What’s the benchmark for real change in Burma?
________________________________________________________________________
Zoya Phan is Campaigns Manager at Burma Campaign UK. Her autobiography is published under the title Undaunted in the USA, and Little Daughter in the rest of the world.
By Zoya Phan
Guernica
January 28, 2012
With the recent release of high profile political prisoners, and the agreement in principle of a ceasefire with the Karen National Union (KNU), there is no doubt that major developments are happening in Burma.
Guernica
January 28, 2012
With the recent release of high profile political prisoners, and the agreement in principle of a ceasefire with the Karen National Union (KNU), there is no doubt that major developments are happening in Burma.
The question is how genuine are these steps, and how far is the military-backed government willing to go forward for peace?
International pressure does work. Burmese governments frequently raise the relaxation of sanctions as a reward for steps they are taking. When it became clear that the international community would not relax sanctions while conflict in ethnic areas was increasing, the government started talking about ceasefires.
As an ethnic Karen woman forced to flee my home at just 14 when the Burmese Army attacked our village, many people expect me to be very excited about a potential ceasefire agreement with the KNU. The agreement does give me some hope, but I am also feeling very cautious.
There are good reasons for this. The recent negotiations were the sixth time the KNU had met with the central governments in the past sixty-three years, sometimes they were democratic governments, sometimes dictatorships. Always though, the demands were the same. The KNU had to surrender, or as the government called it, return to the legal fold. Everything had to be on their terms, there was no compromise.
Having a ceasefire doesn’t solve the political problem that caused the conflict.
The KNU is accountable to the Karen people, leaders could not be bought off with promises of gifts and business ventures. They were willing to compromise for the sake of peace, but insisted that there also be dialogue for solving political problems that are the root cause of the conflict. So far, no government in Burma—civilian, military, or the current mixed civilian/military government—have been willing to seriously discuss these political problems. They just see ethnic groups as a conflict problem, so if there is a ceasefire the problem is solved. The danger is, that seems to be how many governments around the world also look at the problem.
If the ceasefire with the Karen is successful, it could be a positive step towards nationwide ceasefire and national reconciliation. But will the Burmese Army respect the ceasefire, when they have broken others in the past? Will they stop soldiers committing human rights abuses—raping, looting and killing, as they do in other places where there are ceasefires?
We must also not forget that while the government is in talks about ceasefires with the Karen, Chin, and the Shan, the Burmese Army is launching offensives against the Kachin and targeting civilians in those attacks, committing horrific human rights abuses.
A ceasefire without a political solution is like a pressing pause button, not a stop button. It doesn’t stop the human rights abuses committed by the Burmese Army, or grant rights and autonomy for the Karen and other ethnic nationalities in Burma.
The international community is in danger of making a big mistake in Burma. They talk about certain benchmarks needing to be met before sanctions are lifted—an end to conflict, for example. But just having a ceasefire doesn’t solve the political problem that caused the conflict. The problem remains. The same mistake is made with political prisoners. There is pressure to release all political prisoners, but even if this happens— it is possible around a thousand remain in jail—the unjust laws under which they were all jailed will still be in place.
Human rights abuses in Burma are a symptom of an undemocratic political system. That political system remains unchanged. The military and military-backed government haven’t given up any powers.
People such as myself who have been forced to flee from our homeland because of attacks by the Burmese Army won’t be able to return home safely until there is a political settlement. That political settlement is a real benchmark for judging if there is real change in my country.
________________________________________________________________________
Zoya Phan is Campaigns Manager at Burma Campaign UK. Her autobiography is published under the title Undaunted in the USA, and Little Daughter in the rest of the world.
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးက်ဥ္းသားအားလံုး လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ အခ်ိန္အထိ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအရ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို လံုး၀ ဖယ္ရွားပစ္လိုက္တာမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ ဆက္ၿပီး ဖိအားေပးသြားဖို႔ လူ႔အခြင့္အေရး ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ AAPP ေခၚ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း (ျမန္မာႏိုင္ငံ) က ေျပာဆိုလိုက္တာပါ။ ကိုယ္တိုင္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ လက္ရွိ AAPP ရဲ႕ တြဲဘက္ အတြင္းေရးမွဴး ဦးဘိုၾကည္က ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွာ သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ အခုလို ေျပာပါတယ္။
“sanctions (ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈ) ျပန္႐ုပ္သိမ္းဖို႔ဆိုရင္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို အရင္ဆံုး လႊတ္ေပးရပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ နံပါတ္ႏွစ္ အခ်က္က တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတိုင္းအတာနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိဖို႔လိုပါတယ္။ နံပါတ္သံုးအခ်က္က ႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားေတြ အေနနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးကို ကာကြယ္ဖို႔၊ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေန တိုးတက္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံသားေတြကေနၿပီးေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လႈပ္ရွားခြင့္ျပဳဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလို လႈပ္ရွားခြင့္ရၿပီ ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ ဒါ sanctions ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ကို ျပန္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။”
ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား တခ်ိဳ႕ကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာ၊ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ႏုိင္ငံေရးမွာ ျပန္လည္ ပါ၀င္ခြင့္ျပဳတာ၊ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္တာေတြ လုပ္လာခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို အျမန္ဆံုး ျပန္႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့တာမွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုၾကြမႈမွာ အဓိက ဦးေဆာင္ ပါ၀င္ခဲ့သူေတြလည္း ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းခံေနရဆဲ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ Amnesty International က ေျပာပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကစလို႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၆၄၇ ေယာက္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တာ ျဖစ္ေပမဲ့ ေနာက္ထပ္ ၇၀၀ နဲ႔ ၁,၀၀၀ ၾကား အေရအတြက္ရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ဆက္ၿပီးရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔က ေျပာပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဆိုတာ မရွိပါဘူးလို႔ ျငင္းဆန္ေနဆဲပါ။ ဒီလို အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ိဳး မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္လည္း တခ်ိဳ႕ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို သာမန္အက်ဥ္းသားေတြလို သေဘာထားခံရၿပီး ႏွစ္ရွည္ အက်ဥ္းခ်ခံရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေတြ ျဖစ္မွာကို လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ေတြက စိုးရိမ္ေနၾကတာပါ။
ႏုိင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈတခ်ိဳ႕ ရွိလာတယ္ဆိုေပမဲ့ အေျခအေနက စိုးရိမ္ရတဲ့အဆင့္မွာ ရွိေနတုန္းပဲလို႔ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အဖြဲ႔က သုေတသီ Benjamin Zawacki က ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာအစိုးရဟာ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို အသံုးခ်ေနတယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။
“ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲမွာ ရွိမေနသင့္တဲ့သူေတြ၊ ဒီလိုလူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ဖမ္းဆီးခံေနရတာပါ။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ… ဒီလိုလူေတြကို အေပးအယူသေဘာနဲ႔ အသံုးခ်ေနတဲ့ကိစၥက အေတာ္ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္စရာပါ။”
ဒါေပမဲ့လည္း ႏုိင္ငံတကာ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး အဖြဲ႔ေတြကေတာ့ ျမန္မာအေပၚ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြကို ႐ုပ္သိမ္း ေစခ်င္ေနၾကတာပါ။ ကုလသမဂၢ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအစီအစဥ္ UNDP ရဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ Ashok Nigam က အကူအညီ လိုအပ္ေနတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အစီအစဥ္ေတြကို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ဖို႔မွာ ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူမႈေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
“ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြ ဖယ္ရွားဖို႔ သိပ္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ လည္ပတ္ေနဆဲျဖစ္လို႔ပါ။ အထူးသျဖင့္ UNDP ရဲ႕ ဌာေနအစီအစဥ္ေတြ ပံုမွန္ လည္ပတ္ႏိုင္ေရးမွာ အဟန္႔အတားျဖစ္ေနတဲ့ တင္းက်ပ္တဲ့ အတားအဆီးေတြေအာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ လည္ပတ္ေနရတာပါ။ ဌာေန အစီအစဥ္ဟာ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ ျမင့္တင္ေရး ကိစၥေတြမွာ အဓိကထား လုပ္ကိုင္တာျဖစ္ၿပီး အဲဒီကိစၥေတြမွာ အစိုးရအေနနဲ႔ အျပည့္အ၀ တာ၀န္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေတြကိုသာ ဖယ္ရွားလိုက္မယ္ဆိုရင္ အခုကိစၥေတြအတြက္ က်ေနာ္တို႔မွာ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ျဖစ္လာေစမွာပါ။”
ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ ႐ုပ္သိမ္းဖုိ႔ဆိုရင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကေနဒါ အျပင္ ဂ်ာမဏီနဲ႔ ၿဗိတိန္ စတဲ့ အေနာက္ ဥေရာပႏုိင္ငံ ၁၂ ႏိုင္ငံ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၃၆ ႏုိင္ငံရဲ႕ အမႈေဆာင္ ဘုတ္အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ သီတင္းပတ္ေတြအတြင္း အႀကီးတန္း အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြက အေျခအေနေပၚမွာ မူတည္ၿပီး စီးပြားေရးအရ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈ ႐ုပ္သိမ္းဖို႔ကိစၥ ေျပာဆိုမႈတခ်ိဳ႕ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီသီတင္းပတ္တြင္းမွာပဲ ဥေရာပသမဂၢ ႏုိင္ငံေတြက ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေတြကလည္း သန္း ၂၀၀ နီးပါးရွိတဲ့ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး အစီအစဥ္တစ္ရပ္ ခ်မွတ္ဖို႔ စီစဥ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အႀကီးတန္း ျမန္မာအစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚ ခရီးသြားလာခြင့္ ပိတ္ပင္ထားတာကိုလည္း မၾကာေသးခင္ကပဲ ဥေရာပသမဂၢက ဖယ္ရွားေပးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဧၿပီလထဲ က်င္းပမယ့္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲေတြ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တဖို႔နဲ႔ လာမယ့္လပိုင္းေတြအတြင္း က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးကို ခၽြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ဥေရာပသမဂၢ ႏုိင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေတာင္းဆိုေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Source : ခင္ျဖဴေထြး/Ron Corben (VOA Burmese)
To :
His Excellency Mr. Thomas Ojea Quintana,
Special Rapporteur on the situation of Human Rights in Myanmar.
Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR),
Palais Wilson,52 rue des Pâquis ,
CH-1201 Geneva, Switzerland.
CH-1201 Geneva, Switzerland.
Subject: (7) Rohingyas political prisoners from Maung Daw Township have been detained in several jails in Rakhine State.
January 27, 2012
Dear Your Excellency,
After emergence of new democratic government in Myanmar, demand of all political prisoners to be released from all the jails by international dignitaries and internal political parties has been highly hassled to the new government of Myanmar.
Since then by the degree of the president of Myanmar, the four times general amnesty has been approved to free the several kinds of prisoners including political prisoners or prisoners of consciences by the state grant. Due to emancipating of long term imprisonment prisoners of conscience from the jails, people from mass and class organizations have been happy and thanking the grant amnesty of the new government of Myanmar.
By the last grant amnesty issued date on 13.1.2012, our utmost important leader U Kyaw Min @ U Anuwarul Haque, his wife and two daughters were released from MyinKyan and Insein jails respectively, but a son, namely Aung Naing has been kept in Insein jail and U kyaw Min family is very serious to hopefully releasing his son from the jail very soon.
But unfortunately, the following (7) Rohingyas political prisoners, from MaungDaw towhship, who have been detained to serve for five years jail term under the section of “ forming association section (6) by the year 1988”. The prisoners’ details are as the following mentioned.
SRN Prisoner’s Name Jailed Name Jail term Native Town Remark
- 01 U Than Tun @ Saw Leim Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 02 Mohamed Obide Kyaukpyu T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 03 Mamed Saalay Kyaukpyu T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 04 Shaung Shu Anwar Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 05 Mohamed Akbar Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw Released date on 12.10.2011
- 06 Yacoob Thantwe T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
- 07 U MeRamet Buthidaung T/s, Rakhine 5 years MaungDaw
The above mentioned people were arrested by MaungDaw authorities concern, alleging that they were secretly discussing in a room on the date of 30-3-2008 in MaungDaw township, Rakhine state and were being kept until 25-11-2008 in police custody in that of the police station.
They were supposedly jailed by the court of MaungDaw under the act of “forming association section (6) by the year 1988” for five years imprisonment each and they have been serving in several jails which are scattered in Rakhinen state, and are far flung from their residence.
As far as the prisoners’ families are concerned to pay regular visit as like others, The respective Rohingyas prisoners’ families have not been able to pay visit to the jails while Rohingyas are concerned with travelling in accord the regional laws and orders, and since then they have been seriously trouble in the jails as assumed political prisoners.
Rohingyas have been totally stopped in the region to move from one locality to another, from localities to district, from district to Myanmar proper in purpose of higher education, trade, district level medical treatment, and free customary marriages, and social visits between localities, and they are not even voluntarily recognized yet as the citizen of the nation though they are the sons of the soil. Thus from the time the year 1990 onward, the entire Rohingyas people have been overall social devastation up to now. These have been well-known timely to international area from time and again by the several organizations.
At this opportunity, we are very much keen to express our gratitude to the world community that: as Myanmar consecutive governments have been inhumanely and deliberately suppressing the Rohingyas people in the region and rest of the nation for last six decades, the United Nations Organizations, The USA, the UK, the west, neighboring, regional and all international dignitaries have been asking on Myanmar government not only to stop the brutal action, inhuman behaviors, extermination, social discrimination and so on against Rohingyas people but on the other hand the international governments and United Nations have been constantly providing the Rohingyas the necessary assistances in the regions for nearly two decades for the sake of Rohingyas’ wellbeing.
We are looking forward the local and international community’s assistance to help release the prisoners of conscience and the coordinated attempt as an urgent matter would be highly appreciated by our families.
Sincerely Yours,
Khin Zaw
Yangon, Myanmar
၁၊၊ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္ဥပေဒေတြ ႐ွိတယ္၊၊
၂၊၊ လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ကုိယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈေတြ ရွိတယ္၊၊
၃၊၊ ဘာသာတရားတိုင္းမွာ ကိုယ္က်င္႔သိကၡာေတြ ရွိတယ္၊၊
၄၊၊ ကမာၻၾကီးျငိမ္းခ်မ္းဖို႔ ဆိုင္ရာအစိုးရေတြရဲ ႔ ေဆာင္ရြက္ ခ်က္ သက္သက္ျဖင္ ႔မေလာက္ငႏိုင္၊၊
ကမာၻ႔ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား ရဲ ႔ အခန္းက႑လည္း အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေန၊၊
၅၊၊ စစ္မီးလွ်ံေတြ အျမန္ျငိမ္းပါေစ၊၊
၆၊၊ အဓိက႐ုဏ္းမီးလွ်ံေတြ ဘယ္ေသာအခါမွ မေပၚေပါက္ပါေစနဲ႔၊၊
လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ ၊ ဘာသာေပါင္းစုံ ညီရင္းအစ္ကိုလို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာ ႏိုင္ၾကပါေစ၊၊
၇၊၊ ကမာၻၾကီးထာဝရ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ၊၊
ဝီရသူ ( မစိုးရိမ္ )
၂၇႔၁႔၂၀၁၂
အထက္ပါ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုေတာင္းပိုစတာ ကို မႏ ၱေလးျမိဳ ႔ မစိုးရိမ္တိုက္ ဓမၼသဟာယ ေက်ာင္းမွ ႏိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ ဦးဝီရသူ မွ ျငိမ္ခ်မ္းေရး လက္ေဆာင္ အျဖစ္ (မႏ ၱေလး) မူဆလင္မ်ား သို႔ ၂၇ ႔ ၁ ႔ ၂၀၁၂ ေန႔တြင္ EDUZONE ႐ုံးခန္း တြင္ျပဳလုပ္ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဝုိင္းတြင္ ေပးခဲ႔ပါသည္၊၊ဆရာေတာ္ ဘုရား သာသနာ႔အက်ိဴး၊တိုင္းျပည္အက်ိဳး၊လူသားအက်ိဳး မ်ားကို ဆထက္တန္ဘိုး ထမ္းရြက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္းႏွင္႔ျမန္မာ႔ျငိမ္းခ်မ္းေရးမွ သည္ကမာၻ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မႈ အထိ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္းကြ်န္ေတာ္ တို႔ မႏ ၱေလးျမိဳ႔ မူဆလင္ မ်ားမွ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သအပ္ပါသည္၊၊
* ဆရာေတာ္၏ ခြင္႔ျပ်ခ်က္ျဖင္႔ ျပန္လည္ေဖၚျပပါသည္၊၊
Credit : Aungzaw Win
ဒီဇင္ဘာ ၄ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာအစိုးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ကိုယ္ပုိင္ေက်ာင္း မွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ ျပဌာန္းေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ႔သည္။
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွ ျပဌာန္းလိုက္ေသာ ဥပေဒတြင္ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းဆိုသည္မွာ ပညာအရည္အေသြး ျမင့္မားေရးအတြက္ ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ျပဌာန္းထားေသာ သင္ရိုးညြန္းတမ္းနဲ႔ သင္ရုိးမာတိကာမ်ားပါ ဘာသာရပ္မ်ားအတိုင္းျဖစ္ေစ၊ အဆိုပါ ဘာသာရပ္မ်ားအတြက္ သင္ခန္းစာမ်ား ထပ္ေဆာင္း၍ျဖစ္ေစ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးေသာ ပုဂၢလိက တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္သည့္ ေက်ာင္းကို ဆိုလိုသည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
" အစိုးရက ျပဌာန္းထားတဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းကိုပဲ သင္ရမယ္ဆိုေတာ့ ဘာထူးမွာလဲ၊ ဒုံရင္းကဒုံရင္းပဲ။ ႏို္င္ငံျခား တိုင္းျပည္ေတြမွာက ပညာေရးက လြတ္လပ္မႈအျပည့္ရွိတယ္၊ သင္ရိုးညြန္းတမ္းက တစ္ေက်ာင္းနဲ႔တစ္ေက်ာင္း မတူဘူး၊ သင္ရုိးေကာင္းမွ ေက်ာင္းသားေတြ အရည္အခ်င္းတက္မယ္၊ အၿပိဳင္အဆိုင္ လုပ္ၾကတယ္၊ အစိုးရက သူတို႔ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ဥပေဒအရ ဆိုရင္ Student Center စနစ္နဲ႔သြား လို႔မျဖစ္ဘူး၊ ဒီစနစ္အရ ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြမွာ လြတ္လပ္စြာ ေမးပိုင္ခြင့္ရွိတယ္၊ ဥပေဒနဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့၊ ျပည္ေထာင္စု ၿပိဳကြဲေရးကို ထိခိုက္ေစမယ္႔ သင္ၾကားေရးကို မသင္ရဆိုေတာ့၊ သင္တဲ့ဆရာကို ဘယ္အခ်ိန္မဆို ေထာင္ထဲ ဆြဲထည့္လို႔ရတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာပဲ" ဟု မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ စီဒီစီ အဆင္႔ျမင္႔ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာႀကီးတစ္ဦးမွ ေျပာဆိုသည္။
ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားမည့္ ဆရာမ်ားသည္ လုပ္သက္ငါးႏွစ္ရွိရမည္ၿပီး ပညာေရးဌာနတြင္ ပုဂၢလိကေက်ာင္းဆရာလုပ္ကိုင္ရန္ ေလွ်ာက္ထားရမည္ျဖစ္သည္။ ပုဂၢလိက ေက်ာင္းဆရာမ်ားသည္ ႏွစ္စဥ္ေၾကး ေပးသြင္းရမည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
"က်မက ထိုင္းႏိုင္ငံပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာ လုပ္လာတာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ဘြဲ႔ရတယ္ ထိုင္းမွာလည္း အဂၤလိပ္စာသင္တယ္၊ ထိုင္းအစိုးရဆီမွာ လက္မွတ္လုပ္စရာမလိုဘူး၊ ဒီကေက်ာင္းေတြက လြတ္လပ္မႈ အျပည့္ရွိတယ္၊ အစိုးရကလည္း ဘာမွ၀င္ေရာက္စြပ္ဖက္တာ မရွိဘူး" ဟု ဘန္ေကာက္ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာမ ႏွင္းဆီ ကလည္း သူ႔အေတြ႔အႀကံဳကို ေျပာသည္။
ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းတည္ေထာင္ရာတြင္ ျပည္ပႏို္င္ငံအကူအညီျဖင့္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ေသာ ေက်ာင္းမျဖစ္ေစရဟု ပါရွိသည္။ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႔အစည္းမွ ဦးစီးတည္ေထာင္ေသာ ေက်ာင္းမျဖစ္ေစရ ဟုပါရွိၿပီး၊ သာသနာျပဳေက်ာင္းမျဖစ္ေစရ ဟုလည္းပါရွိသည္။
"ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမဆုိ ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္ ႏိုင္ငံျခားတကၠသုိလ္ (သို႔) ေကာလိပ္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းတည္ေထာင္ၾကတယ္၊ အဲဒီလို ပူးေပါင္း မတည္ေထာင္ဘဲနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံအေန အထားအရဆိုရင္ ပုိခက္ခဲမယ္၊ အေတြ႔အႀကဳံရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြရဲ႕ ပံ့ပိုးကူညီမႈ လိုအပ္တယ္၊ အစိုးရျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒအရဆိုရင္ သူတို႔မႀကိဳက္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ အေရးယူလို႔ရေနတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားသား ဆရာေတြကို ေခၚမယ့္ကိစၥကလည္း ဒီဥပေဒ အရဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခသိပ္မရွိဘူး" ဟု စီဒီစီ ေက်ာင္းမွ ဆရာက ေထာက္ျပေျပာဆိုသည္။
စီဒီစီ ေက်ာင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံႏွင့္ သမိုင္းဘာသာရပ္ကို သင္ၾကားေနသည့္ ဆရာဦးလွေရႊ ကလည္း
" ဒီဥေဒကို က်ေနာ္ ေလ့လာၾကည့္တယ္၊ ေရးထားတာေတာ ့ဗလ သုံးတန္ရွိရမယ္ေပါ့၊ အဲဒါနဲ႔ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ေနတဲအခ်က္က သင္ၾကားရမယ္႔ သာသာရပ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိသည့္ ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရးကို မပို႔ခ်ရ ဆိုၿပီး ေျပာထားတယ္၊ ဒါဆိုရင္ သမိုင္းသင္တဲ့ဆရာက သူတို႔မႀကိဳက္ရင္ ေထာင္ဒဏ္ တႏွစ္ကေန သုံးႏွစ္ႏွင့္ က်ပ္သုံးသိန္း ထက္မပိုတဲ့ ဒဏ္ေငြကိုပါ ေဆာင္ရဦးမယ္႔ သေဘာရွိတယ္၊ သမိုင္းဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးကို သင္တာပဲေလ၊ ဒီ ဥပေဒအရ ဆိုရင္ ညံ့ဖ်င္းေနတဲ့ ပညာေရးက ေကာင္းလာမယ့္ အေျခအေန မရွိဘူး" ဟု ျမန္မာအစိုးရ၏ ပညာေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒသစ္ကို ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခဲ့သည္။
Source : ေမာကၡပညာေရးသတင္း
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ား အဖြဲ႕တို႕ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္ ဒုတိယ အၾကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကျပီး အေၾကာင္းအရာ သံုးခု ေဆြးေႏြးခဲ့ ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ထိုသို႔ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ ကိုျမေအး၊ ကိုေဌးၾကြယ္ႏွင့္ ကိုကိုၾကီးတို႔ သံုးဦးက ကိုမင္းကိုႏိုင္ ဦးေဆာင္သည့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕ကိုယ္စားျပဳ အေနျဖင့္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ျပီး အလုပ္သေဘာ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ပါ၀င္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။
အဓိက ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေသာ အခ်က္မ်ားမွာ
၁။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ဘယ္လိုပါ၀င္ပူးေပါင္းႏိုင္မည္လဲ၊
၂။ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ဘယ္လိုအခန္းက႑က ပါ၀င္ပတ္သတ္ႏိုင္မည္လဲ ႏွင့္
၃။ မလႊတ္ေျမာက္ေသးေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားလႊတ္ေျမာက္ေရး
တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ ကိုေဌးၾကြယ္ရယ္၊ ကိုကိုၾကီး ရယ္ ဒီသံုးဦးက ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕ ကိုယ္စားအေနနဲ႕ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီတစ္ခါ ေတြ႕ဆံုမႈမွာေတာ့ အလုပ္သေဘာပါလာပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ျပန္လြတ္ဖို႔ ကိစၥ၊ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥနဲ႕ အနာဂတ္ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန ကိစၥေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဓိက ေဆြးေႏြးခဲ့တာကေတာ့ ဒီအခ်က္သံုးခ်က္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာေတြကိုေတာ့ ထုတ္ျပန္ဖို႔ မရွိေသးပါဘူး” ဟု ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ကိုျမေအးက Eleven Media Group သို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ ဦးေဆာင္သည့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕သည္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၄ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းက ပထမအၾကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျပီး အလြတ္သေဘာ ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႕ေတြ႕ဆံုစဥ္က ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုၾကီး၊ ကိုျမေအး၊ ကိုေဌးၾကြယ္၊ ကိုျပံဳးခ်ိဳ၊ ကိုဂ်င္မီ ၊ ကိုအံ့ဘြယ္ေက်ာ္၊ကိုေအာင္သူႏွင့္ ကိုပ႑ိတ္ထြန္းတို႔ ပါ၀င္ခဲ့ၾကပါသည္။
Source : The Messenger Journal & Eleven Media Group
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ တခ်ိန္တစ္ခါကေတာ့ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေႁမြဆိုး။
တခ်ိန္တခါဆိုတာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားလူမဆန္စြာ (ဦးဝင္းတင္ေရးသလို တိရိစၦာန္ဆန္စြာ) ဆိုးသြမ္းခဲ့တဲ့ (၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလမ်ား – မွ – ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔အထိ) ၁၆ ႏွစ္နီးပါးၾကာျမင့္ခဲ့တဲ့ကာလကို ရည္ၫြန္း ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ၁၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားရဲ႕ လူမဆန္စြာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအ ေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြ ဒုကၡပင္လယ္ေဝခဲ့ၾကရတယ္။ အခုထိလည္းအဲဒီဒုကၡစက္ကြင္းထဲက မလြတ္ႏုိင္ၾကေသးပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာညအခ်ိန္မေတာ္ “ဆုိင္ကယ္သံ” ၾကားရင္ ေသြးလန္႔ေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ တစစီၿပိဳကြဲခဲ့ၾကရတာ၊ အခ်င္းခ်င္း သူတျပန္ ငါတလွည့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ကြဲအက္ခဲ့ ၾကရတာ၊ ခြဲထြက္ခဲ့ၾကတာေတြမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးစနက္ မကင္းခဲ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၈ ကေန “ေျပာင္းလဲလာၿပီ” လို႔ေျပာေနၾကတဲ့ ယေန႔ကာလအထိ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ “အသည္းနာ၊ ကမၻာမေၾက ဒီမိုကေရစီဇာတ္ လမ္းရွည္ႀကီး” ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၾကတဲ့အခါတိုင္း ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ “အဓိကဗီလိန္” ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ကို ဘယ္သူမွဖယ္ရွားႏုိင္လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး။ လကၤာဒီပခ်စ္သူဆုိၿပီး ဒႆဂီရိကို ဇာတ္လိုက္ လုပ္ၿပီးေရးသလို ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကိုဇာတ္လိုက္လုပ္ၿပီး ေရးဖြဲ႔ႏုိင္ဖို႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဇာဂနာကလည္း ဇာတ္ၫြန္းေရးၿပီး မွတ္တမ္းတင္ရုပ္ရွင္ကားလည္း ရုိက္လိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။ အိမ္တိုင္ယာေရာက္သြား ဂါရဝျပဳတယ္လုိ႔ ေတာ့ၾကားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာသြားေတြက်ိဳးခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကို ရယ္စရာအျဖစ္ ေျပာခဲ့ေသးသလားေတာ့ မသိပါ။
ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ လူနည္းစုက ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ/ဒီမုိကေရစီအေရးလိုလားသူေယာင္ေယာင္ သံုးသပ္ေရးသားေဖၚျပၾက တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာအက်ိဳးစီးပြားကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီးေရးတာမဟုတ္ရင္ေတာ့၊ သူတို႔ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕မင္းသားေခါင္း ေဆာင္း ထားတဲ့ အေပၚယံပရိယာယ္ေတြၾကားမွာ အလွည့္စားခံရသူေတြသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕တကယ့္မူမွန္၊ အတြင္းသရုပ္ျဖစ္တဲ့ အစြယ္ျပဴးျပဴး ဘီလူးရုပ္ကိုေတာ့ ဘဝေတြ၊ အသက္ေတြ၊ ခႏၱာကိုယ္ေတြ၊ မိသားစုေတြ ပါရင္းၿပီးခံလုိက္ၾကရတဲ့ အဲဒီကာလႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုမ်ားက အခ်က္အလက္အခိုင္အမာနဲ႔ သက္ ေသခံၾကပါ လိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အဓိကေဒါက္တုိင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ (ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ “ဘာလဲ ဟဲ့ လူ႔ငရဲ” စာအုပ္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ)။ အဲဒီကာလကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ သတင္းစာေတြကိုျပန္လွန္ၾကည့္ပါ။ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ပံုမပါတဲ့ သတင္းစာမရွိ သေလာက္ ရွားတယ္ဆိုတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း ကုိရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေတြ႔ျမင္ ရမွာက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕ ရႈတင္းတင္းမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ရုပ္ပံုလႊာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ (ဇာဂနာရဲ႕ ျပက္လံုးကိုလည္းအမွတ္ရၾကပါလိမ့္မယ္)
မိုးေကာင္းခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ အရာက်သြားေတာ့လည္း ျဖဳတ္ကနဲပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ထဲက ဂုိဏ္းတိုက္ပြဲတစ္ခု။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုပြဲတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္လုပြဲေတြႏႊဲတဲ့ အခါတုိင္းလည္း စစ္တပ္ကို မီးေသေအာင္ကုိင္ထားႏုိင္သူကသာ ဗိုလ္စြဲေအာင္ပြဲခံတာပါ။
ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္တင္ဦး (လန္ဘား) လည္း ဒီလိုဇာတ္သိမ္းခဲ့ဖူးတာပဲ။
ေလာကဓံတရားကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသူေတြနဲ႔ “ကံ – ကံ၏ အက်ိဳး” ကို ေထြးပုိက္ထားၾကၿပီး စာနာသနားေနၾကသူေတြအဖို႔ ေတာ့ ဗိုလ္ ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ “ျဖစ္- ပ်က္” နဲ႔ “တက္-က်” ဟာ သံေဝဂရစရာ၊ တရားက်စရာပါပဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုသာၾကည့္ၿပီးသံေဝဂရ၊ တရားက်ေနသူေတြကို ျမင္ရ၊ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသတုန္လႈပ္မိပါတယ္။ နာက်ည္းခံျပင္း စိတ္လည္းေပၚပါ တယ္။ တကယ္တန္း လူ႔ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ေမတၱာပြားၿပီး၊ စာနာသနားၾကရမွာက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕လူမဆန္တဲ့ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ိဳးစံုကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္က သူလက္ဦးမႈမဲ့ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြကုိ “မင္းတုိ႔အခ်င္းခ်င္းမညီၫြတ္၍ ယခုလုိျဖစ္ရတာ” လို႔ေျပာ ေၾကာင္း ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။
အဲဒီရွင္းလင္းခ်က္ထဲမွာပဲ ဗုိလ္သန္းေရႊ- ဗိုလ္ေမာင္ေအး – ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ဟာ “ ကပၸတိန္၊ ေမဂ်ာေလာက္မွစၿပီး အတူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ လာသည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္ေၾကာင္း” ေဖၚျပပါရွိပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အခ်က္ ၂ ခ်က္နဲ႔ ျဖဳတ္ထုတ္လုိက္တာပါ။
● အမိန္႔မနာခံမႈ
● အဂတိလိုက္စားမႈ၊လာဘ္ယူမႈမ်ား ဆိုၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိကအခ်က္က နံပတ္ဝမ္းကို အံတုတဲ့ (အမိန္႔မနာခံမႈလို႔အမည္တပ္ထားတဲ့) အမႈသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ လာဘ္ယူမႈ ဆုိတာနဲ႔ စစ္အုပ္စုထဲမွာ ဘယ္သူေတြမ်ားကင္းရွင္းလို႔လဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ကိုင္တြယ္လုိက္တဲ့ျဖစ္ရပ္ကပဲ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပေလ့လာသူေတြၾကားမွာ ဘယ္သူနံပတ္ဝမ္းလဲဆိုတဲ့အျငင္းပြားမႈကုိ ရွင္း လင္းတဲ့ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုတြင္းက ခြာရာတုိင္းလာသူေတြကို သင္ခန္းစာေပးလုိက္တာလဲျဖစ္ပါတယ္။
အဆိပ္သိပ္ျပင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အစြယ္ခ်ဳိးလိုက္သူဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ အစြယ္က်ိဳး ေႁမြ။
အစြယ္က်ိဳးသြားတဲ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ “ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး”ဆုိတဲ့ စကားကို အိမ္ခ်ဳပ္ကေနလြတ္လာတာနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီစကားက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တင္မကဘူး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြအကုန္ေပးခဲ့ရတဲ့ ကတိစကားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အစြယ္က်ိဳးသြားၿပီဆုိ တာ ေဖၚျပတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိပဲ ကတိေပးေပး ေျခမၿမဲလက္ၿမဲေအာင္ ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) နဲ႔ပဲလႊတ္ေပးလုိက္တာပါ။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုသူကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးပါဘူး။
တစ္ခ်ိန္က နံပတ္ဝမ္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းကို အံတုခဲ့ဖူးသူျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးနဲ႔ (မဆလ) တပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းမ်ားရဲ႕သာဓက ေတြလည္း ရွိထားဖူးေလေတာ့၊ လက္ရွိနံပတ္ဝမ္း ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အကြက္ေစ့ေစ့ စဥ္းစားခဲ့ပံုလည္းေပၚပါတယ္။
အံတုခဲ့သူေတြက အခြင့္အခါေကာင္းေပၚတာနဲ႔ ထႂကြေလ့ရွိပါတယ္။ အခြင့္အခါေကာင္းဆိုတာ လူထုအံုႂကြမႈကိုဆိုလုိတာပါ။ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ဟာ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕လိႈင္းကိုစီးၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို ရာဇဝင္ ေႂကြးေတာင္း ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လွန္အံတုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အံတုမႈဟာ အခုိက္အတံ့အားျဖင့္သာ မီးရွဴးမီးပန္းလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စစ္အုပ္စုဝင္ခ်င္း ဝံသာႏုစိတ္ ဓါတ္ကိုေတာ့ အျပည့္အဝထားရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီးကို ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလုိက္ပို႔တာဟာ စံက်တဲ့ စစ္အုပ္စုဝံသာႏုစိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပတာပါ။
ေနာက္ထပ္ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမ်ိဳး မေပၚေပါက္ႏုိင္ပါဘူးလို႔ ဘယ္သူမွအာမမခံႏုိင္သလို ေပၚလာတဲ့အခါ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလို တစ္ တပ္တအား ဝင္မႏႊဲဘူးလို႔လည္း ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။
ဒါေတြကိုတြက္ခ်က္ၿပီး ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ရဲ႕တပည့္သားေျမးေတြကိစၥကို ကိုင္တြယ္ခဲ့ပံုေပၚပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ေနရာကို ဖန္တီးစီရင္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရဘူး၊ ပညာေရးက႑မွာေတာ့ နာယကအျဖစ္နဲ႔ေနေပေတာ့။
တစ္ခ်ိန္က ဘာႀကီးျဖစ္ခဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့ အခုခ်ိန္မွာ အရင္းအႏွီးရဲ႕လက္ေအာက္မွာ (ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ လက္ေအာက္မွာ) ဝန္ထမ္းျဖစ္ရၿပီလို႔ သံုး သပ္ရင္ အဲဒီသံုးသပ္ခ်က္ဟာ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္၊ အေပၚယံက်တဲ့ သံုးသပ္ခ်က္သာျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးရဲ႕သေဘာဆႏၵ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ “နာယကေနရာ” ေပးထားတာ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုနံပတ္ဝမ္းရဲ႕ ၫြန္ၾကားခ်က္၊စီမံ၊ ေနရာခ်ထားမႈေတြထဲက တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူရမွာပါ။ သံုးသပ္ရမွာပါ။ ေဇကမၻာ ဦးခင္ေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို စီမံကိုင္တြယ္ႏုိင္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကသာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊကိုစီမံကုိင္တြယ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အတိတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ ဟာ ယခုျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦး (ဗိုလ္) ေရႊမန္းနဲ႔ ခမည္းခမက္ေတာ္စပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အာဏာနဲ႔ အရင္းအႏွီးရဲ႕ စံက်တဲ့ ေပါင္းစည္းမႈတစ္ခုပါ။ “ျမရိပ္ညိဳ ေဖာင္ေဒးရွင္း”ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး ဦး (ဗိုလ္) ခင္ေအာင္ျမင့္ရဲ႕ ဆႏၵျပဳခ်က္နဲ႔အညီဖြဲ႔စည္းထူေထာင္တာပါ။
ဒီေတာ့ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို နာယကအျဖစ္ထားဖို႔ကိစၥမွာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးသေဘာဆႏၵနဲ႔ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ ခ်တာမျဖစ္ ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက နာမည္ခံတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒီေနရာမွာ နံပတ္ဝမ္းဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ေျပာစကားကို မူရင္းအတုိင္းကိုးကားေဖၚျပပါရေစ။
“ — ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊန႔ဲ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔က လႊတ္ေတာ္မွာေကာ၊ အစုိးရမွာေကာ၊ ပါတီမွာေကာ သက္ ဆုိင္ ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ လံုးဝအနားယူသြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကိစၥေတြ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥရပ္ေတြကေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြခ်မွတ္ေပးသြားတာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးထြက္သံယိုမႈမရွိဘဲ အေျခခံဥပေဒေပၚေပါက္ေအာင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲေတြေပၚေပါက္ေအာင္၊ အစုိးရ ေပၚေပါက္ေအာင္၊ ႏုိင္ငံတကာလက္ခံႏုိင္ေအာင္၊ ျပည္သူမ်ားကလက္ခံႏုိင္ ေအာင္ပံုေဖၚေပးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ အားလံုး ဒီေန႔လုိက္နာၿပီးေဆာင္ရြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႔ခ်မွတ္ေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလိုေဆာင္ရြက္ တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔မပါေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့ လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လုိ႔မကုန္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္— ”
“သူတို႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လို႔မကုန္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္” တဲ့။ မွတ္ခ်က္ေပးစရာမလိုေအာင္ရွင္းေနပါ တယ္။
ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ ကို “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ခန္႔အပ္လုိက္တဲ့အခ်က္ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္း ပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြအတြက္ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအေနနဲ႔ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘဲြ႔တံဆိပ္” တုိက္ရုိက္ေပးလုိ႔မျဖစ္လို႔ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက တဆင့္ “နာယကဆုလဒ္”ေပးလုိက္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔သူတုိ႔မိသားစုေတြကိုပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ္ကားလုိက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ မိသားစုေတြအေပၚကို မစာနာတ့ဲ၊ မေထာက္ထားတဲ့သေဘာထားနဲ႔လုပ္ရပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခန္႔ထားမႈက အစြယ္အခ်ဳိးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ နာယကအျဖစ္ ပန္းပန္လ်က္ပဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေဖၚျပေနသလိုျဖစ္ ေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုျမင္ရတဲ့အခါနဲ႔ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔သတင္းကိုၾကားရတဲ့ အခါမွာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့အသည္းနာကမၻာမေၾက ဒီမုိကေရစီဇာတ္လမ္းႀကီးရဲ႕ အဓိကဗီလိန္လူဆိုးႀကီးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ခါးသည္း နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း သတိရေနၾကမည္သာျဖစ္ပါတယ္။
ၫြန္း ● “ယေန႔ႏုိင္ငံေတာ္၌ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနေသာအေျခအေနမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီဝင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၏ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္ အျပည့္အစံု” ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔၊ ကုန္းျမင့္သာ၊ ေဇယ်ာသီရိဗိမာန္ခန္းမ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
● ရန္ကုန္တုိင္းမ္ (The YANGON TIMES) အတြဲ ၈ ၊ အမွတ္ (၁) ဇန္နဝါရီ ၅- ၁၁၊ ၂၀၁၂ ။ စာမ်က္ႏွာ အခ်ပ္ပို (ခ)၊
တခ်ိန္တခါဆိုတာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားလူမဆန္စြာ (ဦးဝင္းတင္ေရးသလို တိရိစၦာန္ဆန္စြာ) ဆိုးသြမ္းခဲ့တဲ့ (၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးေတာ္ပံုကာလမ်ား – မွ – ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔အထိ) ၁၆ ႏွစ္နီးပါးၾကာျမင့္ခဲ့တဲ့ကာလကို ရည္ၫြန္း ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ၁၆ ႏွစ္တာကာလအတြင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားရဲ႕ လူမဆန္စြာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီအ ေရးလႈပ္ရွားသူေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြ ဒုကၡပင္လယ္ေဝခဲ့ၾကရတယ္။ အခုထိလည္းအဲဒီဒုကၡစက္ကြင္းထဲက မလြတ္ႏုိင္ၾကေသးပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာညအခ်ိန္မေတာ္ “ဆုိင္ကယ္သံ” ၾကားရင္ ေသြးလန္႔ေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
တုိင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔အစည္းေတြ တစစီၿပိဳကြဲခဲ့ၾကရတာ၊ အခ်င္းခ်င္း သူတျပန္ ငါတလွည့္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကရတာ၊ ကြဲအက္ခဲ့ ၾကရတာ၊ ခြဲထြက္ခဲ့ၾကတာေတြမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးစနက္ မကင္းခဲ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၈ ကေန “ေျပာင္းလဲလာၿပီ” လို႔ေျပာေနၾကတဲ့ ယေန႔ကာလအထိ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ “အသည္းနာ၊ ကမၻာမေၾက ဒီမိုကေရစီဇာတ္ လမ္းရွည္ႀကီး” ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၾကတဲ့အခါတိုင္း ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ “အဓိကဗီလိန္” ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို အထင္အရွားေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ဒီအခ်က္ကို ဘယ္သူမွဖယ္ရွားႏုိင္လိမ့္မယ္မဟုတ္ပါဘူး။ လကၤာဒီပခ်စ္သူဆုိၿပီး ဒႆဂီရိကို ဇာတ္လိုက္ လုပ္ၿပီးေရးသလို ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကိုဇာတ္လိုက္လုပ္ၿပီး ေရးဖြဲ႔ႏုိင္ဖို႔လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဇာဂနာကလည္း ဇာတ္ၫြန္းေရးၿပီး မွတ္တမ္းတင္ရုပ္ရွင္ကားလည္း ရုိက္လိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။ အိမ္တိုင္ယာေရာက္သြား ဂါရဝျပဳတယ္လုိ႔ ေတာ့ၾကားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာသြားေတြက်ိဳးခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ကို ရယ္စရာအျဖစ္ ေျပာခဲ့ေသးသလားေတာ့ မသိပါ။
ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ လူနည္းစုက ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူ/ဒီမုိကေရစီအေရးလိုလားသူေယာင္ေယာင္ သံုးသပ္ေရးသားေဖၚျပၾက တယ္။ သူတို႔ဟာ တစ္စံုတစ္ခုေသာအက်ိဳးစီးပြားကိုေမွ်ာ္ကိုးၿပီးေရးတာမဟုတ္ရင္ေတာ့၊ သူတို႔ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕မင္းသားေခါင္း ေဆာင္း ထားတဲ့ အေပၚယံပရိယာယ္ေတြၾကားမွာ အလွည့္စားခံရသူေတြသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ရဲ႕တကယ့္မူမွန္၊ အတြင္းသရုပ္ျဖစ္တဲ့ အစြယ္ျပဴးျပဴး ဘီလူးရုပ္ကိုေတာ့ ဘဝေတြ၊ အသက္ေတြ၊ ခႏၱာကိုယ္ေတြ၊ မိသားစုေတြ ပါရင္းၿပီးခံလုိက္ၾကရတဲ့ အဲဒီကာလႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕မိသားစုမ်ားက အခ်က္အလက္အခိုင္အမာနဲ႔ သက္ ေသခံၾကပါ လိမ့္မယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ေထာက္လွမ္းေရးယႏၱယားဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ အဓိကေဒါက္တုိင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ (ဦးဝင္းတင္ရဲ႕ “ဘာလဲ ဟဲ့ လူ႔ငရဲ” စာအုပ္ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ)။ အဲဒီကာလကထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ သတင္းစာေတြကိုျပန္လွန္ၾကည့္ပါ။ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ပံုမပါတဲ့ သတင္းစာမရွိ သေလာက္ ရွားတယ္ဆိုတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းေတြကို ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္လည္း ကုိရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေတြ႔ျမင္ ရမွာက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ရဲ႕ ရႈတင္းတင္းမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ရုပ္ပံုလႊာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ (ဇာဂနာရဲ႕ ျပက္လံုးကိုလည္းအမွတ္ရၾကပါလိမ့္မယ္)
မိုးေကာင္းခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္ အရာက်သြားေတာ့လည္း ျဖဳတ္ကနဲပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ထဲက ဂုိဏ္းတိုက္ပြဲတစ္ခု။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုပြဲတစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္လုပြဲေတြႏႊဲတဲ့ အခါတုိင္းလည္း စစ္တပ္ကို မီးေသေအာင္ကုိင္ထားႏုိင္သူကသာ ဗိုလ္စြဲေအာင္ပြဲခံတာပါ။
ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္တင္ဦး (လန္ဘား) လည္း ဒီလိုဇာတ္သိမ္းခဲ့ဖူးတာပဲ။
ေလာကဓံတရားကုိ လက္ကုိင္ထားၾကသူေတြနဲ႔ “ကံ – ကံ၏ အက်ိဳး” ကို ေထြးပုိက္ထားၾကၿပီး စာနာသနားေနၾကသူေတြအဖို႔ ေတာ့ ဗိုလ္ ခင္ၫြန္႔ရဲ႕ “ျဖစ္- ပ်က္” နဲ႔ “တက္-က်” ဟာ သံေဝဂရစရာ၊ တရားက်စရာပါပဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုသာၾကည့္ၿပီးသံေဝဂရ၊ တရားက်ေနသူေတြကို ျမင္ရ၊ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသတုန္လႈပ္မိပါတယ္။ နာက်ည္းခံျပင္း စိတ္လည္းေပၚပါ တယ္။ တကယ္တန္း လူ႔ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ေမတၱာပြားၿပီး၊ စာနာသနားၾကရမွာက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕လူမဆန္တဲ့ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ိဳးစံုကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ သူတုိ႔မိသားစုေတြသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန႔္က သူလက္ဦးမႈမဲ့ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြကုိ “မင္းတုိ႔အခ်င္းခ်င္းမညီၫြတ္၍ ယခုလုိျဖစ္ရတာ” လို႔ေျပာ ေၾကာင္း ဗိုလ္ေရႊမန္းရဲ႕ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္မွာ ဖတ္ရပါတယ္။
အဲဒီရွင္းလင္းခ်က္ထဲမွာပဲ ဗုိလ္သန္းေရႊ- ဗိုလ္ေမာင္ေအး – ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ဟာ “ ကပၸတိန္၊ ေမဂ်ာေလာက္မွစၿပီး အတူ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ လာသည္မွာ ယေန႔ထိျဖစ္ေၾကာင္း” ေဖၚျပပါရွိပါတယ္။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အခ်က္ ၂ ခ်က္နဲ႔ ျဖဳတ္ထုတ္လုိက္တာပါ။
● အမိန္႔မနာခံမႈ
● အဂတိလိုက္စားမႈ၊လာဘ္ယူမႈမ်ား ဆိုၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
အဓိကအခ်က္က နံပတ္ဝမ္းကို အံတုတဲ့ (အမိန္႔မနာခံမႈလို႔အမည္တပ္ထားတဲ့) အမႈသာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈ၊ လာဘ္ယူမႈ ဆုိတာနဲ႔ စစ္အုပ္စုထဲမွာ ဘယ္သူေတြမ်ားကင္းရွင္းလို႔လဲ။
ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို ကိုင္တြယ္လုိက္တဲ့ျဖစ္ရပ္ကပဲ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပေလ့လာသူေတြၾကားမွာ ဘယ္သူနံပတ္ဝမ္းလဲဆိုတဲ့အျငင္းပြားမႈကုိ ရွင္း လင္းတဲ့ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုတြင္းက ခြာရာတုိင္းလာသူေတြကို သင္ခန္းစာေပးလုိက္တာလဲျဖစ္ပါတယ္။
အဆိပ္သိပ္ျပင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို အစြယ္ခ်ဳိးလိုက္သူဟာ ဗိုလ္သန္းေရႊ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုေတာ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ အစြယ္က်ိဳး ေႁမြ။
အစြယ္က်ိဳးသြားတဲ့ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ “ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘူး”ဆုိတဲ့ စကားကို အိမ္ခ်ဳပ္ကေနလြတ္လာတာနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီစကားက ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တင္မကဘူး၊ သူ႔တပည့္သားေျမးေတြအကုန္ေပးခဲ့ရတဲ့ ကတိစကားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ အစြယ္က်ိဳးသြားၿပီဆုိ တာ ေဖၚျပတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိပဲ ကတိေပးေပး ေျခမၿမဲလက္ၿမဲေအာင္ ပုဒ္မ ၄၀၁ (၁) နဲ႔ပဲလႊတ္ေပးလုိက္တာပါ။ ခြာရာတုိင္းဗိုလ္လုသူကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္မေပးပါဘူး။
တစ္ခ်ိန္က နံပတ္ဝမ္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းကို အံတုခဲ့ဖူးသူျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးနဲ႔ (မဆလ) တပ္မွဴးႀကီးေဟာင္းမ်ားရဲ႕သာဓက ေတြလည္း ရွိထားဖူးေလေတာ့၊ လက္ရွိနံပတ္ဝမ္း ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ အကြက္ေစ့ေစ့ စဥ္းစားခဲ့ပံုလည္းေပၚပါတယ္။
အံတုခဲ့သူေတြက အခြင့္အခါေကာင္းေပၚတာနဲ႔ ထႂကြေလ့ရွိပါတယ္။ အခြင့္အခါေကာင္းဆိုတာ လူထုအံုႂကြမႈကိုဆိုလုိတာပါ။ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး ဟာ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ အေရးေတာ္ပံုႀကီးရဲ႕လိႈင္းကိုစီးၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို ရာဇဝင္ ေႂကြးေတာင္း ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လွန္အံတုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အံတုမႈဟာ အခုိက္အတံ့အားျဖင့္သာ မီးရွဴးမီးပန္းလႊတ္ခဲ့တာမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စစ္အုပ္စုဝင္ခ်င္း ဝံသာႏုစိတ္ ဓါတ္ကိုေတာ့ အျပည့္အဝထားရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးခရီးကို ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလုိက္ပို႔တာဟာ စံက်တဲ့ စစ္အုပ္စုဝံသာႏုစိတ္ဓါတ္ကိုေဖၚျပတာပါ။
ေနာက္ထပ္ ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုႀကီးမ်ိဳး မေပၚေပါက္ႏုိင္ပါဘူးလို႔ ဘယ္သူမွအာမမခံႏုိင္သလို ေပၚလာတဲ့အခါ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးလို တစ္ တပ္တအား ဝင္မႏႊဲဘူးလို႔လည္း ဘယ္သူမွ မေျပာႏုိင္ပါဘူး။
ဒါေတြကိုတြက္ခ်က္ၿပီး ဗိုလ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ရဲ႕တပည့္သားေျမးေတြကိစၥကို ကိုင္တြယ္ခဲ့ပံုေပၚပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ေနရာကို ဖန္တီးစီရင္တယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရဘူး၊ ပညာေရးက႑မွာေတာ့ နာယကအျဖစ္နဲ႔ေနေပေတာ့။
တစ္ခ်ိန္က ဘာႀကီးျဖစ္ခဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့ အခုခ်ိန္မွာ အရင္းအႏွီးရဲ႕လက္ေအာက္မွာ (ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ လက္ေအာက္မွာ) ဝန္ထမ္းျဖစ္ရၿပီလို႔ သံုး သပ္ရင္ အဲဒီသံုးသပ္ခ်က္ဟာ လိုအပ္ခ်က္ရွိေနတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္၊ အေပၚယံက်တဲ့ သံုးသပ္ခ်က္သာျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးရဲ႕သေဘာဆႏၵ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ “နာယကေနရာ” ေပးထားတာ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
စစ္အုပ္စုနံပတ္ဝမ္းရဲ႕ ၫြန္ၾကားခ်က္၊စီမံ၊ ေနရာခ်ထားမႈေတြထဲက တစ္ခုအျဖစ္မွတ္ယူရမွာပါ။ သံုးသပ္ရမွာပါ။ ေဇကမၻာ ဦးခင္ေရႊဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို စီမံကိုင္တြယ္ႏုိင္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကသာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊကိုစီမံကုိင္တြယ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အတိတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ ဟာ ယခုျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦး (ဗိုလ္) ေရႊမန္းနဲ႔ ခမည္းခမက္ေတာ္စပ္ပါတယ္။ ဒါဟာ အာဏာနဲ႔ အရင္းအႏွီးရဲ႕ စံက်တဲ့ ေပါင္းစည္းမႈတစ္ခုပါ။ “ျမရိပ္ညိဳ ေဖာင္ေဒးရွင္း”ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ႀကီး ဦး (ဗိုလ္) ခင္ေအာင္ျမင့္ရဲ႕ ဆႏၵျပဳခ်က္နဲ႔အညီဖြဲ႔စည္းထူေထာင္တာပါ။
ဒီေတာ့ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းမွာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို နာယကအျဖစ္ထားဖို႔ကိစၥမွာ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊ တစ္ဦးသေဘာဆႏၵနဲ႔ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ ခ်တာမျဖစ္ ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက နာမည္ခံတာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒီေနရာမွာ နံပတ္ဝမ္းဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဦးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ေျပာစကားကို မူရင္းအတုိင္းကိုးကားေဖၚျပပါရေစ။
“ — ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊန႔ဲ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔က လႊတ္ေတာ္မွာေကာ၊ အစုိးရမွာေကာ၊ ပါတီမွာေကာ သက္ ဆုိင္ ျခင္းမရွိေတာ့ပါဘူး။ လံုးဝအနားယူသြားၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ႏုိင္ငံေတာ္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကိစၥေတြ၊ လံုျခံဳေရးကိစၥရပ္ေတြကေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြခ်မွတ္ေပးသြားတာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးထြက္သံယိုမႈမရွိဘဲ အေျခခံဥပေဒေပၚေပါက္ေအာင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲေတြေပၚေပါက္ေအာင္၊ အစုိးရ ေပၚေပါက္ေအာင္၊ ႏုိင္ငံတကာလက္ခံႏုိင္ေအာင္၊ ျပည္သူမ်ားကလက္ခံႏုိင္ ေအာင္ပံုေဖၚေပးသြားတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ အားလံုး ဒီေန႔လုိက္နာၿပီးေဆာင္ရြက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္၊ သူတို႔ခ်မွတ္ေပးတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလိုေဆာင္ရြက္ တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔မပါေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့ လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လုိ႔မကုန္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္— ”
“သူတို႔ၫြန္ၾကားထားတဲ့လမ္းၫြန္ခ်က္ေတြကိုလဲ လုပ္လို႔မကုန္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္” တဲ့။ မွတ္ခ်က္ေပးစရာမလိုေအာင္ရွင္းေနပါ တယ္။
ဗိုလ္ခင္ညြန္႔ ကို “ေဒၚလာငါးေထာင္စားနာယက” ခန္႔အပ္လုိက္တဲ့အခ်က္ဟာ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္း ပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြအတြက္ ဦးသိန္းစိန္စစ္တစ္ပုိင္းအစိုးရအေနနဲ႔ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘဲြ႔တံဆိပ္” တုိက္ရုိက္ေပးလုိ႔မျဖစ္လို႔ ေဇကမၻာဦးခင္ေရႊက တဆင့္ “နာယကဆုလဒ္”ေပးလုိက္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ႕ လူမဆန္တဲ့ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေတြကုိ ရင္စည္း၊ ခါးစည္းခံခဲ့ၾကရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔သူတုိ႔မိသားစုေတြကိုပ်က္ရယ္ျပဳလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ္ကားလုိက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြနဲ႔ မိသားစုေတြအေပၚကို မစာနာတ့ဲ၊ မေထာက္ထားတဲ့သေဘာထားနဲ႔လုပ္ရပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီခန္႔ထားမႈက အစြယ္အခ်ဳိးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ဟာ နာယကအျဖစ္ ပန္းပန္လ်က္ပဲဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိေဖၚျပေနသလိုျဖစ္ ေနပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီအေရးလႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကိုျမင္ရတဲ့အခါနဲ႔ ဗိုလ္ခင္ညြန္႔သတင္းကိုၾကားရတဲ့ အခါမွာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့အသည္းနာကမၻာမေၾက ဒီမုိကေရစီဇာတ္လမ္းႀကီးရဲ႕ အဓိကဗီလိန္လူဆိုးႀကီးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ခါးသည္း နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကို ပြတ္သပ္ရင္း သတိရေနၾကမည္သာျဖစ္ပါတယ္။
ၫြန္း ● “ယေန႔ႏုိင္ငံေတာ္၌ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနေသာအေျခအေနမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီဝင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရေရႊမန္း၏ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခ်က္ အျပည့္အစံု” ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ (၂၄) ရက္ေန႔၊ ကုန္းျမင့္သာ၊ ေဇယ်ာသီရိဗိမာန္ခန္းမ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
● ရန္ကုန္တုိင္းမ္ (The YANGON TIMES) အတြဲ ၈ ၊ အမွတ္ (၁) ဇန္နဝါရီ ၅- ၁၁၊ ၂၀၁၂ ။ စာမ်က္ႏွာ အခ်ပ္ပို (ခ)၊
Credit : တူေမာင္ညိဳ (Moe Ma Ka)
ကိုမ်ဳိးဝင္း၊ ဦးမ်ဳိး၊ ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း Photo: DVB
ျမန္မာအစိုး ရအဆက္ဆက္ က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ မတရားအသင္း အက္ဥပေဒဟာ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ့ အမ်ိူးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကိုအတားအဆီး ျဖစ္ေနတဲ့တြက္ ဖ်က္သိမ္းေပးဖို့ မတရားအသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ အဖြဲ အစည္းေတြက ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။
၁၉၅၃ ခုႏွစ္ကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ မတရားသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီရဲ့ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္းကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြကို ေခတ္အဆက္ဆက္ဖိႏွိပ္ရာမွာ အသံုးျပုခဲ့တဲ့ ဒီဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းခ်ိန္ တန္ေနၿပီလို့ေျပာပါတယ္။
“ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ့ နိ္ဳင္ငံေရး ယူဆမႈေတြကို ႏွိပ္စက္ခဲ့တဲ့ ဥပေဒတရပ္ဟာ ယေန့အခ်ိန္ခါမွာ မရွိသင့္ေတာ့ဘူးလို့ ျမင္လို့ အခုလို တင္ျပတာပါ။ အမ်ားဆံုး ထိခိုက္တာက နံပါတ္တစ္ လယ္သမားေတြပါ။ ေက်းလက္ေဒသ လက္နက္ကိုင္ေဒသမွာ ရွိတဲ့ လယ္သမားေတြကို ဒီဟာက ႏွိပ္စက္တယ္။ ေျမေပၚမွာ လႈပ္ရွားတဲ့ အစိုးရနဲ့မတူတဲ့ လူေတြအေပၚမွာ အခ်ိန္မေရြး ဒါမ်ိဳးတပ္ၿပီးေတာ့ ႏွိပ္စက္တာပါ။ အခုအခါမွာဆိုရင္ အဲဒီပုဒ္မနဲ့ပဲ ႏွစ္ေတြအမ်ားႀကီး ေထာင္က်ေနရတဲ့ နိုင္ငံေရးအက်ဉ္းသားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါေသးတယ္။”
၁၉၀၈ ခုႏွစ္ မတရားသင္း အက္ဥပေဒဟာ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ့အဂၤလိပ္ေတြက လက္နက္ကိုင္ ပုန္ကန္တဲ့ ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးေပါင္းစံုကို ႏွိမ္နင္းဖို့ ရည္ရြယ္ၿပီး ျပ႒ာန္းထားတဲ့ ဥပေဒျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဥပေဒကို အေၾကာင္းျပုၿပီး မတရားအသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ အဖြဲ့ေတြနဲ့ ဆက္နႊယ္ေနသူေတြကို အစိုးရက ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် အျပစ္ေပးေလ့ရွိတာပါ။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွာ မတရားအသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံ ေရွ့ေနမ်ား ေကာင္စီ (ဘီအယ္လ္စီ) ရဲ့ ဥပေဒေရးရာ သံုးသပ္ေရး ဌာနတာဝန္ခံ ဦးမ်ိဳးက အခုလို ေျပာပါတယ္။
“လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးသား နိုင္ငံတနိုင္ငံမွာ ဒီဥပေဒမ်ိဳး မရွိသင့္ေတာ့ဘူးဗ်။ ဒါေပမယ့္ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရေတြက ဒီဥပေဒကို ကိုင္ၿပီးေတာ့ သူတို့ကို နိ္ဳင္ငံေရးအရ အန္တုတဲ့ အတိုက္အခံ အင္အားစုေတြကို ဒါနဲ့ပဲ ဆြဲ ဆြဲသြင္းေနတာပဲေလ။ ဒီေန့ထိ တိုင္ေအာင္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲေတာ့ က်ေနာ္တို့ ျမန္မာနိုင္ငံ ေရွ့ေနမ်ားေကာင္စီဆိုတာလည္း ဥပေဒလုပ္ငန္းတခုပဲ လုပ္တာပါ။ ဥပေဒလုပ္ငန္း လုပ္တယ္ဆိုတာလည္း ကိုယ့္နိုင္ငံ ေကာင္းဖို့အတြက္ က်ေနာ္တို့ လုပ္တာ ျဖစ္တယ္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးဖို့အတြက္ က်ေနာ္တို့ လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။ သန့္သန့္စင္စင္ေလး ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ့အစည္းတခုကိုမွ မတရားအသင္း လာေၾကညာတယ္ဆိုတာဟာ ေတာ္ေတာ့ကို လြန္လြန္းပါတယ္။”
အလားတူ မတရားသင္း စြပ္စြဲခံထားရတဲ့ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ့အစည္း တခုျဖစ္တဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ဒု-ဥကၠ႒ ကိုမ်ိဳးဝင္းကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဒိမိုကေရစီေဖာ္ေဆာင္ဖို့ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ့ မတရားသင္း ဥပေဒ အပါအဝင္ မတရားတဲ့ ဥပေဒအားလံုးကို ဖ်က္သိမ္းသင့္ၿပီလို့ ေျပာပါတယ္။
“ယေန့ကာလ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈမွ တိုင္းျပည္နဲ့ ျပည္သူအက်ိဳးအတြက္ တကယ္ေရွးရႈမယ္ဆိုရင္ အင္အားစုအားလံုးပါဝင္နိုင္တဲ့ နိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္း ဖန္တီးဖို့လိုတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတာ မရွိရဘူး။ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္ရမယ္။ နိုင္ငံေရးအရ ေတြ႕ဆံုေဆြးေနြးမႈေတြ လိုတယ္။ နိုင္ငံေရးအက်ဉ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖို့လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို့ ခုနက ဥပေဒတခုတည္းတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္မွာ ရွိေနတဲ့ ပုဒ္မ ၅ (ည) လို ဥပေဒမ်ိဳး၊ အီလက္ထေရာနစ္ ဥပေဒ၊ အမ်ားႀကီးပဲ ညႇိႏွိ္ဳင္းေဆြးေနြး ဖ်က္သိမ္းရမွာပဲ။”
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မတရားသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ အဖြဲ့အစည္းေပါင္း အနည္းဆံုး ၁၃ ဖြဲ့ ေလာက္ရွိၿပီး ၁၉၆၂ခုႏွစ္မတိုင္ခင္ကတည္းက မတရားသင္း ေၾကညာခံထားရတဲ့ အဖြဲ့အစည္းေတြထဲမွာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ အလံနီကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ျပည္သူ့ရဲေဘာ္အဖြဲ့ ေကအန္ဒီအိုစတဲ့ အဖြဲ့အစည္း ၆ ဖြဲ့ေလာက္ ရွိပါတယ္။
၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကရင္အမ်ိဳးသားအစည္းအရံုး၊ ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္၊ ျမန္မာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး၊ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိုင္ငံ အမ်ိဳးသားညြန့္ေပါင္းအစိုးရ၊ ျမန္မာနိုင္ငံ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား အဖြဲ့ခ်ုပ္ စတဲ့အဖြဲ့ေတြနဲ့ ေနာက္ဆံုး ေၾကညာခံထား ရတာကေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံေရွ့ေနမ်ားေကာင္စီတို့ ျဖစ္ပါတယ္။
Source :DVB News
“အဖဲြ႔အစည္းတစ္ခုရဲ့အက်ိဳးစီးပြားကုိ ေဆာင္ရြက္သည္ျဖစ္ေစ၊ တုိင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳးကုိဘဲ ေဆာင္ရြက္သည္ျဖစ္ေစ၊ နံပါတ္တစ္ကေတာ့ to avoid the extreme ပါ။ အစြန္းလြတ္ေအာင္ေရွာင္ၾကဖုိ႔။ အလယ္အလတ္မွ်မွ်တတ က်င့္သုံးၾကဖုိ႔ ၊ ပုိျပီးေတာ့အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္ကေတာ့ try to understand
the truth သစၥာ( အမွန္)တရားကုိ နားလည္ၾကဖုိ႔ပါ´´လုိ႔ ဆရာေတာ္ဦးဥာဏိႆရက မိန္႔ၾကားပါတယ္။
ဆရာေတာ္ကဘဲ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနုိင္ငံတည္ေဆာက္မယ္ဆုိရင္ လူမ်ိဳးေရး၊ဘာသာေရး၊ အစဲြအလန္းေတြ ေဖ်ာက္ရမယ္။ အစဲြအလန္းေတြ မေဖ်ာက္နုိင္ရင္ unity (တစုတစည္းညီညႊတ္ျခင္း)၊ harmony(သင့္တင့္ျမတ္ျမတ္ေနထုိင္ျခင္း) လုပ္လုိ႔မရဘူး။ Unity နဲ႔ Harmony ကုိ တည္ေဆာက္လုိ႔မရရင္ peace( ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း) ကုိ တည္ေဆာက္လုိ႔ မရနုိင္ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔အတူ လုပ္ၾကံခံခဲ့ရတဲ့ အာဇာနည္ ကုိးဦီးအနက္ ဦးရာဇာတ္ အထိမ္းအမွတ္ကို ဦးရာဇာတ္ရဲ့ အသက္ ၁၁၄ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔မွာ အခန္းအနားနဲ႔ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဦးရာဇာတ္ဟာ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္ျပီး ဦးရာဇာတ္ေန႔ကုိ Myanmar Muslim Education and Cultural Society က ၾကီးမွဴးက်င္းပခဲ့တယ္။ အဲဒီအခန္းအနားကုိ ေရႊက်င္သာသနာပုိင္ ၀ါဆုိဆရာေတာ္၊ေတာင္ထီးလင္းဆရာေတာ္၊ သီတဂူဆရာေတာ္အပါ၀င္
ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ၾကီးအမ်ားအျပားတက္ေရာက္ၾကတာကုိေတြ႔ရပါတယ္။
Source : ေဆြသက္ျမင့္( ေမာ္ဒန္သတင္းဂ်ာနယ္)
Nobel Peace Prize winner Aung San Suu Kyi, General Secretary of the National League for Democracy, addresses the participants at the World Economic Forum’s Annual Meeting.
Last year I spoke of the challenges that Burma was facing, our missed opportunities, our fundamental need for political stability, national reconciliation and rule of law, that we may be able to achieve genuine democratization, human development and economic growth. The aspirations of our people, not only to catch up with the rest of the world, but to make their own contribution towards a safer, happier planet for us all.
A year on I can say that we have taken some steps towards meeting those challenges. We are not yet at the point of a “great transformation,” but we have a rare and extremely precious opportunity to reach such a point. That Minister U Soe Thane is attending the 2012 World Economic Forum is a sign of the positive changes that have been taking place in our country. I would like to appeal to all those who wish to promote the interests of Burma, and other nations and societies struggling for peace and stability, development and prosperity, to support us in our efforts to take the next crucial task, that will enable us to bridge the gap between potential and fulfillment.
It gives me intense satisfaction, I do not think it will be going too far to say that it thrills me, to learn that the purpose of this Annual Meeting of the World Economic Forum is to ensure that the leaders exercise their responsibilities, jointly, boldly and strategically to improve the state of the world for future generations.
May I be so bold as to say that this is a happy paraphrase of a major aim of my party, The National League for Democracy, except that we aspire, modestly, to start with our own country before we extend our efforts to the rest of the world.
This brings me back to the reason why I am not with you today. As I said earlier, the possibility of a “great transformation” is in sight for our country. An important step that will take us nearer to a truly revolutionary break through will be the inclusion of all relevant political forces in the electoral and legislative process of our country.
We are now reconstructing our party and preparing to contest by elections scheduled for first April. That we may extend our efforts for peace, national reconciliation, here I would like to emphasize the need to resolve ethnic conflicts and democratization into the national assembly. The work connected with these preparations is keeping me away from your meeting this year but I hope the fruit of our labors will contribute towards to a closer, positive links between our domestic economy and global developments.
Economic progress is dependent on more than the fiscal and monetary measures that have been advocated for Burma by international financial Institutions. Such measures will need to be up held by judicial and legislative reforms, which will guarantee that sound regulations and laws will be administrated justly and effectively.
We wish to create a political, social and economic environment that will bring ethical, new and innovative investments to our country. We would like to draw up our blue print for a sustainable new model economy with a view to the future needs of our globe, social and environmental concerns, woven into food, water and energy needs.
Once again I would like to end with an appeal to all of you: please support our endeavors to make Burma the shining representative of what can be possible if we cooperate in our efforts to make our world a happier, safer home for all our peoples.
In conclusion, may I say that I very much hope that the day will come when I too can be part of this distinguished, vibrant gathering.
Thank you.
Source : World Economic Forum
သို႔
ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား
ရက္စြဲ ။ ။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၁၈)ရက္။
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား ေတာင္းခံျခင္း။
ေလးစားအပ္ပါေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ဒီမိုကေရစီခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထု ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး၏ မၿပီးဆံုးေသးသည့္ ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ဆက္ လက္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ယေန႔ကာလအထိ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရရွိေရးတို႔အတြက္ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားႏွင့္အတူ လက္တြဲကာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား တစုိက္မတ္မတ္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အတူ အမိျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ ေျဖရွင္း အေျဖရွာႏုိင္ ေရးကိုလည္း တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ား၊ ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားႏွင့္ လက္တြဲကာ အစဥ္တစုိက္ အားထုတ္ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ရိွပါသည္။
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္အတြက္ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား ေတာင္းခံျခင္း။
ေလးစားအပ္ပါေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ဒီမိုကေရစီခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထု ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး၏ မၿပီးဆံုးေသးသည့္ ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ဆက္ လက္ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ယေန႔ကာလအထိ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပိုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ရရွိေရးတို႔အတြက္ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ားႏွင့္အတူ လက္တြဲကာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား တစုိက္မတ္မတ္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အတူ အမိျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ ေျဖရွင္း အေျဖရွာႏုိင္ ေရးကိုလည္း တိုင္းရင္းသားအင္အားစုမ်ား၊ ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားႏွင့္ လက္တြဲကာ အစဥ္တစုိက္ အားထုတ္ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ရိွပါသည္။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၁၀)ရက္ေန႔ ရက္စြဲျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈ အဖြဲ႔မွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္ရန္အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစားပြဲတြင္ တန္းတူညီတူေဆြးေႏြးႏိုင္ရန္ ေပးပို႔ေသာ ကမ္းလွမ္းစာကို မိမိတို႔ လက္ခံရရွိခဲ့ပါသည္။
မိမိတုိ႔ တပ္ဦးႏွင့္တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္လည္း အမိျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ထြန္းကားေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ စစ္မွန္သည့္ ျပည္ေထာင္စု တည္ ေဆာက္ေရးတို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရတန္းတူရည္တူ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ယခုကဲ့သို႔ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈအဖြဲ႔မွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္းခ်က္အား အေလးအနက္ ႀကိဳဆိုခဲ့ၿပီး အလြတ္သ ေဘာ စတင္ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ေရးအတြက္ စီစဥ္္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိပါသည္။
မိမိတို႔ တပ္ဦးႏွင့္တပ္မေတာ္သည္ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသီးသီး တို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ားကိုထင္ဟပ္ကာ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သြားရန္ ရည္မွန္းထားပါသည္။
ထိုသို႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ အလႊာအသီး သီးတို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ား၊ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား လိုအပ္လ်က္ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္း ေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးတို႔အတြက္ လူႀကီးမင္းတို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ားႏွင့္ အႀကံျပဳ ခ်က္မ်ားအား ေလးစားစြာျဖင့္ ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။
ခ်စ္ၾကည္ေလးစားစြာျဖင့္ -
ရဲေဘာ္မ်ဳိး၀င္း
အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေကာ္မီတီ
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး
(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)
မိမိတုိ႔ တပ္ဦးႏွင့္တပ္မေတာ္ အေနျဖင့္လည္း အမိျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရး ထြန္းကားေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ စစ္မွန္သည့္ ျပည္ေထာင္စု တည္ ေဆာက္ေရးတို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရးအရတန္းတူရည္တူ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ယခုကဲ့သို႔ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မႈအဖြဲ႔မွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးရန္ ကမ္းလွမ္းခ်က္အား အေလးအနက္ ႀကိဳဆိုခဲ့ၿပီး အလြတ္သ ေဘာ စတင္ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ေရးအတြက္ စီစဥ္္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိပါသည္။
မိမိတို႔ တပ္ဦးႏွင့္တပ္မေတာ္သည္ ျပည္တြင္းစစ္ ရပ္စဲေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ရာတြင္ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသီးသီး တို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ားကိုထင္ဟပ္ကာ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္သြားရန္ ရည္မွန္းထားပါသည္။
ထိုသို႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားႏွင့္ အလႊာအသီး သီးတို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ား၊ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား လိုအပ္လ်က္ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္း ေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးတို႔အတြက္ လူႀကီးမင္းတို႔၏ အျမင္သေဘာထားမ်ားႏွင့္ အႀကံျပဳ ခ်က္မ်ားအား ေလးစားစြာျဖင့္ ေတာင္းခံအပ္ပါသည္။
ခ်စ္ၾကည္ေလးစားစြာျဖင့္ -
ရဲေဘာ္မ်ဳိး၀င္း
အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေကာ္မီတီ
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး
(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)
By Francis Wade
Last week a small NGO took a report detailing state discrimination against Muslim babies in Burma to the UN Committee on the Rights of the Child (CRC). The Muslim minority in question, the Rohingya, has suffered for decades as a result of an outwardly racist governmental policy toward non-Buddhists in Burma, which has also seen Christian communities in Karen, Kachin and Chin states suffer relentless persecution.
The report details how Rohingya children are subject to racial profiling immediately after birth – those born outside of wedlock are placed on blacklists, and denied travel permits and access to education. While none of 750,000-strong population in western Burma’s Arakan state are registered as citizens, those children blacklisted suffer heftier treatment from authorities, and are unlikely to be able to marry when they grow up.
Burmese Rohingya refugees are pictured at an unregistered refugee camp in Bangladesh.
A strict two-child policy for the Rohingya (and only the Rohingya) is also in place, and the same treatment detailed above applies to children born above that limit. The report says that families with unregistered children face constant threat of arrest, which is only avoided via “unending extortion” by government authorities.
“Despite signs of political reforms in the past five months, the [Burmese] government has reaffirmed specific deeply discriminatory policies against this minority group on national security grounds, using justifications of ‘illegal migration management’ and ‘control on population growth’,” said The Arakan Project, who submitted the report to the CRC. The organisation is one of the few that persistently attempts to spotlight the abuses against the Rohingya, and deserves huge commendation for its work.
As the recent furore over a BBC report that labels the Rohingya as Burmese shows, racism against the group is also widespread in Burmese society. Chat forums are filled with venomous attacks on the Muslim minority (some examples here), whom many Burmese claim are Bengali immigrants, with their dark skin often cited as proof that their origins lie outside of Burma. Advocacy groups counter this by arguing that in Arakan state Islam traces back to before the spread of the now dominant Theravada Buddhism.
Debating their origins however is somewhat extraneous to the inquiry we should be having – few ask why this deep-seated fear of the Rohingya exists among Burmese, and moreover how society there will reconcile the fact that current reforms are means to open up the country to the outside world, an inevitable by-product of which will be a greater foreign presence. Burma’s borders have historically been porous enough to allow huge migration of peoples into and out of the country, and while this has not always sat easily with Burmese (note the anti-Chinese riots in the late 1960s and early 1970s, and indeed current animosity at the huge presence of Chinese in places like Mandalay, many of whom, unlike the Rohingya, are granted legal status), its xenophobia needs to be addressed now more than ever as it attempts to join a globalised world.
In a country where persecution against ethnic minorities makes regular headlines, the plight of the Rohingya is woefully underreported. Moreover, very justifiable claims from Burmese across the spectrum of egregious abuses committed against them by the government do not stretch to the Rohingya, who are seen as foreign infiltrators and therefore not deserving of the world’s sympathy and assistance. That hypocrisy is publicly reinforced by the government – the head of The Arakan Project, Chris Lewa, told me that she came face to face with Burma’s representative at the UN upon submitting the report to the CRC:
“As the experts insisted on a reply, the Burmese [representative] Maung Wai took the floor and just claimed that he recognized that there was a problem in Northern [Arakan] state, which was illegal immigration. Not surprisingly, he said that there was no Rohingya in Myanmar and that Rohingya is not one of the 135 national races … Then a Committee member asked how he called them. He replied Bengali.”
Note also that current sitting ambassador to the UN, Ye Myint Aung, wrote in a letter to fellow diplomats during his prior tenure as Consul-General to Hong Kong that Rohingya were “ugly as ogres”.
Up to 400,000 are believed to be living in neighbouring Bangladesh, only 28,000 of whom can receive official assistance from the UN (Dhaka worries that additional assistance would act as a pull-factor for those Rohingya still in Burma). Each year hundreds make the perilous ocean voyage from Bangladesh to Thailand or Malaysia in search of work and safer refuge, often meeting grisly ends – in January 2009 Thai coastguards pushed a boat packed with around 190 refugees that had washed up on its southern coast back out to sea and left them to die.
Last year a boatload of Rohingya that only made it as far as southern Burma were brought ashore, and the 63 on board jailed on immigration charges.
The CRC is due to issue concluding observations on The Arakan Project’s report on February 3. How that will affect the fate of Rohingya, described by Medicins Sans Frontierés as one of the world minority groups “most in danger of extinction”, remains to be seen, but between the praise and condemnation of Burma’s government by the international community, their names are not uttered. Wisened Burma observers know that the country’s ills cannot be solved overnight, no matter how many ceasefires or reforms are enacted, and weeding out such entrenched and vitriolic discrimination from Burmese society will be a very long, very painful process.
Credit here
As a person who had worked at the European Union in Brussels, came as a shock to hear that the Foreign Affairs Council of the E U had adopted conclusions in favour of the current situation in Burma and is suspending the visa ban to prepare the ground for a further significant relaxation of sanctions when they are due for renewal in April.. Even though there are unprecedented causes for optimism, and changes for the better should be positively encouraged, one must harbour the benefit of doubt given the track record of Junta in lying to the international community. There have been many false dawns in the past and we are afraid that the West especially EU might tend to follow the Constructive Engagement used by the Asian countries to prolong the Junta backed administration.
One should note that the current government ministers are the same persons as in the previous Junta administration and lying and procrastination are their standard norms e.g. President Thein Sein made a speech in March 2011 which promises changes in economic and social development but it takes a year to release some political prisoners and still it did not meet the EU criteria of releasing them unconditionally. What more the catch is releasing more criminals like ex-military and ex-government prisoners e.g. the Spy Chief and his MIS team so that it can use them again in their administration as even now Khin Nyunt get $5000 per month for being a patron to a suspicious philanthropic Mya Yeik Nyo Foundation owned by business tycoon and MP Khin Shwe with a salary of $US5, 000 a month. Every Burmese see the writings on the wall of this staggering salary,
in a country where a third of the population lives on less than a dollar a day
Seeking ceasefire with some of the armed ethnic nationalities can be welcome but one recollect that the increased conflict in the past year is a direct result of the military-backed government breaking three ceasefire agreements since elections held in November 2010. [1] Why did the EU made no comment when the ceasefires were broken down, and human rights abuses by the Burmese Army have actually increased? Even now at the time of this writing an all out war against the Kachin with 48,000 soldiers, (120 battalions) [2] while the peace proposal with the Mon has broken down. It is a good aspect that the EU is finally paying more attention to ethnic issues, but talking about financial assistance for returnees is highly premature. Even the ceasefires that have been agreed are tentative, and ceasefires have frequently been broken by the Tatmadaw in the past. With the military-backed government still not engaging in an inclusive political dialogue to address the root causes of the conflict, it is likely to be some time before most refugees feels safe to return.[3] The quasi civilian regime is still using its old trick of Divide and Rule only because of increased international pressure, but has so far refused to engage in dialogue about the political root causes of the conflict, instead deferring discussions to a later date.
EU welcomes the relaxation of censorship, in a recent interview with the Washington Post, President Thein Sein refused to give guarantees on media freedom, and when asked if he would repeal censorship laws he said; ‘The media needs to take responsibility and proper actions. Media freedom will be based on the accountability they have.” [4] Burma’s media is still highly restricted and not been repealed. The regime warns that “Action will be taken” to any one that publish the true story of unfairly evicting of the abbot of the Sadhu Pariyatti Monastery in Rangoon for his outspoken views or the ethnic conflicts where the government is dishonesty dealing with them. Moreover local journals have already been prevented about irregularities—including in Kawhmu Township where Daw Aung San Suu Kyi will contest. USDP has been telling people that they will only get access to electricity and micro-credit schemes only if they vote for them.[5] There are several limits on what media can report. Does EU is aware that free and fair conduct by elections is not possible under current laws in Burma?
Everybody welcomes freedom of assembly in Burma but there are numerous conditions in place such as the location of demonstration, numbers of people, and permissions needing to be sought by various authorities as such that no legal protest will go ahead without government approval. For Example if the Monks protested again as in 2007 they could be treated much more worst. Promulgating human rights law seems hallow in view of the many caveats and security laws as they are extremely restrictive. It is a good thing that the EU welcomes legislation on trade union activity, but the first trade union was turned down because the President has not promulgated the law and flatly denied the request to creating a new student union or flies the peacock flag which symbolize Burma’s pro-democracy movement
We are dumfounded when the EU says that it welcomes the humanitarian access and is serious about the welfare of those in the conflict zone when it still refuses to fund cross-border aid to reach those unfortunate citizens where the military-backed government does not allow access. Hypocrisy is a strong word which we dare not use but the price of EU inaction in this areas are costing thousands of lives, [6]
One could not comprehend of why the Thein Sein government is establishing Human Rights Commission, when Than Shwe the previous dictator has already established a Human Rights Commission to cover up their abuses. A classic example being on the bias report of the conditions in Insein jail and we simply could not understand why did EU fails to call for independent international monitors like the Red Cross to be allowed into Burma’s jails?
Human Rights Watch had proved that the Burmese military continues to violate international humanitarian law through the use of extrajudicial killings, torture, sexual violence, beatings, abusive forced labour, antipersonnel landmines, and pillaging of property, particularly in Kachin, Shan, and Karen States. Yesterday it was revealed that the Tatmadaw deliberately killed a pregnant woman. Burmese army units in Karen State forced convicts to work as porters in ongoing operations in combat zones, mistreating them through beatings, torture, and use as “human shields” to deter attacks or clear antipersonnel landmines. The army continues to actively recruit and use child soldiers, even as the government cooperates with the International Labour Organization on demobilizing child soldiers. Tatmadaw is recruiting child soldiers and using antipersonnel landmines around civilian areas. [7] With such glaring atrocities EU has the heart to reward the Junta backed Government as perhaps because of the numerous German firms and the French Total oil companies are calling the shots at the European Union?
EU members have spoken about three key benchmarks, the release of all political prisoners, the end of conflict, and free and fair elections. None of these benchmarks have been met.
(1) Political prisoners have been released, but not all and most of them are still in jail. This benchmark has not been met. Independent international monitors must be allowed into Burma’s jails to make a proper assessment. (2) Steps are now being taken to agree ceasefire agreements, but conflict remains. This benchmark has not been met either
(3) Free and fair elections under Burma’s laws are not possible. NLD with its high profile and strong support can be overcome this hurdle as long as ballot counting is not rigged. However, other smaller political parties remain disadvantaged.
When Senator John McCain met President Thein Sein, he asked to allow international observers to monitor the by-election but it seems that he refused. It should be recollect that in 2010, the regime did not allow any observers, but rather sealed the country off from most international press, rigged the election and appointed ex-military leaders to the new quasi-civilian government. [8] It seems that the reforms are only a ploy to have sanctions removed, rather than a sign of genuine political change.[9]
The EU does not have the broad scale and depth of sanctions which the American has. To give away too many sanctions too soon removes what little leverage the EU has. This will more likely discourage further change, rather than encourage it, and the EU will be sidelined in its influence. The EU has flexibility to change its sanctions regime at any time, not just in April when the annual renewal takes places. There is no need for a premature rush to remove all or most sanctions in April.
It is understandable that the European Union has focus on positives and opportunities as a way of encouraging further change is understandable, but glossing over and ignores serious problems that remain tantamount to be preparing the ground for more significant sanctions to be lifted, and inconvenient truths are ignored. It is still early to see the real motivations for what is taking place as the dialogue process that will lead to real reform and reconciliation is still needed. The EU must show that it is willing to respond positively to changes when they do take place, but at the same time must start to be more realistic about the real scale and nature of what is taking place. None of the changes they refer to involve the military and military backed government relinquishing any power or control Implicit in the argument that sanctions must be relaxed to encourage further change is an acceptance that an important motivation for changes taking place is to get sanctions lifted, rather than the military-backed government having a genuine desire to see a democratic transition. We feel that it is too early to give them the attention they deserve
The 11-member National Defence and Security Council (NDSC) comprised of the inner circle of Burma’s government and military leaders, which are the real power behind Thein Sein Administration reportedly, discussed sanctions and come to the conclusion that lifting the visa ban is not their top priority. The greater concern are those that restricting the transfer of their ill gotten treasures to the Western financial institutions for the old generals’ near and dear ones because they did not trust the Chinese banks and have taken lessons on the episode of Slobodan Milošević’s wealth .
What moral leadership would EU give to the Third World countries which are bent on rewarding the Junta’s proxy at the cost of 30 million ethnic nationalities of Burma? Perhaps the economic lens of the EU on the natural and human resources of Burma is too great to count the life and limb of the poor and persecuted ethnic nationalities.
[1] Analysis of EU Conclusion of Burma by Burma US Campaign No 17 Jan 2012
[2] Interview with Gen. Sumlut Gun Maw, the vice chief of staff of the KIA
[3]Analysis of EU Conclusion of Burma by Burma US Campaign No 17 Jan 2012
[4] Answer to Lally Weymouth, senior associate editor for The Washington Post,
ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ မၾကာမီ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ရန္ စီစဥ္ေနၿပီး ၎၏ အထူးအႀကံေပး မစၥတာ ဗီေဂ် နမ္ဘီးယားကိုလည္း အခ်ိန္ျပည့္ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ခန္႔ထားေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဒါဗို႔စ္ တက္ရန္ ဖိပံုစာ - ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းဒဏ္ခံ ေဒသသို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေနေသာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း (ဓာတ္ပံု - UN Photo/Evan Schneider)
“ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ထပ္မံေဆြးေႏြးဖို႔ က်ေနာ္ သိပ္မၾကာခင္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုသြားဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္” မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရွိ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာသည္။
ကုလသမဂၢသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္တြင္ အေရးပါသည့္က႑မွ ပါဝင္ေနေၾကာင္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆိုသည္။
“သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လႊတ္ေပးတာေတြ အပါအဝင္ လက္ရွိလုပ္ေဆာင္ေနတာကို အလြန္ပဲ ေက်နပ္အားရပါတယ္” ဟု မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ေျပာၾကားသည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ႏွစ္ႀကိမ္ လာေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ၿပီး ၎၏ အထူးကိုယ္စားလွယ္အပါအဝင္ ကုလသမဂၢ ထိပ္တန္းအရာရွိမ်ားလည္း သီးျခားစီ လာေရာက္ခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္သည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက “ႏိုင္ငံတကာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ ေစ့စပ္ညွိႏိႈင္းမႈ ေပၚေပါက္လာေစဖို႔ သူတို႔ေတြက အေျခခံအခင္းအက်င္းေတြ လုပ္ေပးေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြမ်ားအဖြဲ႔ကို လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ က်ေနာ္ဦးေဆာင္ၿပီး ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီျဖစ္စဥ္ကို ေထာက္ခံအားေပးဖို႔၊ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ ညိွႏိႈင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ အားေကာင္းေစဖို႔ အဲဒီအေျခခံေတြေပၚမွာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ယခု ရလဒ္မ်ားသည္ ပူးေပါင္းပါဝင္သူအားလံုး၏ စုစည္းစြာ လုပ္ေဆာင္မႈ ရလဒ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာလိုသည္မွာ လူသိနည္းသည့္ သံတမန္နည္းျဖစ္ေစ၊ လူသိရွင္ၾကား သံတမန္နည္းႏွင့္ ျဖစ္ေစ နည္းႏွစ္ရပ္စလံုးကို အဆက္မျပတ္ စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ တခ်ိန္လံုး အသံုးျပဳခဲ့ေၾကာင္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆိုသည္။
ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ တခ်ိန္လံုး တိုက္႐ိုက္ ေျပာဆို ညွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး ဤခ်ဥ္းကပ္မႈျဖင့္ ရလဒ္ထြက္ေပၚလာေၾကာင္းလည္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆက္လက္ေျပာသည္။
ထို႔အျပင္ ၎၏ အထူးအႀကံေပး မစၥတာ ဗီေဂ် နမ္ဗီးယားကိုလည္း သူ၏ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ အခ်ိန္ပိုင္း ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ အခ်ိန္ျပည့္ အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခန္႔ထားေတာ့မည္ဟု ေၾကညာသြားသည္။
ဤကာလအေတာအတြင္းတြင္ပင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကလင္တန္သည္ အသစ္ခန္႔အပ္လိုက္ေသာ အေမရိကန္ဆိုင္ရာ အိႏၵိယ သံအမတ္ႀကီး နီ႐ူပါမာ ရာအိုႏွင့္ ဝါရွင္တန္တြင္ ေတြ႔ဆံုရာ၌ ျမန္မာ့အေရးကိုလည္း ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
အိႏၵိယသံ႐ံုးမွ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဗီရန္ဒါ ေပါလ္က “ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကလင္တန္နဲ႔ သံအမတ္ႀကီး ရာအိုတို႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ အာဖဂန္နစၥတန္ အေျခအေန၊ အီရန္ႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျဖစ္ထြန္းမႈအေျခအေနေတြအေပၚ ေဒသတြင္းက ႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးစီးပြားကိစၥေတြကို အျမင္ဖလွယ္ခဲ့ၾကပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ ေျပာခြင့္ရ အမ်ိဳးသမီး ဗစ္တိုးရီးယား ႏုလန္းကလည္း ကလင္တန္ႏွင့္ ရာအို ေတြ႔ဆံုရာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရး ေဆြးေႏြးခဲ့သည္ဟု သတင္းေထာက္မ်ားကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားသည္။
္
“ျမန္မာအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ထပ္မံေဆြးေႏြးဖို႔ က်ေနာ္ သိပ္မၾကာခင္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုသြားဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္” မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရွိ ကုလသမဂၢဌာနခ်ဳပ္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာသည္။
ကုလသမဂၢသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္စဥ္တြင္ အေရးပါသည့္က႑မွ ပါဝင္ေနေၾကာင္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆိုသည္။
“သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လႊတ္ေပးတာေတြ အပါအဝင္ လက္ရွိလုပ္ေဆာင္ေနတာကို အလြန္ပဲ ေက်နပ္အားရပါတယ္” ဟု မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ေျပာၾကားသည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ႏွစ္ႀကိမ္ လာေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ၿပီး ၎၏ အထူးကိုယ္စားလွယ္အပါအဝင္ ကုလသမဂၢ ထိပ္တန္းအရာရွိမ်ားလည္း သီးျခားစီ လာေရာက္ခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္သည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက “ႏိုင္ငံတကာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ ေစ့စပ္ညွိႏိႈင္းမႈ ေပၚေပါက္လာေစဖို႔ သူတို႔ေတြက အေျခခံအခင္းအက်င္းေတြ လုပ္ေပးေနတယ္လို႔ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ျမန္မာ့မိတ္ေဆြမ်ားအဖြဲ႔ကို လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ က်ေနာ္ဦးေဆာင္ၿပီး ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီျဖစ္စဥ္ကို ေထာက္ခံအားေပးဖို႔၊ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ ညိွႏိႈင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ အားေကာင္းေစဖို႔ အဲဒီအေျခခံေတြေပၚမွာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ယခု ရလဒ္မ်ားသည္ ပူးေပါင္းပါဝင္သူအားလံုး၏ စုစည္းစြာ လုပ္ေဆာင္မႈ ရလဒ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာလိုသည္မွာ လူသိနည္းသည့္ သံတမန္နည္းျဖစ္ေစ၊ လူသိရွင္ၾကား သံတမန္နည္းႏွင့္ ျဖစ္ေစ နည္းႏွစ္ရပ္စလံုးကို အဆက္မျပတ္ စိတ္ရွည္ရွည္ျဖင့္ တခ်ိန္လံုး အသံုးျပဳခဲ့ေၾကာင္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆိုသည္။
ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ တခ်ိန္လံုး တိုက္႐ိုက္ ေျပာဆို ညွိႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး ဤခ်ဥ္းကပ္မႈျဖင့္ ရလဒ္ထြက္ေပၚလာေၾကာင္းလည္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆက္လက္ေျပာသည္။
ထို႔အျပင္ ၎၏ အထူးအႀကံေပး မစၥတာ ဗီေဂ် နမ္ဗီးယားကိုလည္း သူ၏ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ အခ်ိန္ပိုင္း ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ အခ်ိန္ျပည့္ အထူးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခန္႔ထားေတာ့မည္ဟု ေၾကညာသြားသည္။
ဤကာလအေတာအတြင္းတြင္ပင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကလင္တန္သည္ အသစ္ခန္႔အပ္လိုက္ေသာ အေမရိကန္ဆိုင္ရာ အိႏၵိယ သံအမတ္ႀကီး နီ႐ူပါမာ ရာအိုႏွင့္ ဝါရွင္တန္တြင္ ေတြ႔ဆံုရာ၌ ျမန္မာ့အေရးကိုလည္း ထည့္သြင္း ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
အိႏၵိယသံ႐ံုးမွ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဗီရန္ဒါ ေပါလ္က “ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ကလင္တန္နဲ႔ သံအမတ္ႀကီး ရာအိုတို႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ အာဖဂန္နစၥတန္ အေျခအေန၊ အီရန္ႏိုင္ငံ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတို႔နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျဖစ္ထြန္းမႈအေျခအေနေတြအေပၚ ေဒသတြင္းက ႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးစီးပြားကိစၥေတြကို အျမင္ဖလွယ္ခဲ့ၾကပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ ေျပာခြင့္ရ အမ်ိဳးသမီး ဗစ္တိုးရီးယား ႏုလန္းကလည္း ကလင္တန္ႏွင့္ ရာအို ေတြ႔ဆံုရာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရး ေဆြးေႏြးခဲ့သည္ဟု သတင္းေထာက္မ်ားကို အတည္ျပဳ ေျပာၾကားသည္။
္
Source here
သို႕
ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကိုကို
ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး
ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန
ေနျပည္ေတာ္။
ေန႕စြဲ။ ။ ၁၇.၁.၂၀၁၂
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနသည့္ က်န္ရစ္သူအက်ဥ္းသား
ဦးေရႊထူး လြတ္ေျမာက္ေရးကိစၥ
ဦးေရႊထူး၏ကုိယ္ေရးအက်ဥ္း။ ။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ တပ္မဟာ (၁၃) တပ္မင္းႀကီး ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဘျဖဴ (ျငိမ္း) ႏို္င္ငံ့ဂုဏ္ရည္ ပထမအဆင့္ ႏွင့္ ေဒၚျမေသြးတို႕မွ (၂၀) ရက္ ႏို၀င္ဘာလ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။
ေမြးခ်င္းငါးေယာက္အနက္ ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္ျပီး၊ အသက္(၂၀)အရြယ္တြင္ ပညာေရး၀န္ထမ္းဘ၀ျဖင့္ အ.ထ.က (၁) ေက်ာက္မဲျမိဳ႕ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ စတင္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ (၁၉၆၆) ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚခင္ေဆြရီ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ ျပဳခဲ့သည္။ သားတစ္ေယာက္ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ (၁၉၈၆) ခုႏွစ္တြင္ အ.ထ.က (၁) မႏၱေလးျမိဳ႕ မႏၱေလးတိုင္းအတြင္း အထက္တန္းျပဆရာအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သည္။ (၁၉၈၆) ခုႏွစ္တြင္ ပညာေရး၀န္ထမ္းဘ၀မွ အျငိမ္းစားယူခဲ့သည္။ (၁၉၈၈) ျပည္လံုးကၽြတ္ အေရးအခင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမွာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
(၁၉၉၃)တြင္ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး ၁၆ မွ စြဲခ်က္တင္ျပီး အထူးတရားရံုးမွ ပုဒ္မ (၅) (ည) (၁၇/၁) အရ ၃ ႏွစ္ခ်မွတ္ျပီး တစ္ေပါင္းတည္း အျပစ္ဒဏ္အျဖစ္ (၃) ႏွစ္က်ခံေစရန္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ အျပစ္ဒဏ္သတ္မွတ္ခ်က္ႏွစ္ေစ့၍ ျပန္လြတ္ခဲ့သည္။
(၁၉၉၈) ခုႏွစ္ ေမလထဲတြင္ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး (၁)မွ ဖမ္းဆီးျပီး ၁၂၄ (က) အရ အႏွစ္ (၂၀)၊ ေဖာက္ခြဲ (၅) အရ ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ႏွစ္ ၊ ပုဒ္မ ၁၇ (၂) အရ ေထာင္ဒဏ္ (၅) ႏွစ္၊ ပုဒ္မ ၁၉ (စ) အရ ေထာင္ဒဏ္ (၃)ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္သည့္ကာလအစပိုင္းတြင္ အိုးဘိုးအက်ဥ္းေထာင္ (မႏၱေလး) ၌ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့ရသည္။ အက်ဥ္းက်ခံစဥ္ကာလအတြင္း (၃၀) ရက္ ေမလ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္တြင္ ေတာင္ေလးလံုး အက်ဥ္းေထာင္ (ေတာင္ႀကီး) ရွမ္းျပည္နယ္သို႕ေရႊ႕ေျပာင္းခံခဲ့ရသည္။ အက်ဥ္းက်ခံ ရစဥ္ကာလမွ ယခုအခ်ိန္ အထိ ၁၄ ႏွစ္နီးပါး ေတာင္ေလးလံုးအက်ဥ္းေထာင္တြင္က်ခံေနရဆဲျဖစ္သည္။
ဦးေရႊထူးအေပၚစြဲဆိုထားေသာပုဒ္မမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ ၍ေျဖရွင္းခ်က္မ်ား။ ။
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ေမလ (၂၉) ရက္တြင္ ဦးေရႊထူး (ခ) ဦးေအာင္ေဇယ်အား ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အေရးအခင္းကဲ့သို႕ ဖန္တီး ႏႈိးေဆာ္ရန္ၾကံရြယ္သည္ဟု စြပ္စြဲျပီး အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး (၁) မွ ဖမ္းဆီး ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ရာတြင္ ေအာက္ပါပုဒ္မမ်ားျဖင့္ စြဲခ်က္တင္ခံခဲ့ရသည္။ ယင္းပုဒ္မမ်ားအနက္
၁။ ပုဒ္မ ၁၂၄ (က) အရ ခုႏွစ္ဦးအား အႏွစ္ (၂၀) ခ်မွတ္ခဲ့ရာတြင္ ငါးဦး ျပန္လည္လြတ္ ေျမာက္လာျပီး ဦးေရႊထူး တစ္ေယာက္သာ က်န္ရစ္၍ အျပစ္ဒဏ္က်ခံေနရဆဲျဖစ္ပါသည္။
၂။ ပုဒ္မ ေဖာက္ခဲြ (၅)အရ ဦးေရႊထူးႏွင့္အျခားတစ္ဦးအား ေထာင္ဒဏ္ ၁၄ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့ရာ က်န္ တစ္ဦးမွာ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ၿပီး ဦးေရႊထူးသာ က်န္ရစ္ခဲ့ပါသည္။ ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္း တစ္စံုတစ္ရာေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးမႈ အေၾကာင္းအရာတစ္စံုတစ္ခုေသာ္လည္းေကာင္း တင္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိပါ။
၃။ ၁၉(စ)အရ ဦးေရႊထူးတစ္ဦးအား ေထာင္ဒဏ္ (၃)ႏွစ္ ခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ၄င္းေလ ေသနတ္နံပါတ္ (၁) မွာ ဦးေရႊထူးေက်ာင္းသားဘ၀ ( ေျခာက္တန္း ၊ ၁၉၅၉ ) တြင္ ဘခင္ျဖစ္သူ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဘျဖဴ (ထိုအခ်ိန္က ဗမာ့တပ္မေတာ္ တပ္မဟာမွဴး ၁၃ ဦးအနက္မွ တပ္မဟာ ၁၃ ၏ တပ္မင္းႀကီး) က သားျဖစ္သူ၏ ပညာေရးထူးခၽြန္မႈကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထိုေခတ္က ဤေလေသနတ္ နံပါတ္ (၁) (Air Diana) အမ်ိဳးအစားမွာ ဥပေဒအရ လိုင္စင္ျပဳလုပ္ရန္မလိုပါ။ ဖမ္းဆီးစဥ္ကာလကလဲ ၄င္းေလေသနတ္မွာ အသံုးျပဳ၍ လံုး၀မရဘဲ က်ိဳးပဲ့ပ်က္စီးေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။ ဖခင္၏ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပစၥည္းအျဖစ္ ဦးေရႊထူးက သိမ္းဆည္းထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
၄။ ပုဒ္မ ၁၇ (၂) အရ ဦးေရႊထူုးႏွင့္ ကိုေမာင္ေမာင္တို႕အား ျပစ္ဒဏ္ ငါးႏွစ္ခ်မွတ္ခဲ့ရာ ကိုေမာင္ေမာင္သည္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလက လြတ္ေျမာက္လာေသာ္လည္း ဦးေရႊထူးမွာ ျပစ္ဒဏ္က်ခံေနရဆဲ ျဖစ္ပါသည္။
အထက္ပါျဖစ္စဥ္တြင္ ပုဒ္မ ၁၂၄ (က) အရ (၇) ဦး ၊ ပုဒ္မ ၅ (ည) အရ (၁၇) ဦး ၊ ပုဒ္မ ၁၇ (၂) အရ တစ္ဦး စုစုေပါင္း ၂၅ ဦးအနက္ ၂၄ ဦးမွာ လံုး၀လြတ္ေျမာက္လာေသာ္လည္း ဦးေရႊထူး တစ္ဦးထဲသာ က်န္ရစ္ ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဦးေရႊထူးအား စြဲဆိုထားေသာ ေဖာက္ခြဲ (၅)၊ ပုဒ္မ ၁၂၄(က)၊ ပုဒ္မ ၁၉(စ) တို႕သည္လည္း အမွန္အားျဖင့္ ျပစ္မႈမေျမာက္ဘဲ သံသယျဖင့္စြပ္စဲြကာ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။
ဦးေရႊထူးကို ဤပုဒ္မမ်ားႏွင့္ စြဲဆိုခဲ့သည္မွာ ေထာက္လွမ္းေရးလက္ထက္က ျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ၂၀၀၄ ေအာက္တိုဘာ ၂၂ ရက္ေန႕တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးေရးေကာင္စီက အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ဥပေဒကို ရုပ္သိမ္းသည့္ ဥပေဒျပဌာန္း၍ အမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕ကို ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႕ဖ်က္သိမ္းရာတြင္ “အဆိုပါအမ်ိဳးသားေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕၏ ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈမ်ား အနက္ မေလ်ာ္ကန္ေသာေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားပါ၀င္ႏိုင္ေၾကာင္း သံုးသပ္ရရွိသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ယင္းသို႕ မေလ်ာ္မကန္ ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၿပီး အက်ဥ္းသား ၃၉၃၇ ဦးတို႕အား ယေန႕ ၁၃၆၆ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း ၇ ရက္ (၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၁၈ ရက္ )မွ စ၍ ျပစ္ဒဏ္က်ခံေနရျခင္းကို ရပ္စဲေပး လိုက္ၿပီး သက္ဆိုင္ရာအက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးမွ ျပန္လည္ေစလႊတ္ ေပးသြားမည္ျဖစ္သည္” ဟူ၍ ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ထိုေၾကျငာခ်က္အရ ဦးေရႊထူးႏွင့္ အမႈတြဲအတူတူမ်ားထဲမွ (၁၁) ေယာက္ကိုျပန္လည္ လႊတ္ေပးခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါသည္။
ဤသို႕ “မေလ်ာ္ကန္ေသာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား” ဟု သံုးသပ္ထားခ်က္တြင္ ဦးေရႊထူးကိုစြဲဆို ထားသည့္ ပုဒ္မမ်ားလည္းပါ၀င္ႏိုင္ပါသည္။ ဤ “မေလ်ာ္ကန္ေသာေဆာင္ရြက္ခ်က္ႏွင့္” လုပ္ေဆာင္ ထားသည့္ “သံသယရွိစရာစြဲခ်က္” တြင္ “သံသယ” ၏အက်ိဳးကို ဦးေရႊထူး ခံစားထိုက္ပါသည္။ ဥပေဒ၏ မ်က္ႏွာသာေပးမႈကို အျပည့္အ၀ ရရွိေနၾကသူမ်ားရွိပါလ်က္ ဦးေရႊထူးတစ္ေယာက္တည္းသာ က်န္ေနခဲ့ရ ျခင္းမွာ မသင့္ေလ်ာ္ပါ။
ထို႕ျပင္ ဇႏၷ၀ါရီလ ၁၄ ရက္ ၂၀၁၂ ကေနျပည္ေတာ္ ၌ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တြင္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးက “ဒီစာရင္းအတိုင္းဆိုရင္ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနသူမ်ား အက်ဥ္းေထာင္ေတြမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး၊ က်န္ရွိတယ္လို႕ ယူဆပါက စာရင္းေပးပို႕ႏိုင္ပါတယ္။ စာရင္းမွာ ပါလာတဲ့ နာမည္နဲ႕ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက နာမည္ရွိတယ္ဆိုရင္စီစစ္ၿပီး ျပန္လႊတ္ေပးသြားမွာပါ” ဟုေျပာ ၾကားခဲ့ပါသည္။ ဤကဲသို႔ေသာေျပာၾကားခ်က္ကို “ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ” ျဖင္႔ ယခုဤစာကို ေရးသားေပး ပို႕လိုက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
မိတၱဴကို
ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ိဳးသားလူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္သို႕ေပးပို႕ပါသည္။
Source here
ျမန္မာ-အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရး စာမ်က္ႏွာသစ္ ဖြင့္လွစ္ျခင္းႏွင့္အတူ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဂြၽန္ေဟာ့ကင္းတကၠသိုလ္မွ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ႏွင့္ ပါေမာကၡမ်ား လာမည့္ေဖေဖာ္ရီလအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္ၾက မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပည္သူ႕ က်န္းမာေရးတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ေဒါက္ တာ ေနစိုးေမာင္က ေျပာသည္။
ယင္းသို႔ အလည္အပတ္ လာေရာက္ျခင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ က်န္းမာေရး ပညာေရးပိုင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနမ်ားကို လာေရာက္ေလ့လာ ျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္ဆက္တြဲရလဒ္ အေနျဖင့္ ယင္းတကၠသိုလ္ႏွင့္ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရး တကၠသိုလ္အၾကား ေက်ာင္းသားဖလွယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္သြားၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းက ထပ္ေလာင္း ေျပာၾကားသည္။
၄င္းအစီအစဥ္ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား အဆင့္ျမင့္ေဆးပညာရပ္မ်ားကို ေလ့လာခြင့္ရၾကမည္ျဖစ္ၿပီး သင္ၾကားပို႔ခ်ေနၾကသည့္ ဆရာမ်ားပါ သင္ၾကားေရးဆုိင္ရာ အဆင့္ျမင့္အတတ္ပညာမ်ား ပိုမိုရရွိၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထုိမွတစ္ဆင့္ ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ အစီအစဥ္ မ်ား ေရးဆြဲရာတြင္ အေထာက္အကူျပဳေစမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၄င္းကဆိုသည္။
လတ္တေလာကာလမ်ားတြင္ အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ား၏ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ အေထာက္အပံ့မ်ား ပိုမိုရရွိလာေနၿပီး ယင္းႏုိင္ငံမ်ားမွ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ပညာရွင္ မ်ား၊ တကၠသိုလ္မ်ားမွ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေဆးပညာေလာကႏွင့္ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ လုိေၾကာင္းကို ကမ္းလွမ္းလာေန ၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း က်န္းမာေရးဝန္ႀကီးဌာနမွ အႀကီးတန္းတာဝန္ရွိသူ တစ္ဦးက ဆုိသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံေဆးပညာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ အာဆီယံေဒသတြင္း ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏွစ္စဥ္ပူးတြဲ ေလ့လာခ်က္မ်ား ျပဳလုပ္ေနၿပီး ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယားအစရွိသည့္ ေတာင္ အာရွႏုိင္ငံ အခ်ဳိ႕ကပါ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ မွစတင္၍ ပူးေပါင္းလာၾကေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံဆရာဝန္အသင္းမွ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးက ဆုိသည္။
Credit : ႏိုင္လင္း Popular News Journal
ေဒါက္တာတူးဂ်ာသည္ ေကအုိင္အို ဒုတိယဥကၠ႒ေဟာင္းတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေကအုိင္အိုတြင္ ေဆး႐ုံအုပ္တာ၀န္၊ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္၊ တဲြဖက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး၊ ဒုတိယဥကၠ႒တာ၀န္မ်ားကို ၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အထိ အဆင့္ဆင့္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
၁၉၉၄ခုႏွစ္တြင္ အစိုးရႏွင့္ ေကအုိင္ေအအၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ၿပီး ၁၇ႏွစ္ၾကာအပစ္အခတ္ရပ္ႏိုင္ခဲ့ရာမွ ၂၀၁၁ ဇြန္လတြင္ ႏွစ္ဖက္ပစ္ခတ္တုိက္ခုိက္မႈႈမ်ား ျပန္လည္ျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယခင္သေဘာတူခဲ့ေသာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူညီမႈမွာလည္း ၂၀၁၀ စက္တင္ဘာေနာက္ပိုင္းတြင္ ပ်က္ျပားသကဲ့သုိ႔ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ ဇြန္လမွ စတင္၍ အစိုးရႏွင့္ ေကအုိင္ ေအအၾကား ျဖစ္ပြားေနေသာ ပဋိပကၡမ်ား၊ လက္ရွိၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရွိရန္ ေဆာင္ရြက္ေနမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဒါက္တာတူးဂ်ာကို တယ္လီဖုန္းျဖင့္ ဆက္သြယ္၍ ေမးျမန္းထားသည္မ်ားမွ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
- အခုကခ်င္ျပည္နယ္မွာ တုိက္ပဲြေတြ ဆက္ျဖစ္ေနတုန္းပဲလား။ ဘယ္လုိၾကားမိပါလဲ။
အခုေတာ္ေတာ္ ပါးသြားပါၿပီ။ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားၿပီ။ တည္ၿငိမ္မႈေတာ္ေတာ္ရွိလာပါၿပီ။
- အစိုးရက အပစ္အခတ္ အရင္ ရပ္လိုၿပီး၊ ေကအုိင္ေကဘက္က ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြ ဦးစြာလုပ္လုိတယ္လို႔သိရတယ္။ ဘယ္ဟာအရင္ လုပ္သင့္တယ္လို႔ထင္ပါသလဲ။
အပစ္အခတ္ေတြဘာေတြ အရင္ရပ္ၿပီးေတာ့မွ ႏုိင္ငံေရးေဆြး ေႏြးပဲြျဖစ္ေပၚလာမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။
- အစိုးရနဲ႔ ေကအုိင္ေအၾကားမွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ စစ္ပဲြေတြ ဘာေၾကာင့္ ရွည္ၾကာခဲ့တာလို႔ထင္ပါသလဲ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒါကို ၾကည့္ေနတယ္။ အခုၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖို႔ဆုိ တာလည္းသူတို႔ဆႏျပင္းျပေနတယ္။ အစိုးရကလည္း ဒါကို လက္ခံေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေရွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ အလားအလာ ေကာင္းလာမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ အခုနည္းနည္းၾကန္႔ၾကာေနတဲ့သေဘာပဲရွိပါတယ္။ အခုေလာ
ေလာဆယ္မေရးထုိးႏုိင္ေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းႏွစ္ဖက္စလုံးက နားလည္မႈရွိရွိနဲ႔ ပိုေဆြးေႏြးၿပီး အျပန္အလွန္ ေျဖေလွ်ာ့လာတဲ့အခါက်ရင္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ကုိ မလႊဲဧကန္ လုပ္ႏုိင္ၾကမွာပါ။
- အစုိးရနဲ႔ ေကအုိင္ေအၾကားမွာ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းက ဘာလုိ႔ျမင္ပါသလဲ။
နယ္ေျမလုံျခံဳေရးကိစၥေၾကာင့္ ျဖစ္ၾကတာေပါ့။ ႏွစ္ဖက္စလုံးက လုံျခံဳေရးပ်က္ျပားမွာကုိ စုိးရိမ္ၿပီး ျဖစ္ၾကတာလုိ႔ျမင္ပါတယ္။
- ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈေတြ ပိုၿပီးေတာ့ခရီးေရာက္ဖို႔ ဘာေတြ ျပဳလုပ္သင့္တယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ႏုိင္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ပိုၿပီးေတာ့လည္း ထိေတြ႕ရမယ္။ အခုယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္လက္စေပါ့။ ယုံၾကည္မႈပိုၿပီး ခုိင္မာလာလို႔ရွိရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးတာ ပိုၿပီးတြင္က်ယ္လာႏုိင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးတဲ့ေနရာမွာပြင့္လင္းဖို႔ အင္မတန္အေရးႀကီးတယ္။ ႏွစ္ဖက္စလုံးကေပါ့။ ႏွစ္ဖက္ ေဆြးေႏြးသေဘာတူညီတဲ့အခါမွာ ႏွစ္ဖက္စလုံးကတပ္ ေတြကိုျဖဳတ္ေပးၿပီး သြားလာေရး ပိုမိုလြယ္ကူလာေအာင္လုပ္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျမစ္ ႀကီးနားၿမိဳ႕မွာ ေဆြးေႏြးႏုိင္ေအာင္ကို အေျခအေနဖန္တီးယူသင့္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အခုေတာ့ စေဆြးေႏြးေနၾကပါၿပီ။ အခုိင္အ မာသေဘာတူညီမႈပဲ မရေသးတာ။ကၽြန္ေတာ္က အျပင္ကအကဲခတ္ရသေလာက္ အဲလိုပဲျမင္ပါတယ္။
- ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတဦးသိန္းစိန္က ထုိးစစ္ေတြ ရပ္ထားဖို႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္ပို႔ခဲ့ေတာ့ လူအမ်ားစုက တုိက္ပြဲေတြရပ္ေတာ့မယ္လုိ႔ထင္တာ။
ဒါေပမဲ့လက္ေတြ႕မွာ တုိက္ပဲြေတြဆက္ျဖစ္ေနတာကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ေနတဲ့သူတစ္ဦးအေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္လို႔ၾကားမိပါလဲ။
သမၼတၫႊန္ၾကားတာကို အားလုံးက လုိက္နာၾကလိမ့္မယ္ လို႔ယုံၾကည္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းေတာ့အပစ္အရပ္ျဖစ္လာမွာပါ။
- စစ္ေျပးဒုကၡသည္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာမ်ား ၾကားမိပါသလဲ။
ဒုကၡသည္ေတြကေတာ့ ရွိ ၿမဲရွိဆဲပါပဲ။ ခက္ခဲတာေတာ့ခက္ခဲတာေပါ့။ အကူအညီေတြအမ်ား ႀကီးလိုအပ္တာေပါ့။ ထပ္ၿပီးတုိး ာတယ္လို႔ေတာ့ မၾကားမိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္းသူတို႔ဆီ မေရာက္တာေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။
- သမၼတက ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြး ေဖာ္ေဆာင္ ေရးအဖဲြ႕ႏွစ္ဖဲြ႕ဖဲြ႕ၿပီး ရြက္ဆစ္အဖဲြ႕၊ ေကအင္န္ယူတို႔ႏွင့္ အပစ္အ ခတ္ရပ္ႏုိင္ခဲ့တာ။ အျခားတုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ေတြနဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့အေပၚဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ခ်ဥ္းကပ္ပုံခ်ဥ္းကပ္နည္းက အရင္နဲ႔မတူဘူး။ ပိုေကာင္းလာတယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္။ အရင္ကနဲ႔မတူဘဲနဲ႔ အစိုးရက သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ ေပ်ာင္းေပ်ာင္းခ်ဥ္းကပ္လာတာ လို႔ျမင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးက အမွန္ တ ကယ္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္။
- အစိုးရနဲ႔ ေကအုိင္အို၊ ေကအုိင္ေအၾကားမွာ အရင္ကလည္း အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူထားခဲ့ေပမယ့္ဒီသေဘာတူညီခ်က္ျပတ္သြားတာ ဘယ္တုန္းကလဲ။
အသြင္ကူးေျပာင္းေရး(တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းမ်ားကိုနယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖဲြ႕အျဖစ္ ကူးေျပာင္းေရး ) မျဖစ္ေျမာက္တဲ့ ေနာက္ပိုင္းေပါ့။ ၂၀၁၀ စက္တင္ ဘာေနာက္ပိုင္းမွပ်က္ျပယ္သြားတဲ့ သေဘာပါ။
- ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လူထုက ပါ၀င္လုပ္ကိုင္လို႔ရတဲ့ အပိုင္းရွိတယ္လို႔ ထင္လား။ ရွိရင္ဘယ္လိုေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လို႔ထင္ပါသလဲ။
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကေတာ့ အားလုံး၀ိုင္းၿပီး တြန္းအားေပး ၾကရမွာပဲေလ။ အားလုံးကလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ ၀ိုင္း၀န္းၿပီးေတာ့မွ ပံ့ပိုးကူညီၾကရ မယ္။ အားေပးၾကရမယ္။ သက္ဆုိင္ရာ လူႀကီးေတြကိုလည္း ၀ိုင္း ၀န္းပံ့ပိုးေပး၊ အႀကံဉာဏ္ေပးသင့္တယ္။ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္တဲ့ေနရာမွာ အားလုံး၀ိုင္း၀န္း ပံ့ပိုး၊ ၀ိုင္းရံေပးဖို႔လိုတယ္။ အဲလိုျမင္တယ္။ အခုက ျပည္တြင္းၿငိမ္း ခ်မ္း ေရးရဖို႔အေရးကုိ အားသြန္ ခြန္စိုက္ လုပ္ေနၾကတာကို အားေပးေထာက္ခံၾကဖို႔လည္းလုိတယ္။
- ဦးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း ေမးခ်င္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပဲြမွာတစ္သီးပုဂၢလအျဖစ္ ၀င္ေရြးခံဖို႔ ဘာေတြျပင္ဆင္ၿပီးပါၿပီလဲ။
ကၽြန္ေတာ္က ခ႐ိုင္ေကာ္မရွင္ဆီမွာ ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားၿပီ။ ဇန္န၀ါရီ ၁၈ ရက္က။ ေရြးခ်ယ္ခံပိုင္ခြင့္ရွိၿပီဆုိမွ ကြင္းဆင္းၿပီး စည္း႐ုံးေရးေတြဘာေတြ လုပ္ရမွာေပါ့။
- ေရြးေကာက္ပဲြ၀င္ခြင့္ရလို႔ ၀င္ၿပိဳင္ၿပီး ႏုိင္ခဲ့ရင္လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘာေတြမ်ားတင္ျပေဆာင္ရြက္ဖို႔စီစဥ္ထားပါလဲ။
စဥ္းစားထားတာရွိပါၿပီလား။ႀကိဳၿပီးေျပာဖို႔ နည္းနည္း ေစာဦးမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿခံဳၿပီးေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးအတြက္ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း၊ တုိင္းျပည္ အက်ဳိးအတြက္ ေကာင္းရာ ေကာင္းေၾကာင္းေတြကိုပဲ ေဆာင္ရြက္သြားမွာပါ။
- အပစ္အခတ္ရပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔ အစိုးရနဲ႔ေကအိုင္အိုကို ဦးအေနန႔ဲ ဘာမ်ားအႀကံျပဳခ်င္ပါသလဲ။
ကၽြန္ေတာ္အႀကံျပဳခ်င္တာက အခုျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ အင္မတန္လိုအပ္ေနတယ္။ အစိုးရက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေနတဲ့အပိုင္းမွာ အျခားအပိုင္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ရွိလာၿပီ။ နည္းနည္းၾကန္႔ၾကာေနတာက ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးပဲ။ ဒါကိုအာ႐ုံစူးစုိက္ၿပီးေတာ့ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တည္ေဆာက္ႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေစခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္း လုိအပ္ရင္ ဒီအတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ အဆင္သင့္ရွိပါတယ္။ အခြင့္အေရးရလုိ႔ရွိရင္ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ ပုဂိဳလ္မ်ဳိးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ကူညီေဆာင္ရြက္ခ်င္တဲ့ စိတ္အျပည့္အ၀ရွိ ပါတယ္။ အခုတိုင္းရင္းသားအဖဲြ႕ အစည္းေပါင္းစုံနဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈေတြလုပ္ေနတာ အင္မတန္ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါကို အခ်ိန္ ဆဲြမထားဘဲနဲ႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေဆြးေႏြးသြားေစခ်င္တယ္။ ျပည္ ေထာင္စုအတြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာကို ျပည္ေထာင္စုအတြင္းမွာ ေျဖရွင္းလို႔ မရႏုိင္စရာမရွိပါ ဘူး။ အခ်င္းခ်င္းနားလည္မႈရွိရွိ၊ ယုံၾကည္မႈရွိရွိ၊ ညီအစ္ကိုစိတ္ဓာတ္နဲ႔ေျဖရွင္းၾကမယ္ဆုိရင္ မေျပလည္ႏုိင္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူးလို႔ ျမင္ တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အစိုးရေရာ၊ တုိင္းရင္းသားအဖဲြ႕အစည္းေတြ ေရာ ႏွစ္ဖက္စလုံးကို ဒါကို ျပည္သူလူထုအက်ဳိး၊ တုိင္းျပည္အက်ဳိး အတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို မျဖစ္မေနတည္ေဆာက္ၾကဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တုိက္တြန္းအႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Credit : 7Day News Journal
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစုိးရက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္း၊ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကုိ လႊတ္ေပးျခင္းတို႔ကို တပ္မေတာ္အတြင္းမွ အရာရွိအရာခံ အၾကပ္တပ္သားမ်ားက ႏွစ္သက္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။
ယခင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ အာဏာရွိစဥ္က သမၼတ ဦးသိန္းစိန္သည္ အမိန္႔နာခံ၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရသူ ျဖစ္ၿပီး ယခု သမၼတ တာ၀န္ယူရသည့္အခါ သူ၏ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားသည္ တပ္မေတာ္၏ သမုိင္းေကာင္းေစရန္ ျဖစ္သည္ဟု တပ္မေတာ္သား အမ်ားစုက ယူဆေၾကာင္း စစ္ဘက္အသုိင္းအ၀န္းႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ဆုိသည္။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္တုိ႔ အၾကားဆက္ဆံေရးမွာ ေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း အဖုအထစ္ အနည္းငယ္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“တခါတေလ ဦးမင္းေအာင္လႈိင္က ထင္ရာျမင္ရာ လုပ္ခ်င္တာေလးေတြကုိ ဟန္႔တာျပဳတာကလြဲၿပီးရင္ ဆက္ဆံေရးေကာင္းတယ္” ဟု အဆုိပါ နီးစပ္သူက ဆုိသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္က ယခုလအတြင္း ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ အလည္အပတ္ခရီး သြားေရာက္ရာ၌ ဒီမုိကေရစီစနစ္ကုိ ထူေထာင္ရာတြင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အေနျဖင့္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ရန္ ဆႏၵမရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။
မၾကာေသးမီက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဝါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာတို႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းတြင္ လက္ရွိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပုံသည္ စစ္တပ္အာဏာကို ဦးစားေပးလြန္းေၾကာင္း၊ လက္ရွိအေျခအေနအရ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္မွာ ႏုိင္ငံဥေသွ်ာင္ျဖစ္ေသာ္လည္း အာဏာအျပည့္အ၀ ရွိသည္ဟု က်ိန္းေသမဆုိႏုိင္ေၾကာင္း၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္မွ လုိအပ္သည္ဟု ယူဆလွ်င္ အာဏာ အလုံးစုံကုိ လႊဲေျပာင္းရယူႏုိင္ေၾကာင္း၊ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အား တပ္မေတာ္မွ မည္မွ်ေထာက္ခံသည္ကုိ မသိေသာ္လည္း စစ္သားေဟာင္းတဦးျဖစ္သည့္အတြက္ ေထာက္ခံမႈ အထိုက္အေလ်ာက္ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့သည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားေနသည့္ တုိက္ပြဲမ်ားရပ္တန္႔ရန္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္၏ ညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္ လက္ေအာက္ရွိ စစ္တပ္က လုိက္နာျခင္းမရွိေပ။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္သည္ တပ္မေတာ္အတြင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊႏွင့္ ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ေမာင္ေအးတို႔လက္ထက္က ခန္႔ထားခဲ့သည့္ စစ္အရာရွိႀကီးမ်ားကုိ အေျပာင္းအေရႊ႕မ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ႏုတ္ထြက္ေစျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္၍ ၎၏ ၾသဇာကုိ တည္ေဆာက္ေနေၾကာင္း တပ္မေတာ္ အရာရွိႀကီးတဦးက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။
“ဦးသန္းေရႊ သမီးေတြနားက လူေတြ၊ လားရႈိးတုိ႔ ရခုိင္တုိ႔ဘက္က တုိင္းကာနယ္ (ဗိုလ္မႉးႀကီး) ေတြကုိ ေျပာင္းရင္ေျပာင္း၊ မေျပာင္းခ်င္ရင္ထြက္ဆုိၿပီး လုပ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထြက္ကုန္တယ္” ဟု ၎က ဆုိသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ရာထူးမွ အနားမယူမီက တုိင္းမႉး တပ္မမႉးေနရာအတြက္ လ်ာထားခဲ့သည့္ စစ္ဘက္အရာရွိႀကီး တခ်ိဳ႕ကုိ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပုိင္းက တပ္မေတာ္အတြင္း အေရးမႀကီးသည့္ ေနရာမ်ားသုိ႔ ေျပာင္းေရြ႕ခဲ့ေသးသည္။
သမၼတ ဦးသိန္းစိန္မွာ စစ္တကၠသုိလ္ (DSA) အပတ္စဥ္ ၉ ေက်ာင္းဆင္းျဖစ္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၏ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္႐ုံး (ကကၾကည္း) တြင္ စစ္ဦးစီးပထမတန္း (Col.GS) တာ၀န္ယူခဲ့သူျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရန္ကုန္တုိင္း အေျခစုိက္ စစ္ဆင္ေရးကြပ္ကဲမႈ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (စကခ) ၄ တြင္ တပ္မမႉး၊ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပုိင္း ႀတိဂံတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမႉး၊ စစ္ေရးခ်ဳပ္ စသည့္တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
တပ္မေတာ္၏ ထုံးစံအရ အထက္ေအာက္စနစ္တြင္ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္သည္ စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ ၁၀ ခု ကြာျခားသည္။
လက္ရွိကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မင္းေအာင္လႈိင္မွာ စစ္တကၠသိုလ္ (DSA) အပတ္စဥ္ ၁၉ ေက်ာင္းဆင္းျဖစ္ၿပီး ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္ မြန္ျပည္နယ္ က်ိဳက္ထုိၿမိဳ႕အေျခစုိက္ တပ္မ ၄၄ တပ္မမႉး၊ ထုိ႔ေနာက္ စစ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး၊ အေနာက္ပုိင္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမႉး၊ ႀတိဂံုတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမႉး၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန စစ္ဆင္ေရးအထူးအဖြဲ႔မႉး၊ ညိွႏႈိင္းကြပ္ကဲေရးမႉး (ၾကည္း/ ေရ/ေလ) စသည့္ တာ၀န္မ်ားကုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
credit : ရန္ပိုင္ Irrawaddy
-
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ... -
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law... -
RB News March 31, 2018 Minbya, Arakan State : On March 30 morning, a Prayer Leader or Imam was brutally beaten and injured by a Rakh... -
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
-
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi... -
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p... -
12/07/2012 Joint press release HUMANITY GONE ... -
More than 40% of people living in Burma belong to one of the military-ruled nation's different minority groups. The government recognis...
-
By Dr. Maung Zarni Since the first wave of Rohingya genocide in Feb 1978 which expelled nearly 200,000 refugees from all across Wester... -
လူသားတိုင္း ရသင့္ရထိုက္ေသာ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ မ်ားကို လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ရရွိသင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ Human Rights – (လူ႔အခြင့္အေရး) ကိုတန္ဖို...
Popular Posts
Threatwiki
Amartya Sen: Burma's "slow genocide" of Rohingyas
Watch Professor Amartya Sen speak on what he calls Burma's 'slow genocide' of Rohingya, Harvard, 4 Nov 2014
