုိ မသိခဲ့ၾကပါ။ ၎အျပင္ မိမိတုိ႕ ဗဟုိအေနျဖင့္ ေျမာက္ပုိင္းေကာ္မတီမွ ထုတ္ေဖၚေတြ႔ ရွိမႈမ်ား မွန္ မမွန္၊ ၎တုိ႔ လုပ္နည္း မွန္ မမွန္ ဆုိသည္ကုိ စစ္ေဆးႏုိင္သည့္ အေနအထားမရွိခဲ႔ဘဲ၊ ျဖစ္ၿပီးခဲ႔သည္မ်ားကိုသာ ႏုိင္ငံေရးအရ ၀င္ေရာက္ တာ၀န္ယူထိန္းသိမ္း ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ မိမိတုိ႕အေကာင္းဆံုး လုပ္ႏုိင္ရန္ႀကိဳးစားသည္မွာ ဖမ္းဆီးခံမ်ား ထပ္မံ အသတ္မခံရေရး၊ ဖမ္းဆီးမႈမ်ား ရပ္တန္႕ေရး၊ ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ား လႊတ္ေပးေရးႏွင့္`မကဒတ´ေျမာက္ပုိင္းကုိ ေတာင္ပိုင္းဗဟုိေအာက္တြင္ပါ၀င္၍ ဗဟုိ၏ လမ္းၫႊန္မႈကုိ ခံယူႏုိင္ေရးကုိသာ အဓိက ႀကိဳးစားခဲ့ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ႕ ဝင္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္အတြက္ ထင္သာျမင္သာေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသာ အေျခအေန အခ်ိန္အခါတြင္ ဤကိစၥမ်ား ျပန္လည္ေျဖရွင္းၾကရမည္ဟု မိမိတုိ႕ ဗဟုိေကာ္မတီႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္းေကာ္မတီ တို.အေနျဖင့္ သိရွိခံယူထားၿပီး ျဖစ္ပါသည္။
၃။ မတရားနစ္နာခဲ့သူေတြအတြက္ မည္သုိ႕ လုပ္ေဆာင္ေပးမည္နည္း။
မကဒတ ေျမာက္ပုိင္းကိစၥတြင္ ၀င္ေရာက္ေသြးခဲြသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကုိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူမ်ား ရွိသကဲ့သုိ႔ မဟုတ္မမွန္ စြပ္စဲြခံရ၍ နစ္နာခဲ့ရသူမ်ားလည္း ရွိႏုိင္ပါသည္။ ရန္သူစပုိင္ျဖစ္ေစကာမူ အေတြးအေခၚ မတူသူသာျဖစ္၍ ခႏၶာကုိယ္ နာက်င္ေစသည့္နည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းအဆံုးသတ္ရမည္ဟု မိမိတစ္ေယာက္တည္းအေနျဖင့္ မယံုၾကည္ပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း အမွားမ်ားကုိပံုေဖၚရင္း အမွန္ကုိေမ့သြား ဖုံးကြယ္သြားသည္မ်ားလည္း မျဖစ္သင့္ပါ။ ယံုၾကည္မႈျဖင္႔ အသက္စြန္႔လြွတ္၍ တိုက္ပဲြဝင္ခဲ႔ၾကေသာ မကဒတ နွင္႔ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဟူေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာနွင္႔ စြမ္းေဆာင္မႈကို ေမွးမွိန္ပေပ်ာက္ရန္အထိ မတိုက္ခုိက္သင္႔ပါ။ မိမိတုိ႕အားလံုးသည္ ေပးဆပ္ရပံုျခင္း မတူေသာ္လည္း စစ္အာဏာရွင္ စံနစ္၏ သားေကာင္မ်ားျဖစ္ေနပါသည္။ မိမိတုိ႔ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူမ်ားအခ်င္းခ်င္း ဆန္႕က်င္ဖက္ပံုစံျဖင္႔ ျပဳမူဆက္ဆံေနၾကသမွ်၊ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္၏ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အၿမဲျဖစ္ေနပါ လိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင္႔
(၁) `မကဒတ´ထဲတြင္ စစ္အစုိးရမွ စပုိင္မ်ား ထည့္၍ ၿဖိဳခဲြရန္ ႀကံစည္ျခင္း ရွိ မရွိ စံုစမ္း စစ္ေဆးသင့္ပါသည္။
(၂) `မကဒတ´ထဲတြင္ ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးခံရမႈမ်ား၌ လူသားဆန္မႈ ကင္းမဲ့ေစသည့္ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖါက္မႈမ်ား ရွိမရွိ၊ သီးျခား လြတ္လပ္သူမ်ားျဖင္႔ ဖဲြ႕စည္း စစ္ေဆးသင့္ပါသည္။
(၃) ဆံုး႐ံႈးနစ္နာမႈမ်ားေတြ႕ရွိပါက တာ၀န္ရွိသူမ်ားကုိ နစ္နာသူမ်ား၏ဆႏၵအရေသာ္၎၊ ဥပေဒအရေသာ္၎ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။
ေျမာက္ပိုင္းသူလ်ဳိမ်ားအား ဖမ္းဆီးအေရးယူသည္႔ကိစၥရပ္တြင္ မွားယြင္းစြာ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရေသာ ရဲေဘာ္၊ ရဲေမမ်ား အားလံုးကုိ မကဒတ ဥကၠ႒ေဟာင္း တစ္ေယာက္ အေနျဖင္႔ အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ အျဖစ္မွန္ေဖၚထုတ္ေရးကိစၥ ေဆာင္ရြက္ၾကလွ်င္ မိမိသိသမ်ွ၊ ပါဝင္ခဲ႔ရသမွ်ကို ထိန္ခ်န္မထားဘဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေပးပါမည္။ မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မွားသည္ျဖစ္ေစ အမွန္တကယ္ သူလ်ဳိျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ အသက္ဆံုး႐ံႈးသြားသူမ်ား၏ မိဘေဆြမ်ဳိးအားလံုးကုိလည္း မျဖစ္သင့္မျဖစ္ထုိက္သည့္ ဆံုး႐ံႈးမႈျဖစ္သည့္အတြက္ ကုိယ္ခ်င္းစာမ ႈအေျခခံျဖင့္ ေလးနက္စြာ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။
မိမိ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္သည္မ်ားကုိလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးသြားပါမည္။
ေလးစားစြာျဖင္႔
နိုင္ေအာင္
မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔၊ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္__
By မသင္းသီရိ
ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားမွ အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစားေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ၿပီး လူတိုင္း တန္းတူညီမွ်မႈ ရမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဒီကေန႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရး ေဟာေျပာပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည ္က ေျပာဆိုပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာေၾကာင့္ ဒီကေန႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕က ေက်းရြာေတြကို သြားမယ့္ ခရီးေတြကိုလည္း ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ အျပည့္အစံုကို မသိဂႌထိုက္က ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားပါတယ္။
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီကေန႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ ဒုတိယေန႔ အျဖစ္နဲ႔ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရး ေဟာေျပာပါတယ္။
“တနသၤာရီက တစ္ေနရာပဲ လစ္လပ္လုိ႔ အဲဒီတစ္ေနရာကိုပဲ က်မ အဓိက ထားၿပီးေတာ့ စည္း႐ံုးေရးခရီး ဆင္းရတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေနာင္က်လို႔ရွိရင္ေတာ့ က်မ တနသၤာရီတိုင္းကို အႏွံ႔အျပား သြားခ်င္တဲ့စိတ္ ရွိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ၁၉၈၈-၈၉ ခုႏွစ္၊ အဲဒီတုန္းက က်မသြားခဲ့တဲ့ တိုင္းေတြ၊ ျပည္နယ္ေတြထဲမွာဆုိရင္ တနသၤာရီက အတတ္ၾကြဆံုး က်မတို႔ကို ေထာက္ခံမႈ ေပးခဲ့လို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေက်းဇူးေတြကို က်မတုိ႔က မေမ့ဘဲနဲ႔ ျပန္ဆပ္ဖို႔အတြက္ တနသၤာရီ ျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ တုိးတက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားပါမယ္လို႔ ေျပာပါရေစ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႔ဟာ တနသၤာရီ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အေရးေတြကို မေမ့ဘဲနဲ႔ ေခါင္းထဲမွာေရာ ႏွလံုးသားထဲမွာေရာ ထားၿပီးေတာ့ တတ္ႏိုင္သမွ် အဆင္ေျပေအာင္ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ႀကိဳးစားသြားပါမယ္လို႔ေတာ့ က်မ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။”
တနသၤာရီ တုိင္းမွာ ႏုိင္ငံေရး အတက္ၾကြဆံုး ျဖစ္တယ္လို႔ မဲဆြယ္ပြဲမွာ လိုက္ပါသြားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ႐ံုးအဖြဲ႔၀င္ ဦးခြန္သာျမင့္က ေျပာပါတယ္။
“ဒီေန႔ကေတာ့ မနက္ကတုန္းက ၿမိတ္နားက ကၽြန္းစုၿမိဳ႕ကို သြားမယ့္အစီအစဥ္ကိုေတာ့ ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ပါ။ ေန႔လယ္ေတာ့ မေန႔က မသြားျဖစ္တဲ့ေနရာေပါ့ ကန္ေပၚ ဆိုတဲ့ေနရာကို လူေတြကို သြားေခၚလာတာ။ အဲဒီေနရာကလူေတြနဲ႔ စကား နည္းနည္း ေျပာပါတယ္။ အဲဒီလူေတြကို စကားေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီနားကရွိတဲ့ ေျခာက္ၿမိဳ႕နယ္က လူေတြနဲ႔ စကားေျပာပါတယ္၊ တည္းခိုတဲ့အိမ္မွာပါပဲ။ အဲဒါၿပီးေတာ့ ၂ နာရီမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္က ထြက္ပါတယ္။ ၂ နာရီ ၁၀ မိနစ္ေလာက္မွာ ၿမိတ္လူထုကို စကားေျပာပါတယ္။ လူအင္အားအေနနဲ႔ကေတာ့ အမ်ားႀကီး မဟုတ္ေပမဲ့ တက္ၾကြတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ထိပ္ဆံုးထဲက ပါပါတယ္။”
ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွာ ရွပ္ေျပး ေရယာဥ္ကို လုပ္ငန္းရွင္ေတြက မငွားၾကတဲ့အတြက္ စက္ေလွေတြနဲ႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ကၽြန္းစု ၿမိဳ႕နယ္ေတြဆီကို မဲဆြယ္ပြဲသြားခဲ့ရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အဖြဲ႔ဟာ ည ၁၀ နာရီေက်ာ္ အထိ ေသာင္တင္ေနခဲ့တာပါ။ ေဒသ အာဏာပိုင္ေတြက ဖိအားေပးတာေၾကာင့္ စီးပြားေရးသမားေတြက မငွားရဲၾကတာ ျဖစ္တယ္လို႔ NLD ဘက္က ေျပာဆိုလိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဒီကေန႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ မဲဆြယ္ပြဲမွာေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားမွ အခြင့္ထူးခံ စီးပြားေရး သမားေတြ ပေပ်ာက္သြားမွာ ျဖစ္ၿပီး လူတိုင္း တန္းတူ အခြင့္အေရး ရမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူထုကို ေျပာပါတယ္။
“ခရီးက စီစဥ္တဲ့အတိုင္း မျဖစ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ အေႏွာက္အယွက္ အမ်ားႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ေတာ့ အဲဒီလို ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ အခြင့္ထူးခံ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ေၾကာင့္ ဒီဟာလည္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ျဖစ္သြားေတာ့ ေနာက္ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီရေအာင္လို႔ လုပ္မွ ဒီလိုဟာမ်ိဳးေတြ ပေပ်ာက္မယ္ဆိုတာကိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ ထည့္ေျပာသြားပါတယ္။”
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ မဲဆြယ္ခရီးစဥ္မွာ ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြက လံုၿခံဳေရး အကူအညီမေပးဘူးလို႔လည္း NLD ဘက္က ေျပာပါတယ္။ တႏိုင္ငံလံုး NLD မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရး ေတြမွာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕က ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈက အညံ့ဆံုး ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီးလည္း ဦးခြန္သာျမင့္က ေျပာပါတယ္။ ခရီးလမ္းၾကမ္းတာအျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ က်န္းမာေရး ကလည္း မေကာင္းတာေၾကာင့္ ဒီကေန႔ သြားေရာက္ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ ၿမိတ္ၿမိဳ႕က ေက်းရြာ ၂ ခုကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မသြားႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။
“က်ေနာ္တို႔က လွမ္း ဖုန္းဆက္တယ္။ အဲဒီတဆင့္ တဆင့္ လွမ္းဆက္ၿပီးေတာ့ အေပၚကုိ ဆက္လုိက္တယ္။ အေပၚကေန ေအာက္ ျပန္ေျပာတယ္။ ေဒသဆုိင္ရာ အာဏာပိုင္က က်ေနာ္တုိ႔ ဘာမွ လုပ္မထားပါဘူး ဘာညာ ေျပာၾကေပမဲ့ သိသာပါတယ္။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈလည္း မရွိပါဘူး။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိ႐ံုတင္မကပါဘူး၊ က်ေနာ္တုိ႔ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထုိက္တဲ့ဟာ သူ႔ဟာသူျဖစ္မယ့္ဟာကိုပါ က်ေနာ္တုိ႔ အေႏွာက္အယွက္ေပး ခံရပါတယ္။ လံုၿခံဳေရးကလည္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈက သိပ္မရွိပါဘူး။ မရွိလို႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ မေန႔ကဆို ညဘက္ႀကီး ပင္လယ္ထဲမွာ ေသာင္တင္ေနတဲ့ဟာကို ဖုတ္ခ်က္ဖုတ္ခ်က္နဲ႔ ေစာင့္ေနရတာ။ ဒါမ်ိဳးေတြက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ရွိရင္ေတာ့ ဒါေတြက အမ်ားႀကီး အဆင္ေျပႏိုင္ပါတယ္။”
၂ ရက္ၾကာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕ယြင္းလာတဲ့အတြက္ လာမယ့္ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ သြားေရာက္ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ မေကြးတိုင္း ၆ ၿမိဳ႕နယ္ ခရီးစဥ္ကိုလည္း ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီလို႔ NLD ပါတီဘက္က ေျပာဆိုပါတယ္။
Source : Burma VJ & VOA
(The Financial Times မွ 23 March 2012 ရက္စြဲပါ Gwen Robinson ေရးသားေသာ West points to flawed monitoring in Myanmar ကို ဘာသာ ျပန္ဆိုသည္)
"အခု ဖိတ္ၾကားတာက ေရြးေကာက္ပြဲ ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္တာနဲ႔ ပိုတူေနပါတယ္။ ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ တရားမွ်တေအာင္ ျမင္သာထင္သာ ရွိေအာင္ လုပ္တဲ့ ႀကိဳးစားမႈေတြကို ႀကိဳဆုိရပါမယ္" (အီးယူ၏ ျမန္မာဆိုင္ရာ သံအမတ္ ေဒးဗစ္ လစ္မန္း)
အေနာက္ႏိုင္ငံ အစိုးရမ်ားက ျမန္မာ့ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေစာင့္ၾကည့္ပါဝင္ရံုမွ်ျဖင့္ ျပည့္စံုလံုေလာက္မႈ ရွိမည္မဆိုႏိုင္ေၾကာင္း အေနာက္ သံတမန္မ်ားက ဆိုသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပသည့္ေန႔တြင္ မထင္မွတ္သည္မ်ား ျဖစ္ပ်က္တတ္မႈႏွင့္ မသမာမႈမ်ား မရွိျခင္းတို႔ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္တိုင္ သံတမန္မ်ားႏွင့္ ေလ့လာသူမ်ားသည္ ႀကိဳတင္မဲစနစ္ကဲ့သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို စစ္ေဆးရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာၾကသည္။
ယခုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႏိုင္ငံမ်ား ေရြးခ်ယ္၍ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ဖိတ္ၾကားျခင္းသည္ မည္သူ႔ကိုမွ် မဖိတ္ၾကားျခင္း ထက္စာလွ်င္မူ ပိုေကာင္းသည္ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ သံတမန္တစ္ဦးက ေျပာသည္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ တစ္စံုတစ္ရာ မွားယြင္းခဲ့ပါက အခ်ိဳ႕အစိုးရမ်ားအတြက္ ေျပာရဆိုရ ခက္သည့္ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ယင္းက သတိေပးခဲ့သည္။
အေနာက္ႏို္င္ငံ သံတမန္မ်ားအၾကားတြင္ စိုးရိမ္ေနေသာ ကိစၥမွာ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကဲ့သို႔ မထင္မွတ္သည္မ်ား ထပ္မံျဖစ္ပြားသြားမည္ကို ျဖစ္သည္။ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လစ္လပ္အမတ္ေနရာ ၄၈ ေနရာစလံုး ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္မည့္ NLD ပါတီသည္ စည္းရံုးေရး ဆင္းေနသည္မွာ ရက္သတၱပတ္ အေတာ္အတန္ ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ၿပီး ယင္းတို႔က ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ ကိစၥမ်ားအတြက္ တိုင္ၾကားမႈမ်ားလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ NLD သည္ မဲဆႏၵရွင္ စာရင္း ျပဳစုမႈကို ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ၿပီး ေဒသဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ား၏ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ျပဳလုပ္မႈႏွင့္ တားဆီးမႈမ်ားကိုလည္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည္။ မၾကာေသးမီက NLD စည္းရံုးေရးသမားမ်ားကို အမည္မသိသူမ်ားက တိုက္ခိုက္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပြားခဲ့ေသးသည္။
အီးယူႏွင့္ အေမရိကန္တို႔က ေရြးေကာက္ပြဲ သန္႔ရွင္းမွ်တမႈသည္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ရုတ္သိမ္းေရးအတြက္ အေရးပါေၾကာင္း ေျပာၾကား ထားသည္။ ယင္းတို႔၏ စံမ်ားနွင့္ ညီညြတ္ေစရန္ အစိုးရသည္ အတိုက္အခံက စိုးရိမ္သည့္ ကိစၥမ်ားကို ႀကိဳးစားကိုင္တြယ္လ်က္ ရွိရာ အခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားတြင္ အာဏာပိုင္မ်ားအား စည္းကမ္းအရ အေရးယူမႈမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။
ေရြးေကာက္ပြဲကို ေလ့လာရန္ ဖိတ္ၾကားျခင္းသည္ ႀကိဳဆိုရမည့္ တိုးတက္မႈတစ္ခု ျဖစ္ေသာ္လည္း မွန္ကန္ေသာ အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူမႈ ရွိသင့္ေၾကာင္း ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ အီးယူ၏ ျမန္မာဆိုင္ရာ သံအမတ္ ေဒးဗစ္ လစ္မန္းက ေျပာသည္။ "အခု ဖိတ္ၾကားတာက ေရြးေကာက္ပြဲ ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္တာနဲ႔ ပိုတူေနပါတယ္။ ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ တရားမွ်တေအာင္ ျမင္သာထင္သာ ရွိေအာင္ လုပ္တဲ့ ႀကိဳးစားမႈေတြကို ႀကိဳဆုိရပါမယ္" ဟု ဆိုသည္။
အီးယူအေနျဖင့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအေနျဖင့္ ၾကည့္ရႈမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း အျခား အီးယူသံတမန္တစ္ဦးက ေျပာသည္။ ျမန္မာ့ေရြးေကာက္ပြဲကို စြမ္းအားျပည့္ ေစာင့္ၾကည့္လိုပါက ဆႏၵမဲျပားမ်ား ရုိက္ႏွိပ္ ျဖန္႔ေဝျခင္းအပါအဝင္ အစမွစ၍ အားလံုးကို ၾကည့္ရႈမွ ရလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ အစိုးရကမူ အေမရိကန္ႏွင့္ အီးယူအပါအဝင္ အာဆီယံ ေဆြးေႏြးဖက္ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ေသာ ဩစေၾတးလ်၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္ႏွင့္ ကေနဒါတို႔ကိုလည္း ေရြးေကာက္ပြဲေလ့လာသူမ်ား ေစလႊတ္ရန္ ဖိတ္ၾကားေၾကာင္း ၾကာသပေတးေန႔က ဆိုသည္။
အေမရိကန္ကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ေစာင့္ၾကည့္သည့္ အခြင့္အလမ္းကို အရယူမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၏ ပြင့္လင္း ျမင္သာမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိုးရိမ္မႈမ်ား ရွိေၾကာင္း လူသိရွင္ၾကား ေျပာခဲ့သည္။ "ပထမဆံုး ေျခလွမ္းေကာင္းတစ္ရပ္ပါပဲ။ အရင္ကဆို ႏိုင္ငံတကာက ေလ့လာသူေတြကို မဖိတ္ဘူးေလ။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ပြင့္လင္းမႈေတြကိုေတာ့ စံမမွီေသးပါဘူး" ဟု ႏိုင္ငံျခားေရးဌာန ေျပာခြင့္ရ အမ်ိဳးသမီး ဗစ္တိုးရီးယား ႏူလန္းက ေျပာသည္။
Credit : Dawnmanhon
ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲနီးလာနဲ႔အမွ်၊ လူထုဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆြယ္ စည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုးမွာ ျပည္သူလူထုေတြ အင္နဲ႔အားနဲ႔ တက္ေရာက္အားေပး ေထာက္ခံလာတာနဲ႔အမွ်၊ အာဏာရ ၾကံ့ဖြံ႔အစိုးရ ၾကံ့ဖြံ႔ပါတီက လက္ကိုင္ဒုတ္ေတြ၊ အလိုေတာ္ရိေတြ၊ အာဏာပါးကြက္သားေတြရဲ႕ မဲထည့္ဖို႔ျပင္ေန ၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ၿခိမ္းေျခာက္တာေတြ၊ မသမာတဲ့နည္းနဲ႔ ေသြးေဆာင္ဖ်ားေယာင္းတာေတြ၊ မက္လံုးေပးစည္း႐ံုး တာေတြ၊ အာဏာနဲ႔လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို အလြဲသံုးစားလုပ္ၿပီး လူထုကိုနည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေႏွာက္ယွက္ဟန္႔တားတာေတြ ပိုလို႔ ပိုလို႔ ၾကားရျမင္ရ ျဖစ္လာပါၿပီ။
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကိုယ္စလွယ္ကို မဲမေပးရဲေအာင္၊ မဲေပးရင္ လြဲမွားၿပီး ပယ္မဲျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ေနတာ ေတြ၊ မဲစာရင္းေတြ မွားယြင္းေအာင္ အသက္ျပည့္သူေတြမထည့္။ ေနရာမမွန္တဲ့သူေတြထည့္၊ မွန္တဲ့သူေတြကိုလည္း ဟိုေနရာပါ ဒီေနရာပါျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာ၊ ေသၿပီးသူေတြကို မဲစာရင္းထဲ ထည့္ေပးထားတာေတြ လက္ေတြ႔ရင္ဆိုင္ေန ရတဲ့ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ မဲအႏိုင္ရေရး ေဆာင္ရြက္သူေတြနဲ႔ တျခားပါတီ၀င္ေတြ၊ တသီး ပုဂၢလိက ကိုယ္စလွယ္ေလာင္းေတြက မေက်မနပ္ တိုင္တန္းေျပာဆိုၾကတာေတြ သတင္းမီဒီယာေတြကို ဖြင့္ခ်လာၾကတာ ေတြကိုလည္း ပိုလို႔ၾကားလာ၊ ေတြ႔လာရပါတယ္။
ဒါေတြဟာ ေအာက္ေျခက လက္ကိုင္ဒုတ္ေတြ အလိုေတာ္ရိေတြနဲ႔ အာဏာရွိသူ တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္ေတြက သူတို႔စိတ္ သူတို႔ ကိုယ္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတာဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ စဥ္းစားသင့္ၾကတယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆိုေတာ့ ခု ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္ တဲ့ အေရခြံလဲ စစ္အစိုးရအဖြဲ႔ထဲက ဗိုလ္ခ်ဳပ္တျဖစ္လဲ ၀န္ႀကီးေတြရဲ႕ အာဏာပါ၀ါေတြအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ၾက တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ သူတို႔က အမိန္႔မေပး မခိုင္းေစဘဲ ခုလို ဥပေဒမဲ့ ေႏွာက္ယွက္ ဟန္႔တားတာေတြ၊ အာဏာအ လြဲသံုးစားလုပ္တာေတြကို ဘယ္တံုးကမွ မလုပ္ရဲခဲ့ဖူးပါဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ လက္ေတြ႔ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၿပီး ငါးေျခာက္ဆို ဖုတ္ၿပီးသား လုပ္ခဲ့ၾကရတဲ့ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ခိုင္းလိုက္တဲ့အတိုင္း ကုန္ေစ်းႏႈန္းက်ဆင္းေရး လႈပ္ရွားသူ ေတြကို က်ားမ မေရြး သားေကာင္ကို ေခြးအေတြ၀ိုင္းဆြဲသလို လုပ္ခဲ့ၾကတာကိုေတာ့ မေမ့သင့္ၾကပါဘူး။
ေျပာလိုရင္းကေတာ့ ဒီကေန႔အေရခြံလဲ စစ္အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံတကာက ေက်နပ္လက္ခံေအာင္ တဘက္က ဘယ္တံုးကမွ မလိုက္ေလွ်ာ ခြင့္မျပဳဘူးတဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ေပးေနသလို ေအာက္ေျခက သူတို႔ရဲ႕လက္ကိုင္ဒုတ္ေတြ၊ အလိုေတာ္ရိ ေတြနဲ႔ အာဏာရတာ၀န္ရွိ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕မတရားအႏိုင္က်င့္မႈ၊ အာဏာအလြဲသံုးစား လုပ္မႈေတြကိုလည္း မသိခ်င္ေယာင္ ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ က်ေနာ္ အထက္မွာတင္ျပခဲ့သလို ေအာက္ေျခမွာ လုပ္ေနတဲ့သူေတြဟာ အမိန္႔တစံုတရာ မရွိ ဘဲ၊ ညႊန္ၾကားခ်က္တစံုတရာ ရမထားဘဲ မလုပ္ရဲတဲ့သူေတြဆိုတာ ရွင္းပါတယ္။ အမိန္႔ကိုသာ အျမဲစားသံုးခဲ့တဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အမိန္႔မရရင္ ဘာမွမလုပ္ရဲသလို အမိန္႔ရရင္လည္း ဘာမွဆိုလုပ္ရဲသူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။
လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရးခရီးစဥ္ေတြမွာ တရားေဟာဖို႔ေနရာကို ခြင့္မျပဳတာ ေတြ လုပ္လာတဲ့ၿမိဳ႕ရြာေတြ မ်ားလာေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပါတီကိုစလွယ္ေလာင္းေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို ဆုတ္ျဖဲဖ်က္ဆီးတေတြကိုလည္း လုပ္လာၾကတာေတြကို ဆက္တိုက္ဆို သလို ၾကားလာေနရပါၿပီ။ ၾကံ့ဖြံ႔ေအာက္ေျခပါတီ၀င္ေတြက သူတို႔သေဘာ သူတို႔ဆႏၵနဲ႔ ဒီလိုဖ်က္ဆီးေရးေတြ လုပ္ေနၾက တာ ဆိုတာကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္သေလာက္ပါပဲ။
ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မဲဆြယ္စည္း႐ံုးေရးတရားပြဲနဲ႔ တိုက္ၿပီး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းတခ်ဳိ႕မွာ စာေမးပြဲက်င္းပတာ၊ ႐ံုး၀န္ထမ္းေတြ၊ တပ္မေတာ္သားေတြကုိ ႐ံုးျပင္၊ ေက်ာင္းျပင္ မထြက္ရလို႔ တားျမစ္တာေတြဟာ အဲဒီေက်ာင္းရဲ႕ ေက်ာင္း အုပ္ႀကီးေတြ၊ ဌာနဆိုင္ရာအႀကီးအကဲေတြ၊ တပ္မွဴးေတြက သူတို႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ သူတို႔ေတာ့ အဲဒီလိုအမိန္႔မ်ဳိးေတြ မ ထုတ္ရဲေလာက္ပါဘူး။ ေသခ်ာပါတယ္။ ေနာက္တခုက လူထုၾကည္ညိဳေလးစားတဲ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကို ပုဂၢိဳလ္ေရးသိကၡာခ်တဲ့ စာရြက္စာတန္းေတြကို လူထုၾကားမွာျဖန္႔တာ၊ ကပ္တာေတြအထိလုပ္လာတာ ေတြ႔ေနရပါၿပီ။ ဒါဟာလည္း ၈၉၊ ၉၀ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက စစ္အစိုးရက လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ဆိုတာ သိမီသူေတြ သိခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္သမတ ကိုယ္တိုင္က ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးေတြ လုပ္ေပးပါမယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရးမွာ အ စိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ပါ။ မိဘျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵသေဘာထားကို ေလးစားလိုက္နာပါမယ္လို႔ တဖြဖြေျပာေနတဲ့ အ ခ်ိန္။ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို တရား၀င္ပါတီအျဖစ္ ျပန္လည္မွတ္ ပံုတင္ခြင့္ျပဳ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာင္ျပန္ၿပီး ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ ျပဳထားလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ခုလို ပိတ္ပင္ဟန္႔တားရဲတာ၊ ေႏွာက္ယွက္ရဲတာေတြကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕စိတ္ဆႏၵ သေဘာထားနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔လုပ္တာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူးဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားေတြးေတာတတ္သူတိုင္း အေတြ႔ၾကံဳရွိသူတိုင္း သိၾကၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
ေကာက္ခ်က္ဆြဲရရင္ေတာ့ အေရခြံလဲစစ္အစိုးရဟာ မ်က္ႏွာႏွစ္ဘက္ထား ၿပီးသူတို႔လိုလားခ်က္ေတြကို ျပည့္၀ရေအာင္ လုပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာရင္မမွားေလာက္ပါဘူး။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ ကိုယ္စလွယ္ေနရာ ၄၈ ေနရာဟာ လႊတ္ေတာ္ မွာ သူတို႔အသာစီးယူထားတဲ့ ကိုယ္စလွယ္ေနရာေတြအားလံုးနဲ႔ ယွဥ္လိုက္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ေလာက္ေပမယ့္ အဲဒီ ၄၈ ေနရာ လံုးႏိုင္သြားမွာကိုေတာင္ မလိုလားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ ေမြးလာခဲ့တဲ့ လက္ကိုင္ဒုတ္ အလိုေတာ္ရိ ျပည္သူ႔သစၥာေဖာက္ေတြကို က်ိတ္ၿပီး ကလိန္က်ဖို႔ ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္စီးခိုင္းဖို႔ ဘီလူးမ်က္ႏွာ တဖက္ထားၿပီး၊ သူတို႔ရဲ႕ ပိုင္ ဆိုင္မႈ ေငြေၾကး စည္းစိမ္ဥစၥာေတြကို တရား၀င္ျပန္လည္သံုးစြဲခြင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ေပးႏိုင္တဲ့ သူေတြကို၊ သူတို႔ကို ႏိုင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ခံု႐ံုးေရာက္သြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူေတြကိုေတာ့တဖက္မွာ မင္းသားမ်က္ႏွာျပထားတာျဖစ္တယ္ လို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။
ဒီကေန႔ လုပ္ေနတဲ့ အေႏွာက္အယွက္အဟန္႔အတားေတြ၊ မတရားမႈေတြ၊ မဲဆႏၵရွင္ေတြရဲ႕မဲေတြကို လိမ္လည္ရယူဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာဟာ တျခားသူေတြမဟုတ္ဘဲ အေရခြံလဲ စစ္အစိုးရသာျဖစ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ ႏိုင္ငံေရး တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး သတိႀကီးႀကီးထားၾကဖို႔ လိုတဲ့အေၾကာင္း သတိေပး တင္ျပလိုက္တာ ပါ။
ျပည္သူလူထုတရပ္လံုးရဲ႕အင္အားနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္းဆန္႔က်င္ၾကဖို႔သာ ႀကိဳးစားၾကရပါလိမ့္မယ္။ ။
စိုးေနလင္း
Source :ေန႔သစ္
-
က်မ မွာ ရိုဟင္ဂ်ာ အသိ တေယာက္မွ မရွိပါဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ ေန တဲ့ ေဒသ လည္း တခါ မွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္..ရိုဟင္ဂ်ာ ေတြ အေၾကာင္း လည္း ေကာ...
-
Cox's Bazar: A 19-member delegation comprised of diplomats from western countries has recently visited the Burmese Muslim refugee camps...
-
Nyo Tun RB Article August 14, 2013 Identity and Violence was one of many books of Amartya Sen, a professor at Harvard University a... -
By Mahmut Aytekin Daily Sabah July 21, 2014 Wirathu, a 45-year-old extremist Buddhist monk who labels himself as the ... -
RB News October 14, 2013 Buthidaung, Arakan – Township Administrator of Buthidaung Township in Arakan State warned Rohingya Muslims... -
This pictures are Rohingya Refugees fleed from Kyauk Phyu Township to Sittwe (Akyab) escaped from genocide plan by Rakhine Terrorists an... -
People belonging to the Rohingya Muslim community sit outside their makeshift houses on the outskirts of Jammu, India, on 5 May 2017. (Ph... -
Richard Potter RB Opinion October 13, 2013 All people actively participating in their governments, however they disagree with... -
In this June 25, 2014, file photo, a Rohingya refugee holds her daughter who suffers from a skin disease in their makeshift tent at Dar Pa... -
By World Bulletin October 29, 2013 A group of six foreign ministers and OIC Secretary General Ekmeleddin Ihsanoglu will visit Myan...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
