
ၿမန္မာၿပည္က ဂ်ာနယ္ေတြ -အာဃာတလား၊ racists လား၊ သတင္းသမားလား၊ လူဖတ္ မ်ား ေအာင္ ေစာင္ေရ မ်ား ေစခ်င္ တာလား၊ ၾကား၀င္ လႈံေဆာ္တဲ့ အျပဳအမူေတြကို ဘာလို႔ေရြး လုပ္ခ်င္ ရသလဲ၊
ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သား မ်ား အားလုံး တာဝန္ေၾက ပါတယ္။ ေက်း ဇူး တင္ ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ comment တစ္ခုမွာ ဖတ္လိုက္မိလို႔ ၊ကၽြန္ေတာ္က မွန္တာေတြကိုပဲ သိခ်င္ဖတ္ခ်င္လို႔ EMG ကထုတ္ သမွ် edition အားလံုး ကို တစ္ေစာင္မက်န္ ( ပိုက္ဆံအကုန္ခံၿပီး ) ေစာင့္၀ယ္ဖတ္ကာ Eleven အတြက္ခ်ည္း ပဲ တစ္လကို ေငြ ၆၅၀၀ ေလာက္သုံးေနတဲ့ EMG ပရိတ္သတ္ (ဘက္မလိုက္ တဲ့ ျမန္မာစစ္စစ္) ဒဂံုတကၠသိုလ္ ဥပေဒဌာန ကဆရာတစ္ဦးပါ။ မႀကိဳက္တာေရးမိလို႔ နာ မည္ေျပာင္း ေခၚလည္း ဘာတတ္ႏိုင္မွာတုန္းဗ်ာ။
EMG ဟာ ဘယ္စာေစာင္ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ ခဏခဏမေျပာတဲ့ စာနယ္ဇင္းက်င့္၀တ္ေတြကို ethic, ethic နဲ႔တဖြဖြေျပာတဲ့ဂ်ာနယ္မို႔လည္း သတင္းတင္ျပရာမွာ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ အျဖစ္အပ်က္၊ ရႈေထာင့္မ ေရြးဘဲ အလယ္ ကေနခ့ဲတယ္၊ ေနေနတယ္၊
ေနဦးမယ္လို႔ အၿမဲယံုၾကည္ၿပီး EMG ကိုအားေပးခဲ့တယ္၊ ဒါေတြဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကထိ EMG ကဒီလိုပဲလို႔ထင္ခဲ့တာပဲ။
ဒါေပမယ့္ Leading Media တစ္ခုျဖစ္တဲ့ EMG က ေတာက္ေလွ်ာက္ကိုင္စြဲလာတဲ့ ethic policy ကို လြတ္လိုက္ၿပီလား၊ အရမ္းသိခ်င္လာပါတယ္၊ ဘယ္သြားမလဲ Eleven? ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ Eleven? ကိုယ့္မူ၀ါဒကို လႊတ္ခ်လိုက္တာလား? လႊင့္ပစ္လိုက္တာလား? ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘယ္ ေရာက္ေန မွန္းေတာင္ မျမင္ေတာ့တာလား? EMG ကဆရာေတြ ဘာျဖစ္ကုန္တာလဲ? ေတာက္ ေလွ်ာက္ အေကာင္းလား? အစကတည္းက ဒီလိုလား?
အခုရခိုင္ကိစၥမွာ ဘယ္ဘာသာကိုပဲ ကိုးကြယ္ကြယ္၊ အလယ္က သတင္းသမားသာ တင္ျပတာမမွန္ခဲ့ရင္၊ ဘက္လိုက္ေဇာင္းေပး biased လုပ္ခဲ့ရင္ လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရးဆူပူတာ ပိုႀကြလာမယ္၊ ႏွစ္ဖက္လံုး မလိုအပ္ဘဲအသက္စည္းစိမ္ေတြ ပိုဆံုးရွံဳးမယ္၊ ေသးတဲ့အမႈ ပိုႀကီးလာမယ္ ဆိုတာဆိုတာ ဆရာတို႔လို တကၠသိုလ္ကလူေတြ အပါအ၀င္ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး၊ စာတစ္ ကယ္ဖတ္သူအားလံုးနားလည္မွာပါ။
ပထမ- ရခိုင္အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦး မုဒိမ္းက်င့္ခံရၿပီး ပစၥည္းယူ၊ အသတ္ခံရတယ္၊ ဘယ္သူကပဲလုပ္လုပ္ ရဲပိုင္တဲ့ criminal case ရာဇ၀တ္မႈသာ ျဖစ္တယ္၊ ဒီရက္ပိုင္းျဖစ္သြားတဲ့ ဆရာ၀န္မတစ္ဦး ကို သူ႕မိတ္ေဆြ က ဓါတ္ဆီေလာင္း မီးရွဳိ႕သတ္တာ၊ ၁၆ လမ္းက ၁၀တန္းေျဖထားတ့ဲ ေကာင္မေလး တစ္ ေယာက္ လူသတ္၊ ပစၥည္းယူ၊ မီးရွဳိ႕သတ္ခံရတာ၊ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို လိင္တူ ေယာကၤ်ား ခ်င္းမုဒိမ္း က်င့္၊ ပါးစပ္ပိတ္လူသတ္သြားတာ စတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြနဲ႔ ဘာမွ မကြာ လွတဲ့ ျဖစ္စဥ္တူတစ္ခုပါပဲ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ လပိုင္းက ဂ်ပန္မတစ္ေယာက္ကို ျမန္မာႏွစ္ေယာက္ မုဒိမ္းက်င့္ၿပီး သတ္ပစ္ တယ္၊ ေရာက္ေသ ဒဏ္ေပးေဆာ္ထည့္တယ္ဥပဒအရေနာင္က်ဥ္ေနေအာင္ ျမန္မာျပည္မွာဒါကိုလက္ မခံဆိုၿပီး၊ ထိထိေရာက္ ။ ဒီဟာေတြမွာလည္း ဘယ္ဘာသာ၀င္ကလုပ္တယ္လို႔ ဘယ္မီဒီယာက မွမေရး ဘူး၊ ေရးစရာ လည္း မလိုဘူး၊ ရဲကအေရးယူ၊ ထိေရာက္တဲ့အျပစ္ဒဏ္ခ်၊ ဥပေဒပိုင္းဆိုင္ရာအရ ၿပီးၿပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ထဲ မွာျဖစ္ တယ္၊ ျမန္မာ တည္ဆဲရာဇ၀တ္ဥပေဒနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ကိုင္ ထည့္လိုက္ ရင္ၿပီးေနၿပီ။ ဘာမွ ဆက္ျဖစ္ စရာမရွိဘူးေလ၊ ဒီဟာေလးကို EMG က စဖြတယ္၊ အင္မတန္ထိလြယ္ ရွလြယ္တာကို လြယ္လြယ္ေရး ခ်တယ္၊ မြတ္ဆလင္ကုလား usage သုံးၿပီး comment ေတြေရးခြင့္ေပးတယ္၊ ဘယ္ဘာသာ ၀င္လို႔ ေရးကတည္းက သြားၿပီ၊ တင္ျပတာမမွန္ေတာ့ဘူး၊ ေနာက္ဆက္တြဲ ဘာျဖစ္လာမလဲ သိသင့္တယ္၊ သိသိႀကီးနဲ႔လြယ္လြယ္ ေရးခ်တယ္၊ လြယ္လြယ္ဖတ္တဲ့ လူအုပ္စုတစ္စုကေသြးၾကြတယ္၊ ရပ္ရန္ မဟုတ္တဲ့ ဆက္ရန္ေတြျဖစ ္လာတယ္၊ Eleven ကဘာျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ? ဆက္ၿပီးေတာ့ သတ္ ၾကေစခ်င္ေတာ့...
ဒုတိယ- ေတာင္ကုတ္မွာ လူ ၁၀ေယာက္(ဆရာကေတာ့လူလို႔ပဲ ျမင္မိလို႔၊ ဥပေဒအရေတာ့ ႏိုင္ငံသား ကဒ္တရား၀င္ရွိတဲ့ လက္နက္မဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၁၀ေယာက္) ကို အျခားသံတုတ္၊ တုတ္ကိုင္ ႏိုင္ငံသား ၂၀၀ ေက်ာ္က မေသမခ်င္း ဦးေႏွာက္ေတြပြင့္ထြက္တဲ့ထိ ရည္ရြယ္ၿပီးေစာင့္ၿပီး ၀ိုင္းရိုက္သတ္တယ္၊ သူတို႔ ဘာလုပ္မိလို႔မ်ားဒီလိုေတာင္ လုပ္ခံထိရတာလဲ၊ သူတို႔ကတရားခံ ေတြမို႔လား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီေလာက္ ႀကီးေတာင္ ဥပေဒမဲ့လုပ္ ရသလား၊ ဘာသာေရးအဆံုးအမ ရွိသူတိုင္း၊ တရားရွိသူတိုင္း ယဥ္ေက်းၿပီး သူတိုင္း ဒီျဖစ္ရပ္ကို လက္ခံစရာမရွိပါဘူး၊ သူငယ္ခ်င္း ႏိုင္ငံျခားက တကၠသိုလ္ ဆရာေတြ ကေတာင္ phone နဲ႔ mail နဲ႔ ေမးတယ္၊ ဘယ္ကစလဲ၊ ေျပာျပေတာ့ ဒီကိစၥကေသးေသးေလးပဲ၊ ဒီေလာက္ ႀကီးသြားရ သလား၊ မင္းတို႔ိုလိုဘာသာတရားေလးစားတဲ့ႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုဥကေဒမဲ့ လြယ္ လြယ္ ေလး သတ္ တာေတြ ရွိေနၿပီလားေမး တယ္၊ ဆရာ့မွာ ရွက္စိတ္အျပည့္ နဲ႔အေျဖမရွိခဲ့ဘူး၊ ဆရာက ဥပေဒသမားမို႔ ဥပေဒရႈေဒါင့္ ကပဲၾကည့္တတ္တယ္။ လူဆယ္ေယာက္ေသ တာကို ေနာက္လူေတြကေပ်ာ္ေနရေလာက္ေအာင္ ျမန္မာေတြ က စိတ္ဓါတ္က ဆိုး၀ါးအၾကမ္းဖက္စိတ္ရွိခဲ့ လို႔လားဗ်ာ။ EMG လုပ္ရပ္ က ႏိုင္ငံ တ ကာမွာ ျမန္မာ သိကၡာ က်ေစတာေပါ့၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ကို ႏိုင္ငံျခားက လာေရာက္လည္ ပတ္ခ်င္သူ၊ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံ ခ်င္သူေတြ ဘယ္လာ ရဲေတာ့မလဲ၊ မ်က္ေတာင္တဆံုးပဲ ဆက္ၾကည့္တတ္ေတာ့ EMG က ဆက္ဖြေနတယ္၊ ဆက္ဆြေနတယ္၊ ဘယ္ဂ်ာနယ္ကမွ ရခိုင္အေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ သတိႀကီးႀကီး ထား မတိမ္းေစာင္းေစဘဲ မဖြဘဲေရးတယ္။The Voice တို႔လို႔ဂ်ာနယ္ အ ႀကီးေတြေတာင္ ျပသနာပိုႀကီးထြား မသြားေစခ်င္လို႔ media သမားပီပီသသနဲ႔comment ေတြကိုပိတ္ထားတယ္၊Elevenကေတာ့လြယ္လြယ္ေရးခြင့္ေပးလို႔comment ေတြ အျပန္အလွန္ ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း ဆက္ေရးၾကျပန္တယ္၊ ဆရာသိသေလာက္ ဘယ္ျမန္မာ လူမ်ဳိးမွမရိုင္းပါဘူး၊ ElevenSiteထဲမွာဘယ္သူမွဖတ္လို႔မရေလာက္ေအာင္ဆဲဆိုေနတာေတြက ျမန္မာreader ေတြ ေရးတင္တာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့မယံုၾကည္ဘူး။EMGကလူေတြပဲ ျပသနာႀကီးထြားလာေအာင္comment ေတြထိုင္ေပးေနသလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ပါပဲ။Elevenကဘာျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ?ဆက္ၿပီးေတာ့သတ္ၾက၊ဆူပူၾကျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့...
တတိယ- ေမာင္ေတာကိစၥျဖစ္လာတယ္၊ တစ္ဖက္ဖက္ကို အလြန္အကၽြံ ႏိွပ္ကြေတာ့ ျပန္ၾကြတတ္တာ မသိလို႔လား၊ comment ေတြ၊ သတင္းေတြ တစ္ဖက္သတ္ျဖစ္ကုန္တယ္၊ ေတာင္ကုတ္မွာ လူ ၁၀ေယာက္ကို မေသမခ်င္း ဦးေႏွာက္ေတြပြင့္ထြက္တဲ့ထိ ရိုက္သတ္ခံရတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကိုေတာင္ မတင္ခဲ့တဲ့ Eleven က ေမာင္ေတာမွာ မီးရွဳိ႕တာ၊ အျပန္အလွန္ခ်ၾကတာေတြကို အခ်ိန္နဲ႔တစ္ေျပးညီ update လုပ္တင္ေပးလာတယ္၊ အာဃာတလား၊ racists လား၊ သတင္းသမားလား၊ လူဖတ္မ်ား ေစာင္ေရ မ်ား ေစခ်င္တာလား၊ ၾကား၀င္လႈံေဆာ္တဲ့ အျပဳအမူေတြကို ဘာလို႔ေရြးလုပ္ခ်င္ရသလဲ၊ ဘာေတြကိုအျမတ္ ထုတ္ခ်င္ေနတာလဲ Eleven? ၊ အလယ္ကလူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္က ဒီလိုပဲလား? တစ္ရက္ရက္မွာ EMG ဟာ ဒီကိစၥကို တာ၀န္ယူရမွာပါ။
စတုတၱ- ဒီေန႔ Eleven ရဲ႕လုပ္ရပ္ (၃) ခုက စာဖတ္သူေတြကို စိတ္အပ်က္ေစဆံုးပါပဲ၊ သတင္းခိုင္မာမႈ ကိုေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ EMG ရဲ႕ ဖြရရင္ၿပီးေရာ မူ၀ါဒကို ေသခ်ာျမင္လာရပါတယ္၊
၁။ GTC ေက်ာင္းသားတစ္ဦး စစ္ေတြၿမိဳ႕လယ္ အားကစားရုံနားမွာေသတဲ့ကိစၥ၊ ဘာေၾကာင့္ေသ ရသလဲ အတိအက်မသိေသးပါဘူးတဲ့၊ ဒဂံုတကၠသိုလ္ကဆရာေတြေတာင္ စစ္ေတြတကၠသိုလ္က အသိေတြကို သာမန္ဖံုးေလးတစ္ခ်က္ဆက္တာနဲ႔တင္ အၾကမ္းဖ်င္း၊ ဟုတ္ မဟုတ္သိႏိုင္တဲ့ကိစၥပဲဟာ၊ အတိအက်မ သိေသးရင္ မေရးပါနဲ႔လား ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားရယ္၊ ဆရာတို႔ဟာက လည္း ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာ လုပ္လိုက္ျပန္ေရာ၊ ျဖစ္တာက အေဆာင္ပိုင္ရွင္နဲ႔ GTC ေက်ာင္းသား ရခိုင္ခ်င္း ျပသ နာျဖစ္လက္လြန္ၿပီးသတ္မိတဲ့ကိစၥ၊ ေမာင္ေတာလူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး သတင္းနဲ႔ တစ္ မ်က္ႏွာ တည္းမွာထားၿပီး ေရာသမေမႊလိုက္တယ္၊ လြယ္လြယ္ဖတ္မိတဲ့ လူအုပ္စုတစ္စု ကို ေသြး ၾကြေစျပန္ တယ္၊ ေက်ာင္းသားအသတ္ခံရတယ္၊ ကုလားေတြေၾကာင့္၊ သတ္ပစ္ ၾက၊ ေသေက် မႈေတြ ဆက္ျဖစ္ၾကျပန္ေရာ၊ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္မွန္းမသိရေသးဘဲ ethic ဆရာႀကီးေတြက ethic လံုး၀မရွိဘဲ လက္သြက္သြက္ေရး ခ်ႏိုင္တာကို( အံ့ၾသမကုန္ႏိုင္ဖြယ္ ) ေတြ႕ရျပန္တယ္။ စာတစ္ကယ္ ဖတ္တဲ့ သူေတြကို လိမ္လို႔မရပါဘူးဗ်ာ၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနလိုသူေတြ EMG ေၾကာင့္ပူေလာင္ လာရျပန္တယ္။
၂။ အစိုးရထုတ္သတင္းစာ တစ္ေစာင္မွာမွ မပါေသးတဲ့ ခေရကုန္းေဘာင္ရြာကေက်ာင္းဆရာမႏွစ္ဦး ဒါးဒါဏ္ရာေတြနဲ႔ အေသေရာက္လာတဲ့ သတင္းဦး၊ သတင္းထူးႀကီးကလည္း ေဒါက္တာသန္း ထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး တာဝန္ေၾကေၾက အတိုင္အေဖာက္ ညီညီ ေလွ်ာက္ဖြလိုက္တာပဲျဖစ္ေနျပန္ တယ္၊ လံုး၀မေသခ်ာဘဲနဲ႔၊ လံုး၀မမွန္ဘဲနဲ႔ Eleven က ဆူပူအံုၾကြမႈ ေတြျဖစ္၊ စစ္တပ္က ကိုင္မွ၊ အာဏာသိမ္းမွရမယ္လို႔၊ ႏွပ္ေၾကာင္းေပးခ်င္တာလား၊ တစ္တိုင္းျပည္ လံုးက အေသအ ေက်ဒုကၡခံ၊ အသက္ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာေပးၿပီး စစ္ဖိနပ္ေအာက္ကရလာတဲ့ ဘာမွသက္တမ္း မၾကာေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ကေလးကို အေသသတ္၊ ေျပာင္းျပန္လွန္ခ်င္ ေနတာလား?၊ ကေလာင္သြားထက္တာကို အျမတ္ယူခ်င္တာလား၊ လုပ္သူ ခံရသူ ၾကားမွာ အျမတ္ထြက္သူရိွတာ မဆန္းေပမယ့္ စတုတၳ ေဒါက္တိုင္ Eleven ကေတာ့ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႔ ေဘးတီးေပးေန၊ အဆင္းဘီးတပ္ေပးေနသလိုပါပဲ၊ လူတစ္ဖြဲ႕ကေနာက္ လူတစ္ဖြဲ႔ကို ဘာေၾကာင့္ပဲသတ္ သတ္၊ သူ႔ငရဲ သူသြားမွာပါပဲ၊ ဘယ္ဘာသာတရားမွာမဆို လူမသတ္ရ ဆိုတာ ပညတ္ၿပီးသားပါ။ ကုလားကိုသတ္တယ္ေျပာေျပာ၊ ရခိုင္ကိုသတ္တယ္ဆိုဆို၊ လက္စားေခ် တယ္ ေျပာေျပာ၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး ႀကိဳက္တဲ့ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး လူသတ္ပါ၊ ကိုယ္ေသတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္း သြားရတဲ့ဘုံအဆင့္ဆိုတာ က်ိန္းေသေပါက္ ဘာသာတရားတိုင္း မွာရွိၿပီး သတ္မွတ္ၿပီးသားပါ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး လူေတြအခ်င္းခ်င္း (ဆရာကေတာ့ လူလို႔ပဲ ျမင္မိလို႔ ၊ ကုလား၊ ရခိုင္ ၊ တရုပ္၊ အဂၤလိပ္၊ ခရစ္ယာန္၊ အသား အေရာင္၊ ယံုၾကည္တာပဲကြာမယ္) သတ္ျဖတ္ေသ ေက်တာ ေတြျဖစ္ေအာင္ ဘာလို႔ မမွန္သတင္းေတြနဲ႔ လမ္း ေၾကာင္း ေျပာင္း လႈံေဆာ္ခ်င္ေနရတာလဲ၊ ကုလားတစ္မ်ဳိးလံုးကို သတ္ေတာ့ေရာ၊ ရခိုင္ေတြေသ ေတာ့ေရာ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး ဘာေတြမ်ား စီးပြား ေရးအျမတ္ထြက္လာမလဲ၊ တစ္ခုခုကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး နင္းတက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓါတ္က EMG ရဲ႕ မူ၀ါဒလား?
၃။ ေမာင္ေတာက ကန္ေတာ္ႀကီးေသာက္ေရကန္ကို ဘဂၤလီေတြကအဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥ၊ ဒီသ တင္း ကို အတည္ျပဳဖို႔ EMG ကအတည္ျပဳႏိုင္ဖို႔ဆက္သြယ္ေနပါၿပီတဲ့၊ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ တကယ့္ရွက္ စရာပါ။ ၈၈ အေရးအခင္းက ထြက္ခဲ့တဲ့စာေစာင္ေတြေလာက္ေတာင္ Eleven အဆင့္မရွိေတာ့ ပါ။ အတည္မျပဳရေသးတာကိုဘာလို႔ေရးရတာတုန္း၊ ethic ေတြဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ၊ စိတ္ေတာ့မဆိုးပါနဲ႔၊ ဆရာကေတာ့ ဥပမာသတင္းေလးတစ္ခုေရးမိေတာ့မယ္၊ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္ သားေတြ မေန႔ညက ေတာင္ျမင္းၿပိဳင္ကြင္းလမ္းက EMG ရံုးခ်ဳပ္မွာ မေကာင္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ အုပ္စု လိုက္နဲ႔ ပါတီေပးညလံုးေပါက္မူးရူးကခုန္ေပ်ာ္ပါးၿပီးရွိေနခဲ့ပါတယ္၊ ဒီသတင္းကို အတည္ျပဳဖို႔ EMG ကိုဆက္သြယ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုဆိုဘာျဖစ္လာမလဲ၊ ကိုယ့္ဆရာေတြ မေပ်ာ္ေတာ့တာေသ ခ်ာၿပီ။ ဒီလိုေလးေရးလိုက္မိတာေတာင္မွ ကိုယ့္ဆရာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသထြက္ေစ၊ စိတ္ၾကြေစရင္ ေသာက္ေရကန္ကို အဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ အတည္ မျပဳရေသးတဲ့ သတင္းႀကီးကလည္း အခုျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဘက္ႏွစ္ဘက္ကို ဘယ္ေလာက္ အတုိင္းအတာအထိ ေဒါသေတြျဖစ္ေစ၊ ေသေက်ေစမလဲ မစဥ္းစားတတ္တာလား?၊ ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာလား၊ မီဒီယာတစ္ခုရဲ႕ေျဖာင့္မတ္မႈ၊ သတင္းတစ္ခုရဲ႕ ခိုင္မာတိ က်မႈဟာ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္တင္ေစႏိုင္သလို၊ ေသေက်ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဥပေဒသမားတစ္ဦး နဲ႔ သတင္းသမားတစ္ဦးမွာ အေျခခံအက်ဆံုးက ရိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈရွိျခင္းပါပဲ၊ အခုလို Online မွာ Open Source သတင္းေတြ အမ်ားႀကီးရႏိုင္ခ်ိန္မွာေတာင္ သတင္းအမွားေတြ၊ သတင္းအလိမ္ေတြ၊ ဒီလိုေလးေတာ့ေဆာ္လိုက္ဦးမွ ေအာက္တန္းက်စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔ လံုး၀တည္ၿငိမ္ေအး ခ်မ္းဖြံ႕ၿဖိဳးေနတဲ့ေဒ သတစ္ခုကို ၁၀ ရက္အတြင္း လံုး၀ဆိုးရြားသြားေစေလာက္ေအာင္ လူမ်ဳိးေရးအဓိကရုဏ္း တစ္ခုေပၚ ထြက္လာေအာင္ေနာက္ကြယ္ကေန ေဘးတီးလႈံေဆာ္ဖန္တီးခ်င္တဲ့မူ၀ါဒရွိေန တာ၊ စာမဖတ္ျဖစ္ၾကတဲ့လူ အမ်ား စုကို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္အရင္းခံသေယာင္ စည္းရံုးလံႈေဆာ္ ဆူပူေစတာ၊ ရလဒ္က ရခိုင္ျပည္နယ္ရဲ႕ လူေနမႈပံုရိပ္ေတြ က်ဆင္းေစတာ၊ စီးပြားေရးေတြ ပံုမွန္မျဖစ္ေစေတာ့တာ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲသြားေစတာ၊ ေပၚလာတဲ့အျမတ္က EMG ကိုပိုမိုထင္ေပၚ ေစာင္ေရတက္ အေရာင္းေကာင္းေစခ်င္တာ၊ EMG က ငါတို ့ဖက္ကမ်ဳိးခ်စ္ေတြ Patriotic ေတြ လို႔ ထင္ရေအာင္လုပ္ျပၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕ လူတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိပန္းတိုင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေစာင့္စားေနၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီပန္း တိုင္ကို ေ၀၀ါးလမ္းေၾကာင္းေျပာင္း ပစ္ေနတာ၊ ဘာမွစာဖြဲ႕စရာေတာင္မရွိ (ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ရက္တိုက္စရာေတာင္မရွိ၊ ေန႔၀က္နဲ႔ အၿပီးရွင္းပစ္လို႔ေတာင္ရ) တဲ့ လူလက္တစ္ဆုပ္စာေၾကာင့္ စစ္တပ္က၀င္လာမွသာ၊ တပ္၀င္လာပါေတာ့လား၊ စစ္တပ္ကသာ ကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ တစာစာေအာ္ေခၚၿပီး အျမင္ေနာက္ျပန္ဆြဲေနတာ၊ ႏိုင္ငံပံုရိပ္ကို အဆံုးထိဆြဲခ်ပစ္တာေတြဟာ ျမန္မာJournalistတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ရွက္တတ္ရင္ရွက္ၿပီးေသပစ္ခ်င္စရာပါပဲ။ စစ္တပ္ပိုင္ ျမ၀တီElevenလို႔ေတာင္အမည္ေျပာင္းေပးရေတာ့မွာပါ။ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံးသိသင့္တာကအမွန္သတင္းမီဒီယာေတြဟာ(ေနာင္အနာဂတ္တကယ္ရွိတဲ့) ႏိုင္ငံ တိုင္းမွာ အသက္ေသြးေၾကာပါပဲ၊ ေနာင္အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီကို လူတိုင္းလူတိုင္းေခၽြးသံ၊ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ခ်ီတက္ေနခ်ိန္မွာလိမ္ဆင္မမွန္သတင္းအျပည့္နဲ႔ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔EMGဝိုင္းေတာ္ သားမ်ားရဲ႕ ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်၊လႈံေဆာ္ရန္တိုက္ေပးေနတဲ့လုပ္ရပ္က ဆရာတို႔ တကၠသိုလ္အသိုင္း အ၀ိုင္း အတြက္ေတာ့ ရွက္ဖြယ္လိလိပါ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ မွန္တာေတြကိုပဲ သိခ်င္ဖတ္ခ်င္လို႔ Eleven အတြက္ခ်ည္းပဲ တစ္လကို ေငြ ၆၅၀၀ ေလာက္သုံးေနတဲ့ ဆရာကေတာ့ ေနာက္လကစၿပီး တစ္ျခား ဂ်ာနယ္ေျပာင္းဖတ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။
ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔EMGဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံးတာဝန္ေၾကပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနၾကပါလိမ့္။ ေရႊျမန္မာေတြမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ၾကပါ။ထေလာ့၊ ျမန္မာ၊ ျမန္မာ၊ထေလာ့၊တစ္ ရက္ရက္မွာ EMG ဟာ ဒီကိစၥကို တာ၀န္ယူရမွာပါ။
စတုတၱ- ဒီေန႔ Eleven ရဲ႕လုပ္ရပ္ (၃) ခုက စာဖတ္သူေတြကို စိတ္အပ်က္ေစဆံုးပါပဲ၊ သတင္းခိုင္မာမႈ ကိုေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ EMG ရဲ႕ ဖြရရင္ၿပီးေရာ မူ၀ါဒကို ေသခ်ာျမင္လာရပါတယ္၊
၁။ GTC ေက်ာင္းသားတစ္ဦး စစ္ေတြၿမိဳ႕လယ္ အားကစားရုံနားမွာေသတဲ့ကိစၥ၊ ဘာေၾကာင့္ေသ ရသလဲ အတိအက်မသိေသးပါဘူးတဲ့၊ ဒဂံုတကၠသိုလ္ကဆရာေတြေတာင္ စစ္ေတြတကၠသိုလ္က အသိေတြကို သာမန္ဖံုးေလးတစ္ခ်က္ဆက္တာနဲ႔တင္ အၾကမ္းဖ်င္း၊ ဟုတ္ မဟုတ္သိႏိုင္တဲ့ကိစၥပဲဟာ၊ အတိအက်မ သိေသးရင္ မေရးပါနဲ႔လား ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားရယ္၊ ဆရာတို႔ဟာက လည္း ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာ လုပ္လိုက္ျပန္ေရာ၊ ျဖစ္တာက အေဆာင္ပိုင္ရွင္နဲ႔ GTC ေက်ာင္းသား ရခိုင္ခ်င္း ျပသ နာျဖစ္လက္လြန္ၿပီးသတ္မိတဲ့ကိစၥ၊ ေမာင္ေတာလူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာေရး သတင္းနဲ႔ တစ္ မ်က္ႏွာ တည္းမွာထားၿပီး ေရာသမေမႊလိုက္တယ္၊ လြယ္လြယ္ဖတ္မိတဲ့ လူအုပ္စုတစ္စု ကို ေသြး ၾကြေစျပန္ တယ္၊ ေက်ာင္းသားအသတ္ခံရတယ္၊ ကုလားေတြေၾကာင့္၊ သတ္ပစ္ ၾက၊ ေသေက် မႈေတြ ဆက္ျဖစ္ၾကျပန္ေရာ၊ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္မွန္းမသိရေသးဘဲ ethic ဆရာႀကီးေတြက ethic လံုး၀မရွိဘဲ လက္သြက္သြက္ေရး ခ်ႏိုင္တာကို( အံ့ၾသမကုန္ႏိုင္ဖြယ္ ) ေတြ႕ရျပန္တယ္။ စာတစ္ကယ္ ဖတ္တဲ့ သူေတြကို လိမ္လို႔မရပါဘူးဗ်ာ၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနလိုသူေတြ EMG ေၾကာင့္ပူေလာင္ လာရျပန္တယ္။
၂။ အစိုးရထုတ္သတင္းစာ တစ္ေစာင္မွာမွ မပါေသးတဲ့ ခေရကုန္းေဘာင္ရြာကေက်ာင္းဆရာမႏွစ္ဦး ဒါးဒါဏ္ရာေတြနဲ႔ အေသေရာက္လာတဲ့ သတင္းဦး၊ သတင္းထူးႀကီးကလည္း ေဒါက္တာသန္း ထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး တာဝန္ေၾကေၾက အတိုင္အေဖာက္ ညီညီ ေလွ်ာက္ဖြလိုက္တာပဲျဖစ္ေနျပန္ တယ္၊ လံုး၀မေသခ်ာဘဲနဲ႔၊ လံုး၀မမွန္ဘဲနဲ႔ Eleven က ဆူပူအံုၾကြမႈ ေတြျဖစ္၊ စစ္တပ္က ကိုင္မွ၊ အာဏာသိမ္းမွရမယ္လို႔၊ ႏွပ္ေၾကာင္းေပးခ်င္တာလား၊ တစ္တိုင္းျပည္ လံုးက အေသအ ေက်ဒုကၡခံ၊ အသက္ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာေပးၿပီး စစ္ဖိနပ္ေအာက္ကရလာတဲ့ ဘာမွသက္တမ္း မၾကာေသးတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ကေလးကို အေသသတ္၊ ေျပာင္းျပန္လွန္ခ်င္ ေနတာလား?၊ ကေလာင္သြားထက္တာကို အျမတ္ယူခ်င္တာလား၊ လုပ္သူ ခံရသူ ၾကားမွာ အျမတ္ထြက္သူရိွတာ မဆန္းေပမယ့္ စတုတၳ ေဒါက္တိုင္ Eleven ကေတာ့ေနာက္ျပန္လွည့္ဖို႔ ေဘးတီးေပးေန၊ အဆင္းဘီးတပ္ေပးေနသလိုပါပဲ၊ လူတစ္ဖြဲ႕ကေနာက္ လူတစ္ဖြဲ႔ကို ဘာေၾကာင့္ပဲသတ္ သတ္၊ သူ႔ငရဲ သူသြားမွာပါပဲ၊ ဘယ္ဘာသာတရားမွာမဆို လူမသတ္ရ ဆိုတာ ပညတ္ၿပီးသားပါ။ ကုလားကိုသတ္တယ္ေျပာေျပာ၊ ရခိုင္ကိုသတ္တယ္ဆိုဆို၊ လက္စားေခ် တယ္ ေျပာေျပာ၊ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး ႀကိဳက္တဲ့ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီး လူသတ္ပါ၊ ကိုယ္ေသတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ဦးခ်င္းတစ္ေယာက္ခ်င္း သြားရတဲ့ဘုံအဆင့္ဆိုတာ က်ိန္းေသေပါက္ ဘာသာတရားတိုင္း မွာရွိၿပီး သတ္မွတ္ၿပီးသားပါ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး လူေတြအခ်င္းခ်င္း (ဆရာကေတာ့ လူလို႔ပဲ ျမင္မိလို႔ ၊ ကုလား၊ ရခိုင္ ၊ တရုပ္၊ အဂၤလိပ္၊ ခရစ္ယာန္၊ အသား အေရာင္၊ ယံုၾကည္တာပဲကြာမယ္) သတ္ျဖတ္ေသ ေက်တာ ေတြျဖစ္ေအာင္ ဘာလို႔ မမွန္သတင္းေတြနဲ႔ လမ္း ေၾကာင္း ေျပာင္း လႈံေဆာ္ခ်င္ေနရတာလဲ၊ ကုလားတစ္မ်ဳိးလံုးကို သတ္ေတာ့ေရာ၊ ရခိုင္ေတြေသ ေတာ့ေရာ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံး ဘာေတြမ်ား စီးပြား ေရးအျမတ္ထြက္လာမလဲ၊ တစ္ခုခုကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး နင္းတက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓါတ္က EMG ရဲ႕ မူ၀ါဒလား?
၃။ ေမာင္ေတာက ကန္ေတာ္ႀကီးေသာက္ေရကန္ကို ဘဂၤလီေတြကအဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥ၊ ဒီသ တင္း ကို အတည္ျပဳဖို႔ EMG ကအတည္ျပဳႏိုင္ဖို႔ဆက္သြယ္ေနပါၿပီတဲ့၊ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီ။ တကယ့္ရွက္ စရာပါ။ ၈၈ အေရးအခင္းက ထြက္ခဲ့တဲ့စာေစာင္ေတြေလာက္ေတာင္ Eleven အဆင့္မရွိေတာ့ ပါ။ အတည္မျပဳရေသးတာကိုဘာလို႔ေရးရတာတုန္း၊ ethic ေတြဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲ၊ စိတ္ေတာ့မဆိုးပါနဲ႔၊ ဆရာကေတာ့ ဥပမာသတင္းေလးတစ္ခုေရးမိေတာ့မယ္၊ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္ သားေတြ မေန႔ညက ေတာင္ျမင္းၿပိဳင္ကြင္းလမ္းက EMG ရံုးခ်ဳပ္မွာ မေကာင္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ အုပ္စု လိုက္နဲ႔ ပါတီေပးညလံုးေပါက္မူးရူးကခုန္ေပ်ာ္ပါးၿပီးရွိေနခဲ့ပါတယ္၊ ဒီသတင္းကို အတည္ျပဳဖို႔ EMG ကိုဆက္သြယ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုဆိုဘာျဖစ္လာမလဲ၊ ကိုယ့္ဆရာေတြ မေပ်ာ္ေတာ့တာေသ ခ်ာၿပီ။ ဒီလိုေလးေရးလိုက္မိတာေတာင္မွ ကိုယ့္ဆရာေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို သတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေဒါသထြက္ေစ၊ စိတ္ၾကြေစရင္ ေသာက္ေရကန္ကို အဆိပ္ခပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ အတည္ မျပဳရေသးတဲ့ သတင္းႀကီးကလည္း အခုျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဘက္ႏွစ္ဘက္ကို ဘယ္ေလာက္ အတုိင္းအတာအထိ ေဒါသေတြျဖစ္ေစ၊ ေသေက်ေစမလဲ မစဥ္းစားတတ္တာလား?၊ ဖြလိုက္ရရင္ၿပီးေရာလား၊ မီဒီယာတစ္ခုရဲ႕ေျဖာင့္မတ္မႈ၊ သတင္းတစ္ခုရဲ႕ ခိုင္မာတိ က်မႈဟာ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္တင္ေစႏိုင္သလို၊ ေသေက်ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဥပေဒသမားတစ္ဦး နဲ႔ သတင္းသမားတစ္ဦးမွာ အေျခခံအက်ဆံုးက ရိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈရွိျခင္းပါပဲ၊ အခုလို Online မွာ Open Source သတင္းေတြ အမ်ားႀကီးရႏိုင္ခ်ိန္မွာေတာင္ သတင္းအမွားေတြ၊ သတင္းအလိမ္ေတြ၊ ဒီလိုေလးေတာ့ေဆာ္လိုက္ဦးမွ ေအာက္တန္းက်စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ႔ လံုး၀တည္ၿငိမ္ေအး ခ်မ္းဖြံ႕ၿဖိဳးေနတဲ့ေဒ သတစ္ခုကို ၁၀ ရက္အတြင္း လံုး၀ဆိုးရြားသြားေစေလာက္ေအာင္ လူမ်ဳိးေရးအဓိကရုဏ္း တစ္ခုေပၚ ထြက္လာေအာင္ေနာက္ကြယ္ကေန ေဘးတီးလႈံေဆာ္ဖန္တီးခ်င္တဲ့မူ၀ါဒရွိေန တာ၊ စာမဖတ္ျဖစ္ၾကတဲ့လူ အမ်ား စုကို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္အရင္းခံသေယာင္ စည္းရံုးလံႈေဆာ္ ဆူပူေစတာ၊ ရလဒ္က ရခိုင္ျပည္နယ္ရဲ႕ လူေနမႈပံုရိပ္ေတြ က်ဆင္းေစတာ၊ စီးပြားေရးေတြ ပံုမွန္မျဖစ္ေစေတာ့တာ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲသြားေစတာ၊ ေပၚလာတဲ့အျမတ္က EMG ကိုပိုမိုထင္ေပၚ ေစာင္ေရတက္ အေရာင္းေကာင္းေစခ်င္တာ၊ EMG က ငါတို ့ဖက္ကမ်ဳိးခ်စ္ေတြ Patriotic ေတြ လို႔ ထင္ရေအာင္လုပ္ျပၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕ လူတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိပန္းတိုင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေစာင့္စားေနၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီပန္း တိုင္ကို ေ၀၀ါးလမ္းေၾကာင္းေျပာင္း ပစ္ေနတာ၊ ဘာမွစာဖြဲ႕စရာေတာင္မရွိ (ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ရက္တိုက္စရာေတာင္မရွိ၊ ေန႔၀က္နဲ႔ အၿပီးရွင္းပစ္လို႔ေတာင္ရ) တဲ့ လူလက္တစ္ဆုပ္စာေၾကာင့္ စစ္တပ္က၀င္လာမွသာ၊ တပ္၀င္လာပါေတာ့လား၊ စစ္တပ္ကသာ ကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔ တစာစာေအာ္ေခၚၿပီး အျမင္ေနာက္ျပန္ဆြဲေနတာ၊ ႏိုင္ငံပံုရိပ္ကို အဆံုးထိဆြဲခ်ပစ္တာေတြဟာ ျမန္မာJournalistတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ရွက္တတ္ရင္ရွက္ၿပီးေသပစ္ခ်င္စရာပါပဲ။ စစ္တပ္ပိုင္ ျမ၀တီElevenလို႔ေတာင္အမည္ေျပာင္းေပးရေတာ့မွာပါ။ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔ EMG ဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံးသိသင့္တာကအမွန္သတင္းမီဒီယာေတြဟာ(ေနာင္အနာဂတ္တကယ္ရွိတဲ့) ႏိုင္ငံ တိုင္းမွာ အသက္ေသြးေၾကာပါပဲ၊ ေနာင္အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ဆီကို လူတိုင္းလူတိုင္းေခၽြးသံ၊ အားမာန္အျပည့္နဲ႔ခ်ီတက္ေနခ်ိန္မွာလိမ္ဆင္မမွန္သတင္းအျပည့္နဲ႔ ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔EMGဝိုင္းေတာ္ သားမ်ားရဲ႕ ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်၊လႈံေဆာ္ရန္တိုက္ေပးေနတဲ့လုပ္ရပ္က ဆရာတို႔ တကၠသိုလ္အသိုင္း အ၀ိုင္း အတြက္ေတာ့ ရွက္ဖြယ္လိလိပါ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ မွန္တာေတြကိုပဲ သိခ်င္ဖတ္ခ်င္လို႔ Eleven အတြက္ခ်ည္းပဲ တစ္လကို ေငြ ၆၅၀၀ ေလာက္သုံးေနတဲ့ ဆရာကေတာ့ ေနာက္လကစၿပီး တစ္ျခား ဂ်ာနယ္ေျပာင္းဖတ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။
ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္နဲ႔EMGဝိုင္းေတာ္သားမ်ားအားလုံးတာဝန္ေၾကပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနၾကပါလိမ့္။ ေရႊျမန္မာေတြမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္ၾကပါ။ထေလာ့၊ ျမန္မာ၊ ျမန္မာ၊ထေလာ့၊တစ္ ရက္ရက္မွာ EMG ဟာ ဒီကိစၥကို တာ၀န္ယူရမွာပါ။
ေသခ်ာဆန္းစစ္ေလ႕လာမွဳမရွိဘဲ နွစ္ေထာင္ခ်ီ ေန လာ ၾကတဲ႕ ရုိဟင္ဂ်ာေတြအေပၚ တစ္ဘက္သတ္ အျပစ္ တင္ေနဒါကေတာ႕ တရားမ်ွတမွဳ မရိွဘူး လုိ႕ ယူဆပါတယ္၊ ၊ရုိဟင္ ဂ်ာေတြ က ေလာေလာ လတ္ လတ္ ကူးလာ သူေတြဆုိျပီး ေမာင္းထုတ္မယ္၊၊ သတ္ မယ္၊ ေျခမွဳန္းမယ္လုိ႕ ေၾကြးေၾကာ္ ေနၾကဒါကုိ ၾကားရေတာ႕ ပုထုဇဥ္ လူသားေတြျဖစ္တဲ႕ ရုိဟင္ဂ်ာေတြ ရဲ႕ လုံျခံုမွုဳအတြက္ ရင္ေလး ေန ရပါ တယ္၊၊
မီဒီယာ လုံလုံေလာက္ေလာက္မရွိတဲ႕ ရုိဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕အျဖစ္မွန္က ုိေျပာရယင္ ရုိဟင္ဂ်ာလူငယ္တစ္စုဟာ မၾကာခင္က ရခုိင္အၾကမ္းဖက္ေတြရဲ႕သတ္ျဖတ္မွဳ ခံလုိက္ရတဲ႕ အီစလာမ္ဘာသာဝင္(၁၀)ဦးအတြက္ ျငိမ္း ခ်မ္းစြာ ဆုေတာင္းရန္ သခ်ိဳင္းသုိ႕အသြား အင္အားသုံးျပီး ျဖဳိခြင္းလုိက္ဒါပါ၊
လက္နက္မပါတဲ႕ရုိဟင္ဂ်ာေတြနဲ႕လက္နက္ကုိင္ေတြ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ေနစဥ္ မီးရွုိ႕တာေတြရွိတယ္လုိ႕ သိ ရပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြအားလုံးက ရုိဟင္ဂ်ာေတြကဘဲ လုပ္တယ္လုိ႕ တထစ္ခ်ယုံၾကည္လုိ႕မရပါ၊ ဒီလုိလုပ္ ၾကံဇာတ္လမ္းေတြ ျမန္မာျပည္သူေတြလဲ အေတာ္ေလး သေဘာေပါက္ျပီး ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္၊၊ အစြဲအလန္း တစ္ ခုေၾကာင္႕ရုိဟင္ဂ်ာျပည္သူေတြရဲ႕အနာဂတ္ကုိ မဖ်က္စီးေစခ်င္ပါ၊၊ ရုိဟင္ဂ်ာေတြဟာ ရခုိင္ေတြနဲ႕အတူယွဥ္တြဲေနလာၾကတာနွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ေနပါျ႔ပီ။နဳိင္ငံေရးပေယာဂေၾကာင္႕အသုံးခ် ခံေနရတာဝမ္းနည္းစရာအေကာင္းဆုံးပါ၊ဒီမုိကေရစီလူ႕ေဘာင္သစ္သုိ႕ခ်ီတက္ေနတဲ႕ကာလမွာ ျမန္မာ နဳိင္ငံအတြင္းမွီတင္းေနထုိင္ၾကေသာလူမ်ိဳးလာသာမေရြးစည္းလုံးညီညြတ္ဖုိ႕လုိအပ္ပါတယ္။မမွန္သ တင္းေတြ၊အတင္းအဖ်င္းေတြကုိေရွာင္ျပီး ဒီမုိ က ေရစီ ဓာတ္ကိုဆက္လက္က်င္႕သုံးၾကပါက အားလုံး စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကုိ ရၾကမွာမလြဲပါ၊။
ေအာက္တန္းက်တဲ႕အျပဳအမူ၊အေျပာအဆုိအေရးအသားမ်ားကုိေရွာင္ျခင္းအားျဖင္႕အမ်ိဳးဂုဏ္ကုိျမွင္႕ တင္ၾကပါ။
ေဒၚခင္လွ
မီဒီယာ လုံလုံေလာက္ေလာက္မရွိတဲ႕ ရုိဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕အျဖစ္မွန္က ုိေျပာရယင္ ရုိဟင္ဂ်ာလူငယ္တစ္စုဟာ မၾကာခင္က ရခုိင္အၾကမ္းဖက္ေတြရဲ႕သတ္ျဖတ္မွဳ ခံလုိက္ရတဲ႕ အီစလာမ္ဘာသာဝင္(၁၀)ဦးအတြက္ ျငိမ္း ခ်မ္းစြာ ဆုေတာင္းရန္ သခ်ိဳင္းသုိ႕အသြား အင္အားသုံးျပီး ျဖဳိခြင္းလုိက္ဒါပါ၊
လက္နက္မပါတဲ႕ရုိဟင္ဂ်ာေတြနဲ႕လက္နက္ကုိင္ေတြ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္ေနစဥ္ မီးရွုိ႕တာေတြရွိတယ္လုိ႕ သိ ရပါတယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြအားလုံးက ရုိဟင္ဂ်ာေတြကဘဲ လုပ္တယ္လုိ႕ တထစ္ခ်ယုံၾကည္လုိ႕မရပါ၊ ဒီလုိလုပ္ ၾကံဇာတ္လမ္းေတြ ျမန္မာျပည္သူေတြလဲ အေတာ္ေလး သေဘာေပါက္ျပီး ျဖစ္ပါလိမ္႕မယ္၊၊ အစြဲအလန္း တစ္ ခုေၾကာင္႕ရုိဟင္ဂ်ာျပည္သူေတြရဲ႕အနာဂတ္ကုိ မဖ်က္စီးေစခ်င္ပါ၊၊ ရုိဟင္ဂ်ာေတြဟာ ရခုိင္ေတြနဲ႕အတူယွဥ္တြဲေနလာၾကတာနွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ေနပါျ႔ပီ။နဳိင္ငံေရးပေယာဂေၾကာင္႕အသုံးခ် ခံေနရတာဝမ္းနည္းစရာအေကာင္းဆုံးပါ၊ဒီမုိကေရစီလူ႕ေဘာင္သစ္သုိ႕ခ်ီတက္ေနတဲ႕ကာလမွာ ျမန္မာ နဳိင္ငံအတြင္းမွီတင္းေနထုိင္ၾကေသာလူမ်ိဳးလာသာမေရြးစည္းလုံးညီညြတ္ဖုိ႕လုိအပ္ပါတယ္။မမွန္သ တင္းေတြ၊အတင္းအဖ်င္းေတြကုိေရွာင္ျပီး ဒီမုိ က ေရစီ ဓာတ္ကိုဆက္လက္က်င္႕သုံးၾကပါက အားလုံး စိတ္ခ်မ္းသာမွဳကုိ ရၾကမွာမလြဲပါ၊။
ေအာက္တန္းက်တဲ႕အျပဳအမူ၊အေျပာအဆုိအေရးအသားမ်ားကုိေရွာင္ျခင္းအားျဖင္႕အမ်ိဳးဂုဏ္ကုိျမွင္႕ တင္ၾကပါ။
ေဒၚခင္လွ
သမတရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအၾကံေပးအဖြဲ ့ ေခါင္းေဆာင္ ကိုိကုိလႈိင္ အေၾကာင္း စၿပီးေျပာျပဖို႔ ေဖၚျပဖို႔ လိုပါၿပီ။ ဒီ ႏိုင္ငံေရးအၾကံ ေပးအဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုလႈိင္ကို ျမန္မာ့႐ုပ္ျမင္သံၾကား MRTV 4 ၾကည့္ဖူးသူေတြကေတာ့ ျမင္ေတြ႔မွာပါ။ ႏိုင္ငံတကာ ေရးရာေတြကို မစားရ၀ခမန္း လွ်ာအ႐ိုးမရွိတဲ့အတိုင္း ေျပာေနသူတဦးဆုိတာကို။တကယ္ေတာ့ ကိုကိုလႈိင္ဟာ ဒီ နအဖလက္ပါးေစအႀကီးစားတဦးပါ။ စာေရးဆရာလိုလို ႏိုင္ငံတကာေရးရာ သုေတသီ လိုလိုနဲ႔ နအဖျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္းရဲ႕သတင္းနဲ႔စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္းမွာ အၾကံေပးအရာရွိအျဖစ္ လုပ္ေနခဲ့သူပါ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္က ျပင္ဦးလြင္ DSA စစ္တကၠသိုလ္ဆင္းျဖစ္ၿပီး ကကၾကည္းမွာ တာ၀န္ယူခဲ့ကာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အထိ စစ္ဦးစီး (ပထမတန္း) သုေတသနအဆင့္နဲ႔ နအဖသန္းေရႊတို႔အတြက္ အႀကီးစားလက္ပါးေစ ျဖစ္ခဲ့သူပါ။ ဒီလို နအဖျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္း လက္ေအာက္မွာ သတင္းနဲ႔စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း အၾကံေပးအရာရွိ ျဖစ္ေနခဲ့ခ်ိန္မွာ နအဖတို႔ရဲ႕၀ါဒျဖန္႔ ခ်ိေရးေျခလွမ္းတခုျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသတင္းဂ်ာနယ္ဆိုၿပီး Northern Star Journal ကို စတင္ထုတ္ခဲ့တဲ့သူေတြထဲက တ ဦးပါ။ ကိုကိုလႈိင္ တို႔ဟာ ဒီ Northern Star ဂ်ာနယ္ကေန ကေလာင္အမည္ခြဲေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သူရဲေဘာေၾကာင္စြာ ေဆာင္းပါးေတြကို အမည္ရင္းေတြ မေဖၚရဲဘဲ ေရးသားခဲ့ၾကပါတယ္။
ကိုကိုလႈိင္ဟာ ေဖာ္လံဖားလုပ္ၿပီး နအဖသန္းေရႊရဲ႕အတုအေယာင္အမ်ဳိးသားညီလာခံေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ကေလာင္နာမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြေရးခဲ့တယ္။အာဏာရွင္သန္းေရႊအလိုက် ေဆာင္းပါးေတြေရး သားေဖၚျပခဲ့တယ္။
သိန္းစိန္အခုသမတျဖစ္လာတဲ့ ေနာက္ခံပါတီၾကံ့ဖြတ္ကစိမ္းလဲ့ေရႊျပည္နဲ႔ ႏြယ္သာကီဂ်ာနယ္စာေစာင္ေတြကို ထုတ္ ေနခ်ိန္မွာ တဘက္ကလည္း ကိုကိုလႈိင္တို႔က ဒီ Northen Star ဂ်ာနယ္ကို ထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ နအဖလက္ပါးေစ အႀကီး စား ကိုကိုလႈိင္တို႔ဟာ ျမန္မာျပည္သူလူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို တိုက္ခိုက္ေ၀ဖန္တဲ့ေဆာင္းပါးေတြ ကို ေရးသားခဲ့ၾကတယ္။
နအဖလက္ပါးေစအႀကီးစား ကိုကိုလႈိင္ရဲ႕ကေလာင္အမည္ခြဲေတြထဲမွာေတာ့စည္သူေအာင္၊ကိုကိုလႈိင္(ျမင္းမူ) နဲ႔ လႈိင္ ေအာင္ ဆိုတဲ့အမည္ေတြက အမ်ားဆုံး အမည္ခံေရးသားပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာနာဂစ္မုန္တိုင္း၀င္တိုက္ၿပီးမုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ေဒသေတြက ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ ေသ လုေျမာပါး ေဘးဒုကၡၾကဳံေနစဥ္အတြင္းမွာနအဖရဲ႕၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးသတင္းစာထဲမွာပါလာတဲ့ ေဆာင္းပါးတ ပုဒ္ေၾကာင့္ဖတ္ရသူသိရသူတိုင္း ေဒါသအမ်က္မ်က္ထြက္ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္အပ်က္တခုကို ျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္ရ ပါတယ္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၉) ရက္ေန ့ထုတ္ နအဖရဲ႕ေၾကးမုံသတင္းစာ စာမ်က္ႏွာ (၈) မွာ “ႏွစ္အကူးမွာေတာ့ ပုရစ္ဖူးတို႔ ေ၀ၾကေပလိမ့္မည္”ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ။ ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ သစ္ပင္ေတြၿပဳိလဲရွင္းသြားတာေၾကာင့္ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီး အထက္ပစၥယံအနားထိကို အိမ္၀ရံတာကေန လွမ္းဖူးေျမာ္ခြင့္ရတာမို႔နာဂစ္မုန္တိုင္းႀကီးကို ေက်းဇူးတင္ရတယ္ဆိုၿပီးအစခ်ီကာ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ေၾကာက္ မက္ဖြယ္ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္ခိုက္မႈကို သိန္းေပါင္းေျမာက္ျမား စြာေသာ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေသေၾကပ်က္စီး ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ဒီလိုေရးသားမႈဟာ အင္မတန္ မသင့္ေလ်ာ္လြန္းလွ တာကို အားမရေသးဘဲ၊ နအဖသန္းေရႊတို႔ရဲ႕ နာဂစ္မုန္တိုင္း ခုတုံးလုပ္ ေဒၚလာေငြ ေတာင္းရမ္းေကာင္းဖို႔အတြက္ အလိမ္ အညာ ဟန္ျပလုပ္ရပ္ေတြကို ခ်ီးမြန္းေရးသားျပထားၿပီး၊ ေဆာင္းပါးေနာက္ဆုံးမွာ ႏိုင္ငံတကာက နာဂစ္မုန္တိုင္း အလွဴ ပစၥည္းေတြ အစားအေသာက္ေတြထက္ ေခ်ာင္းေျမာင္းထဲမွာ ငါးရွာစား၊ ဖားရွာစားဖို႔ကို ေျပာဆိုေရးသားထားတာကေတာ့ အလြန္ကို မိုက္႐ိုင္းေစာ္ကားလိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမုန္တိုင္းေဘးဒုကၡသည္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ျပည္သူမ်ားကကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး ေစတနာ ထက္သန္စြာနဲ႔ ေပးပို႔လွဴဒါန္းၾကတာကိုကိုယ္ကိုတိုင္လည္းမကူညီသူမ်ားကူညီတာလည္း ေႏွာင့္ယွက္ၾကတဲ့ သန္းေရႊတို႔ အာဏာ႐ူးေတြဘက္ကို ေဖာ္လံဖားၿပီး ေရးသားတာထက္ပိုၿပီးဒုကၡေရာက္ေနၾကသူ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေ တြကို ကို္ယ္ခ်င္းစာ တရား ေခါင္းပါးစြာနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါေရးသားသူ “လႈိင္ေအာင္” ဆိုသူကေတာ့ အခု သိန္းစိန္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအၾကံေပးအဖြဲ႔ ေခါင္း ေဆာင္ “ကိုကိုလႈိင္” ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ဆိုတာ အမ်ားျပည္သူ သိရေအာင္ ေဖၚျပလိုက္ရပါတယ္။
ဒီလို ေဆာင္းပါးေရးသားၿပီး ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြကို ေစာ္ကားခဲ့သူ လႈိင္ေအာင္ အမည္ခံ လူယုတ္မာ ကိုကိုလႈိင္ ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို အျပည့္အစုံ ျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။
ေဆာင္းပါးရွင္လႈိင္ေအာင္က“လူေပါင္းသန္းႏွင္႔ခ်ီတဲ့ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚမွာရွိတဲ႔နာဂစ္ ေလေဘးဒုကၡသည္ေတြဟာ” ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီ မလုိဘူး၊ ဖား႐ုိက္ စားၿပီးေနလုိ႔ရတယ္” …. ဒါ႔ အျပင္“ေရႊတိဂုံဘုရား စိန္ဖူးေတာ္ကုိ ျမင္ရလုိ႔၊ လူ ၁သိန္း ခြဲေက်ာ္ေသဆုံး၊ (၂.၅) သန္း အုိးမဲ႔အိမ္မဲ့ ျဖစ္ေစ ခဲ့တဲ့ လူသတ္ နာဂစ္မုန္တုိင္းကုိ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆုိတဲ႔အေၾကာင္း”
ဦးေႏွာက္မရွိ၊ လူသားမဆန္တဲ႔ ေအာက္တန္းက်က် ေရးသားထားတာကို ဖတ္ရသူတိုင္း သိရသူတိုင္းက ဒီေဆာင္းပါးရွင္ ကို ဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မသိခဲ့ၾကပါဘူး။ ေဆာင္းပါးရွင္ကို ႀကဳိးနဲ႔တုတ္ၿပီး မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကြ်န္း ေပၚေဒသက ေခ်ာင္းေျမာင္းေတြထဲ သြားပစ္ခ်ၿပီး ေသဆုံးသြားရတဲ့ ျပည္သူေတြအေလာင္းေတြၾကားထဲ ႏွစ္သတ္ၿပီး သူ႔ကို ငါးစာ ဖားစာ လုပ္ပစ္ခ်င္ေလာက္တဲ့ထိ အမ်ားျပည္သူေတြ ေဒါသထြက္ၾကရပါတယ္။
ငါးရွာစား ဖားရွာစားဆိုၿပီး ေျပာခဲ့တဲ့ လႈိင္ေအာင္ ကေတာ့ အာဏာ႐ူး သန္းေရႊ တို႔ရဲ႕လက္ပါးေစအႀကီးစား ယခု သိန္းစိန္ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအၾကံေပးေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနတဲ့ ကိုကိုလႈိင္ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျပည္သူအမ်ား သိၾကၿပီမို႔ ဒီ လူယုတ္မာ ကိုကို လႈိင္ ကို ငါးစာ ဖားစာေကၽြးဖို႔ ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ပဲ လိုပါေတာ့တယ္။
ယခုလည္း ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြမီးမလာလို႔အေမွာင္ထဲမွာ ေန႔စဥ္ ေနထိုင္ေနရတဲ့ဘ၀၊ ေရမရွိလို႔ ေရငတ္ဒဏ္ကို ခံစားေနၾကရတဲ့ ဘ၀ေတြကို ကုိယ္ခ်င္းမစာသူေတြထဲမွာ ကိုကိုလႈိင္ လည္း ထိပ္ဆုံးထဲက တေယာက္ျဖစ္ေနျပန္ပါၿပီမို႔ ကိုကိုလႈိင္ကို ျပည္သူ႔ေပးတဲ့ အျပစ္ဒဏ္ခံေစဖို႔သာ ရွိပါေတာ့တယ္။
ဒီ လူယုတ္မာ ကိုကိုလႈိင္ က သမတ အၾကံေပးတက္လုပ္ေနၿပီး လွ်ပ္စစ္မီးမလာလို႔ ဆႏၵျပၾကတဲ့ ျပည္သူေတြကို အၾကံ ေပးတဲ့ စကားတဲ့ “ဂ်ပန္မွာ Nuclear Facility ေတြ ျပတ္သြားတယ္။ အဲ့ဒါန႔ဲ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး Nuclear Plant ေတြ အကုန္ ပိတ္တယ္။ အခု စက္႐ံု ၄၀ မွာ ႏွစ္ခုပဲ က်န္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ပန္မွာ မီးမပ်က္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျပည္သူက ၿခိဳးၿခံေခၽြတာတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ေစတနာနဲ႔ ေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႔ကလည္း ဖေယာင္းတိုင္ေတြကို ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္ ထြန္းၿပီး မီးေလးပိတ္ထားလိုက္ၾကပါ။ အားလံုးအဆင္ေျပသြားပါလိမ့္မယ္။” လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေတာ္ သမတ အၾကံေပးအဖြဲ႔႐ုံးခန္းတြင္ ျပဳလုပ္တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာသြားတာပါ။
လွ်ပ္စစ္မီးထုတ္လုပ္တယ္ဆိုတာ ေရလာမွာ ျဖစ္တာလားဆိုတာနဲ႔၊ အခုမွ လွ်ပ္စစ္မီးက မလာတာလား၊ အခုမလာတဲ့ ေရ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ႀကီး လွ်ပ္စစ္မီး မရတာလားဆိုတာေတြကို ေမးျမန္းလိုပါတယ္။
ျပည္သူအေပၚမွာ စာနာတရား လုံး၀မရွိတဲ့ ကိုကိုလႈိင္ ရဲ႕ ျဖဳတ္ဦးေႏွာက္က ထြက္လာတဲ့ အၾကံ၊ ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာကို ငဲ့ ညႇာၾကည့္ေဖၚမရတဲ့ ကိုကိုလႈိင္ ရဲ႕ ပါးစပ္ကထြက္ဆိုရဲတဲ့စကားေတြကို လက္ခံၾကတဲ့သူေတြ အၾကံေပးတဲ့သူေရာ အၾကံ ယူတဲ့ေရာ အတူတူနဲ႔အႏူႏူႀကီးပဲလို႔ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းပဲ ေျပာလိုက္ရပါတယ္။
နစ္ေနမန္း
ဗံုးမေပါက္ကြဲမွီ မိနစ္ပိုင္းအလိုမွာ သမၼတခ်န္ဒူးဝမ္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကတဲ့ ေတာင္ကိုရီးယား ကက္ဘိနက္ အဖြဲ႔ဝင္ ဝန္ၾကီးမ်ား..
ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံသမၼတမစၥတာလီေျမာင္ဘတ္ ျမန္မာျပည္ကိုမၾကာခင္လာေရာက္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္.. .။၁၉၈၃ခုႏွစ္မွာလာေရာက္ခဲ့တဲ့မစၥတာခ်န္ဒူးဝမ္ခရီးစဥ္ ေနာက္ပိုင္းအတြင္း ၂၉ႏွစ္အတြင္း ပထမဦးဆံုး ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာမယ့္ ေတာင္ကိုရီးယား သမၼတရဲ့ ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါတယ္..။၂၉ႏွစ္အတြင္း ေတာင္ကိုးရီးယား သမၼတတဦး ျပန္လည္လာေရာက္မယ့္ ခရီးစဥ္အတြက္ လံုျခဳံေရး တင္းၾကပ္မႈသတင္းေတြၾကားေနရသလို၁၉၈၃ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ၉ရက္ေန႔က... ျမန္မာေျမေပၚမွာ ေစာ္ကားေမာ္ကားဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္ခဲဲ့ျပီးသံတမန္အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ေတာက္ခဲ့တဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားေတြလည္း စစ္အာဏာရွင္ေတြ လည္ပင္းဖက္ ေခၚေဆာင္ခဲ့လို႔ ျမန္မာေျမေပၚမွာ ေရာက္ရွိေနပါျပီ။
ထိုသို႔ ဗံုးေဖာက္ခြဲခံရျပီးတဲ့ ညမွာေတာ့ သူခိုးေျပးမွ ထိုးကြင္းထသလို ရန္ကုန္ျမိဳ႕တျမိဳ႕လံုး မီးေမွာင္ခ်ျပီး ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြ မဲမဲျမင္ရာ စစ္ေဆး၊ ဇရွိသူေတြ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေနစရာမရွိတဲ့ ညျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္..။ ထိုစဥ္က အေျခအေနေတြ ယခုထိ မွတ္မိေနဆဲပါ..။ ဗိုလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္နဲ႔ VOA ေမးျမန္းခန္းမွ ထိုစဥ္က ဗ်ဴဟာမွဴး (ယခင္နဝတေခတ္ ရန္ကုန္တိုင္းမႈး) ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ိဳးညြန္႔က ေရႊတိဂုံဘုရားေပၚက ပစ္တာဆိုျပီး ျပန္ပစ္ဖို႔ လုပ္တယ္ဆိုပဲ။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေျမာက္ကိုးရီယား သူလွ်ိဳေတြကို အေသခံ ဖမ္းဆီးခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းမွတ္တမ္းဝင္ ရဲေဘာ္ေတြရဲ့ မ်က္ႏွာမွမေထာက္ ေျမာက္ကိုရီးယားေတြကို ပလဲနံပသင့္ျပီး လည္ပင္းဖတ္ ျပန္ေခၚလာတာကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ပါပဲ။ ေျမာက္ကိုးရီးယားကို ျပန္ေခၚခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေတာင္ကိုးရီးယား သမၼတကို ဘယ္လို မ်က္ႏွာနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား ၾကိဳဆိုၾကမယ္ ဆိုတာေတာ့ မသိပါ..။
အားလံုး သိရွိႏိုင္ဖို႔ ၁၉၈၃ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၉)ရက္ေန႔က ေတာင္ကိုးရီးယား သမၼတမစၥတာ ခ်န္ဒူးဝမ္ မေရာက္လာမွီ အာဇာနည္ဗိမာန္အတြင္း ေျမာက္ကိုးရီယား သူလွ်ိဳမ်ား ဗံုးခြဲအတိုက္အခိုက္ မခံရမွီ မိနစ္ပိုင္း အလိုမွာ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ ေတာင္ကိုးရီယား ကက္ဘိနက္အဖြဲ႔ဝင္ ဝန္ၾကီးမ်ားဓာတ္ပံုပါ။ အေနာက္မွာေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ ေျပာၾကားခ်က္တခုကို ထိုစဥ္က ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ ဝါဒျဖန္႔တခုအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပထားျပီး စာေတြကိုေတာင္ ေကာင္းေကာင္း ေဆးမသုတ္ႏိုင္တဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ရဲ့ ျမင္ကြင္း တစိတ္တေဒသကို ေတြ႔ရွိႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္..။
မၾကာခင္က ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာသြားတဲ႔အခါ ထူးျခားမႈတစ္ခုကေတာ႔၊ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC)၊ ကုလ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA) တို႔ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ လာမယ္႔ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတ၀ွမ္း သန္ေခါင္းစာရင္း ေကာက္ယူႏိုင္ေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ႔သမိုင္းကိုၾကည့္ရင္ ေညာင္ရမ္းေခတ္မွာ သာလြန္မင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ဖူးတယ္ ဆိုတာကလြဲလို႔၊ သူ႔အရင္ေကာ ေနာက္ေနာင္မင္းေတြလက္ထက္မွာပါ တိုင္းျပည္လူဦးေရကိစၥ စိတ္၀င္စားပံု မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေတာင္ သာလြန္မင္း ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ လူဦးေရစာရင္း ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်ဆိုတဲ႔ မွတ္တမ္းအတိအက်ကို မေတြ႔ရပါဘူး။ အျခားတိုင္းရင္းသားေဒသေတြရဲ႕ လူဦးေရဆိုတာလည္း သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ေကာက္္ယူခဲ႔တာ မၾကားဖူးသလုိ၊ ဗမာမင္းေတြလည္း စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ၿဗိတိသွ်တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ကာလအတြင္း ၁၈၇၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္သန္းေခါင္စာရင္းပံုမွန္ ေကာက္ယူခ႔ဲပါတယ္။ၿဗိတိသွ်တို႔ကေတာ႔ ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အဓိကအေရးႀကီဆံုးအလုပ္က သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူေရးဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး လူဦးေရက ၁၈၉၁ ခုႏွစ္မွာ ၇.၇၇၂ သန္း၊ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၀.၅ သန္း၊ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၂.၁၁ သန္း၊ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၃.၂၁ သန္း ရွိပါတယ္။
ေနာက္ အဂၤလိပ္က ေၾကးတိုင္နဲ႔ ေျမစာရင္း ဌာနတည္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုကို အတိအက် အခ်ိန္ယူေရးဆြဲတယ္။ ေအာက္ျမန္မာျပည္မွာ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧကေတြ ေဖာ္တယ္။ သူတို႔ လိုခ်င္တဲ႔ ထုတ္ကုန္အတြက္ ဗမာ႔လူဦးေရနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ႔ ခ်စ္တီးကုလားေတြ အိႏၵိယက မခ်လာတယ္။ ေနာက္ ဆန္စက္ေတြ တည္ၿပီး ကမၻာ႔ဆန္စပါး အထြက္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကိုလိုနီအစိုးရျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တို္င္းျပည္အတြက္ စီးပြားေရး လူမႈေရး မူ၀ါဒေတြ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရတဲ႔အခါ လူဦးေရ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈက အေရးႀကီးဆံုးနဲ႔ အေျခခံအက်ဆံုး ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ။
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လက္ထက္မွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္း ႏွစ္ႀကီမ္ပဲ ေကာက္ယူခဲ႔ပါတယ္။ မဆလေခတ္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္နဲ႔ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တို႔ကပါ။
ဒီအရင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ႏိုင္ငံ႔ဘ႑ာေငြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေပမဲ႔၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႔ မေကာက္ယူႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ အေတာ္တန္ တည္ၿငိမ္လာျပန္ေတာ႔လည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဖို႔နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာ ျဖစ္ေရးေလာက္သာ အာရုံက်ေနေတာ႔က၊ ဒီအလုပ္ကို ေခါင္းထဲ ထည့္ပံုမရဘူး။ ဒီဘက္ န၀တ နအဖ ေခတ္က်ေတာ႔လည္း လူဦးေရစာရင္းကိစၥကို ေလွေလွာ္သဘင္နဲ႔ သစ္သီး၀လံျပပြဲေလာက္ အေရးပါတယ္လို႔ကို ထင္ပံုမရဘူး။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးစာရင္းေကာက္ယူမႈအရ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ လူဦးေရ ၃၅ သန္းေက်ာ္ (၃၅,၄၄၂,၉၇၂) ရွိတယ္လို႔ တရား၀င္္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူတာ မရွိေတာ႔တဲ႔အတြက္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရဟာ သန္း ၅၀ လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို၊ သန္း ၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းၿပီး ႀကံဳသလို ေျပာေနၾကရတာပါပဲ။
ေနာက္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနစာရင္းမွာ မ၀င္ဘဲ ေမြးလာၾက ေသသြားၾကသူေတြဟာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင္႔ ေတာင္တန္းေဒသ၊ လူမ်ဳိးစုေဒသေတြနဲ႔ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ႔ ေဒသေတြမွာ ေသသာသြားေရာ ႏိုင္ငံသားမျဖစ္လိုက္ရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တို္င္းျပည္အတြက္ အဖက္ဖက္က ဆံုးရံႈးမႈႀကီးပါပဲ။
ျမန္မာ႔သမိုင္းကိုၾကည့္ရင္ ေညာင္ရမ္းေခတ္မွာ သာလြန္မင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ဖူးတယ္ ဆိုတာကလြဲလို႔၊ သူ႔အရင္ေကာ ေနာက္ေနာင္မင္းေတြလက္ထက္မွာပါ တိုင္းျပည္လူဦးေရကိစၥ စိတ္၀င္စားပံု မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေတာင္ သာလြန္မင္း ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ လူဦးေရစာရင္း ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်ဆိုတဲ႔ မွတ္တမ္းအတိအက်ကို မေတြ႔ရပါဘူး။ အျခားတိုင္းရင္းသားေဒသေတြရဲ႕ လူဦးေရဆိုတာလည္း သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ ေကာက္္ယူခဲ႔တာ မၾကားဖူးသလုိ၊ ဗမာမင္းေတြလည္း စိတ္မ၀င္စားခဲ႔ပါဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ၿဗိတိသွ်တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ကာလအတြင္း ၁၈၇၂ ခုႏွစ္မွ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္သန္းေခါင္စာရင္းပံုမွန္ ေကာက္ယူခ႔ဲပါတယ္။ၿဗိတိသွ်တို႔ကေတာ႔ ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ အဓိကအေရးႀကီဆံုးအလုပ္က သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူေရးဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔ေကာက္ခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး လူဦးေရက ၁၈၉၁ ခုႏွစ္မွာ ၇.၇၇၂ သန္း၊ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၀.၅ သန္း၊ ၁၉၁၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၂.၁၁ သန္း၊ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္မွာ ၁၃.၂၁ သန္း ရွိပါတယ္။
ေနာက္ အဂၤလိပ္က ေၾကးတိုင္နဲ႔ ေျမစာရင္း ဌာနတည္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုကို အတိအက် အခ်ိန္ယူေရးဆြဲတယ္။ ေအာက္ျမန္မာျပည္မွာ စိုက္ပ်ဳိးေျမဧကေတြ ေဖာ္တယ္။ သူတို႔ လိုခ်င္တဲ႔ ထုတ္ကုန္အတြက္ ဗမာ႔လူဦးေရနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ႔ ခ်စ္တီးကုလားေတြ အိႏၵိယက မခ်လာတယ္။ ေနာက္ ဆန္စက္ေတြ တည္ၿပီး ကမၻာ႔ဆန္စပါး အထြက္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေျပာခ်င္တာက ကိုလိုနီအစိုးရျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တို္င္းျပည္အတြက္ စီးပြားေရး လူမႈေရး မူ၀ါဒေတြ ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရတဲ႔အခါ လူဦးေရ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ယူမႈက အေရးႀကီးဆံုးနဲ႔ အေျခခံအက်ဆံုး ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ။
လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လက္ထက္မွာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္း ႏွစ္ႀကီမ္ပဲ ေကာက္ယူခဲ႔ပါတယ္။ မဆလေခတ္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္နဲ႔ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တို႔ကပါ။
ဒီအရင္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ႏိုင္ငံ႔ဘ႑ာေငြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေပမဲ႔၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင္႔ မေကာက္ယူႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ အေတာ္တန္ တည္ၿငိမ္လာျပန္ေတာ႔လည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဖို႔နဲ႔ ဗုဒၶဘာသာကို ႏိုင္ငံေတာ္ဘာသာ ျဖစ္ေရးေလာက္သာ အာရုံက်ေနေတာ႔က၊ ဒီအလုပ္ကို ေခါင္းထဲ ထည့္ပံုမရဘူး။ ဒီဘက္ န၀တ နအဖ ေခတ္က်ေတာ႔လည္း လူဦးေရစာရင္းကိစၥကို ေလွေလွာ္သဘင္နဲ႔ သစ္သီး၀လံျပပြဲေလာက္ အေရးပါတယ္လို႔ကို ထင္ပံုမရဘူး။
၁၉၈၃ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးစာရင္းေကာက္ယူမႈအရ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ လူဦးေရ ၃၅ သန္းေက်ာ္ (၃၅,၄၄၂,၉၇၂) ရွိတယ္လို႔ တရား၀င္္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူတာ မရွိေတာ႔တဲ႔အတြက္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူဦးေရဟာ သန္း ၅၀ လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို၊ သန္း ၆၀၊ ၇၀၊ ၈၀ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခန္႔မွန္းၿပီး ႀကံဳသလို ေျပာေနၾကရတာပါပဲ။
ေနာက္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနစာရင္းမွာ မ၀င္ဘဲ ေမြးလာၾက ေသသြားၾကသူေတြဟာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင္႔ ေတာင္တန္းေဒသ၊ လူမ်ဳိးစုေဒသေတြနဲ႔ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ႔ ေဒသေတြမွာ ေသသာသြားေရာ ႏိုင္ငံသားမျဖစ္လိုက္ရသူေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ တို္င္းျပည္အတြက္ အဖက္ဖက္က ဆံုးရံႈးမႈႀကီးပါပဲ။
လူအေရအတြက္သက္သက္ မဟုတ္
Census ဆိုတ႔ဲ စကားကုိ သန္းေခါင္းစာရင္းလို႔ ျမန္မာမႈ ဘယ္သူ စခဲ႔လဲေတာ႔မသိပါ။ လူဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူရတဲ႔အခါ ညသန္းေခါင္ လူေျခတိတ္ အားလံုးအိပ္ေမာက်ခ်ိန္မွာ အလစ္အငိုက္ စာရင္း၀င္ေကာက္ရတာေၾကာင္႔ ဒီစကား ျဖစ္လာပံုရပါတယ္။ အရင္က ဧည့္စာရင္းစစ္သလိုမ်ဳိး လုပ္ခဲ႔တာျဖစ္ပါမယ္။ အဲဒီလုပ္ရပ္ကို သာလြန္မင္း ထြင္ခဲ႔သလား၊ အဂၤလိပ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ႔သလား မဆိုတတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ဒီကေန႔ေခတ္ Census ေကာက္ယူတဲ႔အခါ လူဦးေရစာရင္းတင္ မကေတာ႔ဘဲ၊ ႏိုင္ငံ႔နယ္နမိတ္အတြင္းရွိ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေပါင္းစံုရဲ႕ demography ကိုပါ စာရင္းယူရတာ ျဖစ္ေတာ႔ ညသန္းေခါင္မွာတင္ လုပ္လုိ႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။
demography ဆိုရာမွာ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အသက္အရြယ္၊ ပ်မ္းမွ်သက္တမ္း၊ ႏွစ္စဥ္ေမြးဖြားမႈႏွႈန္း၊ အရြယ္မတို္င္မီ ေသဆံုးမႈႏႈန္း (infant mortality rates) ေသဆံုးမႈႏႈန္း (death rates)၊ လူဦးေရ အတက္အက်၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ဦးေရ၊ မွီခို္သူဦးေရ၊ မသန္စြမ္းသူဦးေရ၊ စာတတ္ေျမာက္သူဦးေရ၊ ဘြဲ႔ရဦးေရ၊ အလုပ္လက္မဲ႔၊ လက္လုပ္လက္စား၊ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူ၊ လယ္ပိုင္သူ၊ အိိမ္ပိုင္ၿခံပိုင္ရွိသူ၊ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြ၊ ၀င္ေငြအခ်ဳိးအစား ကြာဟမႈ၊ ေဒသအလိုက္ ေနထိုင္သူဦးေရ အခ်ဳိးအစား၊ လူမ်ဳိးစုမ်ား၊ အလုပ္အကိုင္အမ်ဳိးအစား၊ လယ္ယာစြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေရႊ႕ေျပာင္းသူ ဦးေရ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္ခြာသူဦးေရ စတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြ ပါ၀င္ေအာင္ ေကာက္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ လူဦးေရနဲ႔ demography စာရင္းေတြေပၚ အေျခခံၿပီးမွ မူ၀ါဒေရးဆြဲသူေတြက ကိုယ္႔တို္င္းျပည္ေဒသ၊ လူမ်ဳိးအေျခအေနေတြနဲ႔ ကိုက္မယ္႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ္႔ စီမံကိန္းေတြ ခ်မွတ္ရပါတယ္။ census မွာ ေဖာ္ျပတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲကိုင္ စဥ္းစားၿပီးမွ သြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ေစ်းကြက္၊ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ စာတာေတြကို အေသးစိတ္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရြးခ်ယ္ၿပီး မူ၀ါဒေတြခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။
အဲဒီကမွ တိုင္းျပည္အမ်ဳိးသား၀င္ေငြ၊ စုစုေပါင္း ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ တို႔ဆိုတဲ႔ အမ်ဳိးသားႀကီးပြားမႈ ပံုမွန္ျဖစ္ေနေအာင္ တာ၀န္ယူသူေတြက စီမံရပါတယ္။ ေနာက္ census ကေပးတဲ႔ အခ်က္လက္ေဒတာေတြေပၚကေနမွ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး စီမံကိန္းေတြ၊ က်န္းမားေရးစတဲ႔ social welfare လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူထု လံုၿခံမႈရွိေရးအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ၾကရပါတယ္။
ဥပမာ၊ အဂၤလန္ဆိုရင္ ၁၈၀၁ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ သန္းေခါင္စာရင္းကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ပုံမွန္ေကာက္လာခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဂၤလန္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ေမြးႏႈန္း ေသႏႈန္း၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ အခြန္ေဆာင္သူဦးေရ၊ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ ေငြေၾကး စတာကေန၊ ႏိုင္ငံမွာေန႔စဥ္ထြက္တဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ေလယာဥ္၊ လက္နက္၊ ဇြန္ခရင္း၊ ဆပ္ျပာ၊ အပ္ေခ်ာင္း အထိ တစ္ခုခ်င္းစီကို အတိအက် စာရင္းတင္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီကမွ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေ၀မႈေတြ၊ ရင္းႏွီးျမွႈပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ လိုအပ္တဲ႔ စီမံကိန္းေတြကို စဥ္းစားႏိုင္ၾကတယ္။
ေျပာရရင္ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လုပ္ခဲ႔သမွ် စီမံကိန္းေတြ မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာက လူထုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အေျခခံစာရင္းအင္းေတြကို ေကာက္ယူမႈမရွိတာ၊ မေကာက္ယူဘဲ လုပ္ခဲ႔တာေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။ ဆည္ေတြေဆာက္တာ ေဒသခံလူထု တကယ္လိုအပ္ေနတာလား၊ ကန္ထရိုက္တာ လိုအပ္တာလား ဆာေဗးမရွိဘူး။ ဦးတည္ရာမဲ႔ စီမံကိန္းေတြကိုဆိုတာ ေျပာလို႔မကုန္ႏိုင္ဘူး။ စာရင္းအင္းေဒတာမရွိ၊ ဆာေဗးမရွိေလေတာ႔ ေမ်ာက္လက္ထဲ ဥယာဥ္ၿခံေရာက္သလိုပဲ၊ စီမံကိန္းလုပ္ဟန္ေဆာင္သူနဲ႔ လုပ္စားသူေတြၾကားမွာ၊ တို္င္းျပည္ အေျခအေန ဆိုးခဲ႔ရၿပီး၊ လူထုက ကုိယ္႔တာ၀န္ကိုယ္ယူ ကိုယ္႔ျပႆနာကိုယ္ရွင္းပါပဲ။
တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ သန္းေခါင္စာရင္း
ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ ကမၻာ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယမွာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ခဲ႔တယ္။ သူတို႔ စာရင္းေကာက္တဲ႔ လုပ္ပုံကိုင္ပံုေတြက စိတ္၀င္စားစရာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
တရုတ္မွာ မိသားစု အိမ္ေျခေပါင္း သန္း ၄၀၀ ရွိပါတယ္။ စာရင္းလိုက္ေကာက္တဲ႔ လူကခ်ည္း ၆ သန္း ရွိၿပီး တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ ေကာက္ယူၾကတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးမွာ ၆ ႀကိမ္ေျမာက္ လူဦးေရစာရင္းေကာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ အကူအညီမွ မယူဘဲ အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္ ေဒၚလာ ၁၀၄ သန္း အကုန္ခံ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ စာရင္းထုတ္ျပန္မႈအရ တရုတ္မွာ လူဦးေရ ၁.၃၄ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔သံုးရာေက်ာ္) ရွိပါတယ္။
တရုတ္ ဒုသမၼတ ရွီက်င္ပင္း က “လူဦးေရစာရင္းေကာက္္ခံမႈဟာ တရုတ္ျပည္ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးအတြက္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ လူဦးေရ demography ရဲ႕ ရွင္းလင္းတဲ႔ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ရမွ စီမံကိန္းေကာင္းေတြ ဆက္ေရးဆြဲႏိုင္မယ္။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အိမ္ယာ၊ ပင္စင္ စတဲ႔ ျပည္သူ႔လုပ္ငန္းေတြ ဒီထက္ အသက္၀င္လာေအာင္ ေဆာင္္ရြက္ေပးႏိုင္မယ္” လို႔ စီအင္အင္ သတင္းဌာနကို ေျပာခဲ႔ပါတယ္။
လူဦးေရစာရင္းသစ္ကေန တရုတ္အစိုးရအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၃၀ က တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ႏႈန္း ခ်မွတ္ခဲ႔တာေၾကာင္႔ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္က်ရင္ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ပိုမ်ားေနမယ္။ ႏွစ္စဥ္ လူ ၁၀ သန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေတြကို စြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ေနတယ္။ တိုင္းျပည္ခ်မ္းသာလာေပမဲ႔ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္၊ ကမ္းရိုးတမ္းနဲ႔ အတြင္းပိုင္း ကြာဟမႈေတြ ရွိေနတယ္။ ေနာက္သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္္တာကို အခြန္ေကာက္ဖို႔လို႔ ယူဆၿပီး ထြက္ေျပးေရွာင္ေနၾကတဲ႔ အခက္အခဲေတြလည္း ႀကံဳရတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ စာရင္းအရ အိႏၵိယလူဦးေရကလည္း ၁.၂၁ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔ႏွစ္ရာေက်ာ္) ရွိေနတယ္။ အိႏၵိယက လူဦးေရ ထိ္န္းခ်ဳပ္မႈမရွိတဲ႔အတြက္ ၂၀၃၀ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကမၻာ႔လူဦးေရအမ်ားဆုံး ျဖစ္လာမယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္သူ ၂.၇ သန္းက အိႏၵိယ ၿမိဳ႕ေပါင္း ၇ ေထာင္နဲ႔ ေက်းရြာ ၆ သိန္းေက်ာ္ကို ကြင္းဆင္း ေကာက္ယူခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အိႏၵိယရဲ႕ ျပႆနာကေတာ႔ ေယာက္်ားေလးဦးေရက မိန္းကေလးထက္ မ်ားတာ (မိန္းကေလးေမြးရင္ သတ္ပစ္တာ)၊ စာမတတ္သူ အေရအတြက္ မ်ားေနေသးတာ၊ အိမ္ေျခမဲ႔ေတြ မ်ားျပားေနတာပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သန္းေခါင္စာရင္းအသစ္ေတြက စီးပြားေရးမွစၿပီး လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာစကားေတြအထိ ေရွ႕အနာဂတ္ စီမံကိန္းသစ္အတြက္ အေထာက္အကူ အမ်ားႀကီးရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ေ၀ဖန္သူေတြလည္း စာရင္းအင္းလို
အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂၀၁၄ ဧၿပီလမွာ စၿပီး ၃၁ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA)နဲ႔ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC) တို႔က အကူအညီေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ သန္းေခါင္စာရင္းသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသလို၊ ေနာက္ေနာင္ အစုိးရေတြရဲ႕ စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ အေရးပါေနလိမ္႔မယ္။ အတို္က္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔လည္း census က ေဖာ္ျပတဲ႔ စာရင္းအင္း အခ်က္အလက္သစ္ေတြကေန အစိုးရ စီမံကိန္းေတြရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းညံ့ဖ်င္းခ်က္ေတြကုိ ပိုၿပီးစနစ္တက် ေ၀ဖန္ေထာက္ျပလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀င္႔ထန္း
Census ဆိုတ႔ဲ စကားကုိ သန္းေခါင္းစာရင္းလို႔ ျမန္မာမႈ ဘယ္သူ စခဲ႔လဲေတာ႔မသိပါ။ လူဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူရတဲ႔အခါ ညသန္းေခါင္ လူေျခတိတ္ အားလံုးအိပ္ေမာက်ခ်ိန္မွာ အလစ္အငိုက္ စာရင္း၀င္ေကာက္ရတာေၾကာင္႔ ဒီစကား ျဖစ္လာပံုရပါတယ္။ အရင္က ဧည့္စာရင္းစစ္သလိုမ်ဳိး လုပ္ခဲ႔တာျဖစ္ပါမယ္။ အဲဒီလုပ္ရပ္ကို သာလြန္မင္း ထြင္ခဲ႔သလား၊ အဂၤလိပ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ႔သလား မဆိုတတ္ဘူး။
ဒါေပမဲ႔ ဒီကေန႔ေခတ္ Census ေကာက္ယူတဲ႔အခါ လူဦးေရစာရင္းတင္ မကေတာ႔ဘဲ၊ ႏိုင္ငံ႔နယ္နမိတ္အတြင္းရွိ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေပါင္းစံုရဲ႕ demography ကိုပါ စာရင္းယူရတာ ျဖစ္ေတာ႔ ညသန္းေခါင္မွာတင္ လုပ္လုိ႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။
demography ဆိုရာမွာ ေဒသအသီးသီးက လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အသက္အရြယ္၊ ပ်မ္းမွ်သက္တမ္း၊ ႏွစ္စဥ္ေမြးဖြားမႈႏွႈန္း၊ အရြယ္မတို္င္မီ ေသဆံုးမႈႏႈန္း (infant mortality rates) ေသဆံုးမႈႏႈန္း (death rates)၊ လူဦးေရ အတက္အက်၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အို ဦးေရ၊ မွီခို္သူဦးေရ၊ မသန္စြမ္းသူဦးေရ၊ စာတတ္ေျမာက္သူဦးေရ၊ ဘြဲ႔ရဦးေရ၊ အလုပ္လက္မဲ႔၊ လက္လုပ္လက္စား၊ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူ၊ လယ္ပိုင္သူ၊ အိိမ္ပိုင္ၿခံပိုင္ရွိသူ၊ တစ္ဦးခ်င္း၀င္ေငြ၊ ၀င္ေငြအခ်ဳိးအစား ကြာဟမႈ၊ ေဒသအလိုက္ ေနထိုင္သူဦးေရ အခ်ဳိးအစား၊ လူမ်ဳိးစုမ်ား၊ အလုပ္အကိုင္အမ်ဳိးအစား၊ လယ္ယာစြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေရႊ႕ေျပာင္းသူ ဦးေရ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားထြက္ခြာသူဦးေရ စတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြ ပါ၀င္ေအာင္ ေကာက္ယူရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ လူဦးေရနဲ႔ demography စာရင္းေတြေပၚ အေျခခံၿပီးမွ မူ၀ါဒေရးဆြဲသူေတြက ကိုယ္႔တို္င္းျပည္ေဒသ၊ လူမ်ဳိးအေျခအေနေတြနဲ႔ ကိုက္မယ္႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ္႔ စီမံကိန္းေတြ ခ်မွတ္ရပါတယ္။ census မွာ ေဖာ္ျပတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြကို အၿမဲကိုင္ စဥ္းစားၿပီးမွ သြင္းကုန္ ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္းေတြ၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ စက္မႈလုပ္ငန္း၊ ေစ်းကြက္၊ ဘဏ္လုပ္ငန္း၊ ပုဂၢလိကပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ စာတာေတြကို အေသးစိတ္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရြးခ်ယ္ၿပီး မူ၀ါဒေတြခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။
အဲဒီကမွ တိုင္းျပည္အမ်ဳိးသား၀င္ေငြ၊ စုစုေပါင္း ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ တို႔ဆိုတဲ႔ အမ်ဳိးသားႀကီးပြားမႈ ပံုမွန္ျဖစ္ေနေအာင္ တာ၀န္ယူသူေတြက စီမံရပါတယ္။ ေနာက္ census ကေပးတဲ႔ အခ်က္လက္ေဒတာေတြေပၚကေနမွ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး စီမံကိန္းေတြ၊ က်န္းမားေရးစတဲ႔ social welfare လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူထု လံုၿခံမႈရွိေရးအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ၾကရပါတယ္။
ဥပမာ၊ အဂၤလန္ဆိုရင္ ၁၈၀၁ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ သန္းေခါင္စာရင္းကို ဆယ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ပုံမွန္ေကာက္လာခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဂၤလန္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ေမြးႏႈန္း ေသႏႈန္း၊ လူငယ္ဦးေရ၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိ၊ အခြန္ေဆာင္သူဦးေရ၊ ကုမၸဏီေတြရဲ႕ ေငြေၾကး စတာကေန၊ ႏိုင္ငံမွာေန႔စဥ္ထြက္တဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကား၊ ေလယာဥ္၊ လက္နက္၊ ဇြန္ခရင္း၊ ဆပ္ျပာ၊ အပ္ေခ်ာင္း အထိ တစ္ခုခ်င္းစီကို အတိအက် စာရင္းတင္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီကမွ ဘတ္ဂ်က္ခြဲေ၀မႈေတြ၊ ရင္းႏွီးျမွႈပ္ႏွံမႈေတြနဲ႔ လိုအပ္တဲ႔ စီမံကိန္းေတြကို စဥ္းစားႏိုင္ၾကတယ္။
ေျပာရရင္ ျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္ လုပ္ခဲ႔သမွ် စီမံကိန္းေတြ မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာက လူထုနဲ႔ပတ္သက္တဲ႔ အေျခခံစာရင္းအင္းေတြကို ေကာက္ယူမႈမရွိတာ၊ မေကာက္ယူဘဲ လုပ္ခဲ႔တာေတြေၾကာင္႔ပါပဲ။ ဆည္ေတြေဆာက္တာ ေဒသခံလူထု တကယ္လိုအပ္ေနတာလား၊ ကန္ထရိုက္တာ လိုအပ္တာလား ဆာေဗးမရွိဘူး။ ဦးတည္ရာမဲ႔ စီမံကိန္းေတြကိုဆိုတာ ေျပာလို႔မကုန္ႏိုင္ဘူး။ စာရင္းအင္းေဒတာမရွိ၊ ဆာေဗးမရွိေလေတာ႔ ေမ်ာက္လက္ထဲ ဥယာဥ္ၿခံေရာက္သလိုပဲ၊ စီမံကိန္းလုပ္ဟန္ေဆာင္သူနဲ႔ လုပ္စားသူေတြၾကားမွာ၊ တို္င္းျပည္ အေျခအေန ဆိုးခဲ႔ရၿပီး၊ လူထုက ကုိယ္႔တာ၀န္ကိုယ္ယူ ကိုယ္႔ျပႆနာကိုယ္ရွင္းပါပဲ။
တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ သန္းေခါင္စာရင္း
ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ႔ ကမၻာ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယမွာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ခဲ႔တယ္။ သူတို႔ စာရင္းေကာက္တဲ႔ လုပ္ပုံကိုင္ပံုေတြက စိတ္၀င္စားစရာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
တရုတ္မွာ မိသားစု အိမ္ေျခေပါင္း သန္း ၄၀၀ ရွိပါတယ္။ စာရင္းလိုက္ေကာက္တဲ႔ လူကခ်ည္း ၆ သန္း ရွိၿပီး တစ္အိမ္၀င္ တစ္အိမ္ထြက္ ေကာက္ယူၾကတယ္။ ဒါဟာ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးမွာ ၆ ႀကိမ္ေျမာက္ လူဦးေရစာရင္းေကာက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ အကူအညီမွ မယူဘဲ အစိုးရ ဘတ္ဂ်က္ ေဒၚလာ ၁၀၄ သန္း အကုန္ခံ လုပ္ခဲ႔တယ္။ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ရက္ေန႔ စာရင္းထုတ္ျပန္မႈအရ တရုတ္မွာ လူဦးေရ ၁.၃၄ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔သံုးရာေက်ာ္) ရွိပါတယ္။
တရုတ္ ဒုသမၼတ ရွီက်င္ပင္း က “လူဦးေရစာရင္းေကာက္္ခံမႈဟာ တရုတ္ျပည္ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရးအတြက္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ လူဦးေရ demography ရဲ႕ ရွင္းလင္းတဲ႔ ရုပ္ပံုကားခ်ပ္ရမွ စီမံကိန္းေကာင္းေတြ ဆက္ေရးဆြဲႏိုင္မယ္။ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ အိမ္ယာ၊ ပင္စင္ စတဲ႔ ျပည္သူ႔လုပ္ငန္းေတြ ဒီထက္ အသက္၀င္လာေအာင္ ေဆာင္္ရြက္ေပးႏိုင္မယ္” လို႔ စီအင္အင္ သတင္းဌာနကို ေျပာခဲ႔ပါတယ္။
လူဦးေရစာရင္းသစ္ကေန တရုတ္အစိုးရအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာတယ္။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၃၀ က တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ႏႈန္း ခ်မွတ္ခဲ႔တာေၾကာင္႔ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္က်ရင္ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ပိုမ်ားေနမယ္။ ႏွစ္စဥ္ လူ ၁၀ သန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေတြကို စြန္႔ခြာၿပီး ၿမိဳ႕ျပေတြကို ေျပာင္းေရႊ႕ေနတယ္။ တိုင္းျပည္ခ်မ္းသာလာေပမဲ႔ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္၊ ကမ္းရိုးတမ္းနဲ႔ အတြင္းပိုင္း ကြာဟမႈေတြ ရွိေနတယ္။ ေနာက္သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္္တာကို အခြန္ေကာက္ဖို႔လို႔ ယူဆၿပီး ထြက္ေျပးေရွာင္ေနၾကတဲ႔ အခက္အခဲေတြလည္း ႀကံဳရတယ္။
၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၁ ရက္ စာရင္းအရ အိႏၵိယလူဦးေရကလည္း ၁.၂၁ ဘီလီယံ (သန္း တစ္ေထာင္႔ႏွစ္ရာေက်ာ္) ရွိေနတယ္။ အိႏၵိယက လူဦးေရ ထိ္န္းခ်ဳပ္မႈမရွိတဲ႔အတြက္ ၂၀၃၀ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကမၻာ႔လူဦးေရအမ်ားဆုံး ျဖစ္လာမယ္။ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္သူ ၂.၇ သန္းက အိႏၵိယ ၿမိဳ႕ေပါင္း ၇ ေထာင္နဲ႔ ေက်းရြာ ၆ သိန္းေက်ာ္ကို ကြင္းဆင္း ေကာက္ယူခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အိႏၵိယရဲ႕ ျပႆနာကေတာ႔ ေယာက္်ားေလးဦးေရက မိန္းကေလးထက္ မ်ားတာ (မိန္းကေလးေမြးရင္ သတ္ပစ္တာ)၊ စာမတတ္သူ အေရအတြက္ မ်ားေနေသးတာ၊ အိမ္ေျခမဲ႔ေတြ မ်ားျပားေနတာပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကမၻာ႔လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ႏိုင္ငံႀကီးႏွစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သန္းေခါင္စာရင္းအသစ္ေတြက စီးပြားေရးမွစၿပီး လူမ်ဳိးေရး၊ ဘာသာစကားေတြအထိ ေရွ႕အနာဂတ္ စီမံကိန္းသစ္အတြက္ အေထာက္အကူ အမ်ားႀကီးရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ေ၀ဖန္သူေတြလည္း စာရင္းအင္းလို
အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၂၀၁၄ ဧၿပီလမွာ စၿပီး ၃၁ ႏွစ္အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံႏႈန္းမွီ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လူဦးေရဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNFPA)နဲ႔ ကုလသမဂၢ စာရင္းအင္းေကာ္မရွင္ (UNSC) တို႔က အကူအညီေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ သန္းေခါင္စာရင္းသစ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးအတြက္ အေရးႀကီးသလို၊ ေနာက္ေနာင္ အစုိးရေတြရဲ႕ စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ အေရးပါေနလိမ္႔မယ္။ အတို္က္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔လည္း census က ေဖာ္ျပတဲ႔ စာရင္းအင္း အခ်က္အလက္သစ္ေတြကေန အစိုးရ စီမံကိန္းေတြရဲ႕ အားသာခ်က္ အားနည္းညံ့ဖ်င္းခ်က္ေတြကုိ ပိုၿပီးစနစ္တက် ေ၀ဖန္ေထာက္ျပလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀င္႔ထန္း
ၿမန္မာျပည္ လက္ရွိအေျပာင္းအလဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေတာ္မ်ားမ်ားက ေလာေလာဆယ္မွာ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ျဖစ္ေနၾက ေပမယ့္ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ အေျခအေနက စိတ္ပ်က္စရာ အေျခအေနတခုပါပဲ။အခုဆိုရင္တစံုလံုးအေနအထားကိုသာမကပဲအေသးစိတ္ကိုပါ ေလ့လာေရးသားတင္ျပဖို႔ ပိုလို႔ေတာင္ အေရးႀကီးပါတယ္။

ၿမန္မာသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေနေသာ ျဗိတိန္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေဒးဗစ္ကင္မရြန္း (ဓာတ္ပံု - Getty Images)
“အရင္းရွင္စနစ္ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ” လို႔ က်မ ေခၚလိုတဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ သံတမန္ေတြ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာ ေအဂ်င္စီေတြက ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံသူေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲဆိုတဲ့ မုသားေတြေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ျပည္သူေတြဟာ ဓားျပတိုက္ ေရာင္းစားခံေနၾကရပါတယ္။
အခုဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ “အရပ္သား” အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာမႈေတြအေပၚမွာသာ အျမတ္ထုတ္ဖို႔ စိတ္ဝင္ စားေနသူ အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ရေနပါတယ္။ ဥပမာ ၿဗိတိန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒးဗစ္ ကင္မ႐ြန္ (David Cameron) ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ အလည္အပတ္ခရီးစဥ္မွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္ ၁၀ ေယာက္ ေခၚသြားပါတယ္။ ၿဗိတိန္အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေပၚ စီးပြားေရးအရ တခ်ဳိ႕ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈေတြ ဆက္လုပ္ထားဆဲျဖစ္တာမို႔ အဲ့ဒီစီးပြားေရးသမားေတြကို သူက ခရီးသြားဧည့္သည္လို ေခၚသြားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုုင္ငံလို သိပ္ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံတခုဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီေတြ ပိုရလာရင္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံလိုမ်ိဳး အက်ိဳးရွိႏိုင္ တယ္လို႔ အခိုင္အမာေျပာဆိုေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ပထမအႀကိမ္ အေထြေထြေ႐ြး ေကာက္ပြဲက်င္းပတဲ့ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကစလို႔ အဲ့ဒီႏိုင္ငံအတြက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီ ေဒၚလာ သန္း ၆ ေထာင္ေက်ာ္ကို တရားဝင္ အကူအညီေပးသူေတြနဲ႔ လူမူအေျချပဳလူ႔အဖြဲ႔အစည္း ရာေပါင္းမ်ားစြာဆီ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံသားေတြကေတာ့ ဒီအကူအညီေတြကို အဓိက လက္ခံရ႐ွိသူေတြ မဟုတ္ၾကေသးပါဘူး။ အစိုးရ အရာရွိေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာက ကၽြမ္းက်င္သူေတြ နဲ႔ အႀကံေပးေတြပဲ တျဖည္းျဖည္း ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာလာၾကတာပါ။ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္သူေတြက ေျမသိမ္းတာေတြ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကိုဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလိုပဲ ျပည္သူေတြ သူတို႔ ေျမေပၚကေန ေ႐ႊ႕ေျပာင္းခံရၿပီး အဲ့ဒီအတြက္ တရား မွ်တမႈျဖစ္ေစဖို႔လည္း ဘာအကူအညီမွ မရပါဘူး။ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတခုလို႔ ထင္ရေပမယ့္ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ကတည္းက အာဏာရလာတဲ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟြန္ဆန္ကပဲ ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံျခား အကူအညီက ႏိုင္ငံတခုအတြက္ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။ လိုအပ္တာက ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ရာမွာ လူအနည္းကပဲ ေဆာင္႐ြက္တာမ်ိဳး မဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္မႈျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံသားေတြ ဒီအခြင့္အလမ္း မရွိေသးပါဘူး။
၁၇ ရာစုနဲ႔ ၁၈ ရာစုမွာ အရင္းရွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးသမားေတြနဲ႔ ကုန္သြယ္ေရးကုမၸဏီႀကီးေတြက ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕ ေတြ ဝင္ေရာက္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ ကမၻာႀကီးကို လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ Hudson Bay ကုမၸဏီဟာ ကေနဒါ ဒိုမီနီယံႏိုင္ငံ (Dominion of Canada) မျဖစ္ခင္ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ႕ အစိိတ္အပိုင္းအမ်ားစုကို အုပ္စုိးသူျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ႐ုဒ္ဒီ႐ွား (Rhodesia) ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အဂၤလန္ဖြား ေတာင္အာဖရိက စီးပြားေရးသမား စီစယ္ ႐ုဒ္ (Cecil Rhodes) ကို ၿဗိတိသွ် ေတာင္အာဖရိက ကုမၸဏီ (British South Africa Company) က အာဏာေပးခဲ့တယ္ (႐ုဒ္ ပညာသင္ဆုေတြ ေပးေနဆဲျဖစ္တယ္)။ ၿပီးေတာ့ အေရွ႕အိႏိၵယ ကုမၸဏီ (East India Company) က ၿဗိတိသွ်အစိုးရ အတြက္ အိႏိၵယ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတြကို လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘုရင္က အေရွ႕အိႏိၵယ ကုမၸဏီရဲ႕ ေတာင္းဆို ခ်က္ေတြကို လိုက္ေလ်ာဖို႔ ျငင္းဆန္တဲ့အခါမွာ ကုမၸဏီက ၿဗိတိသွ်အစိုးရဆီကေန အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ၿဗိတိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို စစ္ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။
အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဟာ အခုဆိုရင္ သူတို႔ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြအတြက္ ေစ်းကြက္အသစ္ေတြပြင့္လာေအာင္ တြန္းအား ေပးေနၾကပါတယ္။ သူတို႔က ေစ်းကြက္နဲ႔ အေႂကြးလို စီးပြားေရးကိစၥေတြပဲ ေျပာဆိုၾကၿပီး က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ေဂဟေဗဒ ဒါမွမဟုတ္ လူ႕အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ကိစၥေတြကိုေတာ့ မေျပာဆိုၾကပါဘူး။
ျမန္မာ “အရပ္သားအစိုးရ” ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ဆုခ်ီးျမင့္တဲ့အေနနဲ႔ ဥေရာပသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ အစိုးရေတြ၊ ေနာ္ေဝး၊ ကေနဒါ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚထားတဲ့ ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈ အမ်ားစုကို ဆိုင္းငံ့ထားလိုက္ပါတယ္။ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ သူ႔ႏုိင္ငံက ကုမၸဏီေတြ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံမႈလုပ္တဲ့အေပၚ ဘယ္တုန္းကမွ ပိတ္ဆို႔မႈမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။
ၾသစေၾတးလ်၊ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္၊ ထိုင္း၊ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယ၊ ႐ုရွနဲ႔ မေလးရွားႏိုင္ငံေတြက ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ကုမၸဏီေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိလုပ္ငန္းလည္ပတ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ တင္ပို႔မႈေတြဟာ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အႀကီးမားဆံုးဝင္ေငြရရာ ရင္းျမစ္ေတြပါ။ အဲ့ဒီတင္ပို႔မႈေတြကေန ၂၀၁၁-၂၀၁၂ ဘ႑ာ ေရးႏွစ္မွာ ေဒၚလာ သန္း ၃ ေထာင္နီးပါး ဝင္ေငြရခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံက ဒီလို သဘာဝသယံဇာတေတြနဲ႔ ႂကြယ္ဝေနေပ မယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေတြအတြင္း ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကရတဲ့ အခြန္ဘ႑ာေတြဟာ ခ်စားေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တခ်ဳိ႕ရဲ႕ အိပ္ကပ္ထဲကုိပဲ ေရာက္သြားခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကိုအေျပးအလႊားသြားမယ့္အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာလက္ ရွိျဖစ္ေနတဲ့ တင္းမာမႈေတြ၊ လူမႈဆက္ဆံေရး ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘဝကို ဘယ္လိုထိခိုက္ေစမလဲဆိုတဲ့ အမွန္တရားကို က်မတို႔ ေလ့လာဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
(လန္ဒန္ထုတ္ The Independent သတင္းစာရဲ့ အြန္လိုင္းဘေလာ့ဂ္တြင္ Nancy Hunson-Rodd ေရးသားထားေသာ What is Really Happening in Burma Today ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါ တယ္။ ေဒါက္တာ နန္စီဟာ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံအေနာက္ပိုင္း Edith Cowan တကၠသိုလ္မွာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အထက္တန္း သုေတသီအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။)Sources:

ၿမန္မာသမၼတ ဦးသိန္းစိန္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေနေသာ ျဗိတိန္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေဒးဗစ္ကင္မရြန္း (ဓာတ္ပံု - Getty Images)
“အရင္းရွင္စနစ္ရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ” လို႔ က်မ ေခၚလိုတဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ သံတမန္ေတြ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာ ေအဂ်င္စီေတြက ကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံသူေတြ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲဆိုတဲ့ မုသားေတြေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ျပည္သူေတြဟာ ဓားျပတိုက္ ေရာင္းစားခံေနၾကရပါတယ္။
အခုဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ “အရပ္သား” အစိုးရဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာမႈေတြအေပၚမွာသာ အျမတ္ထုတ္ဖို႔ စိတ္ဝင္ စားေနသူ အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို ရေနပါတယ္။ ဥပမာ ၿဗိတိန္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒးဗစ္ ကင္မ႐ြန္ (David Cameron) ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ အလည္အပတ္ခရီးစဥ္မွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္ ၁၀ ေယာက္ ေခၚသြားပါတယ္။ ၿဗိတိန္အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္အေပၚ စီးပြားေရးအရ တခ်ဳိ႕ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈေတြ ဆက္လုပ္ထားဆဲျဖစ္တာမို႔ အဲ့ဒီစီးပြားေရးသမားေတြကို သူက ခရီးသြားဧည့္သည္လို ေခၚသြားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုုင္ငံလို သိပ္ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံတခုဟာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီေတြ ပိုရလာရင္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံလိုမ်ိဳး အက်ိဳးရွိႏိုင္ တယ္လို႔ အခိုင္အမာေျပာဆိုေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ေျပာရရင္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ပထမအႀကိမ္ အေထြေထြေ႐ြး ေကာက္ပြဲက်င္းပတဲ့ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကစလို႔ အဲ့ဒီႏိုင္ငံအတြက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအကူအညီ ေဒၚလာ သန္း ၆ ေထာင္ေက်ာ္ကို တရားဝင္ အကူအညီေပးသူေတြနဲ႔ လူမူအေျချပဳလူ႔အဖြဲ႔အစည္း ရာေပါင္းမ်ားစြာဆီ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံသားေတြကေတာ့ ဒီအကူအညီေတြကို အဓိက လက္ခံရ႐ွိသူေတြ မဟုတ္ၾကေသးပါဘူး။ အစိုးရ အရာရွိေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာက ကၽြမ္းက်င္သူေတြ နဲ႔ အႀကံေပးေတြပဲ တျဖည္းျဖည္း ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာလာၾကတာပါ။ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံမွာဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္သူေတြက ေျမသိမ္းတာေတြ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကိုဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလိုပဲ ျပည္သူေတြ သူတို႔ ေျမေပၚကေန ေ႐ႊ႕ေျပာင္းခံရၿပီး အဲ့ဒီအတြက္ တရား မွ်တမႈျဖစ္ေစဖို႔လည္း ဘာအကူအညီမွ မရပါဘူး။ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတခုလို႔ ထင္ရေပမယ့္ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ကတည္းက အာဏာရလာတဲ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟြန္ဆန္ကပဲ ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံျခား အကူအညီက ႏိုင္ငံတခုအတြက္ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။ လိုအပ္တာက ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ရာမွာ လူအနည္းကပဲ ေဆာင္႐ြက္တာမ်ိဳး မဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္မႈျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံသားေတြ ဒီအခြင့္အလမ္း မရွိေသးပါဘူး။
၁၇ ရာစုနဲ႔ ၁၈ ရာစုမွာ အရင္းရွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးသမားေတြနဲ႔ ကုန္သြယ္ေရးကုမၸဏီႀကီးေတြက ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕ ေတြ ဝင္ေရာက္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ ကမၻာႀကီးကို လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ Hudson Bay ကုမၸဏီဟာ ကေနဒါ ဒိုမီနီယံႏိုင္ငံ (Dominion of Canada) မျဖစ္ခင္ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ႕ အစိိတ္အပိုင္းအမ်ားစုကို အုပ္စုိးသူျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ႐ုဒ္ဒီ႐ွား (Rhodesia) ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အဂၤလန္ဖြား ေတာင္အာဖရိက စီးပြားေရးသမား စီစယ္ ႐ုဒ္ (Cecil Rhodes) ကို ၿဗိတိသွ် ေတာင္အာဖရိက ကုမၸဏီ (British South Africa Company) က အာဏာေပးခဲ့တယ္ (႐ုဒ္ ပညာသင္ဆုေတြ ေပးေနဆဲျဖစ္တယ္)။ ၿပီးေတာ့ အေရွ႕အိႏိၵယ ကုမၸဏီ (East India Company) က ၿဗိတိသွ်အစိုးရ အတြက္ အိႏိၵယ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတြကို လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဘုရင္က အေရွ႕အိႏိၵယ ကုမၸဏီရဲ႕ ေတာင္းဆို ခ်က္ေတြကို လိုက္ေလ်ာဖို႔ ျငင္းဆန္တဲ့အခါမွာ ကုမၸဏီက ၿဗိတိသွ်အစိုးရဆီကေန အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ၿဗိတိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို စစ္ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။
အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဟာ အခုဆိုရင္ သူတို႔ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြအတြက္ ေစ်းကြက္အသစ္ေတြပြင့္လာေအာင္ တြန္းအား ေပးေနၾကပါတယ္။ သူတို႔က ေစ်းကြက္နဲ႔ အေႂကြးလို စီးပြားေရးကိစၥေတြပဲ ေျပာဆိုၾကၿပီး က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ေဂဟေဗဒ ဒါမွမဟုတ္ လူ႕အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ကိစၥေတြကိုေတာ့ မေျပာဆိုၾကပါဘူး။
ျမန္မာ “အရပ္သားအစိုးရ” ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ဆုခ်ီးျမင့္တဲ့အေနနဲ႔ ဥေရာပသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ အစိုးရေတြ၊ ေနာ္ေဝး၊ ကေနဒါ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚထားတဲ့ ဒဏ္ခတ္အေရးယူမႈ အမ်ားစုကို ဆိုင္းငံ့ထားလိုက္ပါတယ္။ ၾသစေၾတးလ်အစိုးရကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ သူ႔ႏုိင္ငံက ကုမၸဏီေတြ ရင္းႏွီးျမႈပ္ႏွံမႈလုပ္တဲ့အေပၚ ဘယ္တုန္းကမွ ပိတ္ဆို႔မႈမလုပ္ခဲ့ပါဘူး။
ၾသစေၾတးလ်၊ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္၊ ထိုင္း၊ တ႐ုတ္၊ အိႏိၵယ၊ ႐ုရွနဲ႔ မေလးရွားႏိုင္ငံေတြက ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ကုမၸဏီေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လက္ရွိလုပ္ငန္းလည္ပတ္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ တင္ပို႔မႈေတြဟာ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အႀကီးမားဆံုးဝင္ေငြရရာ ရင္းျမစ္ေတြပါ။ အဲ့ဒီတင္ပို႔မႈေတြကေန ၂၀၁၁-၂၀၁၂ ဘ႑ာ ေရးႏွစ္မွာ ေဒၚလာ သန္း ၃ ေထာင္နီးပါး ဝင္ေငြရခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံက ဒီလို သဘာဝသယံဇာတေတြနဲ႔ ႂကြယ္ဝေနေပ မယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေတြအတြင္း ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ကရတဲ့ အခြန္ဘ႑ာေတြဟာ ခ်စားေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တခ်ဳိ႕ရဲ႕ အိပ္ကပ္ထဲကုိပဲ ေရာက္သြားခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကိုအေျပးအလႊားသြားမယ့္အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာလက္ ရွိျဖစ္ေနတဲ့ တင္းမာမႈေတြ၊ လူမႈဆက္ဆံေရး ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘဝကို ဘယ္လိုထိခိုက္ေစမလဲဆိုတဲ့ အမွန္တရားကို က်မတို႔ ေလ့လာဖို႔ လိုတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
(လန္ဒန္ထုတ္ The Independent သတင္းစာရဲ့ အြန္လိုင္းဘေလာ့ဂ္တြင္ Nancy Hunson-Rodd ေရးသားထားေသာ What is Really Happening in Burma Today ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆို ေဖာ္ျပပါ တယ္။ ေဒါက္တာ နန္စီဟာ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံအေနာက္ပိုင္း Edith Cowan တကၠသိုလ္မွာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အထက္တန္း သုေတသီအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။)Sources:

ႏႇင္းေတြတဖြဲဖြဲက်ေနသည္။ ျမဴႏႇင္းေတြလား၊ မီးခိုးလား မသဲကြဲခင္ အခ်ိန္ပိုင္းေလးတြင္ ေတာင္ႀကီးသို႔ သူေရာက္လာသည္။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ကိုအင္းစိန္ကေန လြိဳင္ေကာ္ေထာင္သို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေပးခဲ့သည္။ သူႏႇင့္ အဆက္ျပတ္သြားခဲ့သည္မႇာ ႏႇစ္ႏႇစ္ခန္႔ရႇိၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕က်န္းမာေရးမေကာင္းလႇဟု ၾကားသိရသည္။
လြိဳင္ေကာ္အျပင္ေဆး႐ံုႀကီးသို႔ တက္ေရာက္ကုသရသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးလည္း သူ႔အတြက္ စိုးရိမ္ေနၾကပါသည္။ ခုေတာ့ စ၀္စံထြန္းေဆး႐ံုႀကီးႏႇင့္ နီးနီးနားနားေနႏိုင္ေအာင္ သက္ဆိုင္ရာက စီစဥ္ေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္မည္ထင္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏႇင့္သူ၏ ေရစက္က ေတာ္ေတာ္ပတ္သက္ယႇက္ႏြယ္ေနပံုရသည္။ ေတာင္ႀကီးေရာက္ေတာ့ သူက တိုက္ ၂ မႇာ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုက္ကို အလည္မလာေပမယ့္ သူ႔တိုက္ကို ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခဏ သြားေလ့ရႇိပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔တုိက္က ေဘာလံုးကစားတဲ့ကြင္း ရႇိေနတာကိုး။ ေဘာလုံးကြင္းက သိပ္အက်ယ္ႀကီးေတာ့မဟုတ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္ငါးေယာက္ ဖူဆယ္ ေကာင္းေကာင္း ကစားလို႔ရသည္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔တိုက္မႇာ ေသဒဏ္၊ ႀကိဳးလြတ္ အက်ဥ္းသားသံုးဆယ္ေက်ာ္ရႇိသည္။ ဒီေတာ့ အသင္းႏႇစ္သင္းအတြက္ လူအင္အားက ပူစရာမလို။ ကိုျမေအးဆီမႇာ ဖူဆယ္ေဘာလံုးသံုး၊ ေလးလံုးကအျမဲ ရႇိေနတတ္သည္။သူ႔က်န္းမာေရးအတြက္ ေထာင္မႇ ေဘာလံုးကစားခြင့္ျပဳထားသည္။ သူ႔အိမ္ကလည္း လိုအပ္တာအားလံုး ပို႔ေပးသည္။ ရသည့္ Space မႇာေပ်ာ္ေအာင္ ေနတတ္သူ။
သူကေကာ္ဖီႏႇင့္ ေဆးလိပ္ေတာ့ အေတာ္ႀကိဳက္သည္။ တစ္ေန႔လံုးမိုးလင္းမႇ မိုးခ်ဳပ္ေကာ္ဖီကို တစြတ္စြတ္ေသာက္ ေနတတ္သည္။ တစ္ေန႔လံုး သူေသာက္သည့္အေရအတြက္က ၁၀ ခြက္ႏႇင့္ ၁၅ ခြက္ၾကား ရႇိသည္။ ေဘာလံုးမကစားသည့္အခ်ိန္ေတြဆိုလွ်င္ ေကာ္ဖီေလးေသာက္လုိက္၊ သီခ်င္းေလး ေရးလုိက္။ သူကသီခ်င္းႏႇင့္ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း အစဥ္အလာရႇိသူျဖစ္သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ကသူေရးခဲ့ေသာ 'ကမၻာမေၾကဘူးေဟ့' သီခ်င္းသံကကို ကြၽန္တာ္တို႔ ႏႇစ္ေပါင္းႏႇစ္ဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ေသာ္လည္း မေမ့ႏိုင္ၾကေသး။ ခုလည္းသူ႔ဆီမႇာ သီခ်င္းပုဒ္ေရ ၅၀ ေလာက္ စုေဆာင္းမိေနၿပီ။
ဗိုလ္လုပြဲမကစာခင္ တစ္ရက္အလိုမႇာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ အမိန္႔ တစ္ခုလာသည္။ ကိုျမေအးက ၆၅ ႏႇစ္မႇ ႏႇစ္ ၃၀ သို႔ ေလ်ာ့က်သြားသည္။ သို႔ေသာ္ သူက အေရးမထား။ စိတ္ထဲမႇာ ဘာမႇမရႇိတဲ့ပံု။ သူ၏ ႐ုပ္ေရာ စိတ္ေရာ ေဘာလံုးပြဲထဲမႇာ ျမႇဳပ္ႏႇံထားသည္။ အိပ္လည္း ဒီစိတ္၊ စားလည္း ဒီစိတ္ . . .
ေဘာလံုးကစားျခင္းကေတာ့ သူ႔အတြက္ အေတာ္ေကာင္းပါသည္။ သူေပ်ာ္ရႊင္ေန၍လား။ အားကစား လုပ္ေန၍လား မေျပာတတ္။ ေတာင္ႀကီးကိုေရာက္လာကတည္းက ထူမတ္လာသည္။ လန္းဆန္းလာသည္။ သူက ဘယ္အလုပ္မဆို စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါႏႇစ္ၿပီးလုပ္တတ္သူ။ ဒီေတာ့ ဘယ္အရာမဆို ပိုအားကုန္ ပိုအား စိုက္ထုတ္ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ေနပူ၍သာယာေသာေန႔တစ္ေန႔တြင္ ေဘာလံုးကစားမည္ဟု တစ္ခြန္းတည္း ေျပာသြားသည္။ သူစီစဥ္ရသည့္ အလုပ္ေတြကအဆင့္ဆင့္။ တစ္ေထာင္လံုးမႇ ဖူဆယ္ေဘာလံုး ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ ကစားတတ္သည့္ လူေတြကိုစုရသည္။ ၿပီးေတာ့ အေဆာင္ေပါင္းစံုမႇ ထိုလူေတြေဘာလံုး ကစားခြင့္ရေအာင္ Main Jail ႏႇင့္ သြားေရာက္ညႇိႏိႈင္းရသည္။ ႏႇစ္ႀကီးေဆာင္၊ ေထာင္က်ေဆာင္၊ ေဆး႐ံု၊ မီးဖိုႏႇင့္ အလုပ္ႀကီးမႇေဘာလံုးသမားမ်ားကို အေၾကာင္းၾကားရသည္။
ထိုေဘာလံုးသမားေတြ ေဘာလံုးကစားၿပီး ေသာက္ဖို႔ အခ်ဳိရည္၊ စားစရာႏႇင့္လို အပ္လွ်င္ နံနက္စာပါ ၾကက္သားခ်က္ၿပီးေကြၽးသည္။ ကုန္ကုန္ေျပာရလွ်င္ ေဘာလံုးကန္ဖိနပ္မႇအစ ေဘာလံုးကန္အက်ႌအထိ သူ႔ဆီမႇာ အားလံုးရသည္။
ဒါေပမယ့္ ေဘာလံုးကစားေနခ်ိန္မႇာေတာ့ သူ႔ဆီမႇာ Diplomacy မရႇိ။ အႏိုင္အ႐ံႈး ရလဒ္အတြက္ က်ားကုတ္က်ားခဲ ကစားသည္။ သူက ေနာက္သို႔တစ္လက္မမႇ မဆုတ္။ ၿပိဳင္ဘက္အေပၚ ၾကင္နာသနားစိတ္ လံုး၀မရႇိ။ ေဘာလံုးပြဲၿပီးရင္ေတာ့ အားလံုးေဟးလား၀ါးလား။ ဤသို႔ ေဘာလံုး အေပၚ ႐ူးသြပ္သူ ကိုျမေအးအတြက္ ၂၀၁၂ ခုႏႇစ္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ အထိမ္းအမႇတ္ ေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲက ေရာက္ရႇိလာခဲ့ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ေထာင္တြင္းေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြႏႇင့္ သိပ္မသက္ဆိုင္လႇပါ။ ဒီပြဲက အေဆာင္ေနအက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ က်င္းပေပးျခင္းျဖစ္သည္။ သီးသန္႔အက်ဥ္းသားေတြေနထိုင္သည့္ တိုက္မႇလြဲ၍ က်န္အေဆာင္ေတြအား လံုးေဘာလံုးအသင္း ဖြဲ႔စည္းခြင့္ရႇိသည္။ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ခြင့္ရႇိသည္။ သို႔ေသာ္ ေထာင္ပိုင္ႀကီး၏ လူသားခ်င္းစာနာမႈအရ တုိက္မႇေဘာလံုးအသင္းတစ္သင္း ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ခြင့္ေပးသည္။ သို႔ေသာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အုပ္စုကိုေတာ့ ကစားခြင့္မေပး။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရမႇာစိုး၍ ျဖစ္သည္။ ဒီေတာ့လည္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ႏႇင့္ဂ်င္မီက ဒိုင္လူႀကီးလုပ္သည္။ ကိုျမေအးက တုိက္ ၂ အသင္းကို မန္ေနဂ်ာနည္းျပလုပ္သည္။ သူက တုိက္တြင္ေနထိုင္ရသည့္ အက်ဥ္းသားအစိတ္၊ သံုးဆယ္ထဲမႇ ဖူဆယ္ကစားတတ္သူ ငါးေယာက္အား အေတာ္အားစိုက္ေရြးရသည္။ တျခားအသင္းေတြက လူ ၁၅၀၊ ၂၀၀ေလာက္အစုေတြထဲက တစ္သင္းဖြဲ႕ရတာ သိပ္လြယ္သည္။ ၿပီးေတာ့အသင္းေတြက ေတာင့္တင္းအားေကာင္းသည္။ ကိုျမေအး၏အသင္းက အားနည္းခ်ိနဲ႔သည္။

ဒီမႇာ ကိုျမေအး၏အစြမ္းကို ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရသည္။ သူက သူ႔အသင္းသားငါးေယာက္ကို နီးနီးကပ္ကပ္ ရင္းႏႇီးခင္မင္ေအာင္ အတူတူစားခိုင္းသည္။ အတူတူေနခိုင္းသည္။ အားေဆးေတြတိုက္သည္။ တုိက္ေရႇ႕ကြက္လပ္တြင္ ပယ္နယ္တီကန္ေလ့ က်င့္ေစသည္။ သူက သူ႔လူေတြကို အသင္းအပင္းစိတ္ဓာတ္သြင္းေပးသည္။ Discussion ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္း၍ နည္းဗ်ဴဟာ၊ မဟာဗ်ဴဟာေတြ ခ်မႇတ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔အျမင္ကေတာ့ လူသံုးဆယ္ ထဲက ေရြးထားေသာအသင္းက လူႏႇစ္ရာထဲကေရြးထားေသာ အသင္းေလာက္မေကာင္းဟု။ တကယ္ကစားေတာ့လည္း တိုက္အသင္းကို မည္သူကမႇ အထင္မႀကီးပါ။ ဗိုလ္စြဲဖို႔ ေရပန္းစားေနတာက BMI ေဆး႐ံုအသင္း။
ထိုအသင္းမႇာ ေတာင္ႀကီးလက္ေရြးစင္ေတြျဖစ္သည့္ ခ်ီးလူးတို႔၊ တီးတီးတို႔ ပါသည္။ တုိက္အသင္းကအုပ္စုမႇာ ကစားေတာ့ ႏႇစ္ပြဲႏိုင္ တစ္ပြဲသေရ။ အားလံုးစိုးရိမ္ေနသည့္ၾကားမႇ ဆီမီးဖိုင္နယ္မႇာ တိုက္က BMI ႏႇင့္ေတြ႔သည္။ ကိုျမေအးက သူ႔လူေတြျဖစ္သည့္ ေဇာ္မိုးေဌး၊ ေတဇာ၊ အပုေလး တို့ကို စိတ္ဓာတ္ျမႇင့္တင္ေပးသည္။ ကြင္းေဘးကေန နည္းဗ်ဴဟာကိုအနီး ကပ္ညႊန္ၾကားေနသည္။ ရလဒ္က အားလံုးမထင္ထားသည့္ ရလဒ္ေလးဂိုး တစ္ဂိုးျဖင့္ လက္ရႇိခ်န္ပီယံအသင္းကို ႏုိင္သြားသည္။
တစ္ဖက္အုပ္စုက ႐ံႈးပြဲမရႇိ ေပးဂိုးမရႇိ ကစားထားေသာ အေဆာင္ ၃ က ဗိုလ္လုပြဲ တက္လာသည္။ အေဆာင္ ၃ က ပအို႔၀္တိုင္းရင္းသားေတြ။ လူေကာင္ ထြားသည္။ ခံစစ္ က်စ္လစ္သည္။ ဗိုလ္လုပြဲ မကစားခင္ တစ္ရက္အလိုမႇာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ အမိန္႔တစ္ခုလာသည္။ ကိုျမေအးက ၆၅ ႏႇစ္မႇ ႏႇစ္ ၃၀ သို႔ ေလ်ာ့က်သြားသည္။ သို႔ေသာ္ သူကအေရးမထား။ စိတ္ထဲမႇာ ဘာမႇမရႇိတဲ့ပံု။ သူ၏႐ုပ္ေရာ စိတ္ေရာ ေဘာလံုးပြဲထဲမႇာ ျမႇဳပ္ႏႇံထားသည္။ အိပ္လည္း ဒီစိတ္၊ စားလည္း ဒီစိတ္။ သူ႔အနားသြားၿပီး ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနေတြ ေျပာေတာ့လည္း သူကစကားျဖတ္ၿပီး သူ႔အသင္းအေၾကာင္းပဲ ထံုမႊမ္းေနသည္။ သူ႔လူေတြအေၾကာင္းပဲ ေျပာသည္။
ဗိုလ္လုပြဲတြင္ အသင္းသစ္ျဖစ္သည့္ တိုက္အသင္းက အားငယ္စရာ။ အေဆာင္ ၃ က အားေပးသူေတြ ျပည့္ႏႇက္ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ ကိုျမေအးက သူ႔လူေတြကို ကြင္းေဘးကေန အနီးကပ္ ညႊန္ၾကားႀကီးၾကပ္သည့္ပြဲ။ ခ်ိန္ခြင္လ်ာက တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလာသည္။ ပြဲၿပီးရန္ ငါးမိနစ္အလိုတြင္ တိုက္အသင္းေရႇ႕တန္းမႇ ေတဇာက အႏိုင္ဂိုးသြင္းယူၿပီး ဗုိလ္စြဲသြားသည္။ ဒီေဘာလုံးပြဲကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဘ၀အတြက္ နည္းဗ်ဴဟာမ်ား ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရရႇိခဲ့ပါသည္။ သူက လူထူးလူဆန္းတစ္ေယာက္။ ႏိုင္ငံေရးကို သီခ်င္းေရး၍ ေဘာလံုးကန္သူ။ လြန္ခဲ့ေသာႏႇစ္ေပါင္း ၂၃ ႏႇစ္ေက်ာ္က သူ႔လက္ရာ သီခ်င္းသံေလးကို ကြၽန္ေတာ္ၾကားေယာင္ေနမိသည္။ သီခ်င္းအမည္က 'ကမၻာမေၾကဘူး ေဟ့'
''လာပါေလ XXX ညီအစ္ကိုေတြ XXX ခေရာင္းေတာလမ္း ကိုနင္းျဖတ္မယ္ XXX ျမန္မာျပည္ကယ္တင္မယ္ XXX တို႔ရဲ႕ လက္ေတြျမဲၾကေစ XXX ရာဇ၀င္မႇာ XXX အစဥ္အလာပါ XXX သမဂၢဟာႀကီးျမတ္ေပ XXX ေတာ္လႇန္စဥ္ XXX အခ်ိန္အခါမႇာ XXX တပ္ဦးကေန XXX ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္ေလ XXX ဒါ XXX တို႔တိုင္းျပည္ XXX။
Source : EMG
Written by ေဒါက္တာခင္ေမာင္ညိဳ
'ကြၽန္ေတာ့္အိပ္မက္မက္ထားတယ္။''
''ဘာအိပ္မက္လဲ။''
''တစ္ခ်ိန္မႇာ တို႔ႏိုင္ငံဟာ စစ္မႇန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာကာ အာရႇမႇာ ထိပ္တန္းကိုေရာက္ၿပီး၊ ျပည္သူေတြအားလံုး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႕ တန္းတူရည္တူ တူညီတဲ့ အခြင့္အေရး ရေစဖို႕ေပါ့။''
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏႇစ္ငါးဆယ္ေလာက္က ျဖစ္သည္။ တိတိက်က် ေျပာရလွ်င္ေတာ့ ၁၉၆၃ ခုႏႇစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၈ ရက္ေန႔မႇာပါ။ လူမည္းေခါင္းေဆာင္ မာတင္လူသာကင္း ဂ်ဴနီယာက ၀ါရႇင္တန္ဒီစီရႇိ လင္ကြန္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္
အေဆာက္အအုံရဲ႕ ေလႇကားမႇာ ရပ္ၿပီး လူမည္း ပရိသတ္ကို ေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႕ခြန္းထဲက စကားေလးကို သတိရမိပါရဲ႕။
I Have A Dream 'ကြၽန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ထားတယ္'တဲ့။
ပရိသတ္ ႏႇစ္သိန္းေက်ာ္ တက္ေရာက္နားေထာင္တဲ့ တကယ့္မိန္႔ခြန္းကို သူေျပာသြားတာပါ (တကယ့္မိန္႔ခြန္းလို႔ သံုးရတာကေတာ့ ႀကီးက်ယ္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ မိန္႕ခြန္းလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ)ယေန႕အထိေတာ့ သူ႔မိန္႕ခြန္းဟာ
အေကာင္းဆံုးေတြထဲက တစ္ခုလို႔ လူေတြ လက္ခံထားဆဲပါပဲ။
သူဘာေတြေျပာလဲ။
''လူမည္း အခြင့္အေရး၊ လူမည္းေတြ အလုပ္ရရႇိေရး၊ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ မရႇိေရး အတြက္ သူေျပာတာပါ။ လူမည္းေတြ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ငါးႏႇစ္တိုင္တိုင္ တိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ လူေတြ အမ်ားႀကီး ေသၾကတယ္။ ဒီလိုတိုက္ပြဲ၀င္ၿပီး
လြတ္ေျမာက္လာတယ္လို႔ ေျပာတဲ့ လူမည္းေတြဟာ ယေန႕ႏႇစ္တစ္ရာရိႇၿပီ ဘယ္မႇာ လြတ္ေျမာက္ ၾကေသးလို႕လဲ''
သူတို႔ကို လူျဖဴေတြက ခြဲျခား ဆက္ဆံတယ္။ ေက်ာင္းအတူ မေနရဘူး။ ဘတ္စကား အတူ မစီးရဘူး။ လူမည္းေတြက ေနရာရထားလို႔ လူျဖဴ တက္လာရင္ လူမည္းေတြက ဖယ္ေပးရတယ္။ အဲဒါက ဥပေဒ ျဖစ္တယ္။
မာတင္လူသားကင္းဂ်ဴနီယာ က ဒီကိစၥေတြကို စိတ္၀င္တစား ေထာက္ခံခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ တစ္ႏိုင္ငံအႏႇံ႕ ခ်ီတက္ဆႏၵျပတယ္။ သူ႔ အိပ္မက္မိန္႕ခြန္းထဲမႇာ ပါတယ္။
''တစ္ေန႕မႇာ လူမည္းကေလးေတြဟာ လူျဖဴကေလးေတြနဲ႕ လက္တြဲၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကစားၾက၊ အတူ စားေသာက္ၾကမႇာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ထားပါတယ္''တဲ့။
သူရဲ႕ ဆႏၵျပမႈေတြ ေနာက္ပိုင္းမႇာ ဥပေဒႏႇစ္ခု ျပ႒ာန္းခဲ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရး ဥပေဒ(Civil Rights Act -1964)နဲ႔ မဲေပးခြင့္ အခြင့္အေရး(The Voting Rights Act-1965)တို႔ပါပဲ။ သူက အိပ္မက္ဟာ
မႇန္တယ္လို႔ ေျပာရပါမယ္။ ဘယ္ေလာက္မႇန္လဲ။ ယေန႕ လူမည္းနဲ႕ လူျဖဴ လက္တြဲေနပါၿပီ။ ကြန္ဒိုရီဇာ႐ိုက္ဇ္ဟာ အမ်ဳိးသမီး ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့သလို ေကာလင္းပါ၀ယ္ဟာလည္း လူမည္း ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ ဘားရက္အိုဘားမားဟာ လူမည္း သမၼတ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ မာတင္လူသားကင္းဂ်ဴနီယာဟာ သူရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ႏိုဘဲလ္ဆုကို ရခဲ့ပါေသးတယ္။ သူဟာ အငယ္ဆံုးေသာ ႏိုဘဲလ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ရရႇိသူ ျဖစ္တယ္။
ဒီဆုေတြရသလို သူရ႕ဲ ႀကိဳးပမ္းမႈကရတဲ့ ရလဒ္ေတြဟာ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဒါကို သူမျမင္လိုက္ရပါဘူး။ သူဟာ ၁၉၆၈ ခုႏႇစ္ ဧၿပီလ ေလးရက္မႇာ လုပ္ၾကံျခင္း ခံလိုက္ရပါတယ္။သူရဲ႕အုတ္ဂူမႇာ ေရးထားတယ္။
Free At Last. Free At Last. Thanks God Almighty I Am Free At Last.
၂၀၁၀ တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေဂ်ာ္ဂ်ီယာျပည္နယ္ အက္တလန္တာကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမႇာရႇိတဲ့ မာတင္လူသာကင္းဂ်ဴနီယာရဲ႕ ေနအိမ္နဲ႕ ျပတိုက္ကိုလည္း ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္တဲ့ ျပတိုက္ပါ။ ေႏြရာသီျဖစ္လို႔ ျပတိုက္ေရႇ႕မႇာ ေဒသ အေတာ္မ်ားမ်ားက ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ပန္းအလႇျပပြဲကို က်င္းပေနတဲ့ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ျပတိုက္မႇာ တစ္ေနကုန္ထိုင္ၿပီး သူ႔အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေတြဆီက အသံေတြကို နားေထာင္တယ္။ သူရဲ႕ မိန္႕ခြန္းေတြကို နားေထာင္တယ္။ ေန႔ခင္းမႇာေတာ့ အျပင္ဘက္မႇာထိုင္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္က ပါလာတဲ့ ေနလယ္စာကို ဘူးကေန ဖြင့္စားတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အနီးမႇာ လူမည္း အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး ေရာက္လာၿပီး သူမကလည္း ေန႔လယ္စာဘူးကို ဖြင့္စားတယ္။ အဲဒီမိန္းကေလးက တစ္ရႇဴးမပါခဲ့လို ကြၽန္ေတာ့္မႇာ အပိုပါလို႔ ေပးလိုက္ပါတယ္။ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း သူမက ေျပာရင္းနဲ႔ စကား ေျပာျဖစ္သြားတယ္။
''ဘယ္ကလာလဲ''လို႔ သူမကိုေမးေတာ့ ေျမာက္ပိုင္းကတဲ့။ ေျမာက္ပိုင္းမႇာ လူမည္းေတြ သိပ္မရိႇဘူး။ လူမည္းေတြကို ကြၽန္အျဖစ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ေတာင္ပိုင္းမႇာပဲ အသံုးျပဳတာမ်ားတယ္။ အရင္ေခတ္က ၀ါခင္းေတြ အတြက္ လူမည္းကြၽန္ေတြကို သံုးတာပါ။ စိုက္ပ်ဳိးေရးကို ေတာင္ပိုင္းမႇာ အဓိက လုပ္ခဲ့တယ္။
''ဘာေၾကာင့္ အက္တလန္တာကိုလာလဲ''ဆိုေတာ့ သူမက ''ဒီေနရာမႇာ သူသေဘာက်တာသံုးခု ရႇိသတဲ့။ နံပါတ္တစ္က မာတင္လူသားကင္း ဂ်ဴနီယာတဲ့။ နံပါတ္ႏႇစ္က စီအင္အင္တဲ့။ စီအင္အင္ဆိုတာ Cable News Network ျဖစ္ၿပီး ကမၻာမႇာ အႀကီးက်ယ္ဆံုးလိုလို ျဖစ္ေနတဲ့ ႐ုပ္သံေကာ္ပိုေရးရႇင္း ျဖစ္တယ္။ တတိယကေတာ့ မာဂရက္မစ္ရႇဲလ္တဲ့။ မာဂရက္မစ္ရႇဲလ္ဆိုတာက Gone With the Wind ဆိုတဲ့ ၀တၴဳကို ေရးခဲ့သူပါ။ ႐ုပ္ရႇင္ေရာ စာအုပ္ေရာ ဆုရတယ္။ စာအုပ္က ပူလစ္ဇာဆု ရတယ္။ ႐ုပ္ရႇင္ကေတာ့ ေအာ္စကာ ငါးဆုရတယ္။ Gone With the Wind စာအုပ္ဟာ ယေန႔တိုင္ ႏႇစ္စဥ္ သိန္းခ်ီ ျပန္႐ိုက္ရတဲ့ စာအုပ္ပါ။ ခုစာအုပ္ထြက္တာ ၇၅ ႏႇစ္ ရႇိသြားပါၿပီ။ ခုထိ အုပ္ ၃၅ သန္းေက်ာ္ ေရာင္းၿပီးပါၿပီ။ မာဂရက္မစ္ရႇဲလ္ဟာ ဒီစာအုပ္တစ္အုပ္ကိုသာ ေရးခဲ့ပါတယ္။ သူမ ကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့အခါ ေနာက္၀တၴဳရႇည္တစ္အုပ္ လက္ေရးမူကို ေတြ႕တယ္လို႔''ဆိုတယ္။
ကြၽန္ေတာ္က သူမကို ''မာတင္လူသားကင္းဂ်ဴနီယာကို ဘယ္လို ျမင္လဲ''လို႔ ေမးေတာ့ သူမက ''တို႔တေတြရဲ႕ ဟီး႐ိုးပါ။ ကြၽန္မက ႐ိုဆာပတ္ကိုလည္း အထင္ႀကီးတယ္''လို႕ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့မႇ သူမက ''႐ိုဆာပတ္ကိုသိလား''လို႔ ေမးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး ''႐ိုဆာပတ္ဟာ ဘတ္စကားမႇာ လူျဖဴလူမည္း ခြဲျခားမႈ အတြက္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ခဲ့သူပဲ မဟုတ္လား''လို႕ ေျပာေတာ့ သူမက သေဘာက်သြားတယ္။ ဒီကိုလာတဲ့ လူေတြ အားလံုးေတာ့ ဒီေလာက္သိမႇာပဲလို႔ သူမက ယူဆထားဟန္လည္း တူတယ္။ ''မင္းတို႔ သူတို႔လုိလူမ်ိဳး ရတာကံေကာင္းတယ္''လို႔ ေျပာေတာ့ ''ကံေကာင္းတာေပါ့။ ႏႇစ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ အတြင္း တစ္ေယာက္တစ္ေလသာ ေပၚခဲ့တာ။
သူတို႔သာ မရိႇရင္ တို႔တစ္ေတြ လူ႕အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီး ဆုံး႐ံႈးေနဦးမႇာ''လို႔ ေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ၾကည္ညိဳသလိုမ်ိဳးေပါ့။
''ခုေတာ့ အဆင္ေျပသြားတာပဲ မဟုတ္လား။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဘားရက္အိုဗာမား တက္လာေတာ့ တို႔တစ္ေတြဟာ မာတင္လူသားကင္း အိပ္မက္အတိုင္း ျဖစ္လာတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္တာေပါ့''
ဒီေတာ့မႇ ကြၽန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားမိတယ္၊ တို႔ဆီမႇာေကာ။ ''တို႔ဆီမႇာလည္း ဒီႏႇစ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္မယ္''လို႔ သူမကို ေျပာလိုက္မိတယ္။
''မင္းတို႔ဆီမႇာက ေလးႏႇစ္တစ္ခါလား ငါးႏႇစ္တစ္ခါလား''
''မလုပ္တာ ႏႇစ္ ၂၀ ေက်ာ္ၿပီ''
''ဟယ္၊ မလုပ္လို႔ေကာရလား''
''တို႕တစ္ေတြက မင္းတို႔နဲ႔ မတူဘူး။ ဒါေပမဲ့ တူတာေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့ေလ။ တို႔ႏိုင္ငံက Myanmar အရင္က Burma ေပါ့''
''ေျပာျပပါလား''
''လြန္ခဲ့သည့္ ႏႇစ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္ေလာက္က တို႔တစ္ေတြလည္း ႏြံနစ္လို႔ ကြၽန္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ၿဗိတိသွ်ေတြရဲ႕ကြၽန္ေပါ့။(British Subject)''
သူမ ေခါင္းညိတ္တယ္။ ကြၽန္ဘ၀ကလာတဲ့ အေမရိကန္လူမည္းေတြ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ၾကမႇာပါ။
''သူတို႕က တို႔ကို အႏိုင္က်င့္ၿပီး ကိုလိုနီ ျပဳခဲ့တာပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာတို႔တစ္ေတြ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားနဲ႔ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့တယ္''
''ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ''
''၆၃ ႏႇစ္ ေပါ့''
''တို႔လူမည္းေတြ လြတ္လပ္ေရး ရတာနဲ႕ေတာ့ သိပ္မကြာပါဘူး''
''အေမရိကန္ လြတ္လပ္ေရးရတာ ႏႇစ္ ၂၀၀ ေလာက္ရႇိၿပီ မဟုတ္လား''
''ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ မာတင္လူသားကင္းဂ်ဴနီယာတို႔ ေနာက္ပိုင္း ၁၉၆၅ ခုႏႇစ္မႇာ မဲေပးခြင့္ဥပေဒ ထြက္လာတာပဲ''
''ဟုတ္တယ္ေလ''
''အဲဒီအခါက်ရင္ ရႇင္ဘာလုပ္မလဲ''
''တစ္ခုခုေပါ့၊ မာတင္လူသားကင္းစကားပဲ အငႇား သံုးရမယ္''
''ဘာစကားလဲ''
''I have a dream''
''ဘာအိပ္မက္လဲ''
''တစ္ခ်ိန္မႇာ တို႕ႏိုင္ငံဟာ စစ္မႇန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ျဖစ္လာကာ အာရႇမႇာ ထိပ္တန္းကို ေရာက္ၿပီး၊ ျပည္သူေတြအားလံုး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာနဲ႔ တန္းတူရည္တူ တူညီတဲ့ အခြင့္အေရး ရေစဖို႕ေပါ့''
''မင္းအိပ္မက္ အေကာင္အထည္ ေပၚပါေစ''
''ေပးတဲ့ဆုနဲ႕ျပည့္ပါေစ''
Credit :Eleven Media Group
အက်ိဳးအျမတ္တစ္ခုကို လိုခ်င္လို႔ လူဆိုတာ ဟန္ေဆာင္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗီဇဆိုတာေတာ့ ညာလို႔မရဘူး။ ဗီဇဆိုတာကိုေတာ့ ဘယ္လို ဟန္ေဆာင္ေဆာင္ လိမ္ညာညာ ေဖ်ာက္လုိ႔ မရဘူး။ သူ႔ ဗီဇဘြားကနဲ ေပၚလာတဲ့အခါမွာ အထင္ၾကီးလို ႔မရေတာ့ပါဘူး။
လူတစ္ေယာက္ကို အထင္မႀကီး ၊ အထင္မေသးတာ အေကာင္းဆံုးပါ။ သူမ်ားေတြအေျပာန႔ဲ လူတစ္ေယာက္ကို မဆံုးျဖတ္တာအမွန္ဆံုးပါ။လူေတြဟာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေမတၱာထားတာ မတူတတ္ၾကေတာ့ သူမ်ားန႔ ဲအဆင္မေျပတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာကိုယ့္အေပၚမွာလူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ သူမ်ား ဆိုတာကေရာ ဘယ္လို လူစားမ်ိဳးလဲဆိုတာ ဆန္းစစ္ဖို႔ လိုပါမယ္။
လူတစ္ေယာက္ကို အထင္မႀကီး ၊ အထင္မေသးတာ အေကာင္းဆံုးပါ။ သူမ်ားေတြအေျပာန႔ဲ လူတစ္ေယာက္ကို မဆံုးျဖတ္တာအမွန္ဆံုးပါ။လူေတြဟာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေမတၱာထားတာ မတူတတ္ၾကေတာ့ သူမ်ားန႔ ဲအဆင္မေျပတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာကိုယ့္အေပၚမွာလူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ သူမ်ား ဆိုတာကေရာ ဘယ္လို လူစားမ်ိဳးလဲဆိုတာ ဆန္းစစ္ဖို႔ လိုပါမယ္။
ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ခြင္႕ရ၍ ကာလယႏၱရားတစ္ခု ပိုင္ဆုိင္ရသည္ဆုိပါက ယေန႕လူၾကီးမ်ားကို ထုိစက္အတြင္းထည္႕ျပီး အတိတ္သို႕အလည္သြားၾကည္႕ေစလိုပါသည္။ လူငယ္မ်ားကိုမူ ထုိစက္အတြင္းသို႕ပင္ ထည္႕၍ အနာဂတ္သို႕ သြားၾကည္႕ေစခ်င္မိပါသည္။ မိဘတုိ္င္း သားသမီးႏွင္႕ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္ဖူးပါလိမ္႕မည္။ သားသမီးမရွိသည္႕ လူမ်ားဆုိလွ်င္လည္း တူ၊တူမမ်ားႏွင္႕ အစာမေၾက ျဖစ္ဖူးၾကမည္ ထင္ပါသည္။ ယုတ္စြဆုံး တစ္ကုိယ္ေရတစ္ကာယသမားမ်ားပင္လွ်င္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မ်က္စိခလုတ္တုိက္ခဲ႕သည္႕ လူငယ္မ်ားကို ၾကည္႕မရ ျဖစ္ခဲ႕ဖူးေပလိမ္႕မည္။ ထုိျပႆနာပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိျပႆနာသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ မျငီးေငြ႕စတမ္း ေပၚေပါက္ခဲ႕ေသာ အၾကိတ္အခဲျဖစ္ပါသည္။ဟုတ္ပါသည္။လူၾကီးႏွင္႕လူငယ္ၾကားမွနားလည္မႈလုိအပ္ခ်က္ ျပႆနာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဥာဏ္စဥ္မမီဟု လူၾကီးမ်ားစိတ္တြင္ရွိေနေသာ လူငယ္မ်ားက တစ္ယူသန္မ်ားဟု ထုိလူၾကီးမ်ားကို ျပန္လည္အျပစ္တင္သည္။ ထုိအခါ လူၾကီးမ်ားက လူငယ္မ်ားကို ရုိင္းစုိင္းသည္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်သည္။ လူငယ္မ်ားက တစ္ဖန္လူၾကီးမ်ားကို္ အၾကင္နာမရွိသူမ်ားဟု မွတ္ယူၾကသည္။ ထုိကိစၥသည္ ဂ်ာေအးလည္း အရႈိးရာစြဲေနပါျပီ။ မုန္႕လုံးမွာလည္း စကၠဴၾကားတြင္ ရွာမေတြ႕ေတာ႕ပါ။ စကၠန္႕သုံးဆယ္မွ် အခ်ိန္ေပး၍ စဥ္းစားၾကည္႕ၾကရေအာင္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင္႕ ျဖစ္ရပါသနည္း။
အဘယ္ေၾကာင္႕ဟု ေမးျပန္လွ်င္လည္းလူၾကီးမ်ားက“သူတုိ႕ကနားမွမလည္တာ”ဟူ၍ ေျဖေကာင္းေျဖၾကပါလိမ္႕မည္။ လူငယ္မ်ားလည္း “သူတုိ႕က လူငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ကိုမွ မသိတာ”ဟု ခြန္းတုံ႕ျပန္ၾကမည္ ထင္ပါသည္။ တစ္ေယာက္တစ္ခြန္းေျပာေန၍ အေျဖရွာေတြ႕ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ အေရးၾကီးေသာ လူၾကီးေတြ၏အျခမ္းကို အရင္ သုံးသပ္ၾကည္႕ရေအာင္ပါ။ လူၾကီးမ်ားက အေတြ႕အၾကံဳကို အားကိုး၍ လူငယ္မ်ားက အေတြးအေခၚကို အားကိုးသည္ဟု ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵက ျမြက္ၾကားဖူးပါသည္။ အမွန္ပင္ လူၾကီးမ်ားသည္ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းခဲ႕ေသာ ႏွစ္ကာလရွည္ၾကာမႈေၾကာင္႕ အေတြ႕အၾကံဳ တစ္ပုံတစ္ပင္ရွိေနပါသည္။ထုိအေတြ႕အၾကံဳမ်ားေၾကာင္႕ပင္ခန္႕မွန္းႏုိင္မႈစြမ္းအားၾကီးမားျခင္းသည္အားသာ
ခ်က္တစ္ခု ျဖစ္လာပါသည္။ မည္႕သို႕လုပ္လွ်င္ မည္သို႕ျဖစ္မည္ကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းနားလည္ေနၾက၍ လူငယ္မ်ားကို နည္းေပးလမ္းျပ ျပဳႏုိင္ၾကသည္။ ေနာက္ထပ္ လူၾကီးမ်ား၏ အားသာခ်က္မ်ားမွာ လူငယ္မ်ားထက္ပို၍ ဆင္ျခင္တုံတရားရွိျခင္းႏွင္႕ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားႏုိင္စြမ္းရွိျခင္းတုိ႕ပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းတုိ႕ေၾကာင္႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်မွတ္ရတြင္ အမွားနည္းႏုိင္သည္။ မွန္ကန္သည္ဟု ယံုမွတ္ရေသာ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ႏုိင္သည္။ ရုိးရာအစဥ္အလာမ်ားၾကားတြင္ ၾကီးျပင္းလာၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကေသာေၾကာင္႕ အစဥ္အလာမ်ားကို ဖက္တြယ္ကာ ထိန္းသိမ္းလိုၾကသည္။
အစဥ္အလာမ်ားကို ဖက္တြယ္ထိန္းသိမ္းလိုၾကသည္႕ လူၾကီးမ်ား၏ အၾကီးမားဆုံးေသာ အမွားတစ္ရပ္မွာ မိမိထက္ငယ္သူမွန္သမွ် မိမိေလာက္မေတာ္၊ မိမိေလာက္မတတ္ဟု ေတြးမိေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအေတြး၀င္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး သားသမီးတပည္႕မ်ားေျပာသည္ဆိုလွ်င္ မိမိခံယူခ်က္ႏွင္႕မကိုက္ညီပါက အမွန္ဟု ယူဆမေပးႏုိင္ေတာ႕။ “သူတုိ႕က လူျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေသးလုိ႕လဲ”ဟု စကားတင္းဆုိရန္သာ ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ ရွိၾကေတာ႕သည္။ ဒုတိယအမွားမွာ မိမိငယ္ဘ၀ကို ေမ႕တတ္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မိမိငယ္ငယ္ကလည္း မိဘမ်ားႏွင္႕ အျငင္းအခံုျဖစ္ခဲ႕ၾကဖူးသည္တုိ႕ကို သတိမရေတာ႕။ မိဘမၾကိဳက္သည္မ်ားကို လုပ္ခဲ႕ဖူးသည္ကိုလည္း မမွတ္မိ။ သာဓကျပရလွ်င္ မိမိတုိ႕လက္ထက္က မိဘမ်ားနားမလည္ခဲ႕သည္႕ စတီရီယိုသီခ်င္းမ်ားကို ခုံမင္ခဲ႕သည္႕ဘ၀ကိုေမ႕ကာ ယေန႕ေခတ္ရက္ပ္မ်ား၊ ပန္႕ခ္မ်ားကို မိမိခံစားခ်က္ႏွင္႕ မကိုက္ညီေတာ႕သည္ႏွင္႕ ပစ္ပယ္ခ်င္ၾကျခင္း၊ စာက်က္ရန္ပ်င္းသည္႕ မိမိငယ္ဘ၀ကို ေမ႕ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ သားသမီးကို တုတ္မိုး၍ စာက်က္ရန္ေစခုိင္းျခင္း တုိ႕ပင္ ျဖစ္သည္။ အဆုိးဆုံးမွာ လူငယ္မ်ားက မိမိတုိ႕ထက္သာသြားမည္ကို မလိုလားေသာေၾကာင္႕ လူငယ္မ်ား၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ အသစ္မ်ားကို အေလးမထားလိုၾက။ မိမိေလာက္မတတ္သူမ်ားက မိေက်ာင္းမင္းေရကင္းျပေနသည္ဟု ယံုၾကည္ကာ လူငယ္မ်ားကို မေလးစားၾကေတာ႕။ ထုိ႕ျပင္ လူၾကီးမ်ားႏွင္႕ လူငယ္မ်ားၾကားမွ အၾကီးမားဆုံး ကြာျခားခ်က္မွာ ေခတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ထုိအၾကီးမားဆုံး ကြာျခားခ်က္ ေခတ္ေၾကာင္႕ပင္ လူၾကီးႏွင္႕ လူငယ္တုိ႕ၾကားတြင္ စည္းျခားေနေသာ တံတုိင္းက တစ္ထပ္ျပီးတစ္ထပ္ ထူလာရျခင္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ “ငါတုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက မင္းတုိ႕လုိ မဟုတ္ပါဘူးကြာ” ဟူေသာ စကားမ်ိဳးကို အသက္ရလာသူ အမ်ားစုေျပာျဖစ္ၾကမည္ထင္ပါသည္။ လူၾကီးမ်ားမဆုိထားႏွင္႕ အသက္ႏွစ္ဆယ္မျပည္႕ေသးသူမ်ားထံမွပင္ ထုိစကားမ်ိဳးကို နားႏွင္႕ဆတ္ဆတ္ၾကားခဲ႕ဖူးပါသည္။ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္း ၀န္ခံရလွ်င္ေတာ႕ စာေရးသူကိုယ္တုိင္ပင္ ထုိစကားသံုးကာ ဖြင္႕ဟညည္းတြားခဲ႕ဖူးပါသည္။ ဤသည္မွာ စကၠန္႕ႏွင္႕အမွ် ေျပာင္းလဲေနေသာ ေခတ္ေၾကာင္႕ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တုိးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းမ်ားက တစ္ေန႕တစ္ျခား မ်ားျပားလာဖုိ႕သာ ရွိသည္။ ေလ်ာ႕က်သြားဖုိ႕မရွိ။ လြန္ခဲ႕သည္႕ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္၊ သုံးဆယ္ခန္႕က လူငယ္မ်ားသည္ ခ်တ္တင္ထိုင္ရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ရႈိးပြဲသြားစရာမလုိ၊ ေရွာ႕ပင္ထြက္ရန္ဟူသည္ကား ေ၀လာေ၀းပင္။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးမ်ားကလည္း မ်ားျပားလာ၍ လမ္းေပၚထြက္သည္ႏွင္႕ ေပ်ာ္စရာရွာႏုိင္ေသာ ေခတ္မ်ိဳးတြင္ လူငယ္မျဖစ္ခဲ႕ဖူးသည္႕ ယေန႕လူၾကီးမ်ားကိုလည္း အျပစ္တင္ရန္အေၾကာင္းမရွိေပ။ ထုိအခါ မိမိတုိ႕ငယ္စဥ္က အိပ္မက္မမက္ခဲ႕ဖူးေသာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ိဳးႏွင္႕ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကေသာ လူငယ္မ်ား၏ ခံစားမႈကို ကိုယ္ခ်င္းမစာႏုိင္ၾကေသာ လူၾကီးမ်ားျဖစ္လာသည္။ ေခတ္ကိုမလုိက္ႏုိင္ၾကသူမ်ားမွာ လူငယ္မ်ားႏွင္႕ ပိုမုိေ၀းကြာလာရျပီး ျပႆနာမ်ားမွာလည္း ပိုမိုၾကီးထြားလာၾကသည္။ လူငယ္မ်ားကို ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါး အေပ်ာ္ရွာေနၾကသူမ်ားဟု သတ္မွတ္ထားၾကေသာ လူၾကီးမ်ားအတြက္ စဥ္းစားရန္ အေျခအေနကလည္း ေပၚထြက္လာပါသည္။
ထုိစဥ္းစားရန္ အေျခအေနမွာ ယေန႕လူငယ္မ်ားသည္ ေပ်ာ္ပါးရန္အခြင္႕အလမ္းမ်ား ပိုမိုမ်ားျပားလာသည္ႏွင္႕အမွ် လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရန္လည္း လုိအပ္မႈကလည္း တစ္ေန႕တစ္ျခား တုိးတက္ေနပါသည္။ မိမိတုိ႕ငယ္စဥ္က မၾကံဳေတြ႕ခဲ႕ရဖူးေသာ ေက်ာင္းကျပန္သည္ႏွင္႕ က်ဴရွင္တက္ေနရျခင္း၊ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ပင္ သင္တန္းမ်ိဳးစုံတက္ေနရျခင္းတုိ႕ကုိ ေထာက္ခံျပီး ၾကည္႕ေနႏုိင္ပါက အားလပ္ရက္မ်ားတြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႕ အျပင္လည္ျခင္း၊ စတိတ္ရႈိးသြားျခင္းတုိ႕ကိုလည္း မကန္႕ကြက္ဘဲ ေနႏုိင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအလုပ္မ်ားသည္ လူငယ္ဘ၀တြင္သာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည္႕ အရာမ်ားျဖစ္သည္ဟု ႏွလုံးသြင္းကာ ခြင္႕လႊတ္ေပးသင္႕ပါသည္။ မိမိတုိ႕လည္း လူငယ္ဘ၀က မိဘတို႕က “အရည္မရ အဖတ္မရ”ဟု အမည္တပ္ခဲ႕ေသာ အလုပ္မ်ားစြာကို ေပ်ာ္ေမြ႕စြာလုပ္ကိုင္ခဲ႕ဖူးသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ တစ္ဖန္ လူငယ္မ်ားကုိ ေစာင္းငဲ႕ၾကည္႕လိုက္လွ်င္ အေတြးအေခၚမ်ား၊ ခံစားခ်က္မ်ားကို အားျပဳထားသည္ကို ေတြ႕ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ႏုပ်ိဳလန္းဆန္းမႈမ်ား ၀န္းရံေနေသာအရြယ္ျဖစ္၍ အစဥ္သျဖင္႕ တက္ၾကြေနၾကေသာ လူငယ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားစြာ မရွိေသးသည္ႏွင္႕အညီ အရာရာကို စူးစမ္းလုိၾကသည္။ စမ္းသပ္ၾကည္႕ခ်င္ၾကသည္။ သင္႕ေတာ္သည္၊ မသင္႕ေတာ္သည္ထက္ မိမိတုိ႕ ဆႏၵရွိေသာအရာကို လုပ္ေဆာင္ရလွ်င္ပင္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကသည္။ ၀ါသနာကို ေမြးျမဴထားၾကျပီး ထုိ၀ါသနာအတုိင္းေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ သြက္သြက္လက္လက္ရွိေသာ အရြယ္ျဖစ္၍ တစ္စုံတစ္ခု လုပ္ကိုင္လွ်င္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္သာ ေဆာင္ရြက္လိုၾကသည္။ အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင္႕ စုေပါင္းလုပ္ကိုင္ရသည္တုိ႕ကို ႏွစ္ျခိဳက္ၾကသည္။ ထုိအေပါင္းအသင္းမ်ားၾကားထဲတြင္ စကားလုပ္ေျပာႏုိင္ရန္ တစ္ေနရာရာတြင္ အျခားသူမ်ားထက္ သာေအာင္လည္း ၾကိဳးစားလိုစိတ္ရွိၾကသည္။ မိမိသေဘာက်သည္႕ကိစၥရပ္ကို လုပ္ကို္င္ခ်င္စိတ္ ျပင္းျပၾကသည္။
လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္ ျပင္းျပၾကေသာ လူငယ္မ်ားသည္လည္း လူသားမ်ားသာျဖစ္၍ အမွားႏွင္႕မကင္းႏုိင္ၾကေပ။ ပထမမွားသည္မွာ မိမိတို႕၏ မိဘမ်ားအပါအ၀င္ လူၾကီးမ်ား၏ အေတြးအေခၚမ်ားသည္ ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီဟု ယူဆၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႕ယံုၾကည္မိသည္ႏွင္႕တစ္ျပိဳင္နက္ ဆုံးမစကားမ်ားကို စာအုပ္မ်ားထဲသို႕သာ ပို႕ပစ္ခ်င္ၾကေတာ႕သည္။ တမင္လုပ္ယူထားေသာ ဆန္႕က်င္မႈမ်ားကို ထုတ္ျပလာၾကသည္။ ထုိ႕ျပင္ လူငယ္တို႕သည္ လူၾကီးတုိ႕၏ အေတြ႕အၾကံဳကိုလည္း လ်စ္လ်ဴရႈတတ္ၾကေသးသည္။ တစ္စုံတစ္ရာႏွင္႕ပတ္သက္၍ ရွင္းျပလွ်င္ အပိုဆာဒါးမ်ားဟုသာ ထင္မွတ္ၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ လူၾကီးမ်ားလူငယ္ျဖစ္ဖူးသည္ကိုလည္း ေမ႕ေမ႕သြားတတ္ၾကသည္။ လူၾကီးမိဘတုိ႕က သူတို႕ငယ္စဥ္က ၾကံဳေတြ႕ခဲရသည္မ်ားႏွင္႕ ႏႈိင္းယွဥ္၍ ရွင္းျပလွ်င္လည္း နားမ၀င္ၾကေတာ႕။ လူငယ္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရေသာ အဆိုးဆုံးအခ်က္မွာ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈလြန္ကဲျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကုိယ္႕ကိုယ္ကိုယ္ယံုၾကည္မႈဟူသည္မွာ ရွိသင္႕သည္အရာျဖစ္ေသာ္လည္း လြန္ကဲလာလွ်င္ေတာ႕ အမွားဘက္ယိမ္းလာသည္။ မိမိသည္ အရာရာကို နားလည္သူျဖစ္သည္၊ လူၾကီးမ်ား၏ ညႊန္ၾကားခ်က္မပါဘဲ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္ဟု မွတ္ထင္မိေသာအခါ ထိန္းသိမ္းပဲ႕ျပင္ေပးလိုေသာ လူၾကီးမ်ားကို အစုိးရိမ္ပိုသူမ်ား၊ အလကားပူပန္တတ္သူမ်ားဟုသာ ယူဆထားၾကေတာ႕သည္။ ထုိမွ်သာမက ထံုးတမ္းအစဥ္အလာမ်ားကို တစ္ျဖည္းျဖည္းပစ္ပယ္ခ်င္လာၾကသည္။ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာမ်ားကို ပစ္ပယ္ခ်င္လာၾကေသာ လူငယ္မ်ားအဖုိ႕လည္း မိမိတုိ႕အတြက္ ပုံျပင္သဖြယ္ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လူလားေျမာက္လာခဲ႕ၾကေသာ လူၾကီးမ်ား၏ စိုးရိမ္ပူပန္မႈတုိ႕ကို နားလည္ေပးႏုိင္ရန္မွာ အခက္အခဲတစ္ခုျဖစ္လာသည္။ လူၾကီးမျဖစ္ဖူးၾကေသး၍လည္း အသက္အရြယ္ရသူတစ္ေယာက္၏ ဘ၀ကို ထပ္တူထပ္မွ် မခံစားေပႏုိင္ေတာ႕ေပ။ ဤသို႕ျဖင္႕ မရိုးေသးေသာ လူၾကီးလူငယ္ျပႆနာမ်ားမွာလည္း အရွိန္အဟုန္ျမင္႕လာရေတာ႕သည္။
ျပႆနာမ်ား အရွိန္အဟုန္ျမင္႕ေနျခင္းကို မည္သို႕ေျဖရွင္းမည္နည္း။ လူၾကီးဘက္မွ ခြင္႕လႊတ္ေပးေနရုံမွ်ႏွင္႕လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ လူငယ္မ်ားဘက္မွ နာယူလက္ခံေနရုံႏွင္႕လည္း မျပီးပါ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလုံး ေက်ေက်နပ္နပ္ႏွင္႕ ညွိႏႈိင္းၾကမွသာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေသာ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို တည္ေထာင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေသာ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို တည္ေထာင္ႏုိင္ရန္အတြက္ လူၾကီးမ်ားကို ေခတၱ စဥ္းစားၾကည္႕ေစလုိပါသည္။ ေနာင္အႏွစ္သံုးေလးဆယ္တြင္ ကမၻာေပၚရွိ ဦးေဆာင္ေနသူမ်ား အားလုံး၏ေနရာတြင္ ယေန႕လူငယ္ဟု အမည္တြင္ေနသူမ်ားက အစားထုိး၀င္ေရာက္ၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအခါတြင္ ဘီလ္ဂိတ္ေနရာတြင္လည္း ယေန႕လူငယ္၊ ဘင္ကီမြန္းရာထူးကိုလည္း ယေန႕လူငယ္၊ ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္း၏ ေက်ာ္ၾကားမႈကိုလည္း ယေန႕လူငယ္မ်ားျဖင္႕သာ ဖုံးလႊမ္းသြားမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင္႕ မိမိမ်က္စိေရွ႕တြင္ ေပ်ာ္ေနၾကေသာ လူငယ္မ်ားကို သာမန္လူငယ္မ်ားဟု မေတြးဘဲ မိမိတုိ႕ေနထုိင္ခဲ႕ဖူးေသာ ကမၻာၾကီးကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေပးသြားမည္႕ သူမ်ားအျဖစ္ ျမင္ၾကည္႕ေစလိုၾကပါသည္။ လူငယ္မ်ားကိုလည္း လူၾကီးျဖစ္ရမည္႕ ဘ၀ကို ခဏမွ် နက္နက္နဲနဲေတြးေတာ ၾကည္႕ေစလိုပါသည္။ မိမိေျပာသမွ်ကို ခြန္းတုံ႕မခံျပန္ေျပာေနေသာ သားသမီးမ်ားႏွင္႕ အတူေနထုိင္ရမည္႕ ဘ၀မ်ိဳးကို ျမင္ေယာင္ၾကည္႕ေစလိုပါသည္။ ထုိသို႕ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စာနာနားလည္ေပးႏုိင္ၾကလွ်င္ ကမၻာၾကီးသည္ ပို၍ေနေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းလာမည္ ထင္ပါသည္။
အဘယ္ေၾကာင္႕ဟု ေမးျပန္လွ်င္လည္းလူၾကီးမ်ားက“သူတုိ႕ကနားမွမလည္တာ”ဟူ၍ ေျဖေကာင္းေျဖၾကပါလိမ္႕မည္။ လူငယ္မ်ားလည္း “သူတုိ႕က လူငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားခ်က္ကိုမွ မသိတာ”ဟု ခြန္းတုံ႕ျပန္ၾကမည္ ထင္ပါသည္။ တစ္ေယာက္တစ္ခြန္းေျပာေန၍ အေျဖရွာေတြ႕ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ အေရးၾကီးေသာ လူၾကီးေတြ၏အျခမ္းကို အရင္ သုံးသပ္ၾကည္႕ရေအာင္ပါ။ လူၾကီးမ်ားက အေတြ႕အၾကံဳကို အားကိုး၍ လူငယ္မ်ားက အေတြးအေခၚကို အားကိုးသည္ဟု ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵက ျမြက္ၾကားဖူးပါသည္။ အမွန္ပင္ လူၾကီးမ်ားသည္ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းခဲ႕ေသာ ႏွစ္ကာလရွည္ၾကာမႈေၾကာင္႕ အေတြ႕အၾကံဳ တစ္ပုံတစ္ပင္ရွိေနပါသည္။ထုိအေတြ႕အၾကံဳမ်ားေၾကာင္႕ပင္ခန္႕မွန္းႏုိင္မႈစြမ္းအားၾကီးမားျခင္းသည္အားသာ
ခ်က္တစ္ခု ျဖစ္လာပါသည္။ မည္႕သို႕လုပ္လွ်င္ မည္သို႕ျဖစ္မည္ကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းနားလည္ေနၾက၍ လူငယ္မ်ားကို နည္းေပးလမ္းျပ ျပဳႏုိင္ၾကသည္။ ေနာက္ထပ္ လူၾကီးမ်ား၏ အားသာခ်က္မ်ားမွာ လူငယ္မ်ားထက္ပို၍ ဆင္ျခင္တုံတရားရွိျခင္းႏွင္႕ ေ၀ဖန္ပုိင္းျခားႏုိင္စြမ္းရွိျခင္းတုိ႕ပင္ျဖစ္သည္။ ယင္းတုိ႕ေၾကာင္႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်မွတ္ရတြင္ အမွားနည္းႏုိင္သည္။ မွန္ကန္သည္ဟု ယံုမွတ္ရေသာ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ႏုိင္သည္။ ရုိးရာအစဥ္အလာမ်ားၾကားတြင္ ၾကီးျပင္းလာၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကေသာေၾကာင္႕ အစဥ္အလာမ်ားကို ဖက္တြယ္ကာ ထိန္းသိမ္းလိုၾကသည္။
အစဥ္အလာမ်ားကို ဖက္တြယ္ထိန္းသိမ္းလိုၾကသည္႕ လူၾကီးမ်ား၏ အၾကီးမားဆုံးေသာ အမွားတစ္ရပ္မွာ မိမိထက္ငယ္သူမွန္သမွ် မိမိေလာက္မေတာ္၊ မိမိေလာက္မတတ္ဟု ေတြးမိေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအေတြး၀င္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး သားသမီးတပည္႕မ်ားေျပာသည္ဆိုလွ်င္ မိမိခံယူခ်က္ႏွင္႕မကိုက္ညီပါက အမွန္ဟု ယူဆမေပးႏုိင္ေတာ႕။ “သူတုိ႕က လူျဖစ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေသးလုိ႕လဲ”ဟု စကားတင္းဆုိရန္သာ ဦးေႏွာက္ထဲတြင္ ရွိၾကေတာ႕သည္။ ဒုတိယအမွားမွာ မိမိငယ္ဘ၀ကို ေမ႕တတ္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မိမိငယ္ငယ္ကလည္း မိဘမ်ားႏွင္႕ အျငင္းအခံုျဖစ္ခဲ႕ၾကဖူးသည္တုိ႕ကို သတိမရေတာ႕။ မိဘမၾကိဳက္သည္မ်ားကို လုပ္ခဲ႕ဖူးသည္ကိုလည္း မမွတ္မိ။ သာဓကျပရလွ်င္ မိမိတုိ႕လက္ထက္က မိဘမ်ားနားမလည္ခဲ႕သည္႕ စတီရီယိုသီခ်င္းမ်ားကို ခုံမင္ခဲ႕သည္႕ဘ၀ကိုေမ႕ကာ ယေန႕ေခတ္ရက္ပ္မ်ား၊ ပန္႕ခ္မ်ားကို မိမိခံစားခ်က္ႏွင္႕ မကိုက္ညီေတာ႕သည္ႏွင္႕ ပစ္ပယ္ခ်င္ၾကျခင္း၊ စာက်က္ရန္ပ်င္းသည္႕ မိမိငယ္ဘ၀ကို ေမ႕ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ သားသမီးကို တုတ္မိုး၍ စာက်က္ရန္ေစခုိင္းျခင္း တုိ႕ပင္ ျဖစ္သည္။ အဆုိးဆုံးမွာ လူငယ္မ်ားက မိမိတုိ႕ထက္သာသြားမည္ကို မလိုလားေသာေၾကာင္႕ လူငယ္မ်ား၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ အသစ္မ်ားကို အေလးမထားလိုၾက။ မိမိေလာက္မတတ္သူမ်ားက မိေက်ာင္းမင္းေရကင္းျပေနသည္ဟု ယံုၾကည္ကာ လူငယ္မ်ားကို မေလးစားၾကေတာ႕။ ထုိ႕ျပင္ လူၾကီးမ်ားႏွင္႕ လူငယ္မ်ားၾကားမွ အၾကီးမားဆုံး ကြာျခားခ်က္မွာ ေခတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ထုိအၾကီးမားဆုံး ကြာျခားခ်က္ ေခတ္ေၾကာင္႕ပင္ လူၾကီးႏွင္႕ လူငယ္တုိ႕ၾကားတြင္ စည္းျခားေနေသာ တံတုိင္းက တစ္ထပ္ျပီးတစ္ထပ္ ထူလာရျခင္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ “ငါတုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက မင္းတုိ႕လုိ မဟုတ္ပါဘူးကြာ” ဟူေသာ စကားမ်ိဳးကို အသက္ရလာသူ အမ်ားစုေျပာျဖစ္ၾကမည္ထင္ပါသည္။ လူၾကီးမ်ားမဆုိထားႏွင္႕ အသက္ႏွစ္ဆယ္မျပည္႕ေသးသူမ်ားထံမွပင္ ထုိစကားမ်ိဳးကို နားႏွင္႕ဆတ္ဆတ္ၾကားခဲ႕ဖူးပါသည္။ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္း ၀န္ခံရလွ်င္ေတာ႕ စာေရးသူကိုယ္တုိင္ပင္ ထုိစကားသံုးကာ ဖြင္႕ဟညည္းတြားခဲ႕ဖူးပါသည္။ ဤသည္မွာ စကၠန္႕ႏွင္႕အမွ် ေျပာင္းလဲေနေသာ ေခတ္ေၾကာင္႕ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တုိးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္းမ်ားက တစ္ေန႕တစ္ျခား မ်ားျပားလာဖုိ႕သာ ရွိသည္။ ေလ်ာ႕က်သြားဖုိ႕မရွိ။ လြန္ခဲ႕သည္႕ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္၊ သုံးဆယ္ခန္႕က လူငယ္မ်ားသည္ ခ်တ္တင္ထိုင္ရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ရႈိးပြဲသြားစရာမလုိ၊ ေရွာ႕ပင္ထြက္ရန္ဟူသည္ကား ေ၀လာေ၀းပင္။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးမ်ားကလည္း မ်ားျပားလာ၍ လမ္းေပၚထြက္သည္ႏွင္႕ ေပ်ာ္စရာရွာႏုိင္ေသာ ေခတ္မ်ိဳးတြင္ လူငယ္မျဖစ္ခဲ႕ဖူးသည္႕ ယေန႕လူၾကီးမ်ားကိုလည္း အျပစ္တင္ရန္အေၾကာင္းမရွိေပ။ ထုိအခါ မိမိတုိ႕ငယ္စဥ္က အိပ္မက္မမက္ခဲ႕ဖူးေသာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ိဳးႏွင္႕ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကေသာ လူငယ္မ်ား၏ ခံစားမႈကို ကိုယ္ခ်င္းမစာႏုိင္ၾကေသာ လူၾကီးမ်ားျဖစ္လာသည္။ ေခတ္ကိုမလုိက္ႏုိင္ၾကသူမ်ားမွာ လူငယ္မ်ားႏွင္႕ ပိုမုိေ၀းကြာလာရျပီး ျပႆနာမ်ားမွာလည္း ပိုမိုၾကီးထြားလာၾကသည္။ လူငယ္မ်ားကို ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါး အေပ်ာ္ရွာေနၾကသူမ်ားဟု သတ္မွတ္ထားၾကေသာ လူၾကီးမ်ားအတြက္ စဥ္းစားရန္ အေျခအေနကလည္း ေပၚထြက္လာပါသည္။
ထုိစဥ္းစားရန္ အေျခအေနမွာ ယေန႕လူငယ္မ်ားသည္ ေပ်ာ္ပါးရန္အခြင္႕အလမ္းမ်ား ပိုမိုမ်ားျပားလာသည္ႏွင္႕အမွ် လႈပ္ရွားရုန္းကန္ရန္လည္း လုိအပ္မႈကလည္း တစ္ေန႕တစ္ျခား တုိးတက္ေနပါသည္။ မိမိတုိ႕ငယ္စဥ္က မၾကံဳေတြ႕ခဲ႕ရဖူးေသာ ေက်ာင္းကျပန္သည္ႏွင္႕ က်ဴရွင္တက္ေနရျခင္း၊ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ားတြင္ပင္ သင္တန္းမ်ိဳးစုံတက္ေနရျခင္းတုိ႕ကုိ ေထာက္ခံျပီး ၾကည္႕ေနႏုိင္ပါက အားလပ္ရက္မ်ားတြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႕ အျပင္လည္ျခင္း၊ စတိတ္ရႈိးသြားျခင္းတုိ႕ကိုလည္း မကန္႕ကြက္ဘဲ ေနႏုိင္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအလုပ္မ်ားသည္ လူငယ္ဘ၀တြင္သာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည္႕ အရာမ်ားျဖစ္သည္ဟု ႏွလုံးသြင္းကာ ခြင္႕လႊတ္ေပးသင္႕ပါသည္။ မိမိတုိ႕လည္း လူငယ္ဘ၀က မိဘတို႕က “အရည္မရ အဖတ္မရ”ဟု အမည္တပ္ခဲ႕ေသာ အလုပ္မ်ားစြာကို ေပ်ာ္ေမြ႕စြာလုပ္ကိုင္ခဲ႕ဖူးသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ တစ္ဖန္ လူငယ္မ်ားကုိ ေစာင္းငဲ႕ၾကည္႕လိုက္လွ်င္ အေတြးအေခၚမ်ား၊ ခံစားခ်က္မ်ားကို အားျပဳထားသည္ကို ေတြ႕ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ႏုပ်ိဳလန္းဆန္းမႈမ်ား ၀န္းရံေနေသာအရြယ္ျဖစ္၍ အစဥ္သျဖင္႕ တက္ၾကြေနၾကေသာ လူငယ္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားစြာ မရွိေသးသည္ႏွင္႕အညီ အရာရာကို စူးစမ္းလုိၾကသည္။ စမ္းသပ္ၾကည္႕ခ်င္ၾကသည္။ သင္႕ေတာ္သည္၊ မသင္႕ေတာ္သည္ထက္ မိမိတုိ႕ ဆႏၵရွိေသာအရာကို လုပ္ေဆာင္ရလွ်င္ပင္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကသည္။ ၀ါသနာကို ေမြးျမဴထားၾကျပီး ထုိ၀ါသနာအတုိင္းေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ သြက္သြက္လက္လက္ရွိေသာ အရြယ္ျဖစ္၍ တစ္စုံတစ္ခု လုပ္ကိုင္လွ်င္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္သာ ေဆာင္ရြက္လိုၾကသည္။ အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင္႕ စုေပါင္းလုပ္ကိုင္ရသည္တုိ႕ကို ႏွစ္ျခိဳက္ၾကသည္။ ထုိအေပါင္းအသင္းမ်ားၾကားထဲတြင္ စကားလုပ္ေျပာႏုိင္ရန္ တစ္ေနရာရာတြင္ အျခားသူမ်ားထက္ သာေအာင္လည္း ၾကိဳးစားလိုစိတ္ရွိၾကသည္။ မိမိသေဘာက်သည္႕ကိစၥရပ္ကို လုပ္ကို္င္ခ်င္စိတ္ ျပင္းျပၾကသည္။
လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္ ျပင္းျပၾကေသာ လူငယ္မ်ားသည္လည္း လူသားမ်ားသာျဖစ္၍ အမွားႏွင္႕မကင္းႏုိင္ၾကေပ။ ပထမမွားသည္မွာ မိမိတို႕၏ မိဘမ်ားအပါအ၀င္ လူၾကီးမ်ား၏ အေတြးအေခၚမ်ားသည္ ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီဟု ယူဆၾကျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႕ယံုၾကည္မိသည္ႏွင္႕တစ္ျပိဳင္နက္ ဆုံးမစကားမ်ားကို စာအုပ္မ်ားထဲသို႕သာ ပို႕ပစ္ခ်င္ၾကေတာ႕သည္။ တမင္လုပ္ယူထားေသာ ဆန္႕က်င္မႈမ်ားကို ထုတ္ျပလာၾကသည္။ ထုိ႕ျပင္ လူငယ္တို႕သည္ လူၾကီးတုိ႕၏ အေတြ႕အၾကံဳကိုလည္း လ်စ္လ်ဴရႈတတ္ၾကေသးသည္။ တစ္စုံတစ္ရာႏွင္႕ပတ္သက္၍ ရွင္းျပလွ်င္ အပိုဆာဒါးမ်ားဟုသာ ထင္မွတ္ၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ လူၾကီးမ်ားလူငယ္ျဖစ္ဖူးသည္ကိုလည္း ေမ႕ေမ႕သြားတတ္ၾကသည္။ လူၾကီးမိဘတုိ႕က သူတို႕ငယ္စဥ္က ၾကံဳေတြ႕ခဲရသည္မ်ားႏွင္႕ ႏႈိင္းယွဥ္၍ ရွင္းျပလွ်င္လည္း နားမ၀င္ၾကေတာ႕။ လူငယ္မ်ားတြင္ ေတြ႕ရေသာ အဆိုးဆုံးအခ်က္မွာ မိမိကုိယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈလြန္ကဲျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကုိယ္႕ကိုယ္ကိုယ္ယံုၾကည္မႈဟူသည္မွာ ရွိသင္႕သည္အရာျဖစ္ေသာ္လည္း လြန္ကဲလာလွ်င္ေတာ႕ အမွားဘက္ယိမ္းလာသည္။ မိမိသည္ အရာရာကို နားလည္သူျဖစ္သည္၊ လူၾကီးမ်ား၏ ညႊန္ၾကားခ်က္မပါဘဲ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္သည္ဟု မွတ္ထင္မိေသာအခါ ထိန္းသိမ္းပဲ႕ျပင္ေပးလိုေသာ လူၾကီးမ်ားကို အစုိးရိမ္ပိုသူမ်ား၊ အလကားပူပန္တတ္သူမ်ားဟုသာ ယူဆထားၾကေတာ႕သည္။ ထုိမွ်သာမက ထံုးတမ္းအစဥ္အလာမ်ားကို တစ္ျဖည္းျဖည္းပစ္ပယ္ခ်င္လာၾကသည္။ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာမ်ားကို ပစ္ပယ္ခ်င္လာၾကေသာ လူငယ္မ်ားအဖုိ႕လည္း မိမိတုိ႕အတြက္ ပုံျပင္သဖြယ္ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လူလားေျမာက္လာခဲ႕ၾကေသာ လူၾကီးမ်ား၏ စိုးရိမ္ပူပန္မႈတုိ႕ကို နားလည္ေပးႏုိင္ရန္မွာ အခက္အခဲတစ္ခုျဖစ္လာသည္။ လူၾကီးမျဖစ္ဖူးၾကေသး၍လည္း အသက္အရြယ္ရသူတစ္ေယာက္၏ ဘ၀ကို ထပ္တူထပ္မွ် မခံစားေပႏုိင္ေတာ႕ေပ။ ဤသို႕ျဖင္႕ မရိုးေသးေသာ လူၾကီးလူငယ္ျပႆနာမ်ားမွာလည္း အရွိန္အဟုန္ျမင္႕လာရေတာ႕သည္။
ျပႆနာမ်ား အရွိန္အဟုန္ျမင္႕ေနျခင္းကို မည္သို႕ေျဖရွင္းမည္နည္း။ လူၾကီးဘက္မွ ခြင္႕လႊတ္ေပးေနရုံမွ်ႏွင္႕လည္း မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ လူငယ္မ်ားဘက္မွ နာယူလက္ခံေနရုံႏွင္႕လည္း မျပီးပါ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလုံး ေက်ေက်နပ္နပ္ႏွင္႕ ညွိႏႈိင္းၾကမွသာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေသာ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို တည္ေထာင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေသာ ဆက္ဆံေရးတစ္ခုကို တည္ေထာင္ႏုိင္ရန္အတြက္ လူၾကီးမ်ားကို ေခတၱ စဥ္းစားၾကည္႕ေစလုိပါသည္။ ေနာင္အႏွစ္သံုးေလးဆယ္တြင္ ကမၻာေပၚရွိ ဦးေဆာင္ေနသူမ်ား အားလုံး၏ေနရာတြင္ ယေန႕လူငယ္ဟု အမည္တြင္ေနသူမ်ားက အစားထုိး၀င္ေရာက္ၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအခါတြင္ ဘီလ္ဂိတ္ေနရာတြင္လည္း ယေန႕လူငယ္၊ ဘင္ကီမြန္းရာထူးကိုလည္း ယေန႕လူငယ္၊ ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္း၏ ေက်ာ္ၾကားမႈကိုလည္း ယေန႕လူငယ္မ်ားျဖင္႕သာ ဖုံးလႊမ္းသြားမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင္႕ မိမိမ်က္စိေရွ႕တြင္ ေပ်ာ္ေနၾကေသာ လူငယ္မ်ားကို သာမန္လူငယ္မ်ားဟု မေတြးဘဲ မိမိတုိ႕ေနထုိင္ခဲ႕ဖူးေသာ ကမၻာၾကီးကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေပးသြားမည္႕ သူမ်ားအျဖစ္ ျမင္ၾကည္႕ေစလိုၾကပါသည္။ လူငယ္မ်ားကိုလည္း လူၾကီးျဖစ္ရမည္႕ ဘ၀ကို ခဏမွ် နက္နက္နဲနဲေတြးေတာ ၾကည္႕ေစလိုပါသည္။ မိမိေျပာသမွ်ကို ခြန္းတုံ႕မခံျပန္ေျပာေနေသာ သားသမီးမ်ားႏွင္႕ အတူေနထုိင္ရမည္႕ ဘ၀မ်ိဳးကို ျမင္ေယာင္ၾကည္႕ေစလိုပါသည္။ ထုိသို႕ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စာနာနားလည္ေပးႏုိင္ၾကလွ်င္ ကမၻာၾကီးသည္ ပို၍ေနေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းလာမည္ ထင္ပါသည္။
ေန႕အိပ္မက္
Link::http://www.lawka-ahla.com/news.php?extend.1068.2
-
ဇြန္လ ၁၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၂ Source: guardian.co.uk ျမန္မာျပည္သစ္အတြက္ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မွာလား၊ က်ရွဳံးမွာလားဆိုသည္ကို ညႊန္ျပေသာ စမ္းသပ္မွဳ တစ...
-
MP U Shwe Maung Explained on Amendment 1982 Citizenship Law on 25 July 2012. MP U Shwe Maung explained on amendment of 1982 Citizenship Law...
-
ရက္စြဲ – ေမ ၂၉ ၊ ၂၀၁၂ သို ့ အယ္ဒီတာ၊ နိရဥၥရာ သတင္းဌာန နိရဥၥရာ သတင္းဌာနမွ ေမလ ၂၉ ရက္ေန ့ ထုတ္ျပန္သည့္ ရမ္းျဗဲတြင္ အသက္ ၁၆ ႏွ...
-
Read letter here Read history of Rohingya here Download letter PDF here Download History of Rohingya PDF here credi...
-
RB News March 31, 2018 Minbya, Arakan State : On March 30 morning, a Prayer Leader or Imam was brutally beaten and injured by a Rakh...
-
"Although mass killings and exterminations of human races were some sort of things that the world experienced during Nazi German p...
-
More than 40% of people living in Burma belong to one of the military-ruled nation's different minority groups. The government recognis...
-
12/07/2012 Joint press release HUMANITY GONE ...
-
By Dr. Maung Zarni Since the first wave of Rohingya genocide in Feb 1978 which expelled nearly 200,000 refugees from all across Wester...
-
လူသားတိုင္း ရသင့္ရထိုက္ေသာ ရပိုင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္ မ်ားကို လူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ရရွိသင့္ပါသည္။ သို႔မွသာ Human Rights – (လူ႔အခြင့္အေရး) ကိုတန္ဖို...



