ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု
(ေဆာင္းပါးရွင္ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္)
က်ေနာ့္ကို တခ်ိဳ႕ေသာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားက (အေတာ္မ်ားမ်ားက) ျမစ္ဆံုေရကာတာ ကိစၥကို ေရးသားပါရန္ အတန္တန္ ေရးလာႀကပါတယ္။ က်ေနာ္ ျမစ္စံုေရကာတာကိစၥကို တိတိပပ မသိထားတာလဲရွိ အခုတေလာ လႊတ္ေတာ္မွာလဲ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မတီ ေနာက္ ျပည္တြင္းမွာ စစ္ပြဲေတြ တဖန္ျပန္ထလာျပီး ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးက တစခန္းထလာေတာ့ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ စဥ္းစားလာတာနဲ႔အမွ် က်ေနာ္တို႔နိုင္ငံရဲ႕ တန္းတူညီမွ်ေရး ဖက္ဒရယ္မူဆိုတာက ပါလာပါတယ္။ ဒီကိစၥက ျမစ္ဆံုေရကာတာထက္ က်ေနာ္ကို ပိုတြန္းလႈံ႕ေဆာ္ေနတာမို႔ ဖက္ဒရယ္မူေဆြးေႏြးတာကို စတင္လိုက္ပါတယ္။ နားလည္ ေပးနိုင္ႀကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီျပည္ေထာင္စုမူဆိုတာ တိုင္းျပည္ရဲ့ အေရးျဖစ္တာမို႔ အားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္ေနသလို ဦးေန၀င္းလက္ထက္ မတို္င္ခင္က စတင္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ျမန္မာေတြႀကား အစဥ္အဆက္ျပသနာမို႔ ေခါက္ထားလို႔ မရသလို မေျဖရွင္းလို႔ မရတဲ့အေရးမို႔ ျဖစ္နိုင္သမွ် အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းနိုင္ေလ တုိင္းျပည္တခုလံုး ျပည္ေထာင္စု တခုလံုးအတြက္ အက်ိဳးပိုရွိလာမယ့္ အေရးျဖစ္ေနလို႔ပါ။
အခုဖက္ဒရယ္မူကိစၥကိုလဲ မူေတြကို အေသးစိ္တ္ ေထာက္ျပေနတာ မဟုတ္ပါ။ မူရဲ့အေျခခံ အေႀကာင္းအရာေတြကိုသာ ေထာက္ျပမွာပါ။ အေျခခံကိုက ညွိႏွဳိင္းစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနလို႔ပါ။
ဖက္ဒရယ္ဆိုတာ မဖတ္ႀကမွီ ပထမဦးဆံုးေျပာလိုတာကေတာ့ အခုဒီဖက္ဒရယ္မူကို ေရးလိုက္တာဟာ ပြဲဆူေအာင္ ေရးတယ္လို႔ မထင္မိႀကဖို႔ပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္ေရးမွာက က်ေနာ့္အျမင္ ျမင္ေနတာက ၁၉၈၀ ေက်ာ္၀န္းက်င္ကထဲက။ အဲဒီမတိုင္ခင္ကေတာ့ ပင္လံုသေဘာတူညီခ်က္ကို ဘယ္သူ႔ ဆီကမွ မသိနိုင္ေတာ့ ျပည္ေထာင္စုေန႔ဆိုတာ ႏွစ္ေပေလာက္ရွိတဲ့ အလံေလးကို ဟန္ျပျပီး ပြဲေတာ္လုပ္ေနတဲ့ လိမ္ညာမႈတခုလို႔ဘဲ မေက်မနပ္ ရွိေနရတာကလြဲလုိ႔ ဘာမွ မတတ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ၁၉၈၀-ေက်ာ္စတြင္ ဦးေန၀င္းရဲ့ အနီးကပ္ လံုျခံဳေရးအရာရွိႀကီး လက္ျပတ္ႀကီးဦးစိန္ျမင့္က သူသိထားသေလာက္ကို ရွင္းျပေတာ့မွ ပင္လံုသေဘာတူညီခ်က္ကို အေတာ္အတန္ သိလာခဲ့ရတာပါ။
အဲဒီမွာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ရွစ္ျပည္နယ္မူ ဆိုတာကို ဦးခြန္ထြန္းဦး ကစရွင္းျပလာေတာ့ ေနာက္မႀကာခင္ သူနဲ႔က်ေနာ္ အေတာ္ေလး အေႀကာက္အကန္ ျငင္းႀကခံုႀကရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၈၈၈၈-ကာလဘက္ နီးလာတယ္။ ရွစ္ေလးလံုးကာလမွာလဲ က်ေနာ္ သပိတ္စခန္းက ၃၁-လမ္း။ သူ႔ရုံံုးခန္းက ဘားလမ္း။ ရန္ကုန္တိုင္း ေရွ႕ေနမ်ားေကာင္စီ ရံုးခန္းေပါ့။ ဆံုႀကျပန္ေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔က အေမရိကန္သံရံုး ဆင္၀င္ေအာက္မွာ (သံရံုးကကူညီတာပါ) ေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္နဲ႔။ က်ေနာ္က တခါမွ တက္မေဟာပါဘူး က်ေနာ့္ခ်ာတိတ္ ထိပ္ထိပ္ႀကဲေလးေတြ။ အာဃသတၱိရွင္ေလးေတြ။ လူေလးေတြက အသက္က ၁၅ ကေန ၁၈ ႀကားဘဲရွိေသးတဲ့ ခ်ာတိတ္ေလးေတြ တက္ေဟာတယ္။ နားေထာင္သူပရိတ္သတ္က လမ္းအျပည့္ဘဲ။
ဒီလိုနဲ႔အေရးအခင္းအျပီး ေရြးေကာက္ပြဲ အႀကိဳကာလကထည္းက ဦးခြန္ထြန္းဦးရဲ့ ရွမ္းအမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပါတီ၀င္ေတြနဲ႔ပါ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု (စစ္စစ္)မူ ေဆြးေႏြးႀကတိုင္း တခ်ိဳ႕တေလက ေဒါသေတြ ပါပါလာတတ္ႀကပါတယ္။ သူတို႔က က်ေနာ္တို႔ကို ဗမာ-မဟာ လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ လို႔စြပ္စြဲျပီး လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒနဲ႔ အေရာင္ဆိုးျပီး ၀ါးလံုးသိမ္း ရမ္းေတာ့တာပါဘဲ။ သူတို႔လို ရွမ္းလူမ်ိဳး ရွမ္းျပည္နယ္သား ပင္လံုဦးခင္ေမာင္ (ပင္လံုစာခ်ဳပ္မွာ ပါ၀င္ခဲ့သူ)နဲ႔ ရွမ္းလူမ်ိဳး ေတာင္ႀကီးလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေက်ာ္ခင္တို႔နဲ႔က်ေတာ့ ေဆြးေႏြးရတာ အျမင္နီးစပ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးဥိီးခြန္ထြန္းဦး အဖမ္းမခံရခင္ ရက္ပိုင္းေလးမွာကို က်ေနာ္က အတန္တန္ သတိေပးပါတယ္။ ရွစ္ျပည္နယ္မူကို မဟပါနဲ႔။ ဒါစစ္တပ္ သိပ္အႀကိဳက္ေတြ႔ေနတဲ့ ေႀကာင္ႀကီးရဲ႕အျမီွးတံတိုဘဲ။ သူကလည္းမရဘူး ရွစ္ျပည္နယ္မူကမွ ျပည္ေထာင္မူစစ္တာဆိုျပီး။
တခါေထာင္ထဲမွာလဲ ဘယ္သူက ဖြေပးတယ္မသိဘူး။ ႏွစ္ႀကိမ္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ က်ေနာ့္အခန္းကိုလာျပီး ရွစ္ျပည္နယ္မူကို ခင္ဗ်ားက ကန္႔ကြက္တာ ဘာလဲ ရွင္းစမ္းပါအံုးေပါ့။ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ တခါ ျပည္ပေရာက္ေတာ့လဲ ဘန္ေကာက္မွာတင္ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ ့တခုနဲ႔ ထိစပ္မိတာကေန ဘယ္ကေနဘယ္လို သူတို႔ဆီကို သတင္းက ေရာက္ေနတယ္မသိဘူး ခင္ဗ်ားက ရွစ္ျပည္နယ္မူကို လက္မခံနိုင္ဘူးဆိုတာ လုပ္လာပါေလေရာ။
တခါ ၾသစေၾတးလ်မွာလဲ ၂၀၀၈- ေဖေဖၚ၀ါရီလ မွာ အဲဒီတုန္းက အခု Burma Campaign Australia က ဘ႑ာေငြက ေတာင့္တင္းေနတုန္းဆိုေတာ့ တနိုင္ငံလံုး အတုိင္းအတာနဲ႔ ညီလာခံလုပ္ပါတယ္။ တေနကုန္ ေဆြးေႏြးပြဲႀကီးကို ႏွစ္ရက္လုပ္ပါတယ္။ အဲဒီိမွာ တိုင္းရင္းသားအမ်ားစုက ဒီမိုကေရစီအေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအေရး (ဖက္ဒရယ္ကိစၥ) တျပိဳင္ထဲလုပ္ရမယ္ ေတာင္းဆိုလာပါတယ္။ အဲဒီလို ေတာင္းဆိုလာေတာ့ ျမန္မာေတြက လက္ေရွာင္ ထြက္သြားႀကပါတယ္။ အားလံုးကေဗ်ာင္ဘဲ။ က်ေနာ္မပါဘူးဆိုျပီး ထြက္သြားႀကပါတယ္။ အခု တီဗီြေတြ ေရဒီယိုေတြအေပၚမွာ အင္တာဗ်ဴးေနတဲ့ ဆရာႀကီးမ်ား အကုန္လက္ေရွာင္ ႀကပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ အမ်ားနဲ႔ က်ေနာ္တဦးတည္း ေဆြးေႏြးႀကရပါေတာ့တယ္။ ဘိုမေတြ၊ ဘိုေတြ ထုိင္နားေထာင္ေပးျပီး ၾကပ္မတ္ေပးထားႀကပါတယ္။
အဓီက ေျပာလိုတာကေတာ့ စစ္တပ္ကေရးထားတဲ့ အခုနာဂစ္အေျခခံဥပေဒနဲ႔ နယ္စပ္မွာ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြ ဦးေဆာင္ေရးထားတဲ့မူ (ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ @ ရွစ္ျပည္နယ္မူ/ NCUBမူ) ဆိုတာႏွစ္ခုကေတာ့ ဟိုဘက္ကမ္းနဲ႔ ဒီဘက္ကမ္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ မနီးစပ္နိုင္ပါဘူး ။ တိုင္းရင္းသားေတြက ၂၀၀၈- မွာေတာ့ ရွစ္ျပည္နယ္မူကေန ၁၀-ျပည္နယ္မူ ဆိုျပီး ျပည္နယ္ႏွစ္ခုတိုး သတ္မွတ္လာပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ထပ္တိုး ျပည္နယ္ေတြအတြက္ပါ ကြက္လပ္ေလးႏွစ္ခု ျပထားပါေသးတယ္။ အမွတ္စဥ္ေလး - ၁၂ အထိ ထိုးထားလိုက္ပါေသးတယ္။
တခါစစ္တပ္ကဆြဲတဲ့ နာဂစ္-၂၀၀၈-ဥပေဒကေတာ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အနံ႔ေလးေလာက္ဘဲပါတာပါ။ ေဆြးေႏြးစရာမလိုေတာ့လို ့ ေခါက္ထားလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တခု အဓိကထားေျပာလိုတာကေတာ့ ၁၉၆၂ -ႏွစ္ေေဖၚ၀ါရီလမွာ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးျမိဳ႕မွာ ျမန္မာ(ဗမာ)မပါဘဲ တိုင္းရင္းသားေတြက ျပည္ေထာင္စု (စစ္စစ္ )မူ / ရွစ္ျပည္နယ္မူကို တင္ဖို႔လုပ္လာေတာ့ ဒီကိစၥကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး ဦးေန၀င္းက အာဏာသိမ္းလိုက္တာပါဘဲ ။ ဦးေန၀င္း အာဏာသိမ္းေတာ့ တိုင္းျပည္ျပိဳကြဲမယ့္ အေရးကေန ကာကြယ္ဖို႔ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာနိုင္ငံေရးသမားေတြက ဦးေန၀င္းရဲ့ အေႀကာင္းျပခ်က္ကို သိပ္အေႀကာက္အကန္ မျငင္းနိုင္ခဲ့ႀကပါဘူး။ ျမန္မာ(ဗမာ) လူမ်ိဳးဘက္ကေန ႀကည့္ေတာ့ ဗမာေတြအတြက္ ကိုယ္ျပည္နယ္နဲ ့ဆိုင္တဲ့ကိစၥ တခုခ ုဆံုးျဖတ္ခ်င္ရင္ေတာင္မွ တိုင္းရင္းသားေတြ ခြင့္ျပဳမွ တိုင္းရင္းသားေတြ သနားမွ လုပ္ခြင့္ရေတာ့မယ့္ ဘ၀ကို လံုးလံုးေရာက္သြားပါျပီ။ ဒီရွစ္ျပည္နယ္မူကို ဗမာကိုယ္စားလွယ္ေတြက လက္မခံနိုင္ႀကပါဘူး။ လက္ခံဖို႔ သိပ္ခက္ေနပါတယ္။ လက္မခံေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က ဒါမဟာလူမ်ိဳး၀ါဒ ဆိုတာကို တြင္တြင္ ေအာ္ေတာ့တာပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့ လြတ္ေတာ္မွာက အဖြဲ႔ေတြ အကြဲကြဲျဖစ္ေနခ်ိန္ကို တိုင္းရင္းသားေတြက အခြင့္ေကာင္းယူလာတယ္လို႔ တပ္မႈးေတြက လံုး၀ယူဆထားႀကပါတယ္။
အခုဒီမိုကေရစီ အနံအသက္ေလး တစတစ ရႈလာရျပန္ေတာ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြက ပင္လံုစိတ္ဓါတ္ဆိုျပီး တခါဒီရွစ္ျပည္နယ္မူကို ထပ္မံျဖည့္စြက္ထားတဲ့ ၁၀-ျပည္နယ္မူဆိုတာ အခုကိုင္ထားႀကပါတယ္။ တခါစစ္တပ္ကလဲ စစ္တပ္အာဏာ ေျဖေလွ်ာ့လိုက္ရရင္ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူတင္လာရင္ ျပည္ေထာင္စုႀကီးျပိဳကြဲျပီး အာရွေဘာ္လကန္အေရးအခင္း (အာရွေဘာစနီးယား) ေသခ်ာေပါက္ျဖစ္လာမယ္လို႔ အာဆီယံကို အတိအလင္းေျပာထားတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပါ။ အာဆီယံ နိုင္ငံေတြကလဲ စစ္တပ္အျမင္ကို မျငင္းနိုင္သလို အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္တခ်ိဳ႕ကပင္ အာရွေဘာ့စနီးယား ျဖစ္လာမယ္လို႔ကို စစ္တပ္ဘက္ကေန ေထာက္ခံထားႀကပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ကေန႔လြတ္လပ္မႈေလး တစတစဖြင့္ေပးလာတာကို က်ေနာ္တို႔က အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးႀကီး သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ လိမၼာစြာယူႀကမလား စားခြက္လုႀကမလား။ စစ္တပ္ကေတာ့ ၂၀၀၈-နာဂစ္မူမွာ ျပည္ေထာင္စုျပိဳကြဲမဲ့အေရး ျပည္တြင္းစစ္မီးႀကီိး ေတာက္ေလာင္ လာနိုင္ေခ်ရွိရင္ စစ္တပ္ကို အာဏာျပန္လႊဲေပးရမယ္ (အာဏာသိမ္းတာ မဟုတ္ေနာ္) ဆိုတာကိုထဲ့ထားတယ္။ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းလဲ ခ်မယ္။ ေဘာ္လကန္လို လြတ္လပ္ေရး ယူပစ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားႀကရင္ေတာ့ မသိဘူး။
ရွစ္ျပည္နယ္မူဘဲ ေျပာႀကပါစို႔။ အခုရွစ္ျပည္နယ္မူဆိုတာကို ျမန္မာ(ဗမာ) အမ်ားစု သဲသဲကြဲကြဲ သိရေအာင္ က်ေနာ္အျမင္ေလးကို ေရးျပခ်င္ပါတယ္။ ဗမာထဲကလဲ က်ေနာ္နဲ႔ အျမင္မတူ နိုင္သူမ်ားလဲရွိပါမယ္။ တဖန္အျမင္တူေသာ္လဲ ကိုယ္အသက္အႏၱရယ္ကို စိုးရိမ္ရလို႔ (တတိယနိုင္ငံမွာ ေနသူေတြေတာင္ လန္႔ႀကပါတယ္ဆိုတာ ဘာေႀကာင့္ပါလိမ့္ က်ေနာ္ေတာ့မသိဘူး) က်ေနာ့္အျမင္ကို မေထာက္ခံရဲသူေတြလဲ အမ်ားႀကီးရွိႀကပါမယ္။ က်ေနာ္ အင္တာနက္ေပၚကေန ဒီိကိစၥေဆြးေႏြးရင္ မဲေဆာက္က လူေတြက ဆရာမ်က္ႏွာသစ္စရာ မရွိေအာင္ လုပ္ေနတာလားလို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဗမာေတြက လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒ ကိုင္ထား မထားေတာ့မသိ ကိုယ္နဲ႔ အျမင္တူတာကို နားမေထာင္၀ံ့ ႀကတာေတာ့ သိပ္ေသခ်ာေနပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။
အဲဒီေတာ့ ဦးခြန္ထြန္းဦးတို႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ေထာင္ထဲမွာ ဘန္ေကာက္မွာ မေလးရွားမွာ အခုေၾသာိစီမွာ ေဆြးေႏြးတိုင္း တိုင္းရင္သားအားလံုးနီးပါးက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ဖက္ဒရယ္မူကို နမူနာျပဳေျပာဆို ခိုင္းႏွဳိင္း ေျပာဆိုႀကပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့။ အေမရိကန္မွာက လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ရွိပါတယ္။ အထက္လႊတ္ေတာ္ေခၚတဲ့ ဆီးနိတ္ (SENATE)နဲ႔ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ေခၚတဲ့ HOUSE of REPRESENTATIVEေပါ့ ႏွစ္ရပ္ရွိပါတယ္။ ေအာက္လႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ကို လူဦးေရအလိုက္ လူဦးေရအခ်ိဳးက် ကိုယ္စားလွယ္ အေရအတြက္ကို ေရြးေကာက္ တင္ေျမာက္ရတာပါ။ အထက္လႊတ္ေတာ္ကိုေတာ့ တျပည္နယ္ကို ကိုယ္စားလွယ္ဦးေရ ညီတူမွ်တူ (ျပည္နယ္လူဦးေရ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ရွိေနပါေစ) အေရအတြက္ အတူတူဘဲ ေပးထားပါတယ္။ ျပည္နယ္တခုကို ႏွစ္ဦးက်စီ ဘဲလႊတ္ခြင့္ရွိပါတယ္။ အင္မတန္ေသးငယ္တဲ့ ကၽြန္းငယ္ငယ္ေလး ျဖစ္ေနတဲ့ ျပည္နယ္ေလးကလဲ ကိုယ္စားလွယ္ႏွစ္ဦးဘဲ အင္မတန္ႀကီးမားျပီး လူဦးေရသိပ္မ်ားတဲ့ ျပည္နယ္ႀကီးကလဲ ႏွစ္ဦးပါဘဲ။
တခါ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဟာ ဒီဘက္ေခတ္ကာလ ဘုရင္စံနစ္(အဂၤလိပ္) ေတြကို ေတာ္လွန္ျပီး ဒိမိုကေရစီစံနစ္ကို ခုိင္ခို္င္မာမာ ဦးေဆာင္ေနတယ္။ နိုင္ငံေရးက တည္ျငိမ္တယ္ နိုင္ငံေရး တည္ျငိမ္ေတာ့ စီးပြားေရး၊ ပညာေရးမွာ ဦးေဆာင္လာနိုင္ျပီး ကမၻာကိုဦးေဆာင္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အခုဆိုအတုိက္အခံ အင္အားစုအမ်ားဆံုးကလည္း အေမရိကန္မွာ အေျခခ်ေနထိုင္ေနႀကတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဟာ က်ေနာ္တို႔ နုိင္ငံအတြက္ စံနမူနာျပဳေျပာဆို ဥပမာေပး ခိုင္းႏွဳိင္း ေျပာဆိုတတ္ႀကပါတယ္။
တိုင္းရင္းသားနိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြကလည္း အေမရိကန္ဖြဲ ့စည္းပံုကို နမူထားေျပာဆိုတတ္ႀကပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေျပာစရာေတြ ရွိလာပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ ေရးဆြဲထားတဲ့ဖြဲ ့စည္းပံုကို ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ လို႔ဆိုထားတယ္။ ျပီးေတာ့ဒီမူက အေမရိကန္မူကို နမူနာ ယူထားတယ္ ဆိုႀကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ လံုး၀ႀကီး ေျပာင္းျပန္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ထပ္ျပီးေျပာပါမယ္။ တိုင္းရင္သားေတြရဲ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမူက လံုး၀ႀကီး ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တခါတိုင္းရင္းသားေတြရဲ့ မူကမွ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ ဆိုထားျပန္ေတာ့ သူတို႔နမူနာထားခဲ့တဲ့ အေမရိကန္မူႀကီးက ျပည္ေထာင္စုမူ မစစ္ေတာ့တဲ့ သေဘာေရာက္သြားျပန္ပါတယ္ ။
ဘာေတြေႀကာင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနပါတယ္ ေျပာရပါသလဲဆိုေတာ့ အေမရိကန္မွာ အခုႀသစေတးလ်တို႔မွာ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ အပါအ၀င္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ေရာက္ေနႀကပါျပီ။ အခုက်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံ ၀က္ဆိုဒ္ေတြေပၚမွာ မင္းကဘာလူမ်ိဳး ငါတို႔ကညာလူမ်ိဳးေတြ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ လုပ္ေနႀကပါတယ္။ ျမန္မာလိုခ်ေနတာမ်ားပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ိဳးကိုခြဲျခားျပီး အျပင္မွာေျပာရင္ အလုပ္မွာကအစ ဒီလူဟာ လူမ်ိဳးေရးအစြဲႀကီးသူ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားသူ အျဖစ္ အသတ္မွတ္ ခံရမယ္ဆိုတာ ဒီလူေတြသိပ္သိတာေပါ့။ အျဖဴေတြနိုင္ငံမွာေန အျဖဴေတြႀကားမွာက်ေတာ့ လူကိုလူလို႔ဘဲ ေျပာဆိုေနႀကျပီး ျမန္မာျပည္သားခ်င္းႀကေတာ့မွ ဘာလူမ်ိဳးက ဘယ္လို ညာလူမ်ိဳးကနဲ႔ ေအာ္ခ်က္ထုတ္ေနတာေလး ျပန္ေတြးႀကည့္ႀကပါ။
ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ႏွစ္ရပ္ကို ယွဥ္ႀကည့္ရင္ အေမရိကန္မူနဲ႔ ရွစ္ျပည္နယ္မူက အတူတူပါဘဲ။ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနတာက အထက္လႊတ္ေတာ္မွာပါ။ ဟိုမွာက အထက္လႊတ္ေတာ္ဆိုတာက လူမ်ိဳးကို အေျခခံျပီး သတ္မွတ္ထားတာ မဟုတ္သလို ေရြးခ်ယ္မႈကိုလည္း ျပည္နယ္နံမည္(တနည္း-ေဒသကို အစြဲျပဳထားတယ္)။ ဒိီမွာက လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္။ လူမ်ိဳးကို အေျခခံျပီး ေရြးခ်ယ္ထားတာ ျဖစ္ေနတယ္။ လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားထားျပီ။ က်ေနာ္နဲ႔ အဲဒီလူမ်ိဳး အမည္တတ္ထာတာကို ေဆြးေႏြးေတာ့ သူတို႔က လူမ်ိဳးနဲ႔ မခြဲျခားပါဘူး။ ဥပမာရွမ္းျပည္နယ္ကေန ျမန္မာလဲ၀င္အေရြးခံခြင့္ ရွိပါတယ္ေပါ့။ ဒါဆိုဘာလို႔ ရွမ္းျပည္နယ္လို႔ မသတ္မွတ္ခ်င္ ရတာလဲဆိုေတာ့ အေျဖခက္ေနႀကတယ္။
အဲဒီလို လူမ်ိဳးကို အေျခခံထားတာကိုက ဒီမိုကေရစီမူေတြ ဒီမိုကေရစီစံေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ လံုးလံုးႀကီးျဖစ္သြားပါျပီ။ ထပ္ေျပာပါမယ္။ လူမ်ိဳးဆိုတဲ့နာမကို ထဲ့သံုးျပီး သတ္မွတ္လိုက္ရင္ ဒီမိုကေရစီကို မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ႀကိဳက္သလို သတ္မွတ္ေပေတာ့ ဒီမိုကေရစီမဟုတ္ေတာ့ ဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာသြားျပီ။ ဘာလို႔လဲ.... ရွင္းပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္မွာ ပထမဦးဆံုးေသာ စာသားမ်ားမွာ ဆိုထားတာကိုက ဒီမိုကေရစီဆိုသည္မွာ လူမ်ိဳး/ ဘာသာ/ အသားအေရာင္/ အသက္အရြယ္/ ပညာ/ က်ား/မ ဘာညာ မခြဲျခားေစရဟု ဆိုထားျပီး အခုဖက္ဒရယ္ စစ္စစ္မူႀကီးမွာ အထက္လႊတ္ေတာ္ကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ (ယခင္ကေတာ့ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္) ဆိုျပီး လူမ်ိဳးနဲ႔ ခြဲျခားထား မိလွ်က္သား ျဖစ္ေနလို႔ပါ ။
အဲဒီမွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမူနဲ႔ ျပဒါးတလမ္း သံတလမ္း ကြဲထြက္သြားပါျပီ။ ေနာက္ျပီး က်ေနာ့္နဲ႔ ေဆြးေႏြးသူေတြ နမူနာေပးတတ္တာေလးက တူေနတတ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားအေမရိကန္က ေမလီလင္းျပည္နယ္ေလးကို သိတယ္ေနာ္။ ဟုတ္ကဲ့သိပါတယ္ဆိုရင္ အဲဒီေမရီလင္း ျပည္နယ္ေလးက ေသးေသးေလး ဒါေပမဲ့ အထက္လႊတ္ေတာ္ကို ျပည္နယ္ႀကီးေတြနဲ႔ တန္းတူ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ႏွစ္ဦးက် ခြဲတမ္းအရ တက္ရတယ္ေပါ့။ ခြဲတမ္းက တန္းတူရတယ္ေပါ့။
က်ေနာ္ကျပန္ေမးျပီ အဲဒီ ေမရီလင္းလူမ်ိဳးေတြက ဘာစကားေျပာသလဲေပါ့။ ဘယ္တိုင္းျပည္ကေန အေမရိကားကို လာေရာက္ အေျခခ်သူေတြလဲေပါ့။ အ၀တ္အစားက ဘယ္လို၀တ္စံုလဲ။ ေမးျပီ။ ခင္ဗ်ားက အေမရိကန္နိုင္ငံအေႀကာင္း သိပ္မသိေသးဘဲကိုး။ ေမရီလင္းဆိုတာ လူမ်ိဳးကို ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး။ ျပည္နယ္ေလး ျပည္နယ္ေလးမွ ေသးေသးေလး။ ေအာ္ဒါနဲ႔ ေျပာပါအံုး သူတို႔နဲ႔ ႏိွဳင္းယွဥ္ေျပာေနလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔မူနဲ႔ ဘယ္ေနရာ တူတာလဲေပါ့။ လာျပီ အခုက်ေနာ္တို႔မူက ကယားျပည္နယ္ေလးက ေသးေသးေလးေပမယ့္ အေမရိကန္လိုဘဲ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္မွာ ဗမာျပည္နယ္ႀကီးလိုဘဲ ကိုယ္စားလွယ္ငါးဦး တန္းတူညီတူ တက္ခြင့္ ေပးထားတယ္ေပါ့။ လာျပီ က်ေနာ္ေထာက္ျပီ။ ခင္ဗ်ားတို႔က ခုနက ေမရီလင္းက လူမ်ိဳးနာမည္မဟုတ္ဘူး ေဒသအမည္ ျပည္နယ္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္လဲ ဆိုထားတယ္။ အခုခင္ဗ်ားတို႔ သံုးထားတာ လူမ်ိဳးအမည္ သံုးထားေတာ့ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္တဲ့။ ဟိုမွာက ဘာလူမ်ိဳးကိုမွ စကားထဲထဲ့ မေျပာရဘူး။ နယ္ကိုယ္ကိုယ္စား ျပဳထားတာ။ ေနာက္ေမရီလင္းက နယ္သာေသးတာ ဓနအင္အားက အင္အားႀကီး လူဦးေရက်ေတာ့ အလြန္မ်ားတယ္။ မတူတာကိုလာ ဥပမာေပးေနတာ။ အဲဒီမွာ လႊဲေနျပီ ကြဲေနျပီ။ ေမရီလင္းက ေဒသ အမည္ကို ယူထားတာ။ လူမ်ိဳးဆိုတာ ျဖဴသလားမဲသလား။ ဒီမွာက ရွမ္းလူမ်ိဳး၊ ကခ်င္လူမ်ိဳး၊ လူမ်ိဳးနာမည္ ယူထားတာကို ဒီႏွစ္ခုက အတူတူပါဘဲဆိုေတာ့ ။
နယ္ကို ကိုယ္စားျပဳ သတ္မွတ္ထားျပီး လူမ်ိဳးကို ကိုယ္စားျပဳထားတာ မဟုတ္ေတာ့ အဲဒီ့ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္က သူ႔နယ္သားေတြ နယ္အေႀကာင္းေတြ တင္ျပတဲ့အခါ ဘယ္လူမ်ိဳးကမွ မေက်နပ္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒီမွာက ဥပမာ ရွမ္းလူမ်ိဳး ကိုယ္စားလွယ္က ရွမ္းလူမ်ိဳးအေရး ပိုေျပာေနတာဘဲ ငါတို႔ဓႏုေတြ ပအိုဝ္းေတြအေႀကာင္း မတင္ျပဘူးျဖစ္ကုန္ျပီ။ တခါ ဥပမာေပါ့ အမ်ိဳးသား/ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္မွာ ႏွစ္ေယာက္ဆီဘဲ တက္ဖို႔ သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ ထားပါေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ရွမ္းကတေယာက္ေပါ့ ထားပါ ပအိုဝ္းကတေယာက္ယူလိုက္ရင္ က်န္တဲ့လူမ်ိဳးစု အငယ္ေတြကို ဘယ္သူက ကိုယ္စားျပဳေတာ့မလဲ။ ျပဳပါတယ္ေျပာလဲ ပေထြးနဲ႔ ဆက္ဆံရသလို ခံစားေနရျပီေလ။ လူမ်ိဳးအမည္ တပ္ထားေတာ့ သူ႔တို႔ကိုခ်န္ထားရျပီ။
တခါ ၀လူမ်ိဳးေတြကလဲ တပူထလာမယ္ေလ။ ပေလာင္ အားလံုး လိုခ်င္လာႀကမယ္။ ထားပါ ရွမ္းနဲ႔ ပအိုဝ္းကုိယ္စားလွယ္ ႏွစ္ဦးတက္ခြင့္ယူထားေတာ့ ပေလာင္က သူတို႔အေရးကိစၥကို ဘယ္သူကေန တင္ျပရမွာလဲ။ ရွမ္းကိုယ္စားလွယ္ ကေနလား။ ပအိုဝ္းကိုယ္စားလွယ္ကို ကပ္ရေတာ့မွာလား။ ထားေတာ့ အဲဒီမွာ ပေလာင္က တင္ျပခ်င္တာက သူတို႔ လူမ်ိုးစုနဲ႔ ရွမ္းလူမ်ိဳးစုႀကား ျဖစ္ေနတဲ့ ျပသနာမ်ိဳးကို ဘယ္သူဆီက တင္ျပရေတာ့မလဲ။ အခုကို ၀လူမ်ိဳးစု နဲ ့ ရွမ္းေတြအႀကား နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈ ရွိေနတယ္ေလ။ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ကို ၀လူမ်ိဳးေတြက တင္ျပခ်င္ရင္ ဘယ္သူကေန တင္ျပရေတာ့မလဲ။
တခါ ၀လူမ်ိဳးေတြကလဲ တပူထလာမယ္ေလ။ ပေလာင္ အားလံုး လိုခ်င္လာႀကမယ္။ ထားပါ ရွမ္းနဲ႔ ပအိုဝ္းကုိယ္စားလွယ္ ႏွစ္ဦးတက္ခြင့္ယူထားေတာ့ ပေလာင္က သူတို႔အေရးကိစၥကို ဘယ္သူကေန တင္ျပရမွာလဲ။ ရွမ္းကိုယ္စားလွယ္ ကေနလား။ ပအိုဝ္းကိုယ္စားလွယ္ကို ကပ္ရေတာ့မွာလား။ ထားေတာ့ အဲဒီမွာ ပေလာင္က တင္ျပခ်င္တာက သူတို႔ လူမ်ိုးစုနဲ႔ ရွမ္းလူမ်ိဳးစုႀကား ျဖစ္ေနတဲ့ ျပသနာမ်ိဳးကို ဘယ္သူဆီက တင္ျပရေတာ့မလဲ။ အခုကို ၀လူမ်ိဳးစု နဲ ့ ရွမ္းေတြအႀကား နယ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈ ရွိေနတယ္ေလ။ လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ကို ၀လူမ်ိဳးေတြက တင္ျပခ်င္ရင္ ဘယ္သူကေန တင္ျပရေတာ့မလဲ။
ေနာက္ ရွိပါေသးတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ ေဆြးေႏြးတတ္တာေလး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေျပာခဲ့တယ္။ ကရင္တက်ပ္ ဗမာတက်ပ္တဲ့။ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ ဗမာ-တေယာက္တက္ရရင္၊ ကရင္လဲ တေယာက္ေပါ့။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ကေျပာျပီ။ ခင္ဗ်ားအခုက်ေနာ္နဲ႔ ေဆြးေႏြးတယ္။ ခင္ဗ်ားက က်ေနာ့္ကိုေတာ့ စကားကို ကပ္သပ္ျပီးေျပာတယ္ေပါ့။ က်ဳပ္ေျပာေနတာ ဥပေဒရႈေဒါင့္ကေန။ ခၽြင္းခ်က္ ဟာကြက္မရွိေအာင္ ေဒါင့္ေစ့ေအာင္ေျပာေနတာ။ ဒါက်ဳပ္က မူေတြဘာေတြ ဘာမွ သိပ္သိတာ တတ္တာ မဟုတ္ေသးဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးေဏွာက္နဲ႔ ႏိွဳင္းရင္ ျဖဳတ္ကေလးေလာက္ရွိတာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စကားေျပာရင္ ဘယ္စကားက တခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ ဘယ္လိုအဓိၶပါယ္ ယူသြားနိုင္တယ္ဆိုတာ က်ဳပ္ထက္အဆ ရာခ်ီမက ႀကိဳျမင္တယ္။ ဒါေႀကာင့္သူ ့စကားက ဗမာတေယာက္တမဲ၊ ကရင္တေယာက္လဲတမဲ ဘယ္သူမွ မဲပိုမရေစရလို႔ဆိုခဲ့တာ။ ဗမာျပည္နယ္တမဲ လို႔ေျပာခ်င္ရင္ စကားေျပာကထဲက ဗမာျပည္နယ္ထည္႔ ေျပာမွာေပါ့။ အဲဒီလိုေျပာခ်င္ရင္ ကရင္ျပည္နယ္လို႔ ေျပာရေအာင္ ကရင္ျပည္နယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္က ေျပာတာေခၚတာ မရွိေသးဘူး မဆိုႀကေသးဘူး။ ျပည္နယ္ကို သူညႊန္းျပီး ေျပာခ်င္ရင္ ဗမာျပည္နယ္ တက်ပ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္တက်ပ္ လို႔ဘဲ ေျပာမွာေပါ့ ။ ကခ်င္က ျပည္နယ္အေနနဲ႔ ေခၚေျပာဆိုေနျပီေလ။ အဲဒီတုန္းက ခ်င္းကိုေတာင္ ခ်င္း၀ိေသသတိုင္းဘဲ သံုးေနေသးတာ။ ခ်င္းျပည္နယ္လို႔ကို မသံုးေသးဘူး။
ဖက္ဒရယ္မူမွာ တကယ္တန္းက တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးထားတာ ျမင္ထားတာက ေအာက္လႊတ္ေတာ္မွာ ျမန္မာက လူမ်ားစုရထားတယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ ျမန္မာေတြက သူတို႔ျဖစ္ခ်င္တာကိုခ်ည္း ဆံုးျဖတ္မယ္။ သူတို႔ကလူမ်ားစု။ အဲဒီလို ဆံုးျဖတ္ထားတာကို လူမ်ိဳးစုလႊတ္ေတာ္ကေန ဗမာကိုယ္စားလွယ္က ငါးဦးဘဲရွိေတာ့ က်န္လူမ်ိဳးစု ခုနစ္မ်ိဳးက-စုစုေပါင္း (၃၅-ေယာက္)နဲ႔ အေပးအယူလုပ္ျပီး ျပန္ထိမ္းခ်ဳပ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ ဒီလိုလူမ်ိဳးစု လႊတ္ေတာ္နဲ႔ ဆြဲထားတာဆိုတာ သိရပါတယ္ ။
အဲဒီလိုသာဆိုရင္ ဗမာေတြက တခုခုလုပ္ခ်င္ရင္ တိုင္းရင္းသားေတြ အၾကပ္ကိုင္သမွ် လည္စင္းခံေနရေတာ့မွာ။ ဒီေတာ့တခ်ိဳ႕ ဗမာေတြက နယ္ခ်ဲ႕ကို ေတာ္လွန္တာ ဗမာက ဦးေဆာင္တယ္။ တခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသားေတြဆိုရင္ နယ္ခ်ဲ႕ရဲ႕ လက္ကိုင္ဒုတ္ နယ္ခ်ဲ႔ကို အသက္ဆက္ ေပးေနသူေတြ။ အသက္ေပးႀကရတာ အမ်ားစုက ဗမာ။ အခုလြတ္လပ္ေရးရလာျပီး ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔ေတာ့ ဗမာက ဘာလုပ္ခ်င္လုပ္ခ်င္ ငါတို႔က သူတို ့သနားမွ လုပ္ခြင့္ရေတာ့မဲ့ ဘ၀ကို ခ်ိဳးထားတယ္ျဖစ္လာျပီ။ လူမ်ိဳးစုလို လုပ္လိုက္တာန႔ဲ လူဦးးေရ သန္း၄၀-ရွိတဲ့ ဗမာက ၅- ေယာက္။ လူဦးေရ-၁၅-သန္းက ဘဲရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြက- ၃၅.-ေယာက္ဆိုေတာ့ တရားမွ်တမႈ ရွိတယ္မရွိဘူး နိုင္ငံတကာပညာရွင္ေတြကိုသာ ခ်ျပႀကပါ။
တကယ္က တိုင္းရင္းသားေတြက ေအာက္လႊတ္ေတာ္မွာကို လူအနည္းငယ္သာရွိေပမဲ့ ဗမာရတဲ့ အခ်ိဳးထက္ ပိုမိုတဲ့ အခ်ိဳးနဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေနရာ ပိုရထားပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား လူဦးေရ စုစုေပါင္းနဲ႔ သူတို႔ရထားတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေနရာနဲ႔ ဗမာျပည္နယ္ေတြမွာ ရွိတဲ့ လူဦးေရစုစုေပါင္းနဲ႔ ဗမာျပည္နယ္ေတြက ရထားတဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ အခ်ိဳးကို ခ်တြက္ႀကည့္ရင္ ေပၚေနပါတယ္။
ဥပမာ ကယားျပည္နယ္ကို ႀကည့္ပါ။ ျမိဳ႕ေတြက ေသးေသးေလးေတြ။ ျမိဳ႕နယ္လို႔ သတ္မွတ္လိုက္တာနဲ ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေနရာေပးရျပီ။ ျမိဳ႕က မဲေပးနိုင္သူဦးေရက ၁၂၀၀- ၁၈၀၀- ဘဲရွိတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးရျပီ။ ဗမာျပည္နယ္ေတြမွာ ျမိဳ႕ေတြက လူဦးေရကမ်ားေတာ့ မဲေပးခြင့္ရွိသူ တသိန္းကိုမွ ကိုယ္စားလွယ္တဦးရတာနဲ႔ ယွဥ္ႀကည့္ပါ။ အဲဒီလိုအသာရထား တာေတြ အမ်ားႀကီးပါ ။
ဥပမာ တမ်ိဳးလွဲ႔ေပးရရင္ ကယားျပည္နယ္က လူဦးေရစုစုေပါင္းမွ ၂.၅-သိန္း။ ကိုယ္စားလွယ္ ၁၂-ဦိးခန္႔ရထားတယ္။ ရန္ကုန္တိုင္းက လူဦးေရ ၆-သန္းခန္႔။ ကိုယ္စားလွယ္က်ေတာ့ ၄၀-ေလာက္(ထင္)။ ကယားနဲ႔ အခ်ိဳးခ်ႀကည့္လိုက္ရင္ ရန္ကုန္တိုင္းလို လူဦးေရနဲ႔ ကယားရတဲ့အခ်ိဳးနဲ႔ တြက္ႀကည့္ရင္ ကယားျပည္နယ္ကို လူ-၆.၀ သန္းနဲ ့ တြက္လိုက္ရင္္ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅၀-ေလာက္ျဖစ္ေနျပီေလ။
ထားေတာ့ အခုရွစ္ျပည္နယ္မူက ၁၉၆၀-မတိုင္ခင္က တေလွ်ာက္လံုး ရွစ္ျပည္နယ္မူဘဲ ရွိေနရာကေန နယ္စပ္မွာတင္ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္တယ္ေတာ့မသိ ၂၀၀၈- မွာက်ေတာ့ ဧရာ၀တီအမ်ိဳးသားျပည္နယ္နဲ႔ တနသာၤရီအမ်ိဳးသားျပည္နယ္ ဆိုျပီး ႏွစ္ျပည္နယ္ထပ္တိုးထားတယ္။ ေနာက္ထပ္ထပ္ျပီးတိုးဖို ့ ႏွစ္ေနရာ အရာေပးထားလာတယ္။ အဲဒီမွာတင္ သူ႔ဟာသူ လႊဲေနတာျပေနျပီ။ ဧရာ၀တီက လူမ်ိဳးမွမဟုတ္တာ။ ေဒသကို အစြဲျပဳေခၚထားတာ။ ဧရာ၀တီစကား ဧရာ၀တီစာေပ ရိုးရာအ၀တ္အစားဆိုတာ ရွိမွမရွိတာ။ ဒီလိုဘဲ တနသၤာရီအမ်ိဳးသားလို႔ သံုးရေအာင္ တနသၤာရီလူမ်ိဳးဆိုတာမွ မရွိခဲ့တာ။ ဘိတ္သား၊ ထား၀ယ္သား၊ ရန္ကုန္သား၊ ေရႊဘိုသား ဆိုတာက ျမိဳ႔ကိုအစြဲျပဳ ေခၚေျပာႀကတာပါ။ နိုင္ငံတကာေရာက္ ပညာရွင္ႀကီးေတြ ေရးဆြဲထားတာ က်ေနာ္လဲ နားမလည္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ကပညာရွင္ေတြေလ။
ဆက္လက္ ေရးသားတင္ျပပါမည္..
အားလံုးကို ေလးစားလွ်က္
လွဳိင္ျမင့္
Credit:demowaiyan
