အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ကမၻာ့စီးပြားေရးဖုိရမ္ကုိ တက္ေရာက္ဖုိ႔ ဒီကေန႔ညမွာ ရန္ကုန္ကေန ထုိင္းေလေၾကာင္းလုိင္း တီဂ်ီနဲ႔ ထြက္ခြာ မွာ ျဖစ္ၿပီး ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ကုိ ထုိင္းစံေတာ္ခ်ိန္ ည (၁၀)နာရီ ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ေရာက္ရွိမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဘန္ေကာက္မွာ ေမ(၃၀) ၇က္ကေန ဇြန္၁ရက္ ေန႔ထိ က်င္းပမယ့္ ကမၻာ့စီး ပြားေရး ဖိုရမ္ကို တက္မွာျဖစ္ျပီး အစည္းအေ၀း ေနာက္ဆံုး ေန႔ျဖစ္ တဲ့ ဇြန္ ၁ ရက္ေန႔ အေမးအေျဖက႑ မိနစ္ ၃၀ ၾကာ စကားေျပာဆုိဖုိ႔လည္း ရွိေနပါ တယ္။
မနက္ျဖန္ ေမ (၃၀)ရက္ေန႔ မနက္ပုိင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ျပင္ မဟာခ်ိဳင္ေဒသက ျမန္မာေရြ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဇြန္ (၂)ရက္ေန႔မွာေတာ့ ထုိင္းျမန္မာနယ္စပ္က အႀကီးဆံုး ဒုကၡသည္ စခန္းျဖစ္တဲ့ မယ္လနဲ႔ ေဒါက္တာ စင္သီယာေမာင္ရဲ႔ မယ္ေတာေဆးခန္းကုိ သြားေရာက္မွာျဖစ္ၿပီး တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုဖုိ႔ ရွိေနပါတယ္။
Burma democracy icon Aung San Suu Kyi heads to Thailand on Tuesday for her first trip abroad in more than two decades, ending an era of isolation and cementing her arrival on the global stage.
Aung San Suu Kyi's plan to leave Burma for the first time since 1988 comes as dramatic changes sweep the country, after decades of outright military rule ended last year Photo: AFP
The former political prisoner, who won a seat in parliament in historic April by-elections, is expected to meet the Thai prime minister, attend the World Economic Forum on East Asia and meet Burma communities during several days in the country.
Suu Kyi, who spent 15 of the past 22 years under house arrest, will emerge into a world transformed, with the skyscrapers and frenetic activity of Bangkok presenting a stark contrast to her sleepy home city of Yangon, regularly beset by power outages.
She is due to arrive in Bangkok around 1440 GMT. Her plan to leave Burma for the first time since 1988 comes as dramatic changes sweep the country, after decades of outright military rule ended last year.
Suu Kyi, fearful that she would never be allowed to return, had refused to travel abroad in the past, even when the former junta denied her dying husband a visa to visit her from Britain.
Trevor Wilson, a visiting fellow at the Australian National University, said her plans for foreign travel – including a proposed European tour in June – would be a key sign of the changes under a new reformist regime.
"It will demonstrate that the government allows her not only to travel, but also to return to Burma afterwards and continue her political activities," he told AFP.
Suu Kyi will meet Thai premier Yingluck Shinawatra during her trip, but the timing has not yet to be confirmed, the prime minister's secretary general Thawat Boonfeung told AFP.
Suu Kyi is also set to visit Burma migrant workers in Samut Sakhon province, south of Bangkok, on Wednesday according to local activists.
Thailand's workforce is heavily reliant on low-cost foreign workers, both legal and trafficked, with Burma nationals accounting for around 80 per cent of the two million registered foreign workers in the country.
Suu Kyi is also expected to travel to the north of the country to meet some of the roughly 100,000 refugees displaced by conflict in Burma's eastern border areas.
The Nobel laureate is scheduled to speak in an open discussion with World Economic Forum founder Klaus Schwab and appear at a session on the role of Asian women on Friday.
Suu Kyi's European travel plans include an address to an International Labour Organization conference in Geneva on June 14.
After that she will make a speech in Oslo on June 16 to finally accept the Nobel Peace Prize she was awarded in 1991 for her peaceful struggle for democracy, according to the Nobel Committee.
She also intends to travel to Britain, where she lived for years with her family, and will address parliament in London on June 21.
Burma President Thein Sein, who is credited with a string of reforms that have prompted the international community to ease sanctions, has postponed his official visit to Thailand, which would have clashed with Suu Kyi's trip.
He will now travel to the country on June 4 and 5, according to the Thai foreign ministry.
Source: AFP
Aung San Suu Kyi's plan to leave Burma for the first time since 1988 comes as dramatic changes sweep the country, after decades of outright military rule ended last year Photo: AFP
The former political prisoner, who won a seat in parliament in historic April by-elections, is expected to meet the Thai prime minister, attend the World Economic Forum on East Asia and meet Burma communities during several days in the country.
Suu Kyi, who spent 15 of the past 22 years under house arrest, will emerge into a world transformed, with the skyscrapers and frenetic activity of Bangkok presenting a stark contrast to her sleepy home city of Yangon, regularly beset by power outages.
She is due to arrive in Bangkok around 1440 GMT. Her plan to leave Burma for the first time since 1988 comes as dramatic changes sweep the country, after decades of outright military rule ended last year.
Suu Kyi, fearful that she would never be allowed to return, had refused to travel abroad in the past, even when the former junta denied her dying husband a visa to visit her from Britain.
Trevor Wilson, a visiting fellow at the Australian National University, said her plans for foreign travel – including a proposed European tour in June – would be a key sign of the changes under a new reformist regime.
"It will demonstrate that the government allows her not only to travel, but also to return to Burma afterwards and continue her political activities," he told AFP.
Suu Kyi will meet Thai premier Yingluck Shinawatra during her trip, but the timing has not yet to be confirmed, the prime minister's secretary general Thawat Boonfeung told AFP.
Suu Kyi is also set to visit Burma migrant workers in Samut Sakhon province, south of Bangkok, on Wednesday according to local activists.
Thailand's workforce is heavily reliant on low-cost foreign workers, both legal and trafficked, with Burma nationals accounting for around 80 per cent of the two million registered foreign workers in the country.
Suu Kyi is also expected to travel to the north of the country to meet some of the roughly 100,000 refugees displaced by conflict in Burma's eastern border areas.
The Nobel laureate is scheduled to speak in an open discussion with World Economic Forum founder Klaus Schwab and appear at a session on the role of Asian women on Friday.
Suu Kyi's European travel plans include an address to an International Labour Organization conference in Geneva on June 14.
After that she will make a speech in Oslo on June 16 to finally accept the Nobel Peace Prize she was awarded in 1991 for her peaceful struggle for democracy, according to the Nobel Committee.
She also intends to travel to Britain, where she lived for years with her family, and will address parliament in London on June 21.
Burma President Thein Sein, who is credited with a string of reforms that have prompted the international community to ease sanctions, has postponed his official visit to Thailand, which would have clashed with Suu Kyi's trip.
He will now travel to the country on June 4 and 5, according to the Thai foreign ministry.
Source: AFP
ဓါတ္ပုံ(NLD)
အိႏၵိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ Manmohan Singh နဲ႔ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠဌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေမလ(၂၉) ရက္ေန႔က ေတြ႔ဆံုခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ Manmohan Singh က ကြန္ဂရက္ပါတီဥကၠဌ Sonia Gandhi လူၾကံဳပါးလိုက္တဲ့စာကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္း Press Trust of India သတင္း မွာ ေရးထားပါတယ္။
အဲဒီစာထဲမွာ Sonia Gandhi က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အိႏၵိယကိုလာေရာက္ လည္ပတ္ျပီး Jawaharlal Nehru အမွတ္တယအခမ္းအနားမွာ မိန္႔ခြန္းေျပာဖို႔ ဖိတ္ေခၚထားပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ဖိတ္ေခၚခ်က္ကိုလက္ခံျပီးအျမန္ဆံုးသြားေရာက္လည္ပတ္နုိင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ရန္ကုန္-စီဒိုနားေဟာ္တယ္မွာ ၄၅-မိနစ္ၾကာေတြ႔ဆံုစဥ္အတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အိႏၵိယနဲ႔ျမန္မာဟာ ပထ၀ီေျမအေနအထားအရ ကာလၾကာရွည္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းနွီးတာမဟုတ္ဘဲ တစ္ဦးရဲ့စံတန္ဖိုး ကို တစ္ဦးကမွ်ေ၀ခံစားျပိး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အတူတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ Manmohan Singh ကို ေျပာျကားခဲ့ပါတယ္။
ဒီဗီြဘီ
Opposition leader makes first trip outside Myanmar in 24 years to give speech at Bangkok economic forum.
Aung San Suu Kyi spent 15 years in detention during Myanmar's fight for democracy [Reuters]
Aung San Suu Kyi, the Nobel Peace Prize-winning opposition figure, will venture outside Myanmar for the first time in 24 years.
Her trip on Tuesday is seen as a newfound display of confidence in the liberalisation taking shape in her country after five decades of military rule.
Suu Kyi, who spent 15 years in detention during Myanmar's fight against dictatorship, will give a speech this
week at the World Economic Forum on East Asia in Bangkok.
Until now, Suu Kyi has refused to leave Myanmar during brief periods of freedom from her years of detention, fearing the generals she was challenging would not allow her back into the country.
Her decision to leave the country comes after a year of dramatic change unthinkable in March 2011, when junta leader Than Shwe made way for a government stacked with his proteges following elections seen as rigged to favour an army-backed party and held while Suu Kyi remained under house arrest.
But in the 18 months since the election which the army-backed party won, the changes have been sweeping.
Suu Kyi has since been released and is now a parliamentarian having been convinced by reformist President Thein Sein, a former junta heavyweight, to contest a by-election and take part in a political system devised and dominated by retired and serving soldiers.
Hundreds of political prisoners have been freed, protests legalised, media censorship eased and dialogue with ethnic
minority rebels is moving forward, as is economic liberalisation.
The reforms have convinced Suu Kyi to support the suspension of Western sanctions, which had crippled the economy of Myanmar, after staunchly advocating embargoes to squeeze the generals.
Bangkok forum
Thein Sein was also due to give a speech at the same forum in Bangkok, but has since cancelled his visit, according to
Myanmar government sources, who requested anonymity.
Suu Kyi, the daughter of the leader of Myanmar's campaign for independence from British rule, spent years away from home, including many in Britain after marrying a British academic, Michael Aris.
She returned to her homeland in 1988 to take care of her dying mother and got caught up in a student-led democracy
uprising that swept the country that year and which the military eventually crushed.
Suu Kyi was first detained in 1989. From the on, she refused to leave, even after her husband was diagnosed with cancer. Aris died in 1999.
She is also due next month to visit Switzerland, Norway and Britain.
She will give an address in Geneva to an international labour conference on June 14 and will spend a week in Britain
from June 18, during which she will give a speech to both houses of parliament.
Aung San Suu Kyi spent 15 years in detention during Myanmar's fight for democracy [Reuters]
Aung San Suu Kyi, the Nobel Peace Prize-winning opposition figure, will venture outside Myanmar for the first time in 24 years.
Her trip on Tuesday is seen as a newfound display of confidence in the liberalisation taking shape in her country after five decades of military rule.
Suu Kyi, who spent 15 years in detention during Myanmar's fight against dictatorship, will give a speech this
week at the World Economic Forum on East Asia in Bangkok.
Until now, Suu Kyi has refused to leave Myanmar during brief periods of freedom from her years of detention, fearing the generals she was challenging would not allow her back into the country.
Her decision to leave the country comes after a year of dramatic change unthinkable in March 2011, when junta leader Than Shwe made way for a government stacked with his proteges following elections seen as rigged to favour an army-backed party and held while Suu Kyi remained under house arrest.
But in the 18 months since the election which the army-backed party won, the changes have been sweeping.
Suu Kyi has since been released and is now a parliamentarian having been convinced by reformist President Thein Sein, a former junta heavyweight, to contest a by-election and take part in a political system devised and dominated by retired and serving soldiers.
Hundreds of political prisoners have been freed, protests legalised, media censorship eased and dialogue with ethnic
minority rebels is moving forward, as is economic liberalisation.
The reforms have convinced Suu Kyi to support the suspension of Western sanctions, which had crippled the economy of Myanmar, after staunchly advocating embargoes to squeeze the generals.
Bangkok forum
Thein Sein was also due to give a speech at the same forum in Bangkok, but has since cancelled his visit, according to
Myanmar government sources, who requested anonymity.
Suu Kyi, the daughter of the leader of Myanmar's campaign for independence from British rule, spent years away from home, including many in Britain after marrying a British academic, Michael Aris.
She returned to her homeland in 1988 to take care of her dying mother and got caught up in a student-led democracy
uprising that swept the country that year and which the military eventually crushed.
Suu Kyi was first detained in 1989. From the on, she refused to leave, even after her husband was diagnosed with cancer. Aris died in 1999.
She is also due next month to visit Switzerland, Norway and Britain.
She will give an address in Geneva to an international labour conference on June 14 and will spend a week in Britain
from June 18, during which she will give a speech to both houses of parliament.
Thitinan Pongsudhirak
East Asia Forum
May 29, 2012
East Asia Forum
May 29, 2012
Aung San Suu Kyi, freshly elected as the leader of the opposition in Myanmar, made a strong start to life in parliament, demonstrating she will not be a pushover.
But at the same time she showed her practical side, not risking derailing her country’s spectacular democratic opening.
Following the National League for Democracy’s (NLD) sweep of 43 out of 44 eligible upper and lower house seats in Myanmar’s 1 April 2012 by-elections, Aung San Suu Kyi initially refused to take the oath of office to ‘abide by’ the military-sponsored constitution, saying she would ‘respect’ it instead. After a few days of kerfuffle, Aung San Suu Kyi backed down and took the oath to abide by the constitution. In standing the NLD’s ground firmly and briefly, she made it clear that she would not be easily pushed aside in parliament, and that the constitution will need to be amended. The incidents surrounding Aung San Suu Kyi’s swearing into office also show that she is not unreasonably recalcitrant or above compromise when larger goals are at stake. Her public image has since benefitted from this storm in a teacup.
An electoral win for the NLD was a long time coming: after more than two decades of repression, Myanmar’s politics finally appears to have entered a democratic era. The result of Myanmar’s recent by-elections have far-reaching implications for domestic politics, the regional neighbourhood and the broader international community. But the country is far from being out of the woods of military authoritarianism. It is unlikely Myanmar’s democratic process will be reversed, but detours from the democratic road ahead cannot be ruled out.
Myanmar used to be called Burma. Many still call it Burma as a show of defiance against the military regime that has ruled the country since 1988. The NLD’s sweep and triumph in the April by-elections may have yielded less than 8 per cent of total parliamentary seats, but it will put pressure on key stakeholders to continue to use ‘Myanmar’ in recognition of the legitimacy of recent reforms. No doubt many will continue to protest, but the country’s forward momentum depends on its official name.
The NLD’s thumping victory under the iconic and vindicated Aung San Suu Kyi is full of portent for the Union Solidarity and Development Party (or USDP, the military’s electoral vehicle) because it suggests the NLD is likely to win by a massive landslide when general elections are held again in 2015. Even if the military retains its constitutionally mandated 25 per cent of seats in parliament, the USDP is unlikely to withstand the opposition’s election onslaught. As the main opposition party, the NLD is likely to gain control of the national assembly in three years.
But it is crucial for the NLD to prioritise the broader reform process over shorter-term electoral gains and temptations for retribution. Democratic transitions from military authoritarianism in other countries have taken many years, with ups and downs and with different modalities of civil–military power sharing. In Thailand, for instance, it took more than five decades to progress from outright military dictatorship to democratic rule, and the process is still playing out.
A return to outright dictatorship is unlikely. Myanmar’s reforms, which began with a pro-military constitution and a bogus election, have somehow taken on a life of their own. Suitors from abroad for business and commerce, and for aid and development, provide additional incentives to maintain momentum. Myanmar will also host the 2013 Southeast Asian Games and chair ASEAN in 2014. A return to military repression will result not only in a loss of face, but could potentially lose Myanmar the opportunity to host these prestigious international events. The generals’ pride was wounded when they had to forego the ASEAN chairmanship in 2005, so they are not keen to face another regional humiliation.
The immediate implication for the ASEAN neighbourhood centres on democratisation. ASEAN is home to the most diverse regime types among any regional organisation in the world. If democracy in Myanmar continues to go from strength to strength, the pressure to democratise in other ASEAN state will surely grow. Myanmar’s progress will advertise the benefits of reform to authoritarian regimes. The long and winding road of democratisation is necessarily preferable to the closed road of authoritarianism.
The chief challenge for Myanmar comes from history and from time: in the next few years this agrarian country must undergo rapid economic development and learn to grapple with the forces of globalisation. A successful transition will require a dynamic and cooperative power-sharing arrangement between the military and civil society. Both groups should work together toward democratic and inclusive electoral outcomes in 2015.
Thitinan Pongsudhirak is Director at the Institute of Security and International Studies, Faculty of Political Science, Chulalongkorn University, Thailand.
အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မန္းမိုဟန္ဆင္းဟာ မေန ႔တုန္း က ျမန္မာ သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ ႏွစ္ႏိုင္ ငံ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရး နဲ႔ တည္ၿငိမ္ေရး ကိစၥေတြကို အေလးေပးေဆြးေႏြးသြားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိႏိၵယ အေန နဲ႔ ျမန္မာႏို္င္ငံတြင္း IT နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ ေငြေၾကးေရာ နည္းပညာ အရပါ ကူညီ သြားဖို႔ အိႏၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ကတိျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္း ကုိသားညြန္႔ဦးက တင္ျပေပးထားပါ တယ္။
အိႏိၵယနဲ႔ ျမန္မာနယ္ခ်င္းစပ္ေဒသေတြက လက္နက္ကိုင္လႈပ္ရွားမႈေတြကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ကိစၥမွာ အိႏိၵိယ အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ လက္တဲြေဆာင္ရြက္သြားဖို႔လိုမယ္လို႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Somannahalli Mallaiah Krishna က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာသြား ပါတယ္။ ျမန္မာ-အိႏၵိယႏွစ္ႏိုင္ငံ လံုးဟာ နယ္စပ္မွာ သူပုန္ထမႈအေျခအေနေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတာေၾကာင့္ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးအတြက္ ပူးတဲြ မဟာဗ်ဴဟာတရပ္ ထားဖို႔လိုမယ္လို႔ သံုးရက္ၾကာ ျမန္မာခရီးစဥ္အတြင္း အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Krishna က ေျပာသြားပါတယ္။
“ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးပိုင္းမွာ ေသခ်ာတာတခုက လံုၿခံဳေရးနဲဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ဆက္စပ္ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စလံုးဟာ အၾကမ္းဖက္မႈလို၊ သူပုန္ထမႈလို ျပႆနာရပ္ေတြလည္း ရင္ဆိုင္ေနၾကရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဘက္စလံုးက အၾကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔ သူပုန္ထမႈေတြကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ မလဲဆိုတဲ့ ပူးတဲြမဟာဗ်ဴဟာတရပ္ကို ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ထားရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ ပို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔လိုအပ္သလိုပဲ ဒုတိယ ပိုင္းအားျဖင့္ေတာ့ စီးပြားေရးအရ ဆက္ဆံမႈေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရပါမယ္။ အေရးႀကီးမႈက အတူတူပါပဲ။”
အိႏၵိယအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ပုန္ကန္ေနတဲ့ နာဂသူပုန္အဖဲြ႔အစည္းအခ်ိဳ႕ဟာ ျမန္မာပိုင္နက္ထဲမွာ ခိုေအာင္းၿပီး လႈပ္ရွားေနတယ္လို႔ အိႏိၵိယဘက္က ယူဆထားတာပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာ ျမန္မာအစိုးရကို ပုန္ကန္တဲ့ တိုင္းရင္းသားသူပုန္အခ်ိဳ႕ဟာ အိႏိၵိယ ျမန္မာနယ္စပ္ တေလွ်ာက္မွာ လႈပ္ရွားေနတာပါ။ ဒီအေပၚမွာ ႏွစ္ဖက္ ပူးေပါင္းၿပီး သူပုန္ထမႈေတြကို ကိုင္တြယ္သြားဖို႔ အိႏိၵယဘက္က လိုလားပံုရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ျမန္မာဖက္ကေတာ့ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ ယူၿပီး၊ နယ္စပ္ အေျခအေန ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္လို႔ ျမန္မာ သမၼတက ေျပာဆိုခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အိႏိၵိယႏိုင္ငံျခားေရးအတြင္း၀န္ Ranjan Mathai က သတင္းေထာက္ေတြကို ေနျပည္ေတာ္မွာေျပာပါတယ္။
“နယ္စပ္ေဒသေတြမွာ အေျခအေနေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္လို႔ ျမန္မာသမၼတက ေျပာ ပါတယ္။ နယ္စပ္က ျမန္မာ တိုင္းရင္းသား အုပ္စုေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီမႈ ရေအာင္ ေဆာင္ ရြက္ေနတာေတြ ကို ေျပာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိႏၵိယအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အင္အားစုေတြ အိႏၵိယသူပုန္ေတြကိုလည္း ျမန္မာပိုင္နက္ထဲမွာ မရိွေစရဘူးလို႔ ထပ္ေလာင္း ကတိျပဳေပးပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနသလိုပဲ၊ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို လံုၿခံဳေရး အရ ေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုလည္း လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ လို႔ ျမန္မာသမၼတက ေျပာပါတယ္။ နယ္စပ္ေဒသ ဖံြၿဖိဳးေရးနဲ႔လံုၿခံဳေရးအတြက္လိုအပ္ခ်က္ေတြ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ရပ္တည္ခ်က္ေတြကိုလည္း သူတို႔ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း ႏွစ္ဘက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သြားရမယ္ ဆိုတာလည္း နားလည္လက္ခံပါ တယ္။ ဒါပေမယ့္ ထိထိေရာက္ေရာက္နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းအခ်က္အလက္ဖလွယ္မႈေတြ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ေတာ့ ခံစားမိပါတယ္။”
အိႏၵိယႏိုင္ငံအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ အေရွ႕ေမွ်ာ္မူ၀ါဒ ခ်မွတ္က်င့္သံုးေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာနယ္စပ္ဘက္က တည္ၿငိမ္ေရးဟာ သူ႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အရေရာ စီးပြားေရးအရပါ အေရးတႀကီးျဖစ္ေန တယ္ လို႔ ေလ့လာသူေတြကေတာ့ သံုးသပ္ပါတယ္။ ၂၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အိႏိၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တဦးရဲ႕ အခု ျမန္မာခရီးစဥ္အတြင္းမွာနယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရးကိစၥအျပင္လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းကိစၥ ရထားလမ္းေဖာက္ လုပ္ေရး ေလေၾကာင္းလိုင္း ခရီးစဥ္ ကိစၥေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္လို႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရး အတြင္း၀န္က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ IT နည္းပညာဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ပါ အကူအညီေပးသြားဖို႔ ရိွတယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားေရးအတြင္း၀န္ Ranjan Mathai က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာနဲ႔ သေဘာတူလက္မွတ္ထိုးခဲ့တဲ့အထဲမွာ ျမန္မာသတင္း နည္းပညာဌာနတခု ဖြင့္လွစ္ဖို႔ဆိုတာလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အိႏိၵယ ဘက္က ေငြေၾကးအရေရာ နည္းပညာပိုင္းအရပါ ကူညီသြားဖို႔ရိွပါတယ္။ လာမယ့္ ၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ အိုင္တီနည္းပညာပိုင္း ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ လာေအာင္ ေငြေၾကးနဲ႔ နည္းပညာပိုင္းမွာ ကူညီသြားမယ္လို႔လည္း အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံက သုေတသနေက်ာင္းေတြ၊တကၠသို္လ္ေတြမွာ ျမန္မာသုေတသီေတြကိုပညာေတာ္သင္ ေလ့လာေရးအျဖစ္ ႏွစ္ စဥ္ ေခၚယူသြားမယ္ဆိုတာလည္း အိိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။”
ျမန္မာသမၼတနဲ႔ အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးဟာ လက္ရိွ ျမန္မာႏို္င္ငံ အေျပာင္းအလဲေပၚမွာ လည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး လက္ရိွ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြနဲ႔ ဖံြၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို အားေပးကူညိသြားဖို႔ အိႏိၵိယဖက္က ျပင္ဆင္ထားတယ္လို႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Krishna က ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံလိုပဲ ဖံြၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပႆနာေတြ ရိွခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ဒါေတြကို ေျဖရွင္းႏိုင္ပံု ရေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ လူထုလိုအပ္ခ်က္ေတြရိွတာကို အခ်ိန္ေပးလုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္အခါ ေရာက္ေနပါၿပီ။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအစီအစဥ္ေတြ ဘာမဆို ကူညီသြားဖို႔ ဆႏၵရိွပါတယ္။”
အခု အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ မေန႔က ေနျပည္ေတာ္ခရီးစဥ္မွာေတာ့ ျမန္မာ-အိႏိၵိယ ႏွစ္ႏိုင္ငံသေဘာတူညီခ်က္ စာခြ်န္လႊာ ၁၂ ခုကို လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံအေနနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံကေန ေဒၚလာသန္း ၅၀၀ အထိ ေခ်းငွားႏိုင္ခြင့္ သေဘာတူညီလိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဌာနေတြ ဖြင့္လွစ္ေရးကိစၥလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီခရီးစဥ္အတြင္း ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး နဲ႔ စီးပြားေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ား သေဘာတူညီမႈေတြရလိုက္ပါတယ္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မန္းမိုဟန္ဆင္းဟာဒီကေန႔မွာေတာ့ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုဖို႔ ရိွေနပါတယ္။
အိႏိၵယနဲ႔ ျမန္မာနယ္ခ်င္းစပ္ေဒသေတြက လက္နက္ကိုင္လႈပ္ရွားမႈေတြကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ကိစၥမွာ အိႏိၵိယ အေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ လက္တဲြေဆာင္ရြက္သြားဖို႔လိုမယ္လို႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Somannahalli Mallaiah Krishna က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာသြား ပါတယ္။ ျမန္မာ-အိႏၵိယႏွစ္ႏိုင္ငံ လံုးဟာ နယ္စပ္မွာ သူပုန္ထမႈအေျခအေနေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတာေၾကာင့္ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးအတြက္ ပူးတဲြ မဟာဗ်ဴဟာတရပ္ ထားဖို႔လိုမယ္လို႔ သံုးရက္ၾကာ ျမန္မာခရီးစဥ္အတြင္း အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Krishna က ေျပာသြားပါတယ္။
“ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးပိုင္းမွာ ေသခ်ာတာတခုက လံုၿခံဳေရးနဲဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ဆက္စပ္ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ေတြလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စလံုးဟာ အၾကမ္းဖက္မႈလို၊ သူပုန္ထမႈလို ျပႆနာရပ္ေတြလည္း ရင္ဆိုင္ေနၾကရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဘက္စလံုးက အၾကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔ သူပုန္ထမႈေတြကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ မလဲဆိုတဲ့ ပူးတဲြမဟာဗ်ဴဟာတရပ္ကို ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားဖို႔လိုပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ထားရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ ပို နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔လိုအပ္သလိုပဲ ဒုတိယ ပိုင္းအားျဖင့္ေတာ့ စီးပြားေရးအရ ဆက္ဆံမႈေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရပါမယ္။ အေရးႀကီးမႈက အတူတူပါပဲ။”
အိႏၵိယအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ပုန္ကန္ေနတဲ့ နာဂသူပုန္အဖဲြ႔အစည္းအခ်ိဳ႕ဟာ ျမန္မာပိုင္နက္ထဲမွာ ခိုေအာင္းၿပီး လႈပ္ရွားေနတယ္လို႔ အိႏိၵိယဘက္က ယူဆထားတာပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာ ျမန္မာအစိုးရကို ပုန္ကန္တဲ့ တိုင္းရင္းသားသူပုန္အခ်ိဳ႕ဟာ အိႏိၵိယ ျမန္မာနယ္စပ္ တေလွ်ာက္မွာ လႈပ္ရွားေနတာပါ။ ဒီအေပၚမွာ ႏွစ္ဖက္ ပူးေပါင္းၿပီး သူပုန္ထမႈေတြကို ကိုင္တြယ္သြားဖို႔ အိႏိၵယဘက္က လိုလားပံုရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ျမန္မာဖက္ကေတာ့ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ ယူၿပီး၊ နယ္စပ္ အေျခအေန ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္လို႔ ျမန္မာ သမၼတက ေျပာဆိုခဲ့တဲ့အေၾကာင္း အိႏိၵိယႏိုင္ငံျခားေရးအတြင္း၀န္ Ranjan Mathai က သတင္းေထာက္ေတြကို ေနျပည္ေတာ္မွာေျပာပါတယ္။
“နယ္စပ္ေဒသေတြမွာ အေျခအေနေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတယ္လို႔ ျမန္မာသမၼတက ေျပာ ပါတယ္။ နယ္စပ္က ျမန္မာ တိုင္းရင္းသား အုပ္စုေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူညီမႈ ရေအာင္ ေဆာင္ ရြက္ေနတာေတြ ကို ေျပာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိႏၵိယအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အင္အားစုေတြ အိႏၵိယသူပုန္ေတြကိုလည္း ျမန္မာပိုင္နက္ထဲမွာ မရိွေစရဘူးလို႔ ထပ္ေလာင္း ကတိျပဳေပးပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနသလိုပဲ၊ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို လံုၿခံဳေရး အရ ေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုလည္း လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ လို႔ ျမန္မာသမၼတက ေျပာပါတယ္။ နယ္စပ္ေဒသ ဖံြၿဖိဳးေရးနဲ႔လံုၿခံဳေရးအတြက္လိုအပ္ခ်က္ေတြ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ရပ္တည္ခ်က္ေတြကိုလည္း သူတို႔ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း ႏွစ္ဘက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သြားရမယ္ ဆိုတာလည္း နားလည္လက္ခံပါ တယ္။ ဒါပေမယ့္ ထိထိေရာက္ေရာက္နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရး သတင္းအခ်က္အလက္ဖလွယ္မႈေတြ လိုအပ္ေနတယ္လို႔ေတာ့ ခံစားမိပါတယ္။”
အိႏၵိယႏိုင္ငံအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ အေရွ႕ေမွ်ာ္မူ၀ါဒ ခ်မွတ္က်င့္သံုးေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာနယ္စပ္ဘက္က တည္ၿငိမ္ေရးဟာ သူ႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရး အရေရာ စီးပြားေရးအရပါ အေရးတႀကီးျဖစ္ေန တယ္ လို႔ ေလ့လာသူေတြကေတာ့ သံုးသပ္ပါတယ္။ ၂၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အိႏိၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တဦးရဲ႕ အခု ျမန္မာခရီးစဥ္အတြင္းမွာနယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရးကိစၥအျပင္လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းကိစၥ ရထားလမ္းေဖာက္ လုပ္ေရး ေလေၾကာင္းလိုင္း ခရီးစဥ္ ကိစၥေတြကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္လို႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရး အတြင္း၀န္က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ IT နည္းပညာဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ပါ အကူအညီေပးသြားဖို႔ ရိွတယ္လို႔ ႏိုင္ငံျခားေရးအတြင္း၀န္ Ranjan Mathai က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာနဲ႔ သေဘာတူလက္မွတ္ထိုးခဲ့တဲ့အထဲမွာ ျမန္မာသတင္း နည္းပညာဌာနတခု ဖြင့္လွစ္ဖို႔ဆိုတာလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အိႏိၵယ ဘက္က ေငြေၾကးအရေရာ နည္းပညာပိုင္းအရပါ ကူညီသြားဖို႔ရိွပါတယ္။ လာမယ့္ ၅ ႏွစ္အတြင္းမွာ အိုင္တီနည္းပညာပိုင္း ဖံြ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ လာေအာင္ ေငြေၾကးနဲ႔ နည္းပညာပိုင္းမွာ ကူညီသြားမယ္လို႔လည္း အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံက သုေတသနေက်ာင္းေတြ၊တကၠသို္လ္ေတြမွာ ျမန္မာသုေတသီေတြကိုပညာေတာ္သင္ ေလ့လာေရးအျဖစ္ ႏွစ္ စဥ္ ေခၚယူသြားမယ္ဆိုတာလည္း အိိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ေျပာခဲ့ပါတယ္။”
ျမန္မာသမၼတနဲ႔ အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးဟာ လက္ရိွ ျမန္မာႏို္င္ငံ အေျပာင္းအလဲေပၚမွာ လည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကၿပီး လက္ရိွ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြနဲ႔ ဖံြၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို အားေပးကူညိသြားဖို႔ အိႏိၵိယဖက္က ျပင္ဆင္ထားတယ္လို႔ အိႏိၵယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Krishna က ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံလိုပဲ ဖံြၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းျပႆနာေတြ ရိွခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ဒါေတြကို ေျဖရွင္းႏိုင္ပံု ရေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ လူထုလိုအပ္ခ်က္ေတြရိွတာကို အခ်ိန္ေပးလုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္အခါ ေရာက္ေနပါၿပီ။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီဖံြ႔ၿဖိဳးေရးအစီအစဥ္ေတြ ဘာမဆို ကူညီသြားဖို႔ ဆႏၵရိွပါတယ္။”
အခု အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ မေန႔က ေနျပည္ေတာ္ခရီးစဥ္မွာေတာ့ ျမန္မာ-အိႏိၵိယ ႏွစ္ႏိုင္ငံသေဘာတူညီခ်က္ စာခြ်န္လႊာ ၁၂ ခုကို လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံအေနနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံကေန ေဒၚလာသန္း ၅၀၀ အထိ ေခ်းငွားႏိုင္ခြင့္ သေဘာတူညီလိုက္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဌာနေတြ ဖြင့္လွစ္ေရးကိစၥလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီခရီးစဥ္အတြင္း ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္တည္ၿငိမ္ေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး နဲ႔ စီးပြားေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ား သေဘာတူညီမႈေတြရလိုက္ပါတယ္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မန္းမိုဟန္ဆင္းဟာဒီကေန႔မွာေတာ့ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုဖို႔ ရိွေနပါတယ္။
VOA ၿမန္မာပိုင္း
Indian Prime Minister Manmohan Singh meets Tuesday with Burmese opposition leader Aung San Suu Kyi as he wraps up his three-day visit to strengthen trade and investment links between the two Asian neighbors.
Prime Minister Singh met with Burmese President Thein Sein on Monday. The two leaders signed about a dozen trade and investment agreements, including deals on air services and the Indian promise of a $500 million line of credit.
Mr. Singh is the first Indian prime minister to visit Burma since 1987.
He will visit Aung San Suu Kyi in the commercial capital, Rangoon, before the Nobel laureate departs for Thailand on her first international trip in 24 years.
The meeting is seen as an indication that India is open to reaffirming ties with the opposition activist. New Delhi has long been criticized for its ties with Burma's oppressive former military leadership, which stepped down last year.
Bilateral trade between Burma and India is currently valued at $1.5 billion annually. Analysts say it is expected to exceed $3 billion by 2015.
New Delhi is pressing its quest for energy supplies needed to fuel its booming economy, and Burma's new, nominally civilian government seeks to shed its image as a closed authoritarian state ruled for a half century by military generals.
Prime Minister Singh met with Burmese President Thein Sein on Monday. The two leaders signed about a dozen trade and investment agreements, including deals on air services and the Indian promise of a $500 million line of credit.
Mr. Singh is the first Indian prime minister to visit Burma since 1987.
He will visit Aung San Suu Kyi in the commercial capital, Rangoon, before the Nobel laureate departs for Thailand on her first international trip in 24 years.
The meeting is seen as an indication that India is open to reaffirming ties with the opposition activist. New Delhi has long been criticized for its ties with Burma's oppressive former military leadership, which stepped down last year.
Bilateral trade between Burma and India is currently valued at $1.5 billion annually. Analysts say it is expected to exceed $3 billion by 2015.
New Delhi is pressing its quest for energy supplies needed to fuel its booming economy, and Burma's new, nominally civilian government seeks to shed its image as a closed authoritarian state ruled for a half century by military generals.
Sources:
********************************************************************************
********************************************************************************
Yangon Media Group
ေရႊနံ႔သာ ေက်းရြာမွာ အၿငင္းပြားေနတဲ့ လယ္ေၿမ မ်ား အားေဇကမၻာ ခင္ေရႊကို ရန္ကုန္တုိင္း အစိုးရအဖြဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ သီးစားလုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳ လိုက္
တုိင္းေဒသၾကီး အစုိးရရဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ေရႊနံ႔သာ ေက်းရြာမွာ အၿငင္းပြာေနတဲ့ လယ္ေၿမေတြကို ေဇကမၻာ ခင္ေရႊကို ရန္ကုန္တုိင္းအစိုးရအဖြဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ သီးစားလုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳလိုက္ေၾကာင္း ခင္ေရႊက စက္မႈဇုန္ လုပ္မည္ ေၿပာထားၿပီး ၿမင့္ေဇာ္က သီးစားလုပ္ခြင့္ ေလွ်ာက္အမ်ိဳးမ်ိဳးလွည့္ပတ္လိမ္ညာသည့္ အေပၚ ႏိုင္ငံေရးအင္အား စုမ်ား စုေပါင္း၍ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြ စုေပါင္းၿပီး ခင္ေရႊနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရေတြကို တရားစြဲ လက္မွတ္ေရးထုိး လႈပ္ရွားဖုိ ႔ ေဆာင္ ရြက္သြား ပါမည္။ ေဇကမၻာ ခင္ေရႊကို ေရႊနံ႔သာ အၿငင္းပြားေနတဲ႔ လယ္ေၿမေတြကို သီးစား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳလုိက္ၿခင္းဟာ ဥပေဒနဲ႔လည္း မညီညြတ္ပါဘူး ... ဆူပူေအာင္ သက္သက္ ဖန္တီးေနသလုိ ၿဖစ္ပါတယ္
လိမ္နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လိမ္ခဲ့ေကာက္ခဲ့တဲ့ ေဇကမၻာကုမၸဏီနဲ႔ ေရႊနံ႔သာလယ္သမားအေရးကို ေရွးရႈ ေၿပာဆိုလိုပါ တယ္။ အစမွာ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ေဇကမၻာကုမၸဏီပူးေပါင္းၿပီး လယ္သမားေတြကို ေခါင္းစဥ္မရွိတဲ့ စာရြက္ေပၚ မွာလက္မွတ္ ထိုးခိုင္းတယ္။ လယ္သမားေတြ က အၾကိမ္ၾကိမ္ၿငင္းဆိုခဲ့တယ္။ အ...ဲဒီေနာက္ ဦးခင္ေရႊက ႏိုင္ငံေတာ္ သိမ္းတာ ငါသိမ္းတာ မဟုတ္ဘူး။ မင္းတုိ႔ကို ႏိုင္ငံေတာ္က သိမ္းရင္ တၿပားမွ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ မင္းတို႔ကို ကိုယ့္လူမ်ိဳး ခ်င္း စာနာေသာအားၿဖင့္ ကရုဏာေၾကးေပးမွာလုိ႔ ေၿပာၿပီး စည္းရံုးသိမ္းသြင္း တယ္။ အဲဒီေနာက္ ၅၀၀၀၀ ကေန လယ္သမားေတြ လက္မခံ လက္ခံေအာင္ ၃၀၀၀၀၀ အထိ တိုးေပးၿပီး လယ္သမားေတြက လယ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့လုိ႔ လယ္အပ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးၿဖစ္ေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ခင္ေရႊ ပူးေပါင္းၾကံစည္ခဲ့ၿခင္းက အစိုးရကို ခုတံုးလုပ္တဲ့ ပထမဆံုး ဥပေဒမဲ့ လုပ္ရပ္ၿဖစ္ေၾကာင္း သိသာေစပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ လယ္သမားေတြကို လယ္ၿပန္စုိက္ခြင့္ၿပဳတယ္။ သီးစားေၿပစာအတြက္ေတာ့ ဘယ္သူ႔လက္ အပ္လိုက္ တယ္ ဆိုတာ လယ္သမားေတြက နားစြန္နားဖ်ား ေဇကမၻာကို ေပးလုိက္တယ္ ဆိုတာေလာက္ပဲ သိပါတယ္။ လယ္သမားေတြ စပါးသိမ္းေနခ်ိန္မွာပဲ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာ လယ္ကန္သင္းေတြ ဖ်က္တယ္။ ေႏြစပါး စိုက္လို႔မရ ေအာင္ ေရေၿမာင္းေတြ ပိတ္ ပစ္တယ္။ လယ္ေတြကို အေၿပာင္ရွင္းတယ္။ ေၿမေတြကိုလည္း ေရာင္းခ်ထားၿပီး ၿဖစ္ေၾကာင္း လယ္ေၿမေတြေပၚမွာ ဘယ္က ဘယ္သူမွန္းမသိတဲ့ ေကာင္ေတြ နာမည္ေတြ လာတပ္ထား ပါတယ္။
ဒီၾကား ထဲမွာ လယ္သမားေတြဟာ လယ္လုပ္ခြင့္ရဖုိ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားလာတာေၾကာင့္ အၿငင္းပြားမႈေတြ ၿဖစ္လာၿပီး ေဇကမၻာရဲ႕ ဖ်က္စီးေရး လုပ္ငန္းေတြကို သက္ဆိုင္ရာက တားၿမစ္ တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က စက္မႈဇုန္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ခြင့္ၿပဳထား သေယာင္ ငါးမဖမ္းရ ၊ ဖားမရိုက္ရ ဆိုတဲ့ စာေတြကပ္၊ ေဇကမၻာ မန္ေနဂ်ာ ၿမင့္ေဇာ္ေန တဲ့ ရံုးကို လယ္ထဲမွာ လာေဆာက္၊ လယ္သမားေတြကို ၿခိမ္းေၿခာက္မႈေတြနဲ႔ အတူ တုတ္တၿပတ္ ဓားတၿပတ္ လံုၿခံဳေရး ၀န္ထမ္း အင္အားကလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။
လယ္သမားေတြက လယ္ၿပန္လုပ္ဖုိ႔ ႏြားေခ်းေၿမၾသဇာေတြခ်ေနတဲ့အခ်ိန္ ခင္ေရႊရဲ႕ ကုမၸဏီက လယ္ကန္သင္း ေတြ ကိုဖ်က္လုိ႔ ေကာင္းဆဲ။ ဒီ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ထဲမွာပါပဲ။ လယ္သမားေတြကလည္း တရံုးရံုးၿဖစ္လာၿပီ။ ၿမင့္ေဇာ္ကလည္း သက္ဆိုင္ရာက တားၿမစ္ေနတဲ့ၾကားက တုတ္တၿပတ္ ဓားတၿပတ္ မိုက္ေၾကးခြဲတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးအထိ ၿဖစ္လာတာေတြဟာ မင္းမဲ့တုိင္းၿပည္ ဥပေဒမဲ့ တုိင္းၿပည္လုိပါပဲ။
တားၿမစ္စာေတြပို႔ၿပီး ေဇကမၻာကုမၸဏီကို လယ္ကန္သင္းေတြမၿဖတ္ဖုိ႔၊ လယ္သမားေတြကိုလည္း လယ္မလုပ္ေသး ဖုိ႔ အၿငင္းပြားေနဆဲ ၿဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးနဲ႔ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကစာေတြ ပုိ႔တယ္။
တုိင္းေဒသၾကီး အစုိးရရဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ ေရႊနံ႔သာ ေက်းရြာမွာ အၿငင္းပြာေနတဲ့ လယ္ေၿမေတြကို ေဇကမၻာ ခင္ေရႊကို ရန္ကုန္တုိင္းအစိုးရအဖြဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္နဲ႔ သီးစားလုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳလိုက္ေၾကာင္း ခင္ေရႊက စက္မႈဇုန္ လုပ္မည္ ေၿပာထားၿပီး ၿမင့္ေဇာ္က သီးစားလုပ္ခြင့္ ေလွ်ာက္အမ်ိဳးမ်ိဳးလွည့္ပတ္လိမ္ညာသည့္ အေပၚ ႏိုင္ငံေရးအင္အား စုမ်ား စုေပါင္း၍ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြ စုေပါင္းၿပီး ခင္ေရႊနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရေတြကို တရားစြဲ လက္မွတ္ေရးထုိး လႈပ္ရွားဖုိ ႔ ေဆာင္ ရြက္သြား ပါမည္။ ေဇကမၻာ ခင္ေရႊကို ေရႊနံ႔သာ အၿငင္းပြားေနတဲ႔ လယ္ေၿမေတြကို သီးစား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳလုိက္ၿခင္းဟာ ဥပေဒနဲ႔လည္း မညီညြတ္ပါဘူး ... ဆူပူေအာင္ သက္သက္ ဖန္တီးေနသလုိ ၿဖစ္ပါတယ္
လိမ္နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လိမ္ခဲ့ေကာက္ခဲ့တဲ့ ေဇကမၻာကုမၸဏီနဲ႔ ေရႊနံ႔သာလယ္သမားအေရးကို ေရွးရႈ ေၿပာဆိုလိုပါ တယ္။ အစမွာ ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ေဇကမၻာကုမၸဏီပူးေပါင္းၿပီး လယ္သမားေတြကို ေခါင္းစဥ္မရွိတဲ့ စာရြက္ေပၚ မွာလက္မွတ္ ထိုးခိုင္းတယ္။ လယ္သမားေတြ က အၾကိမ္ၾကိမ္ၿငင္းဆိုခဲ့တယ္။ အ...ဲဒီေနာက္ ဦးခင္ေရႊက ႏိုင္ငံေတာ္ သိမ္းတာ ငါသိမ္းတာ မဟုတ္ဘူး။ မင္းတုိ႔ကို ႏိုင္ငံေတာ္က သိမ္းရင္ တၿပားမွ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ မင္းတို႔ကို ကိုယ့္လူမ်ိဳး ခ်င္း စာနာေသာအားၿဖင့္ ကရုဏာေၾကးေပးမွာလုိ႔ ေၿပာၿပီး စည္းရံုးသိမ္းသြင္း တယ္။ အဲဒီေနာက္ ၅၀၀၀၀ ကေန လယ္သမားေတြ လက္မခံ လက္ခံေအာင္ ၃၀၀၀၀၀ အထိ တိုးေပးၿပီး လယ္သမားေတြက လယ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့လုိ႔ လယ္အပ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးၿဖစ္ေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ခင္ေရႊ ပူးေပါင္းၾကံစည္ခဲ့ၿခင္းက အစိုးရကို ခုတံုးလုပ္တဲ့ ပထမဆံုး ဥပေဒမဲ့ လုပ္ရပ္ၿဖစ္ေၾကာင္း သိသာေစပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ လယ္သမားေတြကို လယ္ၿပန္စုိက္ခြင့္ၿပဳတယ္။ သီးစားေၿပစာအတြက္ေတာ့ ဘယ္သူ႔လက္ အပ္လိုက္ တယ္ ဆိုတာ လယ္သမားေတြက နားစြန္နားဖ်ား ေဇကမၻာကို ေပးလုိက္တယ္ ဆိုတာေလာက္ပဲ သိပါတယ္။ လယ္သမားေတြ စပါးသိမ္းေနခ်ိန္မွာပဲ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာ လယ္ကန္သင္းေတြ ဖ်က္တယ္။ ေႏြစပါး စိုက္လို႔မရ ေအာင္ ေရေၿမာင္းေတြ ပိတ္ ပစ္တယ္။ လယ္ေတြကို အေၿပာင္ရွင္းတယ္။ ေၿမေတြကိုလည္း ေရာင္းခ်ထားၿပီး ၿဖစ္ေၾကာင္း လယ္ေၿမေတြေပၚမွာ ဘယ္က ဘယ္သူမွန္းမသိတဲ့ ေကာင္ေတြ နာမည္ေတြ လာတပ္ထား ပါတယ္။
ဒီၾကား ထဲမွာ လယ္သမားေတြဟာ လယ္လုပ္ခြင့္ရဖုိ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားလာတာေၾကာင့္ အၿငင္းပြားမႈေတြ ၿဖစ္လာၿပီး ေဇကမၻာရဲ႕ ဖ်က္စီးေရး လုပ္ငန္းေတြကို သက္ဆိုင္ရာက တားၿမစ္ တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္က စက္မႈဇုန္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ ခြင့္ၿပဳထား သေယာင္ ငါးမဖမ္းရ ၊ ဖားမရိုက္ရ ဆိုတဲ့ စာေတြကပ္၊ ေဇကမၻာ မန္ေနဂ်ာ ၿမင့္ေဇာ္ေန တဲ့ ရံုးကို လယ္ထဲမွာ လာေဆာက္၊ လယ္သမားေတြကို ၿခိမ္းေၿခာက္မႈေတြနဲ႔ အတူ တုတ္တၿပတ္ ဓားတၿပတ္ လံုၿခံဳေရး ၀န္ထမ္း အင္အားကလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။
လယ္သမားေတြက လယ္ၿပန္လုပ္ဖုိ႔ ႏြားေခ်းေၿမၾသဇာေတြခ်ေနတဲ့အခ်ိန္ ခင္ေရႊရဲ႕ ကုမၸဏီက လယ္ကန္သင္း ေတြ ကိုဖ်က္လုိ႔ ေကာင္းဆဲ။ ဒီ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ထဲမွာပါပဲ။ လယ္သမားေတြကလည္း တရံုးရံုးၿဖစ္လာၿပီ။ ၿမင့္ေဇာ္ကလည္း သက္ဆိုင္ရာက တားၿမစ္ေနတဲ့ၾကားက တုတ္တၿပတ္ ဓားတၿပတ္ မိုက္ေၾကးခြဲတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးအထိ ၿဖစ္လာတာေတြဟာ မင္းမဲ့တုိင္းၿပည္ ဥပေဒမဲ့ တုိင္းၿပည္လုိပါပဲ။
တားၿမစ္စာေတြပို႔ၿပီး ေဇကမၻာကုမၸဏီကို လယ္ကန္သင္းေတြမၿဖတ္ဖုိ႔၊ လယ္သမားေတြကိုလည္း လယ္မလုပ္ေသး ဖုိ႔ အၿငင္းပြားေနဆဲ ၿဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးနဲ႔ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ကစာေတြ ပုိ႔တယ္။
အဲဒီအထဲမွာ လယ္သမားေတြက သူတုိ႔တစ္ခုခုလုပ္တိုင္း သက္ဆိုင္ရာကို အသိေပးအေၾကာင္းၾကား ပါသည္လုိ႔ ေရးတာကိုေတာင္ ေနာက္ေနာင္ အသိေပးအေၾကာင္းၾကားပါသည္ဟု မေရးသားရန္လုိ႔ ၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ မွဴးက ဆိုလာတယ္ဗ်။ ဘယ္လုိ ေၿပာရမွာလဲ တင္ၿပအသနားခံပါသည္ ဆိုတဲ့ စာသားေတြ သူတို႔ရဲ႕ အမိႈက္ေတာင္းထဲမွာ တပံုတေခါင္းပါ။ လူပါး၀ခ်င္ စိတ္က မကုန္ေသးဘူး။ အဲဒါ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုင္းကို ေၿပာတာ။
လယ္သမားေတြဟာ မထူးဇာတ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္လုိ အခင္းအက်င္းၿဖစ္လာမလဲ ဆိုတာသိခ်င္လုိ႔ လယ္ထြန ္ေတာ့မယ္လုိ႔ သတင္းလႊင့္လုိက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ တကယ္လယ္ထြန္ဖို႔ လယ္ထြန္စက္ၾကီးေတြ ၿပင္ဆင္ၾကတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးၿငိမ္းေထြးနဲ႔ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရၚမွဴး ဦးထြန္းထြန္းဦးတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ေရာက္လာၿပီး တားၾကတယ္။ လယ္သမားေတြက ဥပေဒကို မေလးစားလုိ႔၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မေလးစားလုိ႔ လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပေဒနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဘယ္သူေတြ ေပၚေပၚလြင္လြင္ ခ်ိဳးေဖာက္ေနလဲ ဆိုတာ သိခ်င္လုိ႔ လယ္ထြန္စက္ၾကီးနဲ႔ ဟန္ေရးၿပလိုက္တာပါ။ လယ္သမားေတြကို လာတားေတာ့ ေဇကမၻာကို လည္း သြားတားၾကည့္ပါအံုးလုိ႔ ေၿပာလုိက္ တယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးၾကီးေတြ သြားတားတယ္။ ၿမင့္ေဇာ္က မေကာင္းတတ္လုိ႔ အားနာသမႈနဲ႔ ခဏရပ္ေပးလုိက္ တယ္။ အဲဒီညေနမွာပဲ ဖ်က္စီးေရးကို ဆက္လုပ္တယ္။ ေနာက္ေန႔လည္း ဆက္လုပ္တယ္။ မီဒီယာေတြရဲ႕ အေမးကို တစ္ပတ္အတြင္း အေၿဖသိပါလိမ့္မယ္။ ေၿဖစရာစကားမရွိဘူးလုိ႔ မာမာတင္းတင္းပဲ ေၿပာတယ္။
လယ္သမားေတြက သီးစားလုပ္ကိုင္ခြင့္ကို ေလွ်ာက္ထားၿပီးၿဖစ္ေနၿပီ။ ေဇကမၻာကုမၸဏီက ေနာက္မွသြားၿပီး သီးစား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေလွ်ာက္တယ္။ ၿပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြအရ လယ္သမားေတြဟာ လက္ငုတ္ လုပ္ကိုင္သူေတြၿဖစ္လုိ႔ ဒီကိစၥမွာေတာ့ ဥပေဒအရဆိုရင္ လယ္သမားေတြ ေအာင္ပြဲခံလိမ့္ မယ္ လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ခဲ့တယ္။
အၿငင္းပြားေနတဲ့ ကိစၥအတြက္ သက္ဆိုင္ရာက ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ ေခၚယူညွိႏိႈင္းၿခင္းမရွိဘဲ လယ္ယာေၿမေတြ ကို ေဟာဒီေန႔ (၂၆.၅.၂၀၁၂) ရက္ေန႔မွာပဲ ေဇကမၻာကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ၿပဳလုိက္ေၾကာင္းလုိ႔ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ ပါေလေရာဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ ေဇကမၻာဥကၠဌ ခင္ေရႊၾကီးက The Voice ဂ်ာနယ္မွာ လယ္လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စက္မႈဇုန္လုပ္မွာလုိ႔ ေၿပာထားပါလွ်က္ ေဇကမၻာကို လယ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳတဲ့ ရန္ကုန္တုိင္း အစိုးရကို ေသာက္သံုးမက်တဲ့ အစုိးရ ဥပေဒမဲ့လုပ္တဲ့ အစုိးရလုိ႔ မွတ္ခ်က္ၿပဳပါတယ္။
ဥပေဒကို လက္တစ္လံုးၾကားလိမ္တာသည္ အစိုးရအဖြဲ႕ၿဖစ္ၿပီး လယ္သမားေတြဘက္က ဥပေဒအရ အကာအကြယ္ ယူလုိ႔ မရေတာ့တဲ့အခါမွာ လယ္သမာေတြက အရိုးေက်ေက် အေရခန္းခန္း တိုက္ပြဲ၀င္ဖုိ႔ ဆံုးၿဖတ္လုိက္ပါၿပီ။ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့လည္း ဥပေဒေၾကာင္းအရ ခင္ေရႊကို ဖိုးတြမ္တီးနဲ႔ စြဲခ်က္တင္ပါမယ္။ ေငြကုန္ေၾကးက် မတတ္ႏိုင္ လုိ႔ ေနာက္ဆံုးလုပ္စရာက ဆႏၵၿပဖုိ႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒမဲ့ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ခြင့္ၿပဳသည္ၿဖစ္ေစ ခြင့္မၿပဳသည္ၿဖစ္ေစ ၿပည္သူအသံကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ လူလိမ္အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးမ်ားကို
ၿပည္သူ႕ဆႏၵ ၿပည္သူ႕အမွန္ေတြကို ၾကားသိေအာင္ အေသခံတုိက္ပြဲ၀င္သြားဖုိ႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုအေနနဲ႔ေတာ့ လူပါး၀ သူက ခင္ေရႊ ဆိုတဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ၾကီးပါ။ ဥပေဒမဲ့ ဘက္လုိက္ဆံုးၿဖတ္ တာက ရန္ကုန္တိုင္းအစုိးရအဖြဲ႕ပါ။ ခံေနရတာေတာ့ လယ္သမားေတြပါ။
အဲဒီအေရးအတြက္ ၿပည္သူ႕အက်ိဳးလိုလား သူ ပူးေပါင္းကူညီခ်င္သူ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ိုင္းမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကပါရန္ မတရား မႈေတြကို ၿပည္သူမ်ား ခံေနရစဲ ၿဖစ္ေၾကာင္း တင္ၿပရင္း နိဂုန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနတဲ့ ၿပည္သူကို ဆူပူေအာင္ ဖန္တီးေနတာ အစိုးရႏွင့္ ခရိုနီ အုပ္စုၿဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ ေရွ႕ဆက္သြားၿခင္း မသြားၿခင္းတြင္ အလ်ဥ္း မသက္ ဆိုင္ဘဲ မတရားမႈသည္ မတရားမႈသာ ၿဖစ္လုိ႔ လူလိမ္လူညာမ်ားကို ၿပည္သူအင္အားနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္း တိုက္ဖ်က္ ၾကပါစုိ႔။
ေနာင္ေတာ္ေလး
လယ္သမားေတြဟာ မထူးဇာတ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္လုိ အခင္းအက်င္းၿဖစ္လာမလဲ ဆိုတာသိခ်င္လုိ႔ လယ္ထြန ္ေတာ့မယ္လုိ႔ သတင္းလႊင့္လုိက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ တကယ္လယ္ထြန္ဖို႔ လယ္ထြန္စက္ၾကီးေတြ ၿပင္ဆင္ၾကတယ္။ ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးၿငိမ္းေထြးနဲ႔ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရၚမွဴး ဦးထြန္းထြန္းဦးတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ေရာက္လာၿပီး တားၾကတယ္။ လယ္သမားေတြက ဥပေဒကို မေလးစားလုိ႔၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မေလးစားလုိ႔ လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပေဒနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဘယ္သူေတြ ေပၚေပၚလြင္လြင္ ခ်ိဳးေဖာက္ေနလဲ ဆိုတာ သိခ်င္လုိ႔ လယ္ထြန္စက္ၾကီးနဲ႔ ဟန္ေရးၿပလိုက္တာပါ။ လယ္သမားေတြကို လာတားေတာ့ ေဇကမၻာကို လည္း သြားတားၾကည့္ပါအံုးလုိ႔ ေၿပာလုိက္ တယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးၾကီးေတြ သြားတားတယ္။ ၿမင့္ေဇာ္က မေကာင္းတတ္လုိ႔ အားနာသမႈနဲ႔ ခဏရပ္ေပးလုိက္ တယ္။ အဲဒီညေနမွာပဲ ဖ်က္စီးေရးကို ဆက္လုပ္တယ္။ ေနာက္ေန႔လည္း ဆက္လုပ္တယ္။ မီဒီယာေတြရဲ႕ အေမးကို တစ္ပတ္အတြင္း အေၿဖသိပါလိမ့္မယ္။ ေၿဖစရာစကားမရွိဘူးလုိ႔ မာမာတင္းတင္းပဲ ေၿပာတယ္။
လယ္သမားေတြက သီးစားလုပ္ကိုင္ခြင့္ကို ေလွ်ာက္ထားၿပီးၿဖစ္ေနၿပီ။ ေဇကမၻာကုမၸဏီက ေနာက္မွသြားၿပီး သီးစား လုပ္ကိုင္ခြင့္ ေလွ်ာက္တယ္။ ၿပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြအရ လယ္သမားေတြဟာ လက္ငုတ္ လုပ္ကိုင္သူေတြၿဖစ္လုိ႔ ဒီကိစၥမွာေတာ့ ဥပေဒအရဆိုရင္ လယ္သမားေတြ ေအာင္ပြဲခံလိမ့္ မယ္ လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ ခဲ့တယ္။
အၿငင္းပြားေနတဲ့ ကိစၥအတြက္ သက္ဆိုင္ရာက ဘယ္သူ႕ဘယ္သူမွ ေခၚယူညွိႏိႈင္းၿခင္းမရွိဘဲ လယ္ယာေၿမေတြ ကို ေဟာဒီေန႔ (၂၆.၅.၂၀၁၂) ရက္ေန႔မွာပဲ ေဇကမၻာကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ၿပဳလုိက္ေၾကာင္းလုိ႔ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ ပါေလေရာဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္၊ ေဇကမၻာဥကၠဌ ခင္ေရႊၾကီးက The Voice ဂ်ာနယ္မွာ လယ္လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စက္မႈဇုန္လုပ္မွာလုိ႔ ေၿပာထားပါလွ်က္ ေဇကမၻာကို လယ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ၿပဳတဲ့ ရန္ကုန္တုိင္း အစိုးရကို ေသာက္သံုးမက်တဲ့ အစုိးရ ဥပေဒမဲ့လုပ္တဲ့ အစုိးရလုိ႔ မွတ္ခ်က္ၿပဳပါတယ္။
ဥပေဒကို လက္တစ္လံုးၾကားလိမ္တာသည္ အစိုးရအဖြဲ႕ၿဖစ္ၿပီး လယ္သမားေတြဘက္က ဥပေဒအရ အကာအကြယ္ ယူလုိ႔ မရေတာ့တဲ့အခါမွာ လယ္သမာေတြက အရိုးေက်ေက် အေရခန္းခန္း တိုက္ပြဲ၀င္ဖုိ႔ ဆံုးၿဖတ္လုိက္ပါၿပီ။ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့လည္း ဥပေဒေၾကာင္းအရ ခင္ေရႊကို ဖိုးတြမ္တီးနဲ႔ စြဲခ်က္တင္ပါမယ္။ ေငြကုန္ေၾကးက် မတတ္ႏိုင္ လုိ႔ ေနာက္ဆံုးလုပ္စရာက ဆႏၵၿပဖုိ႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဥပေဒမဲ့ႏိုင္ငံေတာ္မွာ ခြင့္ၿပဳသည္ၿဖစ္ေစ ခြင့္မၿပဳသည္ၿဖစ္ေစ ၿပည္သူအသံကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ လူလိမ္အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးမ်ားကို
ၿပည္သူ႕ဆႏၵ ၿပည္သူ႕အမွန္ေတြကို ၾကားသိေအာင္ အေသခံတုိက္ပြဲ၀င္သြားဖုိ႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုအေနနဲ႔ေတာ့ လူပါး၀ သူက ခင္ေရႊ ဆိုတဲ့ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ၾကီးပါ။ ဥပေဒမဲ့ ဘက္လုိက္ဆံုးၿဖတ္ တာက ရန္ကုန္တိုင္းအစုိးရအဖြဲ႕ပါ။ ခံေနရတာေတာ့ လယ္သမားေတြပါ။
အဲဒီအေရးအတြက္ ၿပည္သူ႕အက်ိဳးလိုလား သူ ပူးေပါင္းကူညီခ်င္သူ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ိုင္းမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကပါရန္ မတရား မႈေတြကို ၿပည္သူမ်ား ခံေနရစဲ ၿဖစ္ေၾကာင္း တင္ၿပရင္း နိဂုန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနတဲ့ ၿပည္သူကို ဆူပူေအာင္ ဖန္တီးေနတာ အစိုးရႏွင့္ ခရိုနီ အုပ္စုၿဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္ ေရွ႕ဆက္သြားၿခင္း မသြားၿခင္းတြင္ အလ်ဥ္း မသက္ ဆိုင္ဘဲ မတရားမႈသည္ မတရားမႈသာ ၿဖစ္လုိ႔ လူလိမ္လူညာမ်ားကို ၿပည္သူအင္အားနဲ႔ ၀ိုင္း၀န္း တိုက္ဖ်က္ ၾကပါစုိ႔။
ေနာင္ေတာ္ေလး
လႊတ္ေတာ္တြင္း တျခားပါတီေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားမည္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာ
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ အတုိက္အခံ ပါတီၾကီးတစ္ခု ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္းက တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ အျခား အတုိက္အခံ ပါတီေတြနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၈ ရက္က ျမန္မာ့ဒီမို ကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ ဂ်ာမန္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒အဖြဲ႕ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ။
ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ ဂ်ာမန္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒အဖြဲ႕နဲ႔ ဒီကေန႔မနက္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္က အခုလို ေျပာၾကားတာ ျဖစ္တယ္လို႔ NLD ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ ဦးဟန္သာျမင့္က အခုလို ေျပာပါတယ္။
" ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က - ကြ်န္မတို႔ကတဲ့ မွန္ပါတယ္။ ရာခိုင္ႏႈန္းအေနနဲ႔ေတာ့ နည္းနည္းေလးပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔က အဓိက အတိုက္အခံပါတီ ျဖစ္သြားျပီ။ အတိုက္အခံပါတီတစ္ခု အေနနဲ႔က အၾကီးဆံုးပဲ။ အဲေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ဘာေၾကာင့္ မဝင္ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဝင္ခဲ့တဲ့ပါတီေတြရိွတယ္။ အဲဒီထဲက တိုင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရး ရိွေနတယ္။ တခ်ဳိ႕ေသာ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားက ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကစျပီးေတာ့ အခုထက္ထိ NLD နဲ႔ဆိုလို႔ရိွရင္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရးရိွတယ္။ NLD အဖိႏိွပ္ခံရေနရ ကတည္းက သူတို႔က ေထာက္ခံခဲ့တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔နဲ႔ မခြဲမခြာ ခုထက္ထိ ရိွေနတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ သူတိုနဲ႔လည္း လုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ အခု လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရိွေနျပီးသား၊ ေရာက္ေနျပီးသား တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းျပီး လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ ဒါကို ေျပာသြားတာပါ"
ဂ်ာမန္လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔ဟာ ဒီကေန႔ မနက္က NLD ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ နာယက ဦးတင္ဦးနဲ႔ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ေတြ၊ NLD လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ေရႊဂံုတုိင္လမ္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးမွာ လာေရာက္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။
NLD ပါတီက လႊတ္ေတာ္အတြင္း ေဆာင္ရြက္မယ့္ ကိစၥရပ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ႔ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ လဆန္းပိုင္းကပဲ ေဒါက္တာေအးေမာင္၊ ဦးစုိင္းအုိက္ေပါင္းစတဲ့ တုိင္းရင္းသား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ NLD အမတ္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးမင္းဦး၊ ေဒါက္တာ လွျမတ္ေသြးတုိ႔ ပါ၀င္တဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ တခ်ိဳ႕ဟာ ေမလ ၅ ရက္ေန႔ကေန ၁၃ ရက္ေန႔အထိ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံက လႊတ္ေတာ္ကုိ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ အတုိက္အခံ ပါတီၾကီးတစ္ခု ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္းက တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ အျခား အတုိက္အခံ ပါတီေတြနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္လို ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာၾကားလုိက္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ ဂ်ာမန္လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒အဖြဲ႕နဲ႔ ဒီကေန႔မနက္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္က အခုလို ေျပာၾကားတာ ျဖစ္တယ္လို႔ NLD ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ ဦးဟန္သာျမင့္က အခုလို ေျပာပါတယ္။
" ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က - ကြ်န္မတို႔ကတဲ့ မွန္ပါတယ္။ ရာခိုင္ႏႈန္းအေနနဲ႔ေတာ့ နည္းနည္းေလးပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔က အဓိက အတိုက္အခံပါတီ ျဖစ္သြားျပီ။ အတိုက္အခံပါတီတစ္ခု အေနနဲ႔က အၾကီးဆံုးပဲ။ အဲေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ဘာေၾကာင့္ မဝင္ခဲ့သလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဝင္ခဲ့တဲ့ပါတီေတြရိွတယ္။ အဲဒီထဲက တိုင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရး ရိွေနတယ္။ တခ်ဳိ႕ေသာ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားက ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကစျပီးေတာ့ အခုထက္ထိ NLD နဲ႔ဆိုလို႔ရိွရင္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရးရိွတယ္။ NLD အဖိႏိွပ္ခံရေနရ ကတည္းက သူတို႔က ေထာက္ခံခဲ့တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔နဲ႔ မခြဲမခြာ ခုထက္ထိ ရိွေနတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း၊ သူတိုနဲ႔လည္း လုပ္ေဆာင္သြားမယ္။ အခု လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ရိွေနျပီးသား၊ ေရာက္ေနျပီးသား တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းျပီး လုပ္ေဆာင္သြားမယ္ ဒါကို ေျပာသြားတာပါ"
ဂ်ာမန္လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒နဲ႔ အဖြဲ႔ဟာ ဒီကေန႔ မနက္က NLD ဥကၠ႒ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ နာယက ဦးတင္ဦးနဲ႔ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔၀င္ေတြ၊ NLD လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ေရႊဂံုတုိင္လမ္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရံုးမွာ လာေရာက္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။
NLD ပါတီက လႊတ္ေတာ္အတြင္း ေဆာင္ရြက္မယ့္ ကိစၥရပ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ ႔ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ျပီးခဲ့တဲ့ လဆန္းပိုင္းကပဲ ေဒါက္တာေအးေမာင္၊ ဦးစုိင္းအုိက္ေပါင္းစတဲ့ တုိင္းရင္းသား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ NLD အမတ္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးမင္းဦး၊ ေဒါက္တာ လွျမတ္ေသြးတုိ႔ ပါ၀င္တဲ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ တခ်ိဳ႕ဟာ ေမလ ၅ ရက္ေန႔ကေန ၁၃ ရက္ေန႔အထိ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံက လႊတ္ေတာ္ကုိ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကပါတယ္။
RFA
အာဆီယံ ၉ ႏိုင္ငံ၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္၊ ေတာင္ ကုိရီးယား၊ ေျမာက္ကုိရီးယား၊ ၾသစေတးလ်၊ ၿဗိတိန္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတုိ႔အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ ၂၇ ႏိုင္ငံကုိ ယင္းဆုိက္ေရာက္ဗီဇာ ထုတ္ေပး မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
စီးပြားေရးဗီဇာအတြက္ ရက္ေပါင္း ၇၀၊ ျပည္၀င္ဗီဇာအတြက္ ၂၈ ရက္၊ ျဖတ္သန္း ဗီဇာအတြက္ ၂၄ နာရီ အသီးသီးရရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထုိထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
အိႏၵိယသမၼတနိုင္ငံ ဝန္ျကီးခု်ပ္ ေဒါက္တာမန္မိုဟန္ဆင္း၏ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ ခရီးစဉ္အတြင္း ထုတ္ျပန္သည့္ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံ ပူးတဲြေျကညာခ်က္
၁။ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ဖိတ္ျကားခ်က္အရ အိႏၵိယသမၼတနိုင္ငံ ဝန္ျကီးခု်ပ္ ေဒါက္တာမန္မိုဟန္ဆင္း သည္ ၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ေမလ ၂၇ ရက္ေန့မွ ၂၉ ရက္ေန့အထိ ျမန္မာနိုင္ငံသို့ တရားဝင္ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီး လာေရာက္လ်က္ရိွသည္။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္ နွင့္အတူ ဇနီး ရွရီမာတီ ဂူရွာရန္ခါ လည္း အတူ လိုက္ပါခဲ့သည္။
၂။ အိႏိၵယဝန္ျကီးခု်ပ္အား ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ ေနျပည္ေတာ္၌ ဂုဏ္ျပုအခမ္းအနားျဖင့္ ျကိုဆိုခဲ့ျပီး၊ ဂုဏ္ျပုညစာစားပဲြျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံခဲ့သည္။
၃။ အိႏိၵဝန္ျကီးခု်ပ္၏ ယခုခ်စ္ျကည္ေရးခရီးစဉ္သည္ နွစ္ေပါင္း (၂၅) နွစ္အတြင္း အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္ တစ္ဦး၏ ပထမဦးဆံုး ျမန္မာနိုင္ငံ ခရီးစဉ္ျဖစ္ျပီး၊ ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး၏ သမိုင္းဝင္ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီး ျဖစ္သည္။
၄။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္ဦးခ်င္း သီးျခားေတြ့ဆံုခဲ့ျပီးေနာက္၊ နွစ္ဘက္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္သည့္ နွစ္နိုင္ငံ တရားဝင္ေတြ့ဆံုေဆြးေနြးပဲြကို ဆက္လက္က်င္းပကာ နွစ္နိုင္ငံ၊ ေဒသတြင္းနွင့္ နိုင္ငံတကာ ေရးရာ အကို်းတူကိစၥရပ္မ်ားအေပၚ အျမင္ခ်င္းဖ လွယ္ ေဆြးေနြး ခဲ့ျက သည္။ ေတြ့ဆံုေဆြးေနြးမႈမ်ားကို ျမန္မာ-အိႏၵိယ အိမ္နီးခ်င္း နွစ္နိုင္ငံနွင့္ ျပည္သူမ်ားအျကား ရိွရင္းစဲြ ခ်စ္ျကည္ရင္းနီွးေသာ ဆက္ဆံေရးကို ထပ္ဟပ္ေပၚလြင္ေစလ်က္ အျပန္ အလွန္ ေနြးေထြးရင္းနီွးစြာ အျပုသေဘာေဆာင္ ေဆြးေနြးခဲ့ျကသည္။
၅။ နွစ္နိုင္ငံ တရားဝင္ ေတြ့ဆံုေဆြးေနြးပဲြသို့ အိႏၵိယနိုင္ငံဘက္မွ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္ ေဒါက္တာ မန္မိုဟန္ဆင္းနွင့္အတူ ျပည္ပေရးရာဝန္ျကီး ရွရီအက္စ္အမ္ကရစ္ရွနာ၊ အမို်းသား လံုျခံုေရးအျကံေပး ရွရီအက္စ္မီနြန္၊ ဝန္ျကီးခု်ပ္၏အတြင္းဝန္ ရွရီပူေလာ့ခ်က္တာဂီ်၊ နိုင္ငံျခားေရးအတြင္းဝန္ ရွရီရန္ဂ်န္မထိုင္း၊ ျမန္မာနိုင္ငံဆိုင္ရာ အိႏၵိယသံအမတ္ျကီး ေဒါက္တာ ဗီလာဆန္ဒါရာရာဂ်န္ရွေရွဒရီနွင့္ အဆင့္ျမင့္ အစိုးရ အရာရိွျကီးမ်ား ပါဝင္တက္ေရာက္ခဲ့ျကသည္။
၆။ ျမန္မာနိုင္ငံဘက္မွ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နွင့္အတူ နိုင္ငံျခားေရးဝန္ျကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စု ဝန္ျကီး ဦးဝဏ0x081ဏေမာင္လြင္နွင့္ အျခား ျပည္ေထာင္စုဝန္ျကီးမ်ား၊ အိႏၵိယနိုင္ငံဆိုင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ျကီး ဦးဇင္ေယာ္ နွင့္ အဆင့္ျမင့္အစိုးရအရာရိွျကီးမ်ား ပါဝင္တက္ေရာက္ ခဲ့ျကသည္။
၇။ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ နွင့္ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္ တို့သည္ နွစ္နိုင္ငံ က႑စံုပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားနွင့္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ၂၀၁၁ ခုနွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလအတြင္း အိႏၵိယနိုင္ငံသို့ သြားေရာက္ခဲ့သည့္ အထူးေအာင္ျမင္ေသာ တရားဝင္ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီးစဉ္ ေနာက္ပိုင္း နွစ္နိုင္ငံ အျကား ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈ မ်ားကို က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ေလ့လာသံုးသပ္ခဲ့ သည္။ နွစ္ဘက္စလံုးမွ ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္လ်က္ရိွသည့္ နွစ္နိုင္ငံအျကား တရားဝင္ အလည္အပတ္ခရီးစဉ္မ်ား၊ တိုးတက္လာသည့္ စီးပြားေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး နွင့္ ယဉ္ေက်းမႈ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား နွင့္ ျပည္သူမ်ားအခ်င္းခ်င္း ထိေတြ့ဆက္ဆံေနမႈမ်ား အေပၚတြင္ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေက်နပ္အားရမႈရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာျကားခဲ့သည္။
၈။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္နိုင္ငံခ်င္း၊ ေဒသတြင္းနွင့္ ကမၻာ့ေရးရာမ်ား၌ နွစ္နိုင္ငံ အကို်းစီးပြားအတြက္ အနာဂတ္တြင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားမည့္ လုပ္ငန္းစဉ္အေပၚ သေဘာတူ ညီခဲ့ျကသည္။ နွစ္နိုင္ငံအျကား နွစ္ဦးနွစ္ဘက္ အကို်းရိွေစမည့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျဖစ္သည့္ နယ္စပ္ေဒသ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး၊ ပို့ေဆာင္ေရး၊ ထိေတြ့ဆက္ဆံေရး၊ လယ္ယာ စိုက္ပို်းေရး၊ ကုန္သြယ္ေရးနွင့္ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွေရး၊ အျပန္အလွန္ ခ်စ္ျကည္ေရး အစီအစဉ္မ်ား တိုးျမွင့္ျပုလုပ္ေရး နွင့္ လူ့စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး စသည့္ က႑မ်ားတြင္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့ျက သည္။ထို့အျပင္သက္ဆိုင္ရာနိုင္ငံမ်ားမွ ျပည္သူမ်ား သာယာဝေျပာေရး နွင့္ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး အတြက္ ေဒသတြင္း တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈရိွရန္ လိုအပ္ေျကာင္း အသိအမွတ္ျပုခဲ့ျကသည္။ ယင္းကိစၥနွင့္ စပ္လ်ဉ္း၍ ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံ အျကား နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈသည္ အေရးပါေျကာင္း နွင့္ နွစ္နိုင္ငံ ျပည္သူမ်ား အကို်းအတြက္ နွစ္နိုင္ငံ၏ အရင္းအျမစ္မ်ားကို ထိေရာက္စြာ အတူတကြ ပူးေပါင္း အသံုးျပုသြားရန္ လိုအပ္ေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့သည္။
၉။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္က ျမန္မာအစိုးရ၏ ဒီမိုကေရစီ နွင့္ အမို်းသားစည္းလံုး ညီညွြတ္ေရး နွင့္ပတ္သက္၍ ထင္ရွားေသာ ျပုျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္ငန္းစဉ္မ်ား ေဆာင္ရြက္ေနမႈမ်ားနွင့္ပတ္သက္၍ နိုင္ငံေတာ္သမၼတအား ခီ်းကူ်းဂုဏ္ယူေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ ျမန္မာအစိုးရအေနျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအဖဲြ့မ်ားနွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေနြးမႈမ်ား စတင္ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုျကည္ ေခါင္းေဆာင္ေသာ အမို်းသား ဒီမိုကေရစီအဖဲြ့ခု်ပ္ အပါအဝင္ နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားနွင့္ ေတြ့ဆံုေဆြးေနြးျခင္း စေသာ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ ျဖစ္ေပၚလ်က္ ရိွသည့္ နိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးနွင့္ လူမႈေရး ျပုျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားအေပၚ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္က ခီ်းကူ်း ေျပာျကားခဲ့သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ မျကာေသးမီက ျကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမ်ားကို လြတ္လပ္၊ တရားမွ်တျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ က်င္းပေပးနိုင္ခဲ့သည့္ အတြက္လည္း ဝမ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာျကားခဲ့သည္။
၁၀။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျမန္မာနိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီျပုျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဉ္မ်ား တိုးျမွင့္ ေဆာင္ရြက္ နိုင္ေစရန္နွင့္ ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ့အစည္းမ်ားျဖစ္သည့္ လွြတ္ေတာ္၊ အမို်းသား လူ့အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ နွင့္ သတင္းမီဒီယာ အဖဲြ့အစည္းမ်ား စြမ္းေဆာင္ရည္ တိုးတက္ေစရန္ အတြက္ အိႏၵိယဘက္မွ လိုအပ္သည့္ ကူညီေထာက္ပံမႈမ်ား ေပးအပ္သြားလိုေျကာင္း ထပ္ေလာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ ျပည္သူ့လွြတ္ေတာ္ ဥကၠဌ သူရဦးေရွြမန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံ လွြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ့၏ ၂၀၁၁ ခုနွစ္၊ ဒီဇင္ဘာ အတြင္းက အိႏၵိယနိုင္ငံသို့ လာေရာက္ခဲ့သည့္ ေအာင္ျမင္ေသာ ခရီးစဉ္ကို ျပန္ေျပာင္းသတိရလ်က္၊ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျမန္မာ့ လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား နွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ အိႏၵိယနိုင္ငံမွ သင္တန္းမ်ား ေပးအပ္ သြားလိုေျကာင္း ကမ္းလွမ္းေျပာျကားခဲ့သည္။
၁၁။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္၏ ျမန္မာနိုင္ငံ ခရီးစဉ္အတြင္း နွစ္နိုင္ငံ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ျမွင့္တင္ေရးအတြက္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါနားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ/သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကိုနွစ္ဘက္လက္မွတ္ေရး ထိုးခဲ့ျကသည္-
(၁) အိႏၵိယအစိုးရမွ ေပးအပ္မည့္ သက္သာေသာေခ်းေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း (၅၀၀) နွင့္ပတ္သက္သည့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ
(၂) ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံအျကား ေလေျကာင္းဝန္ေဆာင္မႈဆိုင္ရာ သေဘာ တူညီခ်က္
(၃) ျမန္မာ-အိႏၵိယ နယ္စပ္ေဒသမ်ား ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရးဆိုင္ရာ နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာ
(၄) ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံအျကား ပူးတဲြကုန္သြယ္ေရး နွင့္ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈ ဖိုရမ္ တည္ေထာင္ေရးဆိုင္ရာ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ
(၅) စိုက္ပို်းေရးသုေတသန နွင့္ ပညာေရးအဆင့္ျမင့္ဌာန တည္ေထာင္ေရး ဆိုင္ရာ နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာ
(၆) ေနျပည္ေတာ္၊ စိုက္ပို်းေရးသုေတသနဦးစီးဌာန၌ ေခတ္မီပညာေပး စပါး ဇီဝဥယ်ာဉ္ တည္ေထာင္ေရး ဆိုင္ရာ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ
(၇) ျမန္မာနိုင္ငံ သတင္းအခ်က္အလက္ နွင့္ နည္းပညာဌာန တည္ေထာင္ေရး ဆိုင္ရာ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ
(၈) ဒဂံုတကၠသိုလ္ နွင့္ ေကာ္လ္ကလက္ကတၱားတကၠသိုလ္ တို့အျကား ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရး နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ(၉) ျမန္မာနိုင္ငံ မဟာဗူ်ဟာ နွင့္ နိုင္ငံတကာေလ့လာေရးဌာန (MISIS) နွင့္ နယူးေဒလီရိွ (The Indian Council of World Affairs - ICWA) တို့အျကား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ(၁၀) ျမန္မာနိုင္ငံ မဟာဗူ်ဟာ နွင့္ နိုင္ငံတကာေလ့လာေရးဌာန (MISIS) နွင့္ နယူးေဒလီရိွ (Institute for Defence Studies and Analyses - IDSA) တို့အျကား ပူးေပါင္းဆ ောင္ရြက္ေရး သေဘာတူညီခ်က္(၁၁) ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံအျကား ယဉ္ေက်းမႈဖလွယ္ေရး အစီအစဉ္(၂၀၁၂- ၂၀၁၅)(၁၂) ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံ နယ္စပ္၌ နယ္စပ္ေဈးမ်ား ဖြင့္လွစ္ေရးဆိုင္ရာ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ
၁၂။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္နိုင္ငံဆက္ဆံေရးသည္ တူညီေသာ သမိုင္းေျကာင္း၊ ပထဝီ အေနအထား၊ ယဉ္ေက်းမႈ နွင့္ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္မႈ အေပၚတြင္ အေျခခံေျကာင္း အသိအ မွတ္ျပုခဲ့ျကသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ျပုျပင္ေျပာင္းလဲမႈအရ ၂၀၁၁ ခုနွစ္၊ မတ္လတြင္ ေပၚေပါက္လာသည့္ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရလက္ထက္၌နွစ္နိုင္ငံပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား သိသိသာသာ တိုးျမွင့္ေဆာင္ ရြက္နိုင္ခဲ့သည္ကို ျကိုဆို ေျကာင္းနွင့္ ယင္းသို့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မ်ားကို ပိုမိုအဆင့္ျမွင့္ တင္သြားလိုသည့္ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္ ခဲ့ျကသည္။ အိႏၵိယနိုင္ငံသို့ ၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ဇန္နဝါရီလအတြင္း သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ နိုင္ငံျခားေရးဝန္ျကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စုဝန္ျကီး ဦးဝဏၰေမာင္လြင္ နွင့္ ၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္းက သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ေဆာက္လုပ္ေရး ဝန္ျကီးဌာန၊ ျပည္ေထာင္စုဝန္ျကီး ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ တို့၏ခရီးစဉ္ နွင့္ ၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလအတြင္းက ျမန္မာနိုင္ငံသို့ လာေရာက္ခဲ့ေသာ အိႏၵိယနိုင္ငံ ေရအရင္းအျမစ္နွင့္ လွြတ္ေတာ္ဆိုင္ရာဝန္ျကီး မစၥတာ ပီ ေက ဘန္ဆဲလ္ ၏ ခရီးစဉ္ စသည့္ နွစ္နိုင္ငံ အျပန္အလွန္ ခရီးစဉ္မ်ား၏ ေအာင္ျမင္မႈကို နွစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေက်နပ္အားရမႈ ရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာျကားခဲ့ျကသည္။ နွစ္ဘက္စလံုးမွ နွစ္နိုင္ငံ အဆင္ျမင့္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အျပန္အလွန္ခရီးစဉ္မ်ားကို ဆက္လက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့ျက သည္။
၁၃။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အျကမ္းဖက္မႈမ်ားနွင့္ ေသာင္းက်န္းသူအဖဲြ့မ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈ အသြင္သ႑န္ မို်းစံုကို တိုက္ဖ်က္သြားရန္ ဆႏၵရိွေျကာင္း ထပ္ေလာင္း အတည္ျပုေျပာျကားခဲ့သည္။ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရးတြင္ အေရးပါသည့္ နယ္စပ္ေဒသ တည္ျငိမ္ ေအးခ်မ္းေရး နွင့္ လံုျခံုေရးရိွေစရန္အတြက္ လံုျခံုေရးတပ္ဖဲြ့မ်ား နွင့္ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ဖဲြ့မ်ား အျကား ပိုမိုပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ လိုအပ္ေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့သည္။ ယင္းကိစၥနွင့္စပ္လ်ဉ္း၍ နွစ္နိုင္ငံအျကား နယ္စပ္ေဒသ စီမံခန့္ခဲြမႈကို ပိုမိုထိေရာက္စြာ ေဆာင္ရြက္နိုင္ေရးအတြက္ ရည္ရြယ္လ်က္ နွစ္နိုင္ငံ နယ္စပ္ေဒသ ေကာ္မတီ၏ ပထမအျကိမ္ အစည္းအေဝး ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပနိုင္ခဲ့ျခင္း အေပၚ ျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္နိုင္ငံ၏ သက္ဆိုင္ရာ နယ္နိမိတ္မ်ားကို အျကမ္းဖက္သမားမ်ား၊ ေသာင္းက်န္းသူ အဖဲြ့အစည္းမ်ား နွင့္ ၄င္းတို့နွင့္ဆက္နြယ္ သူမ်ားမွ ေလ့က်င့္ျခင္း၊ လြတ္ေျမာက္ရာေနရာ အျဖစ္ ခိုေအာင္းေနထိုင္ျခင္း၊ အျခားလႈပ္ရွားမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ျခင္းကို ခြင့္ျပုသြားမည္ မဟုတ္ေျကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာျကားခဲ့သည္။
၁၄။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက နယ္စပ္ေဒသမ်ားကို ေကာင္းမြန္စြာ စီမံခန့္ခဲြျခင္းသည္ နယ္စပ္ေဒသ လံုျခံုေရး ထိန္းသိမ္းရာတြင္ အေရးပါေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့ျကသည္။ ယင္း ကိစၥနွင့္စပ္လ်ဉ္း၍ နွစ္နိုင္ငံ သက္ဆိုင္ရာ ေျမတိုင္းဦးစီးဌာနမ်ား အေနျဖင့္ နယ္နိမိတ္ ေက်ာက္တိုင္မ်ားကို စနစ္တက် စစ္ေဆး ထိန္းသိမ္းသြားရန္ လိုအပ္ေျကာင္း ညွြန္ျကားခဲ့ျကသည္။ သက္ဆိုင္ရာ ေျမတိုင္းဦးစီးဌာန အျကီးအကဲမ်ား အေနျဖင့္ (၁၇) ျကိမ္ေျမာက္ နယ္စပ္နယ္ဘက္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ နိုင္ငံေတာ္အဆင့္အစည္းအေဝးတြင္ ပူးတဲြေဖာ္ထုတ္ခဲ့သည့္ ေနရာမ်ား၌ နွစ္နိုင္ငံ ပူးတဲြစစ္ေဆးရန္ေန့ရက္ကို ေဆာလ်င္စြာ အတည္ျပုသြားရန္ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ မ်ားက ညွြန္ျကားခဲ့သည္။ေပါင္းစည္းဆက္သြယ္မႈ
၁၅။ နွစ္နိုင္ငံ ျပည္သူမ်ားအျကား ကုန္သြယ္ေရး၊ ယဉ္ေက်းမႈ၊ ကမၻာလွည့္ခရီးသြား လုပ္ငန္း အပါအဝင္ အျခားေသာ အျပန္အလွန္ သြားလာမႈမ်ား တိုးျမွင့္နိုင္ေစရန္အတြက္ နွစ္နိုင္ငံ အျကား ထိေတြ့ဆက္ဆံမႈ တိုးျမွင့္ေရးသည္ အေရးပါေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့ျကသည္။ ထို့ျပင္ ကုလားတန္ျမစ္ေျကာင္း ဘက္စံုသယ္ယူပို့ေဆာင္ေရး စီမံကိန္းနွင့္ ပတ္သက္၍ ပံုမွန္ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈမ်ားအေပၚ ေက်နပ္အားရမႈရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာျကားခဲ့သည္။ ၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ဧျပီလတြင္ ျမန္မာ-အိႏၵိယ နွစ္ဘက္ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ့မ်ား ပူးတဲြ ကြင္းဆင္းစစ္ေဆး မႈျပုလုပ္ျပီးေနာက္ ေဇာ္ရင္ပူရီ(မီဇိုရမ္)၌အေကာက္ခြန္စခန္းဖြင့္လွစ္ရန္ ေနရာသတ္မွတ္ေရးကိစၥကိုအျပီးသတ္ ေဆာင္ရြက္နိုင္ ခဲ့ျခင္းအေပၚ ျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ ၂၀၁၆ ခုနွစ္တြင္ ေဆာင္ရြက္ျပီးစီးရန္ ရည္မွန္းထားသည့္ အဆိုပါစီမံကိန္းသည္ နွစ္နိုင္ငံ ကုန္သြယ္ေရး နွင့္ ျပည္သူမ်ားအခ်င္းခ်င္း ထိေတြ့ဆက္ဆံေရးတို့ကို တိုးျမွင့္နိုင္မည့္အျပင္ ကုန္းတြင္းပိတ္ေဒသ ျဖစ္သည့္ အိႏၵိယ အေရွ့ေျမာက္ေဒသရိွ ျပည္သူမ်ား၏ ဘဝဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရးကိုလည္း အေထာက္အကူ ျပုနိုင္မည္ျဖစ္ေျကာင္း မွတ္သားခဲ့ျကသည္။၁၆။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ တမူး-ကေလးဝ ခ်စ္ျကည္ေရးကားလမ္းေပၚရိွ တံတား (၇၁)စင္း အားျပုျပင္၊ အဆင့္ျမွင့္တင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေပး မည္ျဖစ္ေျကာင္း ေျကညာခဲ့သည္။ အိႏၵိယနိုင္ငံမွ ကေလးဝ-ယာျကီး လမ္းပိုင္းကို လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာနိုင္ငံမွ ယာျကီး-မံုရြာ လမ္းပိုင္းကိုလည္းေကာင္း လာမည့္ ၂၀၁၆ ခုနွစ္ မတိုင္မီ အေဝးေျပးလမ္းမျကီး အဆင့္သို့ တိုးျမွင့္ေဆာင္ရြက္ရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျကသည္။ အဆိုပါ စီမံကိန္းသည္ ျမန္မာနိုင္ငံကိုျဖတ္၍ အိႏၵိယနိုင္ငံ၊ မိုေရး မွ ထိုင္းနိုင္ငံ၊ မဲေဆာက္သို့ ဆက္သြယ္မည့္ (၃) နိုင္ငံ လမ္းေဖာက္လုပ္မႈကို အေထာက္အကူျပုနိုင္မည္ဟု မွတ္ယူသည့္အတြက္ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား သည္ ျမန္မာ-အိႏၵိယ-ထိုင္း (၃)နိုင္ငံ အေဝးေျပးလမ္း ေဖာက္လုပ္ေရးဆိုင္ရာ ပူးတဲြလုပ္ငန္းအဖဲြ့၏ လုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္ေနမႈအေပၚ ျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ သံုးနိုင္ငံ ထိေတြ့ ဆက္ဆံမႈကို လာမည့္ ၂၀၁၆ ခုနွစ္ မတိုင္မီ စတင္နိုင္ေရးအတြက္ တျပိုင္တည္း ပူးေပါင္း ျကိုးပမ္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။၁၇။ နွစ္နိုင္ငံဆက္ဆံေရးတြင္ ျပည္သူမ်ားအခ်င္းခ်င္း ထိေတြ့ဆက္ဆံမႈသည္ အေရးပါ သည့္အေလ်ာက္ အိႏၵိယနိုင္ငံ၊ အင္ဖာျမို့ နွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ မႏၱေလးျမို့ တို့အျကား ဘတ္စ္ကားလိုင္း ေျပးဆဲြရန္ နွစ္ဘက္ သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။ လုပ္ငန္း ေဆာလ်င္စြာ စတင္လည္ပတ္ နိုင္ေစေရးအတြက္ နွစ္ဘက္စလံုး၏ သက္ဆိုင္ရာတာဝန္ရိွသူမ်ား အေနျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာမ်ားကို အျပီးသတ္ေဆာင္ရြက္ရန္ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ ညွြန္ျကားခဲ့သည္။
၁၈။ တိုက္ရိုက္ေလေျကာင္း ဆက္သြယ္မႈကို တိုးျမွင့္ေစနိုင္ျပီး၊ စီးပြားေရး ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈ၊ ခရီးသြားလုပ္ငန္း နွင့္ ျပည္သူမ်ား အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ သြားလာလည္ပတ္မႈ မ်ားကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ့ လြယ္ကူေစမည့္ နွစ္နိုင္ငံအျကား ေလေျကာင္းဝန္ေဆာင္မႈဆိုင္ရာ သေဘာတူညီမႈ စာခု်ပ္သစ္ လက္မွတ္ ေရးထိုးနိုင္ခဲ့ျခင္းကို နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ျကိုဆိုခဲ့ ျကသည္။
၁၉။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္နိုင္ငံအျကား နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ ရထားလမ္း အဆက္အသြယ္ ထူေထာင္ေရးဆိုင္ရာ နည္းပညာ နွင့္ ကုန္သြယ္မႈ ျဖစ္နိုင္ေျခအလားအလာမ်ား နွင့္ တိုက္ရိုက္ေရေျကာင္း အဆက္အသြယ္ ထူေထာင္ေရးဆိုင္ရာ ကုန္သြယ္မႈ ျဖစ္နိုင္ေျခအလားအလာမ်ားကို စဉ္းစား ဆံုးျဖတ္နိုင္ရန္ အတြက္ ပူးတဲြလုပ္ငန္းအဖဲြ့ တစ္ရပ္ကို ဖဲြ့စည္းတည္ေထာင္ သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျကသည္။
၂၀။ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရိွသည့္ ထားဝယ္ေရနက္ ဆိပ္ကမ္းစီမံကိန္း ကဲ့သို့ေသာ အေရးပါသည့္ အေျခခံအေဆာက္အအံု စီမံကိန္းမ်ား ဖံြ့ျဖိုး တိုးတက္ေရးတြင္ အိႏၵိယနိုင္ငံမွ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္နိုင္မည့္ အလားအလာကိုလည္း နွစ္ဘက္ ေဆြးေနြးခဲ့ျကသည္။ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ
၂၁။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက နွစ္နိုင္ငံအျကား ဖံြ့ျဖိုးေရးဆိုင္ရာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား တိုးတက္ လာသည့္အေလ်ာက္ အိႏၵိယနိုင္ငံမွ ျမန္မာနိုင္ငံသို့ ယေန့အခိ်န္အထိ ေထာက္ပံေငြ နွင့္ အတိုးနႈန္း သက္သာေသာ ေခ်းေငြ စုစုေပါင္း အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁.၂) ဘီလီယံ ေပးအပ္နိုင္ခဲ့ျခင္းအေပၚ အားရေက်နပ္မႈရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာျကားခဲ့သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ လက္ရိွေဆာင္ရြက္လ်က္ရိွသည့္ အေျခခံအေဆာက္အအံု၊ စိုက္ပို်းေရး၊ လူ့စြမ္းအား အရင္းအျမစ္ နွင့္ စက္မႈ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး၊ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား နွင့္ က်န္းမာေရးက႑ မ်ားအျပင္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ အနာဂတ္ကာလတြင္ အကို်းျဖစ္ထြန္းမည့္ စီမံကိန္းမ်ားကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္သြားရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။
၂၂။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အိႏၵိယအစိုးရမွ ျမန္မာအစိုးရသို့ ေပးအပ္မည့္ သက္သာေသာေခ်းေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း (၅၀၀) နွင့္ပတ္သက္သည့္ နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာ လက္မွတ္ေရး ထိုးနိုင္ခဲ့ျခင္းကို ျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ အဆိုပါ သက္သာေသာေခ်းေငြမ်ားကို ျမန္မာနိုင္ငံ၏ လယ္ယာ စိုက္ပို်းေရးနွင့္ဆည္ေျမာင္း၊ ရထားပို့ေဆာင္ေရး နွင့္ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား စသည့္က႑မ်ားရိွ အေျခခံအေဆာက္ အအံု ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး စီမံကိန္းလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသံုးျပုသြားမည္ျဖစ္သည္။
၂၃။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ ေနထိုင္ျကသည့္ ျပည္သူမ်ား၏ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး နွင့္ သာယာဝေျပာေရးကို အေလးထားေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္သည့္အေလ်ာက္၊ အဆိုပါေဒသ မ်ားတြင္ လမ္းမ်ား အဆင့္ျမွင့္တင္ျခင္း၊ ေက်ာင္းမ်ား၊ က်န္းမာေရးဌာနမ်ား၊ တံတားမ်ား တည္ေဆာက္ျခင္း၊ လယ္ယာစိုက္ပို်းေရးနွင့္ ဆက္စပ္သင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ျခင္း အပါအဝင္ အေျခခံ အေဆာက္အအံု ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး နွင့္ အေသးစား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ လူမႈစီးပြားဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္မႈကို ေဖာ္ေဆာင္နိုင္မည္ ျဖစ္သည့္ အတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာတူညီ ခဲ့သည္။ နာဂ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခု်ပ္ခြင့္ရေဒသ၌ ဖာလာေစ့ အေျမာက္အျမား စိုက္ပို်းထုတ္လုပ္နိုင္ေရးအတြက္ အိႏၵိယနိုင္ငံမွ အကူအညီေပးရန္ ကမ္းလွမ္းျခင္းကို ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျကိုဆိုခဲ့သည္။
၂၄။ သိပၸံနွင့္နည္းပညာက႑တြင္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို တိုးျမွင့္ေဆာင္ရြက္သြားျကရန္ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျကျပီး၊ ၂၀၁၂ ခုနွစ္ ဧျပီလ (၃) ရက္ေန့တြင္ ျမန္မာ-အိႏၵိယသိပၸံနွင့္ နည္းပညာဆိုင္ရာ ပူးတဲြလုပ္ငန္းအဖဲြ့၏ ပထမအျကိမ္ အစည္းအေဝး က်င္းပနိုင္ခဲ့ျခင္းအေပၚ ဝမ္းေျမာက္စြာ မွတ္သားခဲ့သည္။ အဆိုပါပူးတဲြလုပ္ငန္းအဖဲြ့မွ အနာဂတ္၌ ပူးေပါင္းေဆာင္ ရြက္နိုင္ေရးအတြက္ စိုက္ပို်းေရး ဇီဝနည္းပညာ၊ ရိတ္သိမ္းနည္းပညာ၊ ေဆးဝါးဆိုင္ ရာဇီဝနည္းပညာ၊ ေဆးသုေတသနနွင့္ ျပန္လည္ျပည့္ျဖိုးျမဲ စြမ္းအင္က႑မ်ားရိွ ဦးစားေပး နယ္ပယ္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ပါသည္။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ပူးတဲြလုပ္ငန္းအဖဲြ့၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ျကိုဆိုခဲ့ျကျပီး၊ ျမန္မာနိုင္ငံအေနျဖင့္ ဦးစားေပးစီမံကိန္းမ်ားအနက္မွ အခို့်ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္ေရးအတြက္ တိက်သည့္အဆိုျပုလွြာမ်ား ျပုစုသြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့ ျကသည္။
၂၅။ ခရီးစဉ္အတြင္း လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာအရ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အိႏၵိယ၏ ေငြေျကးနွင့္နည္းပညာ အကူအညီျဖင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ သတင္း အခ်က္အလက္ နွင့္ နည္းပညာဌာန တည္ေထာင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ရန္ကုန္ျမို့ရိွ သတင္းအခ်က္ အလက္နွင့္နည္း ပညာ ျမင့္မားေရး ဆိုင္ရာ ျမန္မာ-အိႏၵိယစင္တာအား လာမည့္ (၅)နွစ္တာ ကာလအတြက္ နည္းပညာနွင့္ေငြေျကး အေထာက္အပံ့မ်ား ဆက္လက္ ေပးအပ္သြားမည္ ျဖစ္သည့္အျပင္၊ နည္းပညာဆိုင္ရာအဆင့္ျမွင့္တင္မႈ ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးသြားမည္ ျဖစ္ေျကာင္း ေျကညာခဲ့သည္။ ျမန္မာ သုေတသီမ်ားအေနျဖင့္ အိႏၵိယတကၠသိုလ္မ်ားနွင့္ သုေတသနအဖဲြ့အစည္းမ်ား၌ သုေတသနလုပ္ငန္း မ်ား ေဆာင္ရြက္ နိုင္ေစရန္ နွစ္စဉ္ ပညာသင္ဆု (၁၀) ဆု ေပးအပ္သြားမည္ျဖစ္ေျကာင္း အိႏၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ေျကညာခဲ့သည္။ အဆိုပါ ပညာသင္ဆုမ်ားကို ကမၻာ့ေလထုနွင့္ကမၻာေျမျကီးဆိုင္ရာသိပၸံ၊ ဓါတုသိပၸံ၊ အင္ဂ်င္နီယာသိပၸံ၊ ဇီဝသိပၸံ၊ ေဆး သိပၸံ၊ သခင္်ာနွင့္တြက္ခ်က္ေရးဆိုင္ရာသိပၸံ၊ ရူပသိပၸံ နယ္ပယ္မ်ားတြင္ ေပးအပ္သြားမည္ျဖစ္ျပီး၊ သင္တန္းကာလ ေလးလမွ ေျခာက္လ အထိ ျကာျမင့္ မည္ျဖစ္ သည္။
၂၆။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ လူစြမ္းအားအရင္းအျမစ္ ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေစေရးအတြက္ အိနၵိယမွ ကူညီေပးလိုသည့္ ဆနၵနွင့္အညီ အိနၵိယ စီးပြားေရးနွင့္နည္းပညာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး အစီအစဉ္ အပါအဝင္ ျမန္မာနိုင္ငံသို့ လက္ရိွ သင္တန္းသားဦးေရ (၂၅၀) ဦး ခဲြေဝေပးအပ္ ေနျခင္းအား နွစ္ဆတိုး၍၊ သင္တန္းသားဦးေရ (၅၀၀) ဦး သို့ တိုးျမွင့္ေပးအပ္သြားမည္ ျဖစ္ေျကာင္း အိနၵိယဝန္ျကီး ခု်ပ္မွ ေျကညာ ခဲ့သည္။ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ ဤအစီအစဉ္အား ျကိုဆိုခဲ့သည္။
၂၇။ ျမန္မာသံတမန္မ်ားကို အစည္းအေဝး စီမံခန့္ခဲြမႈဆိုင္ရာ သင္တန္းမ်ား ေပးအပ္ရန္ ကမ္းလွမ္းျခင္း၊ နိုင္ငံျခားေရးဝန္ျကီးဌာန၊ ေနျပည္ေတာ္ နွင့္ ရန္ကုန္ျမို့၌ ဘာသာစကား သင္ျကားေရးအခန္းမ်ား၊ အစည္းအေဝးခန္းမမ်ား နွင့္ ဆက္စပ္ပစၥည္းမ်ား တပ္ဆင္တည္ေထာင္ ေပးရန္ နွင့္ နိုင္ငံျခားေရး ဝန္ျကီးဌာန၊ ေနျပည္ေတာ္၌ အင္တာနက္ သုေတသနဌာန တည္ေထာင္ နိုင္ေရး အိနၵိယဘက္မွ ကူညီပံ့ပိုးေပးျခင္းမ်ားအတြက္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္ သမၼတက ေက်းဇူးတင္ ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။
၂၈။ လယ္ယာစိုက္ပို်းေရးက႑၌ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ျမွင့္တင္ရန္ ဆနၵရိွေျကာင္း နွစ္ဘက္ စလံုးမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာျကားခဲ့သည္။ အိနၵိယ၏ ေထာက္ပံ့ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၀) သန္းျဖင့္ လယ္ယာသံုးစက္ကိရိယာပစၥည္းမ်ားအား ျမန္မာဘက္သို့ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့ျခင္းအတြက္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ အိနၵိယအစိုးရအား ေက်းဇူးတင္ရိွေျကာင္း နွင့္ ယင္းစက္ပစၥည္း မ်ားကို ျမန္မာနိုင္ငံ ေဒသအသီးသီးသို့ ျဖန့္ျဖူးျပီး ျဖစ္ေျကာင္း နွင့္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ အကို်းစီးပြားအတြက္ အသံုးျပုလ်က္ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ ခရီးစဉ္အတြင္း လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာအရ စိုက္ပို်းေရးသုေတသနနွင့္ ပညာေရးအဆင့္ျမင့္ဌာနအား ရိုးရာဗဟုသုတ နွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး အပါအဝင္ ေခတ္မီေနာက္ဆံုးေပၚ နည္းပညာမ်ား အသံုးျပုသည့္ (Centre for Excellence) အျဖစ္ အိနၵိယ၏ ေငြေျကး နွင့္ နည္းပညာ အကူအညီျဖင့္ တည္ေထာင္သြားေရး နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ မ်ားမွ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျကသည္။ ေနျပည္ေတာ္ ေရဆင္းရိွ စိုက္ပို်းေရးသုေတ သနဦးစီးဌာန၌ ေခတ္မီပညာေပး စပါးဇီဝဥယ်ာဉ္ တည္ေထာင္သြားရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာတူညီခဲ့သည္။ ယင္း ဌာန(၂)ခုသည္ ျမန္မာ့လယ္ယာက႑၊ ပညာေရး နွင့္ စီးပြားေရး အသိုင္းအဝန္းအတြင္း နည္းပညာ နွင့္ သုေတသနဆိုင္ရာ အကူအညီမ်ား ေပးအပ္နိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ထို့ျပင္ ေနျပည္ေတာ္ရိွ စံျပစိုက္ခင္းအတြင္း ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းဒဏ္ ခံနိုင္သည့္ ေခတ္မီစပါးကီ်တစ္ခု တည္ေဆာက္ရန္ အိနၵိယနိုင္ငံမွ ပံ့ပိုးကူညီမႈေပးသည့္အတြက္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ အိနၵိယဝန္ျကီး ခု်ပ္အား ေက်းဇူး တင္ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။
၂၉။ ျမန္မာဘက္မွ နို့နွင့္နို့ထြက္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း၊ နို့စားနြား ေမြးျမူေရး လုပ္ငန္း ဖံြ့ျဖိုးတိုးတက္ေရး နွင့္ ကာကြယ္ေဆး ထုတ္လုပ္ေရး နည္းပညာဆိုင္ရာ သင္တန္းမ်ား/ ပညာသင္ဆုမ်ား အိနၵိယဘက္မွ ကူညီစီစဉ္ေပးအပ္သြားရန္ နွင့္ အိနၵိယအစိုးရမွ ရွမ္းျပည္နယ္၌ နို့နွင့္နို့ထြက္ပစၥည္းစက္ရံု တစ္ရံု တည္ေထာင္ေပးရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ အိနၵိယဘက္မွ ျမန္မာဘက္၏ အဆိုျပုခ်က္ကို အေလးထား စဉ္းစားသြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။ကုန္သြယ္ေရး နွင့္ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈ
၃၀။ ၂၀၁၅ ခုနွစ္တြင္ နွစ္နိုင္ငံကုန္သြယ္မႈကို နွစ္ဆတိုးျမွင့္ရန္ နွစ္ဘက္သေဘာတူညီ ထားသည့္ အေလ်ာက္၊ ကုန္သြယ္ေရး ပိုမိုတိုးျမွင့္ရန္ အသံုးမျပုရေသးသည့္ အလားအလာေကာင္း မ်ားစြာ တည္ရိွေနေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့ျပီး၊ အဆိုပါအလားအလာကို စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားမွ အသံုးခ်သြားရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ဆိပ္ကမ္းမ်ား၊ အေဝးေျပး လမ္းမျကီးမ်ား၊ ေရနံနွင့္သဘာဝဓါတ္ေငြ့၊ စိုက္ပို်းေရး၊ ကုန္ထုတ္လုပ္ ေရး၊ ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား နွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္၊ ဆက္သြယ္ေရး နွင့္ နည္းပညာ စသည့္ က႑မ်ားတြင္ အိနၵိယကုမၸဏီမ်ားမွ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈမ်ား ျပုလုပ္သြားေရး အထူးအားေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းကိစၥနွင့္စပ္လ်ဉ္း၍ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ မ်ားက တိက်မွန္ကန္သည့္ သတင္း အခ်က္အလက္ နွင့္ အျကံဉာဏ္မ်ား အခိ်န္နွင့္တေျပးညီ ဖလွယ္ေစနိုင္မည့္ နွစ္နိုင္ငံအျကား အသစ္ဖဲြ့စည္း တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ကုန္သြယ္ေရးနွင့္ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈဖိုရမ္၏ အေရးပါမႈကို အေလးထား ေျပာျကားခဲ့သည္။
၃၁။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္နိုင္ငံကုန္သြယ္ေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈတြင္ ရင္ဆိုင္ေတြ့ျကံုရမည့္ အတားအဆီး အခက္အခဲမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ဖယ္ရွားနိုင္ေစရန္ နွစ္ဘက္ အစိုးရမ်ားမွ ျကိုးပမ္း သြားမည္ ျဖစ္ေျကာင္း ကတိျပုေျပာျကားခဲ့သည္။ ယင္းကိစၥနွင့္စပ္လ်ဉ္း ၍ ရန္ကုန္ျမို့၌ ဖြင့္လွစ္မည့္ အိနၵိယနိုင္ငံ United Bank ၏ ကိုယ္စားလွယ္ရံုး နွစ္နိုင္ငံအျကား စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အကို်းျပုျပီး ဘဏ္လုပ္ငန္းကိစၥမ်ားကို လြယ္ကူေခ်ာေမြ့ေစမည့္ ပထမေျခလွမ္းအျဖစ္ ျကိုဆို ခဲ့ျကပါသည္။ ျမန္မာ ဘက္အေနျဖင့္ ဘဏ္လုပ္ငန္း ဆိုင္ရာ အခန္းက႑တြင္ သက္ဆိုင္ရာ ျမန္မာ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား အိနၵိယနိုင္ငံ မွ ဘဏ္မ်ားနွင့္ စိုက္ပို်းေရးဆိုင္ရာ ဘဏ္လုပ္ငန္း မ်ားတြင္ ေလ့က်င့္သင္တန္းေပး မည့္ အဆိုျပုခ်က္မ်ားကို ျကိုဆိုခဲ့သည္။ နွစ္နိုင္ငံအျကား ကုန္သြယ္ေရး တိုးျမွင့္နိုင္ရန္ အလားအလာ မ်ားစြာရိွသည့္ အေလ်ာက္၊ ျမန္မာ-အိနၵိယ နွစ္နိုင္ငံအျကား ေငြေျကးဆိုင္ရာ အစီအစဉ္မ်ား နွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ ဗဟိုဘဏ္ နွင့္ အိနၵိယနိုင္ငံ၊ Reserve Bank တို့အျကား မျကာမီကာလအတြင္း နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ တစ္ရပ္ လက္မွတ္ေရးထိုးသြားရန္ နွစ္ဘက္စလံုးမွ သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။ ဆက္လက္၍ အိနၵိယနိုင္ငံ၊ Reserve Bank သည္ နွစ္ဘက္အကို်းတူကိစၥရပ္မ်ားတြင္ အျမင္ခ်င္းဖလွယ္နိုင္ရန္ ျကားခံဌာနအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္နိုင္ေရးအတြက္ ျမန္မာနိုင္ငံ၊ ဗဟိုဘဏ္ နွင့္ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ ေရးထိုးသြားမည္ျဖစ္သည္။ အိနၵိယနိုင္ငံ (State Bank of India) သို့မဟုတ္ နွစ္ဘက္သေဘာတူညီသည့္ အျခားဘဏ္မ်ားနွင့္ ဘဏ္လုပ္ငန္း အေတြ့အျကံု နွင့္ နည္းပညာမ်ား မွ်ေဝဖလွယ္ေရးအတြက္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။
၃၂။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နွစ္ဘက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအား နွစ္နိုင္ငံ အျကား က်င္းပ ျပုလုပ္သည့္ ကုန္စည္ျပပဲြမ်ားတြင္ တက္ျကြစြာပါဝင္ ေဆာင္ရြက္သြားျကရန္ လက္ရိွကုန္သြယ္ေရးနွင့္ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈဆိုင္ရာမူဝါဒမ်ားနွင့္ ပတ္သက္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို နီွးေနွာဖလွယ္ပဲြမ်ားနွင့္ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အခမ္းအနားမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေဝမွ်သြားျကရန္ တိုက္တြန္းခဲ့ျကပါသည္။ ယင္းကိစၥနွင့္ စပ္လ်ဉ္း၍ ၂၀၁၁ ခုနွစ္၊ နိုဝင္ဘာလတြင္ CII နွင့္ UMFCCI တို့မွ ျကီးမႉးက်င္းပသည့္ ပထမအျကိမ္ အိနၵိကုမၸဏီမ်ား၏ ျပပဲြမ်ားကို နွစ္စဉ္ က်င္းပျပုလုပ္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျကိုဆိုခဲ့ပါသည္။၃၃။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသ အနီးတဝိုက္တြင္ ေနထိုင္ျကသည့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္းစဉ္းစားလ်က္ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ နယ္စပ္ ေဈးမ်ားဖြင့္လွစ္ရန္နွင့္ ယင္းကိစၥအတြက္ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာ လက္မွတ္ေရးထိုးရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ ထို့အျပင္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္မႈ စခန္းေနရာမ်ား၌ ဘဏ္လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ အေျခခံ အေဆာက္အအံုမ်ားအား အဆင့္ျမွင့္တင္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ယင္းေဒသမ်ားတြင္ ေနထိုင္ျက သည့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ားအျကား ေရာင္းဝယ္ ေဖာက္ကားမႈကို ပိုမိုလြယ္ကူေခ်ာေမြ့ေစမည္ ျဖစ္ေျကာင္း မွတ္သား ခဲ့ျကသည္။
၃၄။ နွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ယခင္က ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း တမူး-မိုေရး နွင့္ ရိဒ္-ေဇာ္ေခါသာရိွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားနွင့္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးအရာရိွ မ်ားအျကား ျပုလုပ္သည့္ အစည္းအေဝးမ်ားကို ပံုမွန္ျပုလုပ္သြားနိုင္ရန္ အတြက္နွစ္နိုင္ငံ အျကား နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး ေကာ္ မတီဖဲြ့စည္း သင့္ေျကာင္း ညွြန္ျကားခဲ့ျကသည္။လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား နွင့္ စြမ္းအင္၃၅။ နွစ္နိုင္ငံအျကား စြမ္းအင္လံုျခံုမႈ က႑တိုးျမွင့္နိုင္ရန္အတြက္ ပိုမိုနီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ လို အပ္ေျကာင္း ေခါင္းေဆာင္ နွစ္ ဦးတို့က အေလးထား ေျပာျကားခဲ့ျက သည္။ ယင္းကိစၥနွင့္ စပ္လ်ဉ္း၍ ထိုသို့ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရနွင့္ အိနၵိယနိုင္ငံမွ ဂူ်ဘီလင့္ စြမ္းအင္ကုမၸဏီတို့အျကား Production sharing Contract လက္မွတ္ေရးထိုးရန္ ကိစၥကိုျကိုဆိုခဲ့ျကသည္။ ထို့ျပင္ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈျပုလုပ္ရန္ အလားအလာ ေကာင္းမ်ားရိွေျကာင္း ကမ္းလွမ္းထားသည့္ အသင့္တူးေဖာ္နိုင္မည့္ လုပ္ကြက္မ်ားအပါအဝင္ ျမန္မာ့ေရနံနွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ့က႑နွင့္ ေရနံစက္မႈက႑၏ ျမစ္ေအာက္ပိုင္း စီမံကိန္းမ်ားတြင္ အိနၵိယနိုင္ငံမွ ကုမၸဏီမ်ားအား ရင္းနီွးျမႈပ္နံွမႈျပုလုပ္ရန္ အားေပး တိုက္တြန္းခဲ့သည္။
၃၆။ ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္သမၼတက ထမံသီနွင့္ ေရွြစာေရးေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းမ်ားနွင့္ ပတ္သက္၍ အိနၵိယနိုင္ငံမွစီမံကိန္းအေသးစိတ္အစီရင္ခံစာမ်ားျပုစုလ်က္ရိွျခင္းအေပၚ ေက်းဇူးတင္ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့ သည္။ ေခါင္းေဆာင္နွစ္ဦးတို့ကနည္းပညာ၊စီးပြားေရးနွင့္လူမႈဝန္းက်င္ကိစၥရပ္မ်ားကိုထည့္သြင္းစဉ္းစားလ်က္ အစီရင္ခံစာပါအခ်က္အလက္မ်ားနွင့္အနာဂတ္လုပ္ငန္းစဉ္မ်ားကိုအျပီးသတ္ ေဆာင္ရြက္ရန္လမ္းညွြန္မွာျကား ခဲ့ပါသည္။ယဉ္ေက်းမႈ နွင့္ ျပည္သူမ်ားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္လည္ပတ္ေရး
၃၇။ နွစ္နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အိနၵိယနွင့္ျမန္မာ နွစ္နိုင္ငံျပည္သူမ်ားအျကား နီးကပ္သည့္ ဆက္ဆံေရး တိုးျမွင့္ ေဆာင္ရြက္ရာ၌ ယဥ္ေက်းမႈက႑၏ အေရးပါမႈကို အေလးထားေျပာျကားခဲ့ျကျပီး နွစ္နိုင္ငံအျကား ၂၀၁၂-၂၀၁၅ ခုနွစ္အတြက္ ယဉ္ေက်းမႈ ဖလွယ္ေရးအစီအစဉ္ လက္မွတ္ေရးထိုးရန္ကိစၥအေပၚ ေက်နပ္အားရမႈရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ခဲ့ျက သည္။ ယဉ္ေက်းမႈဖလွယ္ေရးအစီအစဉ္အရ အိနၵိယနိုင္ငံ၊ အေရွ့ေျမာက္ျပည္နယ္မ်ားနွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအျကား ယဉ္ေက်းမႈဖလွယ္ေရးကို တိုးျမွင့္ေစ နိုင္မည္ ျဖစ္ေျကာင္း မွတ္သားခဲ့သည္။
၃၈။ ထို့ျပင္ အိနၵိယယဉ္ေက်းမႈ ဆက္ဆံေရးေကာင္စီ၊ ျမန္မာနိုင္ငံ သာသနာေရး ဝန္ျကီးဌာနနွင့္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၵအဖဲြ့တို့၏ ပူးေပါင္းစီစဉ္မႈျဖင့္ ၂၀၁၂ခုနွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ International Conference on Buddhist Heritage က်င္းပရန္ ျပင္ဆင္ေနမႈမ်ားကိုလည္း ျကိုဆိုခဲ့ျကပါသည္။
၃၉။ ေရွြတိဂံုေစတီေတာ္ ပရဝုဏ္အတြင္း ကိန္းဝပ္ အပူေဇာ္ခံမည့္ ဉာဏ္ေတာ္ (၁၆)ေပ အျမင့္ ရိွ ဓမၼစျကာမုျဒာ သဲေက်ာက္ ဗုဒၹဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူအား ယခုနွစ္အတြင္း လႉဒါန္းရန္ အိနၵိယ ဘက္မွ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းအေပၚ ျမန္မာနိုင္ငံက ေက်းဇူးတင္ေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္က ၄င္း၏ ျမန္မာနိုင္ငံ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီးစဉ္အတြင္း ယင္းဆင္းတုေတာ္ နွင့္ပံုစံတူ ဆင္းတုေတာ္ငယ္ တစ္ဆူကို ပူေဇာ္ခံရန္ ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ အိနၵိယနိုင္ငံသို့ ဘုရားဖူးခရီးစဉ္မ်ား လာေရာက္နိုင္ေရးကို စီစဉ္ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း အတြက္လည္း ျမန္မာနိုင္ငံက အိနၵိယနိုင္ငံအား ေက်းဇူးတင္ေျကာင္း ေျပာျကား ခဲ့သည္။
၄၀။ အိနၵိယနိုင္ငံ ေရွးေဟာင္းသုေတသန တိုင္းတာေရးအဖဲြ့မွ ျမန္မာနိုင္ငံ ပုဂံျမို့ရိွ အာနနၵာ ဘုရား ျပုျပင္ထိန္းသိမ္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားအားလာမည့္(၂)နွစ္အတြင္း ျပီးစီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနမႈအေပၚ ေခါင္းေဆာင္နွစ္ဦးတို့က ေက်နပ္အားရမႈရိွေျကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာျကားခဲ့ျကသည္။
၄၁။ အိနၵိယနိုင္ငံနွင့္ ျမန္မာနိုင္ငံတို့ရိွ တတ္သိပညာရွင္မ်ား နွင့္ ပညာေရး အဖဲြ့အစည္းမ်ားအျကား အဆက္အသြယ္မ်ား ဖဲြ့စည္းထူေထာင္ျခင္းအေပၚ ေခါင္းေဆာင္ နွစ္ဦးတို့က ျကိုဆိုခဲ့ျကျပီး နွစ္ဘက္ သုေတသီ ပညာရွင္မ်ားအား နွစ္နိုင္ငံတြင္က်င္းပသည့္ ပညာေရးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ တက္ျကြစြာ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ျပီး အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္ျကရန္ တိုက္တြန္းခဲ့ျကသည္။
၄၂။ အိနၵိယ၏ နည္းပညာအကူအညီျဖင့္ ျမန္မာနိုင္ငံ၌ တည္ေထာင္မည့္ေက်ာင္း အတြက္ အိနၵိယအစိုးရမွ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ေပးသြားမည့္ကိစၥနွင့္စပ္လ်ဉ္း၍အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ေျကညာခဲ့ျခင္းအေပၚ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ နိုင္ငံေတာ္သမၼတက ျကိုဆိုခဲ့သည္။ေဒသတြင္း နွင့္ နိုင္ငံတကာက႑
၄၃။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေဒသတြင္း နွင့္ နိုင္ငံတကာေရးရာ အကို်းတူကိစၥ ရပ္မ်ားအေပၚ က်ယ္က်ယ္ျပန့္ျပန့္ ေဆြးေနြးခဲ့သည္။ နွစ္နိုင္ငံ အကို်းရိွမည့္ နိုင္ငံတကာေရးရာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္လည္း ဆက္လက္ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့ျကသည္။
၄၄။ ေဒသတြင္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးတြင္ နွစ္နိုင္ငံ နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သြားရန္ အေရးျကီး ေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့သည္။ အိနၵိယ ဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျမန္မာနိုင္ငံ အေနျဖင့္ ဘင္းမ္စတက္အဖဲြ့၏ ဥကၠဌတာဝန္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ထမ္းေဆာင္သြားနိုင္ေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းခဲ့ျပီး၊ အိနၵိယနိုင္ငံအေနျဖင့္ လာမည့္ ဘင္းမ္စတက္ ထိပ္သီးညီလာခံကို အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပ သြားလိုေျကာင္း အဆိုျပုခဲ့သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံမွ အာဆီယံဥကၠဌ တာဝန္ထမ္းေဆာင္မည့္ ၂၀၁၄ ခုနွစ္၌ အာဆီယံ-အိနၵိယ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးကို ပိုမိုတိုးျမွင့္နိုင္ရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ျကသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ အာဆီယံ ေပါင္းစည္းေရးအစီအစဉ္ (Initiative for ASEAN Integration (IAI) ေအာက္မွ အာဆီယံနိုင္ငံမ်ားနွင့္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး နွင့္ အိနၵိယနိုင္ငံ၏ အေရွ့ေမွ်ာ္ မူဝါဒတို့တြင္ အေရးပါေသာ အခန္းက႑မွ ပါဝင္ေျကာင္း အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ထပ္ေလာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ မျကာမီ က်င္းပသြားမည့္အာဆီယံအိနၵိယအထိမ္းအမွတ္ထိပ္သီးအစည္းအေဝးနွင့္ပတ္သက္သည့္ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာမ်ားကို နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။
၄၅။ အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ၄င္း နွင့္ ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ့ဝင္မ်ား ျမန္မာနိုင္ငံသို့ ေရာက္ရိွ စဉ္အတြင္း ေနြးေထြးလိွုက္လဲွစြာ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္မႈမ်ားအတြက္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာ နိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတအား ေက်းဇူးတင္ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။၄၆။အိနၵိယနိုင္ငံဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္ သမၼတအား အိနၵိယနိုင္ငံသို့ နွစ္ဘက္ အဆင္ေျပမည့္ေန့ရက္မ်ားတြင္ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီး လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ျကားခဲ့သည္။ ခရီးစဉ္ေန့ရက္ကို သံတမန္လမ္းေျကာင္းမွတစ္ဆင့္ ညိွနိွုင္း သြားမည္ျဖစ္သည္။ ျပည္ေထာင္စုသမၼတၿမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ ဖိတ္ျကားခ်က္ကို လက္ခံခဲ့သည္။
ေနျပည္ေတာ္၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ေမလ (၂၈) ရက္။
Myanmar President Office
၄၄။ ေဒသတြင္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးတြင္ နွစ္နိုင္ငံ နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သြားရန္ အေရးျကီး ေျကာင္း နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေလးထား ေျပာျကားခဲ့သည္။ အိနၵိယ ဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျမန္မာနိုင္ငံ အေနျဖင့္ ဘင္းမ္စတက္အဖဲြ့၏ ဥကၠဌတာဝန္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ထမ္းေဆာင္သြားနိုင္ေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းခဲ့ျပီး၊ အိနၵိယနိုင္ငံအေနျဖင့္ လာမည့္ ဘင္းမ္စတက္ ထိပ္သီးညီလာခံကို အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပ သြားလိုေျကာင္း အဆိုျပုခဲ့သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံမွ အာဆီယံဥကၠဌ တာဝန္ထမ္းေဆာင္မည့္ ၂၀၁၄ ခုနွစ္၌ အာဆီယံ-အိနၵိယ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးကို ပိုမိုတိုးျမွင့္နိုင္ရန္ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ျကသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ အာဆီယံ ေပါင္းစည္းေရးအစီအစဉ္ (Initiative for ASEAN Integration (IAI) ေအာက္မွ အာဆီယံနိုင္ငံမ်ားနွင့္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး နွင့္ အိနၵိယနိုင္ငံ၏ အေရွ့ေမွ်ာ္ မူဝါဒတို့တြင္ အေရးပါေသာ အခန္းက႑မွ ပါဝင္ေျကာင္း အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ထပ္ေလာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။ နွစ္နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ မ်ားသည္ မျကာမီ က်င္းပသြားမည့္အာဆီယံအိနၵိယအထိမ္းအမွတ္ထိပ္သီးအစည္းအေဝးနွင့္ပတ္သက္သည့္ လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ရာမ်ားကို နီးကပ္စြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။
၄၅။ အိနၵိယဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ၄င္း နွင့္ ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ့ဝင္မ်ား ျမန္မာနိုင္ငံသို့ ေရာက္ရိွ စဉ္အတြင္း ေနြးေထြးလိွုက္လဲွစြာ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္မႈမ်ားအတြက္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာ နိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတအား ေက်းဇူးတင္ရိွေျကာင္း ေျပာျကားခဲ့သည္။၄၆။အိနၵိယနိုင္ငံဝန္ျကီးခု်ပ္မွ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္ သမၼတအား အိနၵိယနိုင္ငံသို့ နွစ္ဘက္ အဆင္ေျပမည့္ေန့ရက္မ်ားတြင္ ခ်စ္ျကည္ေရးခရီး လာေရာက္ရန္ ဖိတ္ျကားခဲ့သည္။ ခရီးစဉ္ေန့ရက္ကို သံတမန္လမ္းေျကာင္းမွတစ္ဆင့္ ညိွနိွုင္း သြားမည္ျဖစ္သည္။ ျပည္ေထာင္စုသမၼတၿမန္မာနိုင္ငံေတာ္၊ နိုင္ငံေတာ္သမၼတမွ ဖိတ္ျကားခ်က္ကို လက္ခံခဲ့သည္။
ေနျပည္ေတာ္၂၀၁၂ ခုနွစ္၊ ေမလ (၂၈) ရက္။
ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္အခမဲ့သန္းေခါင္စာရင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံသားမွတ္ပံုတင္ ျပဳလုပ္ေပးမည့္မိုးပြင့္စီမံကိန္းကိုဇြန္လ၁ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္စတင္မည္
လူမ်ဳိးေရာေထြးမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚေစရန္ တိုင္းရင္းသား မ်ဳိးႏြယ္စုႀကီး ရွစ္စုမွ ေမြးဖြား လာ သည့္ ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသားမ်ား အတြက္သာ ကြင္းဆင္းကာ အခမဲ့သန္းေခါင္စာရင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံသားမွတ္ပုံတင္ ျပဳလုပ္ေပးမည့္မိုးပြင့္စီမံကိန္းကိုဇြန္လ၁ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္စတင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းလူ ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အား၀န္ႀကီးဌာနမွတာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့သည္။လူ၀င္မႈႀကီး ၾကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အား၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက “မိုးပြင့္စီမံကိန္းအဆင့္ ၁ ကို ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁ ရက္ေန႔ကေန ေအာက္တိုဘာလ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တာ ပထမ ေလးလမွာ ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးကတ္ ၁၄၀၀၀၀ ေက်ာ္၊ သန္းေခါင္စာရင္း ၁၈၀၀၀ ေက်ာ္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေလးလ ၿပီးေတာ့ ႏွစ္လ နားပါတယ္။ မိုးပြင့္အဆင့္ ၂ ကို ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔ကေန မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုနားေနတာ ႏွစ္လ ျပည့္ပါၿပီ။ အခု မိုးပြင့္အဆင့္ ၃ ကို ဇြန္လ ၁ ရက္ေန႔မွာ ျပန္လည္ စတင္ပါမယ္။ ကြင္းဆင္းေဆာင္ရြက္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ဆက္လက္၍ ၎က “မိုးပြင့္စီမံခ်က္အရ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံသားႏွစ္မ်ဳိး ရွိပါတယ္။ တစ္မ်ဳိးက ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသားပါ။ ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသား ဆုံးျဖတ္တဲ့အခါမွာ လူမ်ဳိးဘာသာ အေပၚမွာ အေျခခံတာ မဟုတ္ဘဲ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ဥပေဒအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ဆုံးျဖတ္တာပါ။ ဒီဥပေဒပုဒ္မ ၃ အရ ျမန္မာႏိုင္ငံလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ နယ္နမိတ္အတြင္း မ်ဳိးႏြယ္စုႀကီးရွစ္ခု (ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ ျမန္မာ၊ မြန္၊ ရခိုင္) တို႔မွ ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြသည္ ေမြးရာပါႏိုင္ငံသား ျဖစ္သည္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ ပုဒ္မ ၅ က အဲဒီႏိုင္ငံသား မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးတဲ့သူေတြသည္ ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသား ျဖစ္ပါတယ္။ အခုကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ေပးတဲ့ မိုးပြင့္သည္ ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသားေတြကို လုပ္ေပးတဲ့စနစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ႏိုင္ငံသားတစ္မ်ဳိးက ဥပေဒအရ ဆုံးျဖတ္တဲ့ ႏိုင္ငံသားပါ။ သူတို႔က ေမြးရာပါ ႏိုင္ငံသား မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခ်င္လို႔ ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ သတ္မွတ္တဲ့ Criterial နဲ႔ညီလို႔ အဆင့္ဆင့္ဥပေဒအရ ျဖစ္လာတဲ့ ႏိုင္ငံသားမ်ဳိးပါ။ အခုမိုးပြင့္မွာ အဲဒီလိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို လုပ္မေပးပါဘူး”ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ “ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ တည္ေနရာ အေနအထားအရ အားလုံးသိတဲ့အတိုင္း တစ္ဖက္မွာ အင္အားသန္း ၁၂၀၀ ေလာက္ရွိတဲ့ႏိုင္ငံ၊ တစ္ဖက္မွာ အင္အား ၁၃၀၀ ေလာက္ရွိတဲ့ႏိုင္ငံ၊ အေနာက္မွာ သန္း ၁၃၀ ေလာက္ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံနဲ႔ ကပ္ေနတဲ့ႏိုင္ငံပါ။ အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ရွိေနတဲ့ လူမ်ဳိးစုေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ လူမ်ဳိးစုေတြနဲ႔ ပုံသဏၭာန္၊ ဘာသာတရားနဲ႔ ဓေလ့ထုံးစံေတြ တူတာမ်ားတယ္။ ေျမျပင္မွာ လူဦးေရ ေရာေထြးမႈဟာ အမွန္တစ္ကယ္ ျဖစ္ပြားေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္က ျမန္မာျပည္ အေနာက္ဘက္ျခမ္း ရခိုင္ေဒသမွာ ရွိေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာေနတဲ့ ဘင္ဂါလီလူမ်ဳိးမ်ားကို ကာကြယ္တားဆီးရန္ မလိုအပ္ေသာ္လည္း နီးစပ္မႈရွိေနတဲ့ လူေတြက အမွန္တစ္ကယ္ ေရာေထြးမႈေတြက အမွန္တစ္ကယ္ ရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သြားလာတာေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံထဲမွာ လုံျခံဳေရးကိစၥမ်ား အပါအ၀င္ အျခားလူမ်ဳိးေရးကိစၥမ်ား က်ဴးလြန္ေဖာက္ဖ်က္မႈ မရွိေအာင္ တားဆီးတဲ့လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္” ဟုေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
~ဒီႏွစ္အတြက္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုေပးပြဲနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အခမ္းနားအစီအစဥ္ေတြက ေအာက္ကအတုိင္းပါပဲ။
၁။ အခမ္းအနားမႉး၏ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ အဖြင့္စကား
၂။ ၂၀၁၀ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု႐ွင္ ႏွင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ဥကၠ႒ ကိုေက်ာ္သူ အဖြင့္အမွာစကား ေျပာၾကားျခင္း
၃။ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္အသင္း အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး အမွာစကားေျပာၾကားျခင္း
၄။ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္အသင္း ႏွစ္ပတ္လည္ ေငြစာရင္း႐ွင္းတမ္း ဖတ္ၾကားျခင္း
၅။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္အထူးဆု႐ွင္ ေၾကညာျခင္း၊ အထူးဆုအေၾကာင္း၊ မွတ္တမ္း႐ုပ္႐ွင္ျပသျခင္း ႏွင့္ အထူးဆု႐ွင္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကား ထုတ္လႊင့္ျခင္း
၇။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု ပဏာမ စာရင္း၀င္ ၂၀ ဦး အေၾကာင္း ႐ွင္းလင္းတင္ျပျခင္း
၈။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုအတြက္ ဆန္ခါတင္ ၅ ဦးအေၾကာင္း ႐ွင္းလင္းတင္ျပျခင္း ႏွင့္ အတၳဳပၸတၱိ ဖတ္ၾကားျခင္း
၉။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုအတြက္ ဆန္ခါတင္ ၅ ဦးအား ဂုဏ္ျပဳလႊာ ေပးအပ္ျခင္း
၁၀။ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု႐ွင္ ေဒၚ႐ႈ၏ ႏႈတ္ခြန္းဆက္စကား ထုတ္လႊင့္ျခင္း
၁၁။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆုအတြက္ ဆႏၵမဲေပးပံု စနစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ရွင္းလင္းတင္ျပျခင္း
၁၂။ ၂၀၁၂ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု ရရွိသူကို စာအိတ္ဖြင့္ ေၾကညာ၍ ဆုခ်ီးျမွင့္ျခင္း
၁၃။ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္အသင္းအတြက္ လိုဂို ႏွင့္ ဒီဇိုင္းဖန္တီးေပးသူမ်ားအား ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္ျခင္း
၁၄။ ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားျခင္းႏွင့္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ အိမ္ရွင္ၿမိဳ႕ ေၾကညာျခင္း
၁၅။ အခမ္းအနားၿပီးဆံုးေၾကာင္း ေၾကညာျခင္း
အခမ္းအနားကို တုိက္ရုိက္ၾကည့္ရႈခ်င္သူေတြကေတာ့ ဒီလင့္ေလးကုိ သြားၿပီး ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။
~
ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ က်င္းပမည့္ ကမၻာ့ စီးပြားေရး ဖိုရမ္(WEF)သို႔ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ တက္ေရာက္မည့္ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္ လိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။ ထိုင္း အစိုးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ဦးသိန္းစိန္သည္ လာမည့္အပတ္ ေသာၾကာေန႔တြင္ WEF သို႔တက္ေရာက္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံ အနာဂတ္ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာရန္ အစီအစဥ္ရွိေသာ္လည္း ယင္းအစီအစဥ္ကို ဖ်က္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း အမည္မေဖာ္လိုေသာ အစိုးရ အရာရွိကို ကုိးကား၍ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္ သတင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ WEF တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း တက္ေရာက္မည္ ျဖစ္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လက္ရွိ တရားစီရင္ေရး စံနစ္ဟာ ဒီမုိကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေနတယ္ဆုိတဲ့ လမ္းစဥ္နဲ႔ ကုိက္ညီပါရဲ႕လား၊ မညီရင္ေရာ ညီေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ၊ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ယုိယြင္းေနတာလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ကုိက္ညီျခင္း မရွိတာလဲဆုိတာကုိ အာရွလူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မရွင္က ေရွ႕ေန ဦးမင္းလြင္ဦး၊ NLD ဗဟုိ ဥပေဒအႀကံေပးေကာ္မီတီက ေရွ႕ေနႀကီး ဦးေအာင္သိန္းတုိ႔နဲ႔ ဦးေက်ာ္ဇံသာက ေဆြးေႏြး တင္ျပထားပါတယ္။
အသံဖိုင္ သို့
VOA ၿမန္မာပိုင္း။
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ ႏႇင့္ဇနီးတို့၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ခ်စ္ ၾကည္ေရးခရီး လာေရာက္ေသာ အိႏၵိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာမန္မိုဟန္ဆင္း ႏႇင့္ ဇနီးသည္ ေမလ ၂၇ ရက္ေန့ ညေန ၆ နာရီ ၄၅ မိနစ္တြင္ အထူး ေလယာဥ္ျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္အျပည္ ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္သို့ ေရာက္ရႇိလာ ခဲ့ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
အိႏၵိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ႏႇင့္ဇနီးအား ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးဌာန ျပည္ေထာင္ စု၀န္ၾကီး ဦး၀ဏၰေမာင္လြင္ႏႇင့္ ဇနီး၊ တာ၀န္ရႇိသူမ်ားႏႇင့္အိႏၵိယသံ႐ံုးမႇတာ၀န္ရႇိသူမ်ားကၾကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကၿပီး ေခတၲတည္းခိုသည့္ ေရႊနန္း ေတာ္ဟိုတယ္သို့ ဆက္လက္ထြက္ ခြာခဲ့ၾကေၾကာင္း ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံ ၾကားမႇ သတင္းေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရႇိ ရသည္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ မန္မိုဟန္ဆင္းသည္ ေမလ ၂၇ ရက္ ေန့မႇ ၂၉ ရက္ေန့အထိ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္ ေနထိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ေမလ ၂၈ ရက္ေန့တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦး သိန္းစိန္ႏႇင့္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုမည္ ျဖစ္ကာ ေမလ ၂၉ ရက္ေန့တြင္ အမ်ိဳး သားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ျပည္ သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလႇယ္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏႇင့္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရႇိ ပါသည္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ မန္မိုဟန္ဆင္းသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၅ႏႇစ္ တာကာလအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို့ ပထမဆံုး လာေရာက္ေသာ အိႏၵိယ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ခရီးစဥ္အတြင္း ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္အား သြား ေရာက္ဖူးေျမာ္ရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
Eleven Media Group
အိႏၵိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ႏႇင့္ဇနီးအား ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီးဌာန ျပည္ေထာင္ စု၀န္ၾကီး ဦး၀ဏၰေမာင္လြင္ႏႇင့္ ဇနီး၊ တာ၀န္ရႇိသူမ်ားႏႇင့္အိႏၵိယသံ႐ံုးမႇတာ၀န္ရႇိသူမ်ားကၾကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္ခဲ့ၾကၿပီး ေခတၲတည္းခိုသည့္ ေရႊနန္း ေတာ္ဟိုတယ္သို့ ဆက္လက္ထြက္ ခြာခဲ့ၾကေၾကာင္း ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံ ၾကားမႇ သတင္းေဖာ္ျပခ်က္အရ သိရႇိ ရသည္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ မန္မိုဟန္ဆင္းသည္ ေမလ ၂၇ ရက္ ေန့မႇ ၂၉ ရက္ေန့အထိ ျမန္မာႏုိင္ငံ တြင္ ေနထိုင္မည္ျဖစ္ၿပီး ေမလ ၂၈ ရက္ေန့တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦး သိန္းစိန္ႏႇင့္ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုမည္ ျဖစ္ကာ ေမလ ၂၉ ရက္ေန့တြင္ အမ်ိဳး သားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ျပည္ သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလႇယ္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏႇင့္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရႇိ ပါသည္။
အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာ မန္မိုဟန္ဆင္းသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၅ႏႇစ္ တာကာလအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို့ ပထမဆံုး လာေရာက္ေသာ အိႏၵိယ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ခရီးစဥ္အတြင္း ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္အား သြား ေရာက္ဖူးေျမာ္ရန္ စီစဥ္ထားေၾကာင္း သိရႇိရသည္။
Eleven Media Group
NEW DELHI: Hands clasped behind his back, Nazeer Ahmad stands stiff. He's in a lungi, kurta and skullcap at the edge of a huddle of men speaking to a reporter in the shade of a barely-there tin sheet propped up on bamboo stilts. Listless as he stands on a dusty, barren plot at southeast Delhi's Madanpur Khadar, he doesn't join the group. Only when the reporter moves away, he steps up.
"The UN has wronged us," he says. "The UN has given refugee status to all other Burmese refugees but for us. It says India doesn't allow it. Why?" His eyes redden in frustration and shoulders droop as he pulls an 8- or 9-year-old girl to stand in front of him. "Why can't I send her to school? Are my children different from others?" Ahmad is a Rohingya Muslim, one of an estimated 4,000 now in India's cities. The Rohingyas are from Myanmar's Arakan region, a strip of land the size of Kerala. It has India (Manipur) to its north, Bangladesh to its northwest across the river Naf, a range of difficult hills cut it off from the rest of Myanmar on the west and the Bay of Bengal to its south.
Activists say Rohingya Muslims are among the world's most persecuted people. Bias against this ethnic Muslim group is racial and religious, say Rohingya scholars, and is rooted in history. Their 'Indian' - read non-Burmese - looks and their religion have been held against them ever since the 18th century when Buddhists conquered the Muslim-ruled Arakan. The hill tracts separating them from the rest of Myanmar added to their woes. They remained "outsiders". The attempt to depopulate the area and push Arakanese Muslims out has been a sustained campaign, says Tun Khin, London-based leader-activist of the UK's Burmese Rohingya Organization.
Things turned ugly when the military junta came to power in 1972 and in two years, Rohingya Muslims were stripped of their nationality. Killings, confiscation of property, destruction of mosques and sexual attacks forced more than 200,000 out of the country. In 1982, a citizenship law declared the Rohingyas as "non-national" or "foreign residents". The Burmese authorities call them "naikanzha" (non-resident without right to land, law or rights) and the region's Buddhists "thairansa" (residents), says Ahmad, flashing his non-resident Burmese ID card. Arakan's people are Buddhist and Muslim, and the region was renamed Rakhine in 1989 when Burma was renamed Myanmar.
Their madrassas are padlocked, they have to pay heavy fines if they want to marry, which means most cannot, says 26-year-old Omer Hamza. They can't send their children to school and they can't stay over in other villages. The last is the reason most of them make the transit to India via Bangladesh, not directly through Manipur. Reaching the Indian border requires them to pass through villages in Myanmar, which is disallowed so the risk of being jailed is high.
Chased out, they live in the largest numbers in Bangladesh. About 600,000 live in camps in Saudi Arabia, 200,000 in Pakistan. Arakan has about 1.2 million Muslims, says Khin and the 900,000 who remain in Arakan form Myanmar's largest minority group.
Ahmad fled with his children, wife and mother. The 50-year-old registered himself and his family at the UN's human rights office in 2009. They issued him a letter recording his registration and a UNHCR card was issued to him in 2011.
Ahmad's story repeats itself, with changes in details, in each of the approximately 50 tents under the banner of Darul Hijrat of Zakat Foundation, which are now home to about 300 Rohingya Muslims. They were sheltered here by the charity after they were chased out of their Vasant Kunj camp earlier in May.
Inside a tent, Rashida carelessly cradles a weeping three-year-old boy. Both she and the child are running fever; Rashida's eyes are drawn and she sits tight. The 37-year-old finds it difficult to hold a full bladder all day.
Ever since they were brought here on May 15, the empty plot became 'home', but since the bathroom is an adjoining empty plot, the women wait till night to relieve themselves and bathe. "Where to go in these barren fields? It's all in the open. It's scary," says the mother of two daughters and five sons, hastily adding that she is not complaining. It's not a matter they can discuss with the men, so Fatima simply sits tight.
She rushes to say she is grateful to the NGO for giving them ground under their feet, a cover over their heads, firewood for cooking and rice. The local MLA has promised to provide a water tanker every day.
Toilet inconveniences and health issues that the women face are, after all, no issue at all, they say, compared with the grave matter of their place in the world. Rashida says she simply can't figure out why they aren't granted refugee status, which would ensure "a taleem" (education) for her children - five boys and two girls.
But nations are cagey about Rashida and her fellow Rohingyas, uncertain where to fit them in a terror-wary and energy-hungry world.
Who is their leader? Are they a security risk?
About 620 Rohingya families hit the headlines in Delhi in April when they landed up unannounced in tony Vasant Vihar's UNHCR office to demand refugee status. They first camped in Vasant Vihar, were evicted, squatted in Vasant Kunj, were thrown out, and then many dispersed while 50 families were given shelter by the charity which took pity on them. "It's a humanitarian effort. We don't know how long we can keep them. Let's see," says the NGO.
As far as organizing protests go, it was a puny affair, their fight reduced to being a "nuisance factor" in new-age Delhi, the city that's known to make space for refugees. Yet, the coming together of a poor people, rudderless and on the face of it leaderless, raised an alarm. Who is behind them?
The Rohingya leadership is elusive. Some of the more articulate are being pushed to speak up, following the media coverage of their protest outside the UNHCR office. A file of their papers includes appeals filed by a group named Myanmar Rohingya Refugee Committee, led apparently by Delhi-based Shomshul Alam, who lives in Khajuri Khas, Jammu-based Abul Hossin and a Mohammed Salim, who is also from Delhi, says Hamza.
In their Madanpur Khadar group, Nazeer Ahmad and Zia-ur-Rahman are engaging with outsiders. A couple of 'leaders' are studying in Deoband too. These are faceless people. It looks more like a desperate poor community cobbling together a representation of sorts.
Tun Khin says he doesn't know of any organized group of the Rohingya Muslims in India. "The poorer ones with very little provisions are in India."
But many suspect a "hand" behind them. Their synchronized appearance, apparently out of thin air from across the country, led to a question in the Rajya Sabha with BJP's Balbir Punj objecting to their remaining in the country and demanding a probe to identify the "organizer". After a monthlong standoff from April between the Indian government, UNHCR and the protesters, they were given permission to stay in the country till 2015 pending a series of verifications by sundry agencies.
Alongside, a strident letter to the PM and all-who-matter from VHP leader Praveen Togadia has demanded the Rohingyas be thrown out as they were a "security risk". Togadia, whose letter and a series of attachments are available online refers to a 2005 paper by security analyst B Raman. The paper says the Bangladesh wing of HUJI recruited a "number of Rohingya Muslims" and took them "to Afghanistan to fight Soviet and Afghan troops" in the 1980s. The VHP's note on Raman's paper names "24 Bangladeshi/ Rohingya mujahideen" who died during the Afghanistan jihad.
Raman also mentions that a Rohingya group is "projecting itself as HUJI Myanmar".
The Burmese regimes accuse them of being Bangladeshi infiltrators. One of the main attacks is to red-flag the bogey of Islamization of Myanmar via these 'Bangladeshi Muslim infiltrators'. In Bangladesh, where lakhs have taken shelter, they are called Burmese. "Where do I go?" asks Khin.
In India, the call to throw out the Rohingyas is also based on reports of a number of such Muslims joining terror outfits. How much is the security risk from shelterless people mired in misery? B Raman says, "We don't know their background. We don't know who they were in contact with. One has to be cautious." One of the reasons, says Raman, that Aung San Suu Kyi is not supporting the Rohingyas is because of certain Rohingya groups' actions against the Burmese army. "While she is talking about some ethnic groupings, she has stayed quiet on the Rohingya," says Raman, adding that they should simply be repatriated.
One-way ticket out of Myanmar
They look hunted at the idea of a return to Myanmar. Hamza says the very thought of repatriation terrifies; refugee is the only status they can aspire to. "Whatever happens, we can't return. They've taken our houses, our land."
"We can't return to Myanmar and we aren't allowed to be refugees. Where do we go?" says a shaking Ahmad, father of four sons and three daughters. "It will be double 'zulum'. It's not an option," chorus the refugees.
The trip from Arakan to Delhi took him just a week, says Hamza, now the maulana among the Madanpur Khadar group. He had a tiny farm in Arakan. Hamza escaped to India in 2009 in 'jamadil awal' or winter. The last straw was when the Burmese army picked him up in an extortion bid. Hamza's brother, a petty shopkeeper, paid a hefty sum for his release. "We knew that now that they had got the money, they would target me again," he says.
The exit plan didn't take long. "The route and arrangements are in place because people have been leaving for a long time now," says Hamza. From his Arakan village, it was a kishti (canoe) to Chittagong. He bussed it from Chittagong to Dhaka, which ferried "only Burmese", then a private vehicle from Dhaka to Kolkata and by train to Delhi. It took a week and cash changed hands at every checkpost from his village onwards, ranging from Rs 200 to Rs 3,000 at each point. "When a group moves, many get caught and are dumped in prisons. I was lucky," he says.
Being cautious over security reasons is one thing, hawkish another. The UN's denying them refugee status and being satisfied with the Indian government's extension of their stay is a big dampener for them. "We came to India because it is the land of 'raham-karam' (mercy and fate/ providence)," says Hamza.
The UNHCR card that they flash will "only ensure that the police don't harass us. But we can't send our children to school," says Fatima. This concern about the children is not a parrot-like drone; it seems born of watching the very many half-clothed kids running around in the dirt. "My life is finished, but I must think of the children's future," says Hamza, aged 26.
Fatima (27), mother of three kids, reached India several years ago, got married here and has lived in several cities for stretches of six to seven months, returning to a given town after a gap. Jalalabad, Jammu, Muzaffarnagar, "some place in Haryana", and now in Delhi, she racks her memory. She says with a quiet smile: "We have no place to go. 'Jaane ka koi rasta nahin'. (There are no roads leading anywhere). Wherever we go, we are chased away."
The Rohingyas live across India from Jammu to Hyderabad, from Uttarkhand's Bagwari to Jaipur, in pockets in Jalalabad, Baghpat and Muzaffarnagar. These are the main places from where the 620 families came to Delhi, says Hamza, each city having its own loose network of "Burmese refugees". "We reach the country but have no fixed schedule. We move from a city when we are thrown out," he says matter-of-factly.
World salivates over energy-rich Arakan
The Rohingya Muslims need help in two ways: with a refugee status to those who have fled the country and putting pressure on the Burmese government to restore land rights to those who remain in the country. Rehabilitation of this ethnic group seems all the more important especially because of the terror links that have surfaced. But nations seem more likely to look the other way.
It's not as if the world hasn't heard of Arakan in resource-rich Myanmar, the country abundant in oil, natural gas, coal, zinc, copper, precious stones, timber and hydropower with uranium deposits thrown in too.
Arakan is Myanmar's richest oil-producing region. Arakanese locals claim they have been extracting oil for over 300 years using makeshift pulleys. Whatever the actual history, Myanmar is certainly one of the world's oldest oil producers, its first barrel exported in the 1850s. As per CIA figures, Myanmar could have 50 million barrels of oil and 283 cubic metres of natural gas. According to experts, gas will be the main focus of the much-needed foreign investment over the coming years, though there is little data on the extent of reserves.
With the military junta giving way to a civilian government that came to power in February last, the world is eyeing Myanmar hungrily. Strategic affairs analyst Robert Kaplan wrote in Stratfor, "Geographically, Myanmar ... is where the spheres of influence of China and India overlap. Think of Myanmar as another Afghanistan in terms of its potential to change a region: a key, geostrategic puzzle piece ravaged by war and ineffective government that, if only normalized, would unroll trade routes in all directions."
He goes on to talk about the immense potential of the region. "At Ramree Island off the Arakan coast, the Chinese are constructing pipelines to take oil and natural gas from Africa, the Persian Gulf and Bay of Bengal across the heart of Myanmar to Kunming. There will also be a high-speed rail line roughly along this route by 2015.
"India too is constructing an energy terminal at Sittwe [Arakan] that will potentially carry offshore natural gas northwest through Bangladesh to West Bengal. The Indian pipeline would split into two directions, with another proposed route going to the north around Bangladesh. Commercial goods will follow along new highways to be built to India. Kolkata, Chittagong and Yangon, rather than being cities in three separate countries, will finally be part of one Indian Ocean world."
If that weren't euphoric enough, "The salient fact here is that by liberating Myanmar, India's hitherto landlocked northeast, lying on the far side of Bangladesh, will also be opened up to the outside. Northeast India has suffered from bad geography and underdevelopment, and as a consequence it has experienced about a dozen insurgencies in recent decades ... Myanmar's political opening and economic development changes this geopolitical fact, because both India's northeast and Bangladesh will benefit from Myanmar's political and economic renewal.
"With poverty reduced somewhat in all these areas, the pressure on Kolkata and West Bengal to absorb economic refugees will be alleviated." He signs off on an impossibly positive note, "If Myanmar can build pan-ethnic institutions ... it could come close to being a midlevel power in its own right..."
The operative words being "if" and "pan-ethnic". A look at the state of the Rohingya Muslims, one can only wonder.
The road ahead
Rohingyas saw a ray of hope when the civilian government promised to talk with the many dispossessed ethnic groups in Myanmar including the insurgent groups. But once the government announced the groups it would be talking to, their name was conspicuously missing. "While the government has engaged in talks with several other ethnic groups, not even a whisper in the wind of talking about Rohingyas," says Khin.
Discrimination is growing, says Nurul Islam, president of the London-based Arakan Rohingya National Organization. In a March 29 interview, he said, "There is no change of attitude of the new civilian government of U Thein Sein towards Rohingya people; there is no sign of change in the human rights situation of Rohingya people. Persecution against them is actually greater than before."
For the world, their predicament has remained a blind spot. There's little coverage on their plight.
The UNHCR, which takes care of 'Arakanese Muslims' in the region, does not mention the term Rohingya in its online literature on Myanmar, choosing to refer to them as Arakanese Muslims. "The UNHCR works in Arakan with an understanding with the regime. It is on a contract. Though Rohingya is established in international community, UNHCR avoids using the term," says Khin. Can lopping off their core identity help assimilate or mainstream this ethnic group?
The UNHCR says it supports the 800,000 Muslim residents in the northern part of the region that was renamed Rakhine state (NRS), who do not have citizenship." Its website says, "There has been no improvement in the legal status or living conditions of the Muslim residents of NRS. With the government's response to the proposals being a reiteration of current policies, UNHCR foresees a continuing need for programmes to assist residents without citizenship in NRS."
Fears are strong that the coming 2014 census that the Burmese government has promised may bypass the existence of the Rohingya Muslims altogether. NGOs are stepping up their agitation in the run-up to the census, says Khin.
These fears were given credence by recent reports that senior government officials have said that there are no 'stateless people in Myanmar' while the immigration minister reiterated the allegation that the Rohingyas are illegal immigrants from Bangladesh.
At Madanpur Khadar, they have no place to go. And they are praying they will not outstay their welcome. The charity has taken no decision, but has provisioned for about a month, says Dr Najaf, its secretary.
Does India have reason to fear Rashida? If you look at the plight of this young population, not today. But if we don't take care of her and her children, who knows what these kids will be doing a few years from now? They're sitting ducks, easy prey.
Sources:
"The UN has wronged us," he says. "The UN has given refugee status to all other Burmese refugees but for us. It says India doesn't allow it. Why?" His eyes redden in frustration and shoulders droop as he pulls an 8- or 9-year-old girl to stand in front of him. "Why can't I send her to school? Are my children different from others?" Ahmad is a Rohingya Muslim, one of an estimated 4,000 now in India's cities. The Rohingyas are from Myanmar's Arakan region, a strip of land the size of Kerala. It has India (Manipur) to its north, Bangladesh to its northwest across the river Naf, a range of difficult hills cut it off from the rest of Myanmar on the west and the Bay of Bengal to its south.
Activists say Rohingya Muslims are among the world's most persecuted people. Bias against this ethnic Muslim group is racial and religious, say Rohingya scholars, and is rooted in history. Their 'Indian' - read non-Burmese - looks and their religion have been held against them ever since the 18th century when Buddhists conquered the Muslim-ruled Arakan. The hill tracts separating them from the rest of Myanmar added to their woes. They remained "outsiders". The attempt to depopulate the area and push Arakanese Muslims out has been a sustained campaign, says Tun Khin, London-based leader-activist of the UK's Burmese Rohingya Organization.
Things turned ugly when the military junta came to power in 1972 and in two years, Rohingya Muslims were stripped of their nationality. Killings, confiscation of property, destruction of mosques and sexual attacks forced more than 200,000 out of the country. In 1982, a citizenship law declared the Rohingyas as "non-national" or "foreign residents". The Burmese authorities call them "naikanzha" (non-resident without right to land, law or rights) and the region's Buddhists "thairansa" (residents), says Ahmad, flashing his non-resident Burmese ID card. Arakan's people are Buddhist and Muslim, and the region was renamed Rakhine in 1989 when Burma was renamed Myanmar.
Their madrassas are padlocked, they have to pay heavy fines if they want to marry, which means most cannot, says 26-year-old Omer Hamza. They can't send their children to school and they can't stay over in other villages. The last is the reason most of them make the transit to India via Bangladesh, not directly through Manipur. Reaching the Indian border requires them to pass through villages in Myanmar, which is disallowed so the risk of being jailed is high.
Chased out, they live in the largest numbers in Bangladesh. About 600,000 live in camps in Saudi Arabia, 200,000 in Pakistan. Arakan has about 1.2 million Muslims, says Khin and the 900,000 who remain in Arakan form Myanmar's largest minority group.
Ahmad fled with his children, wife and mother. The 50-year-old registered himself and his family at the UN's human rights office in 2009. They issued him a letter recording his registration and a UNHCR card was issued to him in 2011.
Ahmad's story repeats itself, with changes in details, in each of the approximately 50 tents under the banner of Darul Hijrat of Zakat Foundation, which are now home to about 300 Rohingya Muslims. They were sheltered here by the charity after they were chased out of their Vasant Kunj camp earlier in May.
Inside a tent, Rashida carelessly cradles a weeping three-year-old boy. Both she and the child are running fever; Rashida's eyes are drawn and she sits tight. The 37-year-old finds it difficult to hold a full bladder all day.
Ever since they were brought here on May 15, the empty plot became 'home', but since the bathroom is an adjoining empty plot, the women wait till night to relieve themselves and bathe. "Where to go in these barren fields? It's all in the open. It's scary," says the mother of two daughters and five sons, hastily adding that she is not complaining. It's not a matter they can discuss with the men, so Fatima simply sits tight.
She rushes to say she is grateful to the NGO for giving them ground under their feet, a cover over their heads, firewood for cooking and rice. The local MLA has promised to provide a water tanker every day.
Toilet inconveniences and health issues that the women face are, after all, no issue at all, they say, compared with the grave matter of their place in the world. Rashida says she simply can't figure out why they aren't granted refugee status, which would ensure "a taleem" (education) for her children - five boys and two girls.
But nations are cagey about Rashida and her fellow Rohingyas, uncertain where to fit them in a terror-wary and energy-hungry world.
Who is their leader? Are they a security risk?
About 620 Rohingya families hit the headlines in Delhi in April when they landed up unannounced in tony Vasant Vihar's UNHCR office to demand refugee status. They first camped in Vasant Vihar, were evicted, squatted in Vasant Kunj, were thrown out, and then many dispersed while 50 families were given shelter by the charity which took pity on them. "It's a humanitarian effort. We don't know how long we can keep them. Let's see," says the NGO.
As far as organizing protests go, it was a puny affair, their fight reduced to being a "nuisance factor" in new-age Delhi, the city that's known to make space for refugees. Yet, the coming together of a poor people, rudderless and on the face of it leaderless, raised an alarm. Who is behind them?
The Rohingya leadership is elusive. Some of the more articulate are being pushed to speak up, following the media coverage of their protest outside the UNHCR office. A file of their papers includes appeals filed by a group named Myanmar Rohingya Refugee Committee, led apparently by Delhi-based Shomshul Alam, who lives in Khajuri Khas, Jammu-based Abul Hossin and a Mohammed Salim, who is also from Delhi, says Hamza.
In their Madanpur Khadar group, Nazeer Ahmad and Zia-ur-Rahman are engaging with outsiders. A couple of 'leaders' are studying in Deoband too. These are faceless people. It looks more like a desperate poor community cobbling together a representation of sorts.
Tun Khin says he doesn't know of any organized group of the Rohingya Muslims in India. "The poorer ones with very little provisions are in India."
But many suspect a "hand" behind them. Their synchronized appearance, apparently out of thin air from across the country, led to a question in the Rajya Sabha with BJP's Balbir Punj objecting to their remaining in the country and demanding a probe to identify the "organizer". After a monthlong standoff from April between the Indian government, UNHCR and the protesters, they were given permission to stay in the country till 2015 pending a series of verifications by sundry agencies.
Alongside, a strident letter to the PM and all-who-matter from VHP leader Praveen Togadia has demanded the Rohingyas be thrown out as they were a "security risk". Togadia, whose letter and a series of attachments are available online refers to a 2005 paper by security analyst B Raman. The paper says the Bangladesh wing of HUJI recruited a "number of Rohingya Muslims" and took them "to Afghanistan to fight Soviet and Afghan troops" in the 1980s. The VHP's note on Raman's paper names "24 Bangladeshi/ Rohingya mujahideen" who died during the Afghanistan jihad.
Raman also mentions that a Rohingya group is "projecting itself as HUJI Myanmar".
The Burmese regimes accuse them of being Bangladeshi infiltrators. One of the main attacks is to red-flag the bogey of Islamization of Myanmar via these 'Bangladeshi Muslim infiltrators'. In Bangladesh, where lakhs have taken shelter, they are called Burmese. "Where do I go?" asks Khin.
In India, the call to throw out the Rohingyas is also based on reports of a number of such Muslims joining terror outfits. How much is the security risk from shelterless people mired in misery? B Raman says, "We don't know their background. We don't know who they were in contact with. One has to be cautious." One of the reasons, says Raman, that Aung San Suu Kyi is not supporting the Rohingyas is because of certain Rohingya groups' actions against the Burmese army. "While she is talking about some ethnic groupings, she has stayed quiet on the Rohingya," says Raman, adding that they should simply be repatriated.
One-way ticket out of Myanmar
They look hunted at the idea of a return to Myanmar. Hamza says the very thought of repatriation terrifies; refugee is the only status they can aspire to. "Whatever happens, we can't return. They've taken our houses, our land."
"We can't return to Myanmar and we aren't allowed to be refugees. Where do we go?" says a shaking Ahmad, father of four sons and three daughters. "It will be double 'zulum'. It's not an option," chorus the refugees.
The trip from Arakan to Delhi took him just a week, says Hamza, now the maulana among the Madanpur Khadar group. He had a tiny farm in Arakan. Hamza escaped to India in 2009 in 'jamadil awal' or winter. The last straw was when the Burmese army picked him up in an extortion bid. Hamza's brother, a petty shopkeeper, paid a hefty sum for his release. "We knew that now that they had got the money, they would target me again," he says.
The exit plan didn't take long. "The route and arrangements are in place because people have been leaving for a long time now," says Hamza. From his Arakan village, it was a kishti (canoe) to Chittagong. He bussed it from Chittagong to Dhaka, which ferried "only Burmese", then a private vehicle from Dhaka to Kolkata and by train to Delhi. It took a week and cash changed hands at every checkpost from his village onwards, ranging from Rs 200 to Rs 3,000 at each point. "When a group moves, many get caught and are dumped in prisons. I was lucky," he says.
Being cautious over security reasons is one thing, hawkish another. The UN's denying them refugee status and being satisfied with the Indian government's extension of their stay is a big dampener for them. "We came to India because it is the land of 'raham-karam' (mercy and fate/ providence)," says Hamza.
The UNHCR card that they flash will "only ensure that the police don't harass us. But we can't send our children to school," says Fatima. This concern about the children is not a parrot-like drone; it seems born of watching the very many half-clothed kids running around in the dirt. "My life is finished, but I must think of the children's future," says Hamza, aged 26.
Fatima (27), mother of three kids, reached India several years ago, got married here and has lived in several cities for stretches of six to seven months, returning to a given town after a gap. Jalalabad, Jammu, Muzaffarnagar, "some place in Haryana", and now in Delhi, she racks her memory. She says with a quiet smile: "We have no place to go. 'Jaane ka koi rasta nahin'. (There are no roads leading anywhere). Wherever we go, we are chased away."
The Rohingyas live across India from Jammu to Hyderabad, from Uttarkhand's Bagwari to Jaipur, in pockets in Jalalabad, Baghpat and Muzaffarnagar. These are the main places from where the 620 families came to Delhi, says Hamza, each city having its own loose network of "Burmese refugees". "We reach the country but have no fixed schedule. We move from a city when we are thrown out," he says matter-of-factly.
World salivates over energy-rich Arakan
The Rohingya Muslims need help in two ways: with a refugee status to those who have fled the country and putting pressure on the Burmese government to restore land rights to those who remain in the country. Rehabilitation of this ethnic group seems all the more important especially because of the terror links that have surfaced. But nations seem more likely to look the other way.
It's not as if the world hasn't heard of Arakan in resource-rich Myanmar, the country abundant in oil, natural gas, coal, zinc, copper, precious stones, timber and hydropower with uranium deposits thrown in too.
Arakan is Myanmar's richest oil-producing region. Arakanese locals claim they have been extracting oil for over 300 years using makeshift pulleys. Whatever the actual history, Myanmar is certainly one of the world's oldest oil producers, its first barrel exported in the 1850s. As per CIA figures, Myanmar could have 50 million barrels of oil and 283 cubic metres of natural gas. According to experts, gas will be the main focus of the much-needed foreign investment over the coming years, though there is little data on the extent of reserves.
With the military junta giving way to a civilian government that came to power in February last, the world is eyeing Myanmar hungrily. Strategic affairs analyst Robert Kaplan wrote in Stratfor, "Geographically, Myanmar ... is where the spheres of influence of China and India overlap. Think of Myanmar as another Afghanistan in terms of its potential to change a region: a key, geostrategic puzzle piece ravaged by war and ineffective government that, if only normalized, would unroll trade routes in all directions."
He goes on to talk about the immense potential of the region. "At Ramree Island off the Arakan coast, the Chinese are constructing pipelines to take oil and natural gas from Africa, the Persian Gulf and Bay of Bengal across the heart of Myanmar to Kunming. There will also be a high-speed rail line roughly along this route by 2015.
"India too is constructing an energy terminal at Sittwe [Arakan] that will potentially carry offshore natural gas northwest through Bangladesh to West Bengal. The Indian pipeline would split into two directions, with another proposed route going to the north around Bangladesh. Commercial goods will follow along new highways to be built to India. Kolkata, Chittagong and Yangon, rather than being cities in three separate countries, will finally be part of one Indian Ocean world."
If that weren't euphoric enough, "The salient fact here is that by liberating Myanmar, India's hitherto landlocked northeast, lying on the far side of Bangladesh, will also be opened up to the outside. Northeast India has suffered from bad geography and underdevelopment, and as a consequence it has experienced about a dozen insurgencies in recent decades ... Myanmar's political opening and economic development changes this geopolitical fact, because both India's northeast and Bangladesh will benefit from Myanmar's political and economic renewal.
"With poverty reduced somewhat in all these areas, the pressure on Kolkata and West Bengal to absorb economic refugees will be alleviated." He signs off on an impossibly positive note, "If Myanmar can build pan-ethnic institutions ... it could come close to being a midlevel power in its own right..."
The operative words being "if" and "pan-ethnic". A look at the state of the Rohingya Muslims, one can only wonder.
The road ahead
Rohingyas saw a ray of hope when the civilian government promised to talk with the many dispossessed ethnic groups in Myanmar including the insurgent groups. But once the government announced the groups it would be talking to, their name was conspicuously missing. "While the government has engaged in talks with several other ethnic groups, not even a whisper in the wind of talking about Rohingyas," says Khin.
Discrimination is growing, says Nurul Islam, president of the London-based Arakan Rohingya National Organization. In a March 29 interview, he said, "There is no change of attitude of the new civilian government of U Thein Sein towards Rohingya people; there is no sign of change in the human rights situation of Rohingya people. Persecution against them is actually greater than before."
For the world, their predicament has remained a blind spot. There's little coverage on their plight.
The UNHCR, which takes care of 'Arakanese Muslims' in the region, does not mention the term Rohingya in its online literature on Myanmar, choosing to refer to them as Arakanese Muslims. "The UNHCR works in Arakan with an understanding with the regime. It is on a contract. Though Rohingya is established in international community, UNHCR avoids using the term," says Khin. Can lopping off their core identity help assimilate or mainstream this ethnic group?
The UNHCR says it supports the 800,000 Muslim residents in the northern part of the region that was renamed Rakhine state (NRS), who do not have citizenship." Its website says, "There has been no improvement in the legal status or living conditions of the Muslim residents of NRS. With the government's response to the proposals being a reiteration of current policies, UNHCR foresees a continuing need for programmes to assist residents without citizenship in NRS."
Fears are strong that the coming 2014 census that the Burmese government has promised may bypass the existence of the Rohingya Muslims altogether. NGOs are stepping up their agitation in the run-up to the census, says Khin.
These fears were given credence by recent reports that senior government officials have said that there are no 'stateless people in Myanmar' while the immigration minister reiterated the allegation that the Rohingyas are illegal immigrants from Bangladesh.
At Madanpur Khadar, they have no place to go. And they are praying they will not outstay their welcome. The charity has taken no decision, but has provisioned for about a month, says Dr Najaf, its secretary.
Does India have reason to fear Rashida? If you look at the plight of this young population, not today. But if we don't take care of her and her children, who knows what these kids will be doing a few years from now? They're sitting ducks, easy prey.
Sources:
-
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law... -
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p... -
RB News March 31, 2018 Minbya, Arakan State : On March 30 morning, a Prayer Leader or Imam was brutally beaten and injured by a Rakh... -
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
-
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi... -
Thousands of Rohingya flee religious persecution in Myanmar, many dying along the way. Thanks to Anonymous, #RohingyaNOW is trending on ... -
12/07/2012 Joint press release HUMANITY GONE ... -
More than 40% of people living in Burma belong to one of the military-ruled nation's different minority groups. The government recognis...
-
RB News May 17, 2013 Maung Daw, Arakan - After the warnings on Mahasen cyclone had been issued, the displaced Rohingyas from the ...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
